Ustawa z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 64 po § 1 dodaje się § 1

„

§ 1

Zdolność sądową mają także jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym

ustawa przyznaje zdolność prawną.

”

;

2)

w art. 65 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Zdolność do czynności procesowych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające

pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne, inne jednostki organizacyjne oraz

organizacje społeczne, o których mowa w art. 64.

”

;

3)

w art. 67 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Osoby prawne, inne jednostki organizacyjne oraz organizacje społeczne mające zdolność

sądową dokonują czynności procesowych przez swoje organy albo przez osoby uprawnione

do działania w ich imieniu.

”

;

4)

w art. 89 uchyla się § 3;

5)

w art. 98

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika,

który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione

przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz

równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów

i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata

wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.

”

,

b)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów

stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika

patentowego regulują odrębne przepisy.

”

;

6)

w art. 98

„

§ 2.

Jeżeli postępowanie cywilne zostało wszczęte w ciągu trzech miesięcy od dnia zakończenia

mediacji, która nie została zakończona ugodą albo w ciągu trzech miesięcy od dnia

uprawomocnienia się postanowienia o odmowie zatwierdzenia ugody przez sąd, do niezbędnych

kosztów procesu zalicza się także koszty mediacji w wysokości nieprzekraczającej czwartej

części opłaty.

”

;

7)

uchyla się art. 121;

8)

w art. 135 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Na wniosek strony doręczenie może być dokonane na wskazany przez nią adres skrytki

pocztowej. W tym wypadku pismo sądowe przesłane pocztą składa się w placówce pocztowej

operatora publicznego, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce pocztowej adresata.

”

;

9)

w art. 136

a)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przepisu § 2 nie stosuje się do doręczenia skargi o wznowienie postępowania lub skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

”

,

b)

po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Strona, która zgłosiła wniosek o dokonywanie doręczeń na adres oznaczonej skrytki

pocztowej, ma obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie tego adresu. Przepisy § 2

i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

10)

art. 373 otrzymuje brzmienie

„

Art. 373.

Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona

odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia

strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym

terminie apelacja ulega odrzuceniu. Art. 370

”

;

11)

w art. 394 w § 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, wymiar opłaty,

zwrot opłaty lub zaliczki, obciążenie kosztami sądowymi, jeżeli strona nie składa

środka zaskarżenia co do istoty sprawy, koszty przyznane w nakazie zapłaty oraz wynagrodzenie

biegłego,

”

;

12)

w art. 395 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Akta sprawy wraz z zażaleniem sąd pierwszej instancji przedstawia sądowi drugiej instancji

po doręczeniu zażalenia stronie przeciwnej, a w wypadkach wskazanych w art. 394 §

1 pkt 2 i 5 - niezwłocznie po złożeniu zażalenia bez doręczenia go stronie przeciwnej.

Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do sądu drugiej instancji w terminie

tygodniowym od doręczenia zażalenia.

”

;

13)

w art. 398

„

§ 4.

O odrzuceniu skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398

”

;

14)

w art. 424

„

§ 3.

Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 87

”

;

15)

w art. 473 uchyla się § 2;

16)

w art. 544 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W sprawach tych właściwy jest sąd miejsca zamieszkania osoby, której dotyczy wniosek

o ubezwłasnowolnienie, a w braku miejsca zamieszkania - sąd miejsca jej pobytu.

”

;

17)

w art. 545 § 1-3 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może zgłosić

1)

małżonek osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie;

2)

jej krewni w linii prostej oraz rodzeństwo;

3)

jej przedstawiciel ustawowy.

§ 2.

Krewni osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie mogą zgłaszać tego

wniosku, jeżeli osoba ta ma przedstawiciela ustawowego.

§ 3.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie częściowe można zgłosić już na rok przed dojściem do

pełnoletności osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie.

”

;

18)

w art. 546

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Uczestnikami postępowania o ubezwłasnowolnienie są z mocy samego prawa prócz wnioskodawcy

1)

osoba, której dotyczy wniosek;

2)

jej przedstawiciel ustawowy;

3)

małżonek osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie.

”

,

b)

dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Organizacje społeczne, do których zadań statutowych należy ochrona praw osób niepełnosprawnych,

udzielanie pomocy takim osobom lub ochrona praw człowieka, mogą wstąpić do postępowania

w każdym jego stadium.

”

;

19)

art. 547 otrzymuje brzmienie

„

Art. 547.

§ 1.

Osobę, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, należy wysłuchać niezwłocznie

po wszczęciu postępowania; wysłuchanie powinno odbyć się w obecności biegłego psychologa

oraz - w zależności od stanu zdrowia osoby, która ma być wysłuchana - biegłego lekarza

psychiatry lub neurologa.

