Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej

Ustawa reguluje zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym

rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy, zwanych dalej „umowami długoterminowymi”, w tym zasady

1)

przedterminowego rozwiązywania umów długoterminowych;

2)

finansowania kosztów powstałych w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych;

3)

wypłacania środków na pokrycie kosztów, o których mowa w pkt 2;

4)

obliczania, korygowania i rozliczania kosztów, o których mowa w pkt 2;

5)

funkcjonowania „Zarządcy Rozliczeń Spółka Akcyjna”, zwanego dalej „Zarządcą Rozliczeń

S.A.”.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

grupa kapitałowa - grupę kapitałową w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.;

2)

jednostka wytwórcza - wyodrębniony zespół urządzeń służący do wytwarzania energii

elektrycznej, opisany przez dane techniczne i handlowe;

3)

oddanie jednostki wytwórczej do użytku - przyłączenie jednostki wytwórczej do sieci

elektroenergetycznej oraz dokonanie prób końcowych i ostatecznego odbioru, potwierdzonych

w protokołach przeprowadzenia tych prób i odbioru;

4)

sieć elektroenergetyczna - sieć w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.;

5)

sieć przesyłowa elektroenergetyczna - sieć przesyłową w rozumieniu art. 3 pkt 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

6)

okres korygowania - okres ustalony dla danego wytwórcy, od dnia rozwiązania umowy

długoterminowej na podstawie umowy, o której mowa w art. 3 ust. 1, do dnia, w którym

wygasałaby umowa długoterminowa, której wytwórca ten jest stroną, a jeżeli wytwórca

jest stroną więcej niż jednej umowy długoterminowej lub, jeżeli wytwórca wchodzi w

skład grupy kapitałowej - do dnia, w którym wygasałaby umowa długoterminowa o najdłuższym

okresie obowiązywania, której stroną jest dany wytwórca lub inny wytwórca wchodzący

w skład tej samej grupy kapitałowej, lecz w żadnym przypadku nie dłuższy niż do dnia

31 grudnia 2025 r.;

7)

wytwórca - przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie

wytwarzania energii elektrycznej będące stroną umowy długoterminowej, z wyłączeniem

Polskich Sieci Elektroenergetycznych Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie;

8)

operator - podmiot pełniący funkcję operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego

w rozumieniu art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

9)

opłata przejściowa - wynagrodzenie za usługę udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego,

należne operatorowi, przeznaczane na pokrycie kosztów osieroconych, kosztów, o których

mowa w art. 44, oraz kosztów działalności Zarządcy Rozliczeń S.A.;

10)

płatnik opłaty przejściowej - podmiot pełniący funkcję operatora systemu dystrybucyjnego

elektroenergetycznego w rozumieniu art. 3 pkt 25 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

11)

odbiorca końcowy - podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 13a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

12)

koszty osierocone - wydatki wytwórcy niepokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży

wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym

po przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, wynikające z nakładów poniesionych

przez tego wytwórcę do dnia 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii

elektrycznej.

1.

Strony umowy długoterminowej, w terminie 150 dni od dnia wejścia w życie ustawy, mogą

zawrzeć umowę o przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, zwaną dalej „umową

rozwiązującą”.

2.

Umowa rozwiązująca zawiera

1)

oznaczenia stron umowy, ich siedziby i adresu;

2)

oznaczenie umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, w tym daty jej zawarcia,

stron tej umowy oraz okresu jej obowiązywania;

3)

postanowienia dotyczące rozliczeń finansowych między stronami umowy za dostawy mocy

i energii elektrycznej w okresie do dnia rozwiązania umowy długoterminowej na warunkach

określonych w umowie długoterminowej;

4)

zgodę wytwórcy na otrzymanie środków na pokrycie kosztów osieroconych lub kosztów,

o których mowa w art. 44, zgodnie z przepisami ustawy albo rezygnację z otrzymania

tych środków;

5)

zobowiązanie do dokonywania zmian umowy tylko w takim zakresie, w jakim nie będą one

naruszać przepisów ustawy;

6)

oznaczenie sądu właściwego do rozstrzygania sporów wynikających z umowy;

7)

podpisy stron umowy;

8)

datę zawarcia umowy.

3.

Umowa rozwiązująca powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4.

Wytwórca dołącza do umowy rozwiązującej oświadczenia o

1)

uzyskaniu zgód na zawarcie umowy rozwiązującej, w szczególności

a)

wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi

z umowy długoterminowej, która ulega rozwiązaniu, zawierających oświadczenie o nieskorzystaniu

z prawa postawienia tych wierzytelności w stan natychmiastowej wymagalności w związku

z zawarciem przez wytwórcę umowy rozwiązującej,

b)

wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone prawami wytwórcy wynikającymi

z umowy długoterminowej zawartej przez Elektrownię Turów S.A., Elektrownię Opole S.A.

lub Elektrownię Kozienice S.A., zawierających bezwarunkowe i nieodwołalne oświadczenie,

że zawarcie umowy rozwiązującej nie będzie stanowić podstawy do wezwania do wykonania

umowy poręczenia lub gwarancji w stosunku do tych poręczycieli i gwarantów, którzy

przedstawią wierzycielom oświadczenia, że zawarcie umowy rozwiązującej nie spowoduje

utraty przez właścicieli roszczeń posiadanych przez wierzycieli zabezpieczeń w postaci

poręczenia lub gwarancji, zabezpieczających spłatę tych wierzytelności,

c)

podmiotów udzielających poręczeń lub gwarancji spłaty wierzytelności, o których mowa

w lit. b;

2)

oddaniu jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia w życie ustawy.

5.

W przypadku gdy wytwórca nie oddał jednostki wytwórczej do użytku przed dniem wejścia

w życie ustawy, a budowę tej jednostki rozpoczął przed dniem 1 maja 2004 r., umowa

rozwiązująca zawiera dodatkowo określenie

1)

wysokości nakładów zaplanowanych do poniesienia w latach 2005-2007;

2)

warunków technicznych tej jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową.

6.

Zawarcie umowy rozwiązującej przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A., zwane dalej

„PSE S.A.”, wymaga uprzedniej zgody Walnego Zgromadzenia PSE S.A.

7.

Wyrażenie przez wierzycieli zgód na zawarcie umów rozwiązujących z przyczyn określonych

ustawą nie będzie stanowić podstawy do zgłoszenia przez poręczycieli lub gwarantów

spłaty wierzytelności, o których mowa w ust. 4 pkt 1 lit. b, zarzutu o utracie przez

wierzycieli praw z posiadanych gwarancji lub poręczeń.

8.

Umowy zawarte po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, nie stanowią umów rozwiązujących

i nie stanowią podstawy do otrzymania środków na pokrycie kosztów osieroconych lub

kosztów, o których mowa w art. 44.

1.

Wytwórca przekazuje egzemplarz umowy rozwiązującej Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki,

zwanemu dalej „Prezesem URE”, w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia.

2.

Prezes URE, w terminie 14 dni od upływu terminu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pisemnie

informuje ministra właściwego do spraw gospodarki, operatora i Zarządcę Rozliczeń

S.A. o zawartych umowach rozwiązujących; do informacji tej dołącza wykaz umów długoterminowych,

które zostaną rozwiązane na mocy umów rozwiązujących.

1.

Przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych, na mocy umów rozwiązujących, następuje

w pierwszym dniu miesiąca następującego po upływie 210 dni od dnia wejścia w życie

ustawy.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.

4 ust. 2, niezwłocznie ogłosi, w formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” dzień, w którym umowy długoterminowe ulegają przedterminowemu

rozwiązaniu, oraz wykaz umów długoterminowych, które ulegają rozwiązaniu.

1.

Wytwórca po dokonaniu czynności, o której mowa w art. 4 ust. 1, otrzymuje środki na

pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, na zasadach

określonych w ustawie, chyba że złożył oświadczenie o rezygnacji z otrzymania tych

środków.

2.

Łączna suma środków przekazanych wytwórcy na pokrycie kosztów osieroconych, zdyskontowanych

na dzień 1 stycznia 2007 r., nie może przekroczyć ustalonej dla tego wytwórcy maksymalnej

wysokości tych kosztów, określonej w załączniku nr 2 do ustawy, w cenach stałych na

dzień 1 stycznia 2007 r.

3.

Łączna kwota środków przekazanych wytwórcy z tytułu kosztów, o których mowa w art.

44, zdyskontowanych na dzień 1 stycznia 2007 r. nie może przekroczyć ustalonej dla

tego wytwórcy maksymalnej wysokości tych kosztów określonej w załączniku nr 2 do ustawy,

w cenach stałych na dzień 1 stycznia 2007 r.

Wytwórcy będącemu stroną umowy rozwiązującej nie może być udzielona pomoc publiczna

na ratowanie lub restrukturyzację, bez zgody właściwych organów, w okresie korygowania

i przez okres 10 lat następujących po zakończeniu tego okresu.

Od dnia rozwiązania co najmniej jednej umowy długoterminowej na mocy umowy rozwiązującej,

o którym mowa w art. 5 ust. 1

1)

operator pobiera od płatnika opłaty przejściowej oraz od odbiorcy końcowego przyłączonego

bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej opłatę przejściową, obliczoną

w sposób określony w art. 9 ust. 2;

2)

płatnik opłaty przejściowej pobiera od odbiorcy końcowego oraz od przedsiębiorstwa,

o którym mowa w art. 9 ust. 4, opłatę za świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji,

w skład której wchodzi także opłata za świadczenie na rzecz tego odbiorcy oraz przedsiębiorstwa

usługi związanej z zakupem od operatora usługi udostępniania krajowego systemu elektroenergetycznego,

zwaną dalej „opłatą końcową”, z uwzględnieniem stawek opłaty przejściowej, o których

mowa w art. 11 i 12.

1.

Operator uwzględnia w taryfie za usługi przesyłania energii elektrycznej w rozumieniu

przepisów prawa energetycznego wysokość stawek opłaty przejściowej, o których mowa

w art. 11 i art. 12 ust. 2, oraz warunki ich stosowania.

2.

