Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać manometry do opon pojazdów mechanicznych, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych
Table of Provisions (21)
Statutory Text (21 Articles)
§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla
1) wymagania, którym powinny odpowiadaç manometry do opon pojazdów mechanicznych, zwane
dalej „manometrami”, w zakresie konstrukcji, wykonania oraz charakterystyk metrologicznych;
2) szczegó∏owy zakres badaƒ i sprawdzeƒ wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej
manometrów.
§ 2. Wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu nie
stosuje si´ do manometrów wykonanych w wersji
elektronicznej
1) wyprodukowanych lub wprowadzonych do obrotu
w innym paƒstwie cz∏onkowskim Unii Europejskiej
albo Republice Turcji,
2) wyprodukowanych w paƒstwie cz∏onkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) — b´dàcym stronà umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym
— zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w tych paƒstwach, pod warunkiem ˝e przyrzàdy te spe∏niajà wymagania w stopniu odpowiadajàcym przepisom rozporzàdzenia.
———————
1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo-
wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r.
w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra
Gospodarki (Dz. U. Nr 131, poz. 909).
2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Rady 86/217/EWG z dnia 26 maja
1986 r. w sprawie zbli˝enia ustawodawstw Paƒstw Cz∏onkowskich odnoszàcych si´ do manometrów do opon pojazdów silnikowych (Dz. Urz. WE L 152 z 06.06.1986,
str. 48, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 13, t. 8, str. 148).
Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji
Europejskiej w dniu 4 wrzeÊnia 2006 r. pod numerem
2006/0482/PL, zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów
prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65,
poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia
22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych
(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z póên. zm.).
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y
og∏oszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180,
poz. 1494 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249,
poz. 1834.
§ 3. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o manometrze, nale˝y przez to rozumieç przyrzàd pomiarowy,
przeznaczony do pomiaru ciÊnienia w oponach pojazdów mechanicznych, w którym mechaniczny uk∏ad
pomiarowy przenosi odkszta∏cenie pomiarowego elementu spr´˝ystego do urzàdzenia wskazujàcego,
wskazujàcy ró˝nic´ ciÊnienia (Pe) mi´dzy ciÊnieniem
powietrza w oponie i ciÊnieniem atmosferycznym,
niewyposa˝ony w urzàdzenie wytwarzajàce ciÊnienie,
stosowany w sta∏ych i przenoÊnych urzàdzeniach s∏u˝àcych do pompowania opon pojazdów z nap´dem
silnikowym.
§ 4. Manometr mo˝e byç wykonany w wersji elektronicznej.
§ 5. W sk∏ad manometru mechanicznego wchodzà
wszystkie elementy znajdujàce si´ mi´dzy wentylem
opony a elementem pomiarowym.
§ 6. Konstrukcja manometrów powinna zapewniç
utrzymanie w∏aÊciwej charakterystyki metrologicznej.
§ 7. Wskazania manometru powinny byç wyra˝one
w barach.
§ 8. 1. WartoÊç dzia∏ki elementarnej manometru
mechanicznego rozumiana jako ró˝nica mi´dzy wartoÊciami odpowiadajàcymi dwóm kolejnym wskazom
powinna wynosiç 0,1 bar.
2. Urzàdzenie wskazujàce powinno umo˝liwiç bezpoÊredni i dok∏adny odczyt wartoÊci mierzonego ciÊnienia w ca∏ym zakresie pomiarowym oraz spe∏niaç
nast´pujàce wymagania
1) szerokoÊç cz´Êci wskazówki przes∏aniajàcej wskazy podzia∏ki nie powinna byç wi´ksza od szerokoÊci wskazów;
2) koniec wskazówki powinien przes∏aniaç najkrótsze
wskazy podzia∏ki w po∏owie ich d∏ugoÊci;
3) maksymalna odleg∏oÊç mi´dzy wskazówkà i p∏aszczyznà podzielni nie powinna
a) byç wi´ksza od d∏ugoÊci dzia∏ki elementarnej,
b) przekraczaç 2 mm,
c) w przypadku manometrów z okràg∏à podzielnià, przekraczaç 0,02 L +1 mm, gdzie L oznacza
odleg∏oÊç mi´dzy osià obrotu wskazówki i jej
koƒcem.
3. D∏ugoÊci dzia∏ek elementarnych nie mogà byç
mniejsze ni˝ 1,25 mm.
4. D∏ugoÊci dzia∏ek elementarnych mogà byç
1) równe;
2) ró˝ne, je˝eli ró˝nica mi´dzy
a) d∏ugoÊciami dwóch sàsiednich dzia∏ek nie przekracza 20 % i
b) najwi´kszà i najmniejszà d∏ugoÊcià dzia∏ki elementarnej nie przekracza 50 % najwi´kszej d∏ugoÊci dzia∏ki elementarnej.
5. Ka˝dy co piàty wskaz podzia∏ki powinien byç
d∏u˝szy od pozosta∏ych, a przy co piàtym lub co dziesiàtym wskazie powinno byç naniesione oznakowanie
cyfrowe, przy czym szerokoÊç wskazów powinna byç
sta∏a i nie powinna przekraczaç jednej piàtej d∏ugoÊci
dzia∏ki elementarnej.
§ 9. 1. Manometr wykonany w wersji elektronicznej mo˝e byç wyposa˝ony w automatyczne urzàdzenie nastawiania ciÊnienia.
2. RozdzielczoÊç manometru, o którym mowa
w ust. 1, powinna wynosiç co najmniej 0,1 bar z mo˝liwoÊcià uzyskania wskazaƒ z rozdzielczoÊcià 0,01 bar
przy badaniach i sprawdzeniach przy zatwierdzeniu typu i legalizacji.
3. Manometr, o którym mowa w ust. 1, powinien
byç tak skonstruowany i wykonany, aby w przypadku
wystàpienia zaburzeƒ
1) zmiana wskazaƒ nie przekracza∏a b∏´dów granicznych dopuszczalnych albo
2) po wystàpieniu znaczàcych zmian wskazaƒ, poda∏
sygna∏ ostrzegawczy albo przesta∏ dzia∏aç.
4. Manometr, o którym mowa w ust. 1, powinien
posiadaç mo˝liwoÊç nastawienia i korekty wskazania
zerowego lub automatycznego zerowania.
§ 10. 1. Na manometrze powinny byç zamieszczone w sposób trwa∏y i czytelny w szczególnoÊci nast´pujàce oznaczenia
1) na podzielni
a) symbol mierzonej wielkoÊci — Pe,
b) oznaczenie jednostki miary ciÊnienia — bar,
c) symbol pozycji pracy manometru, w przypadku
gdy manometr ma byç u˝ywany tylko w jednym po∏o˝eniu;
2) na podzielni lub na obudowie
a) nazwa lub znak producenta,
b) znak identyfikacyjny manometru,
c) znak zatwierdzenia typu.
2. Oznaczenia zamieszczone na manometrze nie
powinny utrudniaç odczytu wskazaƒ.
Poz. 679
3. Na manometrze powinno byç zapewnione miejsce na na∏o˝enie cechy zabezpieczajàcej, która ma
uniemo˝liwiç dost´p do jego wn´trza, oraz miejsce na
na∏o˝enie cechy legalizacji.
§ 11. 1. B∏´dy graniczne dopuszczalne manometru
w zakresie temperatur odniesienia od 15 °C do
25 °C wynoszà
1) ±0,08 bar, gdy ciÊnienie mierzone jest nie wi´ksze
ni˝ 4 bar;
2) ±0,16 bar, gdy ciÊnienie mierzone jest wi´ksze
ni˝ 4 bar i nie wi´ksze ni˝ 10 bar;
3) ±0,25 bar, gdy ciÊnienie mierzone jest wi´ksze
ni˝ 10 bar.
2. Graniczna dopuszczalna zmiana wskazaƒ manometru na 1 °C w temperaturach spoza zakresu temperatur odniesienia, ale mieszczàcych si´ w zakresie
od –10 °C do +15 °C i od +25 °C do + 40 °C wynosi
1) 0,004 bar, gdy ciÊnienie mierzone jest nie wi´ksze
ni˝ 4 bar;
2) 0,005 bar, gdy ciÊnienie mierzone jest wi´ksze
ni˝ 4 bar i nie wi´ksze ni˝ 10 bar;
3) 0,05 % wartoÊci górnej granicy zakresu wskazaƒ
wi´kszej ni˝ 10 bar.
3. B∏àd histerezy manometru rozumiany jako ró˝nica wskazaƒ odpowiadajàcych tej samej wartoÊci
mierzonego ciÊnienia, wyst´pujàcych przy ciÊnieniu
wzrastajàcym i przy ciÊnieniu malejàcym, w sta∏ej
temperaturze mieszczàcej si´ w zakresie temperatur
odniesienia, nie powinien przekraczaç bezwzgl´dnej
wartoÊci b∏´du granicznego dopuszczalnego.
4. W przypadku manometrów mechanicznych
1) dla danego ciÊnienia wartoÊç mierzona przy ciÊnieniu wzrastajàcym nie powinna przekraczaç
wartoÊci mierzonej przy ciÊnieniu malejàcym;
2) wskazówka manometru przy ciÊnieniu atmosferycznym powinna zatrzymaç si´ naprzeciwko
wskazu zerowego lub naprzeciwko ustalonego
wskazu wyraênie wyró˝nionego ze wskazów podzia∏ki, przy czym odchylenie od tego wskazu nie
powinno przekraczaç b∏´du granicznego dopuszczalnego;
3) manometr, poni˝ej wskazu zerowego lub poni˝ej
ustalonego wskazu, mo˝e posiadaç ogranicznik zera, przy czym odleg∏oÊç pomi´dzy wskazem
a ogranicznikiem powinna odpowiadaç co najmniej podwójnej wartoÊci b∏´du granicznego dopuszczalnego.
§ 12. Badanie typu manometru obejmuje
1) sprawdzenie obecnoÊci wymaganych oznaczeƒ;
2) wyznaczenie b∏´dów wskazaƒ;
3) wyznaczenie b∏´du histerezy — dla manometrów
do pomiaru ciÊnienia malejàcego;
4) badanie stabilnoÊci charakterystyki metrologicznej;
5) badanie zmiany wskazaƒ pod wp∏ywem temperatury;
6) badanie odpornoÊci na wyst´powanie zaburzeƒ —
dla manometrów wykonanych w wersji elektronicznej.
§ 13. B∏´dy wskazaƒ manometrów sprawdza si´
co najmniej w pi´ciu punktach, równomiernie roz∏o˝onych w ca∏ym zakresie podzia∏ki, w tym w punktach
przy górnej i dolnej granicy zakresu wskazaƒ.
§ 14. Wyznaczenie b∏´du histerezy polega na odczytaniu wskazaƒ co najmniej w pi´ciu punktach równomiernie roz∏o˝onych w ca∏ym zakresie podzia∏ki
manometru, w tym w pobli˝u górnej i dolnej granicy
zakresu pomiarowego, przy wzrastajàcych i malejàcych wartoÊciach ciÊnienia, przy czym w przypadku
malejàcych wartoÊci ciÊnienia odczyty powinny byç
dokonywane po przetrzymaniu manometru przy ciÊnieniu równym górnej granicy zakresu wskazaƒ przez
20 minut (w przypadku manometrów elektronicznych
przez 10 minut).
Poz. 679
§ 16. Wyznaczenie zmiany wskazaƒ manometru
spowodowanych zmianà temperatury polega na okreÊleniu zmiany wskazaƒ dla danej wartoÊci ciÊnienia
w temperaturach –10 °C i +40 °C w porównaniu ze
wskazaniami w temperaturach z zakresu temperatur
odniesienia.
§ 17. Badanie typu manometru w wersji elektronicznej obejmuje sprawdzenie odpornoÊci na wystàpienie nast´pujàcych zaburzeƒ
1) statycznych zmian napi´cia i cz´stotliwoÊci zasilania w przypadku zasilania z
a) sieci — badanie przy minimalnej i maksymalnej
wartoÊci napi´cia zasilania oraz przy minimalnej i maksymalnej cz´stotliwoÊci zasilania,
b) baterii — badanie przy minimalnej i maksymalnej wartoÊci napi´cia zasilania;
2) ciàgu elektrycznych impulsów zaburzajàcych
o amplitudzie 1000 V, czasie narastania 5 ns i czasie trwania 50 ns, trwajàcego 15 ms o ró˝nej polaryzacji i czasie repetycji 300 ms, powtarzanego
10 razy z przerwà co najmniej 10 s;
3) serii 10 pojedynczych wy∏adowaƒ elektrostatycznych z przerwami co 10 s o napi´ciu
a) 8 kV w powietrzu,
b) 6 kV na powierzchni obudowy;
§ 15. 1. Badanie stabilnoÊci charakterystyki metrologicznej manometru polega na poddaniu go próbie
dzia∏ania
1) ciÊnienia o wartoÊci przekraczajàcej o 25 % górnà
granic´ zakresu wskazaƒ przez 15 minut;
2) 1000 impulsów spowodowanych ciÊnieniem
zmiennym od 0 % do (90÷95) % górnej granicy zakresu wskazaƒ, przy czym badania tego nie wykonuje si´ dla manometrów elektronicznych;
3) 10 000 cykli powolnych zmian ciÊnienia od oko∏o
20 % do oko∏o 75 % górnej granicy zakresu wskazaƒ, z cz´stotliwoÊcià nieprzekraczajàcà 60 cykli na
minut´;
4) temperatury otoczenia równej –20 °C przez szeÊç
godzin i temperatury +50 °C przez szeÊç godzin.
2. Po up∏ywie 1 godziny od zakoƒczenia prób,
o których mowa w ust. 1 pkt 1—3, manometry powinny spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 11
ust. 1, 3 i 4.
3. Po zakoƒczeniu próby temperatury, o której mowa w ust. 1 pkt 4, manometr powinien byç pozostawiony w temperaturze mieszczàcej si´ w zakresie temperatur odniesienia przez szeÊç godzin. Po up∏ywie tego okresu manometr powinien spe∏niaç wymagania,
o których mowa w § 11 ust. 1 i 3, a manometry mechaniczne równie˝ wymagania, o których mowa w § 11
ust. 4.
4) jednorodnego pola elektromagnetycznego o polaryzacji pionowej i poziomej i nast´pujàcych parametrach
a) nat´˝enie pola — 3 V/m,
b) zakres cz´stotliwoÊci
1000 MHz,
—
od
26
MHz
do
c) cz´stotliwoÊç sinusoidalna fali modulujàcej —
1 kHz,
d) g∏´bokoÊç modulacji — 80 %.
§ 18. Sprawdzenie manometru podczas legalizacji
pierwotnej i legalizacji ponownej obejmuje
1) sprawdzenie zgodnoÊci z zatwierdzonym typem;
2) wyznaczenie b∏´dów wskazaƒ, poprzez sprawdzenie wskazaƒ manometru co najmniej w trzech
punktach równomiernie roz∏o˝onych w ca∏ym zakresie pomiarowym;
3) wyznaczenie b∏´du histerezy w przypadku manometrów mogàcych mierzyç ciÊnienie wzrastajàce
i malejàce, poprzez odczytanie wskazaƒ co najmniej w trzech punktach równomiernie roz∏o˝onych w ca∏ym zakresie wskazaƒ manometru, dla
wzrastajàcych i malejàcych wartoÊci ciÊnienia
w normalnych warunkach u˝ytkowania.
§ 19. Badania manometru podczas zatwierdzenia
typu, legalizacji pierwotnej i legalizacji ponownej powinny byç wykonywane z wykorzystaniem manome-
trów kontrolnych, których b∏´dy nie powinny przekraczaç jednej czwartej b∏´dów granicznych dopuszczalnych, o których mowa w § 11.
§ 20. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 18 wrzeÊnia
2003 r. w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym
powinny odpowiadaç manometry do pomiaru ciÊnie-
Poz. 679 i 680
nia w ogumieniu pojazdów mechanicznych (Dz. U.
Nr 180, poz. 1763).
§ 21. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
14 dni od dnia og∏oszenia.
Minister Gospodarki: P. G. Woêniak
680
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI MORSKIEJ1)
z dnia 22 maja 2007 r.
w sprawie ustalenia granicy portu morskiego w Kàtach Rybackich od strony làdu
Na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia
21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r.
Nr 153, poz. 1502, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje
§ 1. Granic´ portu morskiego w Kàtach Rybackich
od strony làdu ustala si´, jak nast´puje
Poczàwszy od punktu 1, zlokalizowanego w po∏udniowo-zachodnim naro˝niku dzia∏ki nr 539/1, na styku dzia∏ek nr 539/1, 787/13 i 787/5, granica biegnie
w kierunku pó∏nocno-zachodnim przez trzcinowiska
do punktu 2, zlokalizowanego w zachodnim naro˝niku
dzia∏ki nr 537, na styku granic dzia∏ek nr 537, 534
i 787/5.
W punkcie 2 granica skr´ca w kierunku wschodnim i biegnie wzd∏u˝ granicy dzia∏ek nr 537 i 534 do
punktu 3 zlokalizowanego w po∏udniowo-wschodnim
naro˝niku dzia∏ki nr 534.
W punkcie 3 granica za∏amuje si´ i biegnie w kierunku pó∏nocno-zachodnim do punktu 4, zlokalizowanego w pó∏nocnym naro˝niku dzia∏ki nr 534, na styku
granic dzia∏ek nr 534, 537 i 536.
W punkcie 4 granica skr´ca w kierunku pó∏nocno-wschodnim i biegnie pó∏nocnà granicà dzia∏ek nr 537,
538, 539/1 i 539/2 z po∏udniowà granicà dzia∏ki nr 536
———————
1) Minister Gospodarki Morskiej kieruje dzia∏em administra-
cji rzàdowej — gospodarka morska, na podstawie § 1
ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
1 marca 2007 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki Morskiej (Dz. U. Nr 38, poz. 242).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y
og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, z 2004 r.
Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r.
Nr 203, poz. 1683, z 2006 r. Nr 220, poz. 1600 i Nr 249,
poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125.
do punktu 5, zlokalizowanego w pó∏nocnym naro˝niku
dzia∏ki nr 539/2, na styku granic dzia∏ek nr 539/2, 536,
540 i 541.
W punkcie 5 granica skr´ca w kierunku po∏udniowym i biegnie granicà dzia∏ek nr 539/2 i 541 do punktu 6, zlokalizowanego w po∏udniowym naro˝niku
dzia∏ki nr 541, na styku granic dzia∏ek nr 541, 539/1
i 539/2.
W punkcie 6 granica skr´ca w kierunku wschodnim i biegnie granicà dzia∏ek nr 541 i 539/1 do punktu 7, zlokalizowanego w pó∏nocnym naro˝niku dzia∏ki
nr 539/1, na styku granic dzia∏ek nr 539/1, 541 i 542.
W punkcie 7 granica skr´ca w kierunku po∏udniowo-wschodnim i biegnie wschodnià granicà dzia∏ki
nr 539/1 do punktu 8, zlokalizowanego na linii brzegowej Zalewu WiÊlanego, we wschodnim naro˝niku
dzia∏ki nr 539/1.
Od punktu 8 granica biegnie wzd∏u˝ linii brzegowej Zalewu WiÊlanego w kierunku po∏udniowo-zachodnim do punktu 9, zlokalizowanego na styku linii
brzegowej Zalewu WiÊlanego z obudowà nabrze˝a
wschodniego, i dalej wzd∏u˝ wschodniej kraw´dzi
obudowy nabrze˝a wschodniego przez punkt 10,
a nast´pnie po po∏udniowej kraw´dzi zabudowy
nabrze˝a wschodniego biegnie do punktu 11 zlokalizowanego w po∏udniowym naro˝niku nabrze˝a
wschodniego.
Od punktu 11 granica skr´ca w kierunku po∏udniowo-zachodnim do punktu poczàtkowego 1 i zamyka
wejÊcie do portu w Kàtach Rybackich.
§ 2. Wykaz wspó∏rz´dnych geograficznych punktów za∏amania od 1 do 11 granicy odlàdowej dla portu morskiego Kàty Rybackie podano w uk∏adzie Âwiatowego Systemu Geodezyjnego (World Geodetic System 84, WGS-84)
679
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1)
z dnia 23 maja 2007 r.
w sprawie wymagaƒ, którym powinny odpowiadaç manometry do opon pojazdów mechanicznych,
oraz szczegó∏owego zakresu badaƒ i sprawdzeƒ wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej
tych przyrzàdów pomiarowych2)
Na podstawie art. 9a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243,
poz. 2441, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje