Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

1.

Ustawa określa postępowanie i organy właściwe do wykonania zadań z zakresu międzynarodowego

przemieszczania odpadów wynikających z rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

(Dz. Urz. UE L 190 z 12.06.2006, str. 1) oraz kary pieniężne za naruszanie obowiązków w zakresie międzynarodowego przemieszczania

odpadów.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają postanowień ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 i Nr 88, poz. 587).

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

rozporządzeniu nr 1013/2006 - rozumie się przez to rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca

2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

(Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1);

2)

dyrektywie 2006/12/WE - rozumie się przez to dyrektywę 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie

odpadów

(Dz. Urz. UE L 114 z 27.04.2006, str. 9);

3)

terenie kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie - rozumie się przez to każdą osobę fizyczną,

prawną lub jednostkę organizacyjną, do której zostały przemieszczone nielegalnie odpady;

domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się nielegalnie

przemieszczone odpady, jest odbiorcą odpadów sprowadzonych nielegalnie.

2.

Proces odzysku R14 określony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces R3, R4, R5, R6 lub R12 określony w dyrektywie 2006/12/WE.

3.

Proces odzysku R15 określony w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces R3, R4, R5, R6 lub R12 określony w dyrektywie 2006/12/WE.

4.

Proces unieszkodliwiania D16 określony w załączniku nr 6 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach uznaje się odpowiednio za proces D8, D9, D10 lub D11 określony w dyrektywie 2006/12/WE.

1.

Organem odpowiedzialnym za wykonanie rozporządzenia nr 1013/2006, w rozumieniu art. 53 tego rozporządzenia, jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska,

który jest w szczególności organem właściwym w sprawach

1)

przywozu odpadów na teren kraju;

2)

wywozu odpadów poza teren kraju;

3)

tranzytu odpadów przez teren kraju.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska pełni również funkcję korespondenta w rozumieniu

art. 54 rozporządzenia nr 1013/2006.

3.

Zadania oraz właściwość Służby Celnej, organów Straży Granicznej i Inspekcji Transportu

Drogowego oraz wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w zakresie nadzoru nad

międzynarodowym obrotem odpadami, w szczególności dotyczące egzekwowania przepisów,

o których mowa w art. 50 ust. 3 i 4 rozporządzenia nr 1013/2006, określają przepisy odrębne.

4.

Organy wymienione w ust. 1 i 3 współdziałają w zakresie międzynarodowego przemieszczania

odpadów oraz zapobiegają nielegalnemu międzynarodowemu przemieszczaniu odpadów, w

szczególności przez wymianę informacji i doświadczeń, w tym w zakresie klasyfikacji

towarów jako spełniających przesłanki do uznania ich za odpady.

Zezwolenia na

1)

przywóz odpadów na teren kraju,

2)

wywóz odpadów poza teren kraju,

3)

tranzyt odpadów przez teren kraju wydaje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

1.

Przed wydaniem zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju Główny Inspektor Ochrony

Środowiska

1)

występuje z wnioskiem o przedstawienie informacji dotyczącej przestrzegania przez

prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów przepisów

o ochronie środowiska - do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego

ze względu na miejsce prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami,

albo, jeżeli odbiorca odpadów nie będzie prowadził ich odzysku lub unieszkodliwiania,

właściwego ze względu na jego miejsce siedziby albo zamieszkania;

2)

może wystąpić z wnioskiem o informację dotyczącą zgodności działalności prowadzonej

przez odbiorcę odpadów z przepisami prawa regulującymi prowadzenie takiej działalności,

w tym, w szczególności z przepisami o ochronie środowiska - do organu właściwego do

wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania

odpadów.

2.

Organy, do których zwrócono się o przedstawienie informacji, są obowiązane przedstawić

je niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku

o informację.

3.

Organy, do których zwrócono się z wnioskiem o przedstawienie informacji, w informacjach

tych zwracają uwagę w szczególności na przypadki wcześniejszego stosowania działań

administracyjnych lub karnych w stosunku do odbiorcy odpadów z tytułu naruszenia przepisów

o ochronie środowiska i innych przepisów dotyczących prowadzenia działalności związanej

z gospodarowaniem odpadami, a także przypadki stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczących

międzynarodowego przemieszczania odpadów.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa w zezwoleniach, o których mowa w art.

4

1)

zgłaszającego;

2)

odbiorcę lub odbiorców odpadów;

3)

przewoźnika lub przewoźników odpadów;

4)

rodzaj oraz ilość odpadów, które są przedmiotem międzynarodowego przemieszczania odpadów;

5)

okres ważności, na jaki zezwolenie jest udzielone;

6)

rodzaj transportu i trasę przewozu odpadów, w tym miejsca przekraczania granicy Rzeczypospolitej

Polskiej;

7)

miejsce prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, które są przedmiotem

międzynarodowego przemieszczania odpadów.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zezwoleniach, o których mowa w art. 4 pkt 1,

określa także

1)

warunki dotyczące sposobu prowadzenia procesów odzysku lub unieszkodliwienia odpadów

na terenie kraju;

2)

sposób potwierdzenia spełnienia tych warunków.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może dodatkowo uzależnić wydanie zezwolenia, o

którym mowa w art. 4 pkt 1, od określonej przez niego wielkości odzysku odpadów krajowych

w danej instalacji.

4.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska żąda, przed wydaniem zezwolenia na przywóz albo

na wywóz odpadów, dostarczenia przez odbiorcę odpadów kopii posiadanych dokumentów

1)

zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów

lub decyzji, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

2)

pozwoleń na emisję dotyczących instalacji, w której odpady miałyby być poddane odzyskowi

lub unieszkodliwieniu;

3)

decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami lub informacji o wytwarzanych

odpadach i sposobach ich zagospodarowania;

4)

aktualnego odpisu z właściwego rejestru Krajowego Rejestru Sądowego lub zaświadczenia

o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej;

5)

zezwolenia na transport posiadanego przez przewoźnika lub przewoźników.

5.

W przypadku gdy nastąpiły zmiany elementów zezwolenia, o których mowa w ust. 1, z

wyjątkiem zmiany przewoźnika lub przewoźników uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów, konieczne jest dokonanie nowego zgłoszenia. W przypadku zmiany dotyczącej

przewoźnika lub przewoźników odpadów wydane zezwolenie zmienia się, w drodze decyzji

zmieniającej, na wniosek zgłaszającego.

1.

Kopie zezwoleń, o których mowa w art. 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi

Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju

przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów.

2.

Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor Ochrony

Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia

procesu odzysku lub unieszkodliwiania, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi

właściwemu do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub

unieszkodliwiania odpadów.

3.

Kopie zezwolenia na wywóz odpadów za granicę z terenu kraju Główny Inspektor Ochrony

Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce wytworzenia

odpadów, albo, jeżeli zgłaszającym w rozumieniu przepisów rozporządzenia nr 1013/2006 jest posiadacz odpadów niebędący ich wytwórcą, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia

działalności w zakresie gospodarowania odpadami, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu

inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.

1.

Organem właściwym do cofnięcia zezwolenia na podstawie art. 9 ust. 8 rozporządzenia nr 1013/2006 jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

2.

Kopie decyzji o cofnięciu zezwolenia Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekazuje

niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi

Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju

przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów, a także organom, o których mowa w art.

7 ust. 2 i 3, oraz odbiorcy odpadów.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może, w drodze decyzji, na podstawie art. 11 ust. 1 albo art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, wnieść sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego przemieszczania odpadów.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, jako właściwy organ kraju wysyłki, może w decyzji,

o której mowa w ust. 1, orzec o nienadawaniu zgłoszeniu dalszego biegu i nieprzesyłaniu

zgłoszenia do właściwego organu miejsca przeznaczenia i tranzytu.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska wnosi sprzeciw wobec planowanego międzynarodowego

przemieszczania odpadów, jeżeli zgłoszenie nie zostało dokonane zgodnie z przepisami

rozporządzenia nr 1013/2006.

