Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury

z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki i ich

usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z 2003 r. Nr 33,

poz. 270 oraz z 2004 r. Nr 109, poz. 1156) wprowadza

si´ nast´pujàce zmiany

1) w § 2

a) ust. 1 i 2 otrzymujà brzmienie

„1. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz

przy zmianie sposobu u˝ytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spe∏niajàcych funkcje u˝ytkowe budynków, a tak˝e do zwiàzanych z nimi urzàdzeƒ

budowlanych, z zastrze˝eniem § 207 ust. 2.

2. Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu u˝ytkowania

1) budynków o powierzchni u˝ytkowej nieprzekraczajàcej 1 000 m2,

2) budynków o powierzchni u˝ytkowej przekraczajàcej 1 000 m2, o których mowa

w art. 5 ust. 7 pkt 1—4 i 6 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane

— wymagania, o których mowa w § 1, mogà byç spe∏nione w sposób inny ni˝ okreÊlony w rozporzàdzeniu, stosownie do wskazaƒ ekspertyzy technicznej w∏aÊciwej jednostki badawczo-rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeƒ przeciwpo˝arowych, uzgodnionych

z w∏aÊciwym komendantem wojewódzkim

Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej lub paƒstwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.”,

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà-

dowej — budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Niniejsze rozporzàdzenie dokonuje w zakresie swojej

regulacji wdro˝enia dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie

charakterystyki energetycznej budynków (Dz. Urz. UE L 1

z 04.01.2003, str. 65; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, tom 2, str. 168).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r.

Nr 88, poz. 587, Nr 99, poz. 665, Nr 127, poz. 880, Nr 191,

poz. 1373 i Nr 247, poz. 1844 oraz z 2008 r. Nr 145, poz. 914

i Nr 199, poz. 1227.

b) po ust. 3 dodaje si´ ust. 3a w brzmieniu

„3a. Przy nadbudowie, rozbudowie, przebudowie i zmianie sposobu u˝ytkowania budynków istniejàcych o powierzchni u˝ytkowej

przekraczajàcej 1 000 m2 wymagania, o których mowa w § 1, z wy∏àczeniem wymagaƒ

charakterystyki energetycznej, mogà byç

spe∏nione w sposób inny ni˝ okreÊlony

w rozporzàdzeniu, stosownie do wskazaƒ,

o których mowa w ust. 2, uzgodnionych

z w∏aÊciwym komendantem wojewódzkim

Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej lub paƒstwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, odpowiednio do przedmiotu tej ekspertyzy.”;

2) w § 118 dodaje si´ ust. 3 w brzmieniu

„3. Straty ciep∏a na przesyle ciep∏ej wody u˝ytkowej i w przewodach cyrkulacyjnych powinny

byç na racjonalnie niskim poziomie. Izolacja

cieplna tych przewodów powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.”;

3) w § 133 dodaje si´ ust. 9 i 10 w brzmieniu

„9. Straty ciep∏a na przewodach zasilajàcych i powrotnych instalacji wodnej centralnego ogrzewania powinny byç na racjonalnie niskim poziomie. Izolacja cieplna tych przewodów powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

10. Straty ciep∏a na przewodach ogrzewania powietrznego powinny byç na racjonalnie niskim

poziomie. Izolacja cieplna tych przewodów powinna spe∏niaç wymagania okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.”;

4) w § 150 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. W instalacjach wentylacji i klimatyzacji nie nale˝y ∏àczyç ze sobà przewodów z pomieszczeƒ

o ró˝nych wymaganiach u˝ytkowych i sanitarno-zdrowotnych. Nie dotyczy to budynków

jednorodzinnych i rekreacji indywidualnej oraz

wydzielonych lokali mieszkalnych lub u˝ytkowych z indywidualnà zorganizowanà wentylacjà nawiewno-wywiewnà.”;

5) w § 151

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. W instalacjach wentylacji mechanicznej ogólnej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzacji

komfortowej o wydajnoÊci 2 000 m3/h i wi´cej

nale˝y stosowaç urzàdzenia do odzyskiwania

ciep∏a z powietrza wywiewanego o skutecznoÊci co najmniej 50 % lub recyrkulacj´, gdy

jest to dopuszczalne. W przypadku zastosowania recyrkulacji strumieƒ powietrza zewn´trznego nie mo˝e byç mniejszy ni˝ wynika to z wymagaƒ higienicznych, jednak nie

mniej ni˝ 10 % powietrza nawiewanego.

Dla wentylacji technologicznej zastosowanie

odzysku ciep∏a powinno wynikaç z uwarunkowaƒ technologicznych i rachunku ekonomicznego.”,

b) dodaje si´ ust. 5—7 w brzmieniu

„5. W przypadku stosowania recyrkulacji powietrza w instalacjach wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej lub klimatyzacji nale˝y stosowaç uk∏ady regulacji

umo˝liwiajàce w korzystnych warunkach

pogodowych zwi´kszanie udzia∏u powietrza

zewn´trznego do 100 %.

6. Przepisu ust. 5 nie stosuje si´ w przypadkach, gdy zwi´kszanie strumienia powietrza

wentylacyjnego uniemo˝liwia∏oby dotrzy-

11. Dopuszcza si´ zwi´kszenie mocy w∏aÊciwej

wentylatora w przypadku zastosowania

7) w § 155 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„3. W przypadku zastosowania w pomieszczeniach innego rodzaju wentylacji ni˝ wentylacja

mechaniczna nawiewna lub nawiewno-wywiewna, dop∏yw powietrza zewn´trznego,

w iloÊci niezb´dnej dla potrzeb wentylacyjnych, nale˝y zapewniç przez urzàdzenia nawiewne umieszczane w oknach, drzwiach bal-

Poz. 1238

manie poziomu czystoÊci powietrza wymaganego przez wzgl´dy technologiczne.

7. Wymagaƒ ust. 1 mo˝na nie stosowaç

w przypadku instalacji u˝ywanych krócej ni˝

przez 1 000 godzin w roku.”;

6) w § 154

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. Urzàdzenia i elementy wentylacji mechanicznej i klimatyzacji powinny byç stosowane

w sposób umo˝liwiajàcy uzyskanie zak∏adanej jakoÊci Êrodowiska w pomieszczeniu przy

racjonalnym zu˝yciu energii do ogrzewania

i ch∏odzenia oraz energii elektrycznej.”,

b) dodaje si´ ust. 10 i 11 w brzmieniu

„10. Moc w∏aÊciwa wentylatorów stosowanych

w instalacjach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych powinna nie przekraczaç wartoÊci

okreÊlonych w poni˝szej tabeli

wybranych elementów instalacji do wartoÊci okreÊlonej w poni˝szej tabeli

konowych lub w innych cz´Êciach przegród zewn´trznych.”;

8) po § 180 dodaje si´ § 180a w brzmieniu

„§ 180a. W budynku u˝ytecznoÊci publicznej,

o którym mowa w poni˝szej tabeli, wartoÊç mocy jednostkowej oÊwietlenia nie

mo˝e przekraczaç okreÊlonych wielkoÊci

dopuszczalnych

9) § 321 otrzymuje brzmienie

„§ 321. 1. Na wewn´trznej powierzchni nieprzezroczystej przegrody zewn´trznej nie

mo˝e wyst´powaç kondensacja pary

wodnej umo˝liwiajàca rozwój grzybów

pleÊniowych.

2. We wn´trzu przegrody, o której mowa

w ust. 1, nie mo˝e wyst´powaç narastajàce w kolejnych latach zawilgocenie

spowodowane kondensacjà pary wodnej.

