Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

w pkt 8 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny określony

w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w

wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez

”

,

b)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności

podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli

lub ich części, po ich

a)

wybudowaniu lub

b)

ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku

dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

”

,

c)

w pkt 25 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,

b)

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze,

z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane

usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej

w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro

”

,

d)

po pkt 27b dodaje się pkt 27c-27e w brzmieniu

„

27c)

magazynie konsygnacyjnym - rozumie się przez to wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego

jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4, miejsce przechowywania na terytorium

kraju towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych

przez niego lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium

kraju do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE, przechowujący

towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel

następuje w momencie ich pobrania;

27d)

prowadzącym magazyn konsygnacyjny - rozumie się przez to podatnika, który przechowuje

w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu;

27e)

zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo

wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych,

w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące

te zadania;

”

;

2)

w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art.

14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

”

;

3)

w art. 6

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

”

,

b)

w pkt 2 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 3;

4)

w art. 7

a)

w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu

„

6)

oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i

6.

”

,

b)

w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa

cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia,

określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

”

;

5)

w art. 8

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,

z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem

usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Przy określaniu miejsca świadczenia usług, o którym mowa w art. 27 i 28, usługi są

identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych, jeżeli dla tych usług przepisy

ustawy oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

”

;

6)

w art. 9 w ust. 2 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane

towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

”

;

7)

w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku

od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary

te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w

ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary

te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

”

;

8)

w art. 12 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

na towarach mają zostać na terytorium kraju wykonane usługi na rzecz tego podatnika,

pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną niezwłocznie, nie później

jednak niż w terminie 90 dni od dnia wykonania usługi, z powrotem przemieszczone na

terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie wywiezione;

”

;

9)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

1.

Przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby, stałego miejsca prowadzenia

działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego

w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów,

uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, u

prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że

1)

podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

lub zwolniony;

2)

przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej

lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

3)

prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku

od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi

urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające

a)

dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do

magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw

lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio

podatku od wartości dodanej i podatku, adresów siedziby lub miejsca zamieszkania oraz

adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny,

b)

oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia

towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu

wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

4)

prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego

magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane

pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust.

3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust.

3 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie spełnia wymogów określonych

tym przepisem, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

3.

Prowadzący magazyn konsygnacyjny jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika

urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w ust.

1 pkt 3, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmian.

4.

W przypadku gdy towary przechowywane w magazynie konsygnacyjnym nie zostały pobrane

przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do tego magazynu, uznaje się, że

ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego okresu.

5.

W przypadku stwierdzenia braku przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym towarów

albo całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie towarów miało miejsce w dniu,

w którym towary opuściły magazyn albo zostały zniszczone, a jeżeli nie można ustalić

tego dnia - w dniu, w którym stwierdzono ich brak albo ich zniszczenie.

6.

W przypadku użycia lub wykorzystania towarów przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym

przed ich pobraniem z magazynu konsygnacyjnego uznaje się, że pobranie ma miejsce

w dniu użycia lub wykorzystania tych towarów.

”

;

10)

w art. 13

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez

niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli

mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wewnątrzwspólnotową dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z

zastrzeżeniem ust. 7.

”

;

11)

w art. 14

a)

ust. 5-7 otrzymują brzmienie

„

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis

z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności

podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani

załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości

i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący

dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

6.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania

spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

7.

Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1

pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem

są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy

od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych

spisem z natury.

”

,

b)

uchyla się ust. 9,

c)

dodaje się ust. 9a-9j w brzmieniu

„

9a.

Osobom fizycznym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz osobom, które były wspólnikami

spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w dniu ich rozwiązania, zwanych dalej „byłymi

wspólnikami”, przysługuje prawo zwrotu różnicy podatku wykazanego w deklaracji podatkowej

za okres, w którym odpowiednio te osoby lub spółki były podatnikami zarejestrowanymi

jako podatnicy VAT czynni.

9b.

W przypadku byłych wspólników zwrotu różnicy podatku dokonuje się na podstawie złożonej

deklaracji podatkowej wraz z załączonymi do tej deklaracji

1)

umową spółki, aktualną na dzień rozwiązania spółki;

2)

wykazem rachunków bankowych byłych wspólników w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub rachunków byłych wspólników w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której są członkami, na które ma być dokonany zwrot różnicy podatku.

9c.

Zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 9b, dokonuje się

1)

w proporcjach wynikających z prawa do udziału w zysku określonego w umowie spółki;

jeżeli z załączonej umowy nie wynikają te udziały w zysku, przyjmuje się, że prawa

do udziału w zysku są równe;

2)

na rachunki, o których mowa w ust. 9b pkt 2.

9d.

Do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 9a, przepisy art. 87 ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

9e.

W przypadku niezłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, kwota zwrotu różnicy

podatku składana jest do depozytu organu podatkowego. W przypadku gdy do deklaracji

załączono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, ale w wykazie rachunków, o którym mowa

w tym przepisie, nie podano rachunków wszystkich byłych wspólników, do depozytu składana

jest kwota zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego

rachunku nie podano.

9f.

Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złożenie do depozytu kwoty

zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji rozliczenia podatnika

dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania

podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego

na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

9g.

W przypadku gdy przed upływem terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art.

87 ust. 2 zdanie pierwsze, złożono dokumenty, o których mowa w ust. 9b, a naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

byłym wspólnikom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie

prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia

na raty. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 9b, złożono na 14 dni przed

upływem terminu zwrotu lub później, odsetki, o których mowa w zdaniu pierwszym, są

naliczane od 15. dnia po dniu złożenia tych dokumentów. Odsetek nie nalicza się od

kwoty zwrotu różnicy podatku w części przypadającej byłemu wspólnikowi, którego rachunku

nie podano.

9h.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w ust. 9a, w stosunku do których naczelnik

urzędu skarbowego przedłużył termin zwrotu zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie,

i przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, urząd skarbowy wypłaca

tym osobom należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej

stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

9i.

Kwota zwrotu różnicy podatku złożona w depozycie nie podlega oprocentowaniu, z zastrzeżeniem

ust. 9j.

9j.

Oprocentowanie kwoty zwrotu różnicy podatku złożonej w depozycie jest naliczane od

15. dnia po dniu złożenia dokumentów, o których mowa w ust. 9b, lub podania numeru

rachunku, o którym mowa w ust. 9e zdanie drugie.

”

;

12)

w art. 17

a)

w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby,

stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania albo pobytu

na terytorium kraju;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa

w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe

miejsce zamieszkania na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 4.

”

;

13)

w art. 19

a)

uchyla się ust. 6,

b)

po ust. 16a dodaje się ust. 16b w brzmieniu

„

16b.

W przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z

chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu

płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.

”

;

14)

w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust.

2-4 oraz art. 20a i 20b.

”

;

15)

po art. 20 dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu

„

Art. 20a.

1.

W przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego

magazynowi konsygnacyjnemu w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości

dodanej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak

niż z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od

wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest obowiązany

wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie członkowskim zakończenia transportu

lub wysyłki oraz dostawę towarów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w kwartale,

w którym u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli

1)

przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik

podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;

2)

podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu,

prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia,

datę dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane pozwalające na

identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - także dane dotyczące

powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku powrotnego przemieszczenia towarów przez podatnika, który pierwotnie dokonał

ich przemieszczenia, lub na jego rzecz, które nie były przedmiotem dostawy zgodnie

z ust. 1, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

i wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w odniesieniu do tych towarów.

Art. 20b.

1.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 12a ust. 1, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą pobrania towarów z magazynu konsygnacyjnego, nie później

jednak niż z dniem wystawienia faktury.

2.

Z chwilą, gdy warunki określone w art. 12a ust. 1 przestają być spełnione, u podatnika,

który przemieścił towary do magazynu konsygnacyjnego, powstaje obowiązek podatkowy

w odniesieniu do towarów pozostałych w tym magazynie.

3.

W przypadku gdy w okresie 24 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu konsygnacyjnego

nastąpi powrotne przemieszczenie przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na

jego rzecz towarów, które zostały przez niego wprowadzone do magazynu konsygnacyjnego

i nie zostały pobrane, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów i w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w odniesieniu do tych towarów.

”

;

16)

w art. 21 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 14 ust. 6, art. 19 ust. 7-9, 12 i 17-21

oraz art. 20-20b.

”

;

17)

w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium

państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku

od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania

tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo

zaimportowania tych towarów.

”

;

18)

w art. 23

a)

w ust. 14 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju

za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie

przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

rozliczeniowy, następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają

dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów

”

,

b)

w ust. 15 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi,

że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla

wysyłanych lub transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane

przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności

”

,

c)

po ust. 15 dodaje się ust. 15a i 15b w brzmieniu

„

15a.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 14 i 15, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy.

W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109

ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako dostawę towarów na terytorium kraju,

jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres

rozliczeniowy podatnik nie otrzymał dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa

towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

15b.

Otrzymanie dokumentów po terminie, o którym mowa w ust. 15a, wskazujących, że wystąpiła

dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych

lub transportowanych towarów, uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał te dokumenty.

”

;

19)

w art. 27

a)

w ust. 2 w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz usług podobnych

do tych usług, takich jak targi i wystawy, a także usług pomocniczych do tych usług,

”

,

b)

w ust. 4

-

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

doradczych, inżynierskich, prawniczych, księgowych oraz usług podobnych do tych usług,

w tym w szczególności

a)

usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1),

b)

usług doradztwa w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2),

c)

usług prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa

w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1),

d)

usług architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt

1,

e)

usług w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3);

”

,

-

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

usług przetwarzania danych, dostarczania informacji oraz usług tłumaczeń;

”

;

20)

w art. 28

a)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadku gdy usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, przepis ust. 7

stosuje się, jeżeli towary po wykonaniu usług zostaną w terminie 90 dni od wykonania

na nich usług wywiezione poza terytorium kraju.

”

,

b)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Wywiezienie towarów w terminie późniejszym niż określony w ust. 8 upoważnia podatnika

do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

towary zostały wywiezione.

”

,

c)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w ust. 1-8 oraz w art. 22-27 miejsce świadczenia przy dostawie towarów,

wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, imporcie towarów i świadczeniu usług, uwzględniając

specyfikę świadczenia niektórych usług, dostawy niektórych towarów, wewnątrzwspólnotowego

nabycia lub importu niektórych towarów oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

”

;

21)

w art. 29

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych

i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość

zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz

zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem

ust. 4a i 4b.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4c w brzmieniu

„

4a.

W przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej

w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem

posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia

otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono

fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty

faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia

podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie

to uzyskano.

4b.

Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę

towaru lub usługi nie stosuje się

1)

w przypadku eksportu towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów,

dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;

2)

wobec nabywców, na których rzecz jest dokonywana sprzedaż: energii elektrycznej i

cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz

usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy.

4c.

Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie

podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę

podatku wyższą niż należna.

”

,

c)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do czynności oddania w użytkowanie wieczyste gruntu,

dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych

albo części takich budynków lub budowli.

”

,

d)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Jeżeli w okresie 5 lat od ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego jest zawierana umowa o przekształcenie przysługującego członkowi prawa

na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub ustanowienie w miejsce tego prawa

odrębnej własności lokalu, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu tego

przekształcenia, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

”

,

e)

ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia,

określone w momencie dostawy tych towarów.

”

,

f)

uchyla się ust. 10a,

g)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 11a.

”

,

h)

po ust. 11 dodaje się ust. 11a w brzmieniu

„

11a.

W przypadku przemieszczenia towarów, w stosunku do którego obowiązek podatkowy powstaje

na podstawie art. 20a ust. 1, podstawę opodatkowania określa się zgodnie z ust. 1.

”

,

i)

uchyla się ust. 23;

22)

w art. 30

a)

w ust. 1

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania

funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia,

pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla

”

,

-

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze -

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o

kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 3.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,

bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu

świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

”

;

23)

w art. 31

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadkach, o których mowa w art. 12a ust. 4-6, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów jest odpowiednio kwota, jaką nabywający jest lub byłby obowiązany

zapłacić.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą

opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia,

określone w momencie nabycia tych towarów. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

24)

po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu

„

Art. 31a.

1.

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy

podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją

w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania

są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

3.

W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami

celnymi.

”

;

25)

w art. 32 w ust. 1 pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86,

88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

2)

niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego

prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa

towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;

3)

wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie

z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego

prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

”

;

26)

w art. 33

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązani do obliczenia

i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek,

z zastrzeżeniem art. 33b.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez

organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku,

z zastrzeżeniem art. 33a-33c

”

,

c)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu

towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c

”

;

27)

po art. 33 dodaje się art. 33a-33c w brzmieniu

„

Art. 33a.

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o

której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307), w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć

kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej

za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem

1)

przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celnego, przed którym podatnik

dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy

przed dokonaniem importu

a)

zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne

oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających

odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych

składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres

rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b)

potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;

2)

przedstawienia organowi celnemu w trybie stosowanym przy zabezpieczeniu należności

celnych zabezpieczenia w wysokości równej kwocie podatku, który ma być rozliczony

w deklaracji podatkowej.

3.

Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się,

jeżeli naczelnik urzędu celnego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4.

Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celnego oraz

naczelnika urzędu skarbowego o

1)

zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem okresu

rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie rozliczenie;

2)

rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem

okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego rozliczenia.

5.

W przypadku gdy objęcie towaru procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust.

1 lit. b lub c rozporządzenia wymienionego w ust. 1, dokonywane jest przez przedstawiciela

pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje

podatnikowi, na rzecz którego składane jest zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-4 stosuje

się odpowiednio, z tym że zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może zostać

przedstawione przez przedstawiciela pośredniego.

6.

Warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie stosuje się po upływie okresu rozliczeniowego,

za który składana jest deklaracja podatkowa, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem

przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających złożenie deklaracji podatkowej,

w której wykazano kwotę podatku należnego z tytułu tego importu.

Art. 33b.

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

pojedynczego pozwolenia, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia

2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.), podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu

importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

2.

Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 16. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku

gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym urzędzie

celnym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny.

3.

Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do wpłacenia kwot podatku

wykazanych w deklaracjach importowych, z zastrzeżeniem art. 33a.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2, 3, 6 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce

i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową naczelnika urzędu

celnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

1)

zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celnego;

2)

specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

Art. 33c.

W przypadku importu towarów doręczanych w formie przesyłek przez operatora publicznego

w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159) do podatku z tytułu importu towarów przepis art. 65a ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 68, poz. 622 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1320) stosuje się odpowiednio.

”

;

28)

w art. 34 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1, z wyjątkiem przypadków

określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania

dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

”

;

29)

uchyla się art. 35;

30)

w art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem

1)

pobranym przez ten organ,

2)

należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w

a)

zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub

b)

deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

- w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

”

;

31)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych w podatku oraz zwrotu nadpłaty podatku jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy dla podatnika.

”

;

32)

w art. 41

a)

ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

6.

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod

warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany

okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium

Wspólnoty.

7.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu

wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten

następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu

poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium

kraju.

”

,

b)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do

dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

podatnik otrzymał ten dokument.

”

,

c)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.

2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu,

w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów

poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać

tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje

się odpowiednio.

”

,

d)

ust. 15 otrzymuje brzmienie

„

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

do celów poboru podatku w imporcie, wykaz towarów wymienionych w załączniku nr 3 do

ustawy w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

”

;

33)

w art. 42

a)

w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy,

posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej

dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

”

,

b)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których: jeden jest wydawany

nabywcy, drugi - podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci - podatnik przesyła

wraz z fakturą, o której mowa w art. 106 ust. 6, do właściwej jednostki, która na

podstawie art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1798/2003 z dnia 7 października 2003 r. w sprawie

współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej i uchylającego

rozporządzenie (EWG) nr 218/92

(Dz. Urz. UE L 264 z 15.10.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 01, str. 392), dokonuje z innymi państwami członkowskimi wymiany informacji o podatku oraz o podatku

od wartości dodanej, zwanej dalej „biurem wymiany informacji o podatku VAT”.

”

,

c)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu

do złożenia deklaracji podatkowej za

1)

okres kwartalny albo okres miesięczny, jeżeli ten miesięczny okres jest ostatnim w

kwartale - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109

ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art.

109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego

towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej

za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt

2;

2)

okres miesięczny, jeżeli ten miesięczny okres jest pierwszym lub drugim w kwartale

- podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3,

za dany okres miesięczny, lecz za okres miesięczny, za który w terminie do złożenia

deklaracji podatkowej za ten okres posiada dowody, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

nie później jednak niż za ostatni w kwartale okres miesięczny; w przypadku nieotrzymania

tych dowodów przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ostatni w

kwartale okres miesięczny, dostawę tę wykazuje się za ten ostatni okres miesięczny

ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju.

”

,

d)

po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu

„

12a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 12 pkt 1, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust.

1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze

stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w

którym dostawa ta została dokonana, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz

odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

”

,

e)

ust. 13 otrzymuje brzmienie

„

13.

Otrzymanie przez podatnika dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie późniejszym

niż termin do złożenia deklaracji podatkowej za ostatni w kwartale okres miesięczny,

o którym mowa w ust. 12 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej

dostawy towarów ze stawką 0% za ten ostatni w kwartale okres miesięczny i dokonania

korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której

mowa w art. 100 ust. 1.

”

,

f)

dodaje się ust. 17 w brzmieniu

„

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,

jednostkę organizacyjną, w której funkcjonuje biuro wymiany informacji o podatku VAT,

uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji obowiązków związanych

z wymianą informacji o podatku oraz o podatku od wartości dodanej.

”

;

34)

w art. 43

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało

dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku

naliczonego;

”

,

-

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy

a)

dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął

okres krótszy niż 2 lata;

”

,

-

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt

10, pod warunkiem że

a)

w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)

dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli

ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

”

,

-

w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 i 16 w brzmieniu

„

15)

działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier

na automatach o niskich wygranych, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od gier na

zasadach określonych w odrębnej ustawie;

16)

dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, przez producenta, której przedmiotem

są produkty spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej

1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych,

w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz

organizacji pożytku publicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których

okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku

po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

”

,

c)

uchyla się ust. 6,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle

lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności

opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

”

,

e)

dodaje się ust. 10-12 w brzmieniu

„

10.

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10,

i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że

dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części

1)

są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)

złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi

urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,

budowli lub ich części.

11.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać

1)

imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego

dostawy oraz nabywcy;

2)

planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;

3)

adres budynku, budowli lub ich części.

12.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 16, stosuje się pod warunkiem prowadzenia szczegółowej

dokumentacji przez dokonującego dostawy towarów potwierdzającej dokonanie dostawy

na rzecz organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności

charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

”

;

35)

w art. 46

a)

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki,

likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych

pozycjami od 2203 do 2209 Nomenklatury Scalonej (CN);

2)

za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami

od 2401 do 2403 Nomenklatury Scalonej (CN);

”

,

b)

w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu

„

4)

kwoty wyrażone w euro przelicza się przy zastosowaniu kursu obowiązującego w pierwszym

dniu roboczym października poprzedniego roku podatkowego, publikowanego w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej, przy czym wyrażone w złotych kwoty wynikające z przeliczenia

zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż

50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do

pełnych złotych.

”

;

36)

w art. 47

a)

w ust. 1

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej

miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

”

,

-

pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć do

takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała

mieć miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego;

2)

rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane

na terytorium państwa trzeciego;

3)

osoba fizyczna miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego nieprzerwanie

przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca zamieszkania;

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Import rzeczy osobistego użytku jest zwolniony od podatku, jeżeli rzeczy zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przeniesienia

przez osobę, o której mowa w ust. 1, miejsca zamieszkania na terytorium kraju, z zachowaniem

warunku określonego w ust. 4.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do importu rzeczy

stanowiących mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu

przed dniem przeniesienia przez tę osobę miejsca zamieszkania na terytorium kraju,

jeżeli osoba ta zobowiąże się do przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium

kraju przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania

oraz zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

”

,

d)

w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

do importu rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce zamieszkania

na terytorium państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy

niż 6 miesięcy, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie okresu

tego zamieszkania;

2)

w przypadku gdy osoba, o której mowa w ust. 1, nie zachowała terminu określonego w

ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

”

;

37)

w art. 48 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w

tym także rzeczy nowych, należących do osoby przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju w związku z zawarciem związku małżeńskiego,

jeżeli osoba ta miała miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego przez okres

co najmniej 12 miesięcy poprzedzających zmianę tego miejsca.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do importu prezentów zwyczajowo ofiarowanych

w związku z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych

przez osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem

że wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1 000 euro.

”

;

38)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów

wskazuje na przywóz o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2.

W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie przekracza kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3.

Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie można dzielić

wartości jednego towaru.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza wartości kwot

wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1-3, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które mogłyby być objęte takim zwolnieniem,

gdyby były przywiezione oddzielnie.

5.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż ten był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

obejmuje paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego

oraz paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10

litrów, z zastrzeżeniem art. 77.

6.

Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1, rozumie się przywóz

spełniający następujące warunki

1)

odbywa się okazjonalnie;

2)

obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub towary przeznaczone

na prezenty.

7.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez

1)

podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących

drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym; prywatne

loty o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela

lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek

inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności w celu innym niż przewóz

pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań

organów publicznych;

2)

podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących drogą

morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich o charakterze rekreacyjnym; prywatne

rejsy morskie o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki

pływającej przez jej właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z

niej na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług

za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych.

8.

Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

2 litry, i

c)

wina niemusujące - 4 litry, i

d)

piwa - 16 litrów;

2)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub transporcie morskim

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 100 sztuk, lub

c)

cygara - 50 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 40 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 20 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g.

9.

Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są przywożone przez podróżnego,

który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest

pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków

transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju w ramach następujących norm

1)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 0,5 litra lub

2)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

0,5 litra, i

3)

wina niemusujące - 0,5 litra, i

4)

piwa - 2 litry.

10.

W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje się poza strefę

nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej sąsiadującego terytorium

państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak

pracownik zatrudniony w strefie nadgranicznej lub członek załogi środka transportu

wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi

towary w ramach wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust.

9.

11.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można stosować do

dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa

w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych

wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

12.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można stosować do dowolnego

połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych

z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

13.

Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych w złotych nie jest

wliczana

1)

wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2)

wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3)

wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym

wywozie;

4)

wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb podróżnego.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż obejmowała

tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na jednym z terytoriów,

o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b i c, nie jest w stanie wykazać, że towary przewożone

w jego bagażu osobistym zostały nabyte na ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium

Wspólnoty i nie dotyczy ich zwrot podatku lub podatku od wartości dodanej. Przelot

bez lądowania nie jest uważany za tranzyt.

”

;

39)

art. 81 otrzymuje brzmienie

„

Art. 81.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

”

;

40)

w art. 83

a)

w ust. 1

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

importu środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych

morskich (CN 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 12, 8902 00 18,

ex 8905 90 10) przez armatorów morskich;

”

,

-

w pkt 25 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy

podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w

spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;

”

,

b)

w ust. 9 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek

bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika

w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem.

”

;

41)

w art. 86

a)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w przypadku importu towarów - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji

importowej, z zastrzeżeniem pkt 5;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

kwota podatku należnego z tytułu importu towarów - w przypadkach, o których mowa w

art. 33a.

”

,

b)

w ust. 8 w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.

”

,

c)

w ust. 10

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z

zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;

”

,

-

dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu

„

2a)

w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy w podatku należnym od importu towarów rozliczanego zgodnie z art.

33a;

2b)

w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym od

importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33b;

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie

do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem

dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze, z zastrzeżeniem

art. 33a;

”

,

-

dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 - w rozliczeniu

za okres, w którym otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod

warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

”

,

d)

po ust. 10 dodaje się ust. 10a w brzmieniu

„

10a.

W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, o której mowa

w art. 29 ust. 4a lub 4c, jest on obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego

w rozliczeniu za okres, w którym tę korektę faktury otrzymał. Jeżeli podatnik nie

obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturze,

której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie

kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik

dokonuje tego obniżenia.

”

,

e)

ust. 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych

w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z

dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

”

,

f)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed

nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi,

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania

towarem lub z chwilą wykonania usługi.

”

,

g)

po ust. 12 dodaje się ust. 12a w brzmieniu

„

12a.

Przepisu ust. 12 nie stosuje się do przypadków, gdy

1)

faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art.

19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11;

2)

nabycie prawa do dysponowania towarem jak właściciel lub wykonanie usługi nastąpiło

przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej, w której podatnik dokonał

obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury.

”

,

h)

ust. 19 otrzymuje brzmienie

„

19.

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na

terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku

naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

”

;

42)

w art. 87

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia

złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym

siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych

przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu

skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia

podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub

postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania

kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez

organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd

skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej

opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego

rozłożenia na raty.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku wydłużenia terminu na podstawie ust. 2 zdanie drugie, urząd skarbowy na

wniosek podatnika dokonuje zwrotu różnicy podatku w terminie wymienionym w ust. 2

zdanie pierwsze, jeżeli podatnik wraz z wnioskiem złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku. Jeżeli wniosek

wraz z zabezpieczeniem został złożony na 13 dni przed upływem terminu, o którym mowa

w ust. 2, lub później, zwrotu dokonuje się w terminie 14 dni od dnia złożenia tego

zabezpieczenia.

”

,

c)

uchyla się ust. 3-4,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4f w brzmieniu

„

4a.

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, może być złożone w formie

1)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2)

poręczenia banku;

3)

weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4)

czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5)

papierów wartościowych na okaziciela o określonym terminie wykupu wyemitowanych przez

Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, bankowych papierów wartościowych i listów

zastawnych o określonym terminie wykupu, wyemitowanych we własnym imieniu i na własny

rachunek przez podmiot mogący być gwarantem lub poręczycielem zgodnie z przepisami

Ordynacji podatkowej.

4b.

Zabezpieczenie majątkowe, o którym mowa w ust. 2a, dotyczące zwrotu podatku w wysokości

nie większej niż wyrażonej w złotych kwocie odpowiadającej równowartości 1 000 euro,

może być złożone w formie weksla. Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro dokonuje się

według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień

roboczy okresu rozliczeniowego, którego dotyczy zwrot podatku, w zaokrągleniu do pełnych

złotych.

4c.

Do zabezpieczeń majątkowych, o których mowa w ust. 2a, przepisy art. 33e-33g Ordynacji

podatkowej stosuje się odpowiednio.

4d.

