Ustawa z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy o izbach morskich

W ustawie z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich

(Dz. U. Nr 58, poz. 320, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

W skład izby morskiej wchodzą

1)

sędziowie, w tym przewodniczący i jeden lub więcej wiceprzewodniczących,

2)

ławnicy.

”

;

2)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

Do orzekania w sprawach należących do właściwości izb morskich Minister Sprawiedliwości

deleguje sędziów na podstawie art. 77 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. spośród sędziów sądów powszechnych posiadających znajomość zagadnień morskich w zakresie

spraw należących do właściwości izb morskich.

”

;

3)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

morskiej powołuje i odwołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczących spośród sędziów

delegowanych do izby morskiej zgodnie z art. 7a.

2.

Inspektorów dochodzeniowych oraz innych pracowników izb morskich przyjmuje i zwalnia

przewodniczący właściwej izby morskiej.

”

;

4)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Sędziowie sądów powszechnych orzekający w izbach morskich zachowują prawa i obowiązki

przewidziane w przepisach dotyczących sędziów sądów powszechnych.

2.

Do pracowników izb morskich mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125, z późn. zm..

”

;

5)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

W zakresie wynagradzania mają zastosowanie

1)

do sędziów orzekających w sprawach należących do właściwości izb morskich - przepisy

w sprawie wynagradzania sędziów sądów powszechnych,

2)

do pracowników izb morskich - odpowiednio przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska, zaszeregowanie oraz

szczegółowe warunki wynagradzania pracowników izb morskich, a także kwalifikacje wymagane

dla pracowników izb morskich, mając na uwadze przepisy, o których mowa w ust. 1 pkt

2.

”

;

6)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

1.

Izby morskie rozpoznają sprawy wypadków morskich na rozprawie, w pierwszej instancji

- w składzie jednego sędziego oraz dwóch ławników, w drugiej instancji - w składzie

jednego sędziego oraz czterech ławników. Rozprawie przewodniczy sędzia.

2.

Przewodniczący izby morskiej pierwszej i drugiej instancji może zwiększyć skład orzekający

o dwóch ławników lub o jednego sędziego i jednego ławnika, jeżeli uzna to za wskazane

ze względu na zawiły charakter sprawy.

3.

Poza rozprawą postanowienia wydaje sędzia bez udziału ławników, jeżeli ustawa nie

stanowi inaczej.

”

;

7)

w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania izb

morskich, w tym

1)

zadania przewodniczącego izby,

2)

zadania inspektorów dochodzeniowych,

3)

podstawowe zadania referentów, kierownika sekretariatu i sekretarza izby,

4)

szczegółowy sposób prowadzenia i protokołowania rozpraw,

5)

tryb występowania o pomoc prawną i komunikowania się z innymi organami,

6)

organizację pracy izby

- mając na uwadze zapewnienie skuteczności i sprawności prowadzonych przed izbami

morskimi postępowań.

”

;

8)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

Zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy wypadek morski.

”

;

9)

w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Po wszczęciu postępowania izba morska przeprowadza dochodzenie bezpośrednio przez

inspektora dochodzeniowego albo za pośrednictwem kapitanatu (bosmanatu) portu.

”

;

10)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Dochodzeniem w rozumieniu ustawy są czynności w celu utrwalenia śladów i dowodów oraz

umożliwienia przeprowadzenia rozprawy przez wstępne wyjaśnienie przebiegu, przyczyn

i okoliczności wypadku morskiego i ustalenie kręgu zainteresowanych oraz świadków.

2.

Z zastrzeżeniem art. 20, każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić

się i złożyć zeznania w dochodzeniu.

3.

Rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie należy wydać na żądanie izby morskiej, a w

wypadkach niecierpiących zwłoki - także na żądanie inspektora dochodzeniowego lub

kapitanatu (bosmanatu) portu.

4.

Armator i kapitan statku obowiązani są na wezwanie prowadzącego dochodzenie udzielić

wyjaśnień o statku, w szczególności o składzie jego załogi, miejscu pobytu statku

i członków załogi lub o terminach przybycia statku do polskiego portu i o wysokości

szkody, oraz przedłożyć użyte w danej podróży mapy morskie, dzienniki i inne dokumenty

lub dane gromadzone w formie elektronicznej potrzebne do wyjaśnienia okoliczności

wypadku.

5.