4.

Sprzeciw może być cofnięty przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w drodze decyzji,

jeżeli, w terminie 30 dni od dnia przekazania potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia przez

właściwy organ miejsca przeznaczenia, przyczyny wniesienia sprzeciwu zostały usunięte.

5.

O decyzji, o której mowa w ust. 1 i 4, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie

informuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego Straży

Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora Transportu

Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska, właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia wysyłki lub tranzytu odpadów.

Do dokumentów przedkładanych w toku postępowania administracyjnego w języku innym

niż polski powinny być załączone uwierzytelnione tłumaczenia na język polski.

Kierując się potrzebą ochrony środowiska, w tym szczególnie życia i zdrowia ludzi,

minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,

których przywóz w celu unieszkodliwiania w procesach określonych jako D1 do D15 w

dyrektywie 2006/12/WE jest zabroniony.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr zgłoszeń i decyzji w zakresie

międzynarodowego przemieszczania odpadów. Rejestr zawiera w szczególności następujące

dane

1)

imię i nazwisko lub nazwę zgłaszającego wysyłkę odpadów oraz odbiorcy odpadów, uczestniczących

w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

2)

adresy miejsc prowadzenia działalności gospodarczej związanej z międzynarodowym przemieszczaniem

odpadów w przypadku posiadaczy odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów będących osobami fizycznymi lub jednostkami organizacyjnymi, a w przypadku

posiadaczy odpadów będących jednostkami organizacyjnymi także siedziby posiadaczy

odpadów uczestniczących w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

3)

okres ważności decyzji;

4)

rodzaje odpadów podlegających międzynarodowemu przemieszczaniu.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru,

o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia

systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi

w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest organem właściwym do spraw określonych w

art. 14 rozporządzenia nr 1013/2006.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska udziela prowadzącemu instalację, w której prowadzone

są procesy odzysku, zezwolenia wstępnego, w formie decyzji administracyjnej, na czas

określony, nie dłuższy niż 10 lat.

3.

Kopie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji, właściwym ze względu na miejsce

odzysku marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz

wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania

zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.

1.

Zezwolenie wstępne wydaje się na wniosek, który powinien zawierać

1)

oznaczenie wnioskodawcy;

2)

określenie rodzajów odpadów przewidywanych do odzysku wyszczególnionych w załączniku

III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006; w przypadku gdy określenie rodzaju jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń,

jakie te odpady mogą powodować dla ludzi lub środowiska, właściwy organ wzywa wnioskodawcę

do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów;

3)

określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów planowanych do przywozu na teren

kraju, które mają być poddawane odzyskowi w okresie roku, oraz całkowitej ilości poszczególnych

rodzajów odpadów poddawanych odzyskowi w okresie tego roku;

4)

nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;

5)

wskazanie miejsca i sposobu magazynowania przywożonych odpadów;

6)

szczegółowy opis technologii odzysku odpadów, w tym symbol procesu odzysku;

7)

przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać

działalność w zakresie odzysku odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji

zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji

i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;

8)

określenie czasu, na jaki ma być wydane zezwolenie.

2.

Do wniosku należy dołączyć kopie posiadanych przez wnioskodawcę pozwoleń na emisję

z instalacji, w której odpady będą poddawane procesowi odzysku, oraz decyzji dotyczących

gospodarowania odpadami.

3.

Po otrzymaniu wniosku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska występuje o informację

do

1)

właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, dotyczącą przestrzegania przepisów

o ochronie środowiska przez wnioskodawcę w trakcie eksploatacji instalacji lub urządzeń

służących do prowadzenia procesu odzysku; informacja sporządzana jest na podstawie

wyników aktualnej kontroli przeprowadzonej przez wojewódzkiego inspektora;

2)

organu właściwego do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku,

dotyczącą przestrzegania warunków posiadanego zezwolenia.

