Ustawa z dnia 11 maja 2007 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 29, poz. 257 i Nr 68, poz. 623, z 2005 r. Nr 160, poz. 1341 oraz z 2006 r. Nr 169, poz. 1199) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 i 20 w brzmieniu

„

19)

biokomponenty - wyroby wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach

ciekłych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217) wytwarzane w sposób określony w art. 11 wymienionej ustawy;

20)

biopaliwa ciekłe - wyroby wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 11 i ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach

i biopaliwach ciekłych.

”

;

2)

w art. 65 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Stawka akcyzy wynosi w przypadku

1)

benzyn silnikowych o kodach CN 2710 11 45 lub 2710 11 49 - 1 565,00 zł/1 000 l;

2)

wyrobów powstałych ze zmieszania benzyn, o których mowa w pkt 1, z biokomponentami,

zawierających powyżej 2% biokomponentów, spełniających wymagania jakościowe określone

w odrębnych przepisach - stawka akcyzy określona w pkt 1 obniżona o 1,565 zł od każdego

litra biokomponentów dodanych do tych benzyn, z tym że kwota należnej akcyzy nie może

być niższa niż 10,00 zł/1 000 l;

3)

olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 - 1 048,00 zł/1 000 l;

4)

wyrobów powstałych ze zmieszania olejów napędowych, o których mowa w pkt 3, z biokomponentami,

zawierających powyżej 2% biokomponentów, spełniających wymagania jakościowe określone

w odrębnych przepisach - stawka akcyzy określona w pkt 3 obniżona o 1,048 zł od każdego

litra biokomponentów dodanych do tych olejów napędowych, z tym że kwota należnej akcyzy

nie może być niższa niż 10,00 zł/1 000 l;

5)

biokomponentów, stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe

określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez

względu na kod CN - 10,00 zł/1 000 l.

”

;

3)

w załączniku nr 2 „Wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych” dodaje się pozycję 4a

w brzmieniu

4a

Bez względu na symbol PKWiU

Biokomponenty i biopaliwa ciekłe, wykorzystywane do celów napędowych lub opałowych

Bez względu na symbol CN

Biokomponenty i biopaliwa ciekłe, wykorzystywane do celów napędowych lub opałowych

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571, z późn. zm. w art. 37h ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu

art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą paliwową”.

”

.

W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217) w art. 33

1)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, wysokość kary oblicza się według wzoru

\(

K = 5 \times W \times \left( {M - R} \right)/100\%

\)

gdzie poszczególne symbole oznaczają

K

-

wysokość kary, wyrażoną w złotych,

W

-

ogólną wartość paliw ciekłych i biopaliw ciekłych sprzedanych lub zbytych w innej

formie przez podmiot podlegający karze, a także zużytych przez niego na potrzeby własne,

liczoną za rok, w którym podmiot ten nie zrealizował obowiązku wynikającego z art.

23 ust. 1, wyrażoną w złotych,

M

-

wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego, do którego realizacji byt zobowiązany podmiot

podlegający karze, wyrażoną w procentach,

R

-

wysokość zrealizowanego udziału biokomponentów i innych paliw odnawialnych w ogólnej

ilości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych sprzedanych lub zbytych w innej formie przez

podmiot podlegający karze, a także zużytych przez niego na potrzeby własne w roku,

w którym podmiot ten nie zrealizował obowiązku wynikającego z art. 23 ust. 1, wyrażoną

w procentach.

”

;

2)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. b, kara pieniężna wynosi

1)

10 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,

2)

20 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,

3)

30 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

jest wyższa niż 400 litrów na dobę

- powiększone o iloczyn ilości sprzedanych lub zbytych w innej formie biopaliw ciekłych

i stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego.

”

;

3)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 9 lit. c, kara pieniężna wynosi

1)

5 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

jest mniejsza niż 200 litrów na dobę,

2)

10 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

wynosi od 200 litrów na dobę do 400 litrów na dobę,

3)

15 000 zł - gdy wydajność instalacji do wytwarzania biopaliw ciekłych przez rolnika

jest wyższa niż 400 litrów na dobę

- powiększone o iloczyn ilości biopaliw ciekłych wytworzonych ponad limit określony

w art. 21 ust. 2 lub 3 i stawki podatku akcyzowego dla oleju napędowego.

”

.

W ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej

(Dz. U. Nr 35, poz. 217) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

1.

Rolnikowi, któremu została przyznana płatność do upraw roślin energetycznych do powierzchni

uprawy rzepaku, przysługuje dodatkowa krajowa płatność do tej powierzchni, zwana dalej

„pomocą”.

2.

Stawka pomocy wynosi 176 zł za 1 ha powierzchni uprawy rzepaku.

3.

Wysokość pomocy oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 4.

4.

Pomoc jest przyznawana łącznie z płatnością, o której mowa w art. 7 ust. 3.

5.

Pomoc ma charakter pomocy de minimis w rolnictwie i jest udzielana zgodnie z przepisami

Unii Europejskiej w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora

rybołówstwa.

”

.

Przepisy art. 1 i 2 stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej

o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tych przepisach ze wspólnym rynkiem.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rolnikowi, któremu została przyznana płatność do upraw roślin energetycznych do powierzchni

uprawy rzepaku, przysługuje dodatkowa krajowa płatność do tej powierzchni, zwana dalej

„pomocą”.

2.

Stawka pomocy wynosi 176 zł za 1 ha powierzchni uprawy rzepaku.

3.

Wysokość pomocy oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 4.

4.

Pomoc jest przyznawana łącznie z płatnością, o której mowa w art. 7 ust. 3.

5.

Pomoc ma charakter pomocy de minimis w rolnictwie i jest udzielana zgodnie z przepisami

Unii Europejskiej w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rolnego i sektora

rybołówstwa.