Opłatę przejściową należną od

1)

płatnika opłaty przejściowej oblicza się jako

a)

sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej, w odniesieniu do odbiorców końcowych, o

których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, przyłączonych do sieci danego płatnika opłaty

przejściowej oraz liczby tych odbiorców,

b)

sumę iloczynów stawki opłaty przejściowej i mocy umownej każdego odbiorcy końcowego,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, przyłączonego do sieci danego płatnika opłaty

przejściowej,

2)

odbiorcy końcowego przyłączonego bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

oblicza się jako iloczyn stawki opłaty przejściowej i mocy umownej tego odbiorcy,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c, albo pkt 3

- na podstawie danych rzeczywistych dotyczących liczby odbiorców i ich mocy umownej

w danym okresie rozliczeniowym.

3.

Płatnik opłaty przejściowej ustala w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji

energii elektrycznej w rozumieniu przepisów prawa energetycznego opłatę końcową równą

wysokości

1)

stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w odniesieniu do odbiorców końcowych,

o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, wyrażonej w złotych na miesiąc - w przypadku

odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1;

2)

odpowiadającej iloczynowi stawki opłaty przejściowej obowiązującej w danym roku w

odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, i mocy umownej

tych odbiorców - w przypadku odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3.

4.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej, niebędące płatnikiem opłaty przejściowej, ustala

w taryfie za usługi przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej opłatę z tytułu

świadczenia usługi dystrybucyjnej związanej z zakupem usługi udostępniania krajowego

systemu elektroenergetycznego wynikającą z kosztu ponoszonego przez to przedsiębiorstwo

w związku z uiszczaną na rzecz płatnika opłaty przejściowej opłatą końcową do wysokości

ponoszonych kosztów.

1.

Stawki opłaty przejściowej kalkuluje się odrębnie w odniesieniu do odbiorców końcowych

1)

pobierających energię elektryczną w gospodarstwie domowym, zużywających rocznie

a)

poniżej 500 kWh energii elektrycznej,

b)

od 500 kWh do 1200 kWh energii elektrycznej,

c)

powyżej 1200 kWh energii elektrycznej;

2)

niewymienionych w pkt 1, których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej

a)

niskiego napięcia,

b)

średniego napięcia,

c)

wysokich i najwyższych napięć;

3)

których instalacje są przyłączone do sieci elektroenergetycznej wysokich i najwyższych

napięć i którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym o rok dany rok kalendarzowy, w

którym są stosowane stawki opłaty przejściowej, zużyli nie mniej niż 500 GWh energii

elektrycznej z wykorzystaniem nie mniej niż 60% mocy umownej, dla których koszt energii

elektrycznej stanowi nie mniej niż 15% wartości ich produkcji.

2.

Stawki opłaty przejściowej w odniesieniu do odbiorców końcowych, o których mowa w

ust. 1

1)

pkt 1 - wyraża się w złotych na miesiąc;

2)

pkt 2 i 3 - wyraża się w złotych na miesiąc za kW mocy umownej.

1.

W okresie od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty przejściowej do dnia 31 grudnia

2008 r. stawki tej opłaty netto wynoszą

1)

0,45 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. a;

2)

1,90 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. b;

3)

6,00 zł na miesiąc - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt

1 lit. c;

4)

1,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a;

5)

4,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. b;

6)

7,65 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. c;

7)

2,10 zł na miesiąc na kW mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 3.

2.

Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu proporcjonalnie do współczynnika,

oznaczonego symbolem „SRn”, jeżeli w terminie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, nie zostaną rozwiązane, na mocy

umów rozwiązujących, wszystkie umowy długoterminowe, o których mowa w załączniku nr

1 do ustawy.

3.

Współczynnik oznaczony symbolem „SRn” oblicza się według wzoru

\(

S_{Rn} = {{K_{Omw} } \over {K_{Omw} }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOmw

-

sumę kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 2 do ustawy obliczoną dla wytwórców,

którzy otrzymują środki na pokrycie kosztów osieroconych na zasadach określonych w

ustawie,

KOm

-

sumę kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 2 do ustawy.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, obniży proporcjonalnie

stawki, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę ilość zawartych umów rozwiązujących

i wynikającą z nich łączną sumę kwot zaliczek, o których mowa w art. 22 ust. 1, koniecznych

do sfinansowania w pierwszym roku wypłacania tych zaliczek.

1.

Prezes URE kalkuluje stawkę opłaty przejściowej netto, na dany rok kalendarzowy, począwszy

od roku 2009, według wzorów

1)

w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1

\(

S_{Ri} = S_{R0} \left( {{{G_i } \over {G_0 }}} \right)\left( {{{O_0 } \over {O_{i

- 2} }}} \right)

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

SRi

-

stawkę opłaty przejściowej netto na dany rok kalendarzowy, wyrażoną w złotych na miesiąc,

SR0

-

stawkę opłaty przejściowej netto, obowiązującą w pierwszym roku kalendarzowym pobierania

opłaty przejściowej,

Gi

-

wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku kalendarzowym, na który są kalkulowane

stawki opłaty przejściowej, obliczoną według wzoru, o którym mowa w art. 13,

G0

-

wysokość kwoty planowanej do pobrania w pierwszym roku kalendarzowym pobierania opłaty

przejściowej równą sumie kosztów osieroconych, obliczonej dla tego roku, na podstawie

wielkości określonych w załączniku nr 3 do ustawy, dla tych wytwórców, którzy otrzymują

środki na pokrycie kosztów osieroconych na zasadach określonych w ustawie,

O0

-

średnią liczbę odbiorców końcowych w 2007 r.,

Oi2

-

średnią liczbę odbiorców końcowych w roku poprzedzającym o rok dany rok kalendarzowy,

na który są kalkulowane stawki opłaty przejściowej;

2)

w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3

\(

S_{RWi} = S_{RW0} \left( {{{G_i } \over {G_0 }}} \right)\left( {{{N_{R0} } \over

{N_{r(i - 2)} }}} \right)

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

SRWi

-

stawkę opłaty przejściowej netto na dany rok kalendarzowy, wyrażoną w złotych na miesiąc

na kW mocy umownej,

SRW0

-

stawkę opłaty przejściowej netto obowiązującą w pierwszym roku kalendarzowym pobierania

opłaty przejściowej dla odbiorcy końcowego, wyrażoną w złotych na miesiąc na kW mocy

umownej,

Gi

-

wysokość kwoty planowanej do pobrania w roku kalendarzowym, na który są kalkulowane

stawki opłaty przejściowej, obliczoną według wzoru, o którym mowa w art. 13,

G0

-

wysokość kwoty planowanej do pobrania w pierwszym roku kalendarzowym pobierania opłaty

przejściowej równą sumie kosztów osieroconych, obliczonej dla tego roku na podstawie

wielkości określonych w załączniku nr 3 do ustawy, dla tych wytwórców, którzy otrzymują

środki na pokrycie kosztów osieroconych na zasadach określonych w ustawie,

NR0

-

sumę mocy umownej w odniesieniu do odbiorców końcowych w 2007 r.,

NR

-

sumę mocy umownej w odniesieniu do odbiorców końcowych w roku poprzedzającym o rok

dany rok kalendarzowy, na który są kalkulowane stawki opłaty przejściowej.

2.

Prezes URE publikuje stawki opłaty przejściowej, o których mowa w ust. 1, uwzględniające

podatek od towarów i usług, w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki, zwanym dalej

„Biuletynem URE”, w terminie do dnia 31 października każdego roku.

3.

Przez stawkę opłaty przejściowej netto, o której mowa w ust. 1 i art. 11 ust. 1, rozumie

się stawkę tej opłaty pomniejszoną o należny podatek od towarów i usług.

Wysokość kwoty oznaczonej symbolem „Gj”, o którym mowa w art. 12 ust. 1, stanowiącej

podstawę do kalkulowania w danym roku „i” stawek opłaty przejściowej na rok następny,

oblicza się według wzoru

\(

G_i = \sum {K_{Ofi} + L_i + B_i - E_i }

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

∑KOfi

-

sumę zaliczek dla wytwórców wynikającą z wniosków złożonych stosownie do art. 24 ust.

1 oraz art. 45 ust. 1 w roku „i” na rok następny,

Li

-

wydatki i koszty, o których mowa w art. 18 ust. 6,

Bi

-

zasób środków, o którym mowa w art. 18 ust. 2,

Ei

-

prognozowany, na dzień 31 grudnia danego roku „i”, stan środków na rachunku opłaty

przejściowej, zgodnie z informacją, o której mowa w art. 18 ust. 8 pkt 2.

1.

Płatnicy opłaty przejściowej przekazują operatorowi informacje zawierające dane rzeczywiste

o

1)

liczbie odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,

2)

mocy umownej - w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i

3

- do 6. dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym.

2.

Okresem rozliczeniowym, gdy rozliczenia są dokonywane między

1)

operatorem a

a)

płatnikiem opłaty przejściowej,

b)

odbiorcą końcowym przyłączonym bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

- jest miesiąc kalendarzowy;

2)

płatnikiem opłaty przejściowej a

a)

odbiorcą końcowym,

b)

przedsiębiorstwem, o którym mowa w art. 9 ust. 4

- jest okres, w którym są dokonywane rozliczenia za energię elektryczną i usługi przesyłowe.

1.

Płatnik opłaty przejściowej przekazuje operatorowi, w terminie określonym w umowie

zawartej z tym operatorem, środki z tytułu opłaty przejściowej, obliczone w sposób,

o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a i b, za okres rozliczeniowy.

2.

Odbiorca końcowy przyłączony bezpośrednio do sieci przesyłowej elektroenergetycznej

przekazuje operatorowi środki z tytułu opłaty przejściowej, w terminie określonym

w umowie zawartej z tym operatorem.

3.

Operator gromadzi środki z tytułu opłaty przejściowej, pomniejszone o należny podatek

od towarów i usług, na wyodrębnionym rachunku bankowym, zwanym dalej „rachunkiem operatora”.

Operator i płatnik opłaty przejściowej sporządzają i przedstawiają Prezesowi URE pisemne

informacje zawierające dane dotyczące

1)

liczby odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1,

2)

mocy umownej, w odniesieniu do odbiorców, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i

3,

3)

wysokości środków pieniężnych uiszczonych w danym kwartale przez odbiorców końcowych

z tytułu opłaty końcowej

- w terminie miesiąca następującego po upływie kwartału, za który jest sporządzana

informacja.

1.

Operator przekazuje Zarządcy Rozliczeń S.A. informację o środkach zgromadzonych z

tytułu opłaty przejściowej za dany okres rozliczeniowy na rachunku operatora oraz

o wysokości odsetek od tych środków, w terminie do 23. dnia miesiąca następującego

po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A., w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, wystawia

na jej podstawie notę księgową dla operatora.