§ 2.

W celu wysłuchania osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, sąd może zarządzić

przymusowe sprowadzenie tej osoby na rozprawę albo wysłuchać ją przez sędziego wyznaczonego.

Na postanowienie sądu o przymusowym sprowadzeniu osoby na rozprawę przysługuje zażalenie.

§ 3.

Niemożność porozumienia się z osobą, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie,

stwierdza się w protokole po wysłuchaniu biegłego lekarza i psychologa uczestniczących

w posiedzeniu.

”

;

20)

art. 548 otrzymuje brzmienie

„

Art. 548.

§ 1.

Jeżeli wniosek o ubezwłasnowolnienie dotyczy osoby pełnoletniej, sąd może na wniosek

uczestnika postępowania lub z urzędu, przy wszczęciu lub w toku postępowania, ustanowić

dla niej doradcę tymczasowego, gdy uzna to za konieczne dla ochrony jej osoby lub

mienia.

§ 2.

Przed ustanowieniem doradcy tymczasowego należy wysłuchać osobę, której dotyczy wniosek

o ubezwłasnowolnienie.

§ 3.

Doradcą tymczasowym należy ustanowić przede wszystkim małżonka, krewnego lub inną

osobę bliską, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie wzgląd na dobro osoby, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie.

§ 4.

Sąd może zwrócić się do organizacji społecznej wymienionej w art. 546 § 3 o wskazanie

osoby, która mogłaby być ustanowiona doradcą tymczasowym.

§ 5.

Postanowienie o ustanowieniu doradcy tymczasowego staje się skuteczne z chwilą doręczenia

go osobie, której dotyczy wniosek. W wypadkach określonych w art. 556 postanowienie

staje się skuteczne z chwilą wydania.

”

;

21)

w art. 550 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Sąd odwołuje doradcę tymczasowego, jeżeli ustała potrzeba dalszej ochrony osoby, której

dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub jej mienia.

”

;

22)

art. 552 otrzymuje brzmienie

„

Art. 552.

§ 1.

Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone z powodu choroby psychicznej

lub niedorozwoju umysłowego, sąd przed zarządzeniem doręczenia wniosku zażąda, w wyznaczonym

terminie, przedstawienia świadectwa lekarskiego wydanego przez lekarza psychiatrę

o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinii

psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby. Jeżeli ubezwłasnowolnienie

ma nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni

przeciwalkoholowej, a jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii -

zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.

§ 2.

Sąd odrzuca wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli treść wniosku lub dołączone do wniosku

dokumenty nie uprawdopodobniają istnienia choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego

lub występowania innego rodzaju zaburzeń psychicznych osoby, której dotyczy wniosek

o ubezwłasnowolnienie albo w razie niezłożenia żądanego świadectwa, opinii lub zaświadczenia,

chyba że złożenie takich dokumentów nie jest możliwe.

”

;

23)

art. 553 otrzymuje brzmienie

„

Art. 553.

§ 1.

Osoba, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, musi być zbadana przez biegłego

lekarza psychiatrę lub neurologa, a także psychologa.

§ 2.

Opinia biegłego oprócz oceny stanu zdrowia psychicznego lub zaburzeń psychicznych

albo rozwoju umysłowego osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, powinna

zawierać umotywowaną ocenę zakresu jej zdolności do samodzielnego kierowania swoim

postępowaniem i prowadzenia swoich spraw, uwzględniającą postępowanie i zachowanie

się tej osoby.

”

;

24)

w art. 554 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd może, jeżeli na podstawie opinii dwóch biegłych lekarzy uzna to za niezbędne,

zarządzić oddanie osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, pod obserwację

w zakładzie leczniczym na czas nie dłuższy niż sześć tygodni. W wyjątkowych wypadkach

sąd może termin ten przedłużyć do trzech miesięcy.

”

;

25)

po art. 554 dodaje się art. 554

„

Art. 554

§ 1.

Postępowanie dowodowe powinno ustalić przede wszystkim stan zdrowia, sytuację osobistą,

zawodową i majątkową osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, rodzaj spraw

wymagających prowadzenia przez tę osobę oraz sposób zaspokajania jej potrzeb życiowych.

§ 2.

Sąd może zobowiązać osoby pozostające we wspólnocie domowej z osobą, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie, do złożenia wykazu majątku należącego do tej osoby

oraz do złożenia przyrzeczenia. Przepisy art. 913, 915-917 stosuje się odpowiednio.

”

;

26)

art. 556 otrzymuje brzmienie

„

Art. 556.

§ 1.

Sąd może zaniechać doręczenia pism sądowych, wezwania lub wysłuchania osoby, której

dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli uzna to za niecelowe ze względu na stan

zdrowia tej osoby, określony w opiniach biegłego lekarza psychiatry lub neurologa

oraz psychologa wydanych po przeprowadzeniu badania. Nie dotyczy to wysłuchania, o

którym mowa w art. 547. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

§ 2.

W wypadkach wskazanych w § 1 sąd orzekający, w celu ochrony w toku postępowania praw

osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, ustanowi kuratora, chyba że ma

ona przedstawiciela ustawowego, który nie jest wnioskodawcą. Przepisy art. 548 § 3

i 4 stosuje się odpowiednio. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

”

;

27)

w art. 558 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

W razie oddalenia wniosku o ubezwłasnowolnienie sąd zawiadamia sąd opiekuńczy o potrzebie

ustanowienia kuratora dla osoby niepełnosprawnej.

”

;

28)

w art. 559 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Z wnioskiem o uchylenie albo zmianę ubezwłasnowolnienia może wystąpić także ubezwłasnowolniony.

”

;

29)

art. 560 otrzymuje brzmienie

„

Art. 560.

§ 1.

Do zaskarżania postanowień uprawniony jest sam ubezwłasnowolniony nawet wówczas, gdy

ustanowiony został doradca tymczasowy albo kurator.

§ 2.

Do środków odwoławczych wnoszonych przez osobę, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie,

nie stosuje się art. 368. Środka odwoławczego wniesionego przez osobę, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie odrzuca się z powodu nieusunięcia braków formalnych.

”

;

30)

art. 600 otrzymuje brzmienie

„

Art. 600.

§ 1.

Kuratora dla osoby niepełnosprawnej sąd opiekuńczy ustanawia na wniosek tej osoby,

a za zgodą osoby niepełnosprawnej - także na wniosek organizacji społecznej, wymienionej

w art. 546 § 3.

§ 2.

W przypadku gdy stan osoby niepełnosprawnej wyłącza możliwość złożenia wniosku lub

wyrażenia zgody, o których mowa w § 1, sąd może ustanowić kuratora z urzędu. Sąd może

ustanowić kuratora z urzędu także w przypadku, o którym mowa w art. 558 § 2.

”

.

W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm. art. 183 otrzymuje brzmienie

„

Art. 183.

§ 1.

Dla osoby niepełnosprawnej ustanawia się kuratora, jeżeli osoba ta potrzebuje pomocy

do prowadzenia wszelkich spraw albo spraw określonego rodzaju lub do załatwienia poszczególnej

sprawy. Zakres obowiązków i uprawnień kuratora określa sąd opiekuńczy.

§ 2.

Kuratelę uchyla się na żądanie osoby niepełnosprawnej, dla której była ustanowiona.

”

.

W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego

(Dz. U. Nr 111, poz. 535, z późn. zm. w art. 46 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Osoba, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, może być doprowadzona na rozprawę

sądową na mocy zarządzenia sądowego. W tym przypadku stosuje się odpowiednio art. 547 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy

prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 150, poz. 1240 i Nr 163, poz. 1361) w art. 15 uchyla się ust. 3.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. w art. 37 uchyla się § 3.

W sprawach o ubezwłasnowolnienie wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, do czasu zakończenia postępowania w drugiej instancji, stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Dla osoby niepełnosprawnej ustanawia się kuratora, jeżeli osoba ta potrzebuje pomocy

do prowadzenia wszelkich spraw albo spraw określonego rodzaju lub do załatwienia poszczególnej

sprawy. Zakres obowiązków i uprawnień kuratora określa sąd opiekuńczy.

§ 2.

Kuratelę uchyla się na żądanie osoby niepełnosprawnej, dla której była ustanowiona.

Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona

odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia

strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym

terminie apelacja ulega odrzuceniu. Art. 370

§ 1.

Osobę, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, należy wysłuchać niezwłocznie

po wszczęciu postępowania; wysłuchanie powinno odbyć się w obecności biegłego psychologa

oraz - w zależności od stanu zdrowia osoby, która ma być wysłuchana - biegłego lekarza

psychiatry lub neurologa.

§ 2.

W celu wysłuchania osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, sąd może zarządzić

przymusowe sprowadzenie tej osoby na rozprawę albo wysłuchać ją przez sędziego wyznaczonego.

Na postanowienie sądu o przymusowym sprowadzeniu osoby na rozprawę przysługuje zażalenie.

§ 3.

Niemożność porozumienia się z osobą, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie,

stwierdza się w protokole po wysłuchaniu biegłego lekarza i psychologa uczestniczących

w posiedzeniu.

§ 1.

Jeżeli wniosek o ubezwłasnowolnienie dotyczy osoby pełnoletniej, sąd może na wniosek

uczestnika postępowania lub z urzędu, przy wszczęciu lub w toku postępowania, ustanowić

dla niej doradcę tymczasowego, gdy uzna to za konieczne dla ochrony jej osoby lub

mienia.

§ 2.

Przed ustanowieniem doradcy tymczasowego należy wysłuchać osobę, której dotyczy wniosek

o ubezwłasnowolnienie.

§ 3.

Doradcą tymczasowym należy ustanowić przede wszystkim małżonka, krewnego lub inną

osobę bliską, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie wzgląd na dobro osoby, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie.

§ 4.

Sąd może zwrócić się do organizacji społecznej wymienionej w art. 546 § 3 o wskazanie

osoby, która mogłaby być ustanowiona doradcą tymczasowym.

§ 5.

Postanowienie o ustanowieniu doradcy tymczasowego staje się skuteczne z chwilą doręczenia

go osobie, której dotyczy wniosek. W wypadkach określonych w art. 556 postanowienie

staje się skuteczne z chwilą wydania.

§ 1.

Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone z powodu choroby psychicznej

lub niedorozwoju umysłowego, sąd przed zarządzeniem doręczenia wniosku zażąda, w wyznaczonym

terminie, przedstawienia świadectwa lekarskiego wydanego przez lekarza psychiatrę

o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinii

psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby. Jeżeli ubezwłasnowolnienie

ma nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni

przeciwalkoholowej, a jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii -

zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.

§ 2.

Sąd odrzuca wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli treść wniosku lub dołączone do wniosku

dokumenty nie uprawdopodobniają istnienia choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego

lub występowania innego rodzaju zaburzeń psychicznych osoby, której dotyczy wniosek

o ubezwłasnowolnienie albo w razie niezłożenia żądanego świadectwa, opinii lub zaświadczenia,

chyba że złożenie takich dokumentów nie jest możliwe.

§ 1.

Osoba, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, musi być zbadana przez biegłego

lekarza psychiatrę lub neurologa, a także psychologa.

§ 2.

Opinia biegłego oprócz oceny stanu zdrowia psychicznego lub zaburzeń psychicznych

albo rozwoju umysłowego osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, powinna

zawierać umotywowaną ocenę zakresu jej zdolności do samodzielnego kierowania swoim

postępowaniem i prowadzenia swoich spraw, uwzględniającą postępowanie i zachowanie

się tej osoby.

§ 1.

Postępowanie dowodowe powinno ustalić przede wszystkim stan zdrowia, sytuację osobistą,

zawodową i majątkową osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, rodzaj spraw

wymagających prowadzenia przez tę osobę oraz sposób zaspokajania jej potrzeb życiowych.

§ 2.

Sąd może zobowiązać osoby pozostające we wspólnocie domowej z osobą, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie, do złożenia wykazu majątku należącego do tej osoby

oraz do złożenia przyrzeczenia. Przepisy art. 913, 915-917 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Sąd może zaniechać doręczenia pism sądowych, wezwania lub wysłuchania osoby, której

dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli uzna to za niecelowe ze względu na stan

zdrowia tej osoby, określony w opiniach biegłego lekarza psychiatry lub neurologa

oraz psychologa wydanych po przeprowadzeniu badania. Nie dotyczy to wysłuchania, o

którym mowa w art. 547. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

§ 2.

W wypadkach wskazanych w § 1 sąd orzekający, w celu ochrony w toku postępowania praw

osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, ustanowi kuratora, chyba że ma

ona przedstawiciela ustawowego, który nie jest wnioskodawcą. Przepisy art. 548 § 3

i 4 stosuje się odpowiednio. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

§ 1.

Do zaskarżania postanowień uprawniony jest sam ubezwłasnowolniony nawet wówczas, gdy

ustanowiony został doradca tymczasowy albo kurator.

§ 2.

Do środków odwoławczych wnoszonych przez osobę, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie,

nie stosuje się art. 368. Środka odwoławczego wniesionego przez osobę, której dotyczy

wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie odrzuca się z powodu nieusunięcia braków formalnych.

§ 1.

Kuratora dla osoby niepełnosprawnej sąd opiekuńczy ustanawia na wniosek tej osoby,

a za zgodą osoby niepełnosprawnej - także na wniosek organizacji społecznej, wymienionej

w art. 546 § 3.

§ 2.

W przypadku gdy stan osoby niepełnosprawnej wyłącza możliwość złożenia wniosku lub

wyrażenia zgody, o których mowa w § 1, sąd może ustanowić kuratora z urzędu. Sąd może

ustanowić kuratora z urzędu także w przypadku, o którym mowa w art. 558 § 2.