Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla wymagania w zakresie pomiarów wielkoÊci emisji oraz pomiarów iloÊci

pobieranej wody, do prowadzenia których sà obowiàzani prowadzàcy instalacj´ oraz u˝ytkownik urzàdzenia, w tym

1) przypadki, w których jest wymagany ciàg∏y pomiar emisji z instalacji;

2) przypadki, w których sà wymagane okresowe pomiary emisji z instalacji albo urzàdzenia, oraz cz´stotliwoÊci prowadzenia tych pomiarów;

3) referencyjne metodyki wykonywania pomiarów;

4) sposób ewidencjonowania przeprowadzonych pomiarów.

§ 2. 1. Ciàg∏e lub okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ dla instalacji spalania paliw wymagajàcych pozwolenia na wprowadzanie gazów lub

py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego,

do których stosuje si´ przepisy rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska,

zwanych dalej „instalacjami spalania paliw”, w tym

dla instalacji turbin gazowych, bez wzgl´du na dat´

wydania decyzji o pozwoleniu na budow´ lub oddania instalacji do u˝ytkowania.

2. Ciàg∏e pomiary emisji do powietrza prowadzi

si´ dla instalacji spalania paliw o ∏àcznej nominalnej

mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 100 MW.

3. ¸àcznà nominalnà moc cieplnà instalacji spalania paliw, o której mowa w ust. 2, stanowi suma nominalnych mocy cieplnych êróde∏, z których gazy odlotowe sà odprowadzane do powietrza wspólnym

emitorem; êród∏o oznacza stacjonarne urzàdzenie

techniczne, w którym nast´puje proces spalania paliw

w celu wytworzenia energii, nominalna moc cieplna

êród∏a oznacza iloÊç energii wprowadzonej w paliwie

do êród∏a w jednostce czasu przy jego nominalnym

obcià˝eniu.

———————

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Ârodowiska (Dz. U. Nr 216, poz. 1606).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr 138,

poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056 i Nr 199,

poz. 1227.

4. Przepisy dotyczàce odprowadzania gazów odlotowych ze êróde∏ wspólnym emitorem stosuje si´ odpowiednio do emitorów wieloprzewodowych.

5. Ustalajàc ∏àcznà nominalnà moc cieplnà instalacji spalania paliw, o której mowa w ust. 2, nie

uwzgl´dnia si´

1) êróde∏, dla których okres pozostajàcy do koƒca

u˝ytkowania, liczony od dnia 7 stycznia 2005 r., nie

przekracza 10 000 godzin;

2) êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝

100 MW, dla których pierwsze pozwolenie na budow´ lub odpowiednik tego pozwolenia wydano

przed dniem 1 lipca 1987 r., je˝eli zosta∏y oddane

do u˝ytkowania przed dniem 29 marca 1990 r., dla

których prowadzàcy takie êród∏a zobowiàza∏ si´

w pisemnej deklaracji z∏o˝onej w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska nie póêniej ni˝ do dnia

30 czerwca 2004 r., ˝e êród∏o b´dzie u˝ytkowane

nie d∏u˝ej ni˝ do dnia 31 grudnia 2015 r., a czas jego u˝ytkowania w okresie od dnia 1 stycznia

2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy

20 000 godzin;

3) êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝

100 MW, dla których pierwsze pozwolenie na budow´ lub odpowiednik tego pozwolenia wydano

przed dniem 1 lipca 1987 r., które w roku kalendarzowym pracujà nie d∏u˝ej ni˝ 2 000 godzin (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat).

6. Dla instalacji spalania paliw, o których mowa

w ust. 2, pomiary w zakresie

1) py∏u, je˝eli instalacja jest opalana wy∏àcznie gazem ziemnym,

2) dwutlenku siarki, je˝eli instalacja jest opalana wy∏àcznie

a) gazem ziemnym,

b) olejem opa∏owym o znanej zawartoÊci siarki, je˝eli brak jest urzàdzeƒ do ograniczania wielkoÊci emisji siarki,

c) biomasà, je˝eli prowadzàcy instalacj´ udowodni, ˝e emisja dwutlenku siarki nie jest wy˝sza od

standardów emisyjnych okreÊlonych w rozporzàdzeniu wydanym na podstawie art. 145 ust. 1

pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska

— prowadzi si´ w sposób okresowy; pomiary w zakresie innych substancji prowadzi si´ dla tych instalacji w sposób ciàg∏y, stosujàc odpowiednio metodyki referencyjne, o których mowa w § 11 ust. 1

pkt 1 i 2.

7. Okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ dla

1) instalacji spalania paliw o ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej mniejszej ni˝ 100 MW;

2) êróde∏, o których mowa w ust. 5.

8. Okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ dwa razy w roku, raz w sezonie zimowym (paêdziernik—marzec) oraz raz w sezonie letnim (kwiecieƒ—wrzesieƒ); w przypadku instalacji lub êróde∏

pracujàcych sezonowo w okresie nieprzekraczajàcym

szeÊciu miesi´cy, pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ raz w roku w okresie pracy instalacji lub êróde∏.

§ 3. 1. Ciàg∏e i okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´, z zastrze˝eniem § 4, dla wszystkich

instalacji albo urzàdzeƒ spalania lub wspó∏spalania

odpadów.

2. Okresowe pomiary emisji do powietrza, o których mowa w ust. 1, prowadzi si´ co najmniej raz na

szeÊç miesi´cy, a przez pierwszy rok eksploatacji instalacji lub urzàdzeƒ — co najmniej raz na trzy miesiàce.

3. Je˝eli prowadzàcy instalacj´ lub urzàdzenie mo˝e wykazaç, ˝e emisje chlorowodoru, fluorowodoru

i dwutlenku siarki w ˝adnych okolicznoÊciach nie b´dà wy˝sze ni˝ ich standardy emisyjne okreÊlone

w rozporzàdzeniu wydanym na podstawie art. 145

ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska, to pomiary emisji tych substancji mogà byç prowadzone okresowo, z cz´stotliwoÊcià

co najmniej raz na szeÊç miesi´cy, a przez pierwszy

rok eksploatacji — co najmniej raz na trzy miesiàce.

4. Je˝eli w wyniku neutralizacji chlorowodoru

zapewnione jest dotrzymywanie standardu emisyjnego tej substancji, to pomiary emisji fluorowodoru mogà byç prowadzone okresowo, z cz´stotliwoÊcià co

najmniej raz na szeÊç miesi´cy, a przez pierwszy rok

eksploatacji — co najmniej raz na trzy miesiàce.

§ 4. 1. Przepisów § 3 nie stosuje si´ do

1) instalacji i urzàdzeƒ, w których spalane lub wspó∏spalane sà wy∏àcznie nast´pujàce odpady

a) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa,

b) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´

cieplnà,

c) w∏ókniste roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane

w miejscu, w którym powstajà, a wytwarzana

energia cieplna jest odzyskiwana,

d) p∏yty wiórowej, jeÊli nie stanowi odpadu niebezpiecznego,

Poz. 1291

g) promieniotwórcze,

h) pochodzàce z poszukiwaƒ i eksploatacji zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych platformach,

i) zw∏ok zwierz´cych w rozumieniu art. 2 pkt 26

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych

zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625, z póên. zm.3));

2) instalacji doÊwiadczalnych wykorzystywanych do

prac badawczo-rozwojowych, prac naukowych

i prób, majàcych na celu usprawnienie procesu

spalania, przerabiajàcych mniej ni˝ 50 Mg odpadów rocznie.

2. Dla instalacji spalania paliw, w których spalane

lub wspó∏spalane sà odpady, o których mowa w ust. 1

pkt 1 lit. a—f, stosuje si´ odpowiednio przepisy § 2

ust. 2, ust. 5, ust. 6 pkt 2 lit. c oraz ust. 7.

§ 5. 1. Okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ dla instalacji do produkcji lub obróbki wyrobów zawierajàcych azbest, dopuszczonych do produkcji, obrotu i importu na podstawie ustawy z dnia

19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierajàcych azbest (Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20,

z póên. zm.4)), je˝eli iloÊç surowego azbestu zu˝ywana

w tych procesach przekracza 100 kg/rok.

2. Okresowe pomiary emisji do powietrza, o których mowa w ust. 1, prowadzi si´ z cz´stotliwoÊcià raz

na szeÊç miesi´cy.

3. Okresowe pomiary emisji do powietrza, o których mowa w ust. 1, mogà byç prowadzone raz na

rok, je˝eli wyniki kolejnych dziesi´ciu pomiarów nie

ró˝nià si´ mi´dzy sobà o wi´cej ni˝ 5 %.

§ 6. 1. Okresowe pomiary emisji do powietrza prowadzi si´ dla instalacji do produkcji dwutlenku tytanu

w przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji lub chlorowania.

2. Okresowe pomiary emisji do powietrza, o których mowa w ust. 1, prowadzi si´ z cz´stotliwoÊcià co

najmniej raz na rok.

