Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Składki na ubezpieczenia emerytalne

1)

pracowników,

2)

osób wykonujących pracę nakładczą,

3)

członków spółdzielni,

4)

zleceniobiorców,

5)

posłów i senatorów,

6)

stypendystów sportowych,

7)

pobierających stypendium słuchaczy Krajowej Szkoły Administracji Publicznej,

8)

osób wykonujących odpłatnie pracę, na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania

kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

9)

osób współpracujących ze zleceniobiorcami,

10)

funkcjonariuszy Służby Celnej,

11)

poborowych odbywających służbę zastępczą

- finansują z własnych środków, w równych częściach, ubezpieczeni i płatnicy składek.

”

,

b)

ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Składki na ubezpieczenia emerytalne osób pobierających świadczenie szkoleniowe po

ustaniu zatrudnienia finansują z własnych środków, w równych częściach, ubezpieczeni

i płatnicy składek.

”

,

c)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Składki na ubezpieczenia rentowe osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, finansują z własnych

środków, w wysokości 1,5% podstawy wymiaru ubezpieczeni i w wysokości 4,5% podstawy

wymiaru płatnicy składek.

”

;

2)

w art. 22 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

6,00% podstawy wymiaru - na ubezpieczenia rentowe;

”

.

W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego

w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267, z 2006 r. Nr 221, poz. 1615 oraz z 2007 r. Nr 47, poz. 318) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

przychód - kwotę stanowiącą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe ubezpieczonego

niebędącego pracownikiem, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% podstawy wymiaru

składki na ubezpieczenie chorobowe;

”

;

2)

w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy

nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty

odpowiadającej 13,71% tego wynagrodzenia, a w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) - od kwoty wynagrodzenia, o którym mowa w tym przepisie, po odliczeniu kwoty odpowiadającej

13,71% tego wynagrodzenia.

”

.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków

przy pracy i chorób zawodowych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1673, z późn. zm. w art. 9 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

pozostałym osobom - stosuje się zasady określone w art. 46, 48 i 52 ustawy o świadczeniach

pieniężnych z ubezpieczenia chorobowego, z tym że przy ustalaniu podstawy wymiaru

uwzględnia się przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe

po odliczeniu kwoty odpowiadającej 11,26% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie

wypadkowe.

”

.

W okresie od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. stopa procentowa składki

na ubezpieczenie rentowe, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej

w art. 1, wynosi 10,00% podstawy wymiaru, przy czym składkę w wysokości 3,5% podstawy

wymiaru finansują z własnych środków ubezpieczeni, a składkę w wysokości 6,5% podstawy

wymiaru finansują z własnych środków płatnicy składek.

W okresie od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. przychodem, o którym

mowa w art. 3 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 2, jest kwota stanowiąca podstawę wymiaru

składek na ubezpieczenie chorobowe ubezpieczonego niebędącego pracownikiem, po odliczeniu

kwoty odpowiadającej 15,71% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe.

W okresie od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. podstawa wymiaru zasiłku

chorobowego, o której mowa w art. 45 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 2, z tytułu

pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia

za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 15,71% tego wynagrodzenia, a w przypadku

osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za

pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) - od kwoty wynagrodzenia, o którym mowa w tym przepisie, po odliczeniu kwoty odpowiadającej

15,71% tego wynagrodzenia.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego osobom, o których

mowa w art. 9 ust. 3 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 3, stosuje się zasady określone

w art. 46, 48 i 52 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyństwa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267, z 2006 r. Nr 221, poz. 1615 oraz z 2007 r. Nr 47, poz. 318), przy czym przychodem za okres od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.

jest przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe po odliczeniu

kwoty odpowiadającej 13,26% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie wypadkowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2007 r.