Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie napromieniowania żywności promieniowaniem jonizującym
Table of Provisions (15)
Statutory Text (15 Articles)
§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla
1) Êrodki spo˝ywcze, które mogà byç poddane napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym, maksymalne dopuszczalne dawki oraz dozwolone êród∏a
promieniowania jonizujàcego;
2) szczegó∏owe warunki napromieniania ˝ywnoÊci
promieniowaniem jonizujàcym, w tym wymagania dotyczàce urzàdzeƒ s∏u˝àcych do napromieniania oraz procedury pomiarowe;
3) szczególne wymagania w zakresie opakowania
i oznakowania Êrodków spo˝ywczych poddanych
napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym;
4) zakres informacji zamieszczanych w rejestrach dla
ka˝dego z u˝ywanych êróde∏ promieniowania jonizujàcego oraz okres ich przechowywania;
5) szczególne warunki przywozu z paƒstw trzecich
Êrodków spo˝ywczych poddanych napromienianiu
promieniowaniem jonizujàcym.
§ 2. Wykaz Êrodków spo˝ywczych, które mogà byç
poddane napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym, oraz maksymalne dopuszczalne dawki promieniowania jonizujàcego okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.
§ 3. 1. Informacje o dokonaniu napromieniania podawane sà w dokumentach towarzyszàcych Êrodkom
spo˝ywczym poddanym napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym lub zawierajàcym sk∏adniki poddane takiemu napromienianiu, lub w innych dokumentach odnoszàcych si´ do tych Êrodków spo˝ywczych.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierajà
nast´pujàce dane
1) dat´ dokonania napromieniania;
2) wielkoÊç partii Êrodka spo˝ywczego poddanego
napromienianiu;
3) nazw´ lub firm´, siedzib´ i adres zak∏adu lub jednostki organizacyjnej podmiotu dzia∏ajàcego na
rynku spo˝ywczym, który dokona∏ napromieniania, oraz jego numer identyfikacyjny;
4) rodzaj u˝ytego êród∏a promieniowania jonizujàcego;
5) wielkoÊç dawki;
6) cel napromienienia.
§ 4. Opakowania Êrodków spo˝ywczych poddawanych napromienianiu muszà odpowiadaç jakoÊci
i w∏aÊciwoÊciom higienicznym gwarantujàcym zachowanie pierwotnych w∏aÊciwoÊci Êrodków spo˝ywczych.
§ 5. 1. Do znakowania Êrodków spo˝ywczych poddanych napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym lub zawierajàcych sk∏adniki poddane takiemu napromienianiu, przeznaczonych bezpoÊrednio dla konsumenta finalnego lub do zak∏adów ˝ywienia zbiorowego, stosuje si´ przepisy dotyczàce znakowania
Êrodków spo˝ywczych wydane na podstawie art. 50
ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeƒstwie ˝ywnoÊci i ˝ywienia, zwanej dalej „ustawà”.
Poz. 841
2. Nazwie Êrodka spo˝ywczego poddanego napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym powinna towarzyszyç informacja „napromieniony” albo „poddany dzia∏aniu promieniowania jonizujàcego”. Je˝eli napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym poddany zosta∏ sk∏adnik Êrodka spo˝ywczego, informacja taka powinna towarzyszyç nazwie sk∏adnika w wykazie
sk∏adników Êrodka spo˝ywczego.
3. W miejscu sprzeda˝y luzem Êrodków spo˝ywczych poddanych napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym lub zawierajàcych sk∏adniki poddane takiemu napromienianiu, na wywieszce lub jako napis powy˝ej lub obok pojemnika, w którym
umieszczone sà Êrodki spo˝ywcze, podaje si´ ∏àcznie
z nazwà Êrodka spo˝ywczego informacj´ „napromienione” albo „poddane dzia∏aniu promieniowania jonizujàcego”.
4. W przypadku gdy sk∏adnik Êrodka spo˝ywczego
jest sk∏adnikiem z∏o˝onym z kilku sk∏adników, z których co najmniej jeden zosta∏ poddany napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym, w wykazie sk∏adników Êrodka spo˝ywczego nale˝y podaç nazw´ ka˝dego sk∏adnika poddanego napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym, zawartego w sk∏adniku z∏o˝onym, oraz informacj´, o której mowa w ust. 2, nawet
je˝eli zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 50 ust. 1 ustawy podawanie wykazu sk∏adników
sk∏adnika z∏o˝onego z kilku sk∏adników nie jest wymagane.
§ 6. Ârodki spo˝ywcze poddane napromienianiu
promieniowaniem jonizujàcym lub zawierajàce sk∏adniki poddane takiemu napromienianiu, nieprzeznaczone bezpoÊrednio dla konsumenta finalnego lub do zak∏adów ˝ywienia zbiorowego, znakuje si´ poprzez zamieszczenie
1) informacji, o której mowa w § 5 ust. 2;
2) nazwy lub firmy, siedziby i adresu zak∏adu lub jednostki organizacyjnej podmiotu dzia∏ajàcego na
rynku spo˝ywczym, który dokona∏ napromieniania, lub jego numeru identyfikacyjnego.
§ 7. Ârodki spo˝ywcze poddane napromienianiu
promieniowaniem jonizujàcym mogà byç przywo˝one
z paƒstw trzecich, je˝eli
1) spe∏niajà wymagania okreÊlone w art. 18 i 19 ustawy i w rozporzàdzeniu;
2) dokumentacja towarzyszàca Êrodkowi spo˝ywczemu zawiera nazw´ lub firm´, siedzib´ i adres jednostki, która dokona∏a napromieniania promieniowaniem jonizujàcym, a tak˝e informacje okreÊlone
w § 8 ust. 2;
3) jednostka dokonujàca napromieniania znajduje si´
w wykazie jednostek zatwierdzonych przez Wspólnot´ Europejskà, zawartym w za∏àczniku do decyzji Komisji 2002/840/WE z dnia 23 paêdziernika
2002 r. przyjmujàcej wykaz zatwierdzonych jednostek w paƒstwach trzecich w odniesieniu do napromieniania ˝ywnoÊci (Dz. Urz. UE L 3287
z 25.10.2002, str. 40; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 30, str. 529; zm. Dz. Urz.
UE L 314 z 13.10.2004, str. 14).
2) promieniowanie
rentgenowskie
wytwarzane
w urzàdzeniach pracujàcych na poziomie energii
nominalnej do 5 MeV;
§ 8. 1. Zak∏ad lub jednostka organizacyjna podmiotu dzia∏ajàcego na rynku spo˝ywczym dokonujàce napromieniania Êrodków spo˝ywczych prowadzà rejestry dla ka˝dego z u˝ywanych êróde∏ promieniowania
jonizujàcego.
3) elektrony generowane w urzàdzeniach pracujàcych na poziomie energii do 10 MeV.
2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, zawierajà, dla
ka˝dej partii Êrodka spo˝ywczego poddanego napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym, nast´pujàce dane
1) rodzaj napromienionych Êrodków spo˝ywczych;
2) iloÊç napromienionych Êrodków spo˝ywczych;
3) cel napromieniania;
4) numer i wielkoÊç partii Êrodka spo˝ywczego poddanego napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym;
5) nazw´ jednostki zlecajàcej napromienianie;
6) nazw´ odbiorcy produktów poddanych napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym;
7) dat´ napromieniania;
8) zastosowane êród∏o promieniowania jonizujàcego;
9) rodzaj opakowaƒ u˝ytych podczas napromieniania;
10) dat´ kontroli procesu napromieniania;
11) dotyczàce przeprowadzonych kontroli dozymetrycznych i ich wyników, z podaniem w szczególnoÊci dolnej i górnej granicy poch∏oni´tej dawki
oraz typu promieniowania jonizujàcego;
12) odniesienie do pomiarów zatwierdzonej za∏o˝onej
dawki wst´pnej.
3. Rejestry, o których mowa w ust. 1, przechowuje
si´ przez okres 5 lat od dnia ostatniego do nich wpisu.
4. Podmiot dzia∏ajàcy na rynku spo˝ywczym, którego zak∏ad lub jednostka organizacyjna dokonuje
napromieniania Êrodków spo˝ywczych, sk∏ada corocznie G∏ównemu Inspektorowi Sanitarnemu sprawozdanie ze swojej dzia∏alnoÊci w zakresie dokonanego napromieniania, w terminie do dnia 1 lutego
roku nast´pujàcego po roku, którego dotyczy sprawozdanie.