§ 7. 1. Ciàg∏e lub okresowe pomiary emisji do powietrza lotnych zwiàzków organicznych, zwanych dalej

„LZO”, prowadzi si´ dla instalacji, do których stosuje

si´ przepisy rozporzàdzenia wydanego na podstawie

art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

— Prawo ochrony Êrodowiska, je˝eli spe∏nienie wymagaƒ wynikajàcych z tych przepisów wymaga stosowania urzàdzeƒ ograniczajàcych wielkoÊç emisji LZO.

2. Przez LZO rozumie si´ ka˝dy zwiàzek organiczny

majàcy w temperaturze 293,15 K pr´˝noÊç par nie

mniejszà ni˝ 0,01 kPa, wzgl´dnie posiadajàcy analogicznà lotnoÊç w szczególnych warunkach u˝ytkowania.

———————

e) korka,

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

f) drewna, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego

impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które

mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne

lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego

z odpadów budowlanych lub z rozbiórki,

z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289, z 2006 r. Nr 17,

poz. 127, Nr 144, poz. 1045 i Nr 249, poz. 1830, z 2007 r.

Nr 133, poz. 920 oraz z 2008 r. Nr 145, poz. 916.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 120,

poz. 1252 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 72.

3. Ciàg∏e pomiary emisji LZO do powietrza prowadzi si´, je˝eli z jednego emitora sà wprowadzane do

powietrza LZO w iloÊci nie mniejszej ni˝ Êrednio

10 kg/h w przeliczeniu na emisj´ ca∏kowitego w´gla

organicznego.

4. Okresowe pomiary emisji LZO do powietrza

prowadzi si´, je˝eli z jednego emitora sà wprowadzane do powietrza LZO w iloÊci Êrednio do 10 kg/h

w przeliczeniu na emisj´ ca∏kowitego w´gla organicznego.

5. Okresowe pomiary emisji LZO do powietrza

prowadzi si´ raz na rok.

6. Ârednià wielkoÊç emisji ca∏kowitego w´gla organicznego, o której mowa w ust. 3 i 4, ustala si´ na

podstawie wyników okresowych pomiarów emisji

albo z bilansu masy LZO zu˝ywanych w ka˝dym kolejnym okresie dwunastomiesi´cznym, odniesionego do

czasu pracy instalacji z LZO.

7. LZO podlegajàce przemianie chemicznej w procesach, do których stosuje si´ przepisy rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska, nie sà uwzgl´dniane w limitach zu˝ycia LZO,

powodujàcych powstanie obowiàzku wykonywania

pomiarów emisji z instalacji, chyba ˝e w wyniku tej

przemiany powstajà tak˝e LZO.

8. Rozpuszczalnik organiczny jest to ka˝dy LZO,

stosowany oddzielnie albo w po∏àczeniu z innymi

substancjami do rozpuszczania surowców, produktów, materia∏ów odpadowych lub zanieczyszczeƒ lub

stosowany jako czynnik rozpuszczajàcy, czynnik dyspergujàcy, regulator lepkoÊci, regulator napi´cia powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant.

§ 8. 1. Pomiary iloÊci i jakoÊci Êcieków wprowadzanych do wód lub do ziemi prowadzi si´, gdy Êcieki sà

wprowadzane w ramach szczególnego korzystania

z wód, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. — Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239,

poz. 2019, z póên. zm.5)).

2. Wymagania w zakresie pomiarów iloÊci i jakoÊci

Êcieków wprowadzanych do wód lub do ziemi okreÊlajà przepisy rozporzàdzenia wydanego na podstawie

art. 45 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. —

Prawo wodne.

3. Przepisów, o których mowa w ust. 2, nie stosuje si´, je˝eli wymagania w zakresie pomiarów iloÊci

i jakoÊci Êcieków wprowadzanych do wód lub do ziemi zosta∏y okreÊlone w pozwoleniu wodnoprawnym

albo pozwoleniu zintegrowanym.

§ 9. 1. Pomiary iloÊci pobieranej wody powierzchniowej lub podziemnej prowadzi si´, gdy nominalne

———————

5) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 267, poz. 2255, z 2006 r.

Nr 170, poz. 1217 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 21,

poz. 125, Nr 64, poz. 427, Nr 75, poz. 493, Nr 88, poz. 587,

Nr 147, poz. 1033, Nr 176, poz. 1238, Nr 181, poz. 1286

i Nr 231, poz. 1704 oraz z 2008 r. Nr 199, poz. 1227.

Poz. 1291

zapotrzebowanie instalacji zlokalizowanych na terenie

zak∏adu jest wi´ksze ni˝ 100 m3 na dob´.

2. Przepisów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje si´, je˝eli pomiary iloÊci pobieranej wody zosta∏y

okreÊlone w pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym.

§ 10. 1. Okresowe pomiary ha∏asu w Êrodowisku,

który jest wyra˝ony wskaênikami ha∏asu majàcymi zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze Êrodowiska (LAeq D i LAeq N), prowadzi si´ dla zak∏adu, na którego terenie eksploatowane sà instalacje

lub urzàdzenia emitujàce ha∏as, dla którego zosta∏o

wydane pozwolenie na emitowanie ha∏asu do Êrodowiska lub decyzja o dopuszczalnym poziomie ha∏asu.

2. Okresowe pomiary ha∏asu w Êrodowisku, który

jest wyra˝ony wskaênikami ha∏asu majàcymi zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze

Êrodowiska (LAeq D i LAeq N), prowadzi si´ dla instalacji,

dla której zosta∏o wydane pozwolenie zintegrowane.

3. Okresowe pomiary ha∏asu w Êrodowisku, w tym

ha∏asu impulsowego, prowadzi si´ raz na dwa lata,

z uwzgl´dnieniem specyfiki pracy êróde∏ ha∏asu;

w przypadku êróde∏ pracujàcych sezonowo pomiary

ha∏asu przeprowadza si´ w tym okresie.

§ 11. 1. Zakres oraz metodyki referencyjne wykonywania

1) ciàg∏ych pomiarów emisji do powietrza z instalacji

spalania paliw, o których mowa w § 2 ust. 2, sà

okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia;

2) okresowych pomiarów emisji do powietrza z instalacji spalania paliw, o których mowa w § 2

ust. 7, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia;

3) ciàg∏ych i okresowych pomiarów emisji do powietrza z instalacji albo urzàdzeƒ spalania lub wspó∏spalania odpadów, o których mowa w § 3, sà

okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia;

4) okresowych pomiarów emisji do powietrza z instalacji do produkcji lub obróbki wyrobów zawierajàcych azbest, o których mowa w § 5, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia;

5) okresowych pomiarów emisji do powietrza z instalacji do produkcji dwutlenku tytanu, o których

mowa w § 6, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia.

2. Metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów ha∏asu w Êrodowisku, o których mowa w § 10, pochodzàcego od instalacji lub urzàdzeƒ,

z wyjàtkiem ha∏asu impulsowego, jest okreÊlona w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia.

3. Metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów ha∏asu impulsowego w Êrodowisku,

o których mowa w § 10, pochodzàcego od instalacji

lub urzàdzeƒ, jest okreÊlona w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia.

4. Ciàg∏e i okresowe pomiary emisji LZO wprowadzanych do powietrza z instalacji, o których mowa

w § 7 ust. 1, wykonuje si´

1) metodà ciàg∏ej detekcji p∏omieniowo-jonizacyjnej,

oznaczajàc ca∏kowity w´giel organiczny — w przypadku instalacji, dla których okreÊlono standard

emisyjny S1;

2) metodà chromatograficznà lub metodà ciàg∏ej detekcji p∏omieniowo-jonizacyjnej, oznaczajàc ca∏kowity w´giel organiczny — w przypadku instalacji,

dla których okreÊlono standard emisyjny S4, oraz

instalacji powlekania nowych pojazdów, których

zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia nie mniej

ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku;

3) metodà chromatograficznà — w przypadku LZO

klasyfikowanych w przepisach w sprawie wykazu

substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacjà

i oznakowaniem jako R40, R45, R46, R49, R60

lub R61.

5. W przypadku pomiarów okresowych emisji LZO,

wykonywanych metodà ciàg∏ej detekcji p∏omieniowo-jonizacyjnej, z oznaczeniem ca∏kowitego w´gla organicznego, ca∏kowity czas pomiaru powinien wynosiç

co najmniej 60 minut, w co najmniej 3 seriach pomiarowych nie krótszych ni˝ 20 minut; w przypadku gdy

w instalacji dany proces prowadzony jest w czasie

krótszym ni˝ 60 minut, pomiar powinien zostaç przeprowadzony w ca∏ym czasie trwania procesu.