Naczelnik urzędu skarbowego odmawia przyjęcia zabezpieczenia, jeżeli stwierdzi, że

złożone zabezpieczenie

1)

nie zapewni pokrycia w całości wypłacanej kwoty zwrotu, o której mowa w ust. 2a, lub

2)

nie zapewni w sposób pełny pokrycia w terminie wypłacanej kwoty zwrotu - w przypadku

zabezpieczenia z określonym terminem ważności.

4e.

Zabezpieczenie majątkowe zostaje zwolnione w dniu następującym po dniu

1)

zakończenia przez organ podatkowy weryfikacji, o której mowa w ust. 2 - w przypadku

zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 2a;

2)

w którym upłynęło 180 dni od dnia złożenia deklaracji podatkowej, w której była wykazana

kwota zwrotu podatku

- w przypadku, o którym mowa w ust. 5a.

4f.

Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się

1)

w przypadku wszczęcia, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej

a)

postępowania podatkowego w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie -

do czasu zakończenia tego postępowania, lub

b)

kontroli podatkowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do upływu

terminu 3 miesięcy od dnia zakończenia kontroli, jeżeli w tym terminie nie wszczęto

postępowania podatkowego;

2)

w przypadku wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej

w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie

- do czasu zakończenia tego postępowania;

3)

w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę

zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty

należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

”

;

e)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług

poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot

kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym

w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust.

4a-4f stosuje się odpowiednio.

”

,

f)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych

na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi

przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot

kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku

z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium,

w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19.

Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu

pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się

odpowiednio.

”

,

g)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany

zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia

złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji

podatkowej, wynikają z

1)

faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem

art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.,

2)

dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust.

2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

3)

importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

importu usług lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli

w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

”

,

h)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust.

2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu

w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

”

,

i)

uchyla się ust. 8 i 9,

j)

w ust. 11 uchyla się pkt 2,

k)

dodaje się ust. 13 w brzmieniu

„

13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy sposób przyjmowania zabezpieczeń, o których mowa w ust. 2a,

2)

inne niż wymienione w ust. 4a formy zabezpieczeń oraz sposób Ich przyjmowania

- uwzględniając konieczność zabezpieczenia zwracanej kwoty podatku.

”

;

43)

w art. 88

a)

w ust. 1

-

uchyla się pkt 2,

-

w pkt 4 uchyla się lit. a,

b)

uchyla się ust. 2 i 3;

44)

w art. 89a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia

usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została

uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty

podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub

której nieściągalność została uprawdopodobniona.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność

nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego

w umowie lub na fakturze.

”

,

c)

w ust. 2 pkt 4-6 otrzymują brzmienie

„

4)

wierzytelności nie zostały zbyte;

5)

od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc

od końca roku, w którym została wystawiona;

6)

wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu

na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od

dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym

upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres,

w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o

którym mowa ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela

potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6.

”

;

45)

w art. 89b ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania

należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik)

jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu

lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego,

o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za

okres, w którym dokonał odliczenia.

”

;

46)

w art. 90 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów

i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika

do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,

oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków

trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

”

;

47)

w art. 91

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są

zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,

korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku

nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku,

w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa

w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego

użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu

lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio,

z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat

rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku

tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

”

,

c)

ust. 3-5 otrzymują brzmienie

„

3.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej

za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje

się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej

za ostatni okres rozliczeniowy.

4.

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów

lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art.

14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności

podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu

do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów

zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku

do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

”

,

d)

w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego

towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2)

zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje

się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami

zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

”

,

e)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do

obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego

przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego

prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

”

,

f)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7d w brzmieniu

„

7a.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są

zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,

jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych

nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł,

korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie

pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie

prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

7b.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez

podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje

się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem

ust. 7c.

7c.

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów

lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku

do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do

czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa

w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w

którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,

w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

7d.

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów

i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych

lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku

do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności,

w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych

zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje

się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła

ta zmiana.

”

,

g)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa

korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę

zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

”

;

48)

w art. 92 w ust. 1 uchyla się pkt 2;

49)

uchyla się art. 93-95;

50)

w art. 97

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie

z ust. 1, jako podatnika VAT UE.

”

,

b)

uchyla się ust. 5-8,

c)

uchyla się ust. 12;

51)

w art. 98 uchyla się ust. 3;

52)

w art. 99

a)

ust. 3-7 otrzymują brzmienie

„

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową,

mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym

zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca

kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających

opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych

czynności.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje podatkowe za

okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie 4 kwartałów, za które składali

deklaracje kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego

w terminie do dnia złożenia deklaracji podatkowej za pierwszy miesięczny okres rozliczeniowy,

jednak nie później niż z dniem upływu terminu złożenia tej deklaracji.

5.

Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, składają deklaracje

podatkowe za okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po

kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot powodujące utratę prawa do rozliczania

się metodą kasową. Przepis ust. 3 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do podatników, którzy zrezygnowali z prawa

do rozliczania się metodą kasową.

7.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie

art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie

art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba

że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art.

87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 3.

”

,

b)

ust. 14 otrzymuje brzmienie

„

14.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3 i 8-11, wraz z objaśnieniami

co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w

celu umożliwienia rozliczenia podatku.

”

;

53)

w art. 103

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika

urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy,

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

2.

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika

urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy,

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2a-2g, 3 i 4 oraz art. 33.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2g w brzmieniu

„

2a.

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 3, inni niż mali podatnicy, są obowiązani,

bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do wpłacania zaliczek na podatek za pierwszy

oraz za drugi miesiąc kwartału w wysokości 1/3 kwoty należnego zobowiązania podatkowego

wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za poprzedni kwartał - w terminie do

25. dnia miesiąca następującego po każdym z kolejnych miesięcy, za które jest wpłacana

zaliczka.

2b.

Kwotę należnego zobowiązania podatkowego przyjmuje się za zerową, jeżeli w wyniku

rozliczenia za dany kwartał, zobowiązanie takie nie wystąpi lub jeżeli z rozliczenia

tego będzie wynikała kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której

mowa w art. 87 ust. 1.

2c.

W przypadku podatników, u których w poprzednim kwartale należne zobowiązanie podatkowe

było zerowe w rozumieniu ust. 2b, nie powstaje obowiązek wpłacania zaliczek na podatek.

Podatnik może wpłacić zaliczkę na podatek w wysokości faktycznego rozliczenia za miesiąc,

za który jest wpłacana zaliczka na podatek.

2d.

Przepisy ust. 2a-2c stosuje się odpowiednio do podatników

1)

rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art.

5, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży przekroczy, w proporcji do

okresu prowadzonej działalności gospodarczej, kwoty określone w art. 2 pkt 25, z tym

że w kwartale, w którym podatnik rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej,

nie powstaje obowiązek wpłacania zaliczek;

2)

którzy w trakcie roku podatkowego przekroczą kwoty, o których mowa w art. 2 pkt 25,

a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności

określonych w art. 5 - kwoty określone zgodnie z pkt 1, z tym że wpłata zaliczek obowiązuje

od kwartału następującego po kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie.

2e.

Podatnicy rozpoczynający dokonywanie rozliczeń za okresy kwartalne, którzy w poprzednim

kwartale rozliczali się za okresy miesięczne - zaliczki, o których mowa w ust. 2a,

wpłacają w pierwszym kwartale, za który będą się rozliczać za okresy kwartalne, w

wysokości

1)

za pierwszy miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego

za pierwszy miesiąc ostatniego kwartału, w którym rozliczali się za okresy miesięczne,

2)

za drugi miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego za

drugi miesiąc ostatniego kwartału, w którym rozliczali się za okresy miesięczne

- przy czym przepis ust. 2c stosuje się odpowiednio.

2f.

Podatnicy, o których mowa w ust. 2a-2e, mogą wpłacać zaliczki w wysokości faktycznego

rozliczenia za miesiąc, za który wpłacana jest zaliczka, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia

naczelnika urzędu skarbowego. Zawiadomienie należy złożyć najpóźniej z chwilą wpłaty

zaliczki za pierwszy miesiąc pierwszego kwartału, od którego zaliczki będą ustalane

w wysokości określonej w zdaniu pierwszym, jednak nie później niż z upływem terminu

do jej zapłaty.

2g.

Podatnik może zrezygnować z metody obliczania zaliczek, o której mowa w ust. 2f, nie

wcześniej niż po upływie dwóch kwartałów. Za rezygnację z tej metody obliczania wysokości

zaliczek uznaje się wpłacenie zaliczki za pierwszy miesiąc kwartału w wysokości obliczonej

zgodnie z ust. 2a.

”

;

54)

art. 104 otrzymuje brzmienie

„

Art. 104.

1.

Przepisy art. 21 i art. 86 ust. 16-18 stosuje się również do podatników rozpoczynających

w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana

przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej

działalności gospodarczej, kwot określonych w art. 2 pkt 25.

2.

W przypadku przekroczenia kwot określonych zgodnie z ust. 1 podatnik traci prawo do

rozliczania się metodą kasową począwszy od okresu rozliczeniowego następującego po

kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie, oraz w następnym roku podatkowym.

