Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 października 2008 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych

1

Ustawa określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, Nr 23, poz. 136 i Nr 192, poz. 1381 oraz z 2008 r. Nr 54, poz. 326), zwanych dalej „drogami”, a także organy właściwe w tych sprawach.

2.

W odniesieniu do dróg innych niż zarządzane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad uprawnienia, obowiązki i zadania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad wynikające z niniejszej ustawy wykonuje właściwy zarządca drogi.

3

Uprawnienia, obowiązki i zadania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad

lub Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad stosuje się odpowiednio do drogowej

spółki specjalnego przeznaczenia, z tym że spółce tej przysługuje prawo nieodpłatnego

użytkowania w stosunku do nieruchomości nabytych w trybie ustawy lub przejętych od

Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną

stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Do nieruchomości objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, wydanymi

na podstawie dotychczasowych przepisów, stosuje się przepisy rozdziału 3 ustawy, o

której mowa w art. 1, w jego dotychczasowym brzmieniu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

18 i art. 2 niniejszej ustawy, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2.

Dla przedsięwzięć drogowych, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi, stosuje się przepisy dotychczasowe.

3.

W postępowaniu dotyczącym ustalania wysokości i wypłaty odszkodowania za nieruchomości

przejęte pod drogi publiczne stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy właściciel bądź

użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi,

decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej, decyzją o ustaleniu lokalizacji celu

publicznego albo decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, odpowiednio

wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia

wysokość odszkodowania przysługującego temu właścicielowi bądź użytkownikowi wieczystemu

nieruchomości powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa

użytkowania wieczystego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu

do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.

2.

W przypadku inwestycji drogowej realizowanej na obszarze dwóch lub więcej województw,

decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydaje wojewoda, na którego

obszarze właściwości znajduje się największa część nieruchomości przeznaczonych na

realizację inwestycji drogowej.

3.

Decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydaje się w terminie 90 dni

od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Właściwy zarządca drogi składa wniosek, o którym mowa w art. 11a ust. 1, po uzyskaniu

opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta).

2.

Niewydanie opinii, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia zwrócenia się

przez właściwego zarządcę drogi o jej wyrażenie, traktuje się jako brak zastrzeżeń

do wniosku.

Do postępowania w sprawach dotyczących wydania decyzji o zezwoleniu na realizację

inwestycji drogowej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

1.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera

1)

mapę w skali co najmniej 1:5 000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem

terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu;

2)

analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi;

3)

mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi

przepisami;

4)

określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu;

5)

cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm., aktualnym na dzień opracowania projektu;

6)

pozwolenie, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej

Polskiej i administracji morskiej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm., jeżeli jest ono wymagane;

7)

w przypadku obiektów zakładów górniczych oraz obiektów usytuowanych na terenach zamkniętych

i terenach, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, postanowienie o uzgodnieniu z organem administracji architektoniczno-budowlanej,

o którym mowa w art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, projektowanych rozwiązań w zakresie

a)

linii zabudowy oraz elewacji obiektów budowlanych projektowanych od strony dróg, ulic,

placów i innych miejsc publicznych,

b)

przebiegu i charakterystyki technicznej dróg, linii komunikacyjnych oraz sieci uzbrojenia

terenu, wyprowadzonych poza granice terenu zamkniętego, portów morskich i przystani

morskich, a także podłączeń tych obiektów do sieci użytku publicznego;

8)

opinie

a)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie z odrębnymi przepisami,

b)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do obszarów pasa technicznego,

pasa ochronnego, morskich portów i przystani,

c)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych,

d)

dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do inwestycji

obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów

budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,

e)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w odniesieniu do gruntów

leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie Lasów Państwowych,

f)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych

na podstawie odrębnych przepisów,

g)

właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej - w odniesieniu do linii kolejowej,

h)

innych organów wymaganych przepisami szczególnymi;

9)

wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne.

2.

Właściwy organ wydaje opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 8, na wniosek właściwego

zarządcy drogi, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie

opinii. Niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku.

3.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 8, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź

stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

4.

Jeżeli realizacja inwestycji drogowej wymaga wydania pozwolenia wodnoprawnego, odpowiednio

marszałek województwa albo starosta wydają to pozwolenie w terminie nie dłuższym niż

30 dni od dnia złożenia wniosku o jego wydanie. W sprawach dotyczących wydania pozwolenia

wodnoprawnego nie stosuje się art. 131 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, z późn. zm.. Dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, siedziby i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według katastru nieruchomości.