6. Pomiary iloÊci pobieranej wody powierzchniowej lub podziemnej, o których mowa w § 9, prowadzi

Poz. 1291

si´ za pomocà urzàdzeƒ pomiarowych spe∏niajàcych

wymagania prawnej kontroli metrologicznej w rozumieniu art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. —

Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441,

z póên. zm.6)).

§ 12. 1. Wyniki ciàg∏ych pomiarów emisji sà ewidencjonowane w formie wydruków oraz na noÊnikach

cyfrowych.

2. Wyniki okresowych pomiarów emisji sà ewidencjonowane w formie pisemnej.

3. Wyniki pomiarów iloÊci pobieranej wody sà

ewidencjonowane w formie pisemnej.

§ 13. Do pomiarów wielkoÊci emisji rozpocz´tych

i niezakoƒczonych w terminie do dnia wejÊcia w ˝ycie

niniejszego rozporzàdzenia majà zastosowanie przepisy dotychczasowe.

§ 14. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Ârodowiska z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie wymagaƒ

w zakresie prowadzenia pomiarów wielkoÊci emisji

(Dz. U. Nr 283, poz. 2842).

§ 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2009 r.

Minister Ârodowiska: M. Nowicki

———————

6) Zmiany

tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180,

poz. 1494, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834

oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238.

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska

z dnia 4 listopada 2008 r. (poz. 1291)

Za∏àcznik nr 1

ZAKRES ORAZ METODYKI REFERENCYJNE WYKONYWANIA CIÑG¸YCH POMIARÓW EMISJI DO POWIETRZA

Z INSTALACJI SPALANIA PALIW

Pouczenia

1. W przypadku turbin gazowych metodykà referencyjnà dla

tlenków azotu jest metoda chemiluminescencyjna lub inna

metoda zgodna z normà ISO 11042-1 i normà ISO 11042-2.

2. W przypadku koniecznoÊci dotrzymania okreÊlonego

stopnia odsiarczania pomiary ciàg∏e powinny byç uzupe∏nione okresowymi pomiarami zawartoÊci siarki w paliwie.

3. Systemy do ciàg∏ych pomiarów emisji do powietrza co

najmniej raz w roku podlegajà procedurom zgodnym

z normà PN-EN 14181, zapewniajàcym odpowiedni poziom jakoÊci, w tym kontroli za pomocà pomiarów równoleg∏ych prowadzonych z u˝yciem innych systemów z zastosowaniem metodyk referencyjnych lub manualnych

(dla py∏u zgodnie z normà PN-Z-04030-7 lub normà

PN-EN 13284-1, dla SO2 zgodnie z normà PN-EN 14791,

dla NOx zgodnie z normà PN-EN 14792, dla O2 zgodnie

z normà PN-EN 14789).

4. Systemy do ciàg∏ych pomiarów emisji do powietrza podlegajà zgodnie z normà PN-EN 14181 pe∏nej procedurze

kalibracji i walidacji w przypadku

— systemów nowo instalowanych,

— systemów istniejàcych — co najmniej raz w ciàgu pi´ciu lat,

— ka˝dej wi´kszej zmiany w pracy instalacji spalania paliw

i wi´kszych zmian lub napraw systemów istniejàcych.

5. W przypadku nast´pujàcych êróde∏

— nowych êróde∏ spalania paliw, dla których wniosek

o wydanie pozwolenia na budow´ z∏o˝ono po dniu

26 listopada 2002 r. lub które zosta∏y oddane do u˝ytkowania po dniu 27 listopada 2003 r.,

— turbin gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na

budow´ wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. lub które

zosta∏y oddane do u˝ytkowania po dniu 27 listopada

2003 r.,

— êróde∏ istotnie zmienionych po dniu 27 listopada 2003 r.

w sposób zgodny z art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska.

5.1. wiarygodne statystycznie wartoÊci Êrednie jednogodzinne i Êrednie dobowe st´˝eƒ substancji okreÊla

si´ na podstawie wa˝nych pomiarowych wartoÊci

Êrednich jednogodzinnych po odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci okreÊlonego w pkt 5.2 niniejszego za∏àcznika;

5.2. wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci dla pojedynczego wyniku

pomiaru okreÊla si´ zgodnie z normà PN-EN 14181,

przyjmujàc, ˝e 95 % wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci pojedynczego wyniku pomiaru nie powinno przekraczaç

nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach

standardu emisyjnego

1) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki;

2) 20 % — w przypadku tlenków azotu;

3) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego.

6. Je˝eli z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu

do pomiarów ciàg∏ych, w ciàgu roku kalendarzowego wystàpi wi´cej ni˝ 10 dni, w których z ka˝dej doby wi´cej ni˝

trzy Êrednie jednogodzinne wartoÊci st´˝eƒ substancji sà

niewa˝ne, to prowadzàcy instalacj´ podejmuje dzia∏ania

w celu zwi´kszenia niezawodnoÊci systemu ciàg∏ego pomiaru emisji i informuje wojewódzkiego inspektora

ochrony Êrodowiska o podj´tych dzia∏aniach.

ObjaÊnienia

IR — promieniowanie podczerwone,

1) pomiary parametrów mogà byç wykonywane dowolnymi

metodami gwarantujàcymi niepewnoÊç pomiaru mniejszà

ni˝ 10 %,

2) w przypadku braku mo˝liwoÊci technicznych lub metrologicznych zainstalowania urzàdzeƒ do ciàg∏ego pomiaru

pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego

spalin dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia ciàg∏ych

pomiarów pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dyna-

Poz. 1291

micznego spalin oraz wyznaczanie strumienia obj´toÊci

spalin metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona uzyskanie

niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %,

3) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru ±5 K,

4) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±10 Pa,

5) dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wilgotnoÊci bezwzgl´dnej lub stopnia zawil˝enia

oraz ich wyznaczanie metodà bilansowà, gdy gwarantuje

ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %.

Za∏àcznik nr 2

ZAKRES ORAZ METODYKI REFERENCYJNE WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW

EMISJI DO POWIETRZA Z INSTALACJI SPALANIA PALIW

Pouczenie

W przypadku turbin gazowych metodykà referencyjnà dla

tlenków azotu jest metoda chemiluminescencyjna lub inna

metoda zgodna z normà ISO 11042-1 i normà ISO 11042-2.

ObjaÊnienia

IR — promieniowanie podczerwone,

1) pomiary emisji py∏u nie sà wymagane dla instalacji turbin gazowych opalanych gazem ziemnym lub gazem ciek∏ym,

2) metody optyczne pomiaru SO obejmujà metod´ fluore2

scencyjnà w obszarze ultrafioletu,

3) pomiary parametrów mogà byç wykonywane dowolnymi

metodami gwarantujàcymi niepewnoÊç pomiaru mniejszà

ni˝ 10 %,

4) w przypadku braku mo˝liwoÊci technicznych lub metro-

logicznych wykonania okresowego pomiaru pr´dkoÊci

przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego spalin dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego spalin

oraz wyznaczanie strumienia obj´toÊci spalin metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %,

5) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru ±5 K,

6) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±10 Pa,

7) dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów wilgotnoÊci bezwzgl´dnej lub stopnia zawil˝enia oraz ich wyznaczanie metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %.

Za∏àcznik nr 3

ZAKRES ORAZ METODYKI REFERENCYJNE WYKONYWANIA CIÑG¸YCH I OKRESOWYCH POMIARÓW EMISJI

DO POWIETRZA Z INSTALACJI ALBO URZÑDZE¡ SPALANIA LUB WSPÓ¸SPALANIA ODPADÓW

Tabela A. Substancje i parametry mierzone w sposób ciàg∏y oraz metodyki referencyjne wykonywania pomiarów ciàg∏ych

Tabela B. Substancje mierzone w sposób okresowy oraz metodyki referencyjne wykonywania pomiarów okresowych

Pouczenia

1. Ciàg∏e pomiary emisji tlenków azotu (NOx) wykonuje si´

wtedy, gdy w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub

py∏ów do powietrza lub w pozwoleniu zintegrowanym

ustalono wielkoÊç dopuszczalnej emisji tej substancji.

2. Systemy do ciàg∏ych pomiarów emisji do powietrza co

najmniej raz w roku podlegajà procedurom zgodnym

z normà PN-EN 14181, zapewniajàcym odpowiedni poziom jakoÊci, w tym co najmniej raz na trzy lata kontroli za

pomocà pomiarów równoleg∏ych prowadzonych z u˝yciem innych systemów z zastosowaniem metodyk referencyjnych lub manualnych (dla py∏u zgodnie z normà

PN-Z-04030-7 lub normà PN-EN 13284-1, dla NOx zgodnie

z normà PN-EN 14792, dla HCl zgodnie z normà PN-EN

1911, dla SO2 zgodnie z normà PN-EN 14791, dla O2 zgodnie z normà PN-EN 14789).