3.

Operator, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania noty księgowej, przekazuje

na wyodrębniony rachunek bankowy Zarządcy Rozliczeń S.A., zwany dalej „rachunkiem

opłaty przejściowej”, środki w wysokości wynikającej z noty księgowej.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. od dnia przedterminowego rozwiązania umów długoterminowych

na mocy umów rozwiązujących, o którym mowa w art. 5 ust. 1, tworzy, na rachunku opłaty

przejściowej, zasób środków dla utrzymania płynności wypłat środków na pokrycie kosztów

osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, zwany dalej „zasobem płynnościowym”.

2.

Począwszy od 2009 r. wysokość zasobu płynnościowego, oznaczoną symbolem „Bi”, dla każdego roku „i”, oblicza się według wzoru

\(

B_i = 1,1\sum\limits_p {K_{Or(i - 1)} } - b_i \sum {K_{OWZ(i - 1)} }

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

p

-

wytwórcę,

KOr(i-1)

-

kwotę kosztów osieroconych obliczoną dla wytwórcy, który

1)

do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dołączył oświadczenie o wyborze korekty,

o której mowa w art. 30 ust. 1, według wzoru

\(

K_{Or(i - 1)} = K_{OZ3(i - 1)} (1 + s_i )\prod\limits_{j = 2007}^{i - 1} {(1 + s_j

)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3(i-1)

-

kwotę kosztów osieroconych określoną w załączniku nr 3 do ustawy, dla roku poprzedzającego

dany rok kalendarzowy „i”,

j

-

kolejne lata pomiędzy rokiem 2007 a rokiem „i-1”,

Si

-

stopę aktualizacji w wysokości równej stopie aktualizacji, oznaczonej symbolem „sj”, z roku poprzedniego,

Sj

-

stopę aktualizacji równą rentowności pięcioletnich obligacji skarbowych emitowanych

na najbliższy dzień poprzedzający dzień 30 czerwca danego roku „j”, według danych

opublikowanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz Główny

Urząd Statystyczny, powiększonej o różnicę pomiędzy stopą kredytu redyskontowego a

stopą depozytową Narodowego Banku Polskiego obowiązującymi w dniu 30 czerwca danego

roku „j”;

2)

do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, w roku „i-2”, dołączył oświadczenie o

wyborze korekty, o której mowa w art. 30 ust. 2, w wysokości określonej dla tego wytwórcy

dla roku „i-1” w załączniku nr 4 do ustawy,

bi

-

współczynnik korygujący, który wynosi

-

0,9 dla roku „i” obejmującego 2009 r. i 2010 r.,

-

0,5 dla roku „i” od roku 2011 do roku 2026,

KOWZ(i-1)

-

kwotę zaliczki na rok „i”, w wysokości określonej we wniosku, o którym mowa w art.

24 ust. 1.

3.

Wysokość zasobu płynnościowego, oznaczoną symbolem „Bj”, w danym roku „i”, oblicza się z uwzględnieniem tych wytwórców, dla których nie

dokonano korekty, o której mowa w art. 31 ust. 1, i nie wypłacono im kwoty kosztów

osieroconych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy.

4.

Jeżeli kwota środków na rachunku opłaty przejściowej oraz na lokatach, o których mowa

w art. 54 ust. 1, jest niewystarczająca na wypłatę środków w ramach korekt, o których

mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz w art. 46 ust. 1, Zarządca Rozliczeń

S.A. zaciąga zadłużenie na finansowanie tych wypłat.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy w terminie,

o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, część środków wynikających z korekty, o której

mowa w art. 30 ust. 1 lub 2 oraz art. 46 ust. 1, proporcjonalnie do udziału danego

wytwórcy w ogólnej sumie środków przeznaczonych na wypłatę korekt, a pozostałą część

środków Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca w terminie do dnia 31 grudnia roku, w którym

dokonywane są te korekty.

6.

Wydatki i koszty związane z zaciągniętym zadłużeniem, o którym mowa w ust. 4, oraz

koszty bieżącej działalności Zarządcy Rozliczeń S.A. związane z prowadzeniem rachunku

opłaty przejściowej i rozliczaniem kosztów osieroconych, oznaczone symbolem „Li”, oblicza się według wzoru

\(

L_i = C_i + I{}_i + F_i

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ci

-

kwotę należności głównych (kapitału) z tytułu zadłużenia zaciągniętego przez Zarządcę

Rozliczeń S.A. w przypadku, o którym mowa w ust. 4, wymagalnych w danym roku kalendarzowym,

Ii

-

kwotę odsetek z tytułu zadłużenia zaciągniętego przez Zarządcę Rozliczeń S.A. w przypadku,

o którym mowa w ust. 4,

Fi

-

planowane koszty działalności Zarządcy Rozliczeń S.A. w danym roku.

7.

Wydatki i koszty, oznaczone symbolem „Li”, uwzględnia się w kalkulacji stawek opłaty przejściowej.

8.

Zarządca Rozliczeń S.A. przekazuje Prezesowi URE informacje o

1)

wysokości wydatków i kosztów, o których mowa w ust. 6,

2)

prognozowanym stanie środków na rachunku opłaty przejściowej na dzień 31 grudnia danego

roku

- do dnia 30 września każdego roku.

1.

W przypadku uzyskania przez Zarządcę Rozliczeń S.A. środków z tytułu

1)

odsetek od środków zgromadzonych na rachunku opłaty przejściowej,

2)

lokat, o których mowa w art. 54 ust. 1,

3)

dodatniej różnicy między sumą kwot otrzymanych od wytwórców w wyniku korekt, o których

mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1, a sumą kwot wypłaconych

na pokrycie kosztów osieroconych w wyniku tych korekt

- suma tych środków jest przeznaczana na pokrycie kosztów osieroconych.

2.

Jeżeli w wyniku uwzględnienia środków, o których mowa w ust. 1, stawka opłaty przejściowej

w danym roku byłaby mniejsza niż jeden grosz, nie pobiera się opłaty przejściowej.

3.

W przypadku gdy po dokonaniu korekty, o której mowa w art. 31 ust. 1, dla najdłuższego

okresu korygowania oraz spłacie zadłużenia, o którym mowa w art. 18 ust. 4, na rachunku

opłaty przejściowej pozostaną środki, Zarządca Rozliczeń S.A. przekazuje je operatorowi.

Operator uwzględnia przekazane środki, opracowując taryfę za usługi przesyłania energii

elektrycznej.

1.

Operator tworzy rezerwę, w ciężar kosztów, do wysokości środków uzyskanych z opłaty

przejściowej, pomniejszonych o należny podatek od towarów i usług oraz środków, o

których mowa w art. 19 ust. 3. Utworzenie rezerwy następuje odpowiednio w terminie,

w którym opłata przejściowa stanie się należna, a w przypadku środków, o których mowa

w art. 19 ust. 3, w dacie ich otrzymania.

2.

Rezerwę, o której mowa w ust. 1, zwiększa się także o odsetki od środków zgromadzonych

na rachunku operatora, jeżeli odsetki te stanowią u operatora przychód w rozumieniu

ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm..

3.

Zmniejszenie lub rozwiązanie rezerwy, o której mowa w ust. 1, następuje w miesiącu,

w którym operator przekaże środki na rachunek opłaty przejściowej albo ustaną przyczyny

jej utworzenia. Równowartość zmniejszonej lub rozwiązanej rezerwy stanowi u operatora

przychód w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 2, w dacie dokonania tej czynności.

4.

Środki przekazane przez operatora na rachunek opłaty przejściowej stanowią u operatora

koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust. 2, w dacie ich

przekazania.

5.

Środki uzyskane z opłaty przejściowej oraz środki, o których mowa w art. 19 ust. 1,

nie stanowią przychodu Zarządcy Rozliczeń S.A. w rozumieniu ustawy, o której mowa

w ust. 2.

6.

Środki przekazane przez Zarządcę Rozliczeń S.A. na rzecz wytwórcy nie stanowią u Zarządcy

Rozliczeń S.A. kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy, o której mowa w ust.

2.

1.

Opłatę przejściową pobiera się nie dłużej niż do końca czwartego roku kalendarzowego

następującego po roku, w którym zakończył się najdłuższy okres korygowania, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Okres pobierania opłaty przejściowej, o którym mowa w ust. 1, może zostać skrócony

przez ministra właściwego do spraw gospodarki, o ile wytwórcy otrzymają pełne kwoty

należne im na podstawie niniejszej ustawy i Zarządca Rozliczeń S.A. spłaci zadłużenie,

o którym mowa w art. 18 ust. 4.

3.

Zarządca Rozliczeń S.A, po przekazaniu wytwórcom pełnych kwot należnych im na podstawie

niniejszej ustawy i spłacie zadłużenia, o którym mowa w art. 18 ust. 4, niezwłocznie

pisemnie informuje ministra właściwego do spraw gospodarki.

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust.

3, niezwłocznie ogłosi, w formie obwieszczenia, w dzienniku urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, rok, w którym wygaśnie obowiązek uiszczania opłaty przejściowej.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy środki na pokrycie kosztów osieroconych w

formie zaliczki na poczet tych kosztów za dany rok, zwanej dalej „zaliczką”, oraz

jako środki wynikające z dodatnich wartości korekt, o których mowa w art. 30 ust.

1 i 2 oraz art. 31 ust. 1.

2.

Zaliczki wypłaca się w czterech równych ratach w danym roku, w terminie do 5. dnia

miesiąca następującego po upływie kwartału, za który ma być wypłacana.

3.

W roku, w którym nastąpiło rozwiązanie umowy długoterminowej na mocy umowy rozwiązującej,

zaliczki wypłaca się w wysokości wynikającej z kwot określonych w załączniku nr 4

do ustawy, dla danego wytwórcy.

4.

Pierwszą ratę zaliczki w roku, w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów

długoterminowych na podstawie umów rozwiązujących, wypłaca się w terminie do 5. dnia

miesiąca następującego po upływie 120 dni od dnia, w którym nastąpiło przedterminowe

rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących, w wysokości określonej

w ust. 6. Rat zaliczek, przewidzianych do wypłaty za kwartały poprzedzające kwartał,

w którym przedterminowo rozwiązane zostaną umowy długoterminowe, nie wypłaca się.

5.