4.

Organy, o których mowa w ust. 3, przedstawiają informację niezwłocznie, jednak nie

później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia wniosku o wydanie informacji.

5.

W zezwoleniu wstępnym określa się

1)

numer rejestracji instalacji - składający się z

a)

liter PL,

b)

liczby składającej się z 4 cyfr arabskich stanowiącej kolejny numer instalacji, dla

której wydano zezwolenie wstępne prowadzącemu instalację;

2)

nazwę i adres siedziby prowadzącego instalację;

3)

nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;

4)

opis technologii wykorzystywanych w instalacji odzysku dla odpadów, które mają być

przemieszczone z zagranicy, w tym kod procesu odzysku;

5)

rodzaje odpadów wyszczególnionych w załącznikach III, IV i IVA do rozporządzenia nr 1013/2006, których dotyczy decyzja; jeżeli jest to niezbędne do sprecyzowania rodzaju odpadów,

także ich podstawowy skład chemiczny;

6)

łączną ilość odpadów, które mogą być przywiezione na teren kraju, celem odzysku w

danej instalacji;

7)

czas, na jaki wydano zezwolenie wstępne.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr instalacji, którym udzielono

zezwolenia wstępnego na podstawie art. 13 ust. 1. Rejestr zawiera następujące dane

1)

numer rejestracji, nazwę i adres instalacji, w której prowadzony jest proces odzysku;

2)

rodzaj oraz ilość odpadów objętych zezwoleniem wstępnym;

3)

datę ważności zezwolenia wstępnego.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór rejestru,

o którym mowa w ust. 1, a także sposób jego udostępniania, kierując się potrzebą ujednolicenia

systemu zbierania i przetwarzania danych oraz zasadami udostępniania informacji określonymi

w art. 21 rozporządzenia nr 1013/2006.

1.

W przypadku każdej zmiany danych, o których mowa w art. 14 ust. 1, lub zmiany decyzji,

o których mowa w art. 14 ust. 2, prowadzący instalację posiadający zezwolenie wstępne,

o zaistnieniu zmiany informuje niezwłocznie, nie później niż 14 dni od dnia jej zaistnienia,

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

2.

Po otrzymaniu informacji, 9 której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

za zgodą prowadzącego instalację dokonuje odpowiedniej zmiany zezwolenia wstępnego,

albo,

2)

w przypadku braku takiej zgody, wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia wstępnego.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów związanych z ochroną środowiska lub

gospodarowaniem odpadami, a także naruszenia warunków określonych w zezwoleniu wstępnym

lub warunków prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami określonych

w innych decyzjach, wydanych na podstawie odrębnych przepisów, Główny Inspektor Ochrony

Środowiska cofa, w drodze decyzji, zezwolenie wstępne bez odszkodowania.

1.

Postępowanie dotyczące wydania zezwolenia na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji

objętej zezwoleniem wstępnym prowadzone jest na podstawie przepisów rozdziału 3, z

wyłączeniem art. 5.

2.

Zezwolenie na przywóz odpadów na teren kraju do instalacji objętej zezwoleniem wstępnym

może być, na wniosek zgłaszającego, wydane na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, określi wzór wniosku

o wydanie zezwolenia wstępnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1, kierując się potrzebą

ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych.

1.

Gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1013/2006, może mieć formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej albo

depozytu odpowiedniej sumy pieniężnej na wydzielonym rachunku bankowym.

2.

Wysokość sumy gwarancyjnej musi umożliwiać pokrycie kosztów wskazanych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania

wysokości sumy gwarancyjnej, o której mowa w ust. 2, kierując się potrzebą uwzględnienia wszystkich elementów kosztów wskazanych

w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności koniecznością zapewnienia sfinansowania prawidłowego transportu,

odzysku lub unieszkodliwienia oraz kosztów magazynowania odpadów, a także potrzebą

uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.