3. Systemy do ciàg∏ych pomiarów emisji do powietrza podlegajà zgodnie z normà PN-EN 14181 pe∏nej procedurze

kalibracji i walidacji w przypadku

— systemów nowo instalowanych,

— systemów istniejàcych — co najmniej raz w ciàgu

trzech lat,

— ka˝dej wi´kszej zmiany w pracy instalacji spalania paliw

i wi´kszych zmian lub napraw systemów istniejàcych.

4. WartoÊci Êrednie dobowe wyznaczane sà na podstawie

wartoÊci Êrednich trzydziestominutowych lub dziesi´ciominutowych st´˝eƒ substancji zmierzonych w czasie eksploatacji instalacji, z uwzgl´dnieniem okresów rozruchu

i zatrzymywania, o ile podczas ich trwania spalane sà odpady, po odj´ciu wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci okreÊlonego

w pkt 5 niniejszego za∏àcznika.

5. WartoÊci przedzia∏u ufnoÊci dla pojedynczego wyniku pomiaru okreÊla si´ zgodnie z normà PN-EN 14181, przyjmujàc, ˝e 95 % wartoÊci przedzia∏u ufnoÊci pojedynczego wyniku pomiaru nie powinno przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach standardu emisyjnego

1) 10 % — w przypadku tlenku w´gla;

Poz. 1291

2) 20 % — w przypadku dwutlenku siarki;

3) 20 % — w przypadku dwutlenku azotu;

4) 30 % — w przypadku py∏u ca∏kowitego;

5) 30 % — w przypadku ca∏kowitego w´gla organicznego;

6) 40 % — w przypadku chlorowodoru;

7) 40 % — w przypadku fluorowodoru.

6. Je˝eli z powodu niesprawnoÊci lub konserwacji systemu

do pomiarów ciàg∏ych, w ciàgu roku kalendarzowego wystàpi wi´cej ni˝ 10 dni, w których z ka˝dej doby wi´cej ni˝

pi´ç Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ

substancji jest niewa˝nych, to prowadzàcy instalacj´ podejmuje dzia∏ania w celu zwi´kszenia niezawodnoÊci systemu ciàg∏ego pomiaru emisji i informuje wojewódzkiego

inspektora ochrony Êrodowiska o podj´tych dzia∏aniach.

ObjaÊnienia

IR — promieniowanie podczerwone,

1) w przypadku braku mo˝liwoÊci technicznych lub metrologicznych zainstalowania urzàdzeƒ do ciàg∏ego pomiaru

pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego

spalin dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia ciàg∏ych

pomiarów pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego spalin oraz wyznaczanie strumienia obj´toÊci

spalin metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona uzyskanie

niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %,

2) pomiary parametrów mogà byç wykonywane dowolnymi

metodami gwarantujàcymi niepewnoÊç pomiaru mniejszà

ni˝ 10 %,

3) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru ±5 K,

4) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±10 Pa,

5) dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wilgotnoÊci bezwzgl´dnej lub stopnia zawil˝enia

oraz ich wyznaczanie metodà bilansowà, gdy gwarantuje

ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %,

6) metodyk´ nale˝y dobraç odpowiednio do st´˝enia oznaczanego pierwiastka.

Za∏àcznik nr 4

ZAKRES ORAZ METODYKI REFERENCYJNE WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW EMISJI

DO POWIETRZA Z INSTALACJI DO PRODUKCJI LUB OBRÓBKI WYROBÓW ZAWIERAJÑCYCH AZBEST

Pouczenia

1. Pomiary emisji azbestu wykonuje si´ po izokinetycznym

pobraniu próbki na filtr i oznaczeniu metodà liczenia w∏ókien w mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej.

2. Pomiary emisji py∏u wykonuje si´, je˝eli nie sà prowadzone okresowe pomiary emisji azbestu i dla instalacji ustalony jest standard emisyjny py∏u wprowadzanego do powietrza emitorem, zgodnie z przepisami w sprawie standardów emisyjnych z instalacji do produkcji lub obróbki

wyrobów azbestowych.

ObjaÊnienia

1) w przypadku braku mo˝liwoÊci technicznych lub metrologicznych wykonania okresowego pomiaru pr´dkoÊci przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego spalin dopusz-

cza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów pr´dkoÊci

przep∏ywu gazów odlotowych lub ciÊnienia dynamicznego

gazów odlotowych oraz wyznaczanie strumienia obj´toÊci

gazów odlotowych metodà bilansowà, gdy gwarantuje

ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %,

2) pomiary parametrów mogà byç wykonywane dowolnymi

metodami gwarantujàcymi niepewnoÊç pomiaru mniejszà

ni˝ 10 %,

3) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru ±5 K,

4) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±10 Pa,

5) dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów wilgotnoÊci bezwzgl´dnej lub stopnia zawil˝enia oraz ich wyznaczanie metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %.

Za∏àcznik nr 5

ZAKRES ORAZ METODYKI REFERENCYJNE WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW EMISJI

DO POWIETRZA Z INSTALACJI DO PRODUKCJI DWUTLENKU TYTANU

ObjaÊnienia

IR — promieniowanie podczerwone,

1) py∏ ogó∏em oznacza wszystkie rodzaje py∏u pochodzàce

z instalacji, w szczególnoÊci py∏ rudy, pigmentu i koksu,

2) SO oznacza zwiàzki siarki obejmujàce dwutlenek siarki,

x

trójtlenek siarki i kwas siarkowy w przeliczeniu na dwutlenek siarki,

3) w przypadku stosowania do produkcji dwutlenku tytanu

reakcji sulfatyzacji,

4) w przypadku stosowania do produkcji dwutlenku tytanu

reakcji chlorowania,

5) chlor gazowy,

6) w przypadku braku mo˝liwoÊci technicznych lub metrologicznych wykonania okresowego pomiaru pr´dkoÊci

przep∏ywu spalin lub ciÊnienia dynamicznego spalin dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów pr´d-

koÊci przep∏ywu gazów odlotowych lub ciÊnienia dynamicznego gazów odlotowych oraz wyznaczanie strumienia obj´toÊci gazów odlotowych metodà bilansowà, gdy

gwarantuje ona uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej

ni˝ 10 %,

7) pomiary parametrów mogà byç wykonywane dowolnymi metodami gwarantujàcymi niepewnoÊç pomiaru

mniejszà ni˝ 10 %,

8) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±5 K,

9) dowolna metoda gwarantujàca niepewnoÊç pomiaru

±10 Pa,

10) dopuszcza si´ odst´pstwa od prowadzenia pomiarów

wilgotnoÊci bezwzgl´dnej lub stopnia zawil˝enia oraz ich

wyznaczanie metodà bilansowà, gdy gwarantuje ona

uzyskanie niepewnoÊci wyniku mniejszej ni˝ 10 %.

Za∏àcznik nr 6

METODYKA REFERENCYJNA WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW HA¸ASU W ÂRODOWISKU,

POCHODZÑCEGO OD INSTALACJI LUB URZÑDZE¡, Z WYJÑTKIEM HA¸ASU IMPULSOWEGO

A. Wprowadzenie

Metodyka referencyjna s∏u˝y do wyznaczenia wartoÊci poziomu ha∏asu emitowanego do Êrodowiska

przez instalacje lub urzàdzenia znajdujàce si´ na terenie jednego zak∏adu, wyra˝onego wskaênikami LAeq D

i LAeq N, okreÊlonymi w art. 112a pkt 2 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska, majàcymi zastosowanie do ustalania i kontroli warunków

korzystania ze Êrodowiska w odniesieniu do jednej

doby.

WartoÊç równowa˝nego poziomu dêwi´ku A wyznacza si´

a) metodà pomiarowà,

b) metodà obliczeniowà, w sytuacji gdy w danych

warunkach nie mo˝na uzyskaç wyniku za pomocà

pomiarów bezpoÊrednich.

Wyznaczona wartoÊç wskaêników LAeq D oraz LAeq N

podawana jest wraz z wartoÊcià przedzia∏ów niepewnoÊci rozszerzonej oszacowanej dla poziomu ufnoÊci

95 % (U95) w postaci

LAeq D ± U95 oraz LAeq N ± U95.

Do oceny niepewnoÊci wyniku badaƒ ha∏asu stosowaç mo˝na tak˝e metod´ wyznaczania ró˝nych

przedzia∏ów niepewnoÊci poni˝ej wartoÊci Êredniej

i powy˝ej tej wartoÊci (przedzia∏y niesymetryczne).

Przy zastosowaniu tej metody wynik pomiaru podaje

si´ w postaci

LAeq D (+U95+) oraz LAeq N (+U95+),

1) na terenie niezabudowanym punkty pomiarowe

lokalizuje si´ na wysokoÊci 1,5 m (z dok∏adnoÊcià

zawierajàcà si´ w przedziale < –0,0 m; +0,1 m >)

nad powierzchnià terenu;

2) na terenie zabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje si´

a) przy elewacji budynków obj´tych ochronà

przed ha∏asem w zwiàzku z wype∏nianiem funkcji, dla realizacji których teren zosta∏ obj´ty

ochronà przed ha∏asem, w odleg∏oÊci 0,5—2 m

od elewacji tych budynków

— w Êwietle okna kondygnacji eksponowanej

na ha∏as; podczas pomiarów ha∏asu okno

w miar´ mo˝liwoÊci powinno byç otwarte,

choç dopuszcza si´ wykonanie pomiarów

przy oknie zamkni´tym. Dopuszcza si´ uchylenie okna w ten sposób, aby mo˝liwe by∏o

przeprowadzenie przez nie wysi´gnika i kabli

∏àczàcych mikrofony pomiarowe z przyrzàdami pomiarowymi znajdujàcymi si´ w pomieszczeniu,

— na wysokoÊci 4 m ± 0,2 m nad powierzchnià

terenu, gdy nie ma mo˝liwoÊci wykonania

pomiarów ha∏asu w Êwietle okna na danej

kondygnacji,

b) na terenach otaczajàcych ww. budynki

gdzie

U95+

2. Punkty pomiarowe nale˝y lokalizowaç na terenach obj´tych ochronà przed ha∏asem w ten sposób,

aby przeprowadzone w nich pomiary pozwoli∏y na

ustalenie miejsca o najwi´kszym oddzia∏ywaniu êróde∏ ha∏asu, których pomiary dotyczà, z uwzgl´dnieniem poni˝szych zasad

— oznacza oszacowany przedzia∏ niepewnoÊci rozszerzonej dla obszaru powy˝ej wartoÊci odpowiednio LAeq D lub LAeq N.

Przedzia∏ niepewnoÊci –U95– (oszacowany przedzia∏ niepewnoÊci rozszerzonej dla obszaru poni˝ej

wartoÊci odpowiednio LAeq D lub LAeq N) powinien zostaç wyznaczony i przechowywany w dokumentach

laboratorium wykonujàcego pomiary.

Wynik pomiaru poziomu ha∏asu uzyskany przy zastosowaniu niniejszej metodyki referencyjnej uwa˝a

si´ za prawid∏owy, jeÊli wartoÊç przedzia∏u niepewnoÊci rozszerzonej U95 lub +U95+ jest mniejsza lub równa

2,7 dB.

Metodyka nie zawiera sposobów ustalania przedzia∏u niepewnoÊci.

B. Kryteria lokalizacji punktów pomiarowych

1. Lokalizacja punktów pomiarowych zale˝na jest

od

— charakterystyk i usytuowania êróde∏ ha∏asu (instalacji i urzàdzeƒ),

— w∏asnoÊci poch∏aniajàcych i odbijajàcych terenu

oraz zagospodarowania terenu.

— na wysokoÊci 4 m ± 0,2 m nad powierzchnià

terenu.

C. Ogólne ustalenia

pomiarowych

dotyczàce

zestawów

Zestawy pomiarowe dobiera si´ tak, aby odpowiada∏y wymaganiom stawianym miernikom ca∏kujàcym

lub ca∏kujàco-uÊredniajàcym. Zestawy powinny odpowiadaç nast´pujàcym warunkom

1) mierniki poziomu dêwi´ku klasy dok∏adnoÊci 1;

2) wzorcowe êród∏a dêwi´ku do sprawdzania (kalibracji) toru pomiarowego minimum klasy dok∏adnoÊci 1;

3) wszystkie przyrzàdy nale˝y sprawdzaç (kalibrowaç) zgodnie z instrukcjà producenta przyrzàdu;

4) przyrzàdy pomiarowe i wzorcujàce ze Êwiadectwem wzorcowania nie starszym ni˝ 24 miesiàce;

5) przyrzàdy pomiarowe z wa˝nym Êwiadectwem legalizacji, jeÊli legalizacja jest wymagana prawem;

6) mikrofony pomiarowe wyposa˝one w os∏ony

przeciwwietrzne, niezale˝nie od warunków

meteorologicznych.

W przypadku ciàg∏ego pomiaru ha∏asu w czasie

odniesienia T, przyrzàdy pomiarowe powinny spe∏niaç warunki dodatkowe, umo˝liwiajàce

1) rejestrowanie w pami´ci miernika przebiegu

zmian poziomu dêwi´ku w czasie, co najmniej

w czasie odniesienia, z krokiem próbkowania nie

wi´kszym ni˝ jedna sekunda;

2) przeniesienie z miernika do komputera zarejestrowanych w pami´ci przyrzàdu pomiarowego wyników badaƒ i zapami´tanie ich w postaci êród∏owej;

3) rejestrowanie i drukowanie niezb´dnych parametrów pracy miernika wraz ze wspó∏czynnikiem kalibracyjnym toru pomiarowego (po transmisji danych do komputera);

4) dokonanie analizy statystycznej sygna∏u akustycznego, a w szczególnoÊci — wyznaczenie poziomów statystycznych, okreÊlonych w normie

PN-ISO 1996-1 Akustyka. Opis i pomiary ha∏asu

Êrodowiskowego. Podstawowe wielkoÊci i procedury.

D. Zalecenia dotyczàce warunków meteorologicznych

Pomiary ha∏asu prowadzi si´ w warunkach

meteorologicznych okreÊlonych na wysokoÊci nie

mniejszej ni˝ 3,5 m nad poziomem terenu, nieprzekraczajàcych

1) warunków okreÊlonych przez producenta w instrukcji obs∏ugi przyrzàdu;

2) poni˝szych warunków granicznych, o ile sà one

ostrzejsze ni˝ dopuszczane przez producenta

a) temperatura od –10°C do 50°C,

b) wilgotnoÊç od 25 % do 90 %,

c) Êrednia pr´dkoÊç wiatru do 5 m/s,

d) ciÊnienie atmosferyczne

1100 hPa

od

900

hPa

do

— w przypadku koniecznoÊci wykonania pomiarów w warunkach ró˝nych od wy˝ej okreÊlonych

wartoÊci temperatury (lit. a) lub wilgotnoÊci (lit. b)

niezb´dne jest uzasadnienie tego odst´pstwa

w sprawozdaniu z pomiarów oraz dodatkowa analiza jego wp∏ywu na wiarygodnoÊç pomiaru i na

niepewnoÊç wyniku.

Poz. 1291

nia dla danego wskaênika ha∏asu jest okreÊlony

w przepisach dotyczàcych dopuszczalnych poziomów

ha∏asu w Êrodowisku. Nale˝y zastosowaç przy tym

nast´pujàce nastawy miernika

— charakterystyka cz´stotliwoÊciowa A,

— sta∏a czasowa F (fast).

O wyborze jednej z dwóch powy˝szych metod realizacji pomiarów decyduje specyfika funkcjonowania

êród∏a ha∏asu oraz kszta∏towanie si´ t∏a akustycznego

w Êrodowisku.

II. Realizacja pomiarów

1. Rejestracja ha∏asu w sposób ciàg∏y w czasie odniesienia T

Rejestracj´ ha∏asu w sposób ciàg∏y w czasie odniesienia T prowadzi si´ w przypadku braku mo˝liwoÊci

— dokonania pomiaru poziomu emisji ha∏asu do

Êrodowiska pochodzàcej od ka˝dego ze êróde∏

(lub grupy êróde∏),

— okreÊlenia charakterystycznych okresów dzia∏ania

êróde∏, w których poziom emisji dêwi´ku jest ustabilizowany.

Podczas pomiaru ha∏asu w sposób ciàg∏y w czasie

odniesienia T przyrzàd pomiarowy jest w∏àczony bez

przerwy w ca∏ym czasie odniesienia T. Dopuszcza si´

przerwy w rejestracji, wprowadzane przez wykonujàcego pomiary ze wzgl´du na eliminacj´ przypadkowych zak∏óceƒ.

Po zakoƒczeniu pomiaru z przyrzàdu pomiarowego odczytywana jest wartoÊç równowa˝nego poziomu dêwi´ku w Êrodowisku LAeqzm. Wynik ten powinien zostaç skorygowany o wp∏yw t∏a akustycznego.

Pomiary poziomu t∏a akustycznego w Êrodowisku LAt wykonuje si´ w miar´ mo˝liwoÊci zarówno

przed pomiarem wykonywanym w sposób ciàg∏y

w czasie odniesienia T, jak i bezpoÊrednio po tym pomiarze. Do dalszej oceny akustycznych oddzia∏ywaƒ

na Êrodowisko rozwa˝anych êróde∏ ha∏asu przyjmuje

si´ wy˝szà wartoÊç poziomu t∏a akustycznego.

Je˝eli nie jest mo˝liwe wykonanie pomiarów t∏a

akustycznego przed pomiarem ciàg∏ym i po nim, wykonuje si´ przynajmniej jeden pomiar t∏a, a wynik tego pomiaru stosuje si´ w dalszych obliczeniach.