5.

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu

do dróg powiatowych i gminnych wysyłają zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie

wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom

lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji

na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a w przypadku, o którym mowa w art. 11a

ust. 2, wojewodom, na których obszarze właściwości znajduje się część nieruchomości

objętej wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej,

oraz zawiadamiają pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim

lub starostwie powiatowym, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

drogi, na stronach internetowych tych gmin i w prasie lokalnej. Doręczenie zawiadomienia

na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

6.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, zawiera w szczególności

1)

oznaczenie nieruchomości lub ich części, objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej, według katastru nieruchomości;

2)

informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy.

7.

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym wojewoda w odniesieniu

do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i

gminnych wysyłają zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, jedynie wnioskodawcy.

8.

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty

nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.

9.

Z dniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5, nieruchomości stanowiące własność Skarbu

Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego, objęte wnioskiem o wydanie decyzji

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w

rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami.

10.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 9, jest nieważna.

Nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń

lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami.

1.

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera

1)

wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich

kategorii;

2)

określenie linii rozgraniczających teren;

3)

warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej

oraz potrzeb obronności państwa;

4)

wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;

5)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1;

6)

oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają

się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego;

7)

zatwierdzenie projektu budowlanego;

8)

w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące

a)

określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót

budowlanych,

b)

określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,

c)

określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych

do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych,

d)

określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie,

e)

obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu,

f)

obowiązku przebudowy dróg innych kategorii,

g)

określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których

mowa w lit. e i f,

h)

zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f.

2.

Do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. g, przepisy art. 124 ust. 4-8 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

3.

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu

do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń,

odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin

właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także

w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na

realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu

na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a

ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom, na których obszarze właściwości znajduje

się część nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia

na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne.

4.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera

informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

5.

Przepisu ust. 3 zdanie drugie nie stosuje się w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym

stanie prawnym oraz w sytuacji, gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości

nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.

6.

Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do doręczania i zawiadamiania stron o decyzji

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej przez organ drugiej instancji.

1.

Od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronie służy odwołanie

do organu wyższego stopnia, którym jest

1)

wojewoda w przypadku wydania decyzji przez starostę;

2)

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej w

przypadku wydania decyzji przez wojewodę.

2.

Odwołanie strony od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rozpatruje

się w terminie 30 dni, a skargę do sądu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.

3.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można

uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest

tylko część decyzji dotycząca odcinka drogi, nieruchomości, działki.

1.

W przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ

wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje

zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód

budżetu państwa.

2.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa

w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 1, podlega ona ściągnięciu

w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach

prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów

opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

1.

W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nieuregulowanych

w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.

2.

W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się

przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Do nieruchomości stanowiących rodzinne ogrody działkowe objętych decyzją o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się art. 17-22 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1419 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1600).

1

Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział nieruchomości.

2

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej stanowią linie podziału nieruchomości.

3

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do dokonania

wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.

4

Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z

mocy prawa

1)

własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,

2)

własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich,

powiatowych i gminnych

- z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się

ostateczna.

4a

Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust.

4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

4b

Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w

którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

4c

Jeżeli na nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości zostały

ustanowione ograniczone prawa rzeczowe z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się

ostateczna, prawa te wygasają.

4d

Jeżeli przeznaczona na pasy drogowe nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu

Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie wieczyste,

użytkowanie to wygasa z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej stała się ostateczna.

4e

Przepis ust. 4d stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w sposób

inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

4f

Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym

nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe.

5

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje

się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.

6

Nieruchomości, o których mowa w ust. 4, mogą być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych

właścicieli lub użytkowników wieczystych do upływu terminu, o którym mowa w art. 16

ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

(uchylony).

2

Właściwy zarządca drogi może nabywać w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, województwa,

powiatu albo gminy, nieruchomości, w tym lokale mieszkalne, poza pasami drogowymi

w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości położone w pasach drogowych lub wydzielania

ich w tych pasach w postępowaniu scaleniowo-wymiennym.

3

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4, jeżeli przejęta jest część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele,

właściwy zarządca drogi jest obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela lub użytkownika

wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu

terytorialnego tej części nieruchomości.

(uchylony).

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

(uchylony).

2

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej określa termin odpowiednio

wydania nieruchomości lub wydania nieruchomości i opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń.

Termin ten nie może być krótszy niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu

na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

3

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Egzekucję

obowiązku wynikającego z decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przeprowadza

się w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku właściwego zarządcy drogi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu

do dróg powiatowych i gminnych nadają decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek właściwego zarządcy drogi,

uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.

2.

(uchylony).

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1

1)

(uchylony);

2)

zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;

3)

uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez właściwego zarządcę

drogi;

4

uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych.

4

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej

budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny,

właściwy zarządca drogi jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości

w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego, z zastrzeżeniem ust. 4a.

4a

W przypadku gdy faktyczne objęcie nieruchomości w posiadanie następuje po upływie

terminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2, właściwy zarządca drogi nie ma obowiązku

do wskazania lokalu zamiennego.

4b

Osoba, której wskazano lokal zamienny, jest obowiązana do jego opróżnienia najpóźniej

w dniu upływu terminu, o którym mowa w art. 16 ust. 2.

5

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się

przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Egzekucję obowiązku wynikającego

z tej decyzji przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku właściwego

zarządcy drogi.

1

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości

w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ

i instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości

odszkodowania.

1a

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw.

1b

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi

wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 1e i 1f, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może

przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.

1c

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 12 ust. 4, lub na prawie użytkowania

wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z

tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności

zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie

to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej

hipoteką wraz z odsetkami.

1d

Kwotę odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustaloną na dzień, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.

1e

W przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości

objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę

nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie,

lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia

1)

doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17,

2)

doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej

rygoru natychmiastowej wykonalności albo

3)

w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna

- wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub

wartości prawa użytkowania wieczystego.

1f

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczy nieruchomości

zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal

mieszkalny, wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, przysługującego dotychczasowemu

właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu,

powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.

2.

(uchylony).

3.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według

zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

(uchylony).

1

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do wydania

przez wojewodę albo starostę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego

na nieruchomości przeznaczonej na pas drogowy, stanowiącej własność Skarbu Państwa

albo jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem przypadków, gdy trwały zarząd

jest ustanowiony na rzecz właściwego zarządcy drogi albo samorządowej jednostki organizacyjnej.

Przepis art. 17 stosuje się odpowiednio.

2

Jeżeli przeznaczona na pasy drogowe nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa

albo jednostki samorządu terytorialnego została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta

lub użyczona, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę

do wypowiedzenia przez właściwego zarządcę drogi umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia

ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje

odszkodowanie.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

1

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad albo samorządowa jednostka organizacyjna

otrzymują z mocy prawa, nieodpłatnie, w trwały zarząd odpowiednio nieruchomości stanowiące

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, z dniem, w którym

decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotycząca tych nieruchomości

stała się ostateczna, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad albo samorządowa jednostka organizacyjna

otrzymują z mocy prawa, nieodpłatnie, w trwały zarząd odpowiednio nieruchomości stanowiące

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w

art. 19, odpowiednio z dniem wygaśnięcia trwałego zarządu albo rozwiązania umów: dzierżawy,

najmu lub użyczenia.

3

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad albo właściwy zarząd drogi otrzymują

z mocy prawa, nieodpłatnie, w trwały zarząd odpowiednio nieruchomości nabyte na własność

Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego na cele budowy dróg, z dniem,

w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

4

Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stwierdzają wojewoda w

odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych

i gminnych w drodze decyzji.

5.

Decyzja, o której mowa w ust. 4, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.

6

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad oraz zarząd drogi są zwolnione z opłat

rocznych z tytułu trwałego zarządu za nieruchomości, o których mowa w ust. 1-3, także

w przypadku odpłatnego udostępnienia tych nieruchomości koncesjonariuszom lub innym

podmiotom realizującym zadania w zakresie inwestycji drogowych, w tym prac budowlanych

i utrzymaniowych.

1.

W przypadku gdy inwestycja drogowa wymaga przejścia przez tereny wód płynących bądź

tereny linii kolejowej, właściwy zarządca drogi jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia

tego terenu na czas realizacji tej inwestycji.

2.

Właściwy zarządca drogi nie później niż w terminie 30 dni przed planowanym zajęciem

terenu, o którym mowa w ust. 1, uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia z zarządcą

infrastruktury kolejowej lub z odpowiednimi organami, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, zakres, warunki i termin zajęcia tego terenu.

3.

W przypadku gdy decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej został nadany

rygor natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera

się niezwłocznie.

4.

Za szkody powstałe w wyniku działań, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie

ustalane na zasadach wynikających z Kodeksu cywilnego.

5.

Do zapłaty odszkodowania, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany właściwy zarządca

drogi.

1.

Lasy Państwowe, zarządzające nieruchomościami, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt

6, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm., są obowiązane do dokonania nieodpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 3, wycinki drzew i

krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między

Lasami Państwowymi a właściwym zarządcą drogi.

2.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się nieodpłatnie

własnością Lasów Państwowych.

3.

Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponosi właściwy

zarządca drogi.

1.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

2.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych

z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów o ochronie

przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym

związanych.

1

Koszty nabycia nieruchomości pod drogi, w tym odszkodowania, finansowane są na podstawie

przepisów o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego, przepisów o drogach publicznych

oraz przepisów o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

2

Zwalnia się z podatku od nieruchomości grunty i budynki wchodzące w skład nieruchomości

przeznaczonych na budowę dróg publicznych, nabytych, po dniu 1 stycznia 2007 r., odpowiednio

na własność lub w trwały zarząd

1)

Skarbu Państwa oraz przekazanych Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad,

2)

właściwych jednostek samorządu terytorialnego

- w trybie określonym w niniejszym rozdziale, od pierwszego dnia miesiąca następującego

po miesiącu w którym nastąpiło nabycie, nie dłużej niż przez okres 5 lat w odniesieniu

do gruntów i 1 roku w odniesieniu do budynków.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 98, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;

2)

art. 1 pkt 103, 116, 130 oraz 132 lit. a i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2006 r.;

3)

art. 1 pkt 132 lit. b, który wchodzi w życie w pierwszym dniu po wyborach do sejmików

województw następnej kadencji;

4)

art. 1 pkt 64, pkt 109 w zakresie dotyczącym art. 305 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1, pkt 110 w zakresie dotyczącym art. 305a ust. 2 ustawy zmienianej w art.

1, a także pkt 119 w zakresie dotyczącym art. 340 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w

art. 1, które wchodzą w życie po upływie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

(uchylony).

1

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po

upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął

budowę drogi. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

2

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji

drogowej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po

upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi może stwierdzić jedynie, że decyzja

narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

3.

(uchylony).

1

Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu

do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o pozwoleniu na użytkowanie drogi na

zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2

W przypadku decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej dla drogi

posiadającej co najmniej dwie jezdnie, przy czym każdą z nich przeznaczoną dla jednego

kierunku ruchu, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta

w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych, na wniosek inwestora, wydają decyzję

o pozwoleniu na użytkowanie w odniesieniu do jezdni lub jej odcinka, na którym zakończono

budowę.

3

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do drogowych obiektów inżynierskich, objętych

decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

(uchylony).

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 i Nr 86, poz. 958, z 2001 r. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 62, poz. 554, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 214, poz. 1816 i Nr 216, poz. 1826 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717) w art. 18 w ust. 2 w pkt 7 w lit. a skreśla się wyrazy „udzielenia wskazań lokalizacyjnych

i”.

(pominięte).

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679, Nr 86, poz. 958 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189 i Nr 145, poz. 1623, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 113, poz. 984 i Nr 200, poz. 1682 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 717) art. 38a otrzymuje brzmienie

„

Art. 38a.

1.

Nieruchomości przeznaczone na drogi krajowe, stanowiące własność Skarbu Państwa, zarządzane

przez Lasy Państwowe, stają się nieodpłatnie, z mocy prawa, przedmiotem trwałego zarządu

ustanowionego na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dniem, w którym

decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej stała się ostateczna.

2.

Ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.

”

.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 57, poz. 603, Nr 115, poz. 1229, Nr 122, poz. 1323 i Nr 154, poz. 1793 i 1800, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 155, poz. 1287 oraz z 2003 r. Nr 6, poz. 64, Nr 49, poz. 408 i Nr 64, poz. 592) w art. 24 ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Nieruchomości przeznaczone na drogi krajowe, stanowiące własność Skarbu Państwa, wchodzące

w skład Zasobu, stają się nieodpłatnie, z mocy prawa, przedmiotem trwałego zarządu

ustanowionego na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dniem, w którym

decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej stała się ostateczna. Ustanowienie

trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji. Decyzja wojewody stanowi podstawę

wpisu do księgi wieczystej.

