PL
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym
Table of Provisions (92)
Statutory Text (92 Articles)
Ustawa określa
1)
zasady tworzenia i funkcjonowania systemów obowiązkowego i umownego gwarantowania
środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych lub należnych z tytułu wierzytelności
potwierdzonych dokumentami wystawionymi przez banki;
2)
rodzaje działań, które mogą być podejmowane w celu udzielania podmiotom objętym obowiązkowym
systemem gwarantowania środków pieniężnych pomocy do wysokości środków gwarantowanych
w przypadkach powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności;
3)
zasady gromadzenia i wykorzystywania informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
deponent - osobę fizyczną, osobę prawną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości
prawnej, o ile posiada zdolność prawną, oraz podmioty, o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą - Prawo bankowe”, będące stroną umowy imiennego rachunku bankowego lub posiadające wynikającą z czynności
bankowych wierzytelność do banku objętego obowiązkowym systemem gwarantowania, potwierdzoną
wystawionym przez ten bank dokumentem imiennym, oraz osoby, o których mowa w art.
55 ust. 1 oraz art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, o ile ich wierzytelność do banku stała się wymagalna przed dniem niedostępności
środków, z wyłączeniem
a)
Skarbu Państwa,
b)
banków,
c
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
(Dz. U. Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i Nr 157, poz. 1119),
d)
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej
(Dz. U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z późn. zm.
e)
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji
(Dz. U. Nr 44, poz. 202, z późn. zm.,
f
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.,
g)
podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 159, poz. 1667, z późn. zm.,
h)
jednostek organizacyjnych, które zgodnie z treścią art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm., nie są uprawnione do sporządzania uproszczonego bilansu oraz rachunku zysków i strat,
i)
akcjonariuszy banku posiadających w dniu zawieszenia działalności banku pakiet co
najmniej 5% akcji, a także osób, które w stosunku do nich są podmiotami dominującymi
lub zależnymi w rozumieniu art. 4 pkt 16 ustawy, o której mowa w lit. c
j)
członków zarządu i rady nadzorczej banku oraz osób pełniących w tym banku funkcje
dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów, jak również dyrektorów i zastępców
dyrektorów oddziałów tego banku, w przypadku gdy osoby te pełniły swoje funkcje w
dniu zawieszenia działalności banku lub spełnienia warunku gwarancji, bądź w okresie
bieżącego roku obrotowego (obrachunkowego) lub poprzedzającego zawieszenie działalności
banku lub dzień spełnienia warunku gwarancji;
2
środki gwarantowane - środki pieniężne zgromadzone w banku przez deponenta na rachunkach
imiennych oraz jego należności wynikające z innych czynności bankowych, w walucie
polskiej lub walutach obcych, według stanu na dzień zawieszenia działalności banku,
potwierdzone wystawionymi przez ten bank dokumentami imiennymi, powiększone o należne
odsetki naliczone do dnia spełnienia warunku gwarancji, a także kwoty, o których mowa
w art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, o ile stały się wymagalne przed dniem zawieszenia działalności banku - do wysokości
określonej ustawą, z wyłączeniem papierów wartościowych innych niż opiewające wyłącznie
na wierzytelności pieniężne, a także listów zastawnych, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych
(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919, z 2005 r. Nr 184, poz. 1539 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119), oraz środków, co do których orzeczono prawomocnym wyrokiem, że pochodzą z przestępstwa
przewidzianego w art. 299 Kodeksu karnego;
3)
podmioty objęte obowiązkowym systemem gwarantowania - zwane dalej „podmiotami objętymi
systemem gwarantowania”
a)
banki krajowe w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe,
b)
oddziały banków mających siedzibę w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej,
wykonujące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - o ile nie są uczestnikami
systemu gwarantowania środków pieniężnych albo system gwarantowania, w którym uczestniczą,
nie zapewnia gwarantowania środków pieniężnych do wysokości określonej w ustawie;
4)
dzień spełnienia warunku gwarancji - dzień wydania postanowienia o ogłoszeniu upadłości
banku;
5)
niedostępność środków - sytuację, w której środki gwarantowane są należne, lecz nie
mogą być wypłacone od dnia zawieszenia działalności banku (dzień niedostępności środków);
6)
saldo dodatnie - dodatnie saldo rachunku bankowego deponenta i jego należności wynikających
z czynności bankowych, po dokonaniu przez syndyka masy upadłości potrąceń wierzytelności
przysługujących wzajemnie deponentowi i bankowi;
7
suma aktywów ważonych ryzykiem - sumę aktywów oraz zobowiązań pozabilansowych, którym
Komisja Nadzoru Bankowego, w trybie przewidzianym ustawą - Prawo bankowe, nadaje wyrażoną procentowo wagę ryzyka;
7
suma aktywów ważonych ryzykiem - sumę aktywów oraz zobowiązań pozabilansowych, którym
Komisja Nadzoru Finansowego, w trybie przewidzianym ustawą - Prawo bankowe, nadaje wyrażoną procentowo wagę ryzyka;
8)
przejęcie banku - nabycie przedsiębiorstwa bankowego lub jego części.
1
W przypadku prowadzenia przez bank jednego rachunku dla kilku osób (rachunek wspólny),
deponentem jest każda z tych osób - w granicach określonych w umowie rachunku, a w
przypadku braku postanowień umownych lub przepisów w tym zakresie - w częściach równych.
2.
W przypadku prowadzenia przez bank rachunku dla spółki cywilnej, jawnej lub komandytowej
- deponentem jest ta spółka.
1.
Oddziały banków, o których mowa w art. 2 pkt 3 lit. b, są objęte systemem gwarantowania
w zakresie, w jakim system gwarantowania w kraju ich siedziby nie zapewnia wypłaty
środków gwarantowanych w granicach określonych w ustawie.
2.
Oddziały banków mających siedzibę w państwach będących członkami Unii Europejskiej
wykonujące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadkach gdy
w państwach tych kwota środków gwarantowanych jest niższa niż określona w ustawie,
mogą, w celu podwyższenia tej kwoty do wysokości określonej ustawą, przystępować do
obowiązkowego systemu gwarantowania.
3.
Warunki przystąpienia oddziału banku, o którym mowa w ust. 2, do systemu gwarantowania
określa Zarząd Funduszu w porozumieniu z odpowiednią instytucją wykonującą zadania
w zakresie gwarantowania środków w państwie, w którym bank ma siedzibę, z zachowaniem
zasad systemu gwarantowania określonych w ustawie.
Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst
ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania
jednolitego tekstu.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem przepisów art. 2b ust.
2 i 3 ustawy zmienianej w art. 1, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej.
1.
Tworzy się Bankowy Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „Funduszem”.
2.
Fundusz posiada osobowość prawną.
3.
Siedzibą Funduszu jest Warszawa.
4.
Rada Ministrów na uzgodniony wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych
i Prezesa Narodowego Banku Polskiego nadaje Funduszowi statut określający szczegółowo
jego zadania, sposób organizacji oraz zasady gospodarki finansowej.
5.
Nadzór nad działalnością Funduszu sprawuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych
w oparciu o kryterium legalności i zgodności ze statutem.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu
art. 1 pkt 15 lit. a), który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.
1.
Do zadań Funduszu w zakresie funkcjonowania systemów obowiązkowego i umownego gwarantowania
zgromadzonych środków pieniężnych należy
1)
określanie na dany rok, zgodnie z art. 25, wysokości środków wyodrębnionych przez
podmioty objęte systemem gwarantowania, w związku z obowiązkiem tworzenia funduszu
ochrony środków gwarantowanych;
2)
wykonywanie obowiązków wynikających z gwarantowania środków pieniężnych na zasadach
określonych w ustawie;
3)
gromadzenie i analizowanie informacji o podmiotach objętych systemem gwarantowania;
4)
nadzór nad umownym systemem gwarantowania środków pieniężnych.
2.
Do zadań Funduszu w zakresie udzielania pomocy podmiotom objętym systemem gwarantowania
należy
1)
udzielanie zwrotnej pomocy finansowej, zgodnie z zasadami określonymi w art. 19 i
art. 20 ustawy, w przypadku powstania niebezpieczeństwa niewypłacalności bądź na nabycie
akcji lub udziałów banków;
1a)
nabywanie wierzytelności banków, w których powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności;
2)
kontrola nad prawidłowością wykorzystania pomocy, o której mowa w pkt 1;
3)
określanie wysokości obowiązkowych opłat rocznych, o których mowa w art. 13 ust. 1
i art. 14, wnoszonych przez podmioty objęte systemem gwarantowania na rzecz Funduszu;
4)
kontrola realizacji programu postępowania naprawczego podmiotu objętego systemem gwarantowania,
w sytuacjach określonych w ustawie.
2a.
Rada Ministrów, na uzgodniony wniosek Prezesa Narodowego Banku Polskiego i ministra
właściwego do spraw instytucji finansowych, określi, w drodze rozporządzenia, formę
organizacyjno-prawną, szczegółowe zasady, zakres i tryb obrotu przez Fundusz wierzytelnościami,
o których mowa w ust. 2 pkt 1a.
3.
Rada Ministrów, na uzgodniony wniosek Prezesa Narodowego Banku Polskiego i ministra
właściwego do spraw instytucji finansowych, może określić, w drodze rozporządzenia,
dodatkowe zadania Funduszu w zakresie udzielania pomocy podmiotom objętym systemem
gwarantowania oraz tryb ich wykonania.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt
4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.
1.
Organami Funduszu są: Rada Funduszu i Zarząd Funduszu.
2
Osoby pełniące funkcje w organach Funduszu nie mogą pełnić funkcji w organach lub
być pracownikami banków.
1.
Rada Funduszu składa się z przewodniczącego oraz 10 członków, posiadających odpowiednie
wykształcenie wyższe i doświadczenie zawodowe.
2.
Przewodniczącego Rady Funduszu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na uzgodniony
wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych i Prezesa Narodowego Banku
Polskiego, po zaopiniowaniu przez właściwą komisję sejmową.
3.
Członków Rady Funduszu powołuje i odwołuje
1)
trzech - minister właściwy do spraw instytucji finansowych;
2)
czterech - Prezes Narodowego Banku Polskiego;
3)
trzech - Związek Banków Polskich, na zasadach określonych w statucie Funduszu.
4.
Zasady i wysokość wynagrodzenia osób wchodzących w skład Rady Funduszu określa Prezes
Narodowego Banku Polskiego w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji
finansowych.
5.
Kadencja Rady Funduszu trwa 4 lata.
1.
Rada Funduszu sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością Funduszu.
2.
Do zadań Rady Funduszu ponadto należy
1)
wykonywanie nadzoru nad działalnością Zarządu Funduszu;
2)
uchwalanie planów działalności i planu finansowego Funduszu;
3)
przedkładanie Radzie Ministrów sprawozdania z działalności Funduszu za rok poprzedni;
4)
zatwierdzanie wniosków Zarządu Funduszu w sprawie zaciągania kredytu, o którym mowa
w art. 34 ust. 3;
5)
określanie na wniosek Zarządu Funduszu wysokości stawek obowiązkowej opłaty rocznej
oraz funduszu ochrony środków gwarantowanych;
6)
określanie zasad i form udzielania pomocy finansowej podmiotom objętym systemem gwarantowania,
o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1;
7)
określanie zasad i form zabezpieczania i dochodzenia zwrotu środków należnych Funduszowi
z tytułu udzielania pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1;
8)
ustalanie wynagrodzeń członków Zarządu Funduszu;
9)
reprezentowanie Funduszu w jego stosunkach prawnych z członkami Zarządu, w szczególności
powoływanie, zawieszanie w czynnościach i odwoływanie członków Zarządu;
10)
uchwalanie regulaminu określającego organizację pracy oraz zasady i tryb działania
Zarządu Funduszu.
1.
Rada podejmuje uchwały większością głosów przy obecności co najmniej 7 osób wchodzących
w skład Rady Funduszu. W przypadku równego rozkładu głosów w głosowaniu decyduje głos
przewodniczącego Rady Funduszu.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego
Banku Polskiego ustala regulamin określający organizację pracy oraz zasady i tryb
działania Rady Funduszu.
1.
Zarząd Funduszu składa się z 5 członków, w tym z prezesa i jego zastępcy.
2.
Zarząd powoływany jest przez Radę Funduszu spośród osób posiadających odpowiednie
wyższe wykształcenie oraz 5-letni staż pracy w bankowości.
3.
Rada Funduszu wybiera Prezesa Zarządu i jego zastępcę spośród członków Zarządu.
4.
Kadencja Zarządu Funduszu trwa 3 lata od dnia powołania Zarządu przez Radę Funduszu.
5.
Członek Zarządu Funduszu, w tym prezes lub jego zastępca, mogą być w każdej chwili
odwołani z pełnionej funkcji przez organ, który ich powołał.
6.
Mandaty członków Zarządu wygasają z dniem upływu kadencji Zarządu albo z dniem zaistnienia
innych okoliczności powodujących wygaśnięcie mandatu członka Zarządu, z zastrzeżeniem
art. 17 ust. 4.
1.
Zarząd Funduszu kieruje Funduszem i reprezentuje go na zewnątrz.
2.
Do zadań Zarządu Funduszu należy
1)
opracowywanie projektów planów działalności i planu finansowego Funduszu;
2)
gospodarowanie środkami Funduszu, z zastrzeżeniem uprawnień Rady Funduszu;
3)
składanie Radzie Funduszu kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności;
4)
składanie wniosków do Rady Funduszu w sprawach, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt
4;
5)
wykonywanie innych czynności niezastrzeżonych dla Rady Funduszu.
Do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych Funduszu upoważnieni
są dwaj członkowie Zarządu Funduszu działający łącznie.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Rada Funduszu i Zarząd Funduszu wykonują swoje funkcje przy pomocy Biura Funduszu,
którego strukturę organizacyjną oraz zasady działania określa Zarząd Funduszu w uzgodnieniu
z Radą Funduszu.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania wnoszą na rzecz Funduszu obowiązkowe opłaty
roczne w wysokości sumy iloczynów
1)
stawki nieprzekraczającej 0,4% i sumy aktywów bilansowych oraz gwarancji i poręczeń
ważonych ryzykiem;
2)
stawki nieprzekraczającej 0,2% i sumy ważonych ryzykiem pozostałych zobowiązań pozabilansowych,
z wyłączeniem linii kredytów przyrzeczonych, dla których stawka wynosi 0; przez kredyty
przyrzeczone rozumie się wynikającą z umowy kwotę zobowiązania do udzielenia kredytu,
pomniejszoną o kwotę jego wykorzystania.
2.
Wysokość stawek, o których mowa w ust. 1, na kolejny rok określa i przekazuje podmiotom
objętym systemem gwarantowania Rada Funduszu, nie później niż do końca roku kalendarzowego
poprzedzającego rok, w którym opłata ma być wniesiona.
3
Podmioty objęte systemem gwarantowania obowiązane są do wnoszenia opłaty, o której
mowa w ust. 1, w terminach określonych przez Fundusz, nie później niż do dnia 31 marca
każdego roku, z tym że opłaty należne od banków spółdzielczych - zrzeszonych w bankach
zrzeszających - wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.
3a.
Od dnia 1 stycznia 1998 r. opłaty ustalone zgodnie z ust. 1 ulegają pomniejszeniu
o 30%. Kwotę z tytułu pomniejszenia na rzecz Funduszu wnosić będzie Narodowy Bank
Polski.
3b.
Od dnia 1 stycznia 1999 r. opłaty ustalone zgodnie z ust. 1 ulegają pomniejszeniu
o 40%, a od dnia 1 stycznia 2001 r. ulegają pomniejszeniu o 50%. Kwotę z tytułu pomniejszenia
na rzecz Funduszu wnosić będzie Narodowy Bank Polski.
4.
Wniesiona opłata roczna, o której mowa w ust. 1, stanowi koszt uzyskania przychodu
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm..
5.
Z dniem spełnienia warunków gwarancji przez podmiot objęty systemem gwarantowania
podmiot ten jest zwolniony z obowiązku wnoszenia opłat rocznych, o których mowa w
ust. 1.
1.
Bank Polska Kasa Opieki S.A., Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy oraz Bank
Gospodarki Żywnościowej S.A. wnoszą, do dnia 31 grudnia 1999 r., obowiązkowe opłaty
roczne naliczone z zastosowaniem połowy stawek, o których mowa w art. 13, z zastrzeżeniem
ust. 5.
1a.
(uchylony).
2.
Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów z umów o kredyt kontraktowy
w bankach prowadzących kasy mieszkaniowe według zasad określonych odrębnymi przepisami.
3
Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Krajowego Funduszu Mieszkaniowego,
Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych, Funduszu Termomodernizacji, Funduszu Dopłat
oraz Krajowego Funduszu Drogowego, utworzonych w Banku Gospodarstwa Krajowego, oraz
od środków zgromadzonych na rachunku rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu
Państwa w tym banku.
3a
Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Funduszu Pożyczek i Kredytów
Studenckich oraz Funduszu Rozwoju Inwestycji Komunalnych utworzonych w Banku Gospodarstwa
Krajowego.
3b
Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Funduszu Poręczeń Unijnych
utworzonego w Banku Gospodarstwa Krajowego oraz od zobowiązań pozabilansowych wynikających
z udzielania gwarancji lub poręczeń ze środków tego Funduszu.
3c
Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Funduszu Kredytu Technologicznego
utworzonego w Banku Gospodarstwa Krajowego.
4.
Od aktywów pochodzących z emisji hipotecznych listów zastawnych i publicznych listów
zastawnych nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej i nie tworzy się funduszu ochrony
środków gwarantowanych.
5.
Banki, o których mowa w ust. 1, w przypadku przejęcia innych banków, wnoszą obowiązkowe
opłaty roczne za rok 1999 od łącznej sumy aktywów i zobowiązań pozabilansowych, o
których mowa w art. 13 ust. 1, naliczone z zastosowaniem stawki określonej w ust.
1 wyłącznie do sumy własnych aktywów bilansowych i zobowiązań pozabilansowych, według
stanu przed przejęciem.
Źródłami finansowania Funduszu są
1)
obowiązkowe opłaty roczne, o których mowa w art. 13 ust. 1, wnoszone przez podmioty
objęte systemem gwarantowania;
2)
kwoty przekazane z funduszu ochrony środków gwarantowanych, o którym mowa w art. 25
ust. 1, pochodzące z wpłat podmiotów objętych systemem gwarantowania, dokonywanych
zgodnie z uchwałą Zarządu Funduszu na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w Narodowym
Banku Polskim;
3)
dochody z oprocentowania pożyczek udzielanych przez Fundusz oraz dochody z oprocentowania
papierów wartościowych, o których mowa w art. 16 ust. 3;
4)
środki uzyskane w ramach bezzwrotnej pomocy zagranicznej;
5)
środki z dotacji udzielonych, na wniosek Funduszu, z budżetu państwa, na zasadach
określonych w prawie budżetowym;
6)
środki z kredytu udzielonego przez Narodowy Bank Polski na uzgodnionych z Funduszem
warunkach;
7)
inne dochody.
1.
Środki Funduszu przeznacza się na
1)
finansowanie zadań Funduszu związanych z gwarantowaniem środków pieniężnych;
2)
finansowanie zadań Funduszu w zakresie udzielania podmiotom objętym systemem gwarantowania
pomocy, o której mowa w rozdziale 3, przy czym pomoc ta może być udzielana jedynie
ze środków, o których mowa w art. 15 pkt 1, 3, 4 i 7, pomniejszonych o kwoty wydatków,
o których mowa w ust. 5.
2.
Nadwyżka bilansowa Funduszu w danym roku powiększa jego fundusze własne.
3
Fundusz może nabywać jedynie papiery wartościowe emitowane, poręczone lub gwarantowane
przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, jak również jednostki uczestnictwa funduszy
rynku pieniężnego, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych.
4.
Środki Funduszu są gromadzone na rachunkach bieżących, wyodrębnionych i rachunkach
lokat terminowych w Narodowym Banku Polskim. Fundusz może także posiadać rachunki
w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych.
4a
Fundusz może uczestniczyć w obrocie skarbowymi papierami wartościowymi także za pośrednictwem
firmy inwestycyjnej i posiadać rachunek bankowy do przeprowadzania tych rozliczeń.
5.
Koszty działalności biura Funduszu oraz inne wydatki związane z wykonywaniem zadań
Funduszu pokrywane są ze środków, o których mowa w art. 15 pkt 1 i pkt 3-7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 12, który wchodzi
w życie z dniem 31 grudnia 2001 r.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Roczne sprawozdanie finansowe Fundusz sporządza do dnia 31 marca każdego roku za poprzedni
rok obrotowy.
2.
Sprawozdanie finansowe Funduszu podlega badaniu przez uprawniony, w trybie odrębnych
przepisów, podmiot wybrany w drodze przetargu przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego,
po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu. Koszt badania ponosi Fundusz.
3.
Do dnia 31 maja każdego roku sprawozdanie z działalności Funduszu i załączone do niego
sprawozdanie finansowe, wraz z wynikami badania, o którym mowa w ust. 2, za rok poprzedni
Rada Ministrów przedstawia Sejmowi do rozpatrzenia.
4.
Odrzucenie przez Sejm sprawozdania z działalności Funduszu za rok poprzedni jest równoznaczne
z wygaśnięciem mandatu wszystkich członków organów Funduszu, z zastrzeżeniem, że pełnią
oni swoje funkcje do czasu powołania nowych członków organów Funduszu.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do członków organów Funduszu, których kadencji nie
obejmuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3.
6
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Bankowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczególne zasady rachunkowości
Funduszu.
6
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Finansowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczególne zasady rachunkowości
Funduszu.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.
Bankowy Fundusz Gwarancyjny zwolniony jest od podatku dochodowego od osób prawnych.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.
17, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Realizując zadania Funduszu, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1, Fundusz może w
szczególności udzielać podmiotom objętym systemem gwarantowania pożyczek, gwarancji
lub poręczeń na warunkach korzystniejszych od ogólnie stosowanych przez banki.
2.
Środki uzyskane przez podmioty objęte systemem gwarantowania w wyniku udzielenia przez
Fundusz pożyczek, gwarancji lub poręczeń, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone
tylko na usunięcie niebezpieczeństwa niewypłacalności lub zakup udziałów albo akcji
banku przez nowych udziałowców lub akcjonariuszy, o ile spełnione zostały warunki,
o których mowa w art. 20.
3.
Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
gwarancji udzielanych przez banki.
4.
Czynności cywilnoprawne, poprzez które dochodzi do realizacji zadań, o których mowa
w ust. 1 oraz w art. 4 ust. 2 pkt 1a, wolne są od opłaty skarbowej.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Warunkiem udzielenia przez Fundusz pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 1a,
jest w szczególności
1)
uznanie przez Zarząd Funduszu przedstawionych przez podmiot objęty systemem gwarantowania,
wnioskujący o udzielenie pomocy, wyników badania sprawozdania finansowego dotyczącego
jego działalności, a w przypadku wniosku o udzielenie pomocy na przejęcie banku, połączenie
się banków lub zakup akcji (udziałów) innego banku - wyników badania sprawozdań finansowych
obu banków;
2
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez podmiot objęty systemem gwarantowania pozytywnej
opinii Komisji Nadzoru Bankowego o programie postępowania uzdrawiającego lub o celowości
przejęcia, połączenia się banków lub zakupu akcji (udziałów) innego banku;
2
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez podmiot objęty systemem gwarantowania pozytywnej
opinii Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania uzdrawiającego lub o celowości
przejęcia, połączenia się banków lub zakupu akcji (udziałów) innego banku;
2a
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez bank ubiegający się o pomoc pozytywnej opinii
Komisji Nadzoru Bankowego o programie postępowania naprawczego;
2a
przedstawienie Zarządowi Funduszu przez bank ubiegający się o pomoc pozytywnej opinii
Komisji Nadzoru Finansowego o programie postępowania naprawczego;
3
wykazanie, że wysokość wnioskowanych przez podmiot objęty systemem gwarantowania pożyczek,
gwarancji, poręczeń oraz środków wydatkowanych przez Fundusz na wykup wierzytelności
byłaby nie wyższa niż łączna maksymalna kwota z tytułu gwarancji w tym podmiocie,
liczona jako suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów banku, a w przypadkach
wniosku o udzielenie pomocy finansowej w celu przejęcia lub połączenia z innym bankiem
- nie wyższa niż suma środków gwarantowanych na rachunkach deponentów w banku przejmowanym;
4)
wykorzystanie dotychczasowych funduszy własnych banku na pokrycie strat banku ubiegającego
się o pomoc lub przejmowanego.
1
Komisja Nadzoru Bankowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności
wszczęcia przez zarząd banku postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ustawy
- Prawo bankowe.
1
Komisja Nadzoru Finansowego informuje niezwłocznie Zarząd Funduszu o wystąpieniu konieczności
wszczęcia przez zarząd banku postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 142 ustawy
- Prawo bankowe.
2
Fundusz na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Bankowego jest ustanawiany kuratorem,
o którym mowa w art. 144 ustawy - Prawo bankowe, w stosunku do banku objętego systemem gwarantowania, o ile udzielił temu bankowi
pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 1a. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie,
o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy - Prawo bankowe.
2
Fundusz na swój wniosek skierowany do Komisji Nadzoru Finansowego jest ustanawiany
kuratorem, o którym mowa w art. 144 ustawy - Prawo bankowe, w stosunku do banku objętego systemem gwarantowania, o ile udzielił temu bankowi
pomocy, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 1a. Funduszowi nie przysługuje wynagrodzenie,
o którym mowa w art. 144 ust. 8 ustawy - Prawo bankowe.
3.
Do wierzytelności Funduszu związanych z udzieleniem pomocy, o której mowa w art. 4
ust. 2 pkt 1, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz innych ustaw regulujących rodzaje i sposoby zabezpieczeń wierzytelności banków.
Celem obowiązkowego systemu gwarantowania środków pieniężnych jest zapewnienie deponentom
wypłaty, do wysokości określonej ustawą, środków gwarantowanych w razie ich niedostępności.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 61, 71, 127 i art.
128 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.
1.
Podmiotami stosunku gwarancji są
1)
Fundusz;
2)
deponent.
2.
Przedmiotem gwarancji jest wierzytelność deponenta, w związku z którą z dniem spełnienia
warunków gwarancji nabywa on w stosunku do Funduszu, na warunkach określonych w ustawie,
uprawnienie do świadczenia pieniężnego.
3
Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2, jest płatne w złotych, według terminarza
wypłat ustalonego w trybie przewidzianym w art. 28 ust. 3, w terminie 30 dni od otrzymania
przez syndyka lub zarządcę
4
Świadczenie pieniężne, o którym mowa w ust. 2 i 3, nie może być wypłacone przed dniem
spełnienia warunku gwarancji.
5
w przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę środków gwarantowanych
w terminie określonym w ust. 3, w szczególności ze względu na nieprawidłowości w prowadzeniu
ksiąg banku lub znaczną liczbę prowadzonych przez bank rachunków, sąd prowadzący postępowanie
upadłościowe może, na wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć termin wypłat, nie dłużej
jednak niż o trzy miesiące.
6
Sąd, o którym mowa w ust. 5, może, na kolejny wniosek Zarządu Funduszu, przedłużyć
termin wypłat środków gwarantowanych o następne trzy miesiące, jednak nie więcej niż
dwukrotnie.
7
Wnioski, o których mowa w ust. 5 i 6, sąd rozpatruje nie później niż w terminie 14
dni od dnia ich wniesienia.
1.
Środki gwarantowane objęte są obowiązkowym systemem gwarantowania od dnia ich wniesienia
na rachunek bankowy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień zawieszenia działalności
banku, a w przypadku należności wynikających z czynności bankowych, o ile czynność
ta została dokonana przed dniem zawieszenia działalności banku - do wysokości (łącznie
z odsetkami naliczonymi zgodnie z umową - do dnia spełnienia warunku gwarancji)
1)
równowartości w złotych 1 000 euro - w 100%;
2)
przekraczającej równowartość w złotych 1 000 euro, a nieprzekraczającej równowartości
w złotych 15 000 euro - w 90%.
2.
Górna granica środków gwarantowanych określona w ust. 1 pkt 2 ulega podwyższeniu do
1)
równowartości w złotych 18 000 euro - od dnia 1 stycznia 2002 r.;
2)
równowartości w złotych 22 500 euro - od dnia 1 stycznia 2003 r.
3.
Do obliczenia wartości euro w złotych przyjmuje się kurs średni z dnia spełnienia
warunku gwarancji, ogłaszany przez Narodowy Bank Polski.
4.
Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, określają maksymalną wysokość roszczeń deponenta
w stosunku do Funduszu, niezależnie od tego, w jakiej wysokości i na ilu rachunkach
posiadał środki pieniężne lub z ilu wierzytelności przysługują mu należności w danym
banku.
5.
Roszczenia z tytułu gwarancji przedawniają się po upływie 5 lat od dnia spełnienia
warunku gwarancji; dotyczy to także roszczeń powstałych przed dniem 15 kwietnia 1997 r.
Deponent nie traci prawa do dochodzenia swych roszczeń od banku ponad kwotę określoną
w art. 23 ust. 1 i 2.
1.
Podmiot objęty systemem gwarantowania obowiązany jest tworzyć fundusz ochrony środków
gwarantowanych na zaspokojenie roszczeń deponentów w przypadku spełnienia warunków
gwarancji przez którykolwiek podmiot objęty tym systemem.
2
Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w kolejnym roku jest ustalana, z
zastrzeżeniem ust. 3, nie później niż do końca poprzedniego roku kalendarzowego, jako
iloczyn stawki w wysokości do 0,4% i sumy środków pieniężnych zgromadzonych w banku
na wszystkich rachunkach, stanowiącej podstawę obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej
stosownie do art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim
(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm., za październik.
3.
Wysokość funduszu ochrony środków gwarantowanych w odniesieniu do banków: Powszechna
Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A., Bank Gospodarki Żywnościowej
S.A. do dnia 31 grudnia 1999 r. ustalana jest, z zastrzeżeniem ust. 4, jako iloczyn
połowy stawki i sumy środków pieniężnych, o których mowa w ust. 2.
4.
Banki, o których mowa w ust. 3, w przypadku przejęcia innych banków, tworzą na rok
1999 fundusz ochrony środków gwarantowanych od łącznej sumy środków pieniężnych, o
których mowa w ust. 2, łączących się banków, z zastosowaniem stawki określonej w ust.
3 wyłącznie do sumy własnych środków pieniężnych przed przejęciem.
5.
Fundusz ochrony środków gwarantowanych jest zwiększany lub zmniejszany w dniu 1 lipca
każdego roku, odpowiednio do wysokości sumy, o której mowa w ust. 2, stanowiącej podstawę
obliczania kwoty rezerwy obowiązkowej za kwiecień każdego roku.
6.
Z dniem spełnienia warunków gwarancji podmiot objęty systemem gwarantowania jest zwolniony
z obowiązku tworzenia funduszu ochrony środków gwarantowanych i zmiany jego wysokości,
o której mowa w ust. 5.
1
Banki są obowiązane
1)
lokować aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych w
a)
skarbowych papierach wartościowych,
b)
bonach pieniężnych Narodowego Banku Polskiego i obligacjach emitowanych przez Narodowy
Bank Polski - o ile mogą być one przedmiotem obrotu,
c)
jednostkach uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego;
2)
deponować określone w pkt 1 lit. a i b aktywa na wyodrębnionym dla każdego banku rachunku
a)
w Narodowym Banku Polskim,
b)
w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych,
c)
w podmiocie prowadzącym rachunki papierów wartościowych i rachunki pieniężne służące
do ich obsługi
- a w przypadku braku takiej możliwości - lokować te aktywa na oprocentowanym rachunku
bieżącym w Narodowym Banku Polskim.
2
Banki spółdzielcze - członkowie zrzeszeń - obowiązane są deponować aktywa stanowiące
pokrycie funduszy ochrony środków gwarantowanych zrzeszenia na wyodrębnionym rachunku
w banku zrzeszającym.
3.
Aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych nie mogą być przedmiotem
zastawu ani być obciążane w jakikolwiek sposób oraz nie podlegają egzekucji sądowej
ani administracyjnej.
4.
Banki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania środków pieniężnych przekazują Zarządowi
Funduszu informacje o sumie wkładów na rachunkach objętych obowiązkowym systemem gwarantowania
środków pieniężnych i wysokości funduszu ochrony środków gwarantowanych w terminach
1)
do dnia 15 grudnia każdego roku, według stanu określanego zgodnie z art. 25 ust. 2,
2)
do dnia 15 czerwca każdego roku, według stanu stanowiącego podstawę obliczenia kwoty
rezerwy obowiązkowej za kwiecień - według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu.
5
W przypadku banków spółdzielczych, o których mowa w ust. 2, obowiązki określone w
ust. 4 wykonują banki zrzeszające.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1.
Syndyk lub zarządca
1
listę deponentów, wraz z wyszczególnieniem kwot środków gwarantowanych należnych każdemu
deponentowi, sporządzoną według wzoru określonego przez Zarząd Funduszu; wysokość
kwot środków gwarantowanych należnych poszczególnym deponentom syndyk lub zarządca
2)
kwotę płynnych środków banku wchodzących w skład masy upadłości, według stanu na dzień
ogłoszenia upadłości banku;
3)
wysokość utworzonego przez ten bank funduszu ochrony środków gwarantowanych oraz wysokość
niewykorzystanej części tego funduszu, według stanu na dzień sporządzenia listy deponentów;
4)
wysokość wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń pracownikom upadłego banku i wysokość
bieżących wydatków związanych z kosztami postępowania upadłościowego, poniesionych
do dnia sporządzenia listy deponentów - powiększonych o wysokość niezbędnych wydatków
związanych z wypłatą środków gwarantowanych - wraz z aktualną wysokością środków płynnych
banku znajdujących się w dyspozycji syndyka lub zarządcy
2
W przypadku stwierdzenia wymagalnych wierzytelności osób, o których mowa w art. 55
ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe, nieobjętych przepisami art. 2 pkt 1 i 2, syndyk masy upadłości, przy ustalaniu należności
spadkobierców, pomniejsza saldo dodatnie o te wierzytelności.
1.
Zarząd Funduszu, w terminie 14 dni, sprawdza przedstawioną przez syndyka lub zarządcę
2
W przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do podanej przez syndyka lub zarządcęart. 168 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze
(Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm., co nie wstrzymuje powzięcia przez Zarząd Funduszu uchwały o przekazaniu kwot na
wypłatę środków gwarantowanych.
3.
Jeżeli Zarząd Funduszu stwierdzi, że lista deponentów nie odpowiada warunkom określonym
w ust. 1, odmawia jej przyjęcia i zwraca ją syndykowi lub zarządcy
4.
Syndyk lub zarządca
1.
Zarząd Funduszu po przyjęciu listy, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1, nie później
niż w ciągu 7 dni, podejmuje i podaje do publicznej wiadomości, w drodze ogłoszenia
w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, oraz przekazuje podmiotom objętym systemem gwarantowania
uchwałę o przekazaniu syndykowi lub zarządcy
2.
Uchwała, o której mowa w ust. 1, określa
1)
kwotę środków przekazywaną syndykowi lub zarządcy
2)
udział w kwocie, o której mowa w ust. 1, poszczególnych podmiotów objętych systemem
gwarantowania proporcjonalnie do wysokości utworzonego funduszu ochrony środków gwarantowanych
w danym podmiocie, z zastrzeżeniem, że niewykorzystaną część funduszu ochrony środków
gwarantowanych banku w stanie upadłości uwzględnia się w tej kwocie w całości;
3)
szczegółowe zasady dokonywania przez syndyka lub zarządcę
4)
wysokość wpłat dokonywanych przez podmioty objęte systemem gwarantowania na wyodrębniony
rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim.
3
Syndyk lub zarządca
3a
W przypadku gdy przeciwko deponentowi jest prowadzone postępowanie karne, z którego
wynika, że środki objęte obowiązkowym systemem gwarantowania mogą pochodzić z przestępstwa
przewidzianego w art. 299 Kodeksu karnego, syndyk lub zarządca
3b
Prokuratura lub sąd mają obowiązek zawiadomienia syndyka lub zarządcy
3c
Minister właściwy do spraw sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki i tryb zawieszania przez syndyka lub zarządcę
3d
Przepisy ust. 3a-3c stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy wypłaty środków gwarantowanych
dokonuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
4.
Po zakończeniu wypłat syndyk lub zarządca
5.
W terminie określonym w ust. 4 syndyk lub zarządca
6.
Zarząd Funduszu sprawuje bieżącą kontrolę przestrzegania przez syndyka lub zarządcę
7.
O nieprawidłowościach ujawnionych w toku kontroli Fundusz zawiadamia sędziego-komisarza,
wzywając syndyka lub zarządcę
1
Dokonywane przez podmioty objęte systemem gwarantowania wpłaty środków przeznaczonych
na wypłatę środków gwarantowanych, w wysokości określonej zgodnie z art. 28 ust. 2
pkt 2, podmioty obowiązane są wnieść na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w
Narodowym Banku Polskim w terminie 7 dni roboczych od podania do publicznej wiadomości
uchwały Zarządu w drodze ogłoszenia w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, z tym że wpłaty,
do których zobowiązane są banki spółdzielcze - zrzeszone w bankach zrzeszających -
wnoszą, w imieniu tych banków, banki zrzeszające.
2.
Środki pochodzące z wpłat, o których mowa w ust. 1, wniesione na wyodrębniony rachunek
specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim, przechodzą na własność Funduszu.
3.
Wpłaty, o których mowa w ust. 1, pomniejszają fundusz ochrony środków gwarantowanych
podmiotu objętego systemem gwarancji, do chwili likwidacji tego funduszu w związku
z upadłością banku i przekazania przez Fundusz kwot na wypłatę środków gwarantowanych.
1.
Z tytułu przekazania środków syndykowi lub zarządcy masy upadłości Funduszowi przysługuje
roszczenie do masy upadłości o zwrot przekazanych kwot, które podlegają zaspokojeniu
w kolejności ustalonej w art. 440 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze.
2.
Kwoty zwrócone Funduszowi przez syndyka lub zarządcę masy upadłości w trybie określonym
w art. 28 ust. 5 nie zmniejszają wierzytelności Funduszu do masy upadłości z tytułu
przekazania środków pieniężnych na wypłatę środków gwarantowanych.
Środki na wypłatę depozytów, przekazane na podstawie uchwały Zarządu Funduszu syndykowi
lub zarządcy
W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy administrowany przed dniem jej wejścia
w życie przez BGŻ S.A. Fundusz Rozwoju Banków Spółdzielczych przejęty z państwowo-spółdzielczego
Banku Gospodarki Żywnościowej zostaje zlikwidowany, a jego środki podlegają przekazaniu
do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego według następujących zasad
1)
środki, które w dniu wejścia w życie ustawy znajdowały się na rachunku BGŻ S.A., zostaną
wraz z należnymi odsetkami przekazane do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z przeznaczeniem
na wsparcie procesów łączenia się banków spółdzielczych oraz realizowane w tych bankach
przedsięwzięcia inwestycyjne, o których mowa w art. 35 ust. 3,
2)
należności Funduszu Rozwoju Banków Spółdzielczych z tytułu pożyczek udzielonych bankom
spółdzielczym niespłacone do dnia wejścia w życie ustawy zostają umorzone.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 12-22 oraz art. 26, 27 i 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.
Kwota na wypłatę środków gwarantowanych, przekazana na podstawie uchwały Zarządu Funduszu,
o której mowa w art. 28, na wyodrębniony rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim, stanowi
dla podmiotu objętego systemem gwarancji koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
1.
Nieprzekazane przez BGŻ S.A. obligacje restrukturyzacyjne serii D na rzecz banków,
o których mowa w art. 39 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji banków spółdzielczych i Banku Gospodarki
Żywnościowej oraz o zmianie niektórych ustaw, oraz obligacje przekazane na rzecz tych banków, które nie zostały wykorzystane,
zgodnie z ich przeznaczeniem, na restrukturyzację wierzytelności zrzeszonych banków
spółdzielczych, podlegają, z zastrzeżeniem ust. 4, z dniem wejścia w życie ustawy
umorzeniu. Środki pieniężne o wartości odpowiadającej środkom otrzymanym przez banki
z tytułu obligacji, które zostają umorzone, przeznacza się na udzielanie pomocy finansowej
wspierającej procesy łączenia banków spółdzielczych oraz realizowane w tych bankach
przedsięwzięcia inwestycyjne, o których mowa w art. 35 ust. 3.
2.
Środki pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają przekazaniu do Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
3.
Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie do otrzymanych przez BGŻ S.A. obligacji
restrukturyzacyjnych serii D, w części stanowiącej równowartość nieprzekazanej w formie
wkładów niepieniężnych na rzecz banków, wymienionych w ust. 1, części majątku BGŻ
S.A.
4.
W przypadku odstąpienia przez bank zrzeszający od restrukturyzacji wierzytelności
banku spółdzielczego, prowadzonej przy wykorzystaniu obligacji restrukturyzacyjnych
serii D, umorzeniu podlegają również obligacje przeznaczone na restrukturyzacje tych
wierzytelności, od których prowadzenia bank zrzeszający odstąpił. Przepisy ust. 1
i 2 stosuje się odpowiednio, z tym że za dzień umorzenia się obligacji przyjmuje się
dzień odstąpienia przez bank zrzeszający od restrukturyzacji wierzytelności.
5.
Umorzeniu nie podlegają obligacje przekazane na zwiększenie kapitału rezerwowego banków,
o których mowa w ust. 1.
6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 30 dni od dnia wejścia
w życie ustawy, w drodze rozporządzenia, określi warunki i tryb rozliczenia podlegających
umorzeniu niewykorzystanych obligacji restrukturyzacyjnych serii D, podając
1)
liczbę obligacji przekazanych do banków regionalnych i depozytu BGŻ S.A. oraz obligacji
posiadanych przez BGŻ S.A., o których mowa w ust. 1, 3 i 4, na podstawie informacji
uzyskanych od tych banków,
2)
kwoty środków podlegających przekazaniu do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z tytułu
dokonanych przez budżet państwa wypłat rat kapitałowych i odsetek od obligacji określonych
w pkt 1, od dnia emisji do dnia ich umorzenia.
1
Po ustaleniu listy wierzytelności przez syndyka, nadzorcę sądowego lub zarządcę lub
po stwierdzeniu wierzytelności prawomocnym orzeczeniem sądu listę deponentów uzupełnia
się o wierzytelności deponentów nieobjęte listą, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt
1.
2.
W przypadku uzupełnienia listy deponentów podmioty objęte systemem gwarancji dokonują
dodatkowych wpłat na rachunek specjalny Funduszu w Narodowym Banku Polskim. Przepisy
art. 28 stosuje się odpowiednio, z tym że wypłata należności deponentów następuje
w pierwszej kolejności z bieżących wpływów powiększających masę upadłości.
Przekazane Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu środki, o których mowa w art. 32 pkt
1 i art. 33 ust. 1, 3 i 4, stanowią źródło finansowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego
w rozumieniu art. 15 ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym i są gromadzone na funduszu restrukturyzacji banków spółdzielczych wyodrębnionym
jako fundusz własny.
1.
W przypadku gdy wielkość roszczeń z tytułu gwarantowanych środków pieniężnych przekroczy
kwotę, o której mowa w art. 15 pkt 2, roszczenia te Fundusz pokrywa z innych źródeł,
o których mowa w art. 15.
2.
Po wyczerpaniu środków finansowych Funduszu wypłaty na podstawie roszczeń deponentów
zaspokajane są ze środków własnych Funduszu, o których mowa w art. 45.
3.
Po wyczerpaniu środków, o których mowa w art. 45, Prezes Narodowego Banku Polskiego
może udzielić Funduszowi kredytu na uzgodnionych z Funduszem warunkach. Wysokość kredytu
nie może przekroczyć kwoty równej połowie przychodów Funduszu z tytułu opłat rocznych
wnoszonych przez podmioty objęte systemem gwarantowania.
4.
Po wyczerpaniu środków, o których mowa w ust. 1 i 2, Rada Ministrów w drodze rozporządzenia,
po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może podwyższyć poziom
obciążeń, o których mowa w art. 13 ust. 1, art. 14 i art. 25 ust. 2, 3 i 4, stosując
stawkę opłaty do wysokości 0,8%.
1.
Środki pieniężne, o których mowa w art. 32 pkt 1 i art. 33 ust. 1, 3 i 4 Bankowy Fundusz
Gwarancyjny może przeznaczyć wyłącznie na udzielanie bankom spółdzielczym, w których
nie występuje niebezpieczeństwo niewypłacalności, zwrotnej pomocy finansowej na warunkach
korzystniejszych niż ogólnie stosowane dla tych banków.
2.
Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, jest udzielana, jeżeli w ocenie Bankowego
Funduszu Gwarancyjnego sytuacja banku spółdzielczego pozwala na uznanie braku zagrożenia
spłaty pożyczki, a ponadto bank spółdzielczy ustanowi odpowiednie prawne zabezpieczenia
wierzytelności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
3.
Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, może być udzielona na finansowanie łączenia
się banków spółdzielczych oraz realizację inwestycji tych banków, a w szczególności
a)
unifikację programów i sprzętu informatycznego,
b)
ujednolicenie technologii bankowej,
c)
ujednolicenie procedur finansowo-księgowych,
d)
unifikację oferty produktów i usług bankowych,
e)
nabycie akcji banku zrzeszającego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy.
1.
Na Fundusz przechodzą, z mocy prawa, wierzytelności przysługujące deponentowi w stosunku
do masy upadłości, w wysokości kwot wypłaconych z tytułu gwarantowania środków pieniężnych.
1a
W przypadku nabycia przedsiębiorstwa bankowego w trybie art. 437 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, na nabywcę nie przechodzą zobowiązania wynikające z wierzytelności Funduszu, o których
mowa w ust. 1.
2.
Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości przekazywane są w pierwszej kolejności
na spłatę kredytu, o którym mowa w art. 34 ust. 3, oraz uzupełnienie środków Funduszu,
o których mowa w art. 45.
3
pozostałe kwoty Zarząd Funduszu wykorzystuje jedynie na cele związane z realizacją
zadań w zakresie wypłat środków gwarantowanych, a mianowicie
1)
wykorzystuje w przypadkach konieczności powiększenia środków przekazanych syndykom
lub zarządcom na podstawie dotychczas powziętych uchwał w trybie art. 28 ust. 1;
2)
uwzględnia przy podejmowaniu kolejnych uchwał o przekazaniu syndykowi lub zarządcy
kwot na wypłatę środków gwarantowanych.
4.
Do uchwał Zarządu Funduszu w zakresie określonym w ust. 3 pkt 1 nie stosuje się przepisu
art. 28 ust. 1.
1.
Formy, tryb oraz szczegółowe warunki udzielania pomocy, o której mowa w art. 35 ust.
1, w tym zasady oprocentowania, pobierania prowizji i zabezpieczenia spłaty, określa
Rada Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
Bank spółdzielczy w okresie korzystania z pomocy, o której mowa w art. 35 przeznacza
nie mniej niż 80 % nadwyżki bilansowej na zwiększanie funduszu zasobowego lub rezerwowego.
3.
Udzielając pomocy Bankowy Fundusz Gwarancyjny może zastrzec dla banku obowiązek przekazywania
określonych przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny informacji oraz poddanie działalności
banku kontroli w zakresie celowości wykorzystania udzielonej pożyczki.
Z tytułu opóźnienia w dokonywaniu opłat rocznych, o których mowa w art. 13 ust. 1,
oraz wpłat, o których mowa w art. 29 i 33 ust. 2, Funduszowi przysługują odsetki w
wysokości odsetek pobieranych od zaległości podatkowych.
1.
Pomoc finansowa z zachowaniem warunków określonych w art. 35 i 36 może być udzielona
także bankom spółdzielczym, które dokonały połączenia z innymi bankami w okresie 3
lat przed dniem wejścia w życie ustawy.
2.
Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona do wysokości nie wyższej niż odpowiadająca
kosztom działalności banku w związku z dokonanym połączeniem, w szczególności na cele
określone w art. 35 ust. 3 lit. a) - d).
1.
Wyciągi z ksiąg Funduszu, podpisane przez upoważnionych członków Zarządu Funduszu
i opatrzone jego pieczęcią, stwierdzające istnienie zobowiązania podmiotu objętego
systemem gwarancji na rzecz Funduszu i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte na nich
roszczenia są wymagalne, mają moc tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla
nich klauzul wykonalności.
2.
Egzekucja należności stwierdzonych dokumentami wymienionymi w ust. 1 odbywa się, w
zależności od charakteru zobowiązań, w trybie określonym w Kodeksie postępowania cywilnego
bądź w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3.
Dłużnik, w drodze powództwa, może żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji
prowadzonej przez Fundusz, według Kodeksu postępowania cywilnego bądź przepisów o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli egzekwowana wierzytelność nie istnieje
lub istnieje w kwocie mniejszej albo gdy dłużnik zgłasza wzajemne roszczenia nadające
się do potrącenia z wierzytelności egzekwowanej.
4.
W trybie zabezpieczenia powództwa sąd na wniosek powoda może zawiesić postępowanie
egzekucyjne.
1.
Rada Ministrów dokona, w drodze rozporządzenia, w terminie 30 dni od dnia wejścia
w życie ustawy, zmian w statucie Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji
Nadzoru Bankowego, w drodze rozporządzenia, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie
ustawy, dokona zmian szczególnych zasad rachunkowości Bankowego Funduszu Gwarancyjnego.
1.
Narodowy Bank Polski, na wniosek Zarządu Funduszu, przekazuje Funduszowi posiadane
informacje o sytuacji podmiotów objętych systemem gwarantowania, które wystąpiły do
Funduszu z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej, w zakresie niezbędnym do oceny
planu wykorzystania pomocy Funduszu w celu uzdrowienia gospodarki banku lub połączenia
z innym bankiem.
2.
Narodowy Bank Polski przekazuje Funduszowi roczne bilanse banków objętych systemem
gwarantowania środków pieniężnych w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania oraz kwartalną
analizę funkcjonowania sektora bankowego.
3.
Narodowy Bank Polski przekazuje Funduszowi informacje o stanie finansowym podmiotu
objętego systemem gwarantowania i podejmowanych w stosunku do niego działaniach na
podstawie ustawy - Prawo bankowe, w razie powzięcia wiadomości, iż w banku powstała strata, groźba jej wystąpienia
lub powstało niebezpieczeństwo niewypłacalności banku.
4.
Funduszowi przysługuje prawo uzyskiwania informacji dotyczących podmiotów objętych
systemem gwarantowania, mających wpływ na realizację jego zadań, posiadanych przez
Narodowy Bank Polski, ministra właściwego do spraw instytucji finansowych i Najwyższą
Izbę Kontroli.
5.
Przedmiot, zakres, tryb i terminy przekazywania informacji, o których mowa w ust.
4, określają odrębne porozumienia zawarte pomiędzy Funduszem a Prezesem Narodowego
Banku Polskiego, ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych i Prezesem Najwyższej
Izby Kontroli.
6.
Banki objęte systemem gwarantowania są obowiązane do przekazywania Funduszowi informacji
innych niż przekazywane do Narodowego Banku Polskiego, niezbędnych do wykonywania
zadań Funduszu.
7
Zakres, tryb i terminy przekazywania przez banki informacji, o których mowa w ust.
6, określa, w drodze zarządzenia, Prezes Narodowego Banku Polskiego, na wniosek Funduszu.
8
w przypadku banków spółdzielczych zrzeszonych w innych bankach informacje, o których
mowa w ust. 6, dotyczące poszczególnych banków, przekazują Funduszowi banki zrzeszające.
9.
(uchylony).
10.
Uzyskiwane informacje dotyczące podmiotów objętych systemem gwarantowania Fundusz
może wykorzystywać tylko w celu realizacji zadań określonych w niniejszej ustawie.
1.
Informacje uzyskane w trybie określonym w art. 38 mogą być wykorzystywane przez Fundusz
do opracowywania analiz i prognoz dotyczących sektora bankowego.
2.
Informacje określone w ust. 1 nie mogą być udostępniane przez Fundusz innym podmiotom.
3.
Analizy i prognozy, o których mowa w ust. 1, mogą być publikowane. Fundusz może je
także udostępniać zainteresowanym podmiotom.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania są obowiązane do informowania osób korzystających
z jego usług o swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej oraz o uczestnictwie w obowiązkowym
systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w sposób, w jaki są podawane
informacje o świadczonych usługach.
2.
Informacje o uczestnictwie w obowiązkowym systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane
w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji o przynależności
do systemu gwarantowania i jego podstawowych zasadach funkcjonowania.
1.
Podmioty objęte systemem gwarantowania, które wywiązują się z obowiązków nałożonych
na nie zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, mogą w ramach ustawowego systemu gwarantowania
środków pieniężnych zobowiązać się do rozszerzenia obowiązku gwarancji środków pieniężnych
ponad minimum określone w obowiązkowym systemie gwarantowania środków pieniężnych.
2.
Środki objęte umownym systemem gwarantowania przekazywane są na zaspokajanie roszczeń
deponentów po wykorzystaniu środków obowiązkowego systemu gwarantowania.
1.
Umowa o utworzeniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych i zasadach
jego działania powinna w szczególności określać
1)
uczestników funduszu;
2)
zasady przystępowania i występowania z funduszu, w tym wysokość opłaty na ten fundusz;
3)
zasady wykorzystywania środków funduszu ochrony wkładów i lokat bankowych.
2.
Umowa o powołaniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych może stanowić
o objęciu ochroną także środków pieniężnych gromadzonych na rachunkach bankowych innych
niż te, o których mowa w art. 2 pkt 2.
Umowa o utworzeniu umownego funduszu gwarantowania środków pieniężnych i zasadach
jego działania wymaga, dla swej ważności, zatwierdzenia przez Radę Bankowego Funduszu
Gwarancyjnego.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.
1
Kto będąc członkiem zarządu lub rady banku objętego ustawowym systemem gwarantowania
środków pieniężnych doprowadza do powstania straty po stronie Funduszu w wyniku tego,
iż bank nie utworzył funduszu ochrony środków gwarantowanych albo nie utworzył go
w odpowiedniej wysokości lub aktywa przeznaczone na fundusz ochrony środków gwarantowanych
nie były lokowane w skarbowych papierach wartościowych lub bonach pieniężnych Narodowego
Banku Polskiego lub deponowane w sposób, o którym mowa w art. 26 ust. 1 i 2, podlega
grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
2
Tej samej karze podlega członek zarządu lub rady banku objętego ustawowym systemem
gwarantowania depozytów bankowych, który doprowadza do powstania straty po stronie
Funduszu, obciążając aktywa stanowiące pokrycie funduszu ochrony środków gwarantowanych
prawami osób trzecich.
1.
Fundusz ochrony środków gwarantowanych, o którym mowa w art. 25, jest tworzony w ostatnim
sprawozdawczym dniu miesiąca, w którym niniejsza ustawa wchodzi w życie, a w bankach
powstałych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy - w ostatnim sprawozdawczym dniu
miesiąca, w którym uprawomocniło się postanowienie sądu o wpisie banku do rejestru.
2.
(uchylony).
3.
W przypadku spełnienia warunku gwarancji przez podmioty objęte ustawowym systemem
gwarantowania środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych przed utworzeniem
funduszy ochrony środków gwarantowanych, z zachowaniem terminów określonych w niniejszej
ustawie, terminy dokonywania wypłat, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27
i 28, liczone są od dnia utworzenia funduszy gwarantowania środków pieniężnych, zgodnie
z ustawą.
(uchylony).
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 35, 38 i 39, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Bankowy Fundusz Gwarancyjny nie jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z późn. zm.
Narodowy Bank Polski i Minister Finansów w terminie 14 dni od dnia ukonstytuowania
się Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego wpłacają na rzecz Funduszu kwotę po 50 000 000
złotych.
Odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych w
bankach, z zastrzeżeniem art. 47 pkt 3, ocenia się według przepisów obowiązujących
w dniu ogłoszenia upadłości banku.
(pominięte).
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, Nr 28, poz. 127 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 49 otrzymuje brzmienie
„
Art. 49.
Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań
1)
z tytułu wkładów oszczędnościowych, na które wystawiono dowody imienne, zgromadzonych
w bankach Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A. i
Bank Gospodarki Żywnościowej S.A., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego
systemu gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym
(Dz. U. z 1995 r. Nr 4, poz. 18) - do dnia 31 grudnia 1999 r.,
2)
z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych wystawionych
do dnia 23 października 1990 r., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego systemu
gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym - do dnia 31 grudnia 1999 r.,
3)
za które przyjął odpowiedzialność z tytułu gwarancji i poręczeń.
”
;
2)
po art. 105 dodaje się art. 105
„
Art. 105
1.
Prezes Narodowego Banku Polskiego, z zastrzeżeniem art. 20 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, może ustanowić kuratora nadzorującego wykonanie programu uzdrawiającego przez bank.
2.
Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów banku oraz prawo
do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania tej funkcji. Przepis
art. 102 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i
rady (rady nadzorczej) banku do właściwego sądu gospodarczego. Wniesienie sprzeciwu
wstrzymuje wykonanie uchwały (decyzji).
4.
Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy (walnego zgromadzenia)
naruszającą interes banku. Przepisy art. 414 i 415 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 czerwca
1934 r. - Kodeks handlowy
(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591) stosuje się. W przypadku zaskarżenia uchwały walnego zgromadzenia banku spółdzielczego
stosuje się odpowiednio art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze
(Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz. 176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 6, poz. 33, z 1990 r. Nr 6, poz. 36 i 37 i Nr 14, poz. 87, z 1991 r. Nr 83, poz. 373, Nr 111, poz. 480 i Nr 115, poz. 496, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1994 r. Nr 90, poz. 419).
5.
Decyzja Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sprawie ustanowienia kuratora jest natychmiast
wykonalna i nie podlega zaskarżeniu.
6.
Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe
w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być również osoba
prawna.
7.
Kurator składa Prezesowi Narodowego Banku Polskiego kwartalne sprawozdania ze swojej
działalności, zawierające ocenę realizacji przez zarząd banku programu uzdrawiającego.
8.
Wynagrodzenie kuratora ustala Prezes Narodowego Banku Polskiego. Koszty związane z
wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku.
”
;
3)
art. 115 otrzymuje brzmienie
„
Art. 115.
Przy zaspokajaniu należności przypadających od upadłego banku i nieobjętych przepisem
art. 113 ust. 4 stosuje się odpowiednio art. 1025 Kodeksu postępowania cywilnego, z tym że
1)
należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, oraz należności Skarbu Państwa powstałe wskutek zaspokojenia roszczeń z tytułu jego
odpowiedzialności za wkłady oszczędnościowe zgromadzone w bankach ulegają zaspokojeniu
po zaspokojeniu należności z art. 1025 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego,
2)
należności przypadające z tytułu wkładów oszczędnościowych, lokat i rachunków bieżących
ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu należności, o których mowa w pkt 1,
3)
należności Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego powstałe z tytułu udzielonych
gwarancji na wypłatę części wkładów oszczędnościowych ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu
należności, o których mowa w pkt 2, przed zaspokojeniem należności z tytułu podatków.
”
W ustawie z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne
(Dz. U. Nr 56, poz. 274) w art. 4 w ust. 1 po wyrazach „być członkami” dodaje się wyrazy „organów Bankowego
Funduszu Gwarancyjnego oraz”.
Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań
1)
z tytułu wkładów oszczędnościowych, na które wystawiono dowody imienne, zgromadzonych
w bankach Powszechna Kasa Oszczędności - Bank Państwowy, Polska Kasa Opieki S.A. i
Bank Gospodarki Żywnościowej S.A., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego
systemu gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym
(Dz. U. z 1995 r. Nr 4, poz. 18) - do dnia 31 grudnia 1999 r.,
2)
z tytułu wkładów oszczędnościowych zgromadzonych na książeczkach mieszkaniowych wystawionych
do dnia 23 października 1990 r., w zakresie przekraczającym gwarancje ustawowego systemu
gwarantowania środków pieniężnych, określone ustawą z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym - do dnia 31 grudnia 1999 r.,
3)
za które przyjął odpowiedzialność z tytułu gwarancji i poręczeń.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 79, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 25 pkt 1 lit. c i pkt 3 lit. a, art. 27-30, art. 33 pkt 1 i 5-10, art. 34, art.
35 pkt 1, 2 i 4-7, art. 41 pkt 1, art. 42, art. 45, art. 47, art. 49, art. 50 pkt
2 i art. 51, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.
1.
Prezes Narodowego Banku Polskiego, z zastrzeżeniem art. 20 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, może ustanowić kuratora nadzorującego wykonanie programu uzdrawiającego przez bank.
2.
Kuratorowi przysługuje prawo uczestniczenia w posiedzeniach organów banku oraz prawo
do uzyskiwania wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania tej funkcji. Przepis
art. 102 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
3.
Kuratorowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu wobec uchwał i decyzji zarządu i
rady (rady nadzorczej) banku do właściwego sądu gospodarczego. Wniesienie sprzeciwu
wstrzymuje wykonanie uchwały (decyzji).
4.
Kurator może zaskarżyć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy (walnego zgromadzenia)
naruszającą interes banku. Przepisy art. 414 i 415 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 czerwca
1934 r. - Kodeks handlowy
(Dz. U. Nr 57, poz. 502, z 1946 r. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 34, poz. 312, z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1988 r. Nr 41, poz. 326, z 1990 r. Nr 17, poz. 98 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 35, poz. 155, Nr 94, poz. 418 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591) stosuje się. W przypadku zaskarżenia uchwały walnego zgromadzenia banku spółdzielczego
stosuje się odpowiednio art. 42 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze
(Dz. U. Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 39, poz. 176, z 1986 r. Nr 39, poz. 192, z 1987 r. Nr 33, poz. 181, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 3, poz. 12 i Nr 6, poz. 33, z 1990 r. Nr 6, poz. 36 i 37 i Nr 14, poz. 87, z 1991 r. Nr 83, poz. 373, Nr 111, poz. 480 i Nr 115, poz. 496, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1994 r. Nr 90, poz. 419).
5.
Decyzja Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sprawie ustanowienia kuratora jest natychmiast
wykonalna i nie podlega zaskarżeniu.
6.
Funkcję kuratora może pełnić osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie zawodowe
w zakresie organizacji i zasad działalności banku. Kuratorem może być również osoba
prawna.
7.
Kurator składa Prezesowi Narodowego Banku Polskiego kwartalne sprawozdania ze swojej
działalności, zawierające ocenę realizacji przez zarząd banku programu uzdrawiającego.
8.
Wynagrodzenie kuratora ustala Prezes Narodowego Banku Polskiego. Koszty związane z
wykonywaniem funkcji kuratora obciążają koszty działalności banku.
Przy zaspokajaniu należności przypadających od upadłego banku i nieobjętych przepisem
art. 113 ust. 4 stosuje się odpowiednio art. 1025 Kodeksu postępowania cywilnego, z tym że
1)
należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, oraz należności Skarbu Państwa powstałe wskutek zaspokojenia roszczeń z tytułu jego
odpowiedzialności za wkłady oszczędnościowe zgromadzone w bankach ulegają zaspokojeniu
po zaspokojeniu należności z art. 1025 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego,
2)
należności przypadające z tytułu wkładów oszczędnościowych, lokat i rachunków bieżących
ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu należności, o których mowa w pkt 1,
3)
należności Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego powstałe z tytułu udzielonych
gwarancji na wypłatę części wkładów oszczędnościowych ulegają zaspokojeniu po zaspokojeniu
należności, o których mowa w pkt 2, przed zaspokojeniem należności z tytułu podatków.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 32 ust.
2, art. 33, art. 34, art. 54 ust. 5, art. 61 ust. 2 i 3, art. 71 pkt 2, art. 89 ust.
6 i 7, art. 226 ust. 1 pkt 6, art. 228 ust. 7, art. 236 ust. 2 oraz działu XII, które
wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 7 ustawy nowelizowanej
w art. 528 zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r., z tym że
1)
w przypadku przedsiębiorców, którzy złożyli wnioski, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców
o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy
(Dz. U. Nr 213, poz. 1800), oraz dłużników odpowiadających solidarnie wraz z przedsiębiorcami, będących stroną
postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego na podstawie tej ustawy, przepisy niniejszej
ustawy o postępowaniu naprawczym wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
z tym że postępowanie naprawcze nie obejmuje zobowiązań cywilnoprawnych i publicznoprawnych
objętych postępowaniem toczącym się na podstawie przepisów o pomocy publicznej dla
przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, jeżeli przedsiębiorca jest
stroną takiego postępowania w chwili ogłoszenia oświadczenia o wszczęciu postępowania
naprawczego w Monitorze Sądowym i Gospodarczym;
2)
przepisy art. 451, art. 454-470, art. 481 i art. 482 stosuje się z dniem przystąpienia
Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.