Ustawa z dnia 23 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia psychicznego

W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. Nr 111, poz. 535, z późn. zm. art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Ochrona zdrowia psychicznego obejmuje realizację zadań dotyczących w szczególności

1)

promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym,

2)

zapewnienia osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej i powszechnie dostępnej

opieki zdrowotnej oraz innych form opieki i pomocy niezbędnych do życia w środowisku

rodzinnym i społecznym,

3)

kształtowania wobec osób z zaburzeniami psychicznymi właściwych postaw społecznych,

a zwłaszcza zrozumienia, tolerancji, życzliwości, a także przeciwdziałania ich dyskryminacji.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, są realizowane przez działania określone w Narodowym

Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego.

3.

Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego określa w szczególności

1)

okres jego obowiązywania,

2)

diagnozę sytuacji i zagrożeń dla zdrowia psychicznego, w tym zróżnicowań regionalnych,

3)

cele główne i cele szczegółowe,

4)

podmioty biorące udział w jego realizacji,

5)

sposób realizacji zadań,

6)

niezbędne działania legislacyjne, w szczególności mające na celu zapewnienie przestrzegania

praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

4.

Prowadzenie działań określonych w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego

należy do

1)

zadań własnych samorządów województw, powiatów i gmin,

2)

zadań Narodowego Funduszu Zdrowia oraz ministrów właściwych ze względu na charakter

działań określonych w programie.

5.

Wskazane w ust. 4 pkt 1 działania polegają w szczególności na

1)

promowaniu zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym,

2)

zapewnieniu osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej, zintegrowanej i dostępnej

opieki zdrowotnej oraz innych form pomocy niezbędnych do życia w środowisku społecznym,

rodzinnym i zawodowym.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, Narodowy Program Ochrony Zdrowia

Psychicznego, uwzględniając zagadnienia, o których mowa w ust. 3, oraz biorąc pod

uwagę konieczność ochrony praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia przedkłada Radzie Ministrów, w terminie do dnia

30 września każdego roku, informację o realizacji działań wynikających z Narodowego

Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego w roku poprzednim.

8.

Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie do dnia

31 października, informację o realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego

w roku poprzednim.

”

.

1.

Ochrona zdrowia psychicznego obejmuje realizację zadań dotyczących w szczególności

1)

promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym,

2)

zapewnienia osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej i powszechnie dostępnej

opieki zdrowotnej oraz innych form opieki i pomocy niezbędnych do życia w środowisku

rodzinnym i społecznym,

3)

kształtowania wobec osób z zaburzeniami psychicznymi właściwych postaw społecznych,

a zwłaszcza zrozumienia, tolerancji, życzliwości, a także przeciwdziałania ich dyskryminacji.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, są realizowane przez działania określone w Narodowym

Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego.

3.

Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego określa w szczególności

1)

okres jego obowiązywania,

2)

diagnozę sytuacji i zagrożeń dla zdrowia psychicznego, w tym zróżnicowań regionalnych,

3)

cele główne i cele szczegółowe,

4)

podmioty biorące udział w jego realizacji,

5)

sposób realizacji zadań,

6)

niezbędne działania legislacyjne, w szczególności mające na celu zapewnienie przestrzegania

praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

4.

Prowadzenie działań określonych w Narodowym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego

należy do

1)

zadań własnych samorządów województw, powiatów i gmin,

2)

zadań Narodowego Funduszu Zdrowia oraz ministrów właściwych ze względu na charakter

działań określonych w programie.

5.

Wskazane w ust. 4 pkt 1 działania polegają w szczególności na

1)

promowaniu zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym,

2)

zapewnieniu osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej, zintegrowanej i dostępnej

opieki zdrowotnej oraz innych form pomocy niezbędnych do życia w środowisku społecznym,

rodzinnym i zawodowym.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, Narodowy Program Ochrony Zdrowia

Psychicznego, uwzględniając zagadnienia, o których mowa w ust. 3, oraz biorąc pod

uwagę konieczność ochrony praw osób z zaburzeniami psychicznymi.

7.

Minister właściwy do spraw zdrowia przedkłada Radzie Ministrów, w terminie do dnia

30 września każdego roku, informację o realizacji działań wynikających z Narodowego

Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego w roku poprzednim.

8.

Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie do dnia

31 października, informację o realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego

w roku poprzednim.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.