Kolejne raty zaliczki za rok, o którym mowa w ust. 4, wypłaca się w terminie do 5.

dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca od zakończenia kwartału, za który

mają być wypłacone.

6.

Pierwszą ratę zaliczki wypłaca się w wysokości równej iloczynowi kwoty określonej

w załączniku nr 4 do ustawy dla danego wytwórcy i ilorazu liczby dni między dniem,

w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących,

a ostatnim dniem tego kwartału oraz ilości dni w tym kwartale.

Wytwórca, którego umowa długoterminowa została rozwiązana na mocy umowy rozwiązującej,

przekazuje niezwłocznie Zarządcy Rozliczeń S.A. numer rachunku bankowego, na który

będą przekazywane środki na pokrycie kosztów osieroconych, oraz informuje o każdej

zmianie numeru tego rachunku.

1.

Wytwórca, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku, składa Prezesowi URE wniosek

o wypłatę zaliczki na następny rok kalendarzowy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

wysokość wnioskowanej kwoty zaliczki;

3)

oznaczenie roku, którego wniosek dotyczy.

3.

Do wniosku należy dołączyć oświadczenie o wyborze sposobu dokonania korekty, o której

mowa w art. 30 ust. 1 albo ust. 2.

4.

Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, ustala zaktualizowaną na dany rok „i”

kwotę kosztów osieroconych, o której mowa w załączniku nr 3 do ustawy, oznaczoną symbolem

„K0AZ3i”, dla danego wytwórcy na rok następny, według wzoru

\(

K_{OAZ3i} = K_{OZ3i} \prod\limits_{j = 2007}^i {\left( {1 + s_j } \right)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3i

-

kwotę kosztów osieroconych, o której mowa w załączniku nr 3 do ustawy, dla danego

roku „i”,

j

-

kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem „i”

Sj

-

stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

5.

Obliczoną zaktualizowaną na dany rok „i” kwotę kosztów osieroconych Prezes URE ogłasza

w Biuletynie URE do dnia 31 lipca każdego roku.

6.

Wytwórca nie może wnioskować o kwotę zaliczki wyższą niż

1)

określoną dla danego roku „i” kwotę zaliczki ogłoszoną przez Prezesa URE, o której

mowa w ust. 5, w przypadku, gdy korekta dokonywana będzie na zasadach określonych

w art. 30 ust. 1, albo

2)

120% kwoty określonej dla danego roku „i” w załączniku nr 4 do ustawy w przypadku,

gdy korekta dokonywana będzie na zasadach określonych w art. 30 ust. 2.

1.

Od decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 24 ust. 4, wytwórcy służy odwołanie

do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie

14 dni od dnia jej doręczenia.

2.

Postępowanie w sprawie odwołania, o którym mowa w ust. 1, toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm., o postępowaniu w sprawach gospodarczych.

3.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji administracyjnej.

4.

Do postanowień wydanych przez Prezesa URE, na które przysługuje zażalenie, przepisy

ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia

postanowienia.

1.

Prezes URE, do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, za który zaliczki mają być

wypłacane, przekazuje Zarządcy Rozliczeń S.A. informacje o wysokości zaliczki wnioskowanej

przez wytwórcę.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy zaliczkę, w wysokości określonej we wniosku,

o którym mowa w art. 24 ust. 1.

3.

Prezes URE uwzględnia kwotę wypłaconej wytwórcy zaliczki za dany rok w obliczeniach

wysokości korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 lub 2, dla tego wytwórcy oraz stawek,

o których mowa w art. 12 ust. 1.

1.

Wysokość kosztów osieroconych wytwórcy, oznaczonych symbolem „KO”, oblicza się według wzoru

\(

K_O = N - S_D - R - P

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

N

-

wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie zaktualizowaną

na koniec 2004 r. pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne z lat 2005-2006, z uwzględnieniem

ust. 2,

SD

-

sumę zaktualizowanej wartości wyników finansowych netto z działalności operacyjnej

wytwórcy, skorygowanych o amortyzację, dostępnych do obsługi zainwestowanego kapitału

własnego i obcego od dnia 1 stycznia 2007 r. do roku, w którym wygasa najdłuższa umowa

długoterminowa danego wytwórcy, obliczaną w sposób określony w ust. 3,

R

-

wartość aktywów danego wytwórcy po zakończeniu okresu korygowania, obliczaną w sposób

określony w ust. 5,

P

-

wysokość dotacji i umorzeń związanych z majątkiem służącym do wytwarzania energii

elektrycznej objętym umowami długoterminowymi.

2.

Przy obliczaniu wartości „N”, o której mowa w ust. 1

1)

wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie zaktualizowaną

na koniec 2004 r. oblicza się dla wytwórców, u których

a)

dokonano przeszacowania majątku - jako sumę zaktualizowanej wartości księgowej netto

rzeczowych środków trwałych w roku, w którym dokonano przeszacowania majątku i nakładów

na środki trwałe, poniesionych w okresie od dnia przeszacowania tego majątku i nakładów

na środki trwałe do dnia 31 grudnia 2004 r., pomniejszonych o sumę odpisów amortyzacyjnych

związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej,

b)

nie dokonano przeszacowania majątku - jako sumę zaktualizowanej wartości nakładów

na środki trwałe, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej;

2)

wartości nakładów na środki trwałe poniesione do dnia 31 grudnia 2004 r., pomniejszone

o sumę odpisów amortyzacyjnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, aktualizuje

się skorygowanym skumulowanym wskaźnikiem zmian cen nakładów inwestycyjnych, obliczonym

jako iloczyn wskaźników zmian tych cen w poszczególnych latach, pomniejszonych o 3

punkty procentowe, przy czym, jeżeli wskaźnik ten za dany rok wynosi mniej niż 3 punkty

procentowe, przyjmuje się wskaźnik równy jeden; aktualizacji tej dokonuje się za okres

od dnia przeszacowania majątku w przypadku, o którym mowa w pkt 1 lit. a, albo od

dnia poniesienia wydatków w przypadku, o którym mowa w pkt 1 lit. b, do dnia 31 grudnia

2004 r.;

3)

w obliczeniach zaktualizowanej wartości księgowej netto rzeczowych środków trwałych

uwzględnia się wartość planowanych nakładów inwestycyjnych w okresie od dnia 1 maja

2004 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., jeżeli koszty związane z dokończeniem rozpoczętej

inwestycji będą niższe od kosztów powstałych w wyniku zaniechania jej kontynuowania

- w przypadku wytwórcy, który do dnia wejścia w życie ustawy nie oddał do użytku jednostki

wytwórczej objętej umową długoterminową.

3.

Sumę, oznaczoną symbolem „SD”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru

\(

S_D = \sum\limits_j {{{W_{dkj} } \over {(1 + r)^t }}}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

j

-

kolejne lata począwszy od roku 2007 do ostatniego roku okresu korygowania,

Wdkj

-

wartość wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej wytwórcy, skorygowanego

o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego i obcego dla

roku kalendarzowego „j”, przy czym wartość wyniku finansowego netto dla roku, w którym

wygasa najdłuższa umowa długoterminowa danego wytwórcy, jest pomniejszona proporcjonalnie

do ilości dni obowiązywania tej umowy w tym roku, obliczaną w sposób określony w ust.

4,

r

-

stopę dyskonta równą wielkości średnioważonego kosztu kapitału,

t

-

liczbę lat między rokiem 2007 a rokiem „j”.

4.

Wartość wyniku finansowego, oznaczonego symbolem „Wdkj”, o którym mowa w ust. 3, oblicza się według wzoru

\(

W_{dkj} = (D_j - K_j )(1 - T_j ) + A_j

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Dj

-

przychody ze sprzedaży energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku

konkurencyjnym,

Kj

-

koszty działalności operacyjnej związanej ze sprzedażą energii elektrycznej, rezerw

mocy i usług systemowych,

Tj

-

obowiązującą w danym roku stawkę podatku dochodowego od osób prawnych; w przypadku

gdy różnica przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych

na rynku konkurencyjnym i kosztów działalności operacyjnej związanej ze sprzedażą

energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych, pomniejszoną o koszty finansowe

wynikające z zobowiązań związanych z umowami długoterminowymi oraz koszty finansowe

konieczne do poniesienia ze względu na utrzymanie płynności finansowej jest ujemna,

to należy przyjąć stawkę podatku dochodowego od osób prawnych równą zero,

Aj

-

amortyzację w odniesieniu do rzeczowych środków trwałych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej, o których mowa w symbolu „N”, obliczaną zgodnie z przepisami

ustawy, o której mowa w art. 20 ust. 2, dla roku kalendarzowego „j”, przy czym wartość

amortyzacji dla roku, w którym wygasa najdłuższa umowa długoterminowa danego wytwórcy,

pomniejsza się proporcjonalnie do ilości dni obowiązywania tej umowy w tym roku.

5.

Wartość aktywów, oznaczoną symbolem „R”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według

wzoru

\(

R = {{N_k - \sum\limits_j {A_j } } \over {(1 + r)^{t_1 } }}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Nk

-

wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych w budowie na

koniec 2004 r. pomniejszoną o odpisy amortyzacyjne z lat 2005-2006,

j

-

kolejne lata począwszy od roku 2007 do ostatniego roku okresu korygowania,

Aj

-

amortyzację, o której mowa w ust. 4,

r

-

stopę dyskonta równą wielkości średnioważonego kosztu kapitału,

t1

-

liczbę lat między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania.

1.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do

dnia 30 czerwca danego roku kalendarzowego, dane niezbędne do obliczenia korekt, o

których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46, dotyczące

1)

wartości wyniku finansowego, oznaczonego symbolem „Wdkj”, o którym mowa w art. 27 ust. 3,

2)

wielkości sprzedaży energii elektrycznej oraz wysokości cen za tę energię,

3)

wytwarzania energii elektrycznej oraz kosztów jej wytwarzania,

4)

wysokości kosztów nieodebranego paliwa gazowego, o których mowa w art. 44 ust. 1

- za rok kalendarzowy poprzedzający rok, w którym dane są przekazywane.

2.

Jeżeli wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej wchodzi w skład grupy kapitałowej,

do przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, są obowiązane także, wchodzące w

skład tej grupy, inne podmioty wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania

energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do wytwórcy, który zrezygnował z otrzymania środków

na pokrycie kosztów osieroconych.

4.

Prezes URE, do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, informuje wytwórców i inne

podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej o szczegółowym zakresie i sposobie przekazania

danych, o których mowa w ust. 1.

5.

Wytwórcy i inne podmioty, o których mowa w ust. 2, są obowiązane przekazać Prezesowi

URE, na jego żądanie, informacje i dane niezbędne do dokonania obliczeń korekt, o

których mowa w art. 30 ust. 1 i 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 46 ust. 1, z zachowaniem

przepisów o ochronie informacji prawnie chronionych.

1.

Prezes URE opracowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, corocznie

do dnia 30 kwietnia, sprawozdanie z wykonania zadań wynikających z ustawy.

2.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności informacje dotyczące

1)

kalkulacji kosztów osieroconych za rok poprzedni;

2)

zmiany sytuacji na rynku energii elektrycznej, z uwzględnieniem cech rynku energii,

o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki na podstawie informacji, o których mowa w ust.

1 oraz w art. 57, opracowuje i przedstawia Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i

Konsumentów, zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”, corocznie do dnia 31 maja, raport z realizacji

ustawy.

4.

Prezes UOKiK przekazuje Komisji Europejskiej, corocznie do dnia 30 czerwca, raport,

o którym mowa w ust. 3.

1.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „∆KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu,

o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru

\(

\Delta K_{O(i - 1)} = (K_{OZ3(i - 1)} - {{\Delta W_{dk(i - 1)} } \over {(1 + r_1

)^{i - 2006} }})\prod\limits_{j = 2007}^{i - 1} {(1 + s_j ) - K_{OZW(i - 1)} }

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOZ3(i-1)

-

kwotę kosztów osieroconych dla danego wytwórcy określoną w załączniku nr 3 do ustawy,

dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”,

i

-

rok, w którym jest obliczana korekta roczna kosztów osieroconych,

j

-

kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem poprzedzającym dany rok kalendarzowy „i”,

Sj

-

stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2,

∆Wdk(i-1)

-

różnicę między rzeczywistą wartością wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej,

skorygowanego o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego

i obcego dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”, w którym jest obliczana

korekta roczna kosztów osieroconych, a prognozowaną wartością tego wyniku dla roku

poprzedzającego dany rok kalendarzowy „i”, w którym jest obliczana ta korekta, określoną

w załączniku nr 5 do ustawy,

KOZW(j-1)

-

wypłaconą wytwórcy kwotę zaliczek na poczet kosztów osieroconych w roku poprzedzającym

dany rok kalendarzowy „i”,

r1

-

stopę dyskonta, określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

2.

Prezes URE do dnia 31 lipca każdego roku ustala, w drodze decyzji administracyjnej,

wysokość korekty rocznej kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „∆KO(i-1)”, dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, dla wytwórcy, który w oświadczeniu,

o którym mowa w art. 24 ust. 3, wskazał ten sposób dokonywania korekty, według wzoru

\(

\Delta K_{O(i - 1)} = W_s (R_{k(i - 1)} + O{}_{k(i - 1)}) - W_{dk(i - 1)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Ws

-

wskaźnik wcześniejszej spłaty zadłużenia, równy

-

1,2 dla wytwórcy, który do wniosku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, dołączył zobowiązanie

o przeznaczeniu co najmniej 20% kwoty wynikającej z raty spłaty zadłużenia i odsetek,

o których mowa w symbolach Rk(i-1) i Ok(i-1), w roku, którego dotyczy wniosek, na przedterminową spłatę zadłużenia wynikającego

z umów kredytowych i umów pożyczek

a)

na finansowanie nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone

symbolem N, o którym mowa w art. 27 ust. 1, zawartych przed dniem 1 maja 2004 r.,

a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki wytwórczej

do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r.,

b)

na refinansowanie zobowiązań, o których mowa w lit. a,

-

1 dla pozostałych wytwórców,

Rk(i-1)

-

ratę spłaty zadłużenia spłaconego w roku „i-1”, wynikającego z umów kredytowych, umów

pożyczek, umowy o emisję obligacji i papierów dłużnych - zawartych przed dniem 1 maja

2004 r. - a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki

wytwórczej do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r. - na finansowanie nakładów

na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone symbolem N, o którym

mowa w art. 27 ust. 1,

Ok(j-1)

-

kwotę odsetek zapłaconych w roku „i-1”, wynikających z umów kredytowych, umów pożyczek,

umowy o emisję obligacji i papierów dłużnych - zawartych przed dniem 1 maja 2004 r.

- a dla wytwórców, którzy do dnia wejścia w życie ustawy nie oddali jednostki wytwórczej

do użytku, zawartych do dnia 1 stycznia 2007 r. - na finansowanie nakładów na rzeczowe

środki trwałe i środki trwałe w budowie, oznaczone symbolem N, o którym mowa w art.

27 ust. 1,

Wdk(i-1)

-

wartość wyniku finansowego na działalności operacyjnej wytwórcy, skorygowanego o amortyzację,

o którym mowa w art. 27 ust. 3, w roku „i-1”,

KOZW(i-1)

-

kwotę zaliczek, o których mowa w ust. 1,

i

-

rok, w którym jest obliczana korekta roczna kosztów osieroconych.

3.

W przypadku refinansowania przez wytwórców zobowiązań wynikających z umów kredytu,

pożyczki lub zobowiązań z tytułu emisji papierów wartościowych, zaciągniętych przed

dniem 1 maja 2004 r. na finansowanie nakładów na rzeczowe środki trwałe i środki trwałe

w budowie, oznaczone symbolem N, o którym mowa w art. 27 ust. 1, koszty ponoszone

przez wytwórców wynikające z refinansowania są uwzględniane w symbolach Rk(i-1), Ok(i_1), o których mowa w ust. 2, do wysokości nie wyższej niż wynikającej z kwot określonych

w załączniku nr 4 do ustawy dla danego wytwórcy w danym roku.

4.

Przepisy ust. 3 stosuje się do zobowiązań, o których mowa w ust. 3, zaciągniętych

przed dniem 1 stycznia 2007 r. przez wytwórców, którzy przed dniem wejścia w życie

ustawy nie oddali jednostki wytwórczej do użytku.

5.

Wytwórca, który nie dokona przedterminowej spłaty zasłużenia, o którym mowa w ust.

2, jest obowiązany zwrócić kwotę równą 0,2 kwoty wynikającej z raty spłaty zadłużenia

i odsetek, o których mowa w symbolach Rk(i-1) i Ok(i-1), w terminie, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, wraz z odsetkami, o których mowa

w art. 35 ust. 2 pkt 2.

6.

Prezes URE niezwłocznie pisemnie informuje Zarządcę Rozliczeń S.A. o wysokości korekty,

o której mowa w ust. 1 lub 2.

7.

Przepis art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 1 lub 2.

1.

Prezes URE, do dnia 31 sierpnia roku „i” następującego po zakończeniu okresu korygowania,

w drodze decyzji administracyjnej, ustala dla wytwórcy wysokość korekty końcowej kosztów

osieroconych, oznaczonej symbolem „KK(i-1) według wzoru

\(

K_{K(i - 1)} = \left\{ {K_{On} - \sum\limits_{j = 2007}^{i - 1} {\left[ {{{K_{Owj}

} \over {\prod\limits_{j = 2007}^{i - 1} {(1 + s_{j)} } }}} \right]} } \right\}\prod\limits_{j

= 2007}^{i - 1} {(1 + s{}_j)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOn

-

należną kwotę kosztów osieroconych obliczaną w sposób określony w ust. 2,

j

-

kolejne lata kalendarzowe między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania,

KOwj

-

sumę rat zaliczek wypłaconych wytwórcy w danym roku „j” i kwoty korekty rocznej wypłaconej

albo zwróconej przez wytwórcę Zarządcy Rozliczeń S.A. w danym roku „j”,

Sj

-

stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

2.

Należną kwotę kosztów osieroconych, oznaczoną symbolem „KOn”, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru

\(

K_{On} = N_w - \sum\limits_{n = 2007}^u {A_n {{t_{n1} } \over {t_{n0} }} - \sum\limits_{j

= u}^{i - 1} {\left[ {{{W_{dkwj} } \over {(1 + r{}_1)^{j - 2006} }}} \right]} } -

R - P - \sum\limits_{j = u}^{i - 1} {\left[ {{{\left| {M_j } \right|} \over {\prod\limits_{j

= 2007}^{i - 1} {(1 + s_j )} }}} \right]}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

Nw

-

zaktualizowaną wartość księgową netto rzeczowych środków trwałych i środków trwałych

w budowie oznaczoną symbolem „N”, o której mowa w art. 27, skorygowaną o różnicę między

planowaną wartością nakładów inwestycyjnych rozpoczętych przed dniem 1 maja 2004 r.

i kontynuowanych zgodnie z umową długoterminową po tym dniu do dnia 31 grudnia 2007 r.

a rzeczywiście poniesioną wartością tych nakładów,

u

-

rok, w którym nastąpiło przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów

rozwiązujących,

n

-

kolejne lata między rokiem 2007 a rokiem u”

An

-

amortyzację w odniesieniu do rzeczowych środków trwałych związanych z wytwarzaniem

energii elektrycznej, o których mowa w symbolu „N”, o której mowa w art. 27 ust. 4,

dla danego roku „n”,

tn0

-

liczbę dni w roku „n”,

tn1

-

liczbę dni w danym roku „n”, w okresie od dnia 1 stycznia do dnia, w którym nastąpiło

przedterminowe rozwiązanie umów długoterminowych na mocy umów rozwiązujących,

Wdkwj

-

rzeczywistą wartość wyniku finansowego netto na działalności operacyjnej, skorygowanego

o amortyzację, dostępnego do obsługi zainwestowanego kapitału własnego i obcego w

okresie korygowania, obliczoną w sposób określony w art. 27 ust. 4,

r1

-

stopę dyskonta określoną w załączniku nr 6 do ustawy,

R

-

wartość aktywów danego wytwórcy po zakończeniu okresu korygowania, obliczaną w sposób

określony w art. 27 ust. 5,

P

-

wielkość, o której mowa w art. 27 ust. 1,

j

-

kolejne lata kalendarzowe między rokiem 2007 a ostatnim rokiem okresu korygowania,

Mj

-

kwotę zmniejszenia lub zwiększenia wysokości korekty rocznej kosztów osieroconych,

o której mowa w art. 37 ust. 3,

Sj

-

stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2.

3.

Przepisy art. 30 ust. 6 stosuje się do wysokości korekty, o której mowa w ust. 1.

4.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 1.

1.

W przypadku gdy wytwórca, który zawarł umowę rozwiązującą, wchodzi w skład grupy kapitałowej,

w kalkulacji kosztów osieroconych uwzględnia się wielkości oznaczone symbolami „N”,

„SD”, „R” i „P”, o których mowa w art. 27 ust. 1, w odniesieniu do każdego wytwórcy oraz

podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i wykonującego działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w jednostkach wytwórczych wymienionych w załączniku nr 7 do ustawy.

2.

Wysokość korekt, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, koryguje

się w przypadku, gdy

1)

wynik prognozowany i rzeczywisty byt dodatni - o dodatnią różnicę pomiędzy wynikiem

rzeczywistym a prognozowanym ∆ Wdk(i-1), o którym mowa w art. 30 ust. 1, podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i

wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

wynik prognozowany był ujemny, a wynik rzeczywisty dodatni - o rzeczywisty wynik finansowy

na działalności operacyjnej podmiotu wchodzącego w skład grupy kapitałowej i wykonującego

działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

W przypadku gdy korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1,

dla wytwórców wchodzących w skład grupy kapitałowej są dodatnie, wartości wynikające

z ust. 2 pomniejszają wysokość korekty, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2, proporcjonalnie

do udziału kwoty maksymalnej kosztów osieroconych ustalonej dla danego wytwórcy w

sumie kwot maksymalnych tych kosztów wszystkich wytwórców wchodzących w skład tej

grupy.

1.

Obliczając korekty, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, uwzględnia

się tylko jednostki wytwórcze wymienione w załączniku nr 7 do ustawy do czasu, gdy

wartość nakładów inwestycyjnych na daną jednostkę wytwórczą, poniesionych od dnia

1 stycznia 2005 r. nie przekroczy

1)

100% wartości księgowej netto tej jednostki wytwórczej na dzień 1 stycznia 2005 r.

dla jednostek wytwórczych należących do wytwórcy;

2)

50% wartości księgowej netto dla jednostek nienależących do wytwórców.

2.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się do jednostek wytwórczych oddanych do użytku po dniu

1 stycznia 2005 r.

3.

W przypadku gdy korekta, o której mowa w art. 30 ust. 1 i 2 lub w art. 31 ust. 1,

jest dokonywana za okres obejmujący niepełny rok kalendarzowy, do jej obliczania przyjmuje

się ułamkową część wielkości określonych dla danego roku w załącznikach nr 3 i 5 do

ustawy, równą stosunkowi liczby dni, za które jest obliczana ta korekta w danym roku,

i liczby dni w tym roku.

1.

W przypadku gdy wartość korekty, ustalona w decyzji, o której mowa w

1)

art. 30 ust. 1 i 2, jest

a)

dodatnia - Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy kwotę korekty rocznej kosztów

osieroconych,

b)

ujemna - wytwórca zwraca Zarządcy Rozliczeń S.A., na rachunek opłaty przejściowej,

kwotę korekty rocznej kosztów osieroconych

- w terminie do dnia 30 września każdego roku;

2)

art. 31 ust. 1, jest

a)

dodatnia - Zarządca Rozliczeń S.A. wypłaca wytwórcy kwotę korekty końcowej kosztów

osieroconych,

b)

ujemna - wytwórca zwraca Zarządcy Rozliczeń S.A., na rachunek opłaty przejściowej,

kwotę korekty końcowej kosztów osieroconych

- w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po zakończeniu okresu korygowania.

2.

Suma zwracanych przez wytwórcę kwot korekt rocznych oraz końcowych kosztów osieroconych,

o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, nie może przekroczyć sumy środków

finansowych wypłaconych temu wytwórcy na pokrycie jego kosztów osieroconych.

1.

Jeżeli wypłacone wytwórcy, stosownie do art. 26 ust. 2, kwoty zaliczki za dany rok

„i” przewyższają należną za dany rok „i” kwotę kosztów osieroconych, to wytwórca zwraca

Zarządcy Rozliczeń S.A. kwotę równą różnicy między kwotą wypłaconej za dany rok „i”

zaliczki a należną za dany rok „i” kwotą kosztów osieroconych, obliczoną jako kwota

korekty rocznej kosztów osieroconych powiększona o wypłacone kwoty zaliczki za rok,

za który jest dokonywana korekta, powiększoną o odsetki, zgodnie z ust. 2.

2.

W przypadku gdy różnica, o której mowa w ust. 1, wynosi

1)

mniej niż 35% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - odsetek nie nalicza się;

2)

nie mniej niż 35% i nie więcej niż 60% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - Prezes

URE nalicza odsetki w wysokości równej stopie aktualizacji Sj, o której mowa w art. 18 ust. 2, powiększonej o 2 punkty procentowe;

3)

więcej niż 60% kwoty wypłaconej za dany rok zaliczki - Prezes URE nalicza odsetki

w wysokości równej stopie aktualizacji Sj, o której mowa w art. 18 ust. 2, powiększonej o 4 punkty procentowe.

3.

Odsetki, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, nalicza się od dnia, w którym wytwórca

otrzymał pierwszą ratę zaliczki na dany rok.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość środków wraz z odsetkami, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

5.

Wytwórca dokonuje zwrotu środków w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w

ust. 4, na rachunek opłaty przejściowej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tej

decyzji.

6.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o której

mowa w ust. 4.

1.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej, któremu w okresie korygowania wygasła

koncesja na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej

i nie wystąpił o przedłużenie jej ważności w trybie określonym w art. 39 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne albo wytwórcy temu cofnięto koncesję na wykonywanie tej działalności

1)

nie otrzymuje środków na pokrycie kosztów osieroconych;

2)

w przypadku otrzymywania środków, o których mowa w art. 22 ust. 1, jest obowiązany

niezwłocznie zwrócić te środki na rachunek opłaty przejściowej, pomniejszając je o

wysokość środków zwróconych do Zarządcy Rozliczeń S.A. zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt

1 lit. b.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala wysokość środków, jakie jest obowiązany zwrócić wytwórca.

3.

Prezes URE niezwłocznie

1)

powiadamia Zarządcę Rozliczeń S.A. o wygaśnięciu koncesji na wykonywanie działalności

gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, jeżeli wytwórca nie wystąpił

o wydanie nowej koncesji, albo o cofnięciu wytwórcy koncesji w tym zakresie;

2)

przekazuje wytwórcy decyzję, o której mowa w ust. 2.

4.

Wytwórca zwraca środki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, na rachunek opłaty przejściowej,

w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w ust. 2.

1.

W przypadku gdy

1)

wielkość sprzedaży energii elektrycznej przez wytwórcę będącego stroną umowy rozwiązującej

w danym roku kalendarzowym jest mniejsza o ponad 20% od wielkości sprzedaży tej energii

w roku poprzednim lub

2)

koszty związane z wytwarzaniem energii elektrycznej poniesione przez wytwórcę będącego

stroną umowy rozwiązującej w danym roku kalendarzowym są wyższe o ponad 20% od średnich

kosztów innych przedsiębiorstw energetycznych wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

o zbliżonych parametrach technicznych wytwarzania tej energii, w tym samym roku kalendarzowym,

lub

3)

średnia cena sprzedawanej energii elektrycznej przez wytwórcę w danym roku kalendarzowym

jest niższa o ponad 5% od średniej ceny rynkowej liczonej dla przedsiębiorstw energetycznych

wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o zbliżonych parametrach technicznych wytwarzania

energii, w tym samym roku kalendarzowym

- Prezes URE występuje do tego wytwórcy o przedstawienie pisemnych wyjaśnień w tym

zakresie.

2.

Wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1, wytwórca przekazuje Prezesowi URE w ciągu 14

dni od dnia otrzymania wystąpienia Prezesa URE.

3.

Jeżeli Prezes URE na podstawie pisemnych wyjaśnień przedstawionych przez wytwórcę

stwierdzi, że różnica, o której mowa w ust. 1, nie była spowodowana okolicznościami,

za które wytwórca nie ponosi odpowiedzialności, niezwłocznie zawiadamia o tym pisemnie

wytwórcę, a w najbliższej korekcie, o której mowa w art. 30 ust. 1, jeżeli jej wartość

jest

1)

dodatnia - pomniejsza należną kwotę tej korekty, albo

2)

ujemna lub równa zeru - powiększa należną kwotę tej korekty

- o kwotę do 25% kwoty kosztów osieroconych określonych w załączniku nr 3 do ustawy

dla roku, którego dotyczyły różnice, o których mowa w ust. 1, uwzględniając stopień

zaniżenia wartości wyniku finansowego netto z działalności operacyjnej, o którym mowa

w art. 27 ust. 3, oraz rodzaj i wielkość ujemnych następstw dla tego wytwórcy.

1.

W przypadku gdy wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej nie zwróci Zarządcy Rozliczeń

S.A. kwot, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b, w art. 35

ust. 4, w art. 36 ust. 2 oraz w art. 37 ust. 3 pkt 2, decyzja administracyjna Prezesa

URE podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej prowadzonej na zasadach i trybie

określonym w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, po nadaniu przez sąd klauzuli wykonalności.

2.

Z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności występuje Zarządca Rozliczeń S.A.

1.

Wytwórca, który do dnia wejścia w życie ustawy nie oddał do użytku jednostki wytwórczej

objętej umową długoterminową, składa Prezesowi URE, w terminie 90 dni od dnia określonego

dla tej jednostki w załączniku nr 1 do ustawy, wniosek o stwierdzenie spełnienia przez

jednostkę warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej, której wytwórca

jest stroną.

2.

W przypadku niespełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych

w umowie rozwiązującej z powodu działania sity wyższej, termin, o którym mowa w ust.

1, rozpoczyna bieg od dnia, w którym po ustaniu przeszkody spełnienie tych warunków

stało się możliwe.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera oznaczenie

1)

wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

jednostki wytwórczej objętej umową długoterminową.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć określone w umowie rozwiązującej

dokumenty potwierdzające spełnienie przez tę jednostkę warunków technicznych.

5.

Na żądanie Prezesa URE, wytwórca, który złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia,

w wyznaczonym terminie, dodatkowe informacje oraz dokumenty mające znaczenie dla stwierdzenia

spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w umowie rozwiązującej.

