Ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej

Ustawa określa warunki zachowania przez urządzenie, w tym aparaturę, instalację stacjonarną,

komponent oraz instalację ruchomą, zdolności do zadowalającego działania w określonym

środowisku elektromagnetycznym bez wprowadzania do tego środowiska niedopuszczalnych

zaburzeń elektromagnetycznych, zwane dalej „kompatybilnością elektromagnetyczną”,

oraz procedury oceny zgodności takiego urządzenia z następującymi wymaganiami dotyczącymi

1)

niewywoływania w swoim środowisku zaburzeń elektromagnetycznych o wartościach przekraczających

odporność na te zaburzenia innego urządzenia występującego w tym środowisku oraz

2)

posiadania wymaganej odporności na zaburzenia elektromagnetyczne

- zwanymi dalej „zasadniczymi wymaganiami”.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm..

Wymaganie, o którym mowa w art. 1 pkt 2, nie dotyczy przyrządów pomiarowych w rozumieniu

art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm..

Przepisów ustawy nie stosuje się do urządzeń, które

1)

nie są zdolne do wywoływania w swoim środowisku zaburzeń elektromagnetycznych o wartościach

przekraczających odporność na te zaburzenia innych urządzeń występujących w tym środowisku

oraz

2)

są odporne na zaburzenia elektromagnetyczne występujące zwykle podczas ich używania

zgodnie z przeznaczeniem.

Przepisów ustawy nie stosuje się także do

1)

telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm., które nie wykorzystują widma fal radiowych i są przeznaczone do dołączania do zakończeń

publicznej sieci telekomunikacyjnej;

2)

odbiorczych części urządzeń radiowych oraz urządzeń radiowych nadawczych i nadawczo-odbiorczych;

3)

urządzeń przeznaczonych do używania wyłącznie w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej,

niebędących przedmiotem oferty handlowej, w tym także zestawów części do montażu urządzeń

oraz urządzeń zmodyfikowanych przez radioamatorów na własne potrzeby w celu używania

w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej;

4)

urządzeń telekomunikacyjnych, w rozumieniu art. 2 pkt 46 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, przeznaczonych do używania wyłącznie przez

a)

komórki organizacyjne i jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej

lub przez niego nadzorowane oraz organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub

podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - na własne potrzeby,

b)

organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

- w sieci telekomunikacyjnej eksploatowanej przez te organy i jednostki na potrzeby

Kancelarii Prezydenta, Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i administracji rządowej,

c)

jednostki sił zbrojnych obcych państw oraz jednostki organizacyjne innych zagranicznych

organów państwowych, przebywające czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

na podstawie umów, których Rzeczpospolita Polska jest stroną - w czasie pobytu,

d)

jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego

Biura Antykorupcyjnego - na własne potrzeby,

e)

jednostki organizacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych - na

własne potrzeby,

f)

przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne, zagraniczne misje specjalne oraz

przedstawicielstwa organizacji międzynarodowych, korzystające z przywilejów i immunitetów

na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych, mające swoje siedziby na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej - wyłącznie w zakresie związanym z działalnością dyplomatyczną

tych podmiotów,

g)

jednostki organizacyjne Służby Więziennej - na własne potrzeby,

h)

komórki organizacyjne przeprowadzające czynności wywiadu skarbowego, które wchodzą

w skład jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej nadzorowanych lub podległych

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych - na własne potrzeby;

5)

wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. Nr 93, poz. 896 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565);

6)

pojazdów w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.;

7)

produktów lotniczych, części i wyposażenia w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1592/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2002 r.

w sprawie wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej

Agencji Bezpieczeństwa Transportu Lotniczego

(Dz. Urz. UE L 240 z 07.09.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 7, str. 30).