4.

Gwarancja finansowa w formie umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej

jest składana w oryginale do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

5.

Gwarancja finansowa w formie depozytu jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy wskazany

przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy umowy

gwarancji bankowej i umowy gwarancji ubezpieczeniowej, kierując się potrzebą uwzględnienia

wszystkich niezbędnych elementów umowy oraz uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.

1.

Formę gwarancji finansowej, postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji

ubezpieczeniowej oraz wysokość sumy gwarancyjnej Główny Inspektor Ochrony Środowiska

zatwierdza w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 4 pkt 2.

2.

W przypadku gdy postanowienia umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej

lub wysokość sumy gwarancyjnej nie zapewnią pokrycia kosztów, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze postanowienia, wzywa do uzupełnienia

postanowień umowy gwarancji bankowej albo umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub uzupełnienia

wysokości sumy gwarancyjnej. Do czasu dokonania uzupełnienia uznaje się, że nie został

spełniony obowiązek, o którym mowa w art. 4 pkt 5 rozporządzenia nr 1013/2006.

3.

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje zażalenie.

1.

Po dokonaniu międzynarodowego przemieszczenia odpadów i przedstawieniu dokumentów

wymaganych przepisami rozporządzenia nr 1013/2006, na wniosek składającego gwarancję, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze

decyzji, orzeka o jej zwrocie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 1013/2006, i gdy zgłaszający lub odbiorca odpadów nie zrealizował obowiązków dotyczących odpowiednio

zwrotu odpadów do państwa wysyłki lub zagospodarowania ich na terenie państwa przeznaczenia,

nałożonych w decyzjach, o których mowa w art. 24 lub 26, Główny Inspektor Ochrony

Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu na ten ceł środków z gwarancji

finansowej w wysokości niezbędnej do zrealizowania tych obowiązków.

1.

W przypadku stwierdzenia, że realizacja międzynarodowego przemieszczania odpadów nie

jest możliwa, zgodnie z warunkami określonymi w zezwoleniu, dokumencie zgłoszenia

lub przesyłania lub w umowie zawartej między zgłaszającym a odbiorcą odpadów, albo

na podstawie otrzymanego w trybie art. 22 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006 powiadomienia, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie

administracyjne i w drodze postanowienia wzywa zgłaszającego do zastosowania procedur

określonych w art. 22 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż

14 dni.

2.

O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor

Ochrony Środowiska powiadamia odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia, tranzytu

lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta Głównego

Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego Inspektora

Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu

odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych

nielegalnie.

1.

Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa w art.

23 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji, nakazuje

1)

zgłaszającemu - odebranie odpadów zwróconych z zagranicy oraz określa sposób ich zagospodarowania

na terenie kraju;

2)

odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie - odesłanie odpadów do kraju wysyłki albo

określa sposób zagospodarowania tych odpadów na terenie kraju.

2.

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska określa termin

i szczegółowe warunki wykonania zwrotu odpadów do kraju wysyłki lub zagospodarowania

odpadów na terenie kraju.

3.

Kopie decyzji, o której mowa w ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu

Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi

Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, wojewódzkiemu inspektorowi

ochrony środowiska właściwemu ze względu na miejsce prowadzenia procesu odzysku, unieszkodliwiania,

siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych nielegalnie oraz odpowiednio

pozostałym właściwym organom kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu.

1.

W przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo

na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne

i wzywa

1)

zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do dokonania

zgłoszenia - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność

ponosi wysyłający odpady,

2)

odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność

ponosi odbiorca odpadów

- w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż

30 dni.

2.

O wszczęciu postępowania i wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor

Ochrony Środowiska powiadamia, odpowiednio właściwe organy państwa przeznaczenia,

tranzytu lub wywozu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Komendanta

Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji oraz odpowiednio Głównego

Inspektora Transportu Drogowego, Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, a także wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce prowadzenia procesu

odzysku lub unieszkodliwiania lub siedziby zgłaszającego lub odbiorcy odpadów sprowadzonych

nielegalnie.

Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w postanowieniu, o którym mowa w art.

25 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, w drodze decyzji

1)

nakazuje podmiotowi, który dokonał zgłoszenia, lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia,

podmiotowi zobowiązanemu do dokonania zgłoszenia odebranie odpadów zwróconych z zagranicy

oraz określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne

międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady z

terenu kraju;

2)

nakazuje odbiorcy odpadów odesłanie ich do kraju wysyłki albo określa sposób gospodarowania

tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie

odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady sprowadzone nielegalnie spoza terenu

kraju;

3)

określa sposób gospodarowania tymi odpadami na terenie kraju - jeżeli za nielegalne

międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów sprowadzonych

nielegalnie na teren kraju;

4)

nakazuje transportującemu te odpady odesłanie ich do kraju wysyłki - jeżeli nieznany

jest wysyłający i odbiorca odpadów.

1.

Organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 ust. 3, który stwierdził nielegalne

międzynarodowe przemieszczanie odpadów, podejmuje niezwłocznie działania mające na

celu zabezpieczenie przed oddziaływaniem odpadów na środowisko, w tym szczególnie

życie i zdrowie ludzi.

2.

Organ administracji publicznej, który stwierdził nielegalne międzynarodowe przemieszczanie

odpadów, niezwłocznie przekazuje zawiadomienie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska

wraz z kompletną dokumentacją sprawy oraz informację o podjętych działaniach.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust.

2, wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wydaje decyzję, o której mowa

w art. 26.

1.

Decyzjom, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art. 27 ust. 3, nadaje się

rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Egzekucja wykonania decyzji, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 26 oraz art. 27

ust. 3, odbywa się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Na postanowienia, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 25 ust. 1, nie przysługuje

zażalenie.

1.

Międzynarodowe przemieszczanie odpadów, z wyłączeniem przemieszczania odpadów wewnątrz

Unii Europejskiej, jest realizowane przez wyznaczone przejścia graniczne i w wyznaczonych

urzędach celnych.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych i ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz przejść granicznych, którymi realizowane jest międzynarodowe przemieszczanie

odpadów, kierując się koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania

przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności w zakresie kontroli zgodności zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną

zawartością ładunku przywożonego z zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego

tranzytem.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wykaz właściwych w sprawach

międzynarodowego przemieszczania odpadów urzędów celnych, kierując się koniecznością

zapewnienia skutecznej kontroli przestrzegania przepisów rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności w zakresie kontroli zgodności zgłoszonego rodzaju odpadów z faktyczną

zawartością ładunku przywożonego z zagranicy, wywożonego za granicę lub przewożonego

tranzytem.

1.

Kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje decyzji nakazującej odesłanie odpadów, przywiezionych

na teren kraju, do kraju wysyłki lub określającej sposób zagospodarowania tych odpadów

na terytorium kraju

-

podlega karze aresztu albo grzywny.

2.

Osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna uczestnicząca w międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów, która wbrew obowiązkowi nie przedkłada uprawnionym organom lub osobom dokumentów

lub informacji wymaganych w międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

-

podlega karze grzywny.

3.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje na zasadach i w trybie

określonym w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. Nr 106, poz. 1148, z późn. zm..

1.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów przywiezionych

nielegalnie bez dokonania zgłoszenia, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości

od 50 000 do 300 000 zł.

2.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady bez dokonania

zgłoszenia, jeżeli takie zgłoszenie jest wymagane zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr 1013/2006, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł.

