Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 474) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 uchyla się pkt 7;

2)

w art. 13

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmioty objęte systemem gwarantowania wnoszą na rzecz Funduszu obowiązkowe opłaty

roczne w wysokości iloczynu stawki nieprzekraczającej 0,3% i podstawy naliczania opłaty

rocznej, o której mowa w ust. 1a.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Podstawę naliczania opłaty rocznej stanowi kwota odpowiadająca 12,5-krotności sumy

wymogów kapitałowych z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka oraz wymogów kapitałowych

z tytułu przekroczenia limitów i naruszenia innych norm określonych w ustawie - Prawo bankowe, obliczona przez bank według zasad określonych na podstawie przepisów tej ustawy.

”

,

c)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1, na kolejny rok określa i przekazuje podmiotom

objętym systemem gwarantowania Rada Funduszu, nie później niż do końca roku kalendarzowego

poprzedzającego rok, w którym opłata ma być wniesiona.

”

.

Do obliczania obowiązkowej opłaty rocznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy zmienianej

w art. 1, wnoszonej na rzecz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w roku 2008 stosuje

się przepisy dotychczasowe. Przepisy art. 13 ust. 1 i 1a ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają po raz pierwszy zastosowanie do obliczania

obowiązkowej opłaty rocznej wnoszonej przez banki w roku 2009.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.