Ustawa z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

(Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 i Nr 206, poz. 1288) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 68 dodaje się art. 68a w brzmieniu

„

Art. 68a.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przysługuje zwrot kosztów poniesionych na pomoc prawną, jeżeli

postępowanie przygotowawcze wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku

z wykonywaniem obowiązków służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o

umorzeniu.

2.

Koszty w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego obrońcy, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm., zwraca się ze środków części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony

Narodowej.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do zwrotu kosztów poniesionych na pomoc prawną

stosuje się przepisy działu XIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 84 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

W razie zaginięcia żołnierza zawodowego w związku z wykonywaniem zadań służbowych

lub śmierci żołnierza zawodowego Minister Obrony Narodowej przyznaje zapomogę małżonkowi,

dzieciom pozostającym na utrzymaniu żołnierza zawodowego lub jego rodzicom.

”

;

3)

w art. 120

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Żołnierz zawodowy, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia

przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej

w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem służby wojskowej

poza granicami państwa, związanej z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135), korzysta z pomocy, o której mowa w ust. 1, bezterminowo.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą bezterminowo korzystać również małżonek oraz

dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego, który zaginął lub poniósł śmierć,

w związku z wykonywaniem zadań służbowych.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb korzystania przez żołnierzy zawodowych i byłych żołnierzy zawodowych, a także

małżonków oraz dzieci pozostających na utrzymaniu żołnierzy zawodowych, którzy zaginęli

lub ponieśli śmierć, w związku z wykonywaniem zadań służbowych, z uprawnień, o których

mowa w ust. 1-3a, z uwzględnieniem szczególnego traktowania tych żołnierzy, którzy

nie nabyli uprawnień do świadczeń emerytalnych lub rentowych.

”

.

W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 128d dodaje się art. 129a w brzmieniu

„

Art. 129a.

1.

Żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na pomoc prawną, jeżeli postępowanie

przygotowawcze wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku z wykonywaniem

obowiązków służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu.

2.

Koszty w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego obrońcy, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm., zwraca się ze środków części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony

Narodowej.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do zwrotu kosztów poniesionych na pomoc prawną

stosuje się przepisy działu XIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm..

”

;

2)

po art. 133 dodaje się art. 133a i 133b w brzmieniu

„

Art. 133a.

1.

Żołnierz, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej wskutek ustalenia przez

wojskową komisję lekarską trwałej lub czasowej niezdolności do służby wojskowej w

następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby

wojskowej, może korzystać, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z czynnej służby

wojskowej, z pomocy w zakresie podnoszenia kwalifikacji, przekwalifikowania, doradztwa

zawodowego lub pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.

2.

Żołnierz, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej z powodów, o których mowa

w ust. 1, w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami państwa, związanej

z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135), korzysta z pomocy, o której mowa w ust. 1, bezterminowo.

3.

Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą bezterminowo korzystać również małżonek oraz

dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza, który zaginął lub poniósł śmierć, w związku

z wykonywaniem zadań służbowych.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb korzystania przez żołnierzy, o których mowa w ust. 1 i 2, a także małżonków oraz

dzieci pozostających na utrzymaniu żołnierzy, którzy zaginęli lub ponieśli śmierć,

w związku z wykonywaniem zadań służbowych, z pomocy wymienionej w ust. 1, z uwzględnieniem

szczególnego traktowania tych żołnierzy, którzy zostali inwalidami.

Art. 133b.

Członkowie rodzin żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, którzy zaginęli

lub ponieśli śmierć, w związku z wykonywaniem zadań służbowych, mają prawo do świadczeń

określonych w art. 23 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz

ich rodzin

(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87, z późn. zm. po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

1.

Dziecku, które pobiera rentę rodzinną z przyczyn określonych w art. 43 ust. 1, Minister

Obrony Narodowej przyznaje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje dzieciom do ukończenia nauki w szkole,

jeżeli ukończyły 16 rok życia, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia.

3.

Wydatki z tytułu pomocy, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z

części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, wysokość

i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, uwzględniając dokumenty stanowiące

podstawę do jej przyznania, tryb postępowania i właściwość organu realizującego wypłatę

pomocy oraz sposób i terminy wypłaty pomocy.

”

.

W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693, z późn. zm. w art. 4

1)

ust. 1b otrzymuje brzmienie

„

1b.

W razie zaginięcia żołnierza w związku z wykonywaniem zadań służbowych lub śmierci

żołnierza Minister Obrony Narodowej przyznaje zapomogę małżonkowi, dzieciom lub rodzicom

żołnierza.

”

;

2)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu

„

1c.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę

byłemu żołnierzowi, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej wskutek ustalenia

przez wojskową komisję lekarską trwałej lub czasowej niezdolności do służby wojskowej,

w następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby

wojskowej.

”

;

3)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznawania

żołnierzom nagród i zapomóg oraz zapomóg w sytuacjach, o których mowa w ust. 1b i

1c, uwzględniając okoliczności uzasadniające przyznanie nagrody lub zapomogi, dokumenty

stanowiące podstawę przyznania zapomogi, sposób i terminy wypłaty zapomóg, właściwość

przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.

”

.

W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o za opatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych

oraz ich rodzin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Osobom pobierającym emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną przysługuje prawo

do świadczeń socjalnych z tworzonego na ten cel funduszu socjalnego, po spełnieniu

warunków określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem ust. 5.

2.

Świadczenia socjalne przysługują w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych lub

przewlekłej choroby osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego albo członka jego

rodziny oraz z innych przyczyn powodujących pogorszenie warunków materialnych.

3.

Świadczenia socjalne przysługują osobom, o których mowa w ust. 1, jeżeli dochód na

jednego członka gospodarstwa domowego z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia

wniosku lub, w przypadku utraty dochodu, z miesiąca, w którym wniosek został złożony,

nie przekracza 95% kwoty stanowiącej trzykrotność najniższej emerytury w gospodarstwie

jednoosobowym i 90% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu

złożenia wniosku.

4.

Przy przyznawaniu świadczenia socjalnego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury

obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłoszoną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie

art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach zapomoga pieniężna może być przyznana mimo

przekroczenia poziomu dochodu, o którym mowa w ust. 3.

6.

Dziecku pobierającemu rentę rodzinną po żołnierzu, którego śmierć nastąpiła w związku

z wykonywaniem zadań służbowych, po ukończeniu 16 roku życia przyznaje się pomoc pieniężną

na kontynuowanie nauki do zakończenia tej nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia

25 roku życia.

7.

Tworzy się fundusz socjalny z corocznego odpisu w wysokości 0,6% rocznych środków

planowanych na emerytury i renty, z przeznaczeniem na finansowanie świadczeń socjalnych

oraz pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki. Środki funduszu niewykorzystane w danym

roku kalendarzowym przechodzą na rok następny. Środki funduszu gromadzi się na odrębnym

rachunku bankowym. Minister Obrony Narodowej, w drodze decyzji, może przenosić środki

między wojskowymi organami emerytalnymi.

8.

Środki funduszu socjalnego zwiększa się o

1)

odsetki od środków tego funduszu zgromadzonych na rachunku bankowym;

2)

darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych.

9.

Równowartość dokonanego odpisu, naliczonego zgodnie z ust. 7, na dany rok kalendarzowy

wojskowy organ emerytalny przekazuje na rachunek bankowy funduszu socjalnego w terminie

do dnia 30 września danego roku kalendarzowego, z tym że w terminie do dnia 31 maja

danego roku kalendarzowego przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości

odpisu.

10.

Organem właściwym w sprawach tworzenia funduszu socjalnego oraz przyznawania świadczeń

socjalnych jest wojskowy organ emerytalny.

11.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje świadczeń z funduszu socjalnego, tryb i szczegółowe warunki przyznawania świadczeń

socjalnych, wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania pomocy pieniężnej

na kontynuowanie nauki, dokumenty stanowiące podstawę do przyznania świadczenia oraz

sposób przekazywania przyznanych świadczeń osobom uprawnionym, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia jednolitego postępowania wojskowych organów emerytalnych oraz racjonalne

wykorzystanie posiadanych środków, a także mając na względzie przede wszystkim osoby

najbardziej potrzebujące;

2)

sposób gospodarowania, okoliczności uzasadniające przekazanie między wojskowymi organami

emerytalnymi środków funduszu socjalnego oraz tryb i formy podejmowania decyzji o

przekazywaniu tych środków, z uwzględnieniem racjonalnego wykorzystania środków funduszu

przez wojskowe organy emerytalne.

”

;

2)

w art. 43 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

na wniosek osoby uprawnionej na jej rachunek w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej;

”

.

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 23

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W razie śmierci

1)

żołnierza służby stałej, który do dnia śmierci mieszkał w kwaterze albo w lokalu mieszkalnym

niebędącym kwaterą, lub nie otrzymał decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym,

z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 24 ust. 5 pkt 3, o ile do dnia śmierci

nabył prawo do emerytury wojskowej lub jego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

2)

żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na

pełnienie służby terminowej, który do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej

lub którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

3)

żołnierza pełniącego służbę kandydacką, którego śmierć pozostaje w związku ze służbą

wojskową,

4)

żołnierza nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, którego śmierć pozostaje w związku

ze służbą wojskową

- wspólnie zamieszkałym z nim: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym

i osobom przysposabiającym przysługuje

a)

odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47

-

w wysokości obliczonej według ilości norm przysługujących zmarłemu żołnierzowi w dniu

śmierci,

-

w wysokości 80% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego, obliczonej według zasad

określonych w art. 47, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową,

albo

b)

zajmowany lokal mieszkalny, lokal zamienny w przypadku zajmowania kwatery, jeżeli

Agencja ma taki w swoich zasobach mieszkaniowych - za ich zgodą, albo

c)

lokal mieszkalny odpowiadający uprawnieniom żołnierza w dniu śmierci, ustalonym według

zasad określonych w art. 26 ust. 1-3, w zasobie mieszkaniowym Agencji, w wybranej

przez nich miejscowości, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową

- na ich wniosek.

”

,

b)

po ust. 3a dodaje się ust. 3aa w brzmieniu

„

3aa.

Żołnierzowi służby stałej i żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową

na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej zwalnianemu z zawodowej służby

wojskowej, który nabył prawo do wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało

wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej

w związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których

przysługują świadczenia odszkodowawcze, w zamian za odprawę, na jego wniosek, przysługuje

prawo do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w wybranej przez niego miejscowości,

w której Agencja posiada zasób mieszkaniowy, według uprawnień posiadanych w dniu zaistnienia

wypadku lub choroby.

”

,

c)

ust. 3b otrzymuje brzmienie

„

3b.

W przypadku skorzystania przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, ust. 3

i ust. 3aa, z prawa do lokalu zamiennego albo innego lokalu mieszkalnego dyrektor

oddziału regionalnego Agencji wydaje tym osobom decyzje o prawie zamieszkiwania w

lokalu mieszkalnym.

”

;

2)

w art. 47 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

do obliczenia wartości przysługującego lokalu mieszkalnego w przypadku żołnierza zawodowego

pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej,

żołnierza pełniącego służbę kandydacką oraz żołnierza nadterminowej zasadniczej służby

wojskowej stosuje się odpowiednio zasady określone w art. 26 ust. 1-3.

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. w art. 671 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Udział obrońcy w rozprawie głównej jest obowiązkowy przed wszystkimi sądami wojskowymi

w sprawie przeciwko żołnierzowi oskarżonemu o przestępstwo popełnione w związku z

wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych poza granicami państwa.

”

.

Sprawy wszczęte i niezakończone ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy prowadzi się na podstawie przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 120 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1,

2)

art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 4

- zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak

niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy zmienianej

w art. 5 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 27 ust. 11 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 27 ust.

7 ustawy zmienianej w art. 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w

życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1.

Osobom pobierającym emeryturę, rentę inwalidzką lub rentę rodzinną przysługuje prawo

do świadczeń socjalnych z tworzonego na ten cel funduszu socjalnego, po spełnieniu

warunków określonych w ust. 2 i 3, z zastrzeżeniem ust. 5.

2.

Świadczenia socjalne przysługują w przypadku zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych lub

przewlekłej choroby osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego albo członka jego

rodziny oraz z innych przyczyn powodujących pogorszenie warunków materialnych.

3.

Świadczenia socjalne przysługują osobom, o których mowa w ust. 1, jeżeli dochód na

jednego członka gospodarstwa domowego z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia

wniosku lub, w przypadku utraty dochodu, z miesiąca, w którym wniosek został złożony,

nie przekracza 95% kwoty stanowiącej trzykrotność najniższej emerytury w gospodarstwie

jednoosobowym i 90% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu

złożenia wniosku.

4.

Przy przyznawaniu świadczenia socjalnego uwzględnia się kwotę najniższej emerytury

obowiązującą w dniu złożenia wniosku, ogłoszoną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie

art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

5.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach zapomoga pieniężna może być przyznana mimo

przekroczenia poziomu dochodu, o którym mowa w ust. 3.

6.

Dziecku pobierającemu rentę rodzinną po żołnierzu, którego śmierć nastąpiła w związku

z wykonywaniem zadań służbowych, po ukończeniu 16 roku życia przyznaje się pomoc pieniężną

na kontynuowanie nauki do zakończenia tej nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia

25 roku życia.

7.

Tworzy się fundusz socjalny z corocznego odpisu w wysokości 0,6% rocznych środków

planowanych na emerytury i renty, z przeznaczeniem na finansowanie świadczeń socjalnych

oraz pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki. Środki funduszu niewykorzystane w danym

roku kalendarzowym przechodzą na rok następny. Środki funduszu gromadzi się na odrębnym

rachunku bankowym. Minister Obrony Narodowej, w drodze decyzji, może przenosić środki

między wojskowymi organami emerytalnymi.

8.

Środki funduszu socjalnego zwiększa się o

1)

odsetki od środków tego funduszu zgromadzonych na rachunku bankowym;

2)

darowizny oraz zapisy osób fizycznych i prawnych.

9.

Równowartość dokonanego odpisu, naliczonego zgodnie z ust. 7, na dany rok kalendarzowy

wojskowy organ emerytalny przekazuje na rachunek bankowy funduszu socjalnego w terminie

do dnia 30 września danego roku kalendarzowego, z tym że w terminie do dnia 31 maja

danego roku kalendarzowego przekazuje kwotę stanowiącą co najmniej 75% równowartości

odpisu.

10.

Organem właściwym w sprawach tworzenia funduszu socjalnego oraz przyznawania świadczeń

socjalnych jest wojskowy organ emerytalny.

11.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje świadczeń z funduszu socjalnego, tryb i szczegółowe warunki przyznawania świadczeń

socjalnych, wysokość i tryb przyznawania oraz sposób wypłacania pomocy pieniężnej

na kontynuowanie nauki, dokumenty stanowiące podstawę do przyznania świadczenia oraz

sposób przekazywania przyznanych świadczeń osobom uprawnionym, biorąc pod uwagę konieczność

zapewnienia jednolitego postępowania wojskowych organów emerytalnych oraz racjonalne

wykorzystanie posiadanych środków, a także mając na względzie przede wszystkim osoby

najbardziej potrzebujące;

2)

sposób gospodarowania, okoliczności uzasadniające przekazanie między wojskowymi organami

emerytalnymi środków funduszu socjalnego oraz tryb i formy podejmowania decyzji o

przekazywaniu tych środków, z uwzględnieniem racjonalnego wykorzystania środków funduszu

przez wojskowe organy emerytalne.

1.

Dziecku, które pobiera rentę rodzinną z przyczyn określonych w art. 43 ust. 1, Minister

Obrony Narodowej przyznaje pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki.

2.

Pomoc, o której mowa w ust. 1, przysługuje dzieciom do ukończenia nauki w szkole,

jeżeli ukończyły 16 rok życia, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia.

3.

Wydatki z tytułu pomocy, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z

części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, wysokość

i tryb przyznawania pomocy, o której mowa w ust. 1, uwzględniając dokumenty stanowiące

podstawę do jej przyznania, tryb postępowania i właściwość organu realizującego wypłatę

pomocy oraz sposób i terminy wypłaty pomocy.

1.

Żołnierzowi zawodowemu przysługuje zwrot kosztów poniesionych na pomoc prawną, jeżeli

postępowanie przygotowawcze wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku

z wykonywaniem obowiązków służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o

umorzeniu.

2.

Koszty w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego obrońcy, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm., zwraca się ze środków części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony

Narodowej.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do zwrotu kosztów poniesionych na pomoc prawną

stosuje się przepisy działu XIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm..

1.

Żołnierzowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na pomoc prawną, jeżeli postępowanie

przygotowawcze wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku z wykonywaniem

obowiązków służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu.

2.

Koszty w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego obrońcy, określone w przepisach

wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm., zwraca się ze środków części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony

Narodowej.

3.

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 do zwrotu kosztów poniesionych na pomoc prawną

stosuje się przepisy działu XIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm..

1.

Żołnierz, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej wskutek ustalenia przez

wojskową komisję lekarską trwałej lub czasowej niezdolności do służby wojskowej w

następstwie wypadku lub choroby pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby

wojskowej, może korzystać, w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia z czynnej służby

wojskowej, z pomocy w zakresie podnoszenia kwalifikacji, przekwalifikowania, doradztwa

zawodowego lub pośrednictwa pracy, udzielanej przez właściwe organy.

2.

Żołnierz, który został zwolniony z czynnej służby wojskowej z powodów, o których mowa

w ust. 1, w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami państwa, związanej

z realizacją celów, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych

Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

(Dz. U. Nr 162, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135), korzysta z pomocy, o której mowa w ust. 1, bezterminowo.

3.

Z pomocy, o której mowa w ust. 1, mogą bezterminowo korzystać również małżonek oraz

dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza, który zaginął lub poniósł śmierć, w związku

z wykonywaniem zadań służbowych.

4.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb korzystania przez żołnierzy, o których mowa w ust. 1 i 2, a także małżonków oraz

dzieci pozostających na utrzymaniu żołnierzy, którzy zaginęli lub ponieśli śmierć,

w związku z wykonywaniem zadań służbowych, z pomocy wymienionej w ust. 1, z uwzględnieniem

szczególnego traktowania tych żołnierzy, którzy zostali inwalidami.

Członkowie rodzin żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, którzy zaginęli

lub ponieśli śmierć, w związku z wykonywaniem zadań służbowych, mają prawo do świadczeń

określonych w art. 23 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm..