Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lutego 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska

Główny inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej,

powołanym do kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania

stanu środowiska, nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw środowiska.

1.

Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy

1)

kontrola przestrzegania przepisów o ochronie środowiska i racjonalnym użytkowaniu

zasobów przyrody;

2

kontrola przestrzegania decyzji ustalających warunki korzystania ze środowiska oraz

zakresu, częstotliwości i sposobu prowadzenia pomiarów wielkości emisji;

2a

kontrola zawartości siarki w ciężkim oleju opałowym stosowanym w instalacjach energetycznego

spalania paliw oraz w oleju do silników statków żeglugi śródlądowej;

3)

udział w postępowaniu dotyczącym lokalizacji inwestycji;

4)

udział w przekazywaniu do użytku obiektów lub instalacji realizowanych jako przedsięwzięcie

mogące znacząco oddziaływać na środowisko;

5)

kontrola eksploatacji instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem;

6)

podejmowanie decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych

z ochroną środowiska lub naruszeniem warunków korzystania ze środowiska;

7)

współdziałanie w zakresie ochrony środowiska z innymi organami kontrolnymi, organami

ścigania i wymiaru sprawiedliwości oraz organami administracji państwowej i rządowej,

samorządu terytorialnego i obrony cywilnej, a także organizacjami społecznymi i opiekunami

społecznymi;

8)

organizowanie i koordynowanie państwowego monitoringu środowiska, prowadzenie badań

jakości środowiska, obserwacji i oceny jego stanu oraz zachodzących w nim zmian;

9)

opracowywanie i wdrażanie metod analityczno-badawczych i kontrolno-pomiarowych;

10)

inicjowanie działań tworzących warunki zapobiegania poważnym awariom oraz usuwania

ich skutków i przywracania środowiska do stanu właściwego;

11)

kontrola przestrzegania przepisów o opakowaniach i odpadach opakowaniowych;

12)

kontrola przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej;

12a

nadzór i kontrola w zakresie postępowania z substancjami kontrolowanymi oraz z produktami,

urządzeniami i instalacjami zawierającymi te substancje;

13)

kontrola przestrzegania przepisów i uzyskanych na ich podstawie zezwoleń, z wyłączeniem

kontroli laboratoryjnej, w zakresie postępowania z organizmami genetycznie zmodyfikowanymi;

14

kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku, podlegających ocenie

zgodności w zakresie spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących

ochrony środowiska, określonych w przepisach odrębnych;

14a

weryfikacja rocznych raportów, o których mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów

cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. Nr 281, poz. 2784);

15

wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami

(Dz. U. Nr 191, poz. 1956);

15a

kontrola przestrzegania przepisów o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;

15b

kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

(Dz. U. Nr 180, poz. 1495), z wyjątkiem przepisów art. 41 pkt 2 i 3;

16

wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

2.

Zwierzchni nadzór nad wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1, sprawuje minister

właściwy do spraw środowiska.

3.

Inspekcja Ochrony Środowiska współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

1.

Zadania Inspekcji Ochrony Środowiska określone w art. 2 wykonują

1)

Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska jako kierownika wojewódzkiej

inspekcji ochrony środowiska, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje w imieniu wojewody zadania i kompetencje

Inspekcji Ochrony Środowiska określone w ustawie i przepisach odrębnych.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska.

2.

(uchylony).

3

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

4

Zastępcę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje minister właściwy do spraw

środowiska, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje Zastępcę

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

5.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykonuje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu

Ochrony Środowiska.

6.

W skład Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska mogą wchodzić: departamenty, wydziały,

zespoły terenowe, samodzielne stanowiska oraz laboratoria.

7.

Organizację Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska określa statut nadany, w drodze

rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw

środowiska.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska działa na obszarze województwa.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest powoływany przez wojewodę spośród co

najmniej trzech kandydatów wskazanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Jeżeli wojewoda nie powoła wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w terminie

30 dni od dnia przedstawienia kandydatów, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wskazuje

spośród nich kandydata, którego wojewoda powołuje na stanowisko wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska.

2a.

Wojewoda odwołuje wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na wniosek albo za zgodą

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkiego

inspektoratu ochrony środowiska.

4.

Zastępcę wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda

na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

5.

Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, może tworzyć delegatury

wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska. Kierownik delegatury może, z upoważnienia

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, prowadzić sprawy i wydawać na terenie

swojego działania decyzje administracyjne.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady organizacji wojewódzkich

inspektoratów ochrony środowiska oraz ich delegatur.