3. Warunki okreÊlone w ust. 1 i 2 uwa˝a si´

za spe∏nione, jeÊli przegrody odpowiadajà wymaganiom okreÊlonym

w pkt 2.2.4. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia.”;

10) § 328 i 329 otrzymujà brzmienie

㤠328. 1. Budynek i jego instalacje ogrzewcze,

wentylacyjne i klimatyzacyjne, ciep∏ej

wody u˝ytkowej, a w przypadku budynku u˝ytecznoÊci publicznej równie˝

oÊwietlenia wbudowanego, powinny

byç zaprojektowane i wykonane w taki

sposób, aby iloÊç ciep∏a, ch∏odu i energii elektrycznej, potrzebnych do u˝ytkowania budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, mo˝na by∏o utrzymaç na racjonalnie niskim poziomie.

2. Budynek powinien byç zaprojektowany

i wykonany w taki sposób, aby ograniczyç ryzyko przegrzewania budynku

w okresie letnim.

§ 329. 1. Wymaganie okreÊlone w § 328 ust. 1

uznaje si´ za spe∏nione dla budynku

mieszkalnego, je˝eli

1) przegrody zewn´trzne budynku oraz

technika instalacyjna odpowiadajà

wymaganiom izolacyjnoÊci cieplnej

oraz powierzchnia okien spe∏nia wymagania okreÊlone w pkt 2.1. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, przy

czym dla budynku przebudowywane-

Poz. 1238

go dopuszcza si´ zwi´kszenie Êredniego wspó∏czynnika przenikania ciep∏a os∏ony budynku o nie wi´cej ni˝

15 % w porównaniu z budynkiem

nowym o takiej samej geometrii

i sposobie u˝ytkowania, lub

2) wartoÊç wskaênika EP [kWh/(m2· rok)]

okreÊlajàcego roczne obliczeniowe

zapotrzebowanie na nieodnawialnà

energi´ pierwotnà do ogrzewania,

wentylacji i przygotowania ciep∏ej

wody u˝ytkowej oraz ch∏odzenia jest

mniejsza od wartoÊci granicznych

okreÊlonych odpowiednio w ust. 3

pkt 1 i 2, a tak˝e je˝eli przegrody

zewn´trzne budynku odpowiadajà

przynajmniej wymaganiom izolacyjnoÊci cieplnej niezb´dnej dla zabezpieczenia przed kondensacjà pary

wodnej, okreÊlonym w pkt 2.2. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, przy

czym dla budynku przebudowywanego dopuszcza si´ zwi´kszenie wskaênika EP o nie wi´cej ni˝ 15 % w porównaniu z budynkiem nowym o takiej samej geometrii i sposobie u˝ytkowania.

2. Wymaganie okreÊlone w § 328 ust. 1

uznaje si´ za spe∏nione dla budynku

u˝ytecznoÊci publicznej, zamieszkania

zbiorowego, budynku produkcyjnego,

magazynowego i gospodarczego, je˝eli

1) przegrody zewn´trzne budynku oraz

technika instalacyjna odpowiadajà

wymaganiom izolacyjnoÊci cieplnej

oraz powierzchnia okien spe∏nia wymagania okreÊlone w pkt 2.1. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, przy

czym dla budynku przebudowywanego dopuszcza si´ zwi´kszenie Êredniego wspó∏czynnika przenikania ciep∏a os∏ony budynku o nie wi´cej ni˝

15 % w porównaniu z budynkiem nowym o takiej samej geometrii i sposobie u˝ytkowania, lub

2) wartoÊç wskaênika EP [kWh/(m2 · rok)]

okreÊlajàcego roczne obliczeniowe

zapotrzebowanie na nieodnawialnà

energi´ pierwotnà do ogrzewania,

wentylacji i ch∏odzenia oraz przygotowania ciep∏ej wody u˝ytkowej

i oÊwietlenia wbudowanego jest

mniejsza od wartoÊci granicznej

okreÊlonej w ust. 3 pkt 3, a tak˝e je˝eli przegrody zewn´trzne budynku odpowiadajà przynajmniej wymaganiom izolacyjnoÊci cieplnej niezb´dnej dla zabezpieczenia przed kondensacjà pary wodnej, okreÊlonym

w pkt 2.2. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, przy czym dla budynku

przebudowywanego dopuszcza si´

zwi´kszenie wskaênika EP o nie wi´cej ni˝ 15 % w porównaniu z budynkiem nowym o takiej samej geometrii i sposobie u˝ytkowania.

3. Maksymalne wartoÊci EP rocznego

wskaênika obliczeniowego zapotrzebowania na nieodnawialnà energi´ pierwotnà do ogrzewania, wentylacji i przygotowania ciep∏ej wody u˝ytkowej oraz

ch∏odzenia, w zale˝noÊci od wspó∏czynnika kszta∏tu budynku A/Ve, wynoszà

Poz. 1238

2) w budynkach mieszkalnych do ogrzewania, wentylacji i ch∏odzenia oraz

przygotowania ciep∏ej wody u˝ytkowej (EPHC+W) w ciàgu roku

EPHC+W = EPH+W + (5 + 15 · Aw,e/Af)

(1 – 0,2 · A/Ve) · Af,c/Af; [kWh/(m2 · rok)]

gdzie

EPH+W — wartoÊci wed∏ug zale˝noÊci

podanej w pkt 1,

Aw,e — powierzchnia Êcian zewn´trznych budynku, liczona po obrysie zewn´trznym,

Af,c — powierzchnia u˝ytkowa ch∏odzona budynku (lokalu),

Af — powierzchnia u˝ytkowa ogrzewana budynku (lokalu),

Ve — jest kubaturà ogrzewanej cz´Êci

budynku, pomniejszonà o podcienia, balkony, loggie, galerie

itp., liczonà po obrysie zewn´trznym;

1) w budynkach mieszkalnych do ogrzewania i wentylacji oraz przygotowania ciep∏ej wody u˝ytkowej (EPH+W)

w ciàgu roku

3) w budynkach zamieszkania zbiorowego, u˝ytecznoÊci publicznej i produkcyjnych do ogrzewania, wentylacji i ch∏odzenia oraz przygotowania

ciep∏ej wody u˝ytkowej i oÊwietlenia

wbudowanego (EPHC+W+L) w ciàgu

roku

a) dla A/Ve ≤ 0,2; EPH+W = 73 + ΔEP;

[kWh/(m2 . rok)],

EPHC+W+L = EPH+W + (10 + 60 · Aw,e/Af)

(1 – 0,2 · A/Ve) · Af,c/Af; [kWh/(m2 · rok)]

b) dla 0,2 ≤ A/Ve ≤ 1,05; EPH+W = 55 +

90 · (A/Ve) + ΔEP; [kWh/(m2 · rok)],

gdzie

c) dla A/Ve ≥ 1,05; EPH+W = 149,5 +

ΔEP; [kWh/(m2 · rok)]

gdzie

ΔEP = ΔEPW — dodatek na jednostkowe zapotrzebowanie na nieodnawialnà

energi´ pierwotnà do

przygotowania ciep∏ej

wody u˝ytkowej w ciàgu roku,

ΔEPW = 7800/(300 + 0,1 · Af); [kWh/

(m2 · rok)],

A — jest sumà pól powierzchni

wszystkich przegród budynku,

oddzielajàcych cz´Êç ogrzewanà budynku od powietrza zewn´trznego, gruntu i przyleg∏ych pomieszczeƒ nieogrzewanych, liczonà po obrysie zewn´trznym,

Ve — jest kubaturà ogrzewanej cz´Êci

budynku, pomniejszonà o podcienia, balkony, loggie, galerie

itp., liczonà po obrysie zewn´trznym,

Af — powierzchnia u˝ytkowa ogrzewana budynku (lokalu);