”

.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1192 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 18 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

projektów wniosków o ustalenie lokalizacji,

”

;

2)

uchyla się art. 19 i 20;

3)

w art. 22 w ust. 1 skreśla się wyrazy „ , wydana zgodnie ze wskazaniami lokalizacyjnymi,”.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z 2001 r. Nr 129, poz. 1447 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 126, poz. 1070, Nr 130, poz. 1112, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1682 i Nr 240, poz. 2058 oraz z 2003 r. Nr 1, poz. 15 i Nr 80, poz. 717 i 720) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie dróg krajowych

(Dz. U. Nr 80, poz. 721),

”

;

2)

w art. 95 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej,

”

;

3)

w art. 109 w ust. 3 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w

brzmieniu

„

6)

sprzedaż nieruchomości następuje na cele budowy dróg krajowych.

”

.

1.

Nieruchomości przeznaczone na drogi krajowe, stanowiące własność Skarbu Państwa, zarządzane

przez Lasy Państwowe, stają się nieodpłatnie, z mocy prawa, przedmiotem trwałego zarządu

ustanowionego na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dniem, w którym

decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej stała się ostateczna.

2.

Ustanowienie trwałego zarządu stwierdza wojewoda w drodze decyzji.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 2, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. Nr 86, poz. 959 i Nr 103, poz. 1099, z 2001 r. Nr 100, poz. 1085 oraz z 2002 r. Nr 121, poz. 1031 i Nr 199, poz. 1672) w art. 2 w pkt 1 dodaje się lit. h w brzmieniu

„

h)

podlegających przepisom o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji

w zakresie dróg krajowych,

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957 oraz z 2003 r. Nr 46, poz. 392 i Nr 80, poz. 717) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 19 w ust. 2 uchyla się pkt 6;

2)

w art. 46

a)

w ust. 4 dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej wydawana na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

inwestycji w zakresie dróg krajowych

(Dz. U. Nr 80, poz. 721).

”

,

b)

uchyla się ust. 5 i 6;

3)

w art. 49

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz wskazań lokalizacyjnych, o których mowa w art. 46

ust. 5,”,

b)

w ust. 5 skreśla się wyrazy „ , a w sprawach, o których mowa w art. 46 ust. 5 - ministra

właściwego do spraw środowiska oraz Głównego Inspektora Sanitarnego”;

4)

w art. 52 uchyla się ust. 6-9;

5)

uchyla się art. 54;

6)

w art. 57 uchyla się ust. 2;

7)

w art. 381 uchyla się ust. 2.

1.

Wskazania lokalizacyjne udzielone do dnia wejścia w życie ustawy pozostają w mocy

w zakresie dotyczącym ustalenia przebiegu autostrady, a w pozostałym zakresie, jeżeli

ich treść nie jest sprzeczna z przepisami niniejszej ustawy.

2.

Decyzje o ustaleniu lokalizacji autostrady wydane do dnia wejścia w życie ustawy pozostają

w mocy.

3

Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydane do dnia wejścia w życie

ustawy, a dotyczące dróg objętych niniejszą ustawą, pozostają w mocy do dnia 31 grudnia

2020 r., chyba że uprawniony podmiot złoży przed upływem tego terminu wniosek o wydanie

zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na podstawie niniejszej ustawy.

1.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy decyzją ostateczną

przepisy niniejszej ustawy stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu.

2.

Postępowania o udzielenie wskazań lokalizacyjnych niezakończone do dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy umarza się, z tym że dokumentacja do wniosku o ich udzielenie

może być wykorzystana do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi.

1

Decyzje o ustaleniu lokalizacji drogi, decyzje o pozwoleniu na budowę drogi, decyzje

o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej oraz inne decyzje wydane na podstawie

niniejszej ustawy pozostają w mocy.

2.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia utraty mocy przez niniejszą ustawę decyzją

ostateczną stosuje się przepisy dotychczasowe.

W okresie obowiązywania niniejszej ustawy do lokalizacji autostrad oraz do nabywania

nieruchomości pod autostrady nie stosuje się art. 21-37 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym

Funduszu Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm..

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

2.

Przepisy rozdziałów 1-5 tracą moc z dniem 31 grudnia 2020 r.