Izba morska jest upoważniona do

1)

dostępu i badania miejsca wypadku, statku, jego szczątków i zawartości,

2)

sporządzania spisów oraz czasowego przejmowania części statków i innych rzeczy wymagających

zbadania,

3)

dostępu do rejestratorów pokładowych i ich odczytów, a także innych zapisów,

4)

zapoznania się z wynikami postępowań i badań przeprowadzanych przez inne podmioty,

5)

uzyskania informacji i dostępu do dokumentacji użytkownika statku, producenta i innych

osób lub jednostek organizacyjnych w zakresie niezbędnym dla ustalenia przyczyny wypadku.

6.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, obejmuje także prawo wstępu do wszystkich

części portu.

7.

Prowadzący dochodzenie na zlecenie izby morskiej korzysta z uprawnień, o których mowa

w ust. 5 i 6, jest też uprawniony do

1)

przesłuchiwania świadków,

2)

zapoznawania się z zeznaniami w innych postępowaniach i udziału w przesłuchiwaniu

świadków.

”

;

11)

uchyla się art. 28a;

12)

art. 39a otrzymuje brzmienie

„

Art. 39a.

1.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia wyciąg z orzeczenia publikuje się na stronie internetowej

izby morskiej. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1a, sporządza się i publikuje

raport z postępowania w sprawie wypadku morskiego. O publikacji raportu minister właściwy

do spraw gospodarki morskiej powiadamia Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

omówienie podstawowych faktów związanych z wypadkiem, wskazujące, czy w jego wyniku

miała miejsce śmierć człowieka, obrażenia ciała lub zanieczyszczenie środowiska,

2)

określenie państwa, bandery oraz oznaczenie właściciela lub armatora statku oraz oznaczenie

instytucji klasyfikacyjnej sprawującej nadzór nad statkiem,

3)

szczegółowe wymiary statków, które brały udział w wypadku,

4)

dane dotyczące silników głównych i pomocniczych statków, które brały udział w wypadku,

5)

dane dotyczące wieku pracowników, posiadanych przez nich dyplomów i świadectw oraz

liczbę stanowisk i staż pracy na danym stanowisku,

6)

opis procedur bezpieczeństwa na statkach, które brały udział w wypadku,

7)

szczegółowy opis okoliczności, w jakich wydarzył się wypadek,

8)

ustalenie czynników, które stanowiły przyczynę wystąpienia wypadku, oraz wnioski zgodnie

z wymaganiami bazy danych wypadków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego,

9)

zalecenia mające na celu zapobieganie podobnym wypadkom w przyszłości, o ile jest

to możliwe.

”

;

13)

w art. 43 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Odwoławcza Izba Morska rozpoznaje zażalenie na postanowienie, o którym mowa w art.

35 ust. 3, na posiedzeniu, w składzie: jednego sędziego i czterech ławników, najpóźniej

w ciągu 3 dni od dnia wpływu akt wraz z zażaleniem do Odwoławczej Izby Morskiej.

”

;

14)

w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Od orzeczenia Odwoławczej Izby Morskiej przysługuje apelacja. Apelację wnosi się za

pośrednictwem Odwoławczej Izby Morskiej do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w terminie

14 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

”

.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są prowadzone

na podstawie przepisów tej ustawy.

Czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne,

jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 11 ust. 2 oraz art. 17

ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 oraz art. 17 ust. 4 tej ustawy,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

W skład izby morskiej wchodzą

1)

sędziowie, w tym przewodniczący i jeden lub więcej wiceprzewodniczących,

2)

ławnicy.

Do orzekania w sprawach należących do właściwości izb morskich Minister Sprawiedliwości

deleguje sędziów na podstawie art. 77 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. spośród sędziów sądów powszechnych posiadających znajomość zagadnień morskich w zakresie

spraw należących do właściwości izb morskich.

1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki

morskiej powołuje i odwołuje przewodniczącego i wiceprzewodniczących spośród sędziów

delegowanych do izby morskiej zgodnie z art. 7a.

2.

Inspektorów dochodzeniowych oraz innych pracowników izb morskich przyjmuje i zwalnia

przewodniczący właściwej izby morskiej.

1.

Sędziowie sądów powszechnych orzekający w izbach morskich zachowują prawa i obowiązki

przewidziane w przepisach dotyczących sędziów sądów powszechnych.

2.

Do pracowników izb morskich mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125, z późn. zm..

1.

W zakresie wynagradzania mają zastosowanie

1)

do sędziów orzekających w sprawach należących do właściwości izb morskich - przepisy

w sprawie wynagradzania sędziów sądów powszechnych,

2)

do pracowników izb morskich - odpowiednio przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska, zaszeregowanie oraz

szczegółowe warunki wynagradzania pracowników izb morskich, a także kwalifikacje wymagane

dla pracowników izb morskich, mając na uwadze przepisy, o których mowa w ust. 1 pkt

2.