Aw,e — powierzchnia Êcian zewn´trznych budynku, liczona po obrysie zewn´trznym,

Af,c — powierzchnia u˝ytkowa ch∏odzona budynku (lokalu),

EPH+W — wartoÊci wed∏ug zale˝noÊci

okreÊlonej w pkt 1, przy

czym ΔEP = EPW + EPL,

EPW — dodatek na jednostkowe zapotrzebowanie na nieodnawialnà energi´ pierwotnà do

przygotowania ciep∏ej wody

u˝ytkowej w ciàgu roku; dla

budynku z wydzielonymi cz´Êciami o ró˝nych funkcjach

u˝ytkowych wyznacza si´

wartoÊç Êrednià EPW dla ca∏ego budynku, przy czym

EPW = 1,56 · 19,10 · VCW · bt/a1;

[kWh/(m2 · rok)]

gdzie

VCW — jednostkowe dobowe

zu˝ycie ciep∏ej wody

u˝ytkowej [dm3/((j.o.)

· doba)] nale˝y przyjmowaç z za∏o˝eƒ projektowych,

a1 — udzia∏ powierzchni Af na

jednostk´ odniesienia

(j.o.), najcz´Êciej na osob´ [m2/(j.o.)], nale˝y

przyjmowaç z za∏o˝eƒ

projektowych,

bt — bezwymiarowy czas u˝ytkowania w ciàgu roku

EPL — dodatek na jednostkowe zapotrzebowanie na nieodnawialnà energi´ pierwotnà do

oÊwietlenia

wbudowanego

w ciàgu roku (dotyczy budynków u˝ytecznoÊci publicznej);

dla budynku z wydzielonymi

cz´Êciami o ró˝nych funkcjach

u˝ytkowych wyznacza si´ wartoÊç Êrednià EPL dla ca∏ego

budynku, przy czym

EPL = 2,7 · PN · t0/1000;

[kWh/(m2 · rok)]

uwaga: je˝eli wyst´puje w danym

budynku tylko ogrzewanie i wentylacja, to wyznacza si´ jedynie EPH+W,

podobnie post´puje si´ w innych sy-

Poz. 1238

systemu ciep∏ej wody

u˝ytkowej nale˝y przyjmowaç z za∏o˝eƒ projektowych.

W przypadku braku wartoÊci w za∏o˝eniach projektowych, nale˝y je

przyjmowaç wed∏ug poni˝szej tabeli

gdzie

PN — moc elektrycznà referencyjnà [W/m2] nale˝y

przyjmowaç z za∏o˝eƒ

projektowych,

t0 — czas u˝ytkowania oÊwietlenia [h/rok] nale˝y przyjmowaç z za∏o˝eƒ projektowych.

W przypadku braku wartoÊci w za∏o˝eniach projektowych, nale˝y je

przyjmowaç wed∏ug poni˝szej tabeli

tuacjach — gdy nie wszystkie rodzaje

instalacji wyst´pujà;

4) je˝eli w budynku wyst´pujà ró˝ne

funkcje u˝ytkowe, to wyznacza si´

Êrednià wartoÊç wskaênika EPm wed∏ug ogólnej zale˝noÊci

EPm = Σi (EPi · Af,i) / Σi Af,i; [kWh/(m2 ·

rok)]

gdzie

EPi — wartoÊç wskaênika okreÊlajàcego roczne obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialnà energi´ pierwotnà do

ogrzewania, wentylacji i przygotowania ciep∏ej wody u˝ytkowej oraz ch∏odzenia, dla cz´Êci budynku o jednolitej funkcji

u˝ytkowej,

Poz. 1238

Af,i — powierzchnia u˝ytkowa ogrzewana (ch∏odzona) cz´Êci budynku o jednolitej funkcji u˝ytkowej.

4. Wymagania okreÊlone w § 328 ust. 2

uznaje si´ za spe∏nione, je˝eli okna oraz

inne przegrody przeszklone i przezroczyste odpowiadajà przynajmniej wymaganiom okreÊlonym w pkt 2.1.4. za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia.”;

11) w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia

a) lp. 20 otrzymuje brzmienie

b) lp. 57—59 uchyla si´,

c) lp. 60 otrzymuje brzmienie

12) za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia „Wymagania izolacyjnoÊci cieplnej i inne wymagania zwiàzane

z oszcz´dnoÊcià energii” otrzymuje brzmienie

okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2009 r.

Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 6 listopada 2008 r. (poz. 1238)

Za∏àcznik nr 2

WYMAGANIA IZOLACYJNOÂCI CIEPLNEJ I INNE WYMAGANIA ZWIÑZANE Z OSZCZ¢DNOÂCIÑ ENERGII

1. IzolacyjnoÊç cieplna przegród i pod∏óg

na gruncie

1.1. WartoÊci wspó∏czynnika przenikania ciep∏a U

Êcian, stropów i stropodachów, obliczone zgodnie

z Polskimi Normami dotyczàcymi obliczania oporu

cieplnego i wspó∏czynnika przenikania ciep∏a, nie mogà byç wi´ksze ni˝ wartoÊci U(max) okreÊlone w tabelach

Budynek mieszkalny i zamieszkania zbiorowego

Budynek u˝ytecznoÊci publicznej

Budynek produkcyjny, magazynowy i gospodarczy

1.2. WartoÊci wspó∏czynnika przenikania ciep∏a U

okien, drzwi balkonowych i drzwi zewn´trznych nie

mogà byç wi´ksze ni˝ wartoÊci U(max) okreÊlone w tabelach

Budynek mieszkalny i zamieszkania zbiorowego

Budynek u˝ytecznoÊci publicznej

Budynek produkcyjny, magazynowy i gospodarczy

1.3. Dopuszcza si´ dla budynku produkcyjnego,

magazynowego i gospodarczego wi´ksze wartoÊci

wspó∏czynnika U ni˝ U (max) okreÊlone w pkt 1.1. i 1.2.,

jeÊli uzasadnia to rachunek efektywnoÊci ekonomicznej inwestycji, obejmujàcy koszt budowy i eksploatacji budynku.

1.4. W budynku mieszkalnym, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku u˝ytecznoÊci publicznej,

a tak˝e budynku produkcyjnym, magazynowym

i gospodarczym pod∏oga na gruncie w ogrzewanym

pomieszczeniu powinna mieç izolacj´ cieplnà obwo-

Poz. 1238

dowà z materia∏u izolacyjnego w postaci warstwy

o oporze cieplnym co najmniej 2,0 (m2 · K)/W, przy

czym opór cieplny warstw pod∏ogowych oblicza si´

zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà obliczania oporu

cieplnego i wspó∏czynnika przenikania ciep∏a.

1.5. Izolacja cieplna przewodów rozdzielczych

i komponentów w instalacjach centralnego ogrzewania, ciep∏ej wody u˝ytkowej (w tym przewodów cyrkulacyjnych), instalacji ch∏odu i ogrzewania powietrznego powinna spe∏niaç nast´pujàce wymagania minimalne okreÊlone w poni˝szej tabeli

Wymagania izolacji cieplnej przewodów i komponentów

Uwaga

1) przy zastosowaniu materia∏u izolacyjnego o innym wspó∏czynniku przenikania ciep∏a ni˝ podano w tabeli nale˝y odpowiednio skorygowaç gruboÊç warstwy izolacyjnej,

2) izolacja cieplna wykonana jako powietrznoszczelna.

2 . Inne w y m ag an i a z wi àz an e z o sz c z´ dnoÊcià energii

dularnych, nie mo˝e byç wi´ksze ni˝ wartoÊç A0max

obliczone wed∏ug wzoru

A0max = 0,15 Az + 0,03 Aw

2.1. Powierzchnia okien.

2.1.1. W budynku mieszkalnym i zamieszkania

zbiorowego pole powierzchni A0, wyra˝one w m2,

okien oraz przegród szklanych i przezroczystych,

o wspó∏czynniku przenikania ciep∏a nie mniejszym ni˝

1,5 W/(m2 · K), obliczone wed∏ug ich wymiarów mo-

gdzie

Az — jest sumà pól powierzchni rzutu poziomego

wszystkich kondygnacji nadziemnych (w zewn´trznym obrysie budynku) w pasie o szerokoÊci 5 m wzd∏u˝ Êcian zewn´trznych,

