Ustawa z dnia 29 marca 2007 r. o zmianie ustawy o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zadaniem Krajowego Centrum jest prowadzenie aplikacji sądowo-prokuratorskiej, o której

mowa w art. 137 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. oraz art. 90 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm., zwanej dalej „aplikacją”, której celem jest uzyskanie niezbędnej wiedzy i praktycznego

przygotowania do zajmowania stanowiska sędziego i prokuratora, a także szkolenie i

doskonalenie zawodowe sędziów, prokuratorów, asesorów sądowych, asesorów prokuratury,

referendarzy sądowych, asystentów sędziów, zawodowych kuratorów sądowych oraz urzędników

sądów i prokuratury w celu uzupełnienia ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności

zawodowych.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zadania Krajowego Centrum są realizowane w szczególności przez

Dopracowywanie programów zajęć seminaryjnych i praktyk, które odbywają aplikanci sądowo-prokuratorscy,

zwani dalej „aplikantami”, oraz podejmowanie działań organizacyjnych związanych z

realizacją tych programów, z uwzględnieniem specjalizacji sądowej lub prokuratorskiej;

2)

przygotowywanie i organizację egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;

3)

opracowywanie programów i organizowanie centralnych szkoleń i innych cyklicznych form

doskonalenia zawodowego;

4)

koordynowanie działalności szkoleniowej sądów i prokuratury;

5)

przygotowywanie oraz organizowanie konferencji, sympozjów, seminariów z poszczególnych

dziedzin prawa;

6)

współpracę międzynarodową oraz współdziałanie z wydziałami prawa uczelni wyższych,

instytucjami i placówkami naukowo-badawczymi w zakresie działalności szkoleniowej

oraz innych form doskonalenia zawodowego;

7)

prowadzenie działalności wydawniczej związanej z publikacją materiałów szkoleniowych;

8)

wykonywanie innych zadań związanych z doskonaleniem kadr sądów powszechnych i prokuratury

wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości.

”

;

2)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Krajowemu Centrum

określający jego ustrój, organizację, siedzibę, siedziby filii oraz symbole Krajowego

Centrum, mając na uwadze stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej

realizacji zadań Krajowego Centrum.

”

;

3)

w art. 4 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W skład Krajowego Centrum wchodzą filie, jako zamiejscowe jednostki organizacyjne

Krajowego Centrum.

”

;

4)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do zadań Rady należy

1)

ustalanie ogólnych kierunków działalności Krajowego Centrum;

2)

opracowywanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowego Centrum;

3)

opiniowanie programów aplikacji;

4)

ustalanie rocznych planów wydawniczych Krajowego Centrum;

5)

ustalanie zasad rekrutacji na szkolenia;

6)

opiniowanie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum;

7)

opiniowanie regulaminu działalności szkoleniowej Krajowego Centrum;

8)

zgłaszanie i opiniowanie kandydatów na wykładowców.

”

;

5)

w art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister Sprawiedliwości zawiesza w czynnościach służbowych Dyrektora Krajowego Centrum,

przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne na zasadach określonych odpowiednio

w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych lub ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze. Przepisy o obniżeniu wynagrodzenia sędziego lub prokuratora na czas trwania zawieszenia

w czynnościach służbowych stosuje się odpowiednio.

”

;

6)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Dyrektor kieruje Krajowym Centrum przy pomocy nie więcej niż 7 zastępców, których

powołuje i odwołuje, na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum, Minister Sprawiedliwości.

W razie utworzenia filii Krajowego Centrum filią kieruje jeden z zastępców Dyrektora

Krajowego Centrum. Do zastępców Dyrektora Krajowego Centrum stosuje się odpowiednio

przepis art. 9 ust. 3.

2.

Do zadań Dyrektora Krajowego Centrum należy

Dopracowywanie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum;

2)

ustalanie zakresu zadań zastępców Dyrektora Krajowego Centrum;

3)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi Krajowego Centrum;

4)

wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;

5)

zapewnianie realizacji procesów dydaktycznych oraz opracowywanie regulaminu działalności

szkoleniowej Krajowego Centrum;

6)

realizowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowego Centrum;

7)

realizowanie rocznych planów wydawniczych Krajowego Centrum;

8)

realizowanie zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem naboru na aplikację,

kolokwium w trakcie aplikacji oraz egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;

9)

wyznaczanie aplikantom pierwszego roku konsultantów naukowych i patronów praktyk oraz

aplikantom drugiego i trzeciego roku patronów koordynatorów i patronów poszczególnych

praktyk w ramach specjalizacji sądowej lub prokuratorskiej;

10)

sporządzanie i przedstawianie Ministrowi Sprawiedliwości corocznych sprawozdań z działalności

Krajowego Centrum;

11)

realizowanie innych zadań wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości, związanych

z działalnością Krajowego Centrum.

3.

Konsultantów naukowych powołuje Dyrektor Krajowego Centrum spośród wykładowców Krajowego

Centrum.

4.

Patronów, o których mowa w ust. 2 pkt 9, powołuje Dyrektor Krajowego Centrum spośród

sędziów co najmniej sądu okręgowego oraz prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej.

Patronom przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie patronatu.

5.

Dyrektor Krajowego Centrum może powoływać zespoły konsultacyjno-doradcze do realizacji

zadań Krajowego Centrum.

”

;

7)

po art. 10 dodaje się art. 10a-10r w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Minister Sprawiedliwości zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych sądów powszechnych

i prokuratury, nabór na aplikację, zwany dalej „naborem”, i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

2.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej;

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska sędziego lub

prokuratora, zwanego dalej „badaniem predyspozycji”.

3.

W przypadku dużej liczby kandydatów na aplikantów Minister Sprawiedliwości, na wniosek

Dyrektora Krajowego Centrum, może zarządzić przeprowadzenie części preselekcyjnej

naboru, w postaci testu jednokrotnego wyboru, zwanego dalej „testem preselekcyjnym”,

i powierzyć jej przeprowadzenie wskazanym sądom lub prokuraturom apelacyjnym.

4.

Test preselekcyjny obejmuje ocenę wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych.

W sądach i prokuraturach, którym powierzono przeprowadzenie tej części konkursu, kandydaci

na aplikantów rozwiązują ten sam test preselekcyjny.

5.

Przebieg testu preselekcyjnego nadzorują komisje powoływane przez Ministra Sprawiedliwości

na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum. Przewodniczącymi komisji są członkowie komisji

konkursowych wskazani przez Dyrektora Krajowego Centrum.

6.

W przypadku zarządzenia przeprowadzenia testu preselekcyjnego, warunkiem dopuszczenia

do części pisemnej konkursu jest uzyskanie z testu minimum punktów, określonego przez

Ministra Sprawiedliwości.

7.

Nabór przeprowadzają komisje konkursowe, powołane przez Ministra Sprawiedliwości na

wniosek Dyrektora Krajowego Centrum.

8.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych;

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

9.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z części

pisemnej konkursu minimum punktów, określonego przez Ministra Sprawiedliwości.

10.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania, zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

11.

Badanie predyspozycji przeprowadza się w formie testu psychologicznego.

12.

Test preselekcyjny, tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną

konkursu oraz test psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Dyrektora

Krajowego Centrum, zwany dalej „zespołem konkursowym”. Tematy i testy są zatwierdzane

przez Ministra Sprawiedliwości.

13.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na aplikantów, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

14.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez Ministra Sprawiedliwości,

oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska sędziego lub prokuratora.

O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje suma uzyskanych punktów.

15.

Dyrektor Krajowego Centrum, po przeprowadzeniu naboru, zasięga informacji z Krajowego

Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o

nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej, zawierającej

istotne dla oceny spełniania wymogu nieposzlakowanej opinii, dane o

1)

zachowaniach świadczących o naruszeniu przez nią porządku prawnego;

2)

kontaktach ze środowiskami przestępczymi lub grupami środowiskowymi patologii społecznej

i o charakterze tych kontaktów;

3)

okolicznościach wskazujących na uzależnienie od alkoholu, środków odurzających lub

substancji psychotropowych.

16.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb uzyskiwania, sporządzania

i przekazywania przez właściwego komendanta wojewódzkiego Policji informacji o osobie

umieszczonej na liście kwalifikacyjnej oraz wzór kwestionariusza tej informacji, mając

na względzie charakter i zakres obowiązków aplikanta oraz prawa i wolności chronione

konstytucyjnie.

Art. 10b.

1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na aplikanta uiszcza opłatę za udział w naborze.

Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Dyrektora Krajowego Centrum określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za udział w naborze - nie wyższą niż równowartość

minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.

Art. 10c.

Aplikantem może zostać osoba, która

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada nieposzlakowaną opinię;

3)

nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

nie jest prowadzone przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

ukończyła wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskała tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce;

6)

została umieszczona na liście kwalifikacyjnej.

Art. 10d.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum, po uzyskaniu informacji, o których mowa w art. 10a ust.

15, wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego wniesienia.

4.

Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 14 dni

od dnia doręczenia decyzji.

5.

Przed objęciem obowiązków aplikanta aplikant składa ślubowanie wobec Dyrektora Krajowego

Centrum, według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać obowiązki

aplikanta Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, w postępowaniu

kierować się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowego Centrum oraz

dochować tajemnicy państwowej, służbowej i zawodowej”; składający ślubowanie może

dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Art. 10e.

1.

Aplikacja trwa trzy lata.

2.

Pierwszy rok aplikacji rozpoczyna się 1 września roku, w którym Minister Sprawiedliwości

zarządził nabór, i trwa do 31 lipca roku następnego. W tym czasie aplikanci odbywają

wspólne zajęcia seminaryjne w Krajowym Centrum oraz praktyki zgodnie z programem aplikacji.

3.

W ostatnim miesiącu pierwszego roku aplikacji aplikanci zdają kolokwium z całości

materiału objętego programem aplikacji w okresie poprzedzającym to kolokwium, przed

komisją powołaną przez Dyrektora Krajowego Centrum w uzgodnieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

zwaną dalej „komisją do przeprowadzenia kolokwium”.

4.

Kolokwium składa się z części pisemnej i ustnej. Wyniki kolokwium oceniane są w systemie

punktowym.

5.

Warunkiem zdania kolokwium jest uzyskanie minimum punktów określonego przez Ministra

Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum.

6.

W terminie 14 dni od dnia uzyskania wyników kolokwium Dyrektor Krajowego Centrum ogłasza

listę klasyfikacyjną aplikantów.

7.

O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej decyduje suma punktów uzyskanych przez

aplikanta z kolokwium. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub

większą liczbę aplikantów o kolejności miejsca na tej liście decyduje suma punktów

uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich praktyk i sprawdzianów w czasie aplikacji.

8.

Aplikant, w kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej, wybiera specjalizację sądową

albo prokuratorską na czas dalszej aplikacji, w ramach limitów miejsc dla poszczególnych

specjalizacji określonych przez Ministra Sprawiedliwości.

9.

Aplikant, który nie zdał kolokwium, może raz przystąpić do ponownego jego zdawania

przed komisją, o której mowa w ust. 3. Kolokwium poprawkowe odbywa się w terminie

wyznaczonym przez Dyrektora Krajowego Centrum, nie później jednak niż w ciągu dwóch

miesięcy od dnia zakończenia poprzedniego kolokwium. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się

odpowiednio.

10.