6.

Dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, należy przedstawić w oryginałach lub kopiach

poświadczonych przez notariusza albo adwokata lub radcę prawnego.

7.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 4 i 5, są sporządzone w języku obcym, należy

przedłożyć także poświadczone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie ich na język

polski albo tłumaczenie tej części dokumentu, która stanowi dowód w sprawie.

1.

Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej

1)

stwierdza spełnienie przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych w

umowie rozwiązującej albo

2)

odmawia stwierdzenia spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych określonych

w umowie rozwiązującej.

2.

Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio, w przypadku odwołania od decyzji, o których

mowa w ust. 1.

1.

Wytwórca, o którym mowa w art. 39 ust. 1, otrzymuje środki na pokrycie kosztów osieroconych,

o których mowa w art. 22, na zasadach określonych w ustawie, jeżeli decyzja, o której

mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję,

o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę

warunków technicznych, stał się prawomocny.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. przekazuje wytwórcy, o którym mowa w art. 39 ust. 1, pierwszą

ratę zaliczki, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40

ust. 1 pkt 1, stała się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w

art. 40 ust. 1 pkt 2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę warunków technicznych,

stał się prawomocny.

3.

Pierwszą ratę zaliczki wypłaca się w wysokości równej sumie rat przewidzianych do

wypłaty za pełne kwartały od dnia następującego po dniu określonym w załączniku nr

1 do ustawy, do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1, stała

się ostateczna albo wyrok zmieniający decyzję, o której mowa w art. 40 ust. 1 pkt

2, przez stwierdzenie spełnienia przez jednostkę wytwórczą warunków technicznych,

stał się prawomocny.

1.

Środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń S.A. na pokrycie kosztów osieroconych

uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem

we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych,

zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz

wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane

zgodnie z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych

oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

2.

Otrzymanie środków, o których mowa w ust. 1, nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych

od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych, zgodnie z

art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych. Odpisów

z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których

mowa w ust. 1, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości,

która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych

od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz

kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

3.

Kwotę zwrotu wydatków w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych oraz wartości

niematerialnych i prawnych ustala się proporcjonalnie do ich wartości początkowej

pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane dla celów podatkowych na dzień otrzymania

zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

4.

Zwrot środków wraz z odsetkami dokonany przez wytwórców na rzecz Zarządcy Rozliczeń

S.A. stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwrot tych środków nie stanowi podstawy do dokonania korekty albo zmiany wysokości

odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

o których mowa w art. 1.

5.

Środki, o których mowa w ust. 1, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o

podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm..

6.

Środków, o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające

opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od

osób prawnych.

Roszczenia do Zarządcy Rozliczeń S.A. o przekazanie środków na pokrycie kosztów osieroconych,

w tym wynikających z korekt tych kosztów, oraz roszczenia do wytwórców o zwrot środków

przekazanych im na pokrycie kosztów osieroconych, o których mowa w art. 22, przedawniają

się z upływem lat trzech.

Dla wytwórców wymienionych w załączniku nr 8 do ustawy będących stroną umowy rozwiązującej,

którzy zawarli długoterminowe umowy na dostawę gazu ziemnego przed dniem 1 maja 2004 r.,

ustala się, w związku z obowiązkiem odbioru gazu ziemnego na poziomie wynikającym

z zakontraktowanej ilości tego paliwa, kwoty, oznaczone symbolem „KOgaz”, na pokrycie kosztów zużycia odebranego gazu ziemnego i kosztów nieodebranego gazu

ziemnego, obliczane według wzoru

\(

K_{Ogaz} = A(J_{kg} - J_{kw} )W_g

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

A

-

ilość energii elektrycznej (w megawatogodzinach) możliwej do wytworzenia przez wytwórcę

wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy z gazu ziemnego nabytego w ramach obowiązku

zapłaty za określoną ilość gazu ziemnego, niezależnie od ilości pobranego gazu,

Jkg

-

średnioroczny koszt gazu ziemnego nabytego w ramach obowiązku zapłaty za określoną

jego ilość, niezależnie od ilości pobranego gazu na podstawie umowy zawartej przed

dniem 1 maja 2004 r., dla danego wytwórcy obliczony z uwzględnieniem poniesionych

kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkw

-

średnioroczny koszt węgla zużywanego na wytworzenie energii elektrycznej w jednostkach

wytwórczych centralnie dysponowanych opalanych węglem na terenie Rzeczypospolitej

Polskiej obliczony z uwzględnieniem kosztów jego transportu, wyrażony w złotych na

MWh,

Wg

-

współczynnik korygujący, którego wartość wynosi

-

1 dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący ze złóż krajowych,

\(

K_{Ogaz} = A(J_{kg} - J_{kw} )W_g

\)

dla pozostałych wytwórców, gdzie

Jkgk

-

średnioroczny koszt gazu ziemnego dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący

ze złóż krajowych w danym roku obliczony z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego

dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkgs

-

średnioroczny koszt gazu ziemnego dla pozostałych wytwórców w danym roku obliczony

z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh.

1.

Wytwórca wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy, będący stroną umowy rozwiązującej,

składa do Prezesa URE wniosek o wypłatę zaliczki na poczet kosztów, o których mowa

w art. 44, na następny rok kalendarzowy, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

oznaczenie wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2)

wysokość wnioskowanej kwoty zaliczki;

3)

oznaczenie roku, którego wniosek dotyczy.

3.

Wysokość zaliczki wnioskowanej na dany rok nie może przekraczać kwoty określonej w

załączniku nr 8 do ustawy dla danego wytwórcy na dany rok, zaktualizowanej stopą dyskonta

określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

4.

Przepisy art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczek,

o których mowa w ust. 1.

5.

Środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 44, nie

stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

1.

Prezes URE, do dnia 31 lipca każdego roku kalendarzowego „i”, w drodze decyzji administracyjnej,

ustala dla wytwórcy wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy wysokość korekty rocznej

kosztów, o których mowa w art. 44, oznaczoną symbolem ∆KOgaz(i-1), dla roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, według wzoru

\(

\Delta K_{Ogaz(i - 1)} = K_{Ogaz(i - 1)} - K_{Ogazf(i - 1)}

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

KOgaz (i-1)

-

kwota kosztów, o których mowa w art. 44, dla roku „i-1”, obliczana według wzoru

\(

K_{Ogaz(i - 1)} = A_{i - 1} \left[ {\left( {J_{kg(i - 1)} - J_{kw(i - 1)} } \right)

- \left( {C_{g(i - 1)} - C_{w(i - 1)} } \right)} \right]W_g

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

A i-1

-

ilość energii elektrycznej wytworzoną przez danego wytwórcę w roku „i-1”, wynikającą

z ilości gazu zakupionego na podstawie umowy z dostawcą paliwa gazowego, obowiązującej

w roku i-1”

Jkg (i-1)

-

średnioroczny faktyczny koszt gazu na jedną megawatogodzinę produkcji w roku „i-1”

poniesiony przez danego wytwórcę, obliczony z uwzględnieniem całości opłat poniesionych

w roku „i-1” na rzecz dostawcy gazu oraz kosztów przesyłu gazu,

Jkw (j-1)

-

średnioroczny jednostkowy koszt węgla zużywanego na wytworzenie jednej megawatogodziny

energii elektrycznej w roku „i-1” u wytwórców eksploatujących jednostki centralnie

dysponowane opalane węglem, z uwzględnieniem kosztów transportu węgla,

Cg (i-1)

-

średnią cenę energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach

opalanych gazem w roku „i-1”,

Cw (i-1)

-

średnią cenę energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach centralnie dysponowanych

opalanych węglem w roku „i-1”,

Wg

-

współczynnik korygujący, którego wartość wynosi

-

1 dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący ze złóż krajowych,

-

\(

{{J{}_{kgk(i - 1)}} \over {J{}_{kgs(i - 1)}}}

\)

dla pozostałych wytwórców

gdzie

Jkgk (i-1)

-

średnioroczny koszt gazu ziemnego dla wytwórców nabywających gaz ziemny pochodzący

ze złóż krajowych w roku „i-1” obliczony z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego

dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Jkgs (i-1)

-

średnioroczny koszt gazu ziemnego dla pozostałych wytwórców w roku „i-1” obliczony

z uwzględnieniem poniesionych kosztów jego dostarczania, wyrażony w złotych na MWh,

Kogazf (i-1)

-

kwota zaliczki wypłaconej wytwórcy za rok „i-1” z tytułu pokrycia kosztów, o których

mowa w art. 44.

2.

W obliczeniach korekt, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się kosztów wynikających

ze zmian wprowadzonych do umowy długoterminowej na dostawę gazu, o której mowa w art.

44, po dniu wejścia w życie ustawy, skutkujących zwiększeniem ilości gazu ziemnego

podlegającego obowiązkowi zapłaty za tę ilość gazu, niezależnie od ilości pobranego

gazu.

3.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena energii elektrycznej wytworzonej przez danego

wytwórcę w jednostkach opalanych gazem oznaczona symbolem Cg(i-1) jest mniejsza bądź równa średniej cenie energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach

centralnie dysponowanych opalanych węglem oznaczonej symbolem Cw(j_1), przyjmuje się we wzorze, o którym mowa w ust. 1, wartość tej różnicy równą zero.

4.

W przypadku gdy ilość energii elektrycznej wytworzonej przez danego wytwórcę w jednostkach

opalanych gazem ziemnym w roku „i-1” była mniejsza od ilości energii elektrycznej

możliwej do wytworzenia przez wytwórcę oznaczonej symbolem A, o którym mowa w art.

44, kwotę korekty powiększa się o faktycznie poniesione koszty nieodebranego gazu

zgodnie z umową długoterminową na dostawę gazu, o której mowa w art. 44, w roku „i-1”.

5.

W przypadku gdy w danym roku średnia cena jednej megawatogodziny energii elektrycznej

na rynku konkurencyjnym, ogłoszona przez Prezesa URE na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, jest wyższa niż koszty wytworzenia jednej megawatogodziny przez danego wytwórcę

wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy, nie wypłaca się kwot na pokrycie kosztów,

o których mowa w art. 44. W takim przypadku wytwórca, który otrzymał zaliczki na podstawie

art. 45, obowiązany jest do ich zwrotu w terminie określonym w art. 34 ust. 1 pkt

1.

6.