”

;

55)

w art. 106 ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

w odniesieniu do niektórych rodzajów usług lub towarów, inny niż określony w art.

31a ust. 1 sposób przeliczania wykazywanych na fakturach kwot w walutach obcych, stosowanych

do określenia podstawy opodatkowania, z uwzględnieniem specyfiki rozliczania należności

z tytułu świadczenia tych usług lub dostaw tych towarów.

”

;

56)

w art. 109

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust.

1, albo prowadzi ją w sposób nierzetelny, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe

ustalenie wartości sprzedaży, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej

określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę

podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku

ustala się przy zastosowaniu stawki 22%.

”

,

b)

uchyla się ust. 4-8;

57)

art. 110 otrzymuje brzmienie

„

Art. 110.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109

ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art.

43 i art. 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego,

a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości tej sprzedaży, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi, w drodze oszacowania, wartość

sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można

określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki

22%.

”

;

58)

w art. 111

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik narusza obowiązek określony w ust. 1, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala za okres do momentu rozpoczęcia

prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących,

dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn

ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego

zobowiązania podatkowego nie ustala się.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących

terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących

zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości

90% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 700 zł.

5.

W przypadku gdy podatnik rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach

i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem zwolnionym

od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty

określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium

kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,

której jest członkiem, w terminie do 25. dnia od daty złożenia wniosku przez podatnika.

”

,

c)

dodaje się ust. 6a-6c w brzmieniu

„

6a.

Kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać

prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji,

w tym wysokości uzyskiwanego przez podatnika obrotu i kwot podatku należnego, oraz

musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki

danych.

6b.

Producenci krajowi i importerzy kas rejestrujących są obowiązani do uzyskania dla

kas służących do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, potwierdzenia ministra

właściwego do spraw finansów publicznych, że kasy te spełniają funkcje wymienione

w ust. 6a oraz kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać. Potwierdzenie

wydaje się na czas określony i może być ono cofnięte w przypadku

1)

wprowadzenia do obrotu kas rejestrujących niezgodnych z kryteriami i warunkami technicznymi,

którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz złożonymi dokumentami (w tym wzorcem

kasy), o których mowa w ust. 9 pkt 2;

2)

niezorganizowania serwisu kas lub jego prowadzenia niezgodnie z warunkami, o których

mowa w ust. 9 pkt 4;

3)

zakończenia działalności przez producenta krajowego lub importera kas;

4)

nieprzestrzegania innych warunków wynikających z przepisów wydanych na podstawie ust.

9.

6c.

Producenci krajowi i importerzy kas rejestrujących, którzy uzyskali potwierdzenie,

o którym mowa w ust. 6b, są obowiązani do zorganizowania serwisu kas dokonującego

między innymi przeglądów technicznych kas.

”

,

d)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące,

2)

dane, które powinien zawierać wniosek producenta krajowego lub importera kas o wydanie

potwierdzenia wymienionego w ust. 6b, jak również rodzaje dokumentów, w tym oświadczeń,

oraz urządzeń, które mają być przedstawione wraz z wnioskiem,

3)

warunki stosowania kas przez podatników,

4)

warunki zorganizowania i prowadzenia serwisu kas, mające znaczenie dla ewidencjonowania,

5)

okres, na który wydawane jest potwierdzenie, o którym mowa w ust. 6b,

6)

terminy oraz zakres obowiązkowych przeglądów, o których mowa w ust. 6

- uwzględniając potrzebę zabezpieczenia zaewidencjonowanych danych, konieczność zapewnienia

konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów lub usług z uwidocznioną kwotą

podatku oraz możliwość kontroli przez niego czynności dotyczących prawidłowego ewidencjonowania

transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego jej wykonanie oraz optymalne dla

danego typu obrotu rozwiązania techniczne dotyczące konstrukcji kas.

”

;

59)

w art. 113

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Przepis ust. 5 stosuje się również do podatników, którzy rezygnują ze zwolnienia,

o którym mowa w

1)

ust. 1 lub

2)

ust. 9 - w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie

czynności określonych w art. 5, którzy wykonali pierwszą czynność

- pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia.

”

,

b)

uchyla się ust. 8,

c)

ust. 9-12 otrzymują brzmienie

„

9.

Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych

w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży

nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku

podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

10.

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności

gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie

określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega

nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy

powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje

się odpowiednio.

11.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia,

może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo

do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia

określonego w ust. 1.

12.

W przypadku gdy między podatnikiem, o którym mowa w ust. 1 lub 9, a kontrahentem istnieje

związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4, który wpływa na wykazywaną przez podatnika

w transakcjach z tym kontrahentem wartość sprzedaży w ten sposób, że jest ona niższa

niż wartość rynkowa, dla określenia momentu utraty mocy zwolnienia od podatku, o którym

mowa w ust. 5 i ust. 10, uwzględnia się wartość rynkową tych transakcji.

”

;

60)

w art. 116

a)

w ust. 6 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów rolnych kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w art. 86 ust. 2, w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym dokonano

zapłaty, pod warunkiem że

”

,

b)

ust. 9a otrzymuje brzmienie

„

9a.

Przez należności za towary i usługi dostarczane rolnikowi ryczałtowemu, o których

mowa w ust. 8, rozumie się również potrącenia, jeżeli wynikają z innych ustaw, rozporządzeń

Rady UE lub tytułów wykonawczych (egzekucyjnych).

”

,

c)

po ust. 9a dodaje się ust. 9b w brzmieniu

„

9b.

Przepisu ust. 6 pkt 3 nie stosuje się do dokumentów stwierdzających dokonanie zapłaty

w formie zaliczki po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 9 pkt 1. W przypadku

gdy zaliczki obejmują całą kwotę należności z tytułu nabycia produktów rolnych, przepisu

ust. 6 pkt 3 nie stosuje się, pod warunkiem że podatnik po dokonaniu nabycia produktów

rolnych wystawi i wyda rolnikowi ryczałtowemu dokument potwierdzający nabycie produktów

rolnych, w którym zostaną również wykazane dane identyfikujące dokumenty potwierdzające

dokonanie zapłaty zaliczki na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego.

”

;

61)

w art. 120 w ust. 1

a)

w pkt 1 lit. a-d otrzymują brzmienie

„

a)

obrazy, kolaże i podobne tablice, malowidła oraz rysunki wykonane w całości przez

artystę, inne niż plany oraz rysunki dla celów architektonicznych, inżynieryjnych,

przemysłowych, handlowych, topograficznych i im podobnych, ręcznie zdobione artykuły

wyprodukowane, scenografię teatralną, tkaniny do wystroju pracowni artystycznych lub

im podobne wykonane z malowanego płótna (CN 9701), (PKWiU 92.31.10-00.1),

b)

oryginalne sztychy, druki i litografie sporządzone w ograniczonej liczbie egzemplarzy,

czarno-białe lub kolorowe, złożone z jednego lub kilku arkuszy, w całości wykonane

przez artystę, niezależnie od zastosowanego przez niego procesu lub materiału, z wyłączeniem

wszelkich procesów mechanicznych lub fotomechanicznych (CN 9702 00 00), (PKWiU ex

92.31.10-00.90),

c)

oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem że zostały one

wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do

8 egzemplarzy, a wykonanie było nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców (CN

9703 00 00), (PKWiU 92.31.10-00.2),

d)

gobeliny (CN 5805 00 00), (PKWiU 17.40.16-30.00) oraz tkaniny ścienne (CN 6304), (PKWiU

ex 17.40.16-59.00 i 17.40.16-53.00) wykonane ręcznie na podstawie oryginalnych wzorów

dostarczonych przez artystę, pod warunkiem że ich liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy,

”

,

b)

pkt 2-4 otrzymują brzmienie

„

2)

przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się

a)

znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane

materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane

za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (CN 9704 00 00),

b)

kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej,

anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub

numizmatycznej (CN 9705 00 00), a także przedmioty kolekcjonerskie, o których mowa

w art. 43 ust. 1 pkt 7;

3)

przez antyki rozumie się przedmioty, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, których wiek

przekracza 100 lat (CN 9706 00 00);

4)

przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego

użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne

niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112),

(PKWiU 27.41.10-30, ex 27.41.10-50, ex 27.41.20-30, ex 27.41.20-50, ex 27.41.20-70.00,

27.41.30-30, 27.41.30-50, 27.41.61-00, 27.41.62-00, 36.22.11-30.00, 36.22.11-50.00

i 36.22.12-30.00).

”

;

62)

w art. 129 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy

otrzymał dokument określony w art. 128 ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych

towarów poza terytorium Wspólnoty.

”

;

63)

w art. 136

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

adnotację „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub „VAT

Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 141 dyrektywy 2006/112/WE”;

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy w procedurze uproszczonej

ostatnim w kolejności podmiotem jest podatnik wymieniony w art. 15 lub osoba prawna

niebędąca podatnikiem w rozumieniu art. 15, która jest zidentyfikowana na potrzeby

transakcji wewnątrzwspólnotowych zgodnie z art. 97, a drugim w kolejności podatnikiem

jest podatnik podatku od wartości dodanej określony w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b

i c, który posługuje się w procedurze uproszczonej numerem identyfikacyjnym wydanym

mu na potrzeby tego podatku przez państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska,

z uwzględnieniem obowiązujących w tym innym państwie członkowskim przepisów w zakresie

dokumentowania tej procedury.