E. Wykonanie pomiarów

I. Procedury pomiarowe

Pomiary ha∏asu wykonuje si´

1) dokonujàc rejestracji ha∏asu w sposób ciàg∏y

w czasie odniesienia T

lub

2) dokonujàc rejestracji elementarnych próbek ha∏asu w czasie odniesienia T (metoda próbkowania).

Czas odniesienia T oznacza okres, do którego odnoszà si´ wartoÊci poziomów ha∏asu. Czas odniesie-

W pomiarach t∏a akustycznego stosowana jest taka sama procedura, jakà stosuje si´ w pomiarach zasadniczych imisji ha∏asu (w pomiarach poziomu równowa˝nego z danego êród∏a).

Dopuszcza si´ wyznaczenie poziomu t∏a na podstawie analizy statystycznej sygna∏u (poziomu dêwi´ku w Êrodowisku). Uzyskany wynik musi byç uzasadniony zgodnie z aktualnym stanem wiedzy. Uzasadnienie to nale˝y do wykonujàcego pomiary.

WartoÊç poziomu ha∏asu emitowanego do Êrodowiska przez rozwa˝ane êród∏o ha∏asu LAeqT otrzymuje

si´ zgodnie ze wzorem 1

(wzór 1)

gdzie

LAeqzm — oznacza wartoÊç zmierzonego poziomu

dêwi´ku podczas pomiaru ciàg∏ego, dB,

LAt

— oznacza poziom dêwi´ku t∏a akustycznego,

dB.

WartoÊç LAeqT obliczona zgodnie ze wzorem 1 odpowiada wartoÊci wskaênika ha∏asu

— LAeq D, je˝eli pomiary i obliczenia prowadzone by∏y dla czasu odniesienia T = 8 godzin w porze dnia

(6:00—22:00),

— LAeq N, je˝eli pomiary i obliczenia prowadzone by∏y dla czasu odniesienia T = 1 godzina w porze nocy (22:00—6:00).

Je˝eli w trakcie wykonywania pomiaru w sposób

ciàg∏y w czasie odniesienia T wystàpià warunki atmosferyczne nieodpowiadajàce wymaganiom okreÊlonym w cz´Êci D, pomiar ciàg∏y przerywa si´ na

okres wyst´powania niekorzystnych warunków atmosferycznych, a badania w tym okresie, je˝eli jest to

mo˝liwe, uzupe∏nia si´ metodà próbkowania, o której

Zaciemnione pole, oznaczone jako X w powy˝szym grafiku, wskazuje, ˝e w danym przedziale

czasu tp dane êród∏o ha∏asu pracuje (dla uproszczenia w powy˝szym przyk∏adzie za∏o˝ono, ˝e

wszystkie êród∏a pracujà w czasie jednej godziny

lub jej wielokrotnoÊci).

W celu wyznaczenia równowa˝nego poziomu ha∏asu w czasie odniesienia T, dla ka˝dego przedzia∏u czasu tp wykonuje si´ pomiary zgodnie z procedurà opisanà w cz´Êci E ust. II niniejszego za∏àcznika.

Pomiary poziomu dêwi´ku mogà byç wykonywane tak˝e dla ka˝dego êród∏a osobno, o ile wyst´pujà warunki pozwalajàce na takie pomiary (co

oznacza, ˝e mo˝liwe jest pozostawienie pracujàcego êród∏a, dla którego wykonywany jest w∏aÊnie

Poz. 1291

mowa w cz´Êci E ust. II pkt 2, lub metodà obliczeniowà, o której mowa w cz´Êci F.

2. Rejestracja elementarnych próbek ha∏asu

w czasie odniesienia T (metoda próbkowania)

Pomiary wykonuje si´ metodà próbkowania wówczas, gdy w czasie odniesienia T rozwa˝ane êród∏o ha∏asu emituje do Êrodowiska, w mo˝liwych do zidentyfikowania przedzia∏ach czasu tp, zró˝nicowany dêwi´k

o ustalonym dla tego przedzia∏u czasu poziomie LAk.

a) CzynnoÊci wst´pne

Je˝eli

— na terenie zak∏adu znajduje si´ wi´cej ni˝ jedno

êród∏o ha∏asu,

— êród∏a ha∏asu pracujà w sposób zró˝nicowany

w czasie odniesienia T

czas odniesienia T nale˝y podzieliç na przedzia∏y

czasu tp, w których poziom dêwi´ku jest ustabilizowany.

Po identyfikacji rozk∏adu dzia∏ania wszystkich êróde∏ ha∏asu, w czasie odniesienia T, przygotowuje

si´ grafik obrazujàcy przedzia∏y czasu tp dla poszczególnych êróde∏ ha∏asu.

pomiar, z wy∏àczeniem wszystkich pozosta∏ych

êróde∏).

b) OkreÊlenie czasu pomiarów wykonywanych metodà próbkowania

Czas pomiaru to niezb´dny dla wyznaczenia poziomu ha∏asu emitowanego podczas wyodr´bnionego w czasie odniesienia T przedzia∏u czasu tp

o ustalonym poziomie dêwi´ku LAk okreÊla si´

wed∏ug nast´pujàcych zasad

— to = 60 s przy pomiarach ha∏asu sta∏ego w czasie, to znaczy wtedy, gdy zmiany poziomu

dêwi´ku nie przekraczajà 5 dB,

— to = 10 s, je˝eli pomiary ha∏asu sta∏ego w czasie

utrudnione sà przez okresowe zjawiska powodujàce powstawanie ha∏asu o poziomie wy˝-

szym ni˝ spodziewany, w szczególnoÊci: przejazdy samochodów, przeloty samolotów,

a w przerwach pomi´dzy tymi zjawiskami nie

jest mo˝liwe wykonanie pomiarów szeÊçdziesi´ciosekundowych,

— to równe d∏ugoÊci okresu trwania zjawiska lub

jego wielokrotnoÊci — w przypadku okresowego dzia∏ania êród∏a,

— to ≥ 5 min dla ha∏asu o zmiennym poziomie

w czasie tp.

Poz. 1291

Dopuszcza si´ przerwy w rejestracji, wprowadzane przez wykonujàcego pomiary ze wzgl´du na

eliminacj´ przypadkowych zak∏óceƒ, w przypadku

próbek o czasie trwania to = 60 s i przerw nie d∏u˝szych ni˝ 10 s. W przypadku próbek o krótszym

czasie trwania lub przerw d∏u˝szych — próbk´ nale˝y odrzuciç.

Liczb´ n elementarnych próbek ha∏asu ustala si´

na bie˝àco w punkcie pomiarowym, zgodnie z wymogami tabeli 1.

Tabela 1. Liczba n wymaganych elementarnych próbek ha∏asu w zale˝noÊci od ró˝nicy R mi´dzy najwy˝szà

a najni˝szà wartoÊcià zmierzonego poziomu ha∏asu próbki w danym przedziale czasu tp

Je˝eli ró˝nica pomi´dzy wynikami poszczególnych pomiarów elementarnych jest wi´ksza ni˝

3 dB, wyd∏u˝a si´ czas trwania pomiaru elementarnego (próbki).

c) OkreÊlenie Êredniego poziomu ha∏asu LAsr

Âredni poziom ha∏asu okreÊla si´

— w poszczególnych przedzia∏ach czasu tp lub

— dla poszczególnych êróde∏ ha∏asu

wed∏ug wzoru 2

(wzór 2)

gdzie

n

— oznacza liczb´ próbek w serii pomiarowej,

LAk — oznacza zmierzony poziom dêwi´ku w czasie to (wynik pomiaru próbki ha∏asu), dB.

— w sytuacji kiedy nie jest mo˝liwe wy∏àczenie

êród∏a/êróde∏ ha∏asu, dopuszcza si´ przeprowadzenie pomiaru t∏a w innym miejscu, lecz porównywalnym do tego, w którym by∏ usytuowany punkt pomiarowy ha∏asu emitowanego

przez badane êród∏o, przyk∏adowo w cieniu

akustycznym najbli˝szego obiektu budowlanego lub przegrody terenowej.

Pomiary t∏a przeprowadza si´ w tym samym dniu,

o tej samej porze doby i w podobnych warunkach

meteorologicznych, w jakich wykonuje si´ pomiary poziomu emisji ha∏asu ze êród∏a.

e) OkreÊlenie poziomu emisji ha∏asu w Êrodowisku

Poziom emisji ha∏asu LAek w przedziale czasu tp

otrzymuje si´ przez odj´cie od wartoÊci poziomu

Êredniego LAsr, wyra˝onego wzorem 2, wartoÊci

Êredniego poziomu t∏a akustycznego LAt, zgodnie

ze wzorem 3

(wzór 3)

d) Pomiary t∏a akustycznego

T∏o akustyczne tworzà wszystkie dêwi´ki wyst´pujàce w danym punkcie pomiarowym, które nie pochodzà z zak∏adu, instalacji, urzàdzeƒ aktualnie badanych. Dokonujàc pomiaru t∏a akustycznego, wy∏àcza si´ pojedyncze, sporadyczne dêwi´ki, których wp∏yw na pomiar ha∏asu z zak∏adu, instalacji

czy urzàdzenia mo˝na wyeliminowaç przez chwilowe zatrzymanie procesu mierzenia lub analiz´

zarejestrowanego sygna∏u.

Pomiar poziomu t∏a akustycznego przeprowadza

si´ w sposób gwarantujàcy wyeliminowanie êród∏a ha∏asu b´dàcego przedmiotem oceny, a mianowicie

— w tych samych punktach pomiarowych, w których przeprowadza si´ pomiar ha∏asu emitowanego przez badane êród∏o, lecz po wy∏àczeniu

êród∏a/êróde∏ ha∏asu b´dàcego/b´dàcych przedmiotem oceny lub w przerwach pracy badanych

êróde∏,

gdzie

LAsr — oznacza Êredni poziom dêwi´ku dla przedzia∏u czasu tp lub Êredni poziom dêwi´ku

dla danego êród∏a, dB,

LAt

— oznacza Êredni poziom dêwi´ku t∏a akustycznego, dB.

Je˝eli ró˝nica poziomów LAsr – LAt jest mniejsza

ni˝ 3 dB, poziom ha∏asu w danym przedziale czasu tp nale˝y wyznaczyç za pomocà metod obliczeniowych przedstawionych w cz´Êci F.

f) Obliczenie poziomu ha∏asu LAeqT w punkcie pomiarowym, wyra˝onego równowa˝nym poziomem dêwi´ku A dla czasu odniesienia T

Poziom ha∏asu w danym punkcie pomiarowym

oblicza si´ na podstawie wyznaczonych Êrednich

poziomów ha∏asu LAsr

— w poszczególnych przedzia∏ach czasu tp

lub

— dla poszczególnych êróde∏ ha∏asu (gdy badano

ka˝de êród∏o oddzielnie),

zgodnie ze wzorem 4

(wzór 4)

gdzie

m

— oznacza liczb´ przedzia∏ów czasu tp lub

liczb´ zmierzonych êróde∏,

LAekj — oznacza poziom LAek dla j-tego przedzia∏u czasu tp lub j-tego êród∏a, dB,

tj

— oznacza czas trwania j-tego przedzia∏u

czasu tp lub czas pracy danego êród∏a, s,

T

— oznacza czas odniesienia, s.

WielkoÊç przedzia∏ów czasu tp oraz czas odniesienia T mo˝na wyra˝aç w innych jednostkach, przyk∏adowo w minutach, godzinach, pod warunkiem

przyj´cia tych samych jednostek.

WartoÊç LAeqT obliczona zgodnie ze wzorem 4 odpowiada wartoÊci wskaênika ha∏asu

— LAeq D, je˝eli pomiary i obliczenia prowadzone

by∏y dla czasu odniesienia T = 8 godzin w porze

dnia (6:00—22:00),

— LAeq N, je˝eli pomiary i obliczenia prowadzone

by∏y dla czasu odniesienia T = 1 godzina w porze nocy (22:00—6:00).

3. Wynik badania ha∏asu

a) wartoÊç wskaênika LAeq D lub LAeq N przyjmowana

jest jako ostateczny wynik badania ha∏asu, z wyjàtkiem sytuacji, o której mowa w lit. b,

b) w przypadku lokalizacji punktu pomiarowego przy

elewacji budynku, w odleg∏oÊci od 0,5 do 2 m od

zamkni´tego lub uchylonego okna, wynik badania

pomniejsza si´ o 3 dB.

Poz. 1291

a) PN-EN ISO 3744 Akustyka — Wyznaczanie poziomów mocy akustycznej êróde∏ ha∏asu na podstawie pomiarów poziomów ciÊnienia akustycznego.

Metoda techniczna w warunkach zbli˝onych do

pola swobodnego nad p∏aszczyznà odbijajàcà

dêwi´k,

b) PN-EN ISO 3746 Akustyka — Wyznaczanie poziomów mocy akustycznej êróde∏ ha∏asu na podstawie pomiarów poziomów ciÊnienia akustycznego.

Metoda orientacyjna z zastosowaniem otaczajàcej

powierzchni pomiarowej nad p∏aszczyznà odbijajàcà dêwi´k,

c) PN-ISO 8297 Akustyka — Wyznaczanie poziomów

mocy akustycznej zak∏adów przemys∏owych z wieloma êród∏ami ha∏asu w celu oszacowania wartoÊci poziomu ciÊnienia akustycznego w Êrodowisku. Metoda techniczna.

Powy˝sze normy okreÊlajà odleg∏oÊci od êród∏a,

w jakich prowadzi si´ pomiary poziomów dêwi´ku.

W przypadku braku mo˝liwoÊci wykonania pomiarów

poziomów dêwi´ku w wymaganych odleg∏oÊciach,

moc akustycznà (na potrzeby zastosowania metod obliczeniowych) mo˝na wyznaczaç na podstawie pomiarów poziomów dêwi´ku prowadzonych w innych odleg∏oÊciach. Metod´ nale˝y

a) szczegó∏owo scharakteryzowaç,

b) w miar´ mo˝liwoÊci zwalidowaç.

Poziom mocy akustycznej urzàdzeƒ w ruchu wyznacza si´ zgodnie z procedurami zawartymi w rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia

2005 r. w sprawie zasadniczych wymagaƒ dla urzàdzeƒ u˝ywanych na zewnàtrz pomieszczeƒ w zakresie

emisji ha∏asu do Êrodowiska (Dz. U. Nr 263, poz. 2202,

z 2006 r. Nr 32, poz. 223 oraz z 2007 r. Nr 105,

poz. 718).

W przypadku braku okreÊlenia w rozporzàdzeniu

Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagaƒ dla urzàdzeƒ u˝ywanych

na zewnàtrz pomieszczeƒ w zakresie emisji ha∏asu do

Êrodowiska wymagaƒ odnoÊnie do badanego urzàdzenia w ruchu, poziom jego mocy akustycznej LAW

wyra˝a wzór 5

F. Obliczeniowe metody oceny ha∏asu emitowanego do Êrodowiska

(wzór 5)

Metody obliczeniowe oparte sà na modelu rozprzestrzeniania si´ ha∏asu w Êrodowisku zawartym

w normie PN ISO 9613-2 Akustyka — T∏umienie

dêwi´ku podczas propagacji w przestrzeni otwartej.

Ogólna metoda obliczenia.

Podstawowymi danymi êród∏owymi do obliczeƒ

poziomów dêwi´ku w oparciu o powy˝szy model, wymieniony w normie PN ISO 9613-2, sà moce akustyczne êróde∏ ha∏asu (instalacji i urzàdzeƒ) funkcjonujàcych na obszarze zak∏adu.

Moc akustyczna instalacji lub ich istotnych elementów (z punktu widzenia emisji ha∏asu) mo˝e byç

podana przez producenta lub w razie potrzeby mo˝e

byç wyznaczana w drodze pomiarowej na podstawie

procedur zawartych w normach

gdzie

LAE — oznacza ekspozycyjny poziom dêwi´ku A

wyra˝ony w dB, wyznaczony zgodnie z metodykà referencyjnà okreÊlonà na podstawie

przepisów art. 176 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska,

v

— oznacza pr´dkoÊç ruchu, m/s,

t0

— oznacza czas odniesienia równy 1 s,

r

— oznacza odleg∏oÊç punktu obserwacji od toru ruchu, m,

S0

— oznacza powierzchni´ odniesienia równà

1 m2.

G. Informacje zamieszczane w

i sprawozdaniu z pomiarów

— 11256 —

protokole

I. Protokó∏ z pomiarów

Protokó∏ z pomiarów wykonanych w oparciu o niniejszà metodyk´ referencyjnà powinien zawieraç co

najmniej

1) dane identyfikujàce podmiot odpowiedzialny za

eksploatacj´ instalacji, urzàdzenia (jego adres zamieszkania lub siedziby);

2) adres zak∏adu, na terenie którego prowadzona jest

eksploatacja instalacji lub urzàdzenia;

3) charakterystyk´ prowadzonej dzia∏alnoÊci;

4) dat´ i czas wykonywania pomiarów;

5) dane identyfikujàce zespó∏ pomiarowy (nazwiska

i imiona osób dokonujàcych pomiarów, stanowiska s∏u˝bowe);

6) dane dotyczàce rodzaju êróde∏ ha∏asu oraz czasu

ich funkcjonowania;

7) charakterystyk´ terenu, na którym prowadzono

pomiary ha∏asu

a) opis terenu,

b) okreÊlenie rodzaju terenu wed∏ug miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, o ile

taki plan istnieje,

c) dopuszczalne poziomy ha∏asu okreÊlone decyzjà w∏aÊciwego organu;