§ 9. Ârodki spo˝ywcze mogà byç poddawane napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym pochodzàcym ze êróde∏ wytwarzajàcych
1) promieniowanie gamma z radionuklidów 60Co lub
137Cs;
§ 10. 1. Ârednia sumaryczna dawka promieniowania jonizujàcego poch∏oni´ta przez Êrodki spo˝ywcze
poddane napromienianiu nie mo˝e przekraczaç
10 kGy.
2. Sposób obliczania dawki, o której mowa w ust. 1,
okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.
3. Maksymalnà dawk´ promieniowania jonizujàcego dla Êrodków spo˝ywczych mo˝na podawaç w dawkach cz´Êciowych podczas procesu napromieniania.
4. Ârodków spo˝ywczych napromienionych do wysokoÊci dozwolonej dawki nie poddaje si´ powtórnemu napromienianiu.
§ 11. 1. Napromieniania ˝ywnoÊci dokonuje si´
w urzàdzeniach dopuszczonych do napromieniania
i zarejestrowanych na podstawie odr´bnych przepisów.
2. Urzàdzenia, o których mowa w ust. 1, spe∏niajà
wymagania bezpieczeƒstwa i ochrony radiologicznej.
3. Urzàdzenia, o których mowa w ust. 1, podlegajà
okresowym kontrolom i przeglàdom zgodnie z zaleceniami producenta.
§ 12. Procesów napromieniania promieniowaniem
jonizujàcym mogà dokonywaç zak∏ady lub jednostki
organizacyjne podmiotów dzia∏ajàcych na rynku spo˝ywczym spe∏niajàce wymagania Kodeksu ˚ywnoÊciowego Wspólnej Komisji FAO/WHO — Zalecany
Mi´dzynarodowy Kodeks Post´powania w zakresie
funkcjonowania zak∏adów prowadzàcych radiacj´ dla
celów utrwalania ˝ywnoÊci (FAO/WHO/CAC, tom XV,
wydanie 1) oraz zgodnie ze szczegó∏owymi warunkami napromieniania Êrodków spo˝ywczych oraz procedurami pomiarowymi okreÊlonymi w za∏àczniku nr 3
do rozporzàdzenia.
§ 13. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Zdrowia
z dnia 15 stycznia 2003 r. w sprawie warunków napromieniania Êrodków spo˝ywczych, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych sk∏adników ˝ywnoÊci,
które mogà byç poddane dzia∏aniu promieniowania
jonizujàcego, ich wykazów, maksymalnych dawek napromieniania oraz wymagaƒ w zakresie znakowania
i wprowadzania do obrotu (Dz. U. Nr 37, poz. 327 oraz
z 2006 r. Nr 144, poz. 1049).
§ 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
14 dni od dnia og∏oszenia.
Minister Zdrowia: w z. B. Piecha
Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia
z dnia 20 czerwca 2007 r. (poz. 841)
Za∏àcznik nr 1
WYKAZ ÂRODKÓW SPO˚YWCZYCH, KTÓRE MOGÑ BYå PODDANE NAPROMIENIANIU PROMIENIOWANIEM
JONIZUJÑCYM, ORAZ MAKSYMALNE DOPUSZCZALNE DAWKI PROMIENIOWANIA JONIZUJÑCEGO
Lp.
Rodzaj Êrodka spo˝ywczego
Cel napromienienia
Dawka* kGy
1
Ziemniaki
Hamowanie kie∏kowania
0,025—0,10
2
Cebula
Hamowanie kie∏kowania
do 0,060
3
Czosnek
Hamowanie kie∏kowania
0,030—0,15
4
Pieczarki
Zahamowanie wzrostu i starzenia si´ grzybów
1,0
5
Przyprawy suche, w tym suszo- Obni˝enie poziomu zanieczyszne aromatyczne zio∏a, przypra- czeƒ biologicznych
wy korzenne i przyprawy warzywne
10,0
6
Pieczarki suszone
Obni˝enie poziomu zanieczyszczeƒ biologicznych
1,0
7
Suszone warzywa
Obni˝enie poziomu zanieczyszczeƒ biologicznych
1,0
* WartoÊç górnej granicy przedzia∏u stanowi maksymalnà dawk´ dopuszczalnà.
Za∏àcznik nr 2
SPOSÓB OBLICZANIA ÂREDNIEJ SUMARYCZNEJ DAWKI POCH¸ONI¢TEJ PRZEZ ÂRODKI SPO˚YWCZE
PODDANE NAPROMIENIANIU
1. Ca∏kowita Êrednia dawka poch∏oni´ta D zdefiniowana jest przez nast´pujàcà ca∏k´ po ca∏kowitej obj´toÊci
artyku∏u spo˝ywczego
1
D = — ∫ p (x, y, z) d (x, y, z) dV
M
ObjaÊnienia
1) M — ca∏kowita masa napromienionej próbki;
2) p — g´stoÊç punktowa w miejscu (x, y, z);
3) d — zaabsorbowana dawka w punkcie (x, y, z);
4) dV = dxdydz — nieskoƒczenie ma∏y element obj´toÊci.
2. Ca∏kowita Êrednia dawka poch∏oni´ta mo˝e byç oznaczona bezpoÊrednio dla jednorodnych produktów lub
dla partii towarów o jednorodnej g´stoÊci przez rozmieszczenie w masie towaru odpowiedniej liczby dozymetrów zarówno w sposób planowy, jak i przypadkowy. Z okreÊlonego w ten sposób rozk∏adu dawki g∏´binowej mo˝na wyliczyç ca∏kowità Êrednià dawk´ poch∏oni´tà.
3. Je˝eli kszta∏t krzywej rozk∏adu dawki w produkcie jest dobrze okreÊlony, to znane sà punkty dla dawki maksymalnej i minimalnej. Pomiary rozk∏adu dawki w tych dwóch punktach dla serii próbek produktu mogà
byç wykorzystane dla oszacowania ca∏kowitej dawki Êredniej.
4. W niektórych przypadkach wartoÊç Êrednia z uÊrednionych wielkoÊci dawek minimalnych (Dmin) i maksymalnych (Dmax) b´dzie dobrym przybli˝eniem ca∏kowitej dawki Êredniej
_
_
Dmax + Dmin
ca∏kowita dawka Êrednia ≈ ––––––––––––––
2
_
Dmax
Stosunek ––––––
nie powinien przekraczaç wartoÊci 3.
_
Dmin
Za∏àcznik nr 3
SZCZEGÓ¸OWE WARUNKI NAPROMIENIANIA ˚YWNOÂCI ORAZ PROCEDURY POMIAROWE
1. Przed napromienieniem jakiegokolwiek Êrodka spo˝ywczego wykonuje si´ pomiary dozymetryczne potwierdzajàce, i˝ proces b´dzie przebiega∏ zgodnie z okreÊlonymi wymaganiami. Pomiary minimalnej i maksymalnej dawki przeprowadza si´ odpowiednià iloÊç razy (np. 3—5), z uwzgl´dnieniem ró˝nic w g´stoÊci
lub kszta∏cie artyku∏u.
2. Sprawdzajàce pomiary dozymetryczne wykonuje si´ dla ka˝dego nowego Êrodka spo˝ywczego poddanego
procesowi napromieniania, a tak˝e w przypadku modyfikacji typu lub mocy êród∏a oraz geometrii êród∏o —
Êrodek spo˝ywczy.
3. Eksploatacyjne pomiary dozymetryczne zapewniajàce, ˝e nie zosta∏y przekroczone granice przyj´tego poziomu dawki, wykonuje si´ podczas zabiegu napromienienia, a dokumentacj´ zachowuje si´. Pomiary te
przeprowadza si´ przy umieszczeniu dozymetrów w miejscu spodziewanej dawki maksymalnej albo minimalnej albo w pozycji odniesienia. Dawka w pozycji odniesienia musi byç iloÊciowo powiàzana z dawkà
maksymalnà i minimalnà. Pozycja odniesienia musi znajdowaç si´ w dogodnym miejscu w Êrodku spo˝ywczym lub na jego powierzchni, gdzie ró˝nice wartoÊci dawki sà ma∏e.
4. Rutynowe pomiary dawki przeprowadza si´ w ka˝dej partii regularnie w czasie procesu napromieniania.
5. W przypadku napromieniania produktów p∏ynnych bez opakowania nie mo˝na okreÊliç po∏o˝enia maksymalnej i minimalnej dawki. W tej sytuacji w∏aÊciwe jest zastosowanie przypadkowego ustawienia dozymetrów w celu okreÊlenia wartoÊci tych dawek.