W terminie 7 dni od dnia uzyskania wyników kolokwium, o którym mowa w ust. 9, Dyrektor

Krajowego Centrum ogłasza poprawkową listę klasyfikacyjną. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje

się odpowiednio, z tym że aplikant wybiera specjalizację na czas dalszej aplikacji

spośród miejsc, które pozostały w ramach limitów dla poszczególnych specjalizacji.

11.

Aplikanci drugiego i trzeciego roku aplikacji odbywają w ramach specjalizacji sądowej

lub prokuratorskiej zajęcia seminaryjne w Krajowym Centrum i praktyki zgodnie z programem

aplikacji, odrębnym dla każdej z tych specjalizacji.

12.

Zajęcia seminaryjne i praktyki dla aplikantów, o których mowa w ust. 11, rozpoczynają

się 1 września i trwają do 31 lipca roku następnego.

Art. 10f.

1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji aplikanci składają egzamin sędziowski

albo prokuratorski, stosownie do specjalizacji sądowej albo prokuratorskiej. Egzaminy

przeprowadzają komisje powołane przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora

Krajowego Centrum, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”.

2.

Egzaminy sędziowski i prokuratorski składają się z części pisemnej i ustnej.

3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu opracowuje

zespół powołany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum,

zwany dalej „zespołem egzaminacyjnym”.

4.

Dyrektor Krajowego Centrum może udzielić aplikantowi zezwolenia na zdawanie egzaminu

w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba, wypadek losowy lub inna wskazana

i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają przystąpienie do egzaminu

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, Dyrektor Krajowego Centrum udziela na pisemny

wniosek aplikanta, złożony nie później niż w ciągu miesiąca od dnia ustania przyczyny

uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu.

6.

Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia,

o którym mowa w ust. 4, albo odstąpił bez usprawiedliwienia od egzaminu w czasie jego

trwania, składa egzamin tylko raz, według zasad obowiązujących w przypadku niezdania

egzaminu.

7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu wygasa po upływie dwóch lat od ukończenia aplikacji.

8.

Dyrektor Krajowego Centrum, w terminie 14 dni od dnia zakończenia egzaminu sędziowskiego

lub prokuratorskiego, sporządza i przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości końcową listę

klasyfikacyjną egzaminowanych aplikantów, zwaną dalej „listą egzaminowanych aplikantów”.

Warunkiem umieszczenia na tej liście jest zdanie egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego.

9.

O kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów decyduje suma punktów uzyskanych

przez aplikanta z kolokwium i egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego. W przypadku

równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub większą liczbę aplikantów o kolejności

miejsca na tej liście decyduje suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich

praktyk i sprawdzianów w czasie aplikacji.

10.

Minister Sprawiedliwości, w kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów,

przedstawia egzaminowanemu aplikantowi propozycje pracy na stanowisku: asesora sądowego,

referendarza sądowego, asystenta sędziego albo asesora powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury lub asystenta prokuratora.

11.

Aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego, może raz przystąpić

do ponownego jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia zakończenia

poprzedniego egzaminu. Poprawkowy egzamin przeprowadzają komisje egzaminacyjne w terminie

wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości w uzgodnieniu z Dyrektorem Krajowego Centrum.

Przepisy ust. 2 i 3 oraz ust. 8-10 stosuje się odpowiednio.

Art. 10g.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej,

komisji do przeprowadzenia kolokwium i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów

i komisji przysługuje wynagrodzenie.

Art. 10h.

Aplikant jest uprawniony do bezpłatnego korzystania z bazy dydaktycznej i informatycznej

oraz wyposażenia i sprzętu Krajowego Centrum w celu pogłębiania wiedzy i doskonalenia

swoich umiejętności, na warunkach określonych przez Dyrektora Krajowego Centrum.

Art. 10i.

1.

Aplikant może brać udział w wykonywaniu w kraju lub za granicą zadań naukowo-szkoleniowych

nieobjętych programem aplikacji, zlecanych przez Dyrektora Krajowego Centrum.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, aplikantowi przysługuje dieta oraz zwrot kosztów

podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju albo w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Art. 10j.

Do obowiązków aplikanta należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum oraz w praktykach odbywających się w sądach, jednostkach organizacyjnych

prokuratury i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości;

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska sędziego lub prokuratora;

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego;

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

Art. 10k.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum zawiesza aplikanta w jego prawach i obowiązkach, jeżeli

1)

aplikant został zatrzymany z powodu schwytania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa;

2)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

3)

przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie

aplikanta sąd ustanowił doradcę tymczasowego.

2.

Dyrektor Krajowego Centrum może zawiesić aplikanta w jego prawach i obowiązkach, jeżeli

1)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2)

wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn.

3.

Na czas trwania zawieszenia Dyrektor Krajowego Centrum może zarządzić wstrzymanie

wypłacania przyznanego aplikantowi stypendium lub obniżenie do 50% jego wysokości.

4.

Zawieszenie ustaje, jeżeli postępowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w ust.

2 pkt 1, zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, aplikantowi wypłaca się wstrzymane stypendium.

6.

Zawieszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2, trwa do czasu ustania przyczyny

zawieszenia, nie dłużej jednak niż do upływu terminu, w którym aplikant, zgodnie z

programem aplikacji, powinien ją ukończyć.

7.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum o zawieszeniu aplikantowi przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

8.

Uchylenie zawieszenia w przypadku ustania jego przyczyny, o której mowa w ust. 2 pkt

2, następuje na wniosek aplikanta.

9.

Warunkiem uchylenia zawieszenia jest spełnianie przez aplikanta wymagań określonych

w art. 10c pkt 1-4. Przepis art. 10a ust. 15 stosuje się odpowiednio.

10.

Jeżeli od momentu zawieszenia nie upłynął okres dłuższy niż dwa lata, aplikant po

uchyleniu zawieszenia kontynuuje aplikację od etapu, na którym została ona przerwana,

jeżeli pozwala na to ustalony program aplikacji. W pozostałych przypadkach aplikant

kontynuuje aplikację od etapu i na warunkach wyznaczonych przez Dyrektora Krajowego

Centrum.

Art. 10l.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum skreśla z listy aplikantów aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 10c pkt 1 i 2;

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji;

4)

odmówił kontynuowania aplikacji w ramach specjalizacji, o której mowa w art. 10e ust.

8;

5)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji;

6)

rażąco naruszył obowiązki aplikanta;

7)

w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię

Krajowego Centrum.

2.

Dyrektor Krajowego Centrum może skreślić z listy aplikantów aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji;

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji;

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Przed skreśleniem aplikanta z listy aplikantów, z przyczyn określonych w ust. 1 i

2, Dyrektor Krajowego Centrum umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień oraz zapoznaje

się z opinią wskazanych przez niego osób.

4.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum o skreśleniu z listy aplikantów aplikantowi

przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Art. 10m.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum przyznaje aplikantowi, na jego wniosek, stypendium na czas

aplikacji. Wysokość stypendium nie może przekraczać 50% wynagrodzenia zasadniczego

w stawce podstawowej sędziego sądu rejonowego.

2.

Okres aplikacji zalicza się aplikantowi do wszelkich uprawnień pracowniczych związanych

ze stażem pracy, pod warunkiem zdania egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego.

3.

Stypendium nie wypłaca się

1)

za dni nieusprawiedliwionej nieobecności aplikanta na zajęciach seminaryjnych lub

praktykach, przy czym za dzień nieobecności uważa się także nieobecność na 6 godzinach

zajęć w poszczególnych dniach, w okresie miesiąca kalendarzowego;

2)

za dni usprawiedliwionej nieobecności aplikanta z innych przyczyn niż zdrowotne, jeżeli

okres tej nieobecności trwa nieprzerwanie dłużej niż 7 dni zajęć seminaryjnych lub

praktyk albo przekracza 7 dni zajęć seminaryjnych lub praktyk w miesiącu.

4.

Aplikant, który pobierał stypendium, jest obowiązany do jego zwrotu, jeżeli

1)

został skreślony z listy aplikantów;

2)

nie zdał egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego, albo nie przystąpił do tego

egzaminu;

3)

odmówił podjęcia pracy w sądzie lub prokuraturze na stanowisku: asesora sądowego,

referendarza sądowego, asystenta sędziego albo asesora powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury lub asystenta prokuratora, zaproponowanym przez Ministra Sprawiedliwości,

w kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów;

4)

po podjęciu pracy na stanowisku, o którym mowa w pkt 3, w okresie nie dłuższym niż

trzy lata od daty ukończenia aplikacji

a)

rozwiązał stosunek pracy,

b)

rozwiązano z nim stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.

5.

Stypendium podlega zwrotowi w wysokości proporcjonalnej do czasu jego pobierania lub

do czasu pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, w okresie krótszym niż

trzy lata od dnia jej podjęcia.

6.

Aplikant nie ma obowiązku zwrotu stypendium, w przypadku

1)

skreślenia z listy aplikantów z przyczyn zdrowotnych lub konieczności sprawowania

przez aplikanta samotnie wychowującego dziecko opieki nad dzieckiem do lat dwóch lub

dzieckiem szczególnej troski;

2)

niepodjęcia pracy lub rezygnacji z pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt

3, z przyczyn zdrowotnych;

3)

niepodjęcia pracy lub rezygnacji z pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt

3, za zgodą Ministra Sprawiedliwości.

7.

Decyzję w sprawie obowiązku zwrotu stypendium wydaje Dyrektor Krajowego Centrum.

8.

W razie zmiany miejsca pracy w okresie, o którym mowa w ust. 5, prezes sądu apelacyjnego

lub prokurator apelacyjny właściwy ze względu na sąd lub prokuraturę, w której osoba,

która pobierała stypendium, była zatrudniona, przedstawia informację o tym Dyrektorowi

Krajowego Centrum.

9.

Dyrektor Krajowego Centrum po zasięgnięciu opinii odpowiednio prezesa właściwego sądu

apelacyjnego lub prokuratora apelacyjnego, o którym mowa w ust. 8, może, w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, umorzyć aplikantowi lub osobie, która pobierała stypendium,

w całości lub w części, należność z tytułu zwrotu stypendium.

10.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum w sprawie zwrotu stypendium lub umorzenia należności

z tytułu zwrotu stypendium, osobie, która pobierała stypendium, przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Art. 10n.

1.

Aplikant nie może podejmować zatrudnienia lub zajęcia, z wyjątkiem zatrudnienia na

stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym

połowy wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach oraz zajęcia

o charakterze naukowym, dydaktycznym lub publicystycznym, jeżeli wykonywanie tego

zatrudnienia lub zajęcia nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

2.

O zamiarze podjęcia zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, aplikant jest obowiązany

zawiadomić Dyrektora Krajowego Centrum.

3.

Dyrektor Krajowego Centrum może wyrazić sprzeciw wobec zamiaru podjęcia przez aplikanta

zatrudnienia, jeżeli uzna, że będzie to przeszkadzało w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

Art. 10o.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum może przyznać aplikantowi nagrodę za szczególne osiągnięcia

oraz za zadania wykonane, poza jego obowiązkami, na rzecz Krajowego Centrum.

2.

Nagrodami są

1)

nagroda pieniężna w wysokości do 30% kwoty przyznanego stypendium;

2)

pochwała pisemna udzielona przez Dyrektora Krajowego Centrum.

3.

Informacja o nagrodzie zamieszczana jest w aktach osobowych aplikanta.

Art. 10p.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum może ukarać aplikanta karą porządkową za przewinienie polegające

na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu

lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do akt osobowych

aplikanta.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Dyrektor

Krajowego Centrum zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych aplikanta, jeżeli

w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

Art. 10r.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację, skład,

sposób powoływania członków zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich

postępowania - mając na uwadze zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu

i części preselekcyjnej, pisemną i ustną formę poszczególnych części konkursu, system

punktowy ocen konkursowych, a także ocenę predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska

sędziego lub prokuratora;

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów aplikanta w czasie aplikacji, a także wyników kolokwium

oraz egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji, również w ramach specjalizacji sądowej

lub prokuratorskiej,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad aplikantami

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej do zajmowania stanowiska

sędziego lub prokuratora, a także specyfikę tych urzędów;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego,

skład zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków

oraz tryb postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji w ramach specjalizacji

sądowej lub prokuratorskiej, pisemną i ustną formę egzaminu, kwalifikacje członków

komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność zagwarantowania właściwego

poziomu organizacyjnego i merytorycznego tych egzaminów oraz zabezpieczenia jednakowych

warunków ich składania przez wszystkich aplikantów;

4)

wysokość oraz warunki i tryb wypłacania, a także zwrotu stypendium, mając na uwadze

zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Krajowego Centrum;

5)

wysokość wynagrodzenia członków zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego, w

wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie zasadnicze sędziego sądu okręgowego

w pierwszej stawce awansowej - uwzględniając zakres i nakład ich pracy przy przygotowywaniu

odpowiednio konkursu, egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego;

6)

wysokość wynagrodzenia członków komisji konkursowej, komisji do przeprowadzenia kolokwium

oraz komisji egzaminacyjnej, w wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie

zasadnicze sędziego sądu okręgowego w pierwszej stawce awansowej - uwzględniając zakres

i nakład ich pracy odpowiednio w czasie konkursu, kolokwium lub egzaminów sędziowskiego

lub prokuratorskiego oraz odrębności w ich przeprowadzaniu;

7)

wysokość wynagrodzenia patronów, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 9, w wymiarze

nie większym niż 15% kwoty bazowej stanowiącej podstawę wynagrodzenia zasadniczego

sędziów i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok, uwzględniając

zakres i nakład ich pracy.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

stanu i rozwoju kadry prokuratorskiej oraz kierunków szkolenia prokuratorów i asesorów,

”

;

2)

w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,

asesorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku radcy Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego

lub zajmowania samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana

była praktyka prawnicza, oraz inne okresy pracy, jeżeli z tytułu tego zatrudnienia

przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

”

;

3)

w art. 76 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Protokolantem może być prokurator lub asesor wyznaczony przez przewodniczącego sądu

dyscyplinarnego.

”

;

4)

art. 90 otrzymuje brzmienie

„

Art. 90.

1.

Aplikację sądowo-prokuratorską przygotowującą kandydatów do zajmowania stanowiska

prokuratora, zwanych dalej „aplikantami”, prowadzi się na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

2.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacją, o której mowa

w ust. 1.

3.

Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury polega

na przygotowaniu aplikanta wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, zwanego

dalej „wojskowym aplikantem prokuratorskim”, do należytego wykonywania obowiązków

prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

”

;

5)

art. 91 otrzymuje brzmienie

„

Art. 91.

1.

Wojskowym aplikantem prokuratorskim może być tylko oficer pełniący zawodową służbę

wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, który

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

posiada nieposzlakowaną opinię,

3)

nie był karany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

4)

nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe,

5)

ukończył studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce,

6)

został umieszczony przez komisję konkursową na liście kwalifikacyjnej, o której mowa

w ust. 9.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, nabór na aplikację i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

3.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej,

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, które przeprowadza się w formie testu

psychologicznego.

4.

Nabór przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

5.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych,

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

6.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z części

pisemnej konkursu minimum punktów określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

7.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

8.

Tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną konkursu oraz test

psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

9.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na wojskowych aplikantów prokuratorskich, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

10.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury. O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej

decyduje suma uzyskanych punktów.

11.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po przeprowadzeniu naboru, zasięga informacji z Krajowego

Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o

nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej, na zasadach

i w trybie dotyczącym kandydatów na aplikantów sądowo-prokuratorskich.

12.

Po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 11, Naczelny Prokurator Wojskowy przekazuje

je wraz z listą kwalifikacyjną Ministrowi Sprawiedliwości.

”

;

6)

po art. 91 dodaje się art. 91a-91c w brzmieniu

„

Art. 91a.

1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na wojskowego aplikanta prokuratorskiego uiszcza

opłatę za udział w naborze. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Wysokość opłaty za udział w naborze jest równa opłacie za udział w naborze na aplikację

sądowo-prokuratorską.

Art. 91b.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po uzyskaniu informacji, o której mowa w art. 91 ust.

11, wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego wniesienia.

4.

Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 14 dni

od dnia doręczenia decyzji.

Art. 91c.

1.

Kandydat na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego jest powoływany do zawodowej

służby wojskowej, pełnionej jako służba kontraktowa na podstawie dobrowolnego zgłoszenia

się do tej służby, po uprzednim zakwalifikowaniu się w drodze konkursu na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego, odbyciu przeszkolenia wojskowego, zdaniu egzaminu

na oficera, mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki)

i podpisaniu kontraktu na pełnienie służby terminowej.

2.

Do odbycia przeszkolenia wojskowego, o którym mowa w ust. 1, powołuje, na wniosek

Naczelnego Prokuratora Wojskowego, właściwy organ uprawniony do powoływania do służby

kandydackiej na podstawie odrębnych przepisów, określając miejsce szkolenia.

3.

Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej kandydata na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego wydaje na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

z dniem powołania na stanowisko, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

4.

Kontrakt na pełnienie służby terminowej na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego

zawiera Naczelny Prokurator Wojskowy.

5.

Przepisów ust. 1-3, w zakresie powoływania do zawodowej służby wojskowej i mianowania

na stopień oficerski, nie stosuje się do kandydatów na stanowisko wojskowych aplikantów

prokuratorskich, którzy pełnią już zawodową służbę wojskową.

6.

W odniesieniu do zasad powoływania kandydatów na stanowiska wojskowych aplikantów

prokuratorskich do zawodowej służby wojskowej i zawierania z nimi kontraktów na jej

pełnienie, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

”

;

7)

art. 92 otrzymuje brzmienie

„

Art. 92.

Przed objęciem obowiązków wojskowy aplikant prokuratorski składa ślubowanie wobec

Naczelnego Prokuratora Wojskowego według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie

wypełniać obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego, w postępowaniu kierować

się zasadami godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej”;

składający ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

”

;

8)

po art. 92 dodaje się art. 92a-92d w brzmieniu

„

Art. 92a.

Wojskowy aplikant prokuratorski odbywa aplikację w wojskowej jednostce organizacyjnej

prokuratury oraz uczestniczy w zajęciach seminaryjnych i praktykach dla aplikantów

sądowo-prokuratorskich odbywających aplikację na zasadach określonych w art. 10e ust. 1-5, 9, 11 i 12 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

Art. 92b.

1.

Do obowiązków wojskowego aplikanta prokuratorskiego należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, zwanym dalej „Krajowym

Centrum”, oraz w praktykach odbywających się w jednostkach organizacyjnych prokuratury,

sądach i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości,

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury,

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu prokuratorskiego,

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

2.

Na czas trwania aplikacji Naczelny Prokurator Wojskowy wyznacza wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu patrona spośród prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Patronom przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie patronatu w wysokości

równej wynagrodzeniu patronów, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

Art. 92c.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2,

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji,

4)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji,

5)

został uznany orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do pełnienia

zawodowej służby wojskowej,

6)

rażąco naruszył obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

7)

w sposób rażący uchybił godności wojskowego aplikanta prokuratorskiego lub jego zachowanie

godzi w dobre imię Krajowego Centrum lub wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy może zwolnić ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji,

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji,

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Przed zwolnieniem wojskowego aplikanta prokuratorskiego ze stanowiska, z przyczyn

określonych w ust. 1 i 2, Naczelny Prokurator Wojskowy umożliwia wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu złożenie wyjaśnień.

4.

Od decyzji Naczelnego Prokuratora Wojskowego o zwolnieniu ze stanowiska wojskowemu

aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w

terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Art. 92d.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy może ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego karą

porządkową za przewinienie polegające na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego po upływie 30 dni od dnia powzięcia

wiadomości o przewinieniu lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu umożliwia

się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do teczki akt personalnych

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Naczelny

Prokurator Wojskowy zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt personalnych wojskowego

aplikanta prokuratorskiego, jeżeli w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

”

;

9)

art. 94 otrzymuje brzmienie

„

Art. 94.

1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji wojskowy aplikant prokuratorski składa

egzamin prokuratorski przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prokuratora Generalnego.

W skład komisji wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

2.

Egzamin prokuratorski składa się z części pisemnej i ustnej.

3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu prokuratorskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Prokuratora Generalnego. W skład zespołu

wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

4.

Naczelny Prokurator Wojskowy może udzielić wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu

zezwolenia na zdawanie egzaminu prokuratorskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna,

że choroba, wypadek losowy lub inna wskazana i udokumentowana przez wojskowego aplikanta

prokuratorskiego przyczyna uniemożliwiają przystąpienie do egzaminu prokuratorskiego

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, Naczelny Prokurator Wojskowy udziela na pisemny

wniosek wojskowego aplikanta prokuratorskiego, złożony nie później niż w ciągu miesiąca

od dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu prokuratorskiego.

6.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie przystąpił do egzaminu prokuratorskiego

w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, albo odstąpił

bez usprawiedliwienia od egzaminu prokuratorskiego w czasie jego trwania, składa egzamin

prokuratorski tylko raz, według zasad obowiązujących w przypadku niezdarna egzaminu

prokuratorskiego.

7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu prokuratorskiego wygasa po upływie okresu kontraktu,

o którym mowa w art. 91c ust. 4.

8.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie zdał egzaminu prokuratorskiego, może raz

przystąpić do ponownego jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia

zakończenia poprzedniego egzaminu. Poprawkowy egzamin prokuratorski przeprowadza komisja

egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, w terminie wyznaczonym przez Prokuratora Generalnego.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

9.

Po złożeniu egzaminu prokuratorskiego wojskowy aplikant prokuratorski może być powołany

na stanowisko asesora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

10.

W razie zwolnienia ze stanowiska, nieprzystąpienia do egzaminu prokuratorskiego lub

niezdania tego egzaminu, wojskowego aplikanta prokuratorskiego zwalnia się z zawodowej

służby wojskowej.

”

;

10)

art. 94a otrzymuje brzmienie

„

Art. 94a.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej

i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów i komisji przysługuje wynagrodzenie

w wysokości równej wynagrodzeniu odpowiednio członków zespołów i komisji określonych

w ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

”

;

11)

uchyla się art. 94b-96;

12)

art. 97 otrzymuje brzmienie

„

Art. 97.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację prokuratorską

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, skład, sposób powoływania członków

zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich postępowania - mając na uwadze

zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu, pisemną i ustną formę poszczególnych

części konkursu, system punktowy ocen konkursowych, a także ocenę predyspozycji kandydata

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów wojskowego aplikanta prokuratorskiego w czasie aplikacji,

a także wyników kolokwium oraz egzaminu prokuratorskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad wojskowym aplikantem prokuratorskim

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu prokuratorskiego, skład

zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków

oraz tryb postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji, pisemną i ustną formę

egzaminu, kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność

zagwarantowania właściwego poziomu organizacyjnego i merytorycznego egzaminu prokuratorskiego

oraz zabezpieczenia jednakowych warunków jego składania przez wszystkich wojskowych

aplikantów prokuratorskich.

”

;

13)

w art. 110 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zwolnienie asesora lub wojskowego aplikanta prokuratorskiego ze służby w wojskowych

jednostkach organizacyjnych prokuratury następuje odpowiednio w przypadkach określonych

w art. 94 ust. 10 i w art. 100 ust. 3, a także gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują

zwolnienie z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.”/

Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Krajowemu Centrum

określający jego ustrój, organizację, siedzibę, siedziby filii oraz symbole Krajowego

Centrum, mając na uwadze stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej

realizacji zadań Krajowego Centrum.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych

(Dz. U. Nr 117, poz. 753, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 49 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Aplikantem w wojskowym sądzie garnizonowym, zwanym dalej „aplikantem”, może być żołnierz

zawodowy pełniący zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby

terminowej i posiadający stopień podporucznika (podporucznika marynarki), który

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

posiada nieposzlakowaną opinię,

3)

nie był karany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

4)

nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe,

5)

ukończył studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce,

6)

został umieszczony przez komisję konkursową na liście kwalifikacyjnej, o której mowa

w art. 50 § 8.

”

;

2)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zarządza, w zależności

od potrzeb kadrowych sądów wojskowych, nabór na aplikację i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

§ 2.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej,

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska sędziego sądu

wojskowego, które przeprowadza się w formie testu psychologicznego.

§ 3.

Nabór przeprowadza komisja konkursowa powołana przez dyrektora departamentu, o którym

mowa w art. 5 § 4.

§ 4.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych,

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

§ 5.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z pisemnej

części konkursu minimum punktów, określonego przez dyrektora departamentu, o którym

mowa w art. 5 § 4.

§ 6.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

§ 7.

Tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną konkursu oraz test

psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Ministra Sprawiedliwości.

§ 8.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na aplikantów, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

§ 9.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez dyrektora departamentu, o

którym mowa w art. 5 § 4, oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania

stanowiska sędziego sądu wojskowego. O miejscu na liście kwalifikacyjnej decyduje

suma uzyskanych punktów.

§ 10.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, po przeprowadzeniu naboru, zasięga

informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego

Policji o nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej,

na zasadach i w trybie dotyczącym kandydatów na aplikantów sądowo-prokuratorskich.

§ 11.

Po uzyskaniu informacji, o których mowa w § 10, dyrektor departamentu, o którym mowa

w art. 5 § 4, przekazuje je wraz z listą kwalifikacyjną Ministrowi Sprawiedliwości.

”

;

3)

po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu

„

Art. 50a.

§ 1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na aplikanta uiszcza opłatę za udział w naborze.

Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

§ 2.

Wysokość opłaty za udział w naborze jest równa opłacie za udział w naborze na aplikację

sądowo-prokuratorską.

”

;

4)

art. 51 otrzymuje brzmienie

„

Art. 51.

§ 1.

Przed objęciem obowiązków aplikanta aplikant składa ślubowanie wobec dyrektora departamentu,

o którym mowa w art. 5 § 4, według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie

wypełniać obowiązki wojskowego aplikanta sądowego, w postępowaniu kierować się zasadami

godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej”; składający

ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

§ 2.

Aplikant odbywa aplikację w sądzie wojskowym oraz uczestniczy w zajęciach seminaryjnych

i praktykach dla aplikantów sądowo-prokuratorskich odbywających aplikację na zasadach

określonych w art. 10e ust. 1-5, 9, 11 i 12 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

§ 3.

Do obowiązków aplikanta należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, zwanym dalej „Krajowym

Centrum”, oraz w praktykach odbywających się w sądach, jednostkach organizacyjnych

prokuratury i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości,

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska sędziego sądu wojskowego,

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu sędziowskiego,

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

§ 4.

Na czas trwania aplikacji dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, wyznacza

aplikantowi patrona spośród sędziów sądów wojskowych. Patronom przysługuje wynagrodzenie

za sprawowanie patronatu w wysokości równej wynagrodzeniu patronów, o których mowa

w art. 10 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

”

;

5)

po art. 51 dodaje się art. 51a-51d w brzmieniu

„

Art. 51a.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zwalnia aplikanta,

który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 49 § 1 pkt 1 i 2,

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji,

4)

zrzekł się stanowiska,

5)

został uznany orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do pełnienia

zawodowej służby wojskowej,

6)

rażąco naruszył obowiązki aplikanta,

7)

w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię

Krajowego Centrum lub sądów wojskowych.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może zwolnić

aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji,

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji,

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

§ 3.

Przed zwolnieniem aplikanta ze stanowiska, z przyczyn określonych w § 1 i 2, Minister

Sprawiedliwości umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień.

Art. 51b.

§ 1.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, może ukarać aplikanta karą porządkową

za przewinienie polegające na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.

§ 2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana.

§ 3.

Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu

lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

§ 4.

Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.

§ 5.

Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

§ 6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do teczki akt personalnych

aplikanta.

§ 7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową dyrektor

departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt

personalnych aplikanta, jeżeli w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

Art. 51c.

§ 1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji aplikant składa egzamin sędziowski przed

komisją egzaminacyjną powołaną przez Ministra Sprawiedliwości. W skład komisji wchodzi

sędzia wojskowy będący przedstawicielem dyrektora departamentu, o którym mowa w art.

5 § 4.

§ 2.

Egzamin sędziowski składa się z części pisemnej i ustnej.

§ 3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu sędziowskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Ministra Sprawiedliwości. W skład zespołu

wchodzi sędzia wojskowy będący przedstawicielem dyrektora departamentu, o którym mowa

w art. 5 § 4.

§ 4.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, może udzielić aplikantowi zezwolenia

na zdawanie egzaminu sędziowskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba,

wypadek losowy lub inna wskazana i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają

przystąpienie do egzaminu sędziowskiego w terminie, o którym mowa w § 1.

§ 5.

Zezwolenia, o którym mowa w § 4, dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4,

udziela na pisemny wniosek aplikanta, złożony nie później niż w ciągu miesiąca od

dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu sędziowskiego.

§ 6.

Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego w wyznaczonym terminie i

nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w § 4, albo odstąpił bez usprawiedliwienia od

egzaminu sędziowskiego w czasie jego trwania, składa egzamin sędziowski tylko raz,

według zasad obowiązujących w przypadku niezdania egzaminu sędziowskiego.

§ 7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu sędziowskiego wygasa po upływie okresu kontraktu,

o którym mowa w art. 49 § 2.

§ 8.

Aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego, może raz przystąpić do ponownego

jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia zakończenia poprzedniego

egzaminu. Poprawkowy egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna, o której

mowa w § 1, w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości. Przepisy § 2 i

3 stosuje się odpowiednio.

§ 9.

Po złożeniu egzaminu sędziowskiego aplikant może być powołany na stanowisko asesora

w wojskowym sądzie garnizonowym.

§ 10.

W razie zwolnienia ze stanowiska, nieprzystąpienia do egzaminu sędziowskiego lub niezdania

tego egzaminu, aplikanta zwalnia się z zawodowej służby wojskowej.

Art. 51d.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej

i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów i komisji przysługuje wynagrodzenie

w wysokości równej wynagrodzeniu odpowiednio członków zespołów i komisji określonych

w ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

”

;

6)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację, skład,

sposób powoływania członków zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich

postępowania - mając na uwadze zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu,

pisemną i ustną formę poszczególnych części konkursu, system punktowy ocen konkursowych,

a także ocenę predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska sędziego sądu wojskowego,

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów aplikanta w czasie aplikacji, a także wyników kolokwium

oraz egzaminu sędziowskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad aplikantem

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska sędziego sądu wojskowego,

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego, skład zespołu

egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków oraz tryb

postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji, pisemną i ustną formę egzaminu,

kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność

zagwarantowania właściwego poziomu organizacyjnego i merytorycznego egzaminu sędziowskiego

oraz zabezpieczenia jednakowych warunków jego składania przez wszystkich aplikantów.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

(Dz. U. Nr 162, poz. 1125, z późn. zm. w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację sądową,

aplikację prokuratorską lub aplikację sądowo-prokuratorską prowadzoną na zasadach

określonych w przepisach ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

”

.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze

budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 110, poz. 1255, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

osoby zajmujące kierownicze stanowiska państwowe, członkowie korpusu służby cywilnej,

etatowi członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych i kolegiów regionalnych izb

obrachunkowych, pracownicy Rządowego Centrum Legislacji, eksperci Urzędu Patentowego

Rzeczypospolitej Polskiej, asesorzy prokuratorscy, funkcjonariusze Służby Celnej,

”

;

2)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Limity zatrudnienia ustala się łącznie dla sędziów, prokuratorów, asesorów prokuratorskich,

o których mowa w art. 5 pkt 1 lit. a) i b).

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 91 w § 1a pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dla asesorów sądowych - w wysokości 1 667,70 zł.

”

;

2)

w art. 92 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie

okresy zatrudnienia w sądzie lub prokuraturze na stanowiskach: asesorów, sędziów i

prokuratorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku radcy, a także

okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska

w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne

okresy pracy, jeżeli z tytułu tego zatrudnienia przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.

”

;

3)

tytuł działu III otrzymuje brzmienie

„

Dział III

Asesorzy sądowi i aplikacja sądowo-prokuratorska”;

4)

w art. 134 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Minister Sprawiedliwości może mianować asesorem sądowym osobę, która ukończyła aplikację

sądową lub prokuratorską albo aplikację sądowo-prokuratorską prowadzoną na zasadach

określonych w przepisach ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433) i zdała egzamin sędziowski lub prokuratorski oraz spełnia warunki określone w art.

61 § 1 pkt 1-4.

”

;

5)

w dziale III tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 2

Aplikacja sądowo-prokuratorska”;

6)

art. 137 otrzymuje brzmienie

„

Art. 137.

Aplikację sądowo-prokuratorską przygotowującą kandydatów do zajmowania stanowiska

sędziego, zwanych dalej „aplikantami”, prowadzi się na zasadach określonych w przepisach

ustawy, o której mowa w art. 134 § 1.

”

;

7)

uchyla się art. 138;

8)

art. 139 otrzymuje brzmienie

„

Art. 139.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacją sądowo-prokuratorską.

”

;

9)

uchyla się art. 140;

10)

w dziale III uchyla się rozdział 3;

11)

art. 149 otrzymuje brzmienie

„

Art. 149.

§ 1.

Na stanowisko referendarza sądowego może być mianowany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce,

4)

ukończył 24 lata,

5)

odbył aplikację referendarską i złożył egzamin referendarski albo odbył aplikację

sądową lub prokuratorską albo aplikację sądowo-prokuratorską prowadzoną na zasadach

określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 134 § 1, aplikację notarialną,

adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin albo złożył egzamin referendarski.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może, w zależności od potrzeb kadrowych sądów, zarządzić

nabór na aplikację referendarską w danym roku.

§ 3.

Aplikacja referendarską trwa rok i kończy się egzaminem referendarskim.

”

;

12)

w art. 153

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Aplikanta referendarskiego mianuje na czas określony, oznaczony w art. 149 § 3, i

zwalnia prezes sądu okręgowego. Mianowanie aplikanta referendarskiego następuje po

przeprowadzeniu konkursu przez prezesa sądu apelacyjnego. Prezes sądu okręgowego przed

mianowaniem aplikanta referendarskiego zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego

oraz zwraca się do komendanta wojewódzkiego Policji o nadesłanie informacji o kandydacie.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb oraz zakres uzyskiwania informacji

przez komendanta wojewódzkiego Policji o kandydacie na stanowisko aplikanta referendarskiego

i referendarza sądowego oraz wzór kwestionariusza tej informacji, mając na względzie

charakter i miejsce pracy oraz prawa i wolności chronione konstytucyjnie.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 66 w ust. 1 w pkt 35 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 36 w

brzmieniu

„

36)

aplikanci Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

”

;

2)

w art. 73 w pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu

„

18)

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, powstaje z dniem przyznania stypendium,

a wygasa z dniem utraty prawa do jego pobierania.

”

;

3)

w art. 75 dodaje się ust. 18 w brzmieniu

„

18.

Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego

Krajowe Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

”

;

4)

w art. 81 w ust. 8 w pkt 12 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 w

brzmieniu

„

13)

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, jest kwota odpowiadająca wysokości pobieranego

stypendium.

”

;

5)

w art. 86 w ust. 1 w pkt 14 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 15 w

brzmieniu

„

15)

osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, opłaca Krajowe Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

”

;

6)

w art. 87 w ust. 4 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

osób wymienionych w art. 66 ust. 1 pkt 36 są opłacane i ewidencjonowane w Zakładzie

Ubezpieczeń Społecznych.

”

.

Do osób będących w chwili wejścia w życie ustawy aplikantami sądowymi, aplikantami

powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, aplikantami wojskowych jednostek

organizacyjnych prokuratury oraz aplikantami w sądzie wojskowym stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Dyrektor kieruje Krajowym Centrum przy pomocy nie więcej niż 7 zastępców, których

powołuje i odwołuje, na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum, Minister Sprawiedliwości.

W razie utworzenia filii Krajowego Centrum filią kieruje jeden z zastępców Dyrektora

Krajowego Centrum. Do zastępców Dyrektora Krajowego Centrum stosuje się odpowiednio

przepis art. 9 ust. 3.

2.

Do zadań Dyrektora Krajowego Centrum należy

Dopracowywanie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum;

2)

ustalanie zakresu zadań zastępców Dyrektora Krajowego Centrum;

3)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi Krajowego Centrum;

4)

wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;

5)

zapewnianie realizacji procesów dydaktycznych oraz opracowywanie regulaminu działalności

szkoleniowej Krajowego Centrum;

6)

realizowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowego Centrum;

7)

realizowanie rocznych planów wydawniczych Krajowego Centrum;

8)

realizowanie zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem naboru na aplikację,

kolokwium w trakcie aplikacji oraz egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;

9)

wyznaczanie aplikantom pierwszego roku konsultantów naukowych i patronów praktyk oraz

aplikantom drugiego i trzeciego roku patronów koordynatorów i patronów poszczególnych

praktyk w ramach specjalizacji sądowej lub prokuratorskiej;

10)

sporządzanie i przedstawianie Ministrowi Sprawiedliwości corocznych sprawozdań z działalności

Krajowego Centrum;

11)

realizowanie innych zadań wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości, związanych

z działalnością Krajowego Centrum.

3.

Konsultantów naukowych powołuje Dyrektor Krajowego Centrum spośród wykładowców Krajowego

Centrum.

4.

Patronów, o których mowa w ust. 2 pkt 9, powołuje Dyrektor Krajowego Centrum spośród

sędziów co najmniej sądu okręgowego oraz prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej.

Patronom przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie patronatu.

5.

Dyrektor Krajowego Centrum może powoływać zespoły konsultacyjno-doradcze do realizacji

zadań Krajowego Centrum.

1.

Minister Sprawiedliwości zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych sądów powszechnych

i prokuratury, nabór na aplikację, zwany dalej „naborem”, i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

2.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej;

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska sędziego lub

prokuratora, zwanego dalej „badaniem predyspozycji”.

3.

W przypadku dużej liczby kandydatów na aplikantów Minister Sprawiedliwości, na wniosek

Dyrektora Krajowego Centrum, może zarządzić przeprowadzenie części preselekcyjnej

naboru, w postaci testu jednokrotnego wyboru, zwanego dalej „testem preselekcyjnym”,

i powierzyć jej przeprowadzenie wskazanym sądom lub prokuraturom apelacyjnym.

4.

Test preselekcyjny obejmuje ocenę wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych.

W sądach i prokuraturach, którym powierzono przeprowadzenie tej części konkursu, kandydaci

na aplikantów rozwiązują ten sam test preselekcyjny.

5.

Przebieg testu preselekcyjnego nadzorują komisje powoływane przez Ministra Sprawiedliwości

na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum. Przewodniczącymi komisji są członkowie komisji

konkursowych wskazani przez Dyrektora Krajowego Centrum.

6.

W przypadku zarządzenia przeprowadzenia testu preselekcyjnego, warunkiem dopuszczenia

do części pisemnej konkursu jest uzyskanie z testu minimum punktów, określonego przez

Ministra Sprawiedliwości.

7.

Nabór przeprowadzają komisje konkursowe, powołane przez Ministra Sprawiedliwości na

wniosek Dyrektora Krajowego Centrum.

8.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych;

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

9.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z części

pisemnej konkursu minimum punktów, określonego przez Ministra Sprawiedliwości.

10.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania, zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

11.

Badanie predyspozycji przeprowadza się w formie testu psychologicznego.

12.

Test preselekcyjny, tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną

konkursu oraz test psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Dyrektora

Krajowego Centrum, zwany dalej „zespołem konkursowym”. Tematy i testy są zatwierdzane

przez Ministra Sprawiedliwości.

13.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na aplikantów, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

14.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez Ministra Sprawiedliwości,

oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska sędziego lub prokuratora.

O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje suma uzyskanych punktów.

15.

Dyrektor Krajowego Centrum, po przeprowadzeniu naboru, zasięga informacji z Krajowego

Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o

nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej, zawierającej

istotne dla oceny spełniania wymogu nieposzlakowanej opinii, dane o

1)

zachowaniach świadczących o naruszeniu przez nią porządku prawnego;

2)

kontaktach ze środowiskami przestępczymi lub grupami środowiskowymi patologii społecznej

i o charakterze tych kontaktów;

3)

okolicznościach wskazujących na uzależnienie od alkoholu, środków odurzających lub

substancji psychotropowych.

16.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb uzyskiwania, sporządzania

i przekazywania przez właściwego komendanta wojewódzkiego Policji informacji o osobie

umieszczonej na liście kwalifikacyjnej oraz wzór kwestionariusza tej informacji, mając

na względzie charakter i zakres obowiązków aplikanta oraz prawa i wolności chronione

konstytucyjnie.

1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na aplikanta uiszcza opłatę za udział w naborze.

Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Dyrektora Krajowego Centrum określi,

w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za udział w naborze - nie wyższą niż równowartość

minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę

(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314) - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.

Aplikantem może zostać osoba, która

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych;

2)

posiada nieposzlakowaną opinię;

3)

nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

4)

nie jest prowadzone przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5)

ukończyła wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskała tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce;

6)

została umieszczona na liście kwalifikacyjnej.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum, po uzyskaniu informacji, o których mowa w art. 10a ust.

15, wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego wniesienia.

4.

Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 14 dni

od dnia doręczenia decyzji.

5.

Przed objęciem obowiązków aplikanta aplikant składa ślubowanie wobec Dyrektora Krajowego

Centrum, według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać obowiązki

aplikanta Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, w postępowaniu

kierować się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowego Centrum oraz

dochować tajemnicy państwowej, służbowej i zawodowej”; składający ślubowanie może

dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

1.

Aplikacja trwa trzy lata.

2.

Pierwszy rok aplikacji rozpoczyna się 1 września roku, w którym Minister Sprawiedliwości

zarządził nabór, i trwa do 31 lipca roku następnego. W tym czasie aplikanci odbywają

wspólne zajęcia seminaryjne w Krajowym Centrum oraz praktyki zgodnie z programem aplikacji.

3.

W ostatnim miesiącu pierwszego roku aplikacji aplikanci zdają kolokwium z całości

materiału objętego programem aplikacji w okresie poprzedzającym to kolokwium, przed

komisją powołaną przez Dyrektora Krajowego Centrum w uzgodnieniu z Ministrem Sprawiedliwości,

zwaną dalej „komisją do przeprowadzenia kolokwium”.

4.

Kolokwium składa się z części pisemnej i ustnej. Wyniki kolokwium oceniane są w systemie

punktowym.

5.

Warunkiem zdania kolokwium jest uzyskanie minimum punktów określonego przez Ministra

Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum.

6.

W terminie 14 dni od dnia uzyskania wyników kolokwium Dyrektor Krajowego Centrum ogłasza

listę klasyfikacyjną aplikantów.

7.

O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej decyduje suma punktów uzyskanych przez

aplikanta z kolokwium. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub

większą liczbę aplikantów o kolejności miejsca na tej liście decyduje suma punktów

uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich praktyk i sprawdzianów w czasie aplikacji.

8.

Aplikant, w kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej, wybiera specjalizację sądową

albo prokuratorską na czas dalszej aplikacji, w ramach limitów miejsc dla poszczególnych

specjalizacji określonych przez Ministra Sprawiedliwości.

9.

Aplikant, który nie zdał kolokwium, może raz przystąpić do ponownego jego zdawania

przed komisją, o której mowa w ust. 3. Kolokwium poprawkowe odbywa się w terminie

wyznaczonym przez Dyrektora Krajowego Centrum, nie później jednak niż w ciągu dwóch

miesięcy od dnia zakończenia poprzedniego kolokwium. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się

odpowiednio.

10.

W terminie 7 dni od dnia uzyskania wyników kolokwium, o którym mowa w ust. 9, Dyrektor

Krajowego Centrum ogłasza poprawkową listę klasyfikacyjną. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje

się odpowiednio, z tym że aplikant wybiera specjalizację na czas dalszej aplikacji

spośród miejsc, które pozostały w ramach limitów dla poszczególnych specjalizacji.

11.

Aplikanci drugiego i trzeciego roku aplikacji odbywają w ramach specjalizacji sądowej

lub prokuratorskiej zajęcia seminaryjne w Krajowym Centrum i praktyki zgodnie z programem

aplikacji, odrębnym dla każdej z tych specjalizacji.

12.

Zajęcia seminaryjne i praktyki dla aplikantów, o których mowa w ust. 11, rozpoczynają

się 1 września i trwają do 31 lipca roku następnego.

1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji aplikanci składają egzamin sędziowski

albo prokuratorski, stosownie do specjalizacji sądowej albo prokuratorskiej. Egzaminy

przeprowadzają komisje powołane przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora

Krajowego Centrum, zwane dalej „komisjami egzaminacyjnymi”.

2.

Egzaminy sędziowski i prokuratorski składają się z części pisemnej i ustnej.

3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu opracowuje

zespół powołany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowego Centrum,

zwany dalej „zespołem egzaminacyjnym”.

4.

Dyrektor Krajowego Centrum może udzielić aplikantowi zezwolenia na zdawanie egzaminu

w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba, wypadek losowy lub inna wskazana

i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają przystąpienie do egzaminu

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, Dyrektor Krajowego Centrum udziela na pisemny

wniosek aplikanta, złożony nie później niż w ciągu miesiąca od dnia ustania przyczyny

uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu.

6.

Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia,

o którym mowa w ust. 4, albo odstąpił bez usprawiedliwienia od egzaminu w czasie jego

trwania, składa egzamin tylko raz, według zasad obowiązujących w przypadku niezdania

egzaminu.

7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu wygasa po upływie dwóch lat od ukończenia aplikacji.

8.

Dyrektor Krajowego Centrum, w terminie 14 dni od dnia zakończenia egzaminu sędziowskiego

lub prokuratorskiego, sporządza i przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości końcową listę

klasyfikacyjną egzaminowanych aplikantów, zwaną dalej „listą egzaminowanych aplikantów”.

Warunkiem umieszczenia na tej liście jest zdanie egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego.

9.

O kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów decyduje suma punktów uzyskanych

przez aplikanta z kolokwium i egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego. W przypadku

równej liczby punktów uzyskanych przez dwóch lub większą liczbę aplikantów o kolejności

miejsca na tej liście decyduje suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich

praktyk i sprawdzianów w czasie aplikacji.

10.

Minister Sprawiedliwości, w kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów,

przedstawia egzaminowanemu aplikantowi propozycje pracy na stanowisku: asesora sądowego,

referendarza sądowego, asystenta sędziego albo asesora powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury lub asystenta prokuratora.

11.

Aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego, może raz przystąpić

do ponownego jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia zakończenia

poprzedniego egzaminu. Poprawkowy egzamin przeprowadzają komisje egzaminacyjne w terminie

wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości w uzgodnieniu z Dyrektorem Krajowego Centrum.

Przepisy ust. 2 i 3 oraz ust. 8-10 stosuje się odpowiednio.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej,

komisji do przeprowadzenia kolokwium i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów

i komisji przysługuje wynagrodzenie.

Aplikant jest uprawniony do bezpłatnego korzystania z bazy dydaktycznej i informatycznej

oraz wyposażenia i sprzętu Krajowego Centrum w celu pogłębiania wiedzy i doskonalenia

swoich umiejętności, na warunkach określonych przez Dyrektora Krajowego Centrum.

1.

Aplikant może brać udział w wykonywaniu w kraju lub za granicą zadań naukowo-szkoleniowych

nieobjętych programem aplikacji, zlecanych przez Dyrektora Krajowego Centrum.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, aplikantowi przysługuje dieta oraz zwrot kosztów

podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach w sprawie wysokości

oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej

lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze

kraju albo w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących

pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej

z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Do obowiązków aplikanta należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum oraz w praktykach odbywających się w sądach, jednostkach organizacyjnych

prokuratury i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości;

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska sędziego lub prokuratora;

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego;

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum zawiesza aplikanta w jego prawach i obowiązkach, jeżeli

1)

aplikant został zatrzymany z powodu schwytania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa;

2)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

3)

przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie

aplikanta sąd ustanowił doradcę tymczasowego.

2.

Dyrektor Krajowego Centrum może zawiesić aplikanta w jego prawach i obowiązkach, jeżeli

1)

prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane

z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

2)

wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn.

3.

Na czas trwania zawieszenia Dyrektor Krajowego Centrum może zarządzić wstrzymanie

wypłacania przyznanego aplikantowi stypendium lub obniżenie do 50% jego wysokości.

4.

Zawieszenie ustaje, jeżeli postępowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz w ust.

2 pkt 1, zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 4, aplikantowi wypłaca się wstrzymane stypendium.

6.

Zawieszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2, trwa do czasu ustania przyczyny

zawieszenia, nie dłużej jednak niż do upływu terminu, w którym aplikant, zgodnie z

programem aplikacji, powinien ją ukończyć.

7.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum o zawieszeniu aplikantowi przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

8.

Uchylenie zawieszenia w przypadku ustania jego przyczyny, o której mowa w ust. 2 pkt

2, następuje na wniosek aplikanta.

9.

Warunkiem uchylenia zawieszenia jest spełnianie przez aplikanta wymagań określonych

w art. 10c pkt 1-4. Przepis art. 10a ust. 15 stosuje się odpowiednio.

10.

Jeżeli od momentu zawieszenia nie upłynął okres dłuższy niż dwa lata, aplikant po

uchyleniu zawieszenia kontynuuje aplikację od etapu, na którym została ona przerwana,

jeżeli pozwala na to ustalony program aplikacji. W pozostałych przypadkach aplikant

kontynuuje aplikację od etapu i na warunkach wyznaczonych przez Dyrektora Krajowego

Centrum.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum skreśla z listy aplikantów aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 10c pkt 1 i 2;

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji;

4)

odmówił kontynuowania aplikacji w ramach specjalizacji, o której mowa w art. 10e ust.

8;

5)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji;

6)

rażąco naruszył obowiązki aplikanta;

7)

w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię

Krajowego Centrum.

2.

Dyrektor Krajowego Centrum może skreślić z listy aplikantów aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji;

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji;

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Przed skreśleniem aplikanta z listy aplikantów, z przyczyn określonych w ust. 1 i

2, Dyrektor Krajowego Centrum umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień oraz zapoznaje

się z opinią wskazanych przez niego osób.

4.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum o skreśleniu z listy aplikantów aplikantowi

przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum przyznaje aplikantowi, na jego wniosek, stypendium na czas

aplikacji. Wysokość stypendium nie może przekraczać 50% wynagrodzenia zasadniczego

w stawce podstawowej sędziego sądu rejonowego.

2.

Okres aplikacji zalicza się aplikantowi do wszelkich uprawnień pracowniczych związanych

ze stażem pracy, pod warunkiem zdania egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego.

3.

Stypendium nie wypłaca się

1)

za dni nieusprawiedliwionej nieobecności aplikanta na zajęciach seminaryjnych lub

praktykach, przy czym za dzień nieobecności uważa się także nieobecność na 6 godzinach

zajęć w poszczególnych dniach, w okresie miesiąca kalendarzowego;

2)

za dni usprawiedliwionej nieobecności aplikanta z innych przyczyn niż zdrowotne, jeżeli

okres tej nieobecności trwa nieprzerwanie dłużej niż 7 dni zajęć seminaryjnych lub

praktyk albo przekracza 7 dni zajęć seminaryjnych lub praktyk w miesiącu.

4.

Aplikant, który pobierał stypendium, jest obowiązany do jego zwrotu, jeżeli

1)

został skreślony z listy aplikantów;

2)

nie zdał egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego, albo nie przystąpił do tego

egzaminu;

3)

odmówił podjęcia pracy w sądzie lub prokuraturze na stanowisku: asesora sądowego,

referendarza sądowego, asystenta sędziego albo asesora powszechnych jednostek organizacyjnych

prokuratury lub asystenta prokuratora, zaproponowanym przez Ministra Sprawiedliwości,

w kolejności miejsca na liście egzaminowanych aplikantów;

4)

po podjęciu pracy na stanowisku, o którym mowa w pkt 3, w okresie nie dłuższym niż

trzy lata od daty ukończenia aplikacji

a)

rozwiązał stosunek pracy,

b)

rozwiązano z nim stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.

5.

Stypendium podlega zwrotowi w wysokości proporcjonalnej do czasu jego pobierania lub

do czasu pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, w okresie krótszym niż

trzy lata od dnia jej podjęcia.

6.

Aplikant nie ma obowiązku zwrotu stypendium, w przypadku

1)

skreślenia z listy aplikantów z przyczyn zdrowotnych lub konieczności sprawowania

przez aplikanta samotnie wychowującego dziecko opieki nad dzieckiem do lat dwóch lub

dzieckiem szczególnej troski;

2)

niepodjęcia pracy lub rezygnacji z pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt

3, z przyczyn zdrowotnych;

3)

niepodjęcia pracy lub rezygnacji z pracy na stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt

3, za zgodą Ministra Sprawiedliwości.

7.

Decyzję w sprawie obowiązku zwrotu stypendium wydaje Dyrektor Krajowego Centrum.

8.

W razie zmiany miejsca pracy w okresie, o którym mowa w ust. 5, prezes sądu apelacyjnego

lub prokurator apelacyjny właściwy ze względu na sąd lub prokuraturę, w której osoba,

która pobierała stypendium, była zatrudniona, przedstawia informację o tym Dyrektorowi

Krajowego Centrum.

9.

Dyrektor Krajowego Centrum po zasięgnięciu opinii odpowiednio prezesa właściwego sądu

apelacyjnego lub prokuratora apelacyjnego, o którym mowa w ust. 8, może, w szczególnie

uzasadnionych przypadkach, umorzyć aplikantowi lub osobie, która pobierała stypendium,

w całości lub w części, należność z tytułu zwrotu stypendium.

10.

Od decyzji Dyrektora Krajowego Centrum w sprawie zwrotu stypendium lub umorzenia należności

z tytułu zwrotu stypendium, osobie, która pobierała stypendium, przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

1.

Aplikant nie może podejmować zatrudnienia lub zajęcia, z wyjątkiem zatrudnienia na

stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nieprzekraczającym

połowy wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach oraz zajęcia

o charakterze naukowym, dydaktycznym lub publicystycznym, jeżeli wykonywanie tego

zatrudnienia lub zajęcia nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

2.

O zamiarze podjęcia zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, aplikant jest obowiązany

zawiadomić Dyrektora Krajowego Centrum.

3.

Dyrektor Krajowego Centrum może wyrazić sprzeciw wobec zamiaru podjęcia przez aplikanta

zatrudnienia, jeżeli uzna, że będzie to przeszkadzało w wykonywaniu obowiązków aplikanta.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum może przyznać aplikantowi nagrodę za szczególne osiągnięcia

oraz za zadania wykonane, poza jego obowiązkami, na rzecz Krajowego Centrum.

2.

Nagrodami są

1)

nagroda pieniężna w wysokości do 30% kwoty przyznanego stypendium;

2)

pochwała pisemna udzielona przez Dyrektora Krajowego Centrum.

3.

Informacja o nagrodzie zamieszczana jest w aktach osobowych aplikanta.

1.

Dyrektor Krajowego Centrum może ukarać aplikanta karą porządkową za przewinienie polegające

na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie;

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu

lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do akt osobowych

aplikanta.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Dyrektor

Krajowego Centrum zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych aplikanta, jeżeli

w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację, skład,

sposób powoływania członków zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich

postępowania - mając na uwadze zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu

i części preselekcyjnej, pisemną i ustną formę poszczególnych części konkursu, system

punktowy ocen konkursowych, a także ocenę predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska

sędziego lub prokuratora;

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów aplikanta w czasie aplikacji, a także wyników kolokwium

oraz egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji, również w ramach specjalizacji sądowej

lub prokuratorskiej,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad aplikantami

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktyki niezbędnej do zajmowania stanowiska

sędziego lub prokuratora, a także specyfikę tych urzędów;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego,

skład zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków

oraz tryb postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji w ramach specjalizacji

sądowej lub prokuratorskiej, pisemną i ustną formę egzaminu, kwalifikacje członków

komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność zagwarantowania właściwego

poziomu organizacyjnego i merytorycznego tych egzaminów oraz zabezpieczenia jednakowych

warunków ich składania przez wszystkich aplikantów;

4)

wysokość oraz warunki i tryb wypłacania, a także zwrotu stypendium, mając na uwadze

zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Krajowego Centrum;

5)

wysokość wynagrodzenia członków zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego, w

wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie zasadnicze sędziego sądu okręgowego

w pierwszej stawce awansowej - uwzględniając zakres i nakład ich pracy przy przygotowywaniu

odpowiednio konkursu, egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego;

6)

wysokość wynagrodzenia członków komisji konkursowej, komisji do przeprowadzenia kolokwium

oraz komisji egzaminacyjnej, w wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie

zasadnicze sędziego sądu okręgowego w pierwszej stawce awansowej - uwzględniając zakres

i nakład ich pracy odpowiednio w czasie konkursu, kolokwium lub egzaminów sędziowskiego

lub prokuratorskiego oraz odrębności w ich przeprowadzaniu;

7)

wysokość wynagrodzenia patronów, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 9, w wymiarze

nie większym niż 15% kwoty bazowej stanowiącej podstawę wynagrodzenia zasadniczego

sędziów i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok, uwzględniając

zakres i nakład ich pracy.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zarządza, w zależności

od potrzeb kadrowych sądów wojskowych, nabór na aplikację i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

§ 2.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej,

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska sędziego sądu

wojskowego, które przeprowadza się w formie testu psychologicznego.

§ 3.

Nabór przeprowadza komisja konkursowa powołana przez dyrektora departamentu, o którym

mowa w art. 5 § 4.

§ 4.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych,

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

§ 5.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z pisemnej

części konkursu minimum punktów, określonego przez dyrektora departamentu, o którym

mowa w art. 5 § 4.

§ 6.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

§ 7.

Tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną konkursu oraz test

psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Ministra Sprawiedliwości.

§ 8.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na aplikantów, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

§ 9.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez dyrektora departamentu, o

którym mowa w art. 5 § 4, oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania

stanowiska sędziego sądu wojskowego. O miejscu na liście kwalifikacyjnej decyduje

suma uzyskanych punktów.

§ 10.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, po przeprowadzeniu naboru, zasięga

informacji z Krajowego Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego

Policji o nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej,

na zasadach i w trybie dotyczącym kandydatów na aplikantów sądowo-prokuratorskich.

§ 11.

Po uzyskaniu informacji, o których mowa w § 10, dyrektor departamentu, o którym mowa

w art. 5 § 4, przekazuje je wraz z listą kwalifikacyjną Ministrowi Sprawiedliwości.

§ 1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na aplikanta uiszcza opłatę za udział w naborze.

Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

§ 2.

Wysokość opłaty za udział w naborze jest równa opłacie za udział w naborze na aplikację

sądowo-prokuratorską.

§ 1.

Przed objęciem obowiązków aplikanta aplikant składa ślubowanie wobec dyrektora departamentu,

o którym mowa w art. 5 § 4, według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie

wypełniać obowiązki wojskowego aplikanta sądowego, w postępowaniu kierować się zasadami

godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej”; składający

ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

§ 2.

Aplikant odbywa aplikację w sądzie wojskowym oraz uczestniczy w zajęciach seminaryjnych

i praktykach dla aplikantów sądowo-prokuratorskich odbywających aplikację na zasadach

określonych w art. 10e ust. 1-5, 9, 11 i 12 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

§ 3.

Do obowiązków aplikanta należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, zwanym dalej „Krajowym

Centrum”, oraz w praktykach odbywających się w sądach, jednostkach organizacyjnych

prokuratury i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości,

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska sędziego sądu wojskowego,

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu sędziowskiego,

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

§ 4.

Na czas trwania aplikacji dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, wyznacza

aplikantowi patrona spośród sędziów sądów wojskowych. Patronom przysługuje wynagrodzenie

za sprawowanie patronatu w wysokości równej wynagrodzeniu patronów, o których mowa

w art. 10 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

§ 1.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej zwalnia aplikanta,

który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 49 § 1 pkt 1 i 2,

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji,

4)

zrzekł się stanowiska,

5)

został uznany orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do pełnienia

zawodowej służby wojskowej,

6)

rażąco naruszył obowiązki aplikanta,

7)

w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię

Krajowego Centrum lub sądów wojskowych.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może zwolnić

aplikanta, który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji,

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji,

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

§ 3.

Przed zwolnieniem aplikanta ze stanowiska, z przyczyn określonych w § 1 i 2, Minister

Sprawiedliwości umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień.

§ 1.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, może ukarać aplikanta karą porządkową

za przewinienie polegające na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.

§ 2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana.

§ 3.

Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu

lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

§ 4.

Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.

§ 5.

Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

§ 6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do teczki akt personalnych

aplikanta.

§ 7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową dyrektor

departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt

personalnych aplikanta, jeżeli w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

§ 1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji aplikant składa egzamin sędziowski przed

komisją egzaminacyjną powołaną przez Ministra Sprawiedliwości. W skład komisji wchodzi

sędzia wojskowy będący przedstawicielem dyrektora departamentu, o którym mowa w art.

5 § 4.

§ 2.

Egzamin sędziowski składa się z części pisemnej i ustnej.

§ 3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu sędziowskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Ministra Sprawiedliwości. W skład zespołu

wchodzi sędzia wojskowy będący przedstawicielem dyrektora departamentu, o którym mowa

w art. 5 § 4.

§ 4.

Dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4, może udzielić aplikantowi zezwolenia

na zdawanie egzaminu sędziowskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba,

wypadek losowy lub inna wskazana i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają

przystąpienie do egzaminu sędziowskiego w terminie, o którym mowa w § 1.

§ 5.

Zezwolenia, o którym mowa w § 4, dyrektor departamentu, o którym mowa w art. 5 § 4,

udziela na pisemny wniosek aplikanta, złożony nie później niż w ciągu miesiąca od

dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu sędziowskiego.

§ 6.

Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego w wyznaczonym terminie i

nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w § 4, albo odstąpił bez usprawiedliwienia od

egzaminu sędziowskiego w czasie jego trwania, składa egzamin sędziowski tylko raz,

według zasad obowiązujących w przypadku niezdania egzaminu sędziowskiego.

§ 7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu sędziowskiego wygasa po upływie okresu kontraktu,

o którym mowa w art. 49 § 2.

§ 8.

Aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego, może raz przystąpić do ponownego

jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia zakończenia poprzedniego

egzaminu. Poprawkowy egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna, o której

mowa w § 1, w terminie wyznaczonym przez Ministra Sprawiedliwości. Przepisy § 2 i

3 stosuje się odpowiednio.

§ 9.

Po złożeniu egzaminu sędziowskiego aplikant może być powołany na stanowisko asesora

w wojskowym sądzie garnizonowym.

§ 10.

W razie zwolnienia ze stanowiska, nieprzystąpienia do egzaminu sędziowskiego lub niezdania

tego egzaminu, aplikanta zwalnia się z zawodowej służby wojskowej.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej

i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów i komisji przysługuje wynagrodzenie

w wysokości równej wynagrodzeniu odpowiednio członków zespołów i komisji określonych

w ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację, skład,

sposób powoływania członków zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich

postępowania - mając na uwadze zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu,

pisemną i ustną formę poszczególnych części konkursu, system punktowy ocen konkursowych,

a także ocenę predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska sędziego sądu wojskowego,

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów aplikanta w czasie aplikacji, a także wyników kolokwium

oraz egzaminu sędziowskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad aplikantem

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska sędziego sądu wojskowego,

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego, skład zespołu

egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków oraz tryb

postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji, pisemną i ustną formę egzaminu,

kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność

zagwarantowania właściwego poziomu organizacyjnego i merytorycznego egzaminu sędziowskiego

oraz zabezpieczenia jednakowych warunków jego składania przez wszystkich aplikantów.

1.

Aplikację sądowo-prokuratorską przygotowującą kandydatów do zajmowania stanowiska

prokuratora, zwanych dalej „aplikantami”, prowadzi się na zasadach określonych w przepisach

ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury

(Dz. U. Nr 169, poz. 1410 i Nr 264, poz. 2204 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 433).

2.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacją, o której mowa

w ust. 1.

3.

Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury polega

na przygotowaniu aplikanta wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, zwanego

dalej „wojskowym aplikantem prokuratorskim”, do należytego wykonywania obowiązków

prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

1.

Wojskowym aplikantem prokuratorskim może być tylko oficer pełniący zawodową służbę

wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, który

1)

posiada obywatelstwo polskie i pełną zdolność do czynności prawnych,

2)

posiada nieposzlakowaną opinię,

3)

nie był karany za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

4)

nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia

publicznego lub przestępstwo skarbowe,

5)

ukończył studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce,

6)

został umieszczony przez komisję konkursową na liście kwalifikacyjnej, o której mowa

w ust. 9.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych wojskowych

jednostek organizacyjnych prokuratury, nabór na aplikację i wyznacza limit miejsc

na aplikację.

3.

Nabór odbywa się w drodze

1)

konkursu składającego się z części pisemnej i ustnej,

2)

badania predyspozycji kandydata na aplikanta do zajmowania stanowiska prokuratora

wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, które przeprowadza się w formie testu

psychologicznego.

4.

Nabór przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

5.

Część pisemna konkursu składa się z

1)

testu wiedzy z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych,

2)

pracy pisemnej, będącej opracowaniem wybranego tematu dotyczącego szczegółowych zagadnień

z poszczególnych dziedzin prawa.

6.

Warunkiem dopuszczenia kandydata do części ustnej konkursu jest uzyskanie z części

pisemnej konkursu minimum punktów określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

7.

Część ustna konkursu obejmuje odpowiedzi na pytania zawarte w wylosowanym przez kandydata

zestawie, dotyczące wiedzy ogólnej oraz wiadomości z zakresu poszczególnych dziedzin

prawa i nauk pokrewnych.

8.

Tematy i test na część pisemną konkursu, pytania na część ustną konkursu oraz test

psychologiczny opracowuje zespół konkursowy powołany przez Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

9.

Po przeprowadzeniu konkursu oraz badania predyspozycji komisja konkursowa sporządza

listę kandydatów na wojskowych aplikantów prokuratorskich, zwaną dalej „listą kwalifikacyjną”.

10.

Warunkiem umieszczenia na liście kwalifikacyjnej jest uzyskanie przez kandydata minimum

punktów ze wszystkich części konkursu, określonego przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

oraz potwierdzenie predyspozycji kandydata do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej

jednostki organizacyjnej prokuratury. O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej

decyduje suma uzyskanych punktów.

11.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po przeprowadzeniu naboru, zasięga informacji z Krajowego

Rejestru Karnego oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o

nadesłanie informacji o każdej osobie umieszczonej na liście kwalifikacyjnej, na zasadach

i w trybie dotyczącym kandydatów na aplikantów sądowo-prokuratorskich.

12.

Po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 11, Naczelny Prokurator Wojskowy przekazuje

je wraz z listą kwalifikacyjną Ministrowi Sprawiedliwości.

1.

Przed przystąpieniem do naboru kandydat na wojskowego aplikanta prokuratorskiego uiszcza

opłatę za udział w naborze. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

2.

Wysokość opłaty za udział w naborze jest równa opłacie za udział w naborze na aplikację

sądowo-prokuratorską.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy, po uzyskaniu informacji, o której mowa w art. 91 ust.

11, wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,

w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

3.

Rozpoznanie odwołania następuje w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia jego wniesienia.

4.

Termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wynosi 14 dni

od dnia doręczenia decyzji.

1.

Kandydat na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego jest powoływany do zawodowej

służby wojskowej, pełnionej jako służba kontraktowa na podstawie dobrowolnego zgłoszenia

się do tej służby, po uprzednim zakwalifikowaniu się w drodze konkursu na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego, odbyciu przeszkolenia wojskowego, zdaniu egzaminu

na oficera, mianowaniu na stopień wojskowy podporucznika (podporucznika marynarki)

i podpisaniu kontraktu na pełnienie służby terminowej.

2.

Do odbycia przeszkolenia wojskowego, o którym mowa w ust. 1, powołuje, na wniosek

Naczelnego Prokuratora Wojskowego, właściwy organ uprawniony do powoływania do służby

kandydackiej na podstawie odrębnych przepisów, określając miejsce szkolenia.

3.

Rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej kandydata na stanowisko

wojskowego aplikanta prokuratorskiego wydaje na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego,

z dniem powołania na stanowisko, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

4.

Kontrakt na pełnienie służby terminowej na stanowisko wojskowego aplikanta prokuratorskiego

zawiera Naczelny Prokurator Wojskowy.

5.

Przepisów ust. 1-3, w zakresie powoływania do zawodowej służby wojskowej i mianowania

na stopień oficerski, nie stosuje się do kandydatów na stanowisko wojskowych aplikantów

prokuratorskich, którzy pełnią już zawodową służbę wojskową.

6.

W odniesieniu do zasad powoływania kandydatów na stanowiska wojskowych aplikantów

prokuratorskich do zawodowej służby wojskowej i zawierania z nimi kontraktów na jej

pełnienie, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy o służbie wojskowej

żołnierzy zawodowych.

Przed objęciem obowiązków wojskowy aplikant prokuratorski składa ślubowanie wobec

Naczelnego Prokuratora Wojskowego według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie

wypełniać obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego, w postępowaniu kierować

się zasadami godności i uczciwości oraz dochować tajemnicy państwowej i służbowej”;

składający ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.

Wojskowy aplikant prokuratorski odbywa aplikację w wojskowej jednostce organizacyjnej

prokuratury oraz uczestniczy w zajęciach seminaryjnych i praktykach dla aplikantów

sądowo-prokuratorskich odbywających aplikację na zasadach określonych w art. 10e ust. 1-5, 9, 11 i 12 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia

Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury.

1.

Do obowiązków wojskowego aplikanta prokuratorskiego należy

1)

uczestniczenie w przewidzianych programem aplikacji zajęciach seminaryjnych prowadzonych

w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, zwanym dalej „Krajowym

Centrum”, oraz w praktykach odbywających się w jednostkach organizacyjnych prokuratury,

sądach i innych instytucjach związanych z funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości,

2)

samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności niezbędnych

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury,

3)

przystępowanie, w wyznaczonym terminie, do sprawdzianów wiedzy oraz kolokwium, przeprowadzanych

w czasie aplikacji, a także do egzaminu prokuratorskiego,

4)

przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowego Centrum oraz zarządzeń i poleceń

porządkowych Dyrektora Krajowego Centrum.

2.

Na czas trwania aplikacji Naczelny Prokurator Wojskowy wyznacza wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu patrona spośród prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych

prokuratury. Patronom przysługuje wynagrodzenie za sprawowanie patronatu w wysokości

równej wynagrodzeniu patronów, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr

Sądów Powszechnych i Prokuratury.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy zwalnia ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

przestał spełniać wymagania określone w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2,

3)

uzyskał negatywną ocenę z kolokwium wyznaczonego w czasie aplikacji,

4)

złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji,

5)

został uznany orzeczeniem wojskowej komisji lekarskiej za trwale niezdolnego do pełnienia

zawodowej służby wojskowej,

6)

rażąco naruszył obowiązki wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

7)

w sposób rażący uchybił godności wojskowego aplikanta prokuratorskiego lub jego zachowanie

godzi w dobre imię Krajowego Centrum lub wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

2.

Naczelny Prokurator Wojskowy może zwolnić ze stanowiska wojskowego aplikanta prokuratorskiego,

który

1)

został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,

2)

opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć seminaryjnych lub praktyk

w danym roku szkoleniowym, ujętych w programie aplikacji,

3)

nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, co najmniej do dwóch

sprawdzianów wiedzy przewidzianych w programie aplikacji,

4)

został dwukrotnie ukarany karą nagany.

3.

Przed zwolnieniem wojskowego aplikanta prokuratorskiego ze stanowiska, z przyczyn

określonych w ust. 1 i 2, Naczelny Prokurator Wojskowy umożliwia wojskowemu aplikantowi

prokuratorskiemu złożenie wyjaśnień.

4.

Od decyzji Naczelnego Prokuratora Wojskowego o zwolnieniu ze stanowiska wojskowemu

aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w

terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

1.

Naczelny Prokurator Wojskowy może ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego karą

porządkową za przewinienie polegające na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

2.

Karami porządkowymi są

1)

upomnienie,

2)

nagana.

3.

Nie można ukarać wojskowego aplikanta prokuratorskiego po upływie 30 dni od dnia powzięcia

wiadomości o przewinieniu lub trzech miesięcy od dnia jego popełnienia.

4.

Przed ukaraniem karą porządkową wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu umożliwia

się złożenie wyjaśnień.

5.

Od decyzji o ukaraniu wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu przysługuje odwołanie

do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.

6.

Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do teczki akt personalnych

wojskowego aplikanta prokuratorskiego.

7.

Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Naczelny

Prokurator Wojskowy zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt personalnych wojskowego

aplikanta prokuratorskiego, jeżeli w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.

1.

W ostatnim miesiącu trzeciego roku aplikacji wojskowy aplikant prokuratorski składa

egzamin prokuratorski przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prokuratora Generalnego.

W skład komisji wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora

Wojskowego.

2.

Egzamin prokuratorski składa się z części pisemnej i ustnej.

3.

Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu prokuratorskiego

opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Prokuratora Generalnego. W skład zespołu

wchodzi prokurator wojskowy będący przedstawicielem Naczelnego Prokuratora Wojskowego.

4.

Naczelny Prokurator Wojskowy może udzielić wojskowemu aplikantowi prokuratorskiemu

zezwolenia na zdawanie egzaminu prokuratorskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna,

że choroba, wypadek losowy lub inna wskazana i udokumentowana przez wojskowego aplikanta

prokuratorskiego przyczyna uniemożliwiają przystąpienie do egzaminu prokuratorskiego

w terminie, o którym mowa w ust. 1.

5.

Zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, Naczelny Prokurator Wojskowy udziela na pisemny

wniosek wojskowego aplikanta prokuratorskiego, złożony nie później niż w ciągu miesiąca

od dnia ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu prokuratorskiego.

6.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie przystąpił do egzaminu prokuratorskiego

w wyznaczonym terminie i nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, albo odstąpił

bez usprawiedliwienia od egzaminu prokuratorskiego w czasie jego trwania, składa egzamin

prokuratorski tylko raz, według zasad obowiązujących w przypadku niezdarna egzaminu

prokuratorskiego.

7.

Uprawnienie do zdawania egzaminu prokuratorskiego wygasa po upływie okresu kontraktu,

o którym mowa w art. 91c ust. 4.

8.

Wojskowy aplikant prokuratorski, który nie zdał egzaminu prokuratorskiego, może raz

przystąpić do ponownego jego składania, nie później jednak niż w ciągu roku od dnia

zakończenia poprzedniego egzaminu. Poprawkowy egzamin prokuratorski przeprowadza komisja

egzaminacyjna, o której mowa w ust. 1, w terminie wyznaczonym przez Prokuratora Generalnego.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

9.

Po złożeniu egzaminu prokuratorskiego wojskowy aplikant prokuratorski może być powołany

na stanowisko asesora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury.

10.

W razie zwolnienia ze stanowiska, nieprzystąpienia do egzaminu prokuratorskiego lub

niezdania tego egzaminu, wojskowego aplikanta prokuratorskiego zwalnia się z zawodowej

służby wojskowej.

Za udział w pracach zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej

i komisji egzaminacyjnej członkom tych zespołów i komisji przysługuje wynagrodzenie

w wysokości równej wynagrodzeniu odpowiednio członków zespołów i komisji określonych

w ustawie z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych

i Prokuratury.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację prokuratorską

w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, skład, sposób powoływania członków

zespołu konkursowego i komisji konkursowej oraz tryb ich postępowania - mając na uwadze

zakres wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu, pisemną i ustną formę poszczególnych

części konkursu, system punktowy ocen konkursowych, a także ocenę predyspozycji kandydata

do zajmowania stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

2)

organizację i przebieg aplikacji, w tym

a)

system punktowy oceny postępów wojskowego aplikanta prokuratorskiego w czasie aplikacji,

a także wyników kolokwium oraz egzaminu prokuratorskiego,

b)

szczegółowy tryb i warunki odbywania aplikacji,

c)

szczegółowy tryb i warunki sprawowania patronatu nad wojskowym aplikantem prokuratorskim

- uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania

stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

3)

zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu prokuratorskiego, skład

zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, sposób powoływania ich członków

oraz tryb postępowania - uwzględniając zakres odbytej aplikacji, pisemną i ustną formę

egzaminu, kwalifikacje członków komisji egzaminacyjnej, a także mając na uwadze konieczność

zagwarantowania właściwego poziomu organizacyjnego i merytorycznego egzaminu prokuratorskiego

oraz zabezpieczenia jednakowych warunków jego składania przez wszystkich wojskowych

aplikantów prokuratorskich.

Aplikację sądowo-prokuratorską przygotowującą kandydatów do zajmowania stanowiska

sędziego, zwanych dalej „aplikantami”, prowadzi się na zasadach określonych w przepisach

ustawy, o której mowa w art. 134 § 1.

Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacją sądowo-prokuratorską.

§ 1.

Na stanowisko referendarza sądowego może być mianowany ten, kto

1)

posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,

2)

jest nieskazitelnego charakteru,

3)

ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra prawa lub zagraniczne

uznane w Polsce,

4)

ukończył 24 lata,

5)

odbył aplikację referendarską i złożył egzamin referendarski albo odbył aplikację

sądową lub prokuratorską albo aplikację sądowo-prokuratorską prowadzoną na zasadach

określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 134 § 1, aplikację notarialną,

adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin albo złożył egzamin referendarski.

§ 2.

Minister Sprawiedliwości może, w zależności od potrzeb kadrowych sądów, zarządzić

nabór na aplikację referendarską w danym roku.

§ 3.

Aplikacja referendarską trwa rok i kończy się egzaminem referendarskim.