8) opis lokalizacji punktu pomiarowego

a) wysokoÊç punktu pomiarowego nad poziomem

terenu,

b) wspó∏rz´dne geograficzne punktu pomiarowego (mogà zostaç one okreÊlone z u˝yciem technik GPS i wówczas muszà byç zapisane w formacie: „hdd°mm’ss.s”);

9) wskazanie zastosowanej metody pomiarów (krótki opis metody lub powo∏anie si´ na niniejszà metodyk´ referencyjnà);

10) opis aparatury i wyposa˝enia wraz z nastawami

(nie dotyczy, gdy pos∏ugiwano si´ wy∏àcznie metodà obliczeniowà)

a) u˝yta aparatura pomiarowa, nazwy i typy u˝ywanych przyrzàdów oraz ich numery seryjne,

b) dane identyfikacyjne Êwiadectw legalizacji przyrzàdów, dla których istnieje obowiàzek posiadania tego typu dokumentów, Êwiadectw wzorcowania (przyk∏adowo numer i data wydania),

c) zastosowane podczas pomiarów nastawy miernika poziomu dêwi´ku (charakterystyka korekcyjna A, sta∏a czasowa),

d) wyniki kalibracji urzàdzeƒ pomiarowych (przed

pomiarem i po pomiarze);

11) opis warunków meteorologicznych (nie dotyczy,

gdy pos∏ugiwano si´ wy∏àcznie metodà obliczeniowà)

a) temperatura otoczenia,

Poz. 1291

b) wzgl´dna wilgotnoÊç,

c) pr´dkoÊç i kierunek wiatru,

d) ciÊnienie atmosferyczne;

12) wyniki pomiarów

a) wyniki wszystkich wykonanych pomiarów (dla

wszystkich przedzia∏ów czasu tp lub wszystkich

êróde∏ ha∏asu, gdy badano ka˝de êród∏o oddzielnie) oraz pomiarów poziomu t∏a akustycznego,

b) czas trwania pomiaru elementarnego próbki to,

c) d∏ugoÊç (lub d∏ugoÊci) przedzia∏ów czasu tp,

d) czas pracy êróde∏ ha∏asu w dniu badaƒ;

13) za∏àczniki graficzne — szkic (lub map´, o ile jest do

dyspozycji) poligonu badaƒ z oznaczeniem lokalizacji êróde∏, punktu pomiarowego oraz obiektów

majàcych wp∏yw na rozprzestrzenianie si´ dêwi´ku, takich jak obiekty lub p∏aszczyzny odbijajàce

dêwi´k i inne;

14) podpis wykonujàcego pomiary oraz podpis przedstawiciela prowadzàcego instalacj´ lub zak∏ad.

Do przedstawienia danych zawartych w protokole

z pomiarów mogà byç stosowane odpowiednie tabele zamieszczone w za∏àczniku do rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 149 ust. 2 i 4 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska,

przedstawiajàcym uk∏ad przekazywanych wyników

okresowych pomiarów ha∏asu w Êrodowisku, pochodzàcego od instalacji lub urzàdzeƒ, z wyjàtkiem ha∏asu impulsowego.

II. Sprawozdanie z pomiarów

1) Sprawozdanie z pomiarów wykonanych w oparciu

o niniejszà metodyk´ referencyjnà powinno zawieraç

a) informacje wymienione w protoko∏ach z pomiarów,

b) wyniki pomiarów ha∏asu wyra˝one wskaênikami ha∏asu LAeq D i LAeq N,

c) poziomy mocy akustycznej, o ile takie badania

prowadzono,

d) oszacowanie niepewnoÊci pomiaru poziomu

ha∏asu wraz z opisem sposobu obliczania tej

niepewnoÊci.

2) W sprawozdaniu z pomiarów powinny zostaç tak˝e zawarte wymienione ni˝ej informacje

a) opis terenu, na którym prowadzono badania,

w tym szkice lub fotografie (o ile by∏y wykonywane) obrazujàce

— ukszta∏towanie terenu,

— powierzchni´ terenu,

b) opis lokalizacji punktów pomiarowych,

c) mapa cyfrowa obrazujàca zak∏ad i teren badaƒ;

w przypadku braku takiej mapy — opis zawierajàcy informacje o

— rodzaju zabudowy,

— szacunkowej odleg∏oÊci pierwszej linii zabudowy (o ile istnieje) od granicy terenu, do

którego w∏adajàcy zak∏adem ma tytu∏ prawny,

— szacunkowej wysokoÊci pierwszej linii zabudowy lub liczbie kondygnacji,

— obiektach odbijajàcych fale akustyczne w otoczeniu êród∏a i punktu pomiarowego,

d) informacje dotyczàce rodzaju terenu zgodnie

z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o ile plan taki istnieje,

e) dopuszczalne poziomy ha∏asu okreÊlone decyzjà w∏aÊciwego organu,

f) za∏àczniki graficzne — mapy poligonu badaƒ

— wycinek planu terenu z zaznaczeniem po∏o˝enia êróde∏ ha∏asu, punktów pomiarowych,

pobliskich obiektów o charakterze ekranujàcym lub powodujàcych odbicia,

Poz. 1291

— szkice odzwierciedlajàce lokalizacje i wzajemne usytuowanie êróde∏ ha∏asu, punktów

pomiarowych, pobliskich obiektów majàcych

wp∏yw na pole akustyczne, terenów podlegajàcych ustawowej ochronie przed ha∏asem,

— fragmenty map cyfrowych, map ze zdj´ç lotniczych, satelitarnych i innych (o ile sà dost´pne),

g) podpis wykonujàcego pomiary oraz podpis kierownika laboratorium wykonujàcego pomiary.

Do przedstawienia danych zawartych w sprawozdaniu z pomiarów mogà byç stosowane odpowiednie tabele zamieszczone w za∏àczniku do rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 149 ust. 2 i 4 ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska, przedstawiajàcym uk∏ad przekazywanych wyników okresowych pomiarów ha∏asu w Êrodowisku, pochodzàcego od instalacji lub urzàdzeƒ, z wyjàtkiem

ha∏asu impulsowego.

Za∏àcznik nr 7

METODYKA REFERENCYJNA WYKONYWANIA OKRESOWYCH POMIARÓW HA¸ASU IMPULSOWEGO

W ÂRODOWISKU, POCHODZÑCEGO OD INSTALACJI LUB URZÑDZE¡

A. Okresowe pomiary ha∏asu impulsowego w Êrodowisku pochodzàcego od instalacji lub urzàdzeƒ wykonuje si´ zgodnie z procedurà opisanà w normie

PN-ISO 10843 Akustyka — Metody opisu i pomiaru

pojedynczych impulsów lub serii impulsów,

z uwzgl´dnieniem definicji zawartych w normie

PN-ISO 1996-2:1999/A1:2002 Akustyka — Opis i pomiary ha∏asu Êrodowiskowego. Zbieranie danych

dotyczàcych sposobu zagospodarowania terenu

(zmiana A1).

B. Lokalizacj´ punktów pomiarowych przeprowadza

si´ zgodnie z zasadami przedstawionymi w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia — Metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów ha∏asu w Êrodowisku, pochodzàcego od instalacji lub

urzàdzeƒ, z wyjàtkiem ha∏asu impulsowego —

w cz´Êci B. Kryteria lokalizacji punktów pomiarowych.

C. Wyznaczone wartoÊci wskaêników ha∏asu LAeq D

oraz LAeq N, z uwzgl´dnieniem korekcji zwiàzanej

z wyst´powaniem impulsów akustycznych, przedstawia si´ wraz z niepewnoÊcià pomiaru,

z uwzgl´dnieniem uwag dotyczàcych oszacowania

niepewnoÊci pomiaru przedstawionych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia — Metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów ha∏asu

w Êrodowisku, pochodzàcego od instalacji lub

urzàdzeƒ, z wyjàtkiem ha∏asu impulsowego —

w cz´Êci A. Wprowadzenie.

D. Protokó∏ z pomiarów i sprawozdanie z badaƒ powinny zawieraç informacje analogiczne do informacji przedstawionych w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia — Metodyka referencyjna wykonywania

okresowych pomiarów ha∏asu w Êrodowisku, pochodzàcego od instalacji lub urzàdzeƒ, z wyjàtkiem

ha∏asu impulsowego — w cz´Êci G — Informacje

zamieszczane w protokole i sprawozdaniu z pomiarów, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ zawartych

w normie PN-ISO 10843, rozdzia∏ 6, oraz w normie

PN-ISO 1996-2:1999/A1:2002.

E. Do wyznaczenia równowa˝nego poziomu dêwi´ku A z korekcjà stosuje si´ nast´pujàce wartoÊci poprawek impulsowych

1291

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 4 listopada 2008 r.

w sprawie wymagaƒ w zakresie prowadzenia pomiarów wielkoÊci emisji oraz pomiarów iloÊci

pobieranej wody

Na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska

(Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z póên. zm.2)) zarzàdza

si´, co nast´puje