6. Dla iloÊciowych pomiarów dawki poch∏oni´tej stosuje si´ techniki dozymetrii odpowiednie do zastosowanych êróde∏ promieniowania jonizujàcego. Wyniki pomiarów powinny odpowiadaç podstawowym, obowiàzujàcym normom z tego zakresu.
7. Podczas napromieniania kontroluje si´ i rejestruje parametry sterowania ca∏ym procesem technologicznym.
7.1. W przypadku wykorzystywania radionuklidów parametry te obejmujà
1) pr´dkoÊç transportu artyku∏u lub czas sp´dzony w strefie naÊwietlania;
2) wskaêniki w∏aÊciwego po∏o˝enia êród∏a;
3) parametry wiàzki.
7.2. W przypadku wykorzystywania akceleratorów parametry obejmujà
1) pr´dkoÊç transportu artyku∏u;
2) charakterystyk´ pràdu elektronowego;
3) poziom energii;
4) szerokoÊç przemiatania wiàzki elektronów.
8. Ârodki spo˝ywcze dostarczane do urzàdzenia oddziela si´ fizycznie od wychodzàcych z urzàdzenia, po ich
napromienieniu.
9. Kiedy jest to wskazane, ka˝de opakowanie Êrodka spo˝ywczego poddanego napromienianiu promieniowaniem jonizujàcym jest oznakowane barwnym wskaênikiem umo˝liwiajàcym natychmiastowà identyfikacj´
i rozró˝nianie opakowaƒ napromienionych od nienapromienionych.
10. W trakcie zabiegu napromieniania dokonuje si´ zapisów w ksià˝ce pracy urzàdzenia, z uwzgl´dnieniem
1) daty napromieniania;
2) charakteru i rodzaju produktu napromienianego;
3) celu napromieniania;
4) oznakowania identyfikacyjnego dla produktu opakowanego lub w przypadku niestosowania opakowaƒ —
szczegó∏ów dostawy (g´stoÊç);
5) typu êród∏a izotopowego lub urzàdzenia generujàcego promieniowanie jonizujàce;
6) zastosowanego systemu dozymetrii oraz kalibracji.
11. Post´powanie ze Êrodkiem spo˝ywczym zarówno przed, jak i po napromienieniu, odpowiada zasadom dobrej praktyki produkcyjnej, z uwzgl´dnieniem wymagaƒ szczegó∏owych technologii procesu napromieniania.
842
OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 25 czerwca 2007 r.
w sprawie og∏oszenia jednolitego tekstu ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze
ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o og∏aszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449) og∏asza si´ w za∏àczniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287), z uwzgl´dnieniem
zmian wprowadzonych
6) ustawà z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy
o warunkach zdrowotnych ˝ywnoÊci i ˝ywienia
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 178,
poz. 1480),
1) ustawà z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy
o Êrodkach ˝ywienia zwierzàt oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 91, poz. 877),
8) ustawà z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U.
Nr 144, poz. 1045),
2) ustawà z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 273, poz. 2703),
3) ustawà z dnia 7 stycznia 2005 r. o zmianie ustawy
o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt oraz o zmianie niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 23, poz. 188),
4) ustawà z dnia 21 stycznia 2005 r. o doÊwiadczeniach na zwierz´tach (Dz. U. Nr 33, poz. 289),
5) ustawà z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu
konkursów na stanowiska kierowników centralnych urz´dów administracji rzàdowej, prezesów
agencji paƒstwowych oraz prezesów zarzàdów
paƒstwowych funduszy celowych (Dz. U. Nr 163,
poz. 1362),
7) ustawà z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierz´cego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17,
poz. 127),
9) ustawà z dnia 24 sierpnia 2006 r. o paƒstwowym
zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach paƒstwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217),
10) ustawà z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeƒstwie ˝ywnoÊci i ˝ywienia (Dz. U. Nr 171,
poz. 1225),
11) ustawà z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy
o systemie identyfikacji i rejestracji zwierzàt oraz
ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 52,
poz. 345),
12) ustawà z dnia 30 marca 2007 r. o zmianie ustawy
— Prawo farmaceutyczne oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 75, poz. 492)
oraz zmian wynikajàcych z przepisów og∏oszonych
przed dniem 25 czerwca 2007 r.