Określenia użyte w ustawie oznaczają

1)

aparatura - każdy gotowy wyrób lub zespół wyrobów, które są dostępne w obrocie jako

odrębne jednostki funkcjonalne przeznaczone do używania lub do montażu przez użytkownika

oraz zdolne do wywoływania zaburzeń elektromagnetycznych lub podatne na nie;

2)

instalacja ruchoma - połączenie kilku rodzajów aparatury albo połączenie aparatury

i innych wyrobów, którego przeznaczeniem jest używanie w różnych lokalizacjach;

3)

instalacja stacjonarna - połączenie kilku rodzajów aparatury albo połączenie aparatury

i innych wyrobów, którego przeznaczeniem jest używanie w określonej i stałej lokalizacji;

4)

komponent - wyrób o różnym stopniu złożoności przeznaczony do montażu w aparaturze

przez użytkownika, który może wytwarzać zaburzenia elektromagnetyczne lub na którego

działanie takie zaburzenia mogą mieć wpływ;

5)

odporność na zaburzenia elektromagnetyczne - zdolność urządzeń do działania zgodnie

z przeznaczeniem bez ograniczania wykonywanych funkcji w przypadku wystąpienia zaburzeń

elektromagnetycznych;

6)

oznakowanie CE - oznakowanie potwierdzające zgodność aparatury z zasadniczymi wymaganiami

po dokonaniu oceny zgodności;

7)

środowisko elektromagnetyczne - zespół zjawisk elektromagnetycznych występujących

w danym miejscu;

8)

zaburzenie elektromagnetyczne - dowolne zjawisko elektromagnetyczne, które może obniżyć

jakość działania urządzeń albo niekorzystnie wpłynąć na materię ożywioną i nieożywioną.

Do komponentu oraz instalacji ruchomej stosuje się przepisy ustawy dotyczące aparatury.

Aparatura oraz instalacja stacjonarna przed wprowadzeniem do obrotu lub oddaniem do

użytku podlegają obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami.

1.

Oceny zgodności dokonuje producent lub jego upoważniony przedstawiciel.

2.

Domniemywa się, że aparatura spełnia zasadnicze wymagania, jeżeli jest zgodna z normami

zharmonizowanymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

3.

Ocenę zgodności aparatury przeprowadza się dla wszystkich warunków działania tej aparatury,

do jakich jest ona przeznaczona.

4.

W przypadku aparatury, która może być wytwarzana i używana w różnych konfiguracjach,

ocenę zgodności aparatury przeprowadza się dla wszystkich reprezentatywnych konfiguracji

zgodnych z przeznaczeniem aparatury.

5.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wystarczające jest przeprowadzenie oceny zgodności

aparatury w konfiguracji dającej największy poziom zaburzeń elektromagnetycznych i

konfiguracji wykazującej najmniejszą odporność na działanie takich zaburzeń.

1.

Producent sporządza dokumentację techniczną obejmującą proces projektowania i produkcji

aparatury, potwierdzającą jej zgodność z zasadniczymi wymaganiami.

2.

Dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności

1)

opis aparatury zawierający informacje umożliwiające jednoznaczną jej identyfikację;

2)

dowody zgodności z zastosowanymi w całości lub częściowo normami zharmonizowanymi,

o ile takie normy istnieją;

3)

opis działań podjętych w celu zapewnienia zgodności aparatury z zasadniczymi wymaganiami,

jeżeli producent nie zastosował norm zharmonizowanych albo zastosował je częściowo,

a w szczególności

a)

wyjaśnienie podjętych działań,

b)

wyniki obliczeń związanych z projektem aparatury,

c)

opis przeprowadzonych badań lub testów oraz ich wyniki.

3.

Do dokumentacji dołącza się oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 4, jeżeli w

ocenie zgodności brała udział jednostka notyfikowana w rozumieniu przepisów o systemie

oceny zgodności.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel może poddać aparaturę ocenie zgodności

z udziałem jednostki notyfikowanej, autoryzowanej przez ministra właściwego do spraw

łączności, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

2.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przekazuje jednostce notyfikowanej dokumentację

techniczną, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz wskazuje aspekty techniczne dowodzące

spełniania przez aparaturę zasadniczych wymagań, które powinny być ocenione przez

tę jednostkę.

3.

Jednostka notyfikowana dokonuje analizy przekazanej dokumentacji technicznej w zakresie,

o którym mowa w ust. 2, i ocenia, czy wykazuje ona w sposób prawidłowy zgodność aparatury

z zasadniczymi wymaganiami w tym zakresie.

4.

W przypadku potwierdzenia zgodności aparatury z zasadniczymi wymaganiami jednostka

notyfikowana wydaje producentowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi oświadczenie

potwierdzające zgodność aparatury z zasadniczymi wymaganiami oraz wskazujące zasadnicze

wymagania, które były przedmiotem oceny.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, przed wprowadzeniem aparatury do obrotu

lub oddaniem do użytku, potwierdza zgodność aparatury z zasadniczymi wymaganiami wystawiając

deklarację zgodności oraz umieszczając na aparaturze oznakowanie CE.

Deklaracja zgodności, o której mowa w art. 12, zawiera w szczególności

1)

informacje o zgodności aparatury z dyrektywą 2004/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w

sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności

elektromagnetycznej oraz uchylającej dyrektywę 89/336/EWG

(Dz. Urz. UE L 390 z 31.12.2004, s. 24);

2)

opis aparatury zawierający informacje umożliwiające jej jednoznaczną identyfikację;

3)

firmę, oznaczenie siedziby i adres producenta oraz jego upoważnionego przedstawiciela,

jeżeli taki występuje;

4)

wskazanie datowanych wersji norm zharmonizowanych, na podstawie których deklarowana

jest zgodność aparatury z zasadniczymi wymaganiami, oraz informacje o innych działaniach

zastosowanych w celu zapewnienia zgodności aparatury z zasadniczymi wymaganiami, jeżeli

były stosowane;

5)

datę wystawienia deklaracji;

6)

imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do wystawiania deklaracji.

1.

Oznakowanie CE, o którym mowa w art. 12, umieszcza się na aparaturze albo jej tablicy

znamionowej w sposób czytelny i trwały, a w przypadku braku takiej możliwości

1)

na opakowaniu aparatury, jeżeli takie istnieje, i w instrukcji obsługi lub

2)

w dokumencie gwarancyjnym dołączonym do aparatury.

2.

Oprócz oznakowania CE mogą być umieszczone na aparaturze inne znaki, pod warunkiem

że nie zmniejszą widoczności i czytelności oznakowania CE oraz nie będą wprowadzać

w błąd co do znaczenia i formy oznakowania CE.

3.

Oznakowanie CE oznacza także zgodność aparatury z innymi przepisami wymagającymi oznakowania

CE, jeżeli oznakowana aparatura takim przepisom podlega.

4.

Wzór oznakowania CE określa załącznik do ustawy.

1.

Na aparaturze albo jej tablicy znamionowej w sposób czytelny i trwały, a w przypadku

braku takiej możliwości

1)

na opakowaniu aparatury, jeżeli takie istnieje, i w instrukcji obsługi lub

2)

w dokumencie gwarancyjnym dołączonym do aparatury

- umieszcza się nazwę, oznaczenie partii oraz numer seryjny lub inne informacje pozwalające

na jej identyfikację.

2.

Do aparatury dołącza się informację o firmie, siedzibie i adresie producenta oraz,

jeżeli nie ma on siedziby w państwach członkowskich Unii Europejskiej, o firmie, siedzibie

i adresie jego upoważnionego przedstawiciela lub osoby mającej siedzibę w państwach

członkowskich Unii Europejskiej, odpowiedzialnej za wprowadzenie danej aparatury do

obrotu w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Producent dołącza informacje w sprawie środków ostrożności, które należy podjąć podczas

montowania, instalacji, konserwacji i używania aparatury, w celu zapewnienia spełniania

przez aparaturę zasadniczych wymagań.

4.

Jeżeli używanie aparatury na terenie zabudowy mieszkaniowej nie zapewnia jej zgodności

z zasadniczymi wymaganiami, wówczas producent dołącza wskazanie ograniczeń w jej używaniu

wraz z wykazem norm zharmonizowanych właściwych dla tego rodzaju aparatury oraz umieszcza

odpowiednią informację na opakowaniu, jeżeli takie istnieje.

5.

Informacje, o których mowa w ust. 1-4, oraz inne informacje niezbędne do używania

aparatury zgodnie z przeznaczeniem zamieszcza się w instrukcji obsługi.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany udostępniać do celów

kontrolnych, przez okres 10 lat od dnia wyprodukowania ostatniego egzemplarza aparatury,

deklarację zgodności oraz dokumentację techniczną, o której mowa w art. 10.

2.

Jeżeli producent nie ma siedziby w państwach członkowskich Unii Europejskiej i nie

ma upoważnionego przedstawiciela, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na osobie

odpowiedzialnej za wprowadzenie aparatury do obrotu w państwach członkowskich Unii

Europejskiej.

1.

Wykonawca instalacji stacjonarnej dokonuje oceny zgodności tej instalacji przed oddaniem

jej do użytku; art. 9 ust. 2-5 oraz art. 11 stosuje się odpowiednio.

2.

Wykonawcą jest ten, kto dokonał połączenia instalacji stacjonarnej w sposób zapewniający

spełnianie jej funkcji zgodne z przeznaczeniem przed oddaniem jej do użytku. Za wykonawcę

uważa się także każdego, kto dokonał ostatniej modyfikacji w tej instalacji.

3.

Aparatura przeznaczona wyłącznie do zamontowania w instalacji stacjonarnej i niedostępna

w obrocie jako samodzielny wyrób podlega ocenie zgodności wraz z instalacją stacjonarną,

do której została wmontowana. Do takiej aparatury nie stosuje się przepisu art. 12.

4.

Do instalacji stacjonarnej dołącza się dokumentację techniczną zawierającą

1)

opis i schemat instalacji;

2)

informacje o wynikach przeprowadzonych badań zgodności instalacji z zasadniczymi wymaganiami;

3)

informacje o sposobie postępowania w trakcie montażu instalacji, w tym wchodzącej

w jej skład aparatury, zapewniającym zachowanie zgodności z zasadniczymi wymaganiami;

4)

instrukcję używania i konserwacji instalacji;

5)

informacje pozwalające na identyfikację wykonawcy instalacji oraz producenta aparatury

stanowiącej stałe wyposażenie instalacji;

6)

informacje, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2.

1.

Wykonawca instalacji stacjonarnej przekazuje ją właścicielowi lub użytkownikowi wraz

z dokumentacją techniczną, o której mowa w art. 17 ust. 4.

2.

Właściciel lub użytkownik instalacji stacjonarnej jest obowiązany do

1)

utrzymywania jej w stanie zapewniającym zgodność z zasadniczymi wymaganiami;

2)

przechowywania, a w razie potrzeby aktualizowania, i udostępniania do celów kontrolnych

dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 17 ust. 4, przez cały okres używania

tej instalacji.

1.

Dopuszcza się eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń podlegających

obowiązkowej ocenie zgodności bez deklaracji zgodności i oznakowania CE, w celu prezentacji

ich działania, pod warunkiem uwidocznienia informacji, że wystawione urządzenie nie

może być wprowadzone do obrotu ani oddane do użytku do czasu przeprowadzenia oceny

zgodności.

2.

Prezentacja działania urządzenia, o której mowa w ust. 1, jest możliwa pod warunkiem

przedsięwzięcia środków zabezpieczających przed powstawaniem zaburzeń elektromagnetycznych.

Organem właściwym w sprawach kompatybilności elektromagnetycznej jest Prezes Urzędu

Komunikacji Elektronicznej, zwany dalej „Prezesem UKE”, z zastrzeżeniem przepisów

odrębnych regulujących uprawnienia innych organów.

1.

Prezes UKE jest organem uprawnionym do przeprowadzania kontroli spełniania przez urządzenie

wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej, jako organ wyspecjalizowany

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

2.

Do zadań Prezesa UKE należy

1)

badanie zgodności oświadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 4;

2)

kontrola przechowywania i aktualizacji dokumentacji technicznej, o której mowa w art.

17 ust. 4;

3)

kontrola spełniania warunków, o których mowa w art. 19.

Do przeprowadzania kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 21 ust. 1, oraz do postępowania

w sprawie wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku urządzenia niezgodnego z zasadniczymi

i innymi wymaganiami stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności oraz ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

Jeżeli po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 21 ust. 1, Prezes UKE stwierdzi

niezgodność oświadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 4, ze stanem faktycznym, przekazuje

wyniki kontroli ministrowi właściwemu do spraw łączności, w celu podjęcia działań

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

1.

Do kontroli przechowywania oraz aktualizacji dokumentacji technicznej, o której mowa

w art. 17 ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

2.

Jeżeli w wyniku kontroli Prezes UKE stwierdzi, że właściciel lub użytkownik instalacji

stacjonarnej nie spełnił obowiązku, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2, może wezwać

w określonym terminie do dostarczenia dokumentacji technicznej spełniającej wymogi,

o których mowa w ustawie.

3.

W przypadku niedostarczenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1, Prezes UKE może

wydać decyzję zakazującą właścicielowi lub użytkownikowi używania instalacji stacjonarnej,

do czasu dostarczenia dokumentacji, biorąc pod uwagę stopień uchybienia wymogom dotyczącym

tej dokumentacji.

Jeżeli

1)

działanie urządzenia eksponowanego na targach, wystawach i pokazach może wywołać zaburzenia

elektromagnetyczne lub

2)

brak jest informacji, o której mowa w art. 19 ust. 1

- Prezes UKE wydaje decyzję, w której nakazuje wystawcy wstrzymanie prezentacji. Decyzji

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

1.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 41c ust. 3 pkt 1-3 oraz ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny

zgodności, w stosunku do urządzeń niespełniających zasadniczych wymagań, Prezes UKE przekazuje

Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów informację o jej wydaniu wraz z

podaniem, czy brak zgodności jest spowodowany

1)

niespełnieniem zasadniczych wymagań, jeżeli urządzenie nie jest zgodne z normami zharmonizowanymi

lub

2)

niewłaściwym stosowaniem norm zharmonizowanych albo

3)

brakiem odpowiednich norm zharmonizowanych.

2.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje informacje, o których mowa

w ust. 1, Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z

art. 44 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

W zakresie urządzeń przeznaczonych do stosowania w zakładach górniczych, zadania,

o których mowa w art. 21-26, wykonuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm. dotychczasową treść art. 117a oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest organem właściwym w sprawach określonych w

ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej

(Dz. U. Nr 82, poz. 556) w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w zakładach górniczych.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

wymagania, jakim powinny odpowiadać urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia

końcowe;

”

;

2)

w art. 2

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

aparatura - aparaturę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej

(Dz. U. Nr 82, poz. 556);

”

,

b)

uchyla się pkt 16 i 24,

c)

pkt 40 otrzymuje brzmienie

„

40)

szkodliwe zaburzenie elektromagnetyczne - zaburzenie elektromagnetyczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, które

a)

zagraża funkcjonowaniu służby radionawigacyjnej lub służby radiokomunikacyjnej używanej

stale lub czasowo w celu zapewnienia ochrony życia ludzkiego lub mienia lub

b)

w sposób poważny pogarsza, utrudnia lub w sposób powtarzający się przerywa wykonywanie

służby radiokomunikacyjnej działającej zgodnie z przepisami prawa;

”

,

d)

uchyla się pkt 51;

3)

w art. 148 w ust. 1 w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie

„

c)

mogą być chronione przed zaburzeniami elektromagnetycznymi w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej,

”

;

4)

w dziale VI tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie

„

Wymagania dla telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych

”

;

5)

art. 152 otrzymuje brzmienie

„

Art. 152.

Do wymagań dotyczących telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych,

w tym w zakresie eksponowania ich na targach, wystawach i pokazach, a także kontroli

tych urządzeń w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej.

”

;

6)

w art. 153 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

kompatybilności elektromagnetycznej w rozumieniu przepisów o kompatybilności elektromagnetycznej,

w zakresie wynikającym z ich przeznaczenia

”

;

7)

w art. 155 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmiot wprowadzający do obrotu lub oddający do użytku telekomunikacyjne urządzenie

końcowe lub urządzenie radiowe jest obowiązany udzielić Prezesowi UKE, na każde jego

żądanie, wyjaśnień dotyczących tego urządzenia, jego przeznaczenia oraz właściwości

technicznych i eksploatacyjnych, a także wskazać zakres jego zastosowania, z zastrzeżeniem

ust. 2.

”

;

8)

art. 156 otrzymuje brzmienie

„

Art. 156.

Dopuszcza się eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń radiowych i telekomunikacyjnych

urządzeń końcowych podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami

bez deklaracji zgodności i oznakowania znakiem zgodności w celu ich prezentacji, pod

warunkiem uwidocznienia informacji, że wystawione urządzenie nie może być wprowadzone

do obrotu ani przekazane do używania do czasu przeprowadzenia oceny zgodności urządzenia

z zasadniczymi wymaganiami.

”

;

9)

uchyla się art. 157;

10)

w art. 158 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel wprowadzający do obrotu lub oddający

do użytku telekomunikacyjne urządzenia końcowe lub urządzenia radiowe jest obowiązany

udostępniać, do celów kontrolnych, dokumentację związaną z oceną zgodności przez okres

co najmniej 10 lat od dnia wyprodukowania ostatniego egzemplarza urządzenia.

”

;

11)

w art. 200

a)

w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

nieodpłatnego pobierania próbek wprowadzonej do obrotu lub oddanej do użytku aparatury,

w tym telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych, w celu przeprowadzenia

badań w zakresie spełniania przez tę aparaturę zasadniczych wymagań oraz zatrzymania

próbek do czasu prawomocnego zakończenia postępowania;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 5-7, dotyczą urządzeń w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej.

”

;

12)

art. 204 otrzymuje brzmienie

„

Art. 204.

1.

W przypadku stwierdzenia, że urządzenie w rozumieniu przepisów o kompatybilności elektromagnetycznej,

wytwarzające pole elektromagnetyczne powoduje zakłócenie pracy innego urządzenia spełniającego

zasadnicze wymagania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes UKE może wydać decyzję o

1)

czasowym wstrzymaniu używania urządzenia wytwarzającego zaburzenia elektromagnetyczne;

2)

zmianie sposobu używania urządzenia;

3)

zastosowaniu środków technicznych prowadzących do eliminacji zakłócenia, na koszt

podmiotu, któremu wydano decyzję;

4)

czasowym zajęciu urządzenia w celu przeprowadzenia badań niezbędnych do ustalenia

przyczyn zakłóceń.

Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Prezes UKE może uzależnić wydanie czasowo zajętego urządzenia od zgody jego użytkownika

na usunięcie, na koszt użytkownika, przyczyn powodujących niezgodność urządzenia z

zasadniczymi wymaganiami, w szczególności przyczyn zakłóceń.

”

;

13)

po art. 204 dodaje się art. 204a w brzmieniu

„

Art. 204a.

1.

W przypadku stwierdzenia, że urządzenie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, wytwarzające pole elektromagnetyczne, może powodować w określonym miejscu zakłócenie

pracy innego urządzenia spełniającego zasadnicze wymagania w rozumieniu przepisów

o kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes UKE może podjąć działania w celu wyjaśnienia

okoliczności, w jakich takie zakłócenie może wystąpić, i wydać zalecenia pokontrolne,

których wykonanie pozwoli na wyeliminowanie możliwości wystąpienia takiego zakłócenia.

2.

Prezes UKE informuje Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej o

działaniach podjętych w przypadkach, o których mowa w art. 204 lub 204a.

”

;

14)

w art. 205

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby postępowania w przypadku

stwierdzenia, że urządzenie w rozumieniu przepisów o kompatybilności elektromagnetycznej,

wytwarzające pole elektromagnetyczne, używane przez podmioty, o których mowa w art.

4 pkt 1-6 i 8, powoduje zakłócenie pracy innego urządzenia, spełniającego zasadnicze

wymagania w rozumieniu przepisów o kompatybilności elektromagnetycznej, uwzględniając

charakter zadań realizowanych przez te podmioty oraz słuszny interes użytkownika urządzenia,

którego praca jest zakłócana.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw łączności w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi,

w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania postępowania kontrolnego i pokontrolnego

przez Prezesa UKE wobec jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, uwzględniając

charakter zadań realizowanych przez te jednostki oraz słuszny interes użytkowników

urządzeń, których praca jest zakłócana albo może być zakłócana.

”

.

Do procedur oceny zgodności rozpoczętych i niezakończonych przed wejściem w życie

niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Urządzenia, o których mowa w art. 1, mogą być wprowadzane do obrotu lub oddane do

użytku zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy do dnia 20 lipca 2009 r.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 205 ust. 2 i 3 ustawy, o której mowa

w art. 29, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 205 ust. 2 i 3 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 20 lipca 2007 r.

Do wymagań dotyczących telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych,

w tym w zakresie eksponowania ich na targach, wystawach i pokazach, a także kontroli

tych urządzeń w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej.

Dopuszcza się eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń radiowych i telekomunikacyjnych

urządzeń końcowych podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami

bez deklaracji zgodności i oznakowania znakiem zgodności w celu ich prezentacji, pod

warunkiem uwidocznienia informacji, że wystawione urządzenie nie może być wprowadzone

do obrotu ani przekazane do używania do czasu przeprowadzenia oceny zgodności urządzenia

z zasadniczymi wymaganiami.

1.

W przypadku stwierdzenia, że urządzenie w rozumieniu przepisów o kompatybilności elektromagnetycznej,

wytwarzające pole elektromagnetyczne powoduje zakłócenie pracy innego urządzenia spełniającego

zasadnicze wymagania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes UKE może wydać decyzję o

1)

czasowym wstrzymaniu używania urządzenia wytwarzającego zaburzenia elektromagnetyczne;

2)

zmianie sposobu używania urządzenia;

3)

zastosowaniu środków technicznych prowadzących do eliminacji zakłócenia, na koszt

podmiotu, któremu wydano decyzję;

4)

czasowym zajęciu urządzenia w celu przeprowadzenia badań niezbędnych do ustalenia

przyczyn zakłóceń.

Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

2.

Prezes UKE może uzależnić wydanie czasowo zajętego urządzenia od zgody jego użytkownika

na usunięcie, na koszt użytkownika, przyczyn powodujących niezgodność urządzenia z

zasadniczymi wymaganiami, w szczególności przyczyn zakłóceń.

1.

W przypadku stwierdzenia, że urządzenie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o kompatybilności elektromagnetycznej, wytwarzające pole elektromagnetyczne, może powodować w określonym miejscu zakłócenie

pracy innego urządzenia spełniającego zasadnicze wymagania w rozumieniu przepisów

o kompatybilności elektromagnetycznej, Prezes UKE może podjąć działania w celu wyjaśnienia

okoliczności, w jakich takie zakłócenie może wystąpić, i wydać zalecenia pokontrolne,

których wykonanie pozwoli na wyeliminowanie możliwości wystąpienia takiego zakłócenia.

2.

Prezes UKE informuje Komisję Europejską i państwa członkowskie Unii Europejskiej o

działaniach podjętych w przypadkach, o których mowa w art. 204 lub 204a.