Do pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm..

Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub za jego zgodą,

może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych,

powiatom położonym na terenie województwa.

W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Ochrony Środowiska

organem właściwym jest, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, wojewódzki inspektor ochrony

środowiska i jako organ wyższego stopnia - Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska ustala ogólne kierunki działania organów Inspekcji

lub - w przypadku poważnej awarii w zakresie należącym do właściwości Inspekcji Ochrony

Środowiska - szczegółowe zasady postępowania inspektorów, a także zasady ich współdziałania

z innymi organami administracji publicznej.

2

Rada gminy, rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz w roku rozpatrują informację

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stanie środowiska na obszarze województwa.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje wójta, burmistrza (prezydenta miasta),

zarząd powiatu i zarząd województwa o wynikach kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu

dla danego terenu.

3.

W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 2, radzie powiatu służy prawo

do określania, w drodze uchwały, kierunków działania właściwego organu Inspekcji Ochrony

Środowiska, w celu zapewnienia na danym obszarze należytej ochrony środowiska.

4.

W przypadkach bezpośredniego zagrożenia środowiska starosta, wójt, burmistrz (prezydent

miasta) może wydać właściwemu organowi Inspekcji Ochrony Środowiska polecenie podjęcia

działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.

5.

Uchwała podjęta na podstawie ust. 3 lub polecenie wydane na podstawie ust. 4 nie mogą

dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania

zadania przez organy Inspekcji Ochrony Środowiska, lecz powinny ustalać przedmiot

działania lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi.

6.

Organ jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora

ochrony środowiska o podjęciu uchwały lub wydaniu polecenia, o których mowa w ust.

3-5.

1.

Starosta, wójt, burmistrz (prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za

treść polecenia wydanego na podstawie art. 8a ust. 4.

2.

Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

3.

Polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska

natychmiast przedkłada sprawę Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, jeżeli nie

jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.

4.

Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska

informacje o realizacji zadań Inspekcji za dany rok w terminie do 15 lutego roku następnego.

1.

Kontrolę wykonują Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzcy inspektorzy ochrony

środowiska oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji Ochrony Środowiska, zwani

dalej „inspektorami”.

2.

Przy wykonywaniu kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska inspektor uprawniony

jest do

1)

wstępu wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i z niezbędnym sprzętem

a)

przez całą dobę

-

na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na którym prowadzona jest działalność

gospodarcza,

-

do środków transportu,

b)

w godzinach od 6 do 22 na pozostały teren;

2)

pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub wykonywania innych czynności

kontrolnych w celu ustalenia na terenie kontrolowanej nieruchomości, w obiekcie lub

jego części, stanu środowiska oraz oceny tego stanu w świetle przepisów o ochronie

środowiska, a także indywidualnie określonych w decyzjach administracyjnych warunków

wykonywania działalności wpływającej na środowisko;

3)

żądania wstrzymania ruchu instalacji lub urządzeń oraz powstrzymania się od wykonywania

innych czynności w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla pobrania próbek oraz przeprowadzenia

badań i pomiarów;

4)

oceny sposobu eksploatacji instalacji lub urządzeń, w tym środków transportu;

5)

oceny stosowanych technologii i rozwiązań technicznych;

6)

żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie

niezbędnym dla ustalenia stanu faktycznego;

7)

żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematyką

kontroli;

8

żądania okazania dokumentów niezbędnych do wymierzenia mandatu lub kary grzywny;

9

oceny sposobu wykonywania pomiarów emisji, ilości pobranej wody oraz odprowadzanych

ścieków przez jednostkę prowadzącą pomiary, w tym poprawności sposobu pobierania i

analizy próbek.

3.

Upoważniony do kontroli inspektor jest uprawniony do poruszania się po terenie nieruchomości,

obiektu lub ich części oraz środków transportu, bez potrzeby uzyskiwania przepustki

oraz nie podlega rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej

jednostki organizacyjnej; podlega on przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującym

w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej oraz kontrolowana osoba fizyczna,

z zachowaniem przepisów o tajemnicy państwowej i służbowej oraz o zakwaterowaniu sił

zbrojnych, obowiązani są umożliwić inspektorowi przeprowadzenie kontroli, a w szczególności

umożliwić dokonanie czynności, o których mowa w art. 9 ust. 2.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo

komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności

kontrolnych.

2.

Na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwy miejscowo komendant

Policji jest obowiązany do zapewnienia inspektorowi pomocy Policji w toku wykonywania

czynności kontrolnych.

1.

Z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza

kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowanej osobie fizycznej.

2.

Protokół podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub

kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu umotywowane zastrzeżenia

i uwagi.

3.

W razie odmowy podpisania protokółu przez kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

lub kontrolowaną osobę fizyczną, inspektor czyni o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający

podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie właściwemu

organowi Inspekcji Ochrony Środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

25, 35, 55-62 i 86 lit. b i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może

1)

wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej

lub osoby fizycznej;

2)

wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną;

3)

wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnej.

2.

Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna,

w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących

wyeliminowaniu wskazanych naruszeń.

3.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zażądać od kierownika kontrolowanej jednostki

organizacyjnej przeprowadzenia postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem

postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień i poinformowania go,

w określonym terminie, o wynikach tego postępowania i o podjętych działaniach.

4.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić inspektora do wydania w trakcie

kontroli decyzji w przedmiocie wstrzymania

1)

działalności powodującej naruszenie wymagań ochrony środowiska, jeżeli zachodzi bezpośrednie

zagrożenie zdrowia lub życia ludzi albo bezpośrednie zagrożenie zniszczenia środowiska

w znacznych rozmiarach;

2)

oddania do użytku obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji niespełniających

wymagań ochrony środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 7, który

wchodzi w życie z dniem 1 października 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

(uchylony).

W sprawach o wykroczenia przeciwko środowisku organom Inspekcji Ochrony Środowiska

przysługuje uprawnienie oskarżyciela publicznego także wtedy, gdy wniosek o ukaranie

za wykroczenie złożył inny uprawniony oskarżyciel.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 7 stycznia 2007 r.

W razie stwierdzenia, że działanie lub zaniechanie kierownika jednostki organizacyjnej,

jej pracownika lub innej osoby fizycznej wyczerpuje znamiona przestępstwa przeciwko

środowisku, organy Inspekcji Ochrony Środowiska kierują do organu powołanego do ścigania

przestępstw zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, dołączając dowody dokumentujące

podejrzenie.

1.

Organy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą zwrócić się do każdego organu administracji

państwowej i rządowej oraz organu samorządu terytorialnego o udzielenie informacji

lub udostępnienie dokumentów i danych związanych z ochroną środowiska.

2.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie ochrony środowiska w działalności

organów, o których mowa w ust. 1, organy Inspekcji Ochrony Środowiska kierują wystąpienie,

którego treścią może być w szczególności wniosek o

1)

wszczęcie postępowania administracyjnego;

2)

dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu.

3

W przypadku skierowania wystąpienia, o którym mowa w ust. 2, organom Inspekcji Ochrony

Środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu

przed sądem administracyjnym.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 22, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w wykonywaniu czynności kontrolnych z innymi

organami kontroli, w tym z Państwową Inspekcją Sanitarną, organami administracji państwowej

i rządowej, organami samorządu terytorialnego, organami obrony cywilnej oraz organizacjami

społecznymi.

2.

Współdziałanie to obejmuje w szczególności

1)

(uchylony);

1a)

rozpatrywanie wniosków o przeprowadzenie kontroli, składanych przez organy jednostek

samorządu terytorialnego;

2)

przekazywanie właściwym organom administracji państwowej i rządowej oraz organom samorządu

terytorialnego informacji o wynikach kontroli przeprowadzonych przez Inspekcję Ochrony

Środowiska;

3)

wymianę informacji o wynikach kontroli;

4)

wymianę z organami celnymi i Strażą Graniczną informacji związanych ze sprowadzaniem

do kraju towarów, których wwóz jest zakazany lub ograniczony ze względu na ochronę

środowiska;

5)

współpracę ze Strażą Graniczną w wykonywaniu kontroli w strefie nadgranicznej;

6)

współpracę z organami Państwowej Straży Pożarnej w zakresie przeciwdziałania poważnym

awariom.

3.

Wojewoda może zarządzić przeprowadzenie kontroli nieobjętej planem kontroli Inspekcji

Ochrony Środowiska.

4.

Inspekcja Ochrony Środowiska udziela pomocy organom samorządu terytorialnego w realizacji

ich zadań kontrolnych w zakresie ochrony środowiska.

5.

(uchylony).

1.

Koszty pobierania próbek oraz wykonywania pomiarów i analiz, na podstawie których

stwierdzono naruszenie wymagań ochrony środowiska, ponoszą jednostki organizacyjne

lub osoby fizyczne, których działalność jest