3.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady, w drodze decyzji,

karę pieniężną w wysokości od 50 000 do 300 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie,

dokonał wysyłki odpadów

1)

bez zgody zainteresowanych właściwych organów;

2)

gdy zgoda zainteresowanych właściwych organów została uzyskana w wyniku fałszerstwa,

wprowadzenia w błąd lub oszustwa;

3)

w sposób, który nie jest zgodny ze sposobem określonym w dokumencie zgłoszenia transgranicznego

przesyłania (przemieszczania) odpadów, o którym mowa w załączniku IA do rozporządzenia nr 1013/2006, lub w dokumencie przesyłania dotyczącym transgranicznego przesyłania (przemieszczania)

odpadów, o którym mowa w załączniku IB do rozporządzenia nr 1013/2006.

1.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na odbiorcę odpadów, w drodze decyzji,

karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie

1)

więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;

2)

przyjął większą ilość transportów niż była zgłoszona;

3)

przyjął większą ilość odpadów niż było to określone w zezwoleniu;

4)

nie wypełnił obowiązku potwierdzenia otrzymania odpadów przez prowadzącego instalację

odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w terminie 3 dni od ich odbioru;

5)

nie wypełnił obowiązku potwierdzenia dokonania odzysku lub unieszkodliwienia przez

prowadzącego instalację odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, w terminie 30 dni od

dokonania odzysku lub unieszkodliwienia, nie później jednak niż w terminie jednego

roku kalendarzowego od dnia otrzymania odpadów;

6)

nie wypełnił obowiązku przechowywania dokumentów związanych ze zgłoszeniem przemieszczania

odpadów przez okres 3 lat od daty pierwszej wysyłki.

2.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na wysyłającego odpady, w drodze decyzji,

karę pieniężną w wysokości od 30 000 do 150 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie

1)

więcej niż jeden raz posługiwał się tym samym dokumentem przesyłania;

2)

dokonał wysyłki większej ilości transportów niż była zgłoszona;

3)

dokonał wysyłki większej ilości odpadów niż było to określone w zezwoleniu;

4)

dokonał wysyłki odpadów bez powiadomienia na trzy dni robocze przed transportem wszystkich

zainteresowanych właściwych organów.

3.

Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska nakłada na transportującego odpady, w drodze

decyzji, karę pieniężną w wysokości od 20 000 do 60 000 zł, jeżeli ten, choćby nieumyślnie

1)

nie realizował przewozu ustaloną trasą przejazdu;

2)

nie jest wskazany w zezwoleniu jako przewoźnik odpadów;

3)

naruszył warunki dotyczące rodzaju opakowania odpadów;

4)

dokonywał przewozu odpadów bez dołączenia do transportu wszystkich wymaganych dokumentów;

5)

dokonywał przewozu odpadów z niewypełnionym prawidłowo lub niepodpisanym dokumentem

przesyłania;

6)

dokonał wymieszania podczas transportu odpadów objętych odrębnymi zgłoszeniami;

7)

dokonywał przewozu odpadów wymienionych w załącznikach III, IIIA oraz IIIB bez informacji

wymaganej na podstawie art. 18 rozporządzenia nr 1013/2006 lub gdy informacja nie została dołączona w formacie określonym w załączniku VII do

rozporządzenia nr 1013/2006.

Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33, należy uwzględnić

w szczególności ilość, rodzaj i charakter odpadów, w tym możliwość zagrożeń dla ludzi

i środowiska powodowanych przez te odpady, oraz okoliczności uprzedniego naruszenia

przepisów ustawy i rozporządzenia nr 1013/2006.

1.

Wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.

2.

Karę pieniężną wnosi się na rachunek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,

który wydał decyzje w przedmiocie wymierzenia kary.

3.

Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji.

4.

W przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 3, kara pieniężna

podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287, Nr 75, poz. 493 i Nr 88, poz. 587) w art. 2 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

(Dz. U. Nr 124, poz. 859);

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. art. 183 otrzymuje brzmienie

„

Art. 183.

§ 1.

Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, dokonuje odzysku, unieszkodliwia

albo transportuje odpady lub substancje w takich warunkach lub w taki sposób, że może

to zagrozić życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym

lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy

do lat 5.