— obcià˝enie nasypem,
— obcià˝enie obiektem budowlanym,
— uszkodzenia drena˝u,
— drgania i wstrzàsy,
— antropogeniczne strome pochylenie skarpy,
— górnicze deformacje terenu,
— inna (podaç jaka),
c) Przyczyna nieokreÊlona.
39) W odpowiedniej rubryce wstawiç znak „X”.
40) W przypadku gdy na obszarze osuwiska wyst´puje infrastruktura drogowa, wybraç jej rodzaj spoÊród poni˝szych okreÊleƒ
— droga dojazdowa,
— droga gminna,
— droga powiatowa,
— droga wojewódzka,
— droga krajowa,
— droga mi´dzynarodowa.
W przypadku gdy na obszarze osuwiska wyst´puje infrastruktura kolejowa, nale˝y wstawiç znak „X”.
41) Wpisaç jakie.
42) Krótki opis zniszczeƒ i uszkodzeƒ wywo∏anych przez osuwisko.
43) Lista zagro˝onych obiektów budowlanych (np. 2 budynki mieszkalne, 3 gospodarcze, 1 koÊció∏).
44) Prawid∏owe wskazanie zaznaczyç symbolem „X”; przy wskazaniu TAK nale˝y podaç opis wykonanych prac.
45) Podaç informacje o dotychczasowym stanie badaƒ osuwiska i wykonanych dokumentacjach — w uk∏adzie chronologicznym. Nale˝y podaç notki bibliograficzne prac oraz informacje dotyczàce numeru(-ów) dokumentacji i miejsca ich przechowywania.
46) W przypadku du˝ych osuwisk — fragment mapy 1:10 000 z zasi´giem osuwiska. Dla ma∏ych osuwisk — szkic odr´czny
powi´kszony do rozmiarów umo˝liwiajàcych zaznaczenie elementów osuwiska (nisze, cz´Êci aktywne). Szkic powinien
zawieraç podzia∏k´ liniowà (format TIFF).
47) Wykonaç dla osuwisk powsta∏ych w ska∏ach luênych, g∏ównie czwartorz´dowych, na podstawie r´cznych wierceƒ do
g∏´bokoÊci 5 m. Dla osuwisk powsta∏ych w ska∏ach litych prac wiertniczych nie wykonuje si´, a jedynie nale˝y do∏àczyç
przekrój geologiczny z dokumentacji geologiczno-in˝ynierskiej osuwiska (format TIFF).
48) Maksymalnie 4 fotografie obejmujàce w miar´ mo˝liwoÊci ca∏y obszar osuwiska bàdê jego fragmenty aktywne i zniszczenia nimi wywo∏ane.
49) Informacje dotyczàce osuwiska, których zakres wykracza poza zagadnienia wyszczególnione w karcie.
50) Numer uprawnieƒ geologicznych zgodnie z rozporzàdzeniem Ministra Ârodowiska z dnia 19 czerwca 2006 r. w sprawie
kategorii prac geologicznych, kwalifikacji do wykonywania, dozorowania i kierowania tymi pracami oraz sposobu
post´powania w sprawach stwierdzania kwalifikacji (Dz. U. Nr 124, poz. 865); wymagane kategorie: VI, VII lub VIII.
51) Wpisaç nazw´ i siedzib´.
52) Wpisaç dzieƒ, miesiàc, rok.
841
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)
z dnia 20 czerwca 2007 r.
w sprawie napromieniania ˝ywnoÊci promieniowaniem jonizujàcym2)
Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia
25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeƒstwie ˝ywnoÊci i ˝y———————
wienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225) zarzàdza si´, co nast´puje
1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Ra-
dy Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 131,
poz. 924).
2) Rozporzàdzenie wdra˝a postanowienia
1) dyrektywy 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbli˝enia ustawodawstw
Paƒstw Cz∏onkowskich dotyczàcych Êrodków spo˝ywczych oraz sk∏adników Êrodków spo˝ywczych poddanych dzia∏aniu promieniowania jonizujàcego (Dz. Urz. WE L 66 z 13.03.1999, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 13, t. 23, str. 236),
2) dyrektywy 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu Êrodków spo˝ywczych oraz sk∏adników Êrodków spo˝ywczych poddanych dzia∏aniu promieniowania jonizujàcego (Dz. Urz. WE L 66 z 13.03.1999, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 244).