Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 maja 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej

1

Ustawa określa obowiązki przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm., wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa

załącznik nr 1 do ustawy, i produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy

oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty depozytowej.

1a

Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy, który pakuje produkty wytworzone

przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je na rynek krajowy.

1b

W przypadku gdy produkt lub produkt w opakowaniu jest wprowadzany na rynek krajowy

przez przedsiębiorcę niebędącego wytwórcą produktu lub produktu w opakowaniu, który

zlecił wytworzenie tego produktu lub produktu w opakowaniu oraz którego oznaczenie

zostało umieszczone na produkcie lub produkcie w opakowaniu, obowiązki określone w

ustawie obciążają tego przedsiębiorcę.

1c

Przez oznaczenie, o którym mowa w ust. 1b, rozumie się znak towarowy w rozumieniu

ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm. lub firmę, nazwę przedsiębiorcy, a w przypadku osoby fizycznej - imię i nazwisko

przedsiębiorcy lub nazwę, pod którą wykonuje działalność gospodarczą.

2

Przez przedsiębiorcę wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy rozumie się także

1)

przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o powierzchni

handlowej powyżej 500 m

2)

przedsiębiorcę prowadzącego więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego o łącznej

powierzchni handlowej powyżej 5 000 m

3

Przepisy ustawy stosuje się również do przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium

kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towary, których częściami

składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do

ustawy.

3a

Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje

wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów lub produktów w opakowaniach, które uprzednio

zostały wprowadzone na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

4.

W sprawach dotyczących gospodarowania odpadami opakowaniowymi i odpadami poużytkowymi,

nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy o odpadach.

5.

Przepisy ustawy nie naruszają postanowień działu II w tytule I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2005 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących

akumulatorów niklowo-żelazowych oraz innych akumulatorów elektrycznych (symbol PKWiU

31.40.23) oraz materiałów reklamowych, katalogów handlowych itp. (symbol PKWiU 22.22.12),

które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1

akumulatorze kwasowo-ołowiowym - rozumie się przez to wszystkie rodzaje akumulatorów

kwasowo-ołowiowych;

2

eksporcie produktów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny wyjścia

wywóz produktów lub produktów w opakowaniach z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty;

3

imporcie produktów - rozumie się przez to przywóz produktów lub produktów w opakowaniach

z terytorium państwa trzeciego w celu wprowadzenia na terytorium kraju;

3a

importerze - rozumie się przez to także importerów importujących produkty lub produkty

w opakowaniach na potrzeby własne; nie uważa się za importera produktów lub produktów

w opakowaniach przedsiębiorcy, który dokonuje eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy

uprzednio importowanych produktów lub produktów w opakowaniach;

4)

Narodowym Funduszu - rozumie się przez to Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska;

5)

odpadzie opakowaniowym - rozumie się przez to odpady w rozumieniu przepisów o opakowaniach

i odpadach opakowaniowych powstające z opakowań, których rodzaje wymienione są w załączniku

nr 1 do ustawy;

6)

odpadzie poużytkowym - rozumie się przez to odpady powstające z produktów wymienionych

w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy;

7)

odzysku - rozumie się przez to odzysk w rozumieniu przepisów o odpadach;

7a

opakowaniu wielomateriałowym - rozumie się przez to opakowanie wykonane co najmniej

z dwóch różnych materiałów, tak że nie można ich rozdzielić w sposób ręczny lub przy

zastosowaniu prostych metod mechanicznych;

8

opłacie depozytowej - rozumie się przez to opłatę pobieraną przy sprzedaży detalicznej

akumulatorów kwasowo-ołowiowych jako osobnych produktów, której zwrot następuje po

przekazaniu zużytego akumulatora sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub do

punktu systemu zbierania zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę;

9

opłacie produktowej - rozumie się przez to opłatę obliczaną i wpłacaną za opakowania

w przypadku wprowadzania na rynek krajowy produktów w opakowaniach, o których mowa

w załączniku nr 1 do ustawy, a także opłatę obliczaną i wpłacaną w przypadku wprowadzania

na rynek krajowy produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z wyłączeniem

akumulatorów kwasowo-ołowiowych;

9a

posiadaczu odpadów - rozumie się przez to posiadacza odpadów w rozumieniu przepisów

o odpadach;

9b

przedsiębiorcach - rozumie się przez to także przedsiębiorców wprowadzających na terytorium

kraju produkty lub produkty w opakowaniach w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia na potrzeby własne;

10)

recyklingu - rozumie się przez to recykling w rozumieniu przepisów o odpadach;

11)

regeneracji olejów odpadowych - rozumie się przez to regenerację w rozumieniu przepisów

o odpadach;

11a

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

11b

terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzącego

w skład terytorium Wspólnoty Europejskiej;

11c

terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium niewchodzące w skład

terytorium Wspólnoty Europejskiej;

11d

terytorium Wspólnoty Europejskiej - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich

Wspólnoty Europejskiej, z tym że następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich

są wyłączone z terytorium Wspólnoty Europejskiej

-

wyspa Heligoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

-

Ceuta, Melilla, wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

-

Livigno, Campione d'ltalia, włoska część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

-

departamenty zamorskie Republiki Francuskiej - z Republiki Francuskiej,

-

Góra Athos - z Republiki Greckiej,

-

wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii;

11e

wewnątrzwspólnotowa dostawa produktów lub produktów w opakowaniach - rozumie się przez

to wywóz produktów lub produktów w opakowaniach z terytorium kraju na terytorium innego

państwa członkowskiego;

11f

wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów lub produktów w opakowaniach - rozumie się przez

to przemieszczanie produktów lub produktów w opakowaniach z terytorium innego państwa

członkowskiego w celu wprowadzenia na terytorium kraju;

11g

wewnątrzwspólnotowy nabywca - rozumie się przez to także przedsiębiorców dokonujących

wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów lub produktów w opakowaniach na potrzeby własne;

nie uważa się za wewnątrzwspólnotowego nabywcę produktów lub produktów w opakowaniach

przedsiębiorcy, który dokonuje eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy uprzednio

wewnątrzwspólnotowe nabytych produktów lub produktów w opakowaniach;

12)

wojewódzkich funduszach - rozumie się przez to wojewódzkie fundusze ochrony środowiska

i gospodarki wodnej w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska;

12a

wprowadzenie na rynek krajowy - rozumie się przez to wprowadzenie na terytorium kraju;

13

zużytym akumulatorze - rozumie się przez to odpad poużytkowy powstały z akumulatora

kwasowo-ołowiowego, zachowujący podstawowe elementy konstrukcyjne.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 1, ma obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności

recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych.

2

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do dnia 31 grudnia 2007 r.

osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4 do ustawy, z wyłączeniem poziomu

odzysku odpadów z opakowań, których rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy.

2a

Przedsiębiorca wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których

rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy, jest obowiązany osiągnąć

1)

do dnia 31 grudnia 2007 r. co najmniej 50% poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie

dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty, oraz

2)

do dnia 31 grudnia 2014 r. co najmniej 60% poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie

dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty.

2b

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do dnia 31 grudnia 2014 r.

osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych

co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4a do ustawy.

3.

Poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych stanowi wyrażona

w procentach wartość ilorazu masy lub ilości odpadów opakowaniowych i poużytkowych

poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy lub ilości wprowadzonych

na rynek opakowań lub produktów, w określonym czasie.

3a

W przypadku produktów, o których mowa w pozycji 4 w załączniku nr 2 do ustawy, ilość

tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym ustala

się jako średnią roczną z ilości wprowadzonych na terytorium kraju tych produktów

w danym roku kalendarzowym oraz w poprzednich dwóch latach kalendarzowych.

3b

W przypadku przedsiębiorców, którzy rozpoczęli w danym roku kalendarzowym lub w roku

poprzednim działalność polegającą na wprowadzaniu na terytorium kraju produktów, o

których mowa w pozycji 4 w załączniku nr 2 do ustawy, ilość tych produktów wprowadzonych

na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym ustala się odpowiednio jako ilość tych

produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym albo jako średnią

roczną z ilości tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym

albo jako średnią roczną z ilości tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju

w danym roku kalendarzowym oraz roku poprzednim.

4.

Masę i ilość opakowań wprowadzanych na rynek ustala się w oparciu o ewidencję prowadzoną

zgodnie z art. 11.

5.

Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje, z zastrzeżeniem ust. 6, w

dacie ich wydania z magazynu w celu ostatecznego wprowadzenia do obrotu.

6

W przypadku importu produktów lub produktów w opakowaniach uważa się, że importer

wprowadza na terytorium kraju produkty lub produkty w opakowaniach w dacie ich dopuszczenia

do obrotu na terytorium kraju.

6a

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów lub produktów w opakowaniach uważa

się, że przedsiębiorca wprowadza na terytorium kraju produkty lub produkty w opakowaniach

w dacie wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów

lub produktów w opakowaniu.

7.

Opakowania lub produkt uważa się za wprowadzone do obrotu tylko raz.

8.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia ogłoszonego na 6 miesięcy przed dniem

jego wejścia w życie, roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i

poużytkowych, w poszczególnych latach do końca 2007 r. oraz do końca 2014 r., uwzględniając

1)

potrzebę stopniowego tworzenia krajowego systemu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych

i poużytkowych oraz zwiększanie jego efektywności;

2)

działania na rzecz konkurencyjności polskiej gospodarki;

3)

konieczność realizacji zobowiązań międzynarodowych.

9.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku przez danego przedsiębiorcę do masy

odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odzyskowi dodaje się

1)

(uchylony);

2

masę opon zebranych i zregenerowanych (bieżnikowanych) na terytorium kraju;

3

masę olejów bazowych pochodzących z regeneracji zebranych na terytorium kraju olejów

odpadowych, zużytych do wytworzenia wprowadzonych na terytorium kraju olejów smarowych,

z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych W ust. 12 i 13.

9a

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku dla odpadów opakowaniowych i poużytkowych

do odzysku zalicza się procesy R1-R9, R13 i R14 wymienione w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 i Nr 88, poz. 587).

9b

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych

do recyklingu zalicza się procesy R2-R9 i R14 wymieniona w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

10

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu przez danego przedsiębiorcę do masy

olejów odpadowych poddanych recyklingowi dodaje się masę olejów bazowych pochodzących

z regeneracji zebranych na terytorium kraju olejów odpadowych, zużytych do wytworzenia

wprowadzonych na terytorium kraju olejów smarowych, z zastrzeżeniem spełnienia warunków

określonych w ust. 12 i 13.

11

Przy obliczaniu poziomu odzysku i recyklingu nie uwzględnia się produktów, które są

częściami składowymi lub przynależnościami towarów wyeksportowanych lub wywiezionych

z terytorium kraju w drodze wewnątrzwspólnotowej dostawy.

11a

Przy obliczaniu poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

do masy lub ilości wprowadzonych na rynek opakowań lub produktów nie wlicza się produktów

i produktów w opakowaniach, które zostały wyeksportowane lub opuściły terytorium kraju

w drodze wewnątrzwspólnotowej dostawy, dokonanej przez przedsiębiorcę innego niż wytwórca

tych produktów lub produktów w opakowaniach, na podstawie dokumentów potwierdzających

ten eksport lub wewnątrzwspólnotowa dostawę produktów lub produktów w opakowaniach.

11b

Do rzeczywiście osiągniętego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i

poużytkowych nie wlicza się importu oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia odpadów opakowaniowych

i poużytkowych, które poddaje się odzyskowi i recyklingowi na terytorium kraju.

11c

Przy obliczaniu poziomu recyklingu olejów odpadowych wlicza się wyłącznie masę olejów

odpadowych poddanych regeneracji w instalacjach wpisanych do wykazu, o którym mowa

w art. 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

12.

Przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów

bazowych pochodzących z regeneracji może je włączyć do rzeczywiście uzyskanego poziomu

recyklingu, jeżeli

1)

posiada specjalistyczną instalację umożliwiającą prowadzenie procesu regeneracji;

2)

posiada zezwolenie wymagane przepisami o ochronie środowiska;

3)

uzyskane produkty spełniają normy określone w przepisach odrębnych.

13.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, jakie powinien spełnić

przedsiębiorca produkujący w kraju oleje smarowe z udziałem wytworzonych w kraju olejów

bazowych pochodzących z regeneracji, w celu włączenia ich do rzeczywiście uzyskanego

poziomu recyklingu, uwzględniając w nim

1)

potrzebę bezpiecznego dla środowiska wykorzystania olejów odpadowych;

2)

wymagane instalacje służące regeneracji olejów odpadowych;

3)

spełnienie wymagań wynikających z przepisów o odpadach.

W przypadku wprowadzenia na rynek krajowy produktu w opakowaniu wielomateriatowym,

całą masę tego opakowania uwzględnia się w masie opakowań, których rodzaje wymieniono

w załączniku nr 1 do ustawy, według rodzaju materiału, którego zawartość w masie opakowania

wielomateriałowego jest największa.

1.

Obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może być realizowany przez przedsiębiorcę

1)

samodzielnie albo

2)

za pośrednictwem organizacji odzysku, zwanej dalej „organizacją”.

1a

Obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, może być realizowany samodzielnie przez

przedsiębiorcę, który we własnym zakresie poddaje odzyskowi lub recyklingowi zgodnie

z warunkami określonymi w przepisach o odpadach wyłącznie wytworzone przez siebie

odpady opakowaniowe lub poużytkowe, z zastrzeżeniem ust. 1b.

1b

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1a, może obowiązek, o którym mowa w art. 3 ust.

1, realizować także poprzez poddanie odzyskowi lub recyklingowi odpadów, zebranych

poprzez zorganizowaną przez siebie sieć ich selektywnego zbierania, takiego samego

rodzaju i w takiej samej masie lub ilości jak powstałe z wprowadzonych przez siebie

na terytorium kraju produktów lub produktów w opakowaniach.

2.

Organizacja przejmuje od przedsiębiorcy obciążające go obowiązki na podstawie umowy.

3

Przedsiębiorca lub organizacja może zlecić wykonanie poszczególnych czynności związanych

z odzyskiem i recyklingiem posiadaczowi odpadów spełniającemu wymagania określone

w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

4

W przypadku otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizacji, obowiązki ponownie

obciążają przedsiębiorcę w stosunku do ilości lub masy opakowań i produktów wprowadzonych

przez niego na terytorium kraju od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu

otwarcia likwidacji lub ogłoszeniu upadłości. Od pierwszego dnia miesiąca następującego

po dniu otwarcia likwidacji lub ogłoszeniu upadłości wygasają umowy, o których mowa

w ust. 2, zawarte z tą organizacją.

5

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 4, ma obowiązek złożenia sprawozdania spełniającego

wymagania wynikające z art. 10 i art. 15 za okres od dnia wygaśnięcia umowy z organizacją,

o którym mowa w ust. 4, do końca roku kalendarzowego lub do dnia przejęcia obowiązków

przez inną organizację.

1.

Organizacja może prowadzić działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej.

2.

Przedmiotem działania organizacji może być wyłącznie działalność związana z organizowaniem,

zarządzaniem lub prowadzeniem przedsięwzięć związanych z odzyskiem, a w szczególności

z recyklingiem odpadów, a także edukacja ekologiczna.

3.

Firma organizacji zawiera oznaczenie „organizacja odzysku”.

4.

Do używania oznaczenia wskazanego w ust. 3 są uprawnione wyłącznie organizacje utworzone

zgodnie z niniejszą ustawą.

1.

Kapitał zakładowy organizacji powinien wynosić co najmniej 1 000 000 złotych, a ponadto

nie może być zebrany w drodze publicznej subskrypcji, z zastrzeżeniem art. 43.

2.

Kapitał zakładowy organizacji powinien być pokryty w całości wkładem pieniężnym i

wpłacony w całości przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie organizacji.

3.

Kapitał zakładowy organizacji nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony

w jakikolwiek sposób.

4.

Organizacja ma obowiązek utrzymywania kapitałów własnych w wysokości co najmniej potowy

minimalnego kapitału zakładowego określonego w ust. 1.

5.

Akcje organizacji mogą być wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być zamienione na

akcje na okaziciela.

6.

Organizacja nie może wydawać akcji o szczególnych uprawnieniach.

Organizacja jest obowiązana złożyć marszałkowi województwa, w terminie dwóch tygodni

po jej zarejestrowaniu, odpis statutu i wypis z rejestru sądowego lub postanowienie

o wpisie do rejestru sądowego oraz w tym samym terminie odpis wszelkich zmian dokonanych

w statucie lub rejestrze sądowym.

Organizacja jest zobowiązana do zachowania w tajemnicy wszelkich danych przekazanych

jej przez przedsiębiorców. Obowiązek zachowania tajemnicy nie dotyczy obowiązków informacyjnych

wynikających z niniejszej ustawy oraz przypadków, w których przepisy prawa nakazują

ujawnienie tajemnicy.

1

Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub

wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku

nr 1 do ustawy, lub produktów, o których mowa w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest

obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi województwa,

w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.

2

Za dzień rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1, uważa się datę pierwszego

wprowadzenia na terytorium kraju lub powstania pierwszego długu celnego dla produktu

w opakowaniu wymienionym w załączniku nr 1 do ustawy lub produktu wymienionego w załącznikach

nr 2 lub 3 do ustawy.

3.

Przedsiębiorca jest obowiązany w terminie 14 dni złożyć zawiadomienie marszałkowi

województwa o fakcie likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 i 3, powinno zawierać

1)

nazwę i siedzibę lub imię i nazwisko oraz adres przedsiębiorcy;

2)

datę rozpoczęcia lub likwidacji działalności, o której mowa w ust. 1;

3)

określenie rodzaju działalności;

4)

wskazanie sposobu wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1.

5.

Jeżeli dane, o których mowa w ust. 4, ulegną zmianie, przedsiębiorca jest obowiązany

zgłosić ją marszałkowi województwa nie później niż do końca miesiąca następującego

po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wzór

zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 3, kierując się potrzebą ujednolicenia zawiadomień.

1.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, jest obowiązany do złożenia sprawozdania

rocznego, zawierającego informacje o

1)

nazwie i siedzibie lub imieniu i nazwisku oraz adresie przedsiębiorcy;

2

odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w

których wprowadził na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na rynek krajowy produktów

wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

3

odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,

oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

4)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje.

2.

Organizacja jest obowiązana do złożenia sprawozdania rocznego, zawierającego informacje

o

1)

nazwie i siedzibie oraz adresie organizacji;

2)

wykazie przedsiębiorców, w imieniu których działała;

3

odpowiednio masie lub ilości opakowań, wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w

których przedsiębiorcy wymienieni w wykazie wprowadzili na rynek krajowy produkty,

lub wprowadzonych na rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów, wymienionych w

załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

4

odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,

oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje;

5)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje.

3.

Sprawozdania roczne, o których mowa w ust. 1 i 2, składane są marszałkowi województwa

w terminie do dnia 31 marca następnego roku.

4

Sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, nie składają przedsiębiorcy i organizacje,

które sporządzają sprawozdania, o których mowa w art. 15.

Przepisy art. 3 pkt 17, 18 i 19 stosuje się od dnia 1 stycznia 2004 r.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu wejścia w życie nowych aktów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1.

Przedsiębiorca i organizacja są obowiązani do prowadzenia dodatkowej ewidencji, obejmującej

informacje, o których mowa odpowiednio w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 albo w ust. 2 pkt

2 i 3.

2.

Informacje, o których mowa odpowiednio w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 pkt 4, są

ustalane na podstawie dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling.

3

Masę lub ilość odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz sposób odzysku i recyklingu

odpadów opakowaniowych ustala się na podstawie dokumentów potwierdzających odrębnie

odzysk i odrębnie recykling, które prowadzący odzysk lub recykling jest obowiązany

wydać na wniosek przedsiębiorcy lub organizacji, przekazujących odpady do odzysku

lub recyklingu, w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku.

4.

Prowadzący odzysk lub recykling sporządza dokumenty potwierdzające odrębnie odzysk

i odrębnie recykling w trzech egzemplarzach, przy czym jeden egzemplarz jest przeznaczony

dla przekazującego odpad do odzysku i recyklingu, drugi egzemplarz dla przyjmującego

odpad do odzysku i recyklingu, natomiast trzeci egzemplarz dla wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska.

5.

W przypadku gdy przedsiębiorca lub organizacja korzysta z usług innego posiadacza

odpadów w przekazaniu odpadów do odzysku i recyklingu, wniosek o wydanie dokumentów

potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling przedsiębiorca lub organizacja

przekazuje temu posiadaczowi odpadów, który w imieniu przedsiębiorcy lub organizacji

przedkłada go prowadzącemu odzysk lub recykling.

6.

Egzemplarze dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling, o których

mowa w ust. 3, wystawionych na wniosek przedsiębiorcy lub organizacji przekazujących

odpady do odzysku i recyklingu, prowadzący odzysk lub recykling jest obowiązany przekazać

do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego dla swojej siedziby lub

miejsca zamieszkania, a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska,

w terminie 30 dni od dnia wpływu tego wniosku.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentów potwierdzających

odrębnie odzysk i odrębnie recykling, o których mowa w ust. 3, oraz szczegółowe zasady

wystawiania tych dokumentów, kierując się potrzebą ujednolicenia tych dokumentów oraz

zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust.

1.

8.

W przypadku eksportu odpadów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów w celu poddania

odzyskowi lub recyklingowi, masę lub ilość odpadów ustala się na podstawie dokumentu

potwierdzającego ten eksport lub faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowa dostawę

odpadów.

8a

W przypadku eksportu odpadów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi przedsiębiorca

jest obowiązany przedstawić również oświadczenie, że odzysk lub recykling odbywa się

w instalacjach spełniających takie same wymagania jak określone dla instalacji eksploatowanych

na terytorium kraju.

9.

W przypadku gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, samodzielnie

dokonuje odzysku lub recyklingu odpadów, masę lub ilość odpadów poddanych odzyskowi

lub recyklingowi ustala się na podstawie ewidencji odpadów prowadzonej przez tego

przedsiębiorcę.

10.

Przedsiębiorca i organizacja są obowiązani do przechowywania dodatkowej ewidencji,

o której mowa w ust. 1, oraz dokumentów, o których mowa w ust. 3, 8 i 9 oraz w art.

10 i 15, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, albo organizacja, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2, którzy wykonali obowiązek, o którym mowa w art. 3, w wielkości

przekraczającej wymagany w danym roku poziom odzysku lub recyklingu, mogą rozliczyć

masę lub ilość odpadów opakowaniowych lub poużytkowych przekraczającą wymagany poziom

odzysku lub recyklingu w następnym roku kalendarzowym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3, następuje na koniec roku

kalendarzowego.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, albo organizacja, o której mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 2, którzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w art. 3, są obowiązani

do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia

wymaganego poziomu

1)

odzysku;

2)

recyklingu.

2a

Do ponoszenia opłaty produktowej jest obowiązany również przedsiębiorca, który nie

wykonuje obowiązku zapewnienia odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych

w sposób określony w art. 4 ust. 1.

3

Opłatę produktowa oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym

a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie

albo ilości produktów lub opakowań, z wyłączeniem przedsiębiorcy wprowadzającego na

rynek krajowy akumulatory kwasowo-ołowiowe.

3a

Szczegółowy sposób obliczania opłaty produktowej należnej od przedsiębiorcy lub organizacji

z tytułu niewykonania obowiązku odzysku, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, określa załącznik

nr 5 do ustawy.

4

Opłatę produktowa oblicza się oddzielnie dla każdego rodzaju opakowań wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy i produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy (z

wyłączeniem produktów określonych w poz. 1) oraz w załączniku nr 3 do ustawy.

5

Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla opakowań wymienionych

w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do

ustawy nie przekracza 50 zł.

Wpłaty z tytułu opłaty produktowej od wprowadzonych na terytorium kraju urządzeń chłodniczych

i klimatyzacyjnych pobranej na podstawie ustawy, o której mowa w art. 6, zgromadzone na rachunku bankowym Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i

Gospodarki Wodnej, przeznacza się na dofinansowanie działań określonych w art. 410

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi

1

masa w kilogramach - dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy oraz produktów

wymienionych w poz. 1, 3 i 4

2)

ilość w sztukach - dla produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy oraz dla

produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy.

Art. 6 pkt 23 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.

1

Maksymalna stawka opłaty produktowej wynosi

1)

dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy - 3,84 zł za 1 kg;

2)

dla produktów wymienionych w poz. 2 i 3 w załączniku nr 2 do ustawy - 64,14 zł za

sztukę;

3)

dla produktów wymienionych w poz. 4 w załączniku nr 2 do ustawy - 6,41 zł za sztukę;

4)

dla produktów wymienionych w poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy - 2,57 zł za 1 kg;

5

dla produktów wymienionych w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy - 3,84 zł za sztukę;

5)

(uchylony);

6)

dla produktów wymienionych w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy - 2,57 zł za 1 kg

dla opony nowej i używanej regenerowanej (bieżnikowanej) oraz 10,26 zł za 1 kg dla

opony używanej nieregenerowanej (niebieżnikowanej).

7)

(uchylony).

2.

Stawki opłat, określone w ust. 1, podlegają z dniem 1 stycznia każdego roku kalendarzowego

podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług

konsumpcyjnych ogółem, przyjętemu w ustawie budżetowej za rok poprzedni.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, nie później niż w terminie do dnia 30 września

każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski”, wysokość maksymalnych stawek opłat produktowych na następny

rok.

4

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe stawki opłat produktowych dla poszczególnych opakowań

i produktów, o których mowa w ust. 1, kierując się negatywnym oddziaływaniem na środowisko

odpadów opakowaniowych i poużytkowych z tych produktów i opakowań, kosztami ich zagospodarowania

lub wzrostem średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem przyjętego

w ustawie budżetowej za rok poprzedni.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1, pkt 3 lit. c-e, pkt 33-38, pkt 46 i pkt 48, które wchodzą w życie z

dniem 28 grudnia 2005 r.;

2)

art. 1 pkt 7 lit. a i b, pkt 8 lit. a i b, pkt 9, pkt 25 lit. b i pkt 26, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3)

art. 6 pkt 5, pkt 6 lit. a, pkt 8 oraz pkt 12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2007 r.

1

Przedsiębiorca i organizacja, o których mowa w art. 12 ust. 2 i 2a, są obowiązani

do złożenia marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty

produktowej zawierającego informacje o

1)

wysokości należnej opłaty produktowej, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań

lub produktów i określeniem odpowiednio ich masy lub ilości,

2)

odpowiednio masie lub ilości opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w

których przedsiębiorcy wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na

rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3

do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

3)

odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,

oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

4)

osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego

następującego po roku, którego opłata dotyczy.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym

mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

1.

Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej, obliczonej w sposób określony w art. 12, powstaje

na koniec roku kalendarzowego.

2.

Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego

do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy.

1

W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego obowiązku,

nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w wysokości niższej od

należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości

z tytułu opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji określonej w ust. 1 marszałek województwa ustala,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktowa w wysokości odpowiadającej 50% kwoty

niewpłaconej opłaty produktowej.

3.

Termin płatności opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, wynosi 14 dni od dnia, w którym

decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

1.

W razie nieterminowego uiszczenia opłat produktowych lub uiszczenia ich w wysokości

niższej od kwoty należnej naliczane są odsetki za zwłokę w wysokości i na zasadach

określonych w przepisach działu III ustawy - Ordynacja podatkowa.

2.

Do opłat produktowych stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym wpłata powinna nastąpić.

Do ponoszenia opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy

- Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi

województwa.

1.

Sprzedawca detaliczny akumulatora kwasowo-ołowiowego

2.

Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do pobrania opłaty depozytowej, jeżeli przy

sprzedaży akumulatora kwasowo-ołowiowego

3.

Stawka opłaty depozytowej wynosi 30 zł za sztukę.

4.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, przy sprzedaży akumulatora kwasowo-ołowiowego

1.

Sprzedawca detaliczny, który pobrał opłatę depozytową, jest obowiązany, w terminie

30 dni od daty sprzedaży akumulatora kwasowo-ołowiowego

2.

Sprzedawca detaliczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do umieszczenia w punkcie

sprzedaży akumulatora kwasowo-ołowiowego

1

warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora i odbioru opłaty depozytowej w punkcie

sprzedaży detalicznej i punktach systemu zbierania zużytych akumulatorów, zorganizowanych

przez przedsiębiorców, których akumulatory kwasowo-ołowiowe sprzedaje;

2)

określonym w przepisach o Inspekcji Handlowej, prawie składania skarg i wniosków,

dotyczących nieprawidłowości w realizacji zobowiązań wynikających z ustawy przez sprzedawcę

detalicznego;

3)

instytucji, do której należy składać skargi i wnioski dotyczące nieprawidłowości w

realizacji przez sprzedawcę zobowiązań wynikających z ustawy.

Sposób magazynowania zużytych akumulatorów przez sprzedawcę detalicznego nie może

naruszać przepisów szczególnych o zasadach odzysku, unieszkodliwiania, zbierania i

transportu odpadów niebezpiecznych.

1

Przedsiębiorca wytwarzający, importujący lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia

akumulatorów kwasowo-ołowiowych jest obowiązany dołączyć do produktu informację o

warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora oraz o własnych punktach systemu zbierania

tego odpadu.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do odebrania na własny koszt

od sprzedawcy detalicznego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 i art. 21 ust. 1, zużytych

akumulatorów i przekazania ich do recyklingu na zasadach określonych w przepisach

odrębnych.

3

Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży detalicznej jest niemożliwy

z powodu jego likwidacji lub przerwy w działalności, przedsiębiorca wytwarzający,

importujący lub wewnątrzwspólnotowe nabywający akumulatory kwasowo-ołowiowe jest obowiązany,

przez własne punkty systemu zbierania, do przyjęcia zużytego akumulatora wprowadzonego

przez niego do obrotu i zwrotu opłaty depozytowej, w terminie 45 dni od dnia sprzedaży

produktu.

4.

Zwrot opłaty depozytowej w przypadku określonymi w ust. 3 następuje za potwierdzeniem

na fakturze VAT lub paragonie fiskalnym, o którym mowa w art. 20 ust. 4.

5.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany na własny koszt odebrać wszystkie

zużyte akumulatory z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej i przekazać je

do recyklingu.

1.

Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania ministrowi właściwemu do spraw

środowiska oraz Narodowemu Funduszowi sprawozdania zawierającego informację o

1)

wielkościach wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i produktów, z podziałem na poszczególne

rodzaje opakowań i produktów, z wyszczególnieniem odpowiednio masy lub ilości,

2

osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, z wyszczególnieniem

odpowiednio masy lub ilości i sposobu ich odzysku i recyklingu, oraz odpadów poużytkowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

3)

wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne rodzaje

opakowań i produktów

W terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego

dotyczy sprawozdanie.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust.

1, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań.

Przez marszałka województwa oraz urząd marszałkowski rozumie się marszałka województwa

lub urząd marszałkowski właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy

wprowadzającego na rynek krajowy produkty w opakowaniach wymienionych w załączniku

nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, oraz organizacji,

a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej - Marszałka Województwa Mazowieckiego lub Urząd Marszałkowski Województwa

Mazowieckiego.

Nadzór nad wykonaniem przez sprzedawców detalicznych i przedsiębiorców obowiązków

wynikających z rozdziału 4 ustawy sprawuje Inspekcja Handlowa.

1.

Urzędy marszałkowskie prowadzą odrębne rachunki bankowe w celu gromadzenia i odpowiedniego

przekazywania wpływów z opłaty produktowej.

2

Wpływy z tytułu opłaty produktowej oraz dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa

w art. 17 ust. 2, powiększone o przychody z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone

o dochody urzędów marszałkowskich, o których mowa w ust. 3, urzędy marszałkowskie

przekazują w terminie 30 dni po upływie każdego kwartału na odrębny rachunek bankowy

Narodowego Funduszu.

3

Wpływy z opłat produktowych w wysokości 2% stanowią dochody budżetu województwa samorządowego

z przeznaczeniem na koszty egzekucji należności z tytułu opłat produktowych i obsługę

administracyjną systemu opłat produktowych.

(uchylony).

1

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy produktów w opakowaniach

wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym

Narodowego Funduszu.

2

W terminach do dnia 31 maja oraz do dnia 30 listopada roku kalendarzowego następującego

po roku, którego opłata dotyczy, Narodowy Fundusz przekazuje 70% zgromadzonych środków

wojewódzkim funduszom na zasadach określonych w ust. 4.

3

Wojewódzkie fundusze, w terminach do dnia 30 czerwca oraz do dnia 15 grudnia, przekazują

gminom (związkom gmin) środki, o których mowa w ust. 2, na zasadach określonych w

ust. 4.

4.

Środki pochodzące z opłat produktowych za opakowania, powiększone o przychody z oprocentowania,

przekazywane są wojewódzkim funduszom, a następnie gminom (związkom gmin), proporcjonalnie

do ilości odpadów opakowaniowych przekazanych do odzysku i recyklingu, wykazanych

w sprawozdaniach, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 4, na cele, o których mowa w ust.

5.

5.

Pozostałe środki zgromadzone na rachunku bankowym Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie

działań w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych;

2

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów opakowaniowych.

1.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy produktów wymienionych

w poz. 2-4 w załączniku nr 2 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym

Narodowego Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań

w zakresie

1)

odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych powstałych z akumulatorów niklowo-kadmowych,

niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych oraz ogniw i baterii galwanicznych;

2

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych

z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych

oraz baterii i ogniw galwanicznych;

3

selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych,

innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych

przez gminy (związki gmin).

(uchylony).

1

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy produktów wymienionych

w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie przedsięwzięć,

w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania

odpadów poużytkowych z opon oraz na finansowanie działań wykonywanych przez gminy

(związki gmin) w zakresie selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z opon.

1

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy produktów wymienionych

w poz. 1 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie

1)

zbierania i regeneracji odpadów poużytkowych z olejów smarowych oraz na edukację ekologiczną

w tym zakresie;

2)

działań wykonywanych przez gminy (związki gmin) w zakresie selektywnego zbierania

odpadów poużytkowych z olejów smarowych.

1

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy produktów wymienionych

w poz. 2 w załączniku nr 3 do ustawy są gromadzone na odrębnym rachunku bankowym Narodowego

Funduszu.

2.

Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie działań

w zakresie

1)

odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania odpadów poużytkowych z lamp wyładowczych;

2

edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych

z lamp wyładowczych;

3

selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z lamp wyładowczych wykonywanych przez

gminy (związki gmin).

(uchylony).

(uchylony).

1

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) (zarząd związku gmin) jest obowiązany do sporządzenia

rocznego sprawozdania zawierającego informacje o

1)

rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych zebranych przez gminę (związek gmin) lub podmiot

działający w ich imieniu;

2)

rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych przekazanych przez gminę (związek gmin) lub

podmiot działający w ich imieniu do odzysku i recyklingu;

3)

wydatkach poniesionych na działania określone w pkt 1 i 2.

2

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) (zarząd związku gmin) jest obowiązany przechowywać

przez 5 lat dokumenty potwierdzające przekazanie odpadów opakowaniowych do odzysku

i recyklingu.

3

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) (zarząd związku

gmin) przekazuje, w terminie do dnia 15 lutego roku kalendarzowego następującego po

roku, którego dotyczy sprawozdanie, marszałkowi województwa i wojewódzkiemu funduszowi,

właściwemu ze względu na siedzibę gminy (związku gmin).

4

Wojewódzkie fundusze są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu do spraw środowiska

oraz Narodowemu Funduszowi zbiorczą informację o rodzaju i ilości odpadów opakowaniowych

zebranych przez gminy na terenie danego województwa oraz przekazanych do odzysku i

recyklingu, w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku,

którego dotyczy informacja, a w terminach do dnia 15 lipca i 31 grudnia - informację

o przekazanych gminom (związkom gmin) środkach pochodzących z opłat produktowych za

opakowania.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

gospodarki i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady i kryteria gospodarowania środkami z opłat produktowych, kierując

się koniecznością uproszczenia procedur przyznawania środków i ułatwienia korzystania

z nich.

Kto będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą

na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach

lub produktów określonych w załącznikach nr 1-3 do ustawy

1)

nie składa zawiadomienia o rozpoczęciu lub likwidacji tej działalności marszałkowi

województwa, lub nie zawiadamia o zmianach w działalności, lub składa zawiadomienia

nierzetelne, lub

2)

nie składa sprawozdań o opakowaniach lub produktach, osiągniętych poziomach odzysku

lub recyklingu oraz o należnej opłacie produktowej lub składa sprawozdania nierzetelne,

podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc odzysk lub recykling

1)

odmawia wydania dokumentu potwierdzającego odrębnie odzysk i odrębnie recykling przedsiębiorcy

lub organizacji lub wydaje dokument zawierający informacje nierzetelne, lub nie wydaje

tego dokumentu w terminie, o którym mowa w art. 11 ust. 3, lub

2)

nie przekazuje egzemplarza dokumentu potwierdzającego odrębnie odzysk i odrębnie recykling

do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, lub nie przekazuje go w terminie,

o którym mowa w art. 11 ust. 6,

podlega karze grzywny.

Kto będąc posiadaczem odpadów, wykonującym usługę polegającą na przekazywaniu odpadów

do odzysku lub recyklingu, w imieniu biorcy lub organizacji, nie przekazuje wniosku

o wydanie dokumentu potwierdzającego odrębnie odzysk i odrębnie recykling prowadzącemu

odzysk lub recykling

podlega karze grzywny.

Sprzedawca detaliczny akumulatorów kwasowo-ołowiowych

1)

nie przyjmuje zużytego akumulatora lub nie zwraca opłaty depozytowej, lub

2

nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o systemie zbierania zużytych akumulatorów,

podlega karze grzywny.

Przedsiębiorca lub importer wprowadzający do obrotu akumulatory kwasowo-ołowiowe

1

nie dołącza do akumulatorów kwasowo-ołowiowych informacji o warunkach i trybie zwrotu

zużytych akumulatorów oraz o punktach systemu zbierania odpadów,

2)

nie odbiera od sprzedawców detalicznych lub z innych miejsc niż punkty sprzedaży detalicznej

zużytych akumulatorów,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 37-39 następuje w trybie przepisów o

postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92, Nr 39, poz. 459 i Nr 56, poz. 580) w załączniku nr 6 „Wykaz wyrobów akcyzowych” skreśla się poz. 20 „Opakowania z tworzyw

sztucznych, w tym również zastosowane do towarów w nich importowanych”.

(pominięty).

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452 i Nr 63, poz. 638) w art. 2 w ust. 1 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 12 w brzmieniu

„

12)

kontrola przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.

””

(pominięty).

Do dnia 1 stycznia 2003 r. kapitał zakładowy spółek akcyjnych-organizacji odzysku

może wynosić 500 tys. zł.

1.

Przedsiębiorca, który w dniu wejścia w życie ustawy wprowadza na rynek krajowy produkty

w opakowaniach wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy lub produkty wymienione w

załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest obowiązany bez wezwania zgłosić ten fakt marszałkowi

województwa, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.

Do przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 9 ust. 4.

(pominięty).

1.

Przepisów ustawy nie stosuje się do dnia 1 stycznia 2004 r. w stosunku do przedsiębiorców,

którzy w 2000 r. spełnili łącznie następujące warunki

1)

osiągnęli przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych

poniżej 500 tys. zł,

2)

nie dokonywali do dnia 31 grudnia 2000 r. importu towarów używanych lub odpadów, z

zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Przedsiębiorca, który osiągnie w 2001 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów

i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu

towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2002 r.

3.

Przedsiębiorca, który osiągnie w 2002 r. przychód netto ze sprzedaży towarów, wyrobów

i usług oraz operacji finansowych ponad 500 tys. zł lub dokona w tym czasie importu

towarów używanych lub odpadów, stosuje przepisy ustawy od dnia 1 stycznia 2003 r.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 8 ust. 3 pkt 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.;

2)

art. 17 ust. 1 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2004 r.;

3)

art. 17 ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 18-20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

2)

art. 6-14, art. 24, art. 31, art. 39, art. 40, art. 42, art. 51, art. 56, art. 71,

art. 72 pkt 4 i 7, art. 75 pkt 3, art. 76 pkt 3-5, art. 77 pkt 4, art. 78 pkt 3, art.

80, art. 85 i art. 88, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.;

3)

art. 21, art. 33, art. 72 pkt 1 i art. 84, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2006 r.;

4)

art. 28, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-6, art. 64-69, art. 82, art. 83, art.

87, art. 89 i art. 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

5)

art. 30 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem

30 kwietnia 2004 r.;

2)

art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem

2 maja 2004 r.