1.

Izby morskie rozpoznają sprawy wypadków morskich na rozprawie, w pierwszej instancji

- w składzie jednego sędziego oraz dwóch ławników, w drugiej instancji - w składzie

jednego sędziego oraz czterech ławników. Rozprawie przewodniczy sędzia.

2.

Przewodniczący izby morskiej pierwszej i drugiej instancji może zwiększyć skład orzekający

o dwóch ławników lub o jednego sędziego i jednego ławnika, jeżeli uzna to za wskazane

ze względu na zawiły charakter sprawy.

3.

Poza rozprawą postanowienia wydaje sędzia bez udziału ławników, jeżeli ustawa nie

stanowi inaczej.

Zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy wypadek morski.

1.

Dochodzeniem w rozumieniu ustawy są czynności w celu utrwalenia śladów i dowodów oraz

umożliwienia przeprowadzenia rozprawy przez wstępne wyjaśnienie przebiegu, przyczyn

i okoliczności wypadku morskiego i ustalenie kręgu zainteresowanych oraz świadków.

2.

Z zastrzeżeniem art. 20, każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić

się i złożyć zeznania w dochodzeniu.

3.

Rzeczy mogące stanowić dowód w sprawie należy wydać na żądanie izby morskiej, a w

wypadkach niecierpiących zwłoki - także na żądanie inspektora dochodzeniowego lub

kapitanatu (bosmanatu) portu.

4.

Armator i kapitan statku obowiązani są na wezwanie prowadzącego dochodzenie udzielić

wyjaśnień o statku, w szczególności o składzie jego załogi, miejscu pobytu statku

i członków załogi lub o terminach przybycia statku do polskiego portu i o wysokości

szkody, oraz przedłożyć użyte w danej podróży mapy morskie, dzienniki i inne dokumenty

lub dane gromadzone w formie elektronicznej potrzebne do wyjaśnienia okoliczności

wypadku.

5.

Izba morska jest upoważniona do

1)

dostępu i badania miejsca wypadku, statku, jego szczątków i zawartości,

2)

sporządzania spisów oraz czasowego przejmowania części statków i innych rzeczy wymagających

zbadania,

3)

dostępu do rejestratorów pokładowych i ich odczytów, a także innych zapisów,

4)

zapoznania się z wynikami postępowań i badań przeprowadzanych przez inne podmioty,

5)

uzyskania informacji i dostępu do dokumentacji użytkownika statku, producenta i innych

osób lub jednostek organizacyjnych w zakresie niezbędnym dla ustalenia przyczyny wypadku.

6.

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, obejmuje także prawo wstępu do wszystkich

części portu.

7.

Prowadzący dochodzenie na zlecenie izby morskiej korzysta z uprawnień, o których mowa

w ust. 5 i 6, jest też uprawniony do

1)

przesłuchiwania świadków,

2)

zapoznawania się z zeznaniami w innych postępowaniach i udziału w przesłuchiwaniu

świadków.

1.

Po uprawomocnieniu się orzeczenia wyciąg z orzeczenia publikuje się na stronie internetowej

izby morskiej. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1a, sporządza się i publikuje

raport z postępowania w sprawie wypadku morskiego. O publikacji raportu minister właściwy

do spraw gospodarki morskiej powiadamia Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego.

2.

Raport, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności

1)

omówienie podstawowych faktów związanych z wypadkiem, wskazujące, czy w jego wyniku

miała miejsce śmierć człowieka, obrażenia ciała lub zanieczyszczenie środowiska,

2)

określenie państwa, bandery oraz oznaczenie właściciela lub armatora statku oraz oznaczenie

instytucji klasyfikacyjnej sprawującej nadzór nad statkiem,

3)

szczegółowe wymiary statków, które brały udział w wypadku,

4)

dane dotyczące silników głównych i pomocniczych statków, które brały udział w wypadku,

5)

dane dotyczące wieku pracowników, posiadanych przez nich dyplomów i świadectw oraz

liczbę stanowisk i staż pracy na danym stanowisku,

6)

opis procedur bezpieczeństwa na statkach, które brały udział w wypadku,

7)

szczegółowy opis okoliczności, w jakich wydarzył się wypadek,

8)

ustalenie czynników, które stanowiły przyczynę wystąpienia wypadku, oraz wnioski zgodnie

z wymaganiami bazy danych wypadków Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego,

9)

zalecenia mające na celu zapobieganie podobnym wypadkom w przyszłości, o ile jest

to możliwe.