§ 2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom przywozi z zagranicy substancje zagrażające

środowisku.

§ 3.

Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew obowiązkowi dopuszcza do popełnienia czynu

określonego w § 1, 2 i 4.

§ 4.

Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew przepisom przywozi odpady z zagranicy lub

wywozi odpady za granicę.

§ 5.

Kto bez wymaganego zgłoszenia lub zezwolenia, albo wbrew jego warunkom przywozi z

zagranicy lub wywozi za granicę odpady niebezpieczne, podlega karze pozbawienia wolności

od 6 miesięcy do lat 8.

§ 6.

Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1-5 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 401 po ust. 13b dodaje się ust. 13c i 13d w brzmieniu

„

13c.

Przychodami Narodowego Funduszu są także wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na

podstawie art. 32 i 33 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

(Dz. U. Nr 124, poz. 859).

13d.

Wpływy z kar, o których mowa w ust. 13c, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie

działań w zakresie

1)

gospodarowania odpadami w przypadkach, o których mowa w art. 23-25 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów

(Dz. Urz. UE L 190 z 12.07.2006, str. 1);

2)

szkolenia organów administracji publicznej wykonujących obowiązki Rzeczypospolitej

Polskiej związane z kontrolą i nadzorem nad międzynarodowym przemieszczaniem odpadów;

3)

zakupu sprzętu i oprogramowania dla organów, o których mowa w pkt 2.

”

;

2)

w art. 402 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Zarząd województwa oraz wojewódzki inspektor ochrony środowiska prowadzą wyodrębnione

rachunki bankowe w celu gromadzenia i redystrybucji wpływów, o których mowa w art.

401 ust. 1, 12a i 13c.

”

;

3)

w art. 402 po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Wpływy z kar pieniężnych, o których mowa w art. 32 i 33 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska przekazują na odrębny rachunek bankowy

Narodowego Funduszu w terminie do końca następnego miesiąca po upływie każdego kwartału.

”

.

W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 225, poz. 1635 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427) w załączniku do ustawy w części III pkt 39 otrzymuje brzmienie

1

2

3

4

„39. Zezwolenie wydawane na podstawie przepisów ustawy o międzynarodowym przemieszczaniu

odpadów

1)

na obrót odpadami z zagranicą, obejmujący wielokrotne przemieszczanie odpadów

1 411 zł

2)

na obrót odpadami z zagranicą obejmujący jednokrotne przemieszczenie odpadów

708 zł

3)

od zezwoleń wstępnych

2 000 zł”

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 2 oraz art. 18

ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 42, zachowują moc do dnia wejścia w życie

odpowiednio nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ust. 2 oraz

art. 30 ust. 2 i 3 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy

od dnia jej wejścia w życie.

Do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy oraz do zezwoleń wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Traci moc ustawa z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami

(Dz. U. Nr 191, poz. 1956).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 12 lipca 2007 r.

§ 1.

Kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, dokonuje odzysku, unieszkodliwia

albo transportuje odpady lub substancje w takich warunkach lub w taki sposób, że może

to zagrozić życiu lub zdrowiu wielu osób lub spowodować zniszczenie w świecie roślinnym

lub zwierzęcym w znacznych rozmiarach, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy

do lat 5.

§ 2.

Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom przywozi z zagranicy substancje zagrażające

środowisku.

§ 3.

Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew obowiązkowi dopuszcza do popełnienia czynu

określonego w § 1, 2 i 4.

§ 4.

Karze określonej w § 1 podlega, kto wbrew przepisom przywozi odpady z zagranicy lub

wywozi odpady za granicę.

§ 5.

Kto bez wymaganego zgłoszenia lub zezwolenia, albo wbrew jego warunkom przywozi z

zagranicy lub wywozi za granicę odpady niebezpieczne, podlega karze pozbawienia wolności

od 6 miesięcy do lat 8.

§ 6.

Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1-5 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.