Aw — jest sumà pól powierzchni pozosta∏ej cz´Êci

rzutu poziomego wszystkich kondygnacji po

odj´ciu Az.

oraz przegród szklanych i przezroczystych gc liczony

wed∏ug wzoru

2.1.2. W budynku u˝ytecznoÊci publicznej pole powierzchni A0, wyra˝one w m2, okien oraz przegród

szklanych i przezroczystych, o wspó∏czynniku przenikania ciep∏a nie mniejszym ni˝ 1,5 W/(m2 · K), obliczone wed∏ug ich wymiarów modularnych, nie mo˝e byç

wi´ksze ni˝ wartoÊç A0max obliczona wed∏ug wzoru

okreÊlonego w pkt 2.1.1., jeÊli nie jest to sprzeczne

z warunkami dotyczàcymi zapewnienia niezb´dnego

oÊwietlenia Êwiat∏em dziennym, okreÊlonymi w § 57

rozporzàdzenia.

gdzie

2.1.3. W budynku produkcyjnym, magazynowym

i gospodarczym ∏àczne pole powierzchni okien oraz

Êcian szklanych w stosunku do powierzchni ca∏ej elewacji nie mo˝e byç wi´ksze ni˝

gG

— wspó∏czynnik przepuszczalnoÊci energii ca∏kowitej dla rodzaju oszklenia,

fc

— wspó∏czynnik korekcyjny redukcji promieniowania ze wzgl´du na zastosowane urzàdzenia

przeciws∏oneczne,

nie mo˝e byç wi´kszy ni˝ 0,5, z wy∏àczeniem okien

oraz przegród szklanych i przezroczystych, których

udzia∏ fG w powierzchni Êciany jest wi´kszy ni˝ 50 %

powierzchni Êciany — wówczas nale˝y spe∏niç poni˝szà zale˝noÊç

gdzie

1) w budynku jednokondygnacyjnym (halowym) —

fG

15 %;

2) w budynku wielokondygnacyjnym — 30 %.

gc = fc · gG

gc · fG ≤ 0,25

— udzia∏ powierzchni okien oraz przegród szklanych i przezroczystych w powierzchni Êciany.

2.1.4. We wszystkich rodzajach budynków wspó∏czynnik przepuszczalnoÊci energii ca∏kowitej okna

2.1.5. WartoÊci wspó∏czynnika przepuszczalnoÊci

energii ca∏kowitej dla rodzaju oszklenia okreÊla poni˝sza tabela

2.1.6. WartoÊci wspó∏czynnika korekcyjnego redukcji promieniowania ze wzgl´du na zastosowane

urzàdzenia przeciws∏oneczne okreÊla poni˝sza tabela

2.1.7. Pkt 2.1.4. nie stosuje si´ w odniesieniu do

powierzchni pionowych oraz powierzchni nachylonych wi´cej ni˝ 60 stopni do poziomu, skierowanych

w kierunkach od pó∏nocno-zachodniego do pó∏nocno-wschodniego (kierunek pó∏nocy +/– 45 stopni), okien

chronionych przed promieniowaniem s∏onecznym

przez sztucznà przegrod´ lub naturalnà przegrod´ budowlanà oraz do okien o powierzchni mniejszej ni˝

0,5 m2.

2.2. Warunki spe∏nienia wymagaƒ dotyczàcych

powierzchniowej kondensacji pary wodnej.

2.2.1. W celu zachowania warunku, o którym mowa w § 321 ust. 1 rozporzàdzenia, w odniesieniu do

przegród zewn´trznych budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego, u˝ytecznoÊci publicznej i produkcyjnych, rozwiàzania przegród zewn´trznych i ich

w´z∏ów konstrukcyjnych powinny charakteryzowaç

si´ wspó∏czynnikiem temperaturowym fRsi o wartoÊci

nie mniejszej ni˝ wymagana wartoÊç krytyczna, obliczona zgodnie z Polskà Normà dotyczàcà metody obliczania temperatury powierzchni wewn´trznej koniecznej do unikni´cia krytycznej wilgotnoÊci powierzchni i kondensacji mi´dzywarstwowej.

2.2.2. Wymaganà wartoÊç krytycznà wspó∏czynnika

temperaturowego fRsi w pomieszczeniach ogrzewanych do temperatury co najmniej 20 °C w budynkach

mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i u˝ytecznoÊci

publicznej nale˝y okreÊlaç wed∏ug rozdzia∏u 5 Polskiej

Normy, o której mowa w pkt 2.2.1., przy za∏o˝eniu, ˝e

Êrednia miesi´czna wartoÊç wilgotnoÊci wzgl´dnej powietrza wewn´trznego jest równa ϕ = 50 %, przy czym

dopuszcza si´ przyjmowanie wymaganej wartoÊci tego

wspó∏czynnika równej 0,72.

2.2.3. WartoÊç wspó∏czynnika temperaturowego

charakteryzujàcego zastosowane rozwiàzanie konstrukcyjno-materia∏owe nale˝y obliczaç

1) dla przegrody — wed∏ug Polskiej Normy, o której

mowa w pkt 2.2.1.;

2) dla mostków cieplnych

a) przy zastosowaniu przestrzennego modelu

przegrody — wed∏ug Polskiej Normy dotyczàcej obliczania strumieni cieplnych i temperatury powierzchni, lub

Poz. 1238

b) metodà uproszczonà — wed∏ug Polskiej Normy

dotyczàcej obliczania strumieni cieplnych

i temperatury powierzchni, korzystajàc z katalogów mostków cieplnych.

2.2.4. Sprawdzenie warunku, o którym mowa

w § 321 ust. 3 rozporzàdzenia, nale˝y przeprowadzaç wed∏ug rozdzia∏u 6 Polskiej Normy, o której

mowa w pkt 2.2.1. Nie dotyczy to przegród, w odniesieniu do których praktyka wykaza∏a, ˝e zjawisko

kondensacji wewn´trznej w tych przegrodach nie

wyst´puje, jak na przyk∏ad murowane Êciany jednowarstwowe.

2.2.5. Dopuszcza si´ kondensacj´ pary wodnej,

o której mowa w § 321 ust. 2 rozporzàdzenia, wewnàtrz przegrody w okresie zimowym, o ile struktura

przegrody umo˝liwi wyparowanie kondensatu

w okresie letnim i nie nastàpi przy tym degradacja

materia∏ów budowlanych przegrody na skutek tej

kondensacji.

2.3. SzczelnoÊç na przenikanie powietrza.

2.3.1. W budynku mieszkalnym, zamieszkania

zbiorowego, budynku u˝ytecznoÊci publicznej, a tak˝e

w budynku produkcyjnym przegrody zewn´trzne nieprzezroczyste, z∏àcza mi´dzy przegrodami i cz´Êciami

przegród oraz po∏àczenia okien z oÊcie˝ami nale˝y

projektowaç i wykonywaç pod kàtem osiàgni´cia ich

ca∏kowitej szczelnoÊci na przenikanie powietrza.

2.3.2. W budynku mieszkalnym, zamieszkania

zbiorowego i budynku u˝ytecznoÊci publicznej wspó∏czynnik infiltracji powietrza dla otwieranych okien

i drzwi balkonowych powinien wynosiç nie wi´cej ni˝

0,3 m3/(m · h · daPa2/3), z zastrze˝eniem § 155

ust. 3 i 4 rozporzàdzenia.

Zaleca si´ przeprowadzenie sprawdzenia szczelnoÊci powietrznej budynku. Wymagana szczelnoÊç

wynosi

1) budynki z wentylacjà grawitacyjnà — n50 ≤ 3,0 h–1;

2) budynki z wentylacjà mechanicznà — n50 ≤ 1,5 h–1.

1238

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 6 listopada 2008 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadaç budynki

i ich usytuowanie2)

Na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. — Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156,

poz. 1118, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje