Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) ramowy program kursu w zakresie kwalifikowanej

pierwszej pomocy, zwanego dalej „kursem”;

2) kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzàcej kurs;

3) sposób przeprowadzania egzaminu koƒczàcego

kurs;

4) sk∏ad, tryb powo∏ywania i odwo∏ywania komisji

egzaminacyjnej;

5) okres wa˝noÊci i wzór zaÊwiadczenia o ukoƒczeniu

kursu i uzyskaniu tytu∏u ratownika, zwanego dalej

„zaÊwiadczeniem”.

§ 2. Ramowy program kursu stanowi za∏àcznik

nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 3. 1. Zaj´cia teoretyczne i praktyczne kursu prowadzi lekarz systemu, piel´gniarka systemu albo

ratownik medyczny, posiadajàcy aktualnà wiedz´

i umiej´tnoÊci z zakresu obj´tego ramowym programem kursu oraz co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie

zawodowe w wykonywaniu medycznych czynnoÊci ratunkowych.

2. Zaj´cia teoretyczne i praktyczne w zakresie

1) psychologicznych aspektów wsparcia poszkodowanego prowadzi psycholog posiadajàcy co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie zawodowe;

2) ratownictwa technicznego, chemicznego, ekologicznego, wodnego i wysokoÊciowego prowadzi

osoba posiadajàca co najmniej trzyletnie doÊwiadczenie w wykonywaniu czynnoÊci ratowniczych

w danym rodzaju ratownictwa.

3. Kierownikiem merytorycznym kursu, odpowiedzialnym za realizacj´ kursu zgodnie z ramowym programem kursu, mo˝e byç osoba, o której mowa

w ust. 1.

§ 4. 1. Kurs koƒczy si´ egzaminem z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu.

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U.

Nr 131, poz. 924).

2. Do egzaminu mo˝e przystàpiç osoba, która spe∏nia co najmniej jeden z nast´pujàcych warunków

1) odby∏a wszystkie zaj´cia teoretyczne i praktyczne

obj´te programem kursu;

2) posiada zaÊwiadczenie, które utraci∏o wa˝noÊç,

oraz jest zatrudniona w jednostkach wspó∏pracujàcych z systemem, o których mowa w art. 15

ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej

„ustawà”, lub pe∏ni w nich s∏u˝b´, lub jest ich

cz∏onkiem.

3. Egzamin przeprowadzany jest z zakresu wiedzy

i umiej´tnoÊci obj´tych ramowym programem kursu.

4. Egzamin sk∏ada si´ z dwóch cz´Êci: egzaminu

teoretycznego i praktycznego.

5. Ka˝da cz´Êç egzaminu oceniana jest oddzielnie.

6. Miejsca i terminy egzaminu teoretycznego

i praktycznego ustala kierownik merytoryczny kursu

w porozumieniu z przewodniczàcym komisji egzaminacyjnej, zwanej dalej „komisjà”.

§ 5. 1. Egzamin teoretyczny przeprowadzany jest

w formie testu, uj´tego w kart´ testowà, sk∏adajàcego

si´ z zestawu 30 zadaƒ testowych wybranych przez komisj´ spoÊród zadaƒ testowych opracowanych przez

Centrum Egzaminów Medycznych, dzia∏ajàce na podstawie odr´bnych przepisów, i podanych do publicznej informacji na stronach internetowych Centrum

Egzaminów Medycznych.

2. Karty testowe sà przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemo˝liwiajàcych ich nieuprawnione ujawnienie oraz dostarczane

na miejsce egzaminu teoretycznego przez kierownika

merytorycznego kursu w dniu, w którym ma byç przeprowadzony egzamin.

3. Karty testowe sà zabezpieczone w sposób uniemo˝liwiajàcy zapoznanie si´ z ich treÊcià przez osoby

nieuprawnione. Usuni´cie zabezpieczeƒ i ujawnienie

treÊci kart testowych nast´puje w sali egzaminacyjnej

po rozpocz´ciu egzaminu teoretycznego w obecnoÊci

osób zdajàcych.

4. W trakcie egzaminu teoretycznego zabronione

jest wynoszenie lub usuwanie w inny sposób karty testowej z sali egzaminacyjnej.

5. Odpowiedzi na zadania testowe udziela si´ wy∏àcznie na karcie testowej.

6. Podstawà do zaliczenia egzaminu teoretycznego

jest udzielenie prawid∏owych odpowiedzi na co najmniej 90 % zadaƒ testowych zawartych w karcie testowej.

7. Pozytywny wynik egzaminu teoretycznego stanowi warunek konieczny dopuszczenia do egzaminu

praktycznego.

Poz. 408

przez niego lekarza systemu, jako przewodniczàcego;

2) lekarza, który jest przedstawicielem w∏aÊciwej dla

uczestników kursu jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, o której mowa w art. 15 ust. 1 lub 2 ustawy;

3) osoby, o której mowa w § 3 ust. 1.

§ 6. 1. Egzamin praktyczny obejmuje wykonanie

przez osob´ zdajàcà

2. Cz∏onków komisji powo∏uje i odwo∏uje kierownik podmiotu prowadzàcego kurs.

1) dwóch losowo wybranych zadaƒ egzaminacyjnych

sprawdzajàcych praktyczne post´powanie w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz

3. Do sk∏adu komisji nie mo˝e byç powo∏ana osoba, która jest ma∏˝onkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia w∏àcznie osoby, która

sk∏ada egzamin.

2) resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej na fantomie

z elektronicznym monitorowaniem i ocenà wykonywanych czynnoÊci wraz z mo˝liwoÊcià wydruku

danych.

§ 9. 1. Osobie, która odby∏a kurs i z∏o˝y∏a egzamin

z wynikiem pozytywnym, kierownik podmiotu prowadzàcego kurs wydaje zaÊwiadczenie.

2. Wykonanie zadaƒ, o których mowa w ust. 1,

oceniane jest odr´bnie przez ka˝dego cz∏onka komisji,

pos∏ugujàcego si´ nast´pujàcà skalà ocen: 5 (bardzo

dobry), 4,5 (dobry plus), 4 (dobry), 3,5 (dostateczny

plus), 3 (dostateczny), 2 (niedostateczny).

2. ZaÊwiadczanie jest wa˝ne przez okres 3 lat od

dnia jego wydania.

3. Ocena niedostateczna zostaje postawiona, gdy

opowie si´ za nià co najmniej 75 % sk∏adu komisji.

§ 10. 1. Osoby, które uzyska∏y uprawnienia ratownika przed dniem wejÊcia w ˝ycie ustawy, mogà przystàpiç do egzaminu, o którym mowa w § 4, nie póêniej

ni˝ w okresie 3 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

4. Ocenà koƒcowà za egzamin praktyczny jest ocena wynikajàca ze Êredniej arytmetycznej ocen czàstkowych, uzyskanych od poszczególnych cz∏onków komisji, zaokràglona do oceny, o której mowa w ust. 2,

z tym ˝e egzamin praktyczny uznaje si´ za zaliczony,

je˝eli osoba zdajàca otrzyma ocen´ co najmniej dostatecznà.

§ 7. W przypadku gdy osoba zdajàca nie zaliczy

w ca∏oÊci lub w cz´Êci egzaminu lub nie przystàpi do

niego w ca∏oÊci lub w jego cz´Êci, z wa˝nych przyczyn

losowych, mo˝e ona przystàpiç do egzaminu lub jego

cz´Êci w nast´pnym terminie, nie wi´cej jednak ni˝

2 razy.

§ 8. 1. Egzamin jest przeprowadzany przez komisj´

sk∏adajàcà si´ z trzech osób

1) konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´

podmiotu prowadzàcego kurs lub wskazanego

3. Wzór zaÊwiadczenia stanowi za∏àcznik nr 2 do

rozporzàdzenia.

2. Osoby, które przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia uzyska∏y zaÊwiadczenia potwierdzajàce

ukoƒczenie kursu z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu lub rozpocz´∏y kurs zgodnie

z przepisami obowiàzujàcymi w Krajowym Systemie

Ratowniczo-GaÊniczym, mogà przystàpiç do egzaminu, o którym mowa w § 4, nie póêniej ni˝ w okresie

3 lat od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

3. Osoby, które przed dniem wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia rozpocz´∏y kursy z zakresu wiedzy i umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu, sk∏adajà egzamin

wed∏ug przepisów rozporzàdzenia.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Zdrowia: Z. Religa

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia

z dnia 19 marca 2007 r. (poz. 408)

Za∏àcznik nr 1

RAMOWY PROGRAM KURSU W ZAKRESIE KWALIFIKOWANEJ PIERWSZEJ POMOCY

I. Za∏o˝enia organizacyjno-programowe

Cel g∏ówny kszta∏cenia

Celem kszta∏cenia jest przygotowanie ratowników

jednostek wspó∏pracujàcych z systemem Paƒstwowe

Ratownictwo Medyczne do realizacji zadaƒ z zakresu

ratownictwa w czasie akcji ratowniczych, w tym

w szczególnoÊci udzielania osobom w stanie nag∏ego

zagro˝enia zdrowotnego kwalifikowanej pierwszej pomocy w miejscu zdarzenia do czasu przekazania ich

personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej.

Szczegó∏owe cele kszta∏cenia

1) utrwalenie podstawowej wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy;

2) zdobycie i utrwalenie wiedzy z zakresu kwalifikowanej pierwszej pomocy;

3) kszta∏towanie poczucia odpowiedzialnoÊci za jakoÊç udzielonej pomocy;

4) kszta∏towanie w∏aÊciwej postawy etycznej osób

podejmujàcych czynnoÊci ratunkowe.

Czas trwania kursu

Kurs powinien trwaç co najmniej 66 godzin, w tym

co najmniej 25 godzin zaj´ç teoretycznych oraz co najmniej 41 godzin zaj´ç praktycznych.

W zale˝noÊci od jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, w której uczestnik kursu jest zatrudniony, pe∏ni

s∏u˝b´ lub jest cz∏onkiem, mo˝na zwi´kszyç maksymalnie o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest

najbardziej przydatny przy wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej z systemem.

Warunki realizacji kursu

c) worek samorozpr´˝alny, przejrzysty, o konstrukcji umo˝liwiajàcej wentylacj´ biernà i czynnà

przy obj´toÊci oddechowej od 500 do 800 ml, zapewniajàcy cz´stoÊç 10 oddechów na minut´

mieszaninà o zawartoÊci 97—100 % tlenu, przy

przep∏ywie tlenu 15 l/min, o konstrukcji uniemo˝liwiajàcej przekroczenie ciÊnienia w uk∏adzie oddechowym 40 lub 45 cm s∏upa wody,

d) worek samorozpr´˝alny dla dzieci,

e) maski twarzowe w dwóch rozmiarach (dzieci

od 5 lat i doroÊli) przezroczyste, z mankietem

silikonowym fartuchowym,

f) jednorazowà mask´ krtaniowà,

g) reduktor ∏àczàcy butl´ tlenowà z odbiornikami

tlenu, wykonany z mosiàdzu (ewentualne elementy niemetalowe antystatyczne), przystosowany do pracy przy ciÊnieniu roboczym co najmniej 200 barów i ciÊnieniu zredukowanym od

4 do 5 barów,

h) zestaw jednorazowego u˝ytku do tlenoterapii

biernej z rezerwuarem (dwie przezroczyste maski z mo˝liwoÊcià modelowania w cz´Êci nosowej — jedna du˝a i jedna ma∏a),

i) butl´ tlenowà aluminiowà o p∏askim dnie, o pojemnoÊci spr´˝onego tlenu co najmniej 400 l

przy ciÊnieniu 150 barów, z mo˝liwoÊcià nape∏nienia w systemie DIN (dla tlenu medycznego),

o ciÊnieniu roboczym co najmniej 200 barów,

j) nosze typu deska z tworzywa sztucznego, przepuszczalne dla promieni X, z co najmniej czterema kompletami kodowanych kolorami pasów zabezpieczajàcych mocowanych obrotowo, z zestawem klocków do unieruchamiania

g∏owy i kr´gos∏upa szyjnego,

k) nosze podbieraki,

1. Podmiot prowadzàcy kurs zapewnia baz´ dydaktycznà dostosowanà do liczby osób uczestniczàcych

w kursie, w szczególnoÊci

l) ko∏nierze szyjne z tworzywa sztucznego, wodoodporne, z mo˝liwoÊcià regulacji rozmiaru (dla

dzieci i doros∏ych) oraz badania t´tna na t´tnicach szyjnych,

1) sale wyk∏adowe;

m) szyny typu Kramer o ró˝nych wymiarach

(1200 x 120 mm, 1000 x 100 mm, 900 x 120 mm,

250 x 50 mm) w zdejmowalnym powleczeniu

ka˝dej szyny z mi´kkim tworzywem nieprzepuszczalnym dla p∏ynów, wydzielin i wydalin,

2) sale seminaryjne;

3) sale çwiczeniowe wyposa˝one w

a) rurki ustno-gard∏owe wielorazowe typu Guedela (ró˝nego rozmiaru, w tym najwi´ksza, przezroczyste — umo˝liwiajàce stwierdzenie obecnoÊci cia∏a obcego w Êwietle rurki),

b) zestaw ssàcy: mechaniczny, r´czny z jednorazowym pojemnikiem na treÊç, dla doros∏ych

(wydajnoÊç co najmniej 20 l/min) i niemowlàt,

n) szyn´ wyciàgowà,

o) opatrunki — ró˝ne wymiary (osobisty, kompresy gazowe ja∏owe, gaza opatrunkowa ja∏owa,

opaski opatrunkowe dziane, chusta trójkàtna

tekstylna, banda˝ elastyczny, siatka opatrunkowa nr 1, 2, 3 i 6, przylepiec z opatrunkiem, przy-

lepiec bez opatrunku, komplet szkoleniowych

opatrunków hydro˝elowych sch∏adzajàcych),

p) aparat do p∏ukania oka z bocznym odp∏ywem,

r) r´kawiczki nitrylowe jednorazowe,

s) worek plastikowy z zamkni´ciem na odpady,

t) p∏yn do dezynfekcji ràk,

u) no˝yczki ratownicze,

Poz. 408

zl) fantom do nauki udra˝niania dróg oddechowych noworodka metodami bezprzyrzàdowymi i oddechu sztucznego oraz masa˝u poÊredniego serca z kontrolà t´tna na t´tnicy ramiennej oraz z monitorowaniem i ocenà oddechu

i masa˝u

— z mo˝liwoÊcià obserwacji unoszenia si´

przedniej Êciany klatki piersiowej w czasie

wentylacji,

w) nó˝ do ci´cia pasów,

— z mo˝liwoÊcià oceny prawid∏owej i zbyt du˝ej obj´toÊci oddechowej,

z) folie izotermiczne,

— z mo˝liwoÊcià oceny zbyt szybkiego wdechu,

za) rurk´ krtaniowà,

— z mo˝liwoÊcià oceny prawid∏owej i nieprawid∏owej g∏´bokoÊci ucisków klatki piersiowej,

zb) opatrunek wentylowy na rany klatki piersiowej,

zc) kamizelk´ — szyna kr´gos∏upowa,

zd) wskaênik CO2,

ze) szyny i materace podciÊnieniowe,

zf) aspirator jadu,

zg) szkoleniowy defibrylator zautomatyzowany,

zh) fantom dziecka i niemowl´cia do nauki resuscytacji,

zi) kieszonkowà mask´ do sztucznej wentylacji

z zaworem,

zj) fantom do nauki intubacji dotchawiczej doros∏ego z przekrojem górnych dróg oddechowych do

nauki i oceny wzrokowej prawid∏owego stosowania rurki ustno-gard∏owej (obecnoÊç tworów

anatomicznych: wargi, z´by, j´zyk, podniebienie,

ruchomy przekrój kr´gos∏upa w odcinku szyjnym, wejÊcie do krtani i prze∏yku, nag∏oÊnia),

zk) fantom w formie torsu do nauki udra˝niania

dróg oddechowych doros∏ego metodami bezprzyrzàdowymi i oddechu sztucznego, a tak˝e

masa˝u poÊredniego serca i badania t´tna na

t´tnicach szyjnych

— z elektronicznym monitorowaniem i ocenà

wykonywanych czynnoÊci wraz z mo˝liwoÊcià wydruku danych w j´zyku polskim,

— z elektronicznà ocenà czasu badania t´tna,

— z wbudowanym metronomem,

— z mo˝liwoÊcià oceny masa˝u w czasie rzeczywistym,

— z mo˝liwoÊcià oceny nieprawid∏owego u∏o˝enia palców do masa˝u,

zm) respirator transportowy, obj´toÊciowo zmienny.

2. Osoby prowadzàce zaj´cia teoretyczne oraz zaj´cia praktyczne powinny wspó∏pracowaç celem jak

najdoskonalszego kszta∏towania umiej´tnoÊci obj´tych programem kursu.

3. Podmiot prowadzàcy kurs opracowuje regulamin organizacyjny kursu, który okreÊla w szczególnoÊci organizacj´ szkolenia, zasady i tryb naboru osób

przewidzianych do szkolenia oraz zakres obowiàzków

wyk∏adowców i innych osób prowadzàcych zaj´cia

teoretyczne i praktyczne.

4. Podmiot prowadzàcy kurs zapewnia sprawnà

organizacj´ procesu dydaktycznego (jeden nauczyciel

mo˝e prowadziç zaj´cia praktyczne z grupà liczàcà nie

wi´cej ni˝ 6 osób).

5. Realizacja programu kursu

1) uwzgl´dnia aktualnà wiedz´, osiàgni´cia teorii

i praktyki kursu;

2) jest dokonywana w oparciu o nowoczesne metody

dydaktyczne;

3) odbywa si´ na podstawie planu nauczania, zgodnie z opracowanym w formie pisemnej harmonogramem zaj´ç.

6. Podmiot prowadzàcy kurs posiada

— z mo˝liwoÊcià oceny Êredniej g∏´bokoÊci

ucisków,

1) imiennà list´ osób prowadzàcych zaj´cia w ramach poszczególnych modu∏ów nauczania;

— z mo˝liwoÊcià oceny Êredniej cz´stoÊci ucisków ma minut´,

2) imiennà list´ uczestników kursu;

— z mo˝liwoÊcià oceny liczby ucisków prawid∏owych, zbyt p∏ytkich i zbyt g∏´bokich,

3) dokumentacj´ zaliczania poszczególnych tematów

przez uczestników kursu oraz dokumentacj´ egzaminacyjnà.

— z mo˝liwoÊcià oceny nieprawid∏owego u∏o˝enia ràk,

— z mo˝liwoÊcià oceny unoszenia klatki piersiowej w czasie wdechu, oceny obj´toÊci

oddechowej, oceny liczby oddechów poprawnych, zbyt p∏ytkich i zbyt g∏´bokich,

Sposób sprawdzania efektów nauczania

Weryfikacja wiedzy i nabytych umiej´tnoÊci odbywa si´ w oparciu o egzamin sk∏adajàcy si´ z dwóch cz´Êci: egzaminu teoretycznego i egzaminu praktycznego.

II. Plan nauczania

Lp.

Temat/zagadnienie

Liczba zaj´ç

teoretycznych

Liczba zaj´ç

praktycznych

Liczba godzin

ogó∏em

1

Organizacja ratownictwa medycznego

— podstawy prawne

1

—

1

2

Bezpieczeƒstwo w∏asne, poszkodowanego,

miejsca zdarzenia

2

1

3

3

Zestawy ratownicze, dezynfekcja sprz´tu

2

3

5

4

Elementy anatomii i fizjologii, ocena poszkodowanego, badanie wst´pne oraz

szczegó∏owe

2

2

4

5

Poszkodowany nieprzytomny

1

1

2

6

Resuscytacja (doros∏y, dziecko, niemowl´,

noworodek, sytuacje szczególne)

2

8

10

7

Zasady defibrylacji poszkodowanego metodà pó∏automatycznà i automatycznà

1

2

3

8

Wstrzàs

2

—

2

9

Inne stany nag∏e — drgawki, cukrzyca, zawa∏ mi´Ênia sercowego, udar mózgowy,

zatrucia, podtopienie

2

—

2

10

Urazy mechaniczne i obra˝enia — z∏amania, zwichni´cia, skr´cenia, krwotoki, obra˝enia klatki piersiowej, brzucha, kr´gos∏upa, g∏owy i koƒczyn

3

8

11

11

Urazy chemiczne, termiczne, elektryczne

i obra˝enia, zagro˝enia Êrodowiskowe,

akty terroru

2

1

3

12

Taktyka dzia∏aƒ ratowniczych — zdarzenie

masowe, mnogie, pojedyncze, segregacja

wst´pna, karta udzielonej pomocy, logistyka

2

4

6

13

Ewakuacja ze strefy zagro˝enia

2

2

4

14

Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy w sytuacjach symulowanych

—

7

7

15

Psychologiczne aspekty wsparcia poszkodowanych

1

2

3

16

Zaj´cia do dyspozycji prowadzàcych*

25

41

66

Razem

* W zale˝noÊci od jednostki wspó∏pracujàcej z systemem, w której uczestnik kursu jest zatrudniony, pe∏ni w niej s∏u˝b´ lub

jest jej cz∏onkiem, mo˝na zwi´kszyç maksymalnie o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest najbardziej przydatny przy

wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej z systemem.

III. TreÊci nauczania i umiej´tnoÊci wynikowe

3. Zestawy ratownicze, dezynfekcja sprz´tu

1. Organizacja ratownictwa medycznego — podstawy prawne

Elementy sk∏adowe zestawu ratowniczego — przeznaczenie, mo˝liwoÊci wykorzystania, zasady u˝ycia.

Opis poszczególnych elementów sk∏adowych zestawów ratowniczych i ich przeznaczenie. Pos∏ugiwanie

si´ zestawem ratowniczym w ró˝nych warunkach i sytuacjach ratowniczych, monta˝ i demonta˝ poszczególnych elementów zestawów. Worek samorozpr´˝alny, sprz´t do tlenoterapii biernej. Bezpieczne pos∏ugiwanie si´ tlenem w ró˝nych warunkach. Zasady zbierania, transportu, przechowywania, dezynfekcji sprz´tu i utylizacji Êrodków opatrunkowych potencjalnie

zakaênych. Organizacja punktu odka˝ania sprz´tu ratowniczego w jednostkach wspó∏pracujàcych z systemem. Zasady uzupe∏niania zu˝ytych materia∏ów

wchodzàcych w sk∏ad zestawu. Dokumentacja gotowoÊci sprz´tu. Zaopatrzenie i odzyskiwanie sprz´tu

wielorazowego.

System Paƒstwowe Ratownictwo Medyczne. Organizacja wspó∏czesnego ratownictwa zintegrowanego — podstawy prawne dzia∏ania. Ratownictwo

przedszpitalne. Organizacja ratownictwa medycznego w Krajowym Systemie Ratowniczo-GaÊniczym.

Cel stosowania standardów ratowniczych w ratownictwie medycznym. Wyposa˝enie w sprz´t medyczny jednostek wspó∏pracujàcych z systemem, np. jednostek ratowniczo-gaÊniczych Paƒstwowej Stra˝y

Po˝arnej.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— organizacji ratownictwa medycznego w ramach

ratownictwa zintegrowanego,

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— podstaw prawnych funkcjonowania systemu ratownictwa medycznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

— korzystania ze sprz´tu znajdujàcego si´ w wyposa˝eniu zestawów ratowniczych,

— wyposa˝enia podmiotu ratowniczego w sprz´t do

udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy.

— w∏aÊciwego post´powania ze sprz´tem medycznym zanieczyszczonym krwià, wydalinami i wydzielinami (materia∏ potencjalnie zakaêny).

2. Bezpieczeƒstwo w∏asne, poszkodowanego,

miejsca zdarzenia

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce mo˝liwoÊci u˝ycia tlenu w ró˝nych warunkach.

Bezpieczeƒstwo higieniczno-sanitarne w czasie

akcji. Ryzyko zaka˝eƒ m.in. WZW i HIV. Zapobieganie

kontaktowi z krwià, wydzielinami i wydalinami poszkodowanych. Post´powanie w przypadku zranieƒ

z przedmiotami majàcymi kontakt z krwià, wydzielinami i wydalinami poszkodowanych oraz w przypadku

innych ekspozycji na materia∏ zakaêny. Post´powanie

z zu˝ytymi materia∏ami opatrunkowymi i innymi

odpadami. Higieniczno-sanitarne warunki pozostawiania miejsca zdarzenia. Bezpieczeƒstwo poszkodowanego: zagro˝enia wewn´trzne i zewn´trzne jako

wskazania do natychmiastowej ewakuacji. Bezpieczeƒstwo w miejscu zdarzenia i w czasie ewakuacji.

Taktyka ratownictwa medycznego w akcjach ratowniczych ró˝nego typu.

4. Elementy anatomii i fizjologii, ocena poszkodowanego, badanie wst´pne oraz szczegó∏owe

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— przeprowadzenia wywiadu ratowniczego,

— korzystania ze sprz´tu ochronnego znajdujàcego

si´ w wyposa˝eniu zestawów ratowniczych,

— post´powania z odpadami medycznymi,

Podstawy topografii narzàdów i uk∏adów. Elementy anatomii i czynnoÊci uk∏adu oddechowego, krà˝enia i nerwowego. Rola poszczególnych narzàdów

i uk∏adów w prawid∏owym funkcjonowaniu organizmu cz∏owieka. Wywiad ratowniczy. Zasady prowadzenia wywiadu ratowniczego. Ocena podstawowych

funkcji ˝yciowych, ocena obra˝eƒ cia∏a. Badanie

wst´pne, badanie szczegó∏owe. Wp∏yw prawid∏owoÊci przeprowadzenia badaƒ na skutecznoÊç udzielania

kwalifikowanej pierwszej pomocy.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— oceny podstawowych czynnoÊci ˝yciowych,

— oceny rodzajów obra˝eƒ cia∏a,

— przeprowadzenia badania wst´pnego i szczegó∏owego.

— oceny zagro˝eƒ dla siebie i poszkodowanego,

— w∏aÊciwego post´powania ze sprz´tem ratowniczym zanieczyszczonym krwià, wydalinami i wydzielinami (materia∏ potencjalnie zakaêny).

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce zagro˝eƒ wyst´pujàcych na miejscu zdarzenia

(chorób zakaênych, czynników fizycznych, chemicznych).

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce rozmieszczenia podstawowych narzàdów

i uk∏adów oraz ich roli w prawid∏owym funkcjonowaniu organizmu.

5. Poszkodowany nieprzytomny

Przyczyny utraty przytomnoÊci. Niebezpieczeƒstwa wynikajàce z utraty przytomnoÊci u poszkodowa-

nego oraz znaczenie zachowania dro˝noÊci dróg oddechowych i czynnoÊci oddychania u osoby nieprzytomnej. Procedura post´powania z nieprzytomnym. Pozycja boczna bezpieczna. Omdlenie. Ocena stanu przytomnoÊci. Zasady post´powania w przypadku nag∏ego zatrzymania podstawowych funkcji ˝yciowych.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— oceny stanu poszkodowanego w zakresie podstawowych funkcji ˝yciowych, w tym: oceny przytomnoÊci, oceny oddychania, oceny krà˝enia,

Poz. 408

— usuni´cia cia∏a obcego — sta∏ego z dróg oddechowych, ucisku nadbrzusza lub masa˝u zewn´trznego

serca,

— prowadzenia oddechu zast´pczego bezprzyrzàdowo i przyrzàdowo, w tym 100 % tlenem,

— prowadzenia post´powania w ramach resuscytacji

krà˝eniowo-oddechowej u doros∏ych, w tym u kobiet ci´˝arnych,

— sztucznej wentylacji p∏uc metodà usta — usta,

usta — nos, usta — usta lub nos, usta — maska,

— u∏o˝enia poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej,

— znajomoÊci zasad i parametrów prowadzenia zewn´trznego masa˝u serca,

— zapewnienia komfortu cieplnego, spokoju i bezpieczeƒstwa do chwili przekazania poszkodowanego personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej,

— oceny stanu poszkodowanego dziecka w zakresie

podstawowych funkcji ˝yciowych (przytomnoÊç,

oddychanie, krà˝enie),

— przekazania poszkodowanego i informacji o nim

oraz o podj´tych dzia∏aniach personelowi zak∏adów opieki zdrowotnej.

— wykonania resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej

dziecka zgodnie z poznanymi zasadami,

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— przyczyn utraty przytomnoÊci u poszkodowanego

w ró˝nych sytuacjach, np.: wypadek drogowy, po˝ar, emisja substancji niebezpiecznej,

— stanu utraty przytomnoÊci jako stanu bezpoÊredniego zagro˝enia ˝ycia,

— procedury post´powania przy ocenie stanu poszkodowanego w zakresie podstawowych funkcji

˝yciowych: ocena poszkodowanego w zakresie

doznanych urazów, ocena przytomnoÊci — algorytm post´powania u osoby nieprzytomnej oraz

u osoby przytomnej.

6. Resuscytacja (doros∏y, dziecko, niemowl´, noworodek, sytuacje szczególne)

Zasady post´powania w przypadku nag∏ego zatrzymania podstawowych funkcji ˝yciowych. Metody

udra˝niania dróg oddechowych. Metody usuwania cia∏a obcego z dróg oddechowych. Bezprzyrzàdowe

i przyrzàdowe prowadzenie oddechu zast´pczego wysokimi st´˝eniami tlenu. Zasady i parametry prowadzania zewn´trznego masa˝u serca u doros∏ego, dziecka, niemowl´cia, noworodka i kobiety ci´˝arnej. Resuscytacja krà˝eniowo-oddechowa doros∏ego, dziecka,

noworodka, niemowl´cia, kobiety ci´˝arnej. Procedury

ratownicze i algorytmy post´powania.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— udro˝nienia dróg oddechowych za pomocà r´koczynów udra˝niajàcych,

— udro˝nienia z zastosowaniem rurki ustno-gard∏owej

oraz oceny skutecznoÊci wykonanych czynnoÊci,

— usuni´cia cia∏a obcego — p∏ynnego z dróg oddechowych, u˝ycia metod bezprzyrzàdowych lub

urzàdzenia ssàcego,

— wykonania badania wst´pnego noworodka lub

niemowl´cia,

— wykonania resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej

noworodka lub niemowl´cia z podawaniem tlenu

pobieranego przez ratownika z worka samorozpr´˝alnego z rezerwuarem tlenu,

— pos∏ugiwania si´ podstawowym sprz´tem do prowadzenia sztucznej wentylacji (rurka ustno-gard∏owa, urzàdzenie ssàce, worek samorozpr´˝alny,

rezerwuar tlenu, maski).

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— ró˝nicy mi´dzy Êmiercià klinicznà a biologicznà,

znaczenia post´powania resuscytacyjnego u osoby w stanie Êmierci klinicznej,

— przyczyn nag∏ego zatrzymania oddychania i krà˝enia,

— objawów zatrzymania krà˝enia i oddychania,

— oceny oddychania — algorytm post´powania

u osoby oddychajàcej i nieoddychajàcej,

— oceny krà˝enia — algorytm post´powania u osoby

z wyczuwalnym t´tnem i u osoby bez wyczuwalnego t´tna,

— specyfiki resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej

u dzieci i niemowlàt, noworodków i kobiet ci´˝arnych.

7. Zasady defibrylacji poszkodowanego metodà

pó∏automatycznà i automatycznà

Defibrylator zautomatyzowany — zasada dzia∏ania, wskazania i przeciwwskazania do jego u˝ycia. Obs∏uga defibrylatora zautomatyzowanego. Defibrylacja

jako element resuscytacji krà˝eniowo-oddechowej.

Uruchomienie urzàdzenia, zasady przyk∏adania elek-

trod, post´powanie zgodne z komunikatami z urzàdzenia, bezpieczeƒstwo pracy.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

Poz. 408

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— przeprowadzenia stosownej procedury w przypadku wystàpienia drgawek,

— bezpiecznej obs∏ugi defibrylatora zautomatyzowanego,

— przeprowadzenia stosownej procedury w zaburzeniach krà˝eniowo-oddechowych w stanach

nieurazowych,

— wykonania, w przypadku zatrzymania krà˝enia,

defibrylacji przy u˝yciu defibrylatora zautomatyzowanego.

— przeprowadzenia stosownej procedury przy zatruciach wziewnych lub pokarmowych,

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— przeprowadzenia stosownej procedury ratowania

po podtopieniu (czynnoÊci wykonywane w wodzie i po badaniu wst´pnym).

— wskazaƒ i przeciwwskazaƒ do u˝ycia defibrylatora

zautomatyzowanego,

— roli defibrylacji w procesie ratowania ˝ycia,

— zagro˝eƒ dla poszkodowanego i ratownika wynikajàcych ze stosowania defibrylatora.

8. Wstrzàs

Zagro˝enie wstrzàsem. Przyczyny i objawy wstrzàsu. Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy poszkodowanym we wstrzàsie. Pozycja przeciwwstrzàsowa. Procedura ratownicza.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— oceny stanu poszkodowanego pod kàtem zagro˝enia wstrzàsem,

— zabezpieczenia poszkodowanego we wstrzàsie

zgodnie z procedurà, w tym: opatrzenia obra˝eƒ,

zapewnienia komfortu termicznego, zastosowania

tlenoterapii, u∏o˝enia poszkodowanego w pozycji

przeciwwstrzàsowej klasycznej (lub na noszach —

pozycja Trendelenburga), zapewnienia komfortu

psychicznego.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— podstawowych

wstrzàsu,

charakterystycznych

— zasad post´powania

wstrzàsie.

z

objawów

poszkodowanym

we

9. Inne stany nag∏e — drgawki, cukrzyca, zawa∏

mi´Ênia sercowego, udar mózgowy, zatrucia, podtopienie

Ogólne informacje dotyczàce objawów padaczki,

cukrzycy, zawa∏u mi´Ênia sercowego, udaru mózgu,

zatruç. Post´powanie z chorym na padaczk´ w czasie

i po ataku oraz w innych napadach drgawkowych. Post´powanie z chorym na cukrzyc´: przytomnym i nieprzytomnym. Post´powanie ratownicze w przypadku

podejrzenia zawa∏u mi´Ênia sercowego. Post´powanie ratownicze w przypadku podejrzenia udaru mózgu. Post´powanie ratownicze w przypadku podejrzenia zatruç. Mechanizm toni´cia. Post´powanie ratownicze w przypadku podtopienia.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— objawów padaczki, cukrzycy, zawa∏u mi´Ênia sercowego, udaru mózgu,

— dróg wnikania trucizn do organizmu,

— charakterystycznych objawów zatruç, na przyk∏adzie chloru, amoniaku, tlenku w´gla,

— zasad post´powania ratowniczego w przypadku

zatruç substancjami,

— mechanizmu toni´cia.

10. Urazy mechaniczne i obra˝enia — z∏amania,

zwichni´cia, skr´cenia, krwotoki, obra˝enia klatki

piersiowej, brzucha, kr´gos∏upa, g∏owy i koƒczyn

Rodzaje ran. Podstawy aseptyki i antyseptyki. Rany miksty. Rodzaje krwotoków. Zasady tamowania

krwotoków i krwawieƒ zewn´trznych. Zasady opatrywania ran. Opatrywanie poszczególnych obszarów

cia∏a. Zagro˝enia zwiàzane z krwotokami wewn´trznymi. Rodzaje z∏amaƒ, objawy i konsekwencje. Urazy

stawów. Stabilizacja i unieruchamianie Êrodkami standardowymi i doraênymi w pozycji zbli˝onej do fizjologicznej lub zastanej. Sposoby post´powania w przypadku z∏amaƒ, zwichni´ç, skr´ceƒ przy zastosowaniu

procedur ratowniczych. Objawy oraz zasady post´powania w obra˝eniach kr´gos∏upa. Podejrzenie urazu

kr´gos∏upa. Udzielanie pomocy poszkodowanemu

z podejrzeniem urazu kr´gos∏upa. Stabilizacja i unieruchamianie kr´gos∏upa w odcinku szyjnym. Podstawowe objawy oraz ogólne zasady post´powania

w przypadku obra˝eƒ g∏owy, klatki piersiowej, brzucha

i miednicy. Procedury ratownicze.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— stosowania materia∏ów opatrunkowych do opatrywania ran (elastyczne siatki opatrunkowe, banda˝ elastyczny, dziany lub inne),

— nak∏adania opatrunku os∏aniajàcego lub ch∏onnego,

— nak∏adania opatrunku uciskowego,

— zak∏adania opatrunku zastawkowego na rany klatki piersiowej,

— stosowania procedury post´powania w sytuacji

krwotoku zewn´trznego,

— konsekwencji nieprawid∏owego post´powania

z osobà z urazem kr´gos∏upa oraz powik∏aƒ wynikajàcych z faktu urazu (w podstawowym zakresie

np. d∏ugotrwa∏e unieruchomienie poszkodowanego wskutek urazu rdzenia kr´gowego),

— wykonania doraênego zatamowania krwotoku

z koƒczyny,

— podstawowych objawów wynikajàcych z urazów

g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy,

— unieruchamiania koƒczyn za pomocà standardowych szyn Kramera i innego sprz´tu pomocniczego (np. chusta trójkàtna, deska, kij, szyny) w oparciu o przyj´te procedury ratownicze,

— niebezpieczeƒstw zwiàzanych z powy˝szymi urazami (utrata podstawowych funkcji ˝yciowych,

krwotok wewn´trzny).

— opatrywania kikuta i zabezpieczenia amputowanej

cz´Êci cia∏a,

— zdejmowania kasku u poszkodowanego motocyklisty,

— stabilizacji odcinka szyjnego kr´gos∏upa za pomocà ko∏nierza (jeden lub dwóch ratowników),

— unieruchamiania poszkodowanego z urazem kr´gos∏upa z wykorzystaniem dost´pnego sprz´tu

unieruchamiajàcego (np. kamizelka Kendricka, nosze typu deska z pasami mocujàcymi lub inne),

— udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy

w przypadku obra˝eƒ: g∏owy, klatki piersiowej,

brzucha i miednicy zgodnie z przyj´tymi procedurami post´powania,

— sprawowania opieki nad poszkodowanym (obserwacja podstawowych czynnoÊci ˝yciowych i reagowanie).

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— niebezpieczeƒstw zwiàzanych z ranami (krwotok,

zaka˝enie) oraz ich lokalizacjà (np. okolica g∏owy,

klatki piersiowej, brzucha),

— zasad post´powania z amputowanymi cz´Êciami

cia∏a,

— rodzajów i przyczyn krwotoków,

— przebiegu g∏ównych naczyƒ krwionoÊnych (pod

kàtem ucisku r´cznego poÊredniego),

— sposobów opatrywania krwotoków oraz okolicznoÊci zastosowania opatrunku uciskowego i opaski zaciskowej,

— niebezpieczeƒstw zwiàzanych z krwotokami zewn´trznymi i wewn´trznymi,

— poj´ç: z∏amanie, zwichni´cie i skr´cenie, pozycja

zbli˝ona do fizjologicznej, pozycja zastana,

— podstawowych niebezpieczeƒstw zwiàzanych

z obra˝eniami narzàdu ruchu oraz wynikajàcych

z nieprawid∏owego post´powania w sytuacji z∏amania i zwichni´cia,

11. Urazy chemiczne, termiczne, elektryczne i obra˝enia, zagro˝enia Êrodowiskowe, akty terroru

Objawy i zagro˝enia w przypadku urazów i obra˝eƒ termicznych, chemicznych i elektrycznych. Drogi

wnikania i dzia∏anie na organizm ludzki niektórych

substancji chemicznych. Procedury post´powania

w przypadku urazów termicznych, chemicznych i elektrycznych. Dekontaminacja. Procedury ratownicze.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— stosowania procedur post´powania w przypadku

oparzeƒ termicznych, odmro˝eƒ, oparzeƒ chemicznych,

— przeprowadzenia dekontaminacji wst´pnej oparzonego substancjà chemicznà,

— ocenienia w oparciu o wiedz´ z taktyki dzia∏aƒ ratowniczych mo˝liwoÊci zastosowania tlenoterapii

w danej sytuacji.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— charakterystycznych cech oparzenia I, II i III stopnia,

— ogólnych zasad post´powania w przypadku odmro˝eƒ,

— zasad post´powania w przypadku wych∏odzenia

organizmu (hipotermii), z uwzgl´dnieniem tlenoterapii, zasad wentylacji poszkodowanych oraz badania t´tna i masa˝u zewn´trznego serca,

— zasad prowadzenia kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku wystàpienia aktów terrorystycznych,

— post´powania ratowniczego w przypadku oparzeƒ

chemicznych,

— zasad przeprowadzania dekontaminacji wst´pnej

oparzonego substancjà chemicznà,

— podstawowego

post´powania

ratowniczego

w przypadku pora˝enia pràdem elektrycznym.

— zasad post´powania w przypadku z∏amania otwartego i zamkni´tego,

12. Taktyka dzia∏aƒ ratowniczych — zdarzenie masowe, mnogie, pojedyncze, segregacja wst´pna, karta udzielonej pomocy, logistyka

— podstawowych objawów wyst´pujàcych w sytuacji urazu kr´gos∏upa,

Za∏o˝enia taktyczne w ratownictwie — procedura

i znaczenie. Poj´cie zdarzenia masowego, mnogiego,

pojedynczego. Segregacja wst´pna jako proces okreÊlenia priorytetów leczniczo-transportowych. Cel i zasady szybkiej oceny stanu poszkodowanego w podstawowym zakresie. Zasady podzia∏u poszkodowanych

na grupy segregacyjne. Karta segregacyjna. Karta

udzielonej pomocy. Zasady wspó∏pracy z Lotniczym

Pogotowiem Ratunkowym.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— okreÊlenia za∏o˝eƒ taktycznych realizowanych

w poszczególnych fazach akcji ratowniczej,

— przeprowadzenia oceny stanu poszkodowanego

w oparciu o algorytmy,

— oceny podstawowych funkcji ˝yciowych (przytomnoÊç, oddychanie, krà˝enie),

— ogólnego badania ca∏ego cia∏a w zakresie podstawowym (badanie wzrokowe, manualne) w celu

ustalenia obra˝eƒ (rany, krwotoki, urazy kostno-stawowe, urazy kr´gos∏upa, urazy termiczne, chemiczne),

— wykonania oceny stanu poszkodowanego: rana

g∏owy, uraz kr´gos∏upa, z∏amanie w obr´bie koƒczyny dolnej i górnej, krwotok zewn´trzny w obr´bie koƒczyny górnej lub dolnej, uraz klatki piersiowej, uraz brzucha,

— przeprowadzenia segregacji poszkodowanych

w sytuacji zdarzenia mnogiego lub masowego,

z zakwalifikowaniem do poszczególnych grup segregacji (osoby wymagajàce natychmiastowej pomocy, w drugiej kolejnoÊci osoby wymagajàce pilnej pomocy, a nast´pnie osoby wymagajàce pomocy odroczonej),

— wype∏niania karty udzielonej pomocy,

— stosowania kolorów segregacyjnych.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— zakresu wymaganej pomocy w zdarzeniach pojedynczych, mnogich i masowych,

— nazw poszczególnych obszarów cia∏a, narzàdów

cz∏owieka,

— kolorów segregacyjnych.

13. Ewakuacja ze strefy zagro˝enia

Zasady identyfikacji zagro˝eƒ dla poszkodowanych i ratowników oraz wyznaczania strefy zagro˝enia. Sposoby ewakuacji poszkodowanych w ró˝nych

warunkach taktycznych. Sposoby uk∏adania poszkodowanych po urazach. Uk∏adanie na noszach. Zasady

ewakuacji poszkodowanych na noszach. Pokonywanie

przeszkód terenowych w czasie ewakuacji. Organizacja dzia∏aƒ ratowniczych w nocy oraz w warunkach niskich temperatur, a tak˝e w innych niekorzystnych warunkach atmosferycznych. Organizacja i przeprowa-

Poz. 408

dzenie bezpiecznej ewakuacji osób w stanie nag∏ego

zagro˝enia zdrowia lub ˝ycia.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci dotyczàce

— rozpoznawania zagro˝eƒ dla poszkodowanych

(wewn´trznych i zewn´trznych), w tym: wyznaczania strefy zagro˝enia, z której obowiàzuje ewakuacja, stosowania procedur ratowniczych podczas

ewakuacji poszkodowanych,

— wyboru w∏aÊciwego sposobu uk∏adania na noszach,

— u∏o˝enia poszkodowanych w pozycjach: bocznej

ustalonej (i modyfikacje), resuscytacyjnej, przeciwwstrzàsowej,

pó∏siedzàcej,

pó∏siedzàcej

z opuszczonymi nogami,

— przemieszczania jednoosobowego (chwyt Rauteka

lub modyfikacje metody),

— przemieszczania sposobami zespo∏owymi, ze

szczególnym uwzgl´dnieniem poszkodowanego

z urazem kr´gos∏upa,

— uk∏adania poszkodowanego w sytuacji urazu g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy, podejrzenia wstrzàsu, kobiety w cià˝y,

— przeprowadzenia kwalifikowanego i bezpiecznego

transportu osób w stanie nag∏ego zagro˝enia

zdrowia lub ˝ycia.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— zasad ewakuacji poszkodowanego z urazami lub

obra˝eniami kr´gos∏upa,

— zasad ewakuacji poszkodowanych z urazami lub

obra˝eniami innych okolic cia∏a (g∏owy, klatki piersiowej, brzucha i miednicy),

— zasad ewakuacji poszkodowanych z innymi urazami lub obra˝eniami (np. z∏amania, krwotoki, rany

ró˝nych okolic cia∏a),

— charakterystycznych cech u∏o˝eƒ poszkodowanych

stosowanych w kwalifikowanej pierwszej pomocy

oraz sytuacji, w których sà one wykonywane,

— zaleceƒ w odniesieniu do prowadzenia dzia∏aƒ

i sprawowania opieki nad poszkodowanym w nocy oraz w niekorzystnych dla poszkodowanego

warunkach atmosferycznych,

— organizacji ewakuacji z miejsca zagro˝enia.

14. Udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy

w sytuacjach symulowanych

Ocena zastanej sytuacji ratowniczej i prognoza

jej rozwoju — rozpoznanie wst´pne. Ocena aktualnego zagro˝enia poszkodowanych w miejscu zdarzenia

i ryzyka ratowniczego. Konstruowanie i przyj´cie planu medycznych dzia∏aƒ ratowniczych. Zastosowanie

podzia∏u na podstawowe zadania taktyczne z zakresu

ratownictwa medycznego — przybycie, zabezpieczenie miejsca zdarzenia, dotarcie do poszkodowanego,

udzielenie pomocy lub ewakuacja, wykonanie dost´pu do poszkodowanego — w zdarzeniach komunikacyjnych, chemicznych, po˝arowo-wybuchowych, budowlanych, górskich, górniczych, wysokoÊciowych,

wodnych (morskich) i wykonywanie innych czynnoÊci

ratowniczych, np. przewidzianych dla specjalistycznych grup ratowniczych. Post´powanie kierujàcego

dzia∏aniem ratowniczym w sytuacji zdarzenia uznanego za masowe. Organizacja dekontaminacji w czasie

dzia∏aƒ ratowniczych oraz w czasie katastrofy. Organizacja zabezpieczenia logistycznego zdarzeƒ masowych i w czasie katastrof. Aspekty zabezpieczenia medycznego dzia∏aƒ ratowniczych. Rola i zadania centrum powiadamiania ratunkowego lub zintegrowanych stanowisk kierowania Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej itp.

15. Psychologiczne aspekty wsparcia poszkodowanych

Wp∏yw sytuacji trudnych na sprawnoÊç funkcjonowania ratownika i poszkodowanych. Stres, jego objawy oraz sposoby radzenia sobie ze stresem. Rola

wsparcia psychicznego dla poszkodowanego i ratownika. Zasady organizacji wsparcia psychicznego dla

ofiar zdarzenia, w szczególnoÊci dla dzieci. Nawiàzywanie kontaktu, udzielanie wsparcia.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada wiadomoÊci dotyczàce

— wp∏ywu sytuacji trudnych na sprawnoÊç funkcjonowania ratownika i poszkodowanego,

— stresu (rodzaje, êród∏a, objawy, skutki) w dzia∏aniach ratowniczych,

Poz. 408

— koniecznoÊci wsparcia psychicznego poszkodowanych oraz ratowników,

— zasad organizacji wsparcia psychicznego dla ofiar

zdarzenia.

W wyniku realizacji s∏uchacz posiada umiej´tnoÊci

— nawiàzywania kontaktu z poszkodowanym i udzielania wsparcia psychicznego,

— radzenia sobie z sytuacjami trudnymi w kontakcie

z poszkodowanymi,

— radzenia sobie ze stresem i trudnymi emocjami.

16. Zaj´cia do dyspozycji prowadzàcych

W zale˝noÊci od uczestników kursu kierownik

merytoryczny kursu mo˝e zwi´kszyç maksymalnie

o 50 % liczb´ godzin tego modu∏u, który jest najbardziej przydatny przy wykonywaniu zadaƒ ratowniczych w∏aÊciwych dla danej jednostki wspó∏pracujàcej

z systemem.

Zalecana jest równie˝ wizyta s∏uchaczy w szpitalnym oddziale ratunkowym lub szpitalu posiadajàcym

specjalistyczny oddzia∏, np. toksykologiczny, oparzeniowy, hiperbaryczny, zakaêny, oraz w zintegrowanym

stanowisku kierowania Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej

lub w centrum powiadamiania ratunkowego.

IV. Wskazówki metodyczne i metodologiczne

1. Zaj´cia prowadzone sà w formie wyk∏adów, seminariów i çwiczeƒ praktycznych z u˝yciem nowoczesnych Êrodków dydaktycznych.

2. Uczestnik kursu powinien umieç poprawnie wykonaç ka˝dà czynnoÊç (zaliczenie na ocen´) okreÊlonà

w wykazie umiej´tnoÊci zdobytych podczas kursu.

Za∏àcznik nr 2

WZÓR

408

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 19 marca 2007 r.

w sprawie kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy

Na podstawie art. 13 ust. 8 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym

(Dz. U. Nr 191, poz. 1410) zarzàdza si´, co nast´puje