”

;

64)

uchyla się art. 137;

65)

w art. 138 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepis ust. 3 stosuje się, jeżeli są spełnione wszystkie warunki, o których mowa

w art. 136, do przeniesienia obowiązku rozliczenia podatku na ostatniego w kolejności

podatnika VAT wymienionego w art. 15 lub na osobę prawną niebędącą podatnikiem w rozumieniu

art. 15, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych zgodnie

z art. 97.

”

;

66)

załącznik nr 7 do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej

ustawy;

67)

w załączniku nr 9 do ustawy dodaje się poz. 11 w brzmieniu

„

11

Pogrzebowy”

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm. w art. 72 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W przypadku gdy sprowadzany pojazd jest przedmiotem dostawy dokonanej przez podatnika

podatku od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dokonaniem

pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaświadczenie

1)

o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a, może być zastąpione fakturą z wyszczególnioną

kwotą podatku od towarów i usług potwierdzającą dokonanie tej dostawy przez tego podatnika,

2)

o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. b, może być zastąpione fakturą dokumentującą czynności,

których podstawą opodatkowania jest marża, potwierdzającą dokonanie tej dostawy przez

tego podatnika

- pod warunkiem że odprzedaż pojazdów stanowi przedmiot działalności tego podatnika.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 52 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Przepis § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio wobec

1)

byłego wspólnika spółki niemającej osobowości prawnej,

2)

osoby fizycznej, która zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej

- w zakresie zwrotu podatku dokonanego im po rozwiązaniu spółki w przypadku, o którym

mowa w pkt 1, lub po zakończeniu działalności gospodarczej w przypadku, o którym mowa

w pkt 2, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

”

;

2)

w art. 53a dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zaliczek na podatek od towarów i usług.

”

;

3)

w art. 73 w § 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

deklaracji kwartalnej dla podatku od towarów i usług - dla podatników podatku od towarów

i usług.

”

;

4)

w art. 77 w § 1

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2

pkt 1-3, z zastrzeżeniem § 2;

”

;

b)

dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w art. 73 § 2 pkt 4.

”

,

5)

w art. 78 w § 3

a)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 - od dnia powstania nadpłaty,

jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania

lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1-3, lub od dnia skorygowania zeznania

lub deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a;

”

;

b)

dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 7 - od dnia powstania nadpłaty, jeżeli

nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której

mowa w art. 73 § 2 pkt 4, lub od dnia skorygowania deklaracji w trybie art. 274 lub

art. 274a.

”

;

6)

w art. 81b uchyla się § 3;

7)

w art. 117a dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się do gwaranta lub poręczyciela, którego zabezpieczenie zostało

przyjęte przez organ podatkowy, w związku ze zwrotem podatku od towarów i usług.

”

;

8)

w art. 133 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawach dotyczących zwrotu podatku od towarów

i usług może być wspólnik spółki wymienionej w art. 115 § 1, uprawniony na podstawie

przepisów o podatku od towarów i usług do otrzymania zwrotu podatku.

”

.

W ustawie z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 68, poz. 622 i Nr 273, poz. 2703) wprowadza się następujące zmiany

1)

uchyla się art. 40;

2)

po art. 65 dodaje się art. 65a i 65b w brzmieniu

„

Art. 65a.

1.

W przypadku doręczania przez operatora publicznego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159), zwanego dalej „operatorem”, przesyłek zawierających towary, w stosunku do których

istnieje obowiązek uiszczenia należności przywozowych, operator jest zobowiązany pobrać

te należności od odbiorcy przed wydaniem mu przesyłki.

2.

Pobrane należności przywozowe operator jest zobowiązany przekazać na rachunek właściwej

izby celnej w terminie 10 dni od dnia wydania przesyłki odbiorcy.

3.

Najpóźniej następnego dnia roboczego po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, operator

jest zobowiązany dostarczyć do urzędu celnego, w którym przesyłka została przedstawiona,

dowód przekazania należności przywozowych wraz z wykazem zawierającym numery dokumentów

celnych dotyczących przesyłki, datę wydania przesyłki odbiorcy oraz kwotę należności

przywozowych.

4.

W przypadku niepobrania należności przywozowych od odbiorcy przesyłki, operator jest

zobowiązany do uiszczenia tych należności w terminie 10 dni od dnia wydania przesyłki

odbiorcy.

5.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 2 i 4, operator jest zobowiązany

do zapłaty odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

6.

Odsetki, o których mowa w ust. 5, są naliczane od dnia następującego po dniu upływu

terminu przekazania lub uiszczenia należności przywozowych do dnia ich przekazania

lub uiszczenia.

7.

Odsetek, o których mowa w ust. 5, nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza

trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora publicznego za traktowanie

przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.

8.

Organ celny, w drodze decyzji, określa

1)

kwotę należności przywozowych wynikającą z dokumentów celnych towarzyszących przesyłce,

nieprzekazanych lub nieuiszczonych przez operatora w terminie, o którym mowa w ust.

2 lub 4;

2)

równowartość kwoty uiszczonej przez Rzeczpospolitą Polską za nieterminowe przekazanie

środka własnego do budżetu Wspólnoty spowodowane niedotrzymaniem przez operatora terminów

a)

zwrotu organowi celnemu uzupełnionych i podpisanych przez odbiorcę przesyłki kart

dokumentów celnych,

b)

dostarczenia organowi celnemu dowodu przekazania należności przywozowych wraz z wykazem

zawierającym numery dokumentów celnych, datę pobrania należności od odbiorcy oraz

ich kwotę.

9.

Operator jest zobowiązany do uiszczenia równowartości kwoty, o której mowa w ust.

8 pkt 2, pomniejszonej o kwotę odsetek, o których mowa w ust. 5.

10.

W przypadku gdy organ celny wyda, na podstawie przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego, decyzję o zwrocie lub umorzeniu w całości lub części należności przywozowych wynikających

z dokumentów celnych, to

1)

zwrot tych należności następuje na rzecz operatora, jeżeli operator uiścił je w sytuacji,

o której mowa w ust. 4;

2)

umorzenie tych należności następuje również w stosunku do operatora.

Art. 65b.

W przypadku przyjęcia przez operatora przesyłek zawierających towary przeznaczone

do wywozu poza obszar celny Wspólnoty, w stosunku do których na nadawcy ciąży obowiązek

uiszczenia należności wywozowych, przepisy art. 65a stosuje się odpowiednio, przy

czym termin określony w ust. 2 i 4 liczony jest od dnia, w którym nadawca przesyłki

uzupełnił i podpisał odpowiedni dokument celny.

”

.

W ustawie z dnia 11 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 74, poz. 444) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie, wykaz towarów wymienionych

w załączniku do ustawy w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN).

”

.

W przypadku rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej

lub zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez osobę fizyczną, w stosunku

do której, zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie powstał obowiązek podatkowy przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązek podatkowy nie powstałby po wejściu

w życie niniejszej ustawy, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 14 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

W przypadku eksportu towarów, w stosunku do którego zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

nie powstał obowiązek podatkowy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a zgodnie

z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązek

podatkowy nie powstałby po wejściu w życie niniejszej ustawy, obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z art. 19 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.

1.

Przepis art. 19 ust. 16b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się do podatników, którzy oddali grunt w użytkowanie wieczyste po

dniu 30 kwietnia 2004 r., z wyłączeniem podatników, którzy rozliczyli z tego tytułu

podatek w całości przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli w związku z oddaniem w użytkowanie wieczyste gruntu po dniu 30 kwietnia 2004 r.

podatek został rozliczony w całości przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

późniejsze podwyższenie podstawy opodatkowania nie rodzi obowiązku dokonywania korekt

podatku.

Podatnicy, u których odpowiednio wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) albo kwota

prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku)

w 2008 r. nie przekroczyła kwot, o których mowa w art. 2 pkt 25 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mogą wybrać metodę rozliczeń, o której

mowa w art. 21 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, począwszy od rozliczenia za pierwszy

kwartał 2009 r. po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w

terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.

1.

Do rozliczeń za okresy rozliczeniowe poprzedzające okres rozliczeniowy, przypadający

na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 87 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisy art. 87 ust. 2a, ust. 4a-4d, ust. 4e pkt 1 oraz ust. 4f ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do okresów rozliczeniowych

poprzedzających wejście w życie niniejszej ustawy.

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego, o którym mowa w art. 91 ust.

7c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, ale nie wcześniej niż dnia 1 stycznia 2008 r., korekty,

o której mowa w art. 91 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, dokonuje się w deklaracji

podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy po wejściu w życie niniejszej

ustawy.

Do wniosków o zwrot kwoty podatku naliczonego w formie zaliczki złożonych przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 93-95 ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby, stałego miejsca prowadzenia

działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego

w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów,

uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, u

prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że

1)

podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

lub zwolniony;

2)

przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej

lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

3)

prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku

od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi

urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające

a)

dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do

magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw

lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio

podatku od wartości dodanej i podatku, adresów siedziby lub miejsca zamieszkania oraz

adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny,

b)

oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia

towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu

wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny;

4)

prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego

magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane

pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust.

3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust.

3 stosuje się odpowiednio.

2.

Jeżeli zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie spełnia wymogów określonych

tym przepisem, naczelnik urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia

wzywa do jego uzupełnienia.

3.

Prowadzący magazyn konsygnacyjny jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika

urzędu skarbowego o zmianach danych zawartych w zawiadomieniu, o którym mowa w ust.

1 pkt 3, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia zmian.

4.

W przypadku gdy towary przechowywane w magazynie konsygnacyjnym nie zostały pobrane

przez okres 24 miesięcy od dnia ich wprowadzenia do tego magazynu, uznaje się, że

ich pobranie ma miejsce następnego dnia po upływie tego okresu.

5.

W przypadku stwierdzenia braku przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym towarów

albo całkowitego ich zniszczenia uznaje się, że pobranie towarów miało miejsce w dniu,

w którym towary opuściły magazyn albo zostały zniszczone, a jeżeli nie można ustalić

tego dnia - w dniu, w którym stwierdzono ich brak albo ich zniszczenie.

6.

W przypadku użycia lub wykorzystania towarów przechowywanych w magazynie konsygnacyjnym

przed ich pobraniem z magazynu konsygnacyjnego uznaje się, że pobranie ma miejsce

w dniu użycia lub wykorzystania tych towarów.

Do postępowań wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 109-111 ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Podatnicy, o których mowa w art. 116 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, którzy w okresie

od dnia 1 maja 2004 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszej ustawy

dokonali zapłaty należności za produkty rolne przed dniem wystawienia faktury i nie

powiększyli kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej

w art. 1, o zryczałtowany zwrot podatku, mają prawo do dokonania takiego powiększenia

w rozliczeniu za okres rozliczeniowy następujący po okresie, w którym weszła w życie

niniejsza ustawa lub za kolejny okres rozliczeniowy, pod warunkiem

1)

poinformowania, nie później niż w terminie złożenia deklaracji podatkowej za okres,

w którym powiększenie jest dokonywane, naczelnika urzędu skarbowego o dokonaniu tego

powiększenia;

2)

przedstawienia wraz z informacją wymienioną w pkt 1 zestawienia należności wynikających

z faktur stanowiących podstawę tego powiększenia oraz kwot zaliczek wynikających z

dokumentów stwierdzających dokonanie zapłaty na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego;

3)

posiadania oświadczeń rolników, na rzecz których dokonywane były płatności, potwierdzających

posiadanie przez nich statusu rolnika ryczałtowego w momencie wypłaty zaliczki;

4)

że w kwotach przekazanych należności zawarte były kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2008 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1 lit. b

i lit. c, pkt 3 lit. b, pkt 4 lit. b, pkt 26 lit. a, lit. b w zakresie art. 33b i

33c i lit. c w zakresie art. 33c, pkt 27 w zakresie art. 33b i 33c, pkt 30 w zakresie

art. 33b, pkt 34, pkt 41 lit. a tiret pierwsze w zakresie deklaracji importowej i

lit. c tiret drugie w zakresie pkt 2b, pkt 42 lit. g w części dotyczącej ust. 6 pkt

2 w zakresie deklaracji importowej, pkt 52 lit. a w zakresie ust. 3-6, pkt 53 lit.

a w części dotyczącej ust. 1 w zakresie art. 33b oraz ust. 2 i lit. b, pkt 54 i pkt

59, art. 3 pkt 2-5 oraz art. 4 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1.

W przypadku przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 13 ust. 3, do miejsca odpowiadającego

magazynowi konsygnacyjnemu w celu ich późniejszej dostawy podatnikowi podatku od wartości

dodanej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dostawy towarów, nie później jednak

niż z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej tę dostawę podatnikowi podatku od

wartości dodanej, pod warunkiem że podatnik podatku od wartości dodanej jest obowiązany

wykazać dokonane przemieszczenie towarów w państwie członkowskim zakończenia transportu

lub wysyłki oraz dostawę towarów jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w kwartale,

w którym u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej dostawy.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się, jeżeli

1)

przemieszczenia towarów dokonuje podatnik, który nie jest zarejestrowany jako podatnik

podatku od wartości dodanej w państwie członkowskim zakończenia transportu lub wysyłki;

2)

podatnik, który przemieszcza towary do miejsca odpowiadającego magazynowi konsygnacyjnemu,

prowadzi ewidencję towarów przemieszczanych do tego miejsca zawierającą datę ich przemieszczenia,

datę dostawy towarów podatnikowi podatku od wartości dodanej, dane pozwalające na

identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3 - także dane dotyczące

powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku powrotnego przemieszczenia towarów przez podatnika, który pierwotnie dokonał

ich przemieszczenia, lub na jego rzecz, które nie były przedmiotem dostawy zgodnie

z ust. 1, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów

i wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów w odniesieniu do tych towarów.

1.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, o którym mowa w art. 12a ust. 1, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą pobrania towarów z magazynu konsygnacyjnego, nie później

jednak niż z dniem wystawienia faktury.

2.

Z chwilą, gdy warunki określone w art. 12a ust. 1 przestają być spełnione, u podatnika,

który przemieścił towary do magazynu konsygnacyjnego, powstaje obowiązek podatkowy

w odniesieniu do towarów pozostałych w tym magazynie.

3.

W przypadku gdy w okresie 24 miesięcy od dnia wprowadzenia towarów do magazynu konsygnacyjnego

nastąpi powrotne przemieszczenie przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na

jego rzecz towarów, które zostały przez niego wprowadzone do magazynu konsygnacyjnego

i nie zostały pobrane, nie powstaje obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu

towarów i w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów w odniesieniu do tych towarów.

1.

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone

w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty

obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający

dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

W przypadku gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy

podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją

w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania

są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według

kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni

dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

3.

W przypadku importu towarów przeliczenia na złote dokonuje się zgodnie z przepisami

celnymi.

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju procedurą uproszczoną, o

której mowa w art. 76 ust. 1 lit. b lub c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego

Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307), w której okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć

kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej

za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem

1)

przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celnego, przed którym podatnik

dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy

przed dokonaniem importu

a)

zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne

oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających

odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych

składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości

w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres

rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,

b)

potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;

2)

przedstawienia organowi celnemu w trybie stosowanym przy zabezpieczeniu należności

celnych zabezpieczenia w wysokości równej kwocie podatku, który ma być rozliczony

w deklaracji podatkowej.

3.

Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się,

jeżeli naczelnik urzędu celnego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4.

Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celnego oraz

naczelnika urzędu skarbowego o

1)

zamiarze rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem okresu

rozliczeniowego, od którego będzie stosował takie rozliczenie;

2)

rezygnacji z rozliczania podatku na zasadach określonych w ust. 1 - przed początkiem

okresu rozliczeniowego, w którym rezygnuje z takiego rozliczenia.

5.

W przypadku gdy objęcie towaru procedurą uproszczoną, o której mowa w art. 76 ust.

1 lit. b lub c rozporządzenia wymienionego w ust. 1, dokonywane jest przez przedstawiciela

pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje

podatnikowi, na rzecz którego składane jest zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-4 stosuje

się odpowiednio, z tym że zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może zostać

przedstawione przez przedstawiciela pośredniego.

6.

Warunku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie stosuje się po upływie okresu rozliczeniowego,

za który składana jest deklaracja podatkowa, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem

przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających złożenie deklaracji podatkowej,

w której wykazano kwotę podatku należnego z tytułu tego importu.

1.

W przypadku stosowania przez podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2,

pojedynczego pozwolenia, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret pierwsze i drugie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia

2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.), podatnik jest obowiązany do obliczenia i wykazania kwoty podatku należnego z tytułu

importu towarów w deklaracji dla importu towarów, zwanej dalej „deklaracją importową”.

2.

Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 16. dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu

importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku

gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym urzędzie

celnym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny.

3.

Podatnik jest obowiązany w terminie, o którym mowa w ust. 2, do wpłacenia kwot podatku

wykazanych w deklaracjach importowych, z zastrzeżeniem art. 33a.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 33 ust. 2, 3, 6 i 7 stosuje się

odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce

i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową naczelnika urzędu

celnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając

1)

zakres zadań wykonywanych przez naczelnika urzędu celnego;

2)

specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku.

W przypadku importu towarów doręczanych w formie przesyłek przez operatora publicznego

w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159) do podatku z tytułu importu towarów przepis art. 65a ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 68, poz. 622 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1320) stosuje się odpowiednio.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych w podatku oraz zwrotu nadpłaty podatku jest naczelnik urzędu skarbowego

właściwy dla podatnika.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych w bagażu osobistym podróżnego przybywającego

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli ilość i rodzaj tych towarów

wskazuje na przywóz o charakterze niehandlowym, a wartość tych towarów nie przekracza

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 300 euro.

2.

W przypadku podróżnych w transporcie lotniczym i morskim zwolnienie, o którym mowa

w ust. 1, stosuje się do importu towarów, których wartość nie przekracza kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 430 euro.

3.

Do celów stosowania progów pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, nie można dzielić

wartości jednego towaru.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza wartości kwot

wyrażonych w złotych, o których mowa w ust. 1-3, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tych kwot w stosunku do towarów, które mogłyby być objęte takim zwolnieniem,

gdyby były przywiezione oddzielnie.

5.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż ten był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

obejmuje paliwo znajdujące się w standardowym zbiorniku dowolnego pojazdu silnikowego

oraz paliwo znajdujące się w przenośnym kanistrze, którego ilość nie przekracza 10

litrów, z zastrzeżeniem art. 77.

6.

Przez przywóz o charakterze niehandlowym, o którym mowa w ust. 1, rozumie się przywóz

spełniający następujące warunki

1)

odbywa się okazjonalnie;

2)

obejmuje wyłącznie towary na własny użytek podróżnych lub ich rodzin lub towary przeznaczone

na prezenty.

7.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, przez

1)

podróżnych w transporcie lotniczym rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących

drogą powietrzną, z wyłączeniem prywatnych lotów o charakterze rekreacyjnym; prywatne

loty o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie statku powietrznego przez jego właściciela

lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z niego na zasadzie najmu lub w jakikolwiek

inny sposób, w celach innych niż zarobkowe, w szczególności w celu innym niż przewóz

pasażerów lub towarów lub świadczenie usług za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań

organów publicznych;

2)

podróżnych w transporcie morskim rozumie się wszystkich pasażerów podróżujących drogą

morską, z wyłączeniem prywatnych rejsów morskich o charakterze rekreacyjnym; prywatne

rejsy morskie o charakterze rekreacyjnym oznaczają użycie pełnomorskiej jednostki

pływającej przez jej właściciela lub inną osobę fizyczną lub prawną korzystającą z

niej na zasadzie najmu lub w jakikolwiek inny sposób, w celach innych niż zarobkowe,

w szczególności w celu innym niż przewóz pasażerów lub towarów lub świadczenie usług

za wynagrodzeniem lub wykonywanie zadań organów publicznych.

8.

Zwalnia się od podatku import towarów w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

2 litry, i

c)

wina niemusujące - 4 litry, i

d)

piwa - 16 litrów;

2)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie lotniczym lub transporcie morskim

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 100 sztuk, lub

c)

cygara - 50 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone w transporcie innym niż lotniczy lub morski

przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

papierosy - 40 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o masie nie większej niż 3 g/sztukę) - 20 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g.

9.

Zwalnia się od podatku import napojów alkoholowych, jeżeli są przywożone przez podróżnego,

który ukończył 17 lat, który ma miejsce zamieszkania w strefie nadgranicznej lub jest

pracownikiem zatrudnionym w strefie nadgranicznej, lub jest członkiem załogi środków

transportu wykorzystywanych do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju w ramach następujących norm

1)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 0,5 litra lub

2)

alkohol i napoje alkoholowe o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej 22% -

0,5 litra, i

3)

wina niemusujące - 0,5 litra, i

4)

piwa - 2 litry.

10.

W przypadku gdy podróżny, o którym mowa w ust. 9, udowodni, że udaje się poza strefę

nadgraniczną w kraju lub nie wraca ze strefy nadgranicznej sąsiadującego terytorium

państwa trzeciego, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust. 8. Jeżeli jednak

pracownik zatrudniony w strefie nadgranicznej lub członek załogi środka transportu

wykorzystywanego do podróży z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, przywozi

towary w ramach wykonywania pracy, zastosowanie ma zwolnienie, o którym mowa w ust.

9.

11.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, można stosować do

dowolnego połączenia różnych rodzajów alkoholu i napojów alkoholowych, o których mowa

w ust. 8 pkt 1 lit. a i b i ust. 9 pkt 1 i 2, pod warunkiem że suma wartości procentowych

wykorzystywanych z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

12.

Zwolnienie w ramach norm, o którym mowa w ust. 8 pkt 2 i 3, można stosować do dowolnego

połączenia wyrobów tytoniowych, pod warunkiem że suma wartości procentowych wykorzystywanych

z poszczególnych zwolnień nie przekracza 100%.

13.

Do ogólnej wartości kwot, o których mowa w ust. 1 i 2, wyrażonych w złotych nie jest

wliczana

1)

wartość towarów, o których mowa w ust. 8 i 9;

2)

wartość paliwa, o którym mowa w ust. 5;

3)

wartość bagażu osobistego, importowanego czasowo lub importowanego po jego czasowym

wywozie;

4)

wartość produktów leczniczych niezbędnych do spełnienia osobistych potrzeb podróżnego.

14.

Przepisy ust. 1-13 stosuje się również, jeżeli podróżny, którego podróż obejmowała

tranzyt przez terytorium państwa trzeciego lub rozpoczynała się na jednym z terytoriów,

o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b i c, nie jest w stanie wykazać, że towary przewożone

w jego bagażu osobistym zostały nabyte na ogólnych zasadach opodatkowania na terytorium

Wspólnoty i nie dotyczy ich zwrot podatku lub podatku od wartości dodanej. Przelot

bez lądowania nie jest uważany za tranzyt.

1.

W przypadku doręczania przez operatora publicznego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe

(Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159), zwanego dalej „operatorem”, przesyłek zawierających towary, w stosunku do których

istnieje obowiązek uiszczenia należności przywozowych, operator jest zobowiązany pobrać

te należności od odbiorcy przed wydaniem mu przesyłki.

2.

Pobrane należności przywozowe operator jest zobowiązany przekazać na rachunek właściwej

izby celnej w terminie 10 dni od dnia wydania przesyłki odbiorcy.

3.

Najpóźniej następnego dnia roboczego po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, operator

jest zobowiązany dostarczyć do urzędu celnego, w którym przesyłka została przedstawiona,

dowód przekazania należności przywozowych wraz z wykazem zawierającym numery dokumentów

celnych dotyczących przesyłki, datę wydania przesyłki odbiorcy oraz kwotę należności

przywozowych.

4.

W przypadku niepobrania należności przywozowych od odbiorcy przesyłki, operator jest

zobowiązany do uiszczenia tych należności w terminie 10 dni od dnia wydania przesyłki

odbiorcy.

5.

W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 2 i 4, operator jest zobowiązany

do zapłaty odsetek w wysokości przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.

6.

Odsetki, o których mowa w ust. 5, są naliczane od dnia następującego po dniu upływu

terminu przekazania lub uiszczenia należności przywozowych do dnia ich przekazania

lub uiszczenia.

7.

Odsetek, o których mowa w ust. 5, nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza

trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora publicznego za traktowanie

przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.

8.

Organ celny, w drodze decyzji, określa

1)

kwotę należności przywozowych wynikającą z dokumentów celnych towarzyszących przesyłce,

nieprzekazanych lub nieuiszczonych przez operatora w terminie, o którym mowa w ust.

2 lub 4;

2)

równowartość kwoty uiszczonej przez Rzeczpospolitą Polską za nieterminowe przekazanie

środka własnego do budżetu Wspólnoty spowodowane niedotrzymaniem przez operatora terminów

a)

zwrotu organowi celnemu uzupełnionych i podpisanych przez odbiorcę przesyłki kart

dokumentów celnych,

b)

dostarczenia organowi celnemu dowodu przekazania należności przywozowych wraz z wykazem

zawierającym numery dokumentów celnych, datę pobrania należności od odbiorcy oraz

ich kwotę.

9.

Operator jest zobowiązany do uiszczenia równowartości kwoty, o której mowa w ust.

8 pkt 2, pomniejszonej o kwotę odsetek, o których mowa w ust. 5.

10.

W przypadku gdy organ celny wyda, na podstawie przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego, decyzję o zwrocie lub umorzeniu w całości lub części należności przywozowych wynikających

z dokumentów celnych, to

1)

zwrot tych należności następuje na rzecz operatora, jeżeli operator uiścił je w sytuacji,

o której mowa w ust. 4;

2)

umorzenie tych należności następuje również w stosunku do operatora.

W przypadku przyjęcia przez operatora przesyłek zawierających towary przeznaczone

do wywozu poza obszar celny Wspólnoty, w stosunku do których na nadawcy ciąży obowiązek

uiszczenia należności wywozowych, przepisy art. 65a stosuje się odpowiednio, przy

czym termin określony w ust. 2 i 4 liczony jest od dnia, w którym nadawca przesyłki

uzupełnił i podpisał odpowiedni dokument celny.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19.

1.

Przepisy art. 21 i art. 86 ust. 16-18 stosuje się również do podatników rozpoczynających

w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana

przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej

działalności gospodarczej, kwot określonych w art. 2 pkt 25.

2.

W przypadku przekroczenia kwot określonych zgodnie z ust. 1 podatnik traci prawo do

rozliczania się metodą kasową począwszy od okresu rozliczeniowego następującego po

kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie, oraz w następnym roku podatkowym.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109

ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art.

43 i art. 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego,

a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości tej sprzedaży, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi, w drodze oszacowania, wartość

sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można

określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki

22%.