Przepisy

1)

art. 25 stosuje się odpowiednio w przypadku odwołania od decyzji, o której mowa w

ust. 1;

2)

art. 28, art. 30 ust. 6, art. 34, art. 35, art. 36 oraz art. 38 stosuje się odpowiednio

do korekt kosztów, o których mowa w ust. 1;

3)

art. 43 stosuje się odpowiednio do przedawnienia roszczeń wytwórcy do Zarządcy Rozliczeń

S.A. o przekazanie środków na pokrycie kosztów powstałych w jednostkach opalanych

gazem ziemnym.

7.

Prezes URE, w terminie do 15 lipca każdego roku, oblicza i ogłasza w Biuletynie URE

1)

średnioważony koszt węgla, zużywanego przez jednostki wytwórcze centralnie dysponowane

na wytworzenie jednej megawatogodziny energii elektrycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym,

z uwzględnieniem kosztów jego transportu wyrażony w złotych na megawatogodzinę;

2)

średnią cenę wytwarzanej energii elektrycznej przez wytwórców eksploatujących jednostki

centralnie dysponowane opalane węglem.

1.

Zarządca Rozliczeń Spółka Akcyjna może używać skrótu „Zarządca Rozliczeń S.A.”.

2.

Siedzibą Zarządcy Rozliczeń S.A. jest miasto stołeczne Warszawa.

W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do Zarządcy Rozliczeń S.A. stosuje się

przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych

(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm..

1.

Przedmiotem działalności Zarządcy Rozliczeń S.A. jest

1)

gromadzenie środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których

mowa w art. 44, dla wytwórców, których umowy długoterminowe zostały rozwiązane na

podstawie umowy rozwiązującej;

2)

zarządzanie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku opłaty przejściowej na

zasadach określonych w ustawie;

3)

przekazywanie wytwórcy, o którym mowa w pkt 1, środków na pokrycie jego kosztów osieroconych

oraz kosztów, o których mowa w art. 44;

4)

sporządzanie i przedstawianie pisemnych informacji i sprawozdań, o których mowa w

a)

art. 18 ust. 8 - Prezesowi URE,

b)

art. 57 - ministrowi właściwemu do spraw gospodarki;

5)

wykonywanie innych czynności określonych w ustawie.

2.

Zysk Zarządcy Rozliczeń S.A. przeznacza się wyłącznie na finansowanie działalności

określonej w ust. 1.

1.

Operator obejmuje wszystkie akcje Zarządcy Rozliczeń S.A.

2.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. mogą zostać pokryte wyłącznie wkładami pieniężnymi wniesionymi

w całości przed jej zarejestrowaniem.

3.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. są akcjami imiennymi i nie podlegają zamianie na akcje

na okaziciela.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego

Zarządcy Rozliczeń S.A.

1.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie mogą być zbywane ani obciążane, z wyjątkiem nieodpłatnego

ich przekazania na rzecz Skarbu Państwa.

2.

Akcje Zarządcy Rozliczeń S.A. nie podlegają zajęciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm. oraz przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

3.

Na akcjach Zarządcy Rozliczeń S.A. nie można ustanawiać zabezpieczenia zobowiązań

podatkowych w trybie przepisów działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..

Kapitał zakładowy Zarządcy Rozliczeń S.A. nie może być obniżany.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie może emitować obligacji zamiennych albo obligacji z prawem

pierwszeństwa.

1.

Środki zgromadzone przez Zarządcę Rozliczeń S.A. na rachunku opłaty przejściowej mogą

być lokowane wyłącznie w

1)

obligacjach, bonach i innych papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa;

2)

obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, opiewających na świadczenia

pieniężne, gwarantowanych lub poręczanych przez Skarb Państwa;

3)

depozytach bankowych i bankowych papierach wartościowych, w walucie polskiej.

2.

Termin wymagalności lokat, o których mowa w ust. 1, Zarządca Rozliczeń S.A. powinien

dostosować do terminu wypłat kwot na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o

których mowa w art. 44.

1.

Rada nadzorcza Zarządcy Rozliczeń S.A. liczy siedmiu członków, powoływanych i odwoływanych

przez

1)

Walne Zgromadzenie - jednego członka;

2)

ministra właściwego do spraw gospodarki - dwóch członków, w tym przewodniczącego;

3)

ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa - jednego członka;

4)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych - jednego członka;

5)

Prezesa UOKiK - jednego członka;

6)

Prezesa URE - jednego członka.

2.

Rada nadzorcza podejmuje uchwały bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej

czterech członków rady.

3.

Rada nadzorcza uchwala regulamin określający tryb jej działania.

1.

Zarządca Rozliczeń S.A. nie może zostać połączony z inną spółką ani ulec podziałowi

bądź przekształceniu.

2.

Zarządca Rozliczeń S.A. może zostać rozwiązany uchwałą Walnego Zgromadzenia, podjętą

nie wcześniej niż po spełnieniu w całości świadczeń na rzecz wytwórców w postaci przekazania

środków na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, lub

wygaśnięciu praw wytwórców do pokrycia kosztów osieroconych oraz kosztów, o których

mowa w art. 44.

3.

Po upływie okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 1, ale nie wcześniej niż po spełnieniu

w całości świadczeń na rzecz wytwórców w postaci przekazania środków na pokrycie kosztów

osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, lub wygaśnięciu praw wytwórców

do pokrycia kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44, Walne Zgromadzenie

podejmuje uchwałę o rozwiązaniu spółki Zarządca Rozliczeń S.A.

4.

Przepisu art. 459 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się do Zarządcy Rozliczeń S.A., z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zarządca Rozliczeń S.A. składa ministrowi właściwemu do spraw gospodarki corocznie,

w terminie do końca pierwszego kwartału, sprawozdanie ze swojej działalności, w tym

informacje o wpływach z opłaty przejściowej i stanie środków na rachunku opłaty przejściowej,

kwotach wypłaconych wytwórcom na pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których

mowa w art. 44, kosztach działalności, bieżącym i planowanym zadłużeniu spółki oraz

przedstawia, na żądanie ministra właściwego do spraw gospodarki, informacje z zakresu

swojej działalności.

1.

Karze pieniężnej podlega wytwórca, który nie dopełnia obowiązku przekazywania danych,

o którym mowa w art. 28 ust. 1 i 5, a także przekazuje niepełne lub nierzetelne dane,

o które wystąpił Prezes URE.

2.

Karę pieniężną wymierza Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, do wysokości

10% kwoty kosztów osieroconych, określonej w załączniku nr 2 do ustawy dla danego

wytwórcy.

3.

Wpływy z tytułu kar pieniężnych są przekazywane na rachunek opłaty przejściowej.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9a dodaje się ust. 8e w brzmieniu

„

8e.

Do świadectw pochodzenia z kogeneracji uzyskanych przez wytwórców, o których mowa

w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych

u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży

mocy i energii elektrycznej

(Dz. U. Nr 130, poz. 905), nie stosuje się ust. 8d.

”

;

2)

w art. 31 w ust. 3 dodaje się pkt 5-8 w brzmieniu

„

5)

stawkach opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e;

6)

zaktualizowanych kwotach kosztów osieroconych, o których mowa w ustawie wymienionej

w art. 9a ust. 8e;

7)

średnioważonym koszcie węgla, zużywanego przez jednostki wytwórcze centralnie dysponowane

na wytworzenie jednej megawatogodziny energii elektrycznej w poprzedzającym roku kalendarzowym,

z uwzględnieniem kosztów jego transportu wyrażonym w złotych na megawatogodzinę, o

którym mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e;

8)

średniej cenie wytwarzanej energii elektrycznej przez wytwórców eksploatujących jednostki

centralnie dysponowane opalane węglem, o której mowa w ustawie wymienionej w art.

9a ust. 8e.

”

;

3)

w art. 45

a)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu

„

1b.

Przepisów ust. 1a nie stosuje się od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty przejściowej,

o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust. 8e.

1c.

W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem

lub dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się

koszty pobierania opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art.

9a ust. 8e.

”

,

b)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Taryfy dla energii elektrycznej powinny uwzględniać, w odniesieniu do odbiorców, skutki

wprowadzenia opłaty przejściowej, o której mowa w ustawie wymienionej w art. 9a ust.

8e.

”

1.

Przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania

lub dystrybucji energii elektrycznej z pierwszym dniem miesiąca następującego po upływie

210 dni od dnia wejścia w życie ustawy zaprzestają pobierania opłaty przesyłowej w

części wynikającej ze składnika wyrównawczego stawki systemowej określonego w przepisach

wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

2.

W terminie 210 dni od dnia wejścia w życie ustawy, przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące

działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej

dostosują taryfy, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1, do zasad określonych

w ustawie.

3.

Prezes URE może zażądać, aby przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność

gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, w określonym

terminie, nie krótszym niż 21 dni, przedłożyły do zatwierdzenia taryfy kalkulowane

bez uwzględnienia kosztów wymienionych w art. 45 ust. 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, które będą stosowane od dnia, o którym mowa w ust. 1.

4.

Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają obowiązku opracowywania taryf na zasadach i w trybie

określonych w przepisach prawa energetycznego.

Informacje, o których mowa w art. 16 pkt 1 i 2, operator i płatnik opłaty przejściowej

przedstawią po raz pierwszy Prezesowi URE, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie

ustawy.

1.

Prezes URE uwzględnia w 2009 r., przy obliczaniu kwoty korekty, o której mowa w art.

30 ust. 1 i 2, różnicę między prognozowaną wartością nakładów na środki trwałe, które

ma ponieść wytwórca zgodnie z umową długoterminową w latach 2005-2007, związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej, a rzeczywistą wartością faktycznie poniesionych

przez wytwórcę nakładów na te środki trwałe, zgodnie z umową długoterminową, związanych

z wytwarzaniem energii elektrycznej.

2.

Wytwórca będący stroną umowy rozwiązującej przekazuje Prezesowi URE, w terminie do

dnia 30 czerwca 2009 r., dane dotyczące rzeczywistej wartości nakładów na środki trwałe,

o których mowa w ust. 1.

W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy operator zawiąże spółkę „Zarządca

Rozliczeń S.A.”.

Pierwsze przekazanie sprawozdania, o którym mowa w art. 29 ust. 1, nastąpi do dnia

30 kwietnia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 24,

art. 30, art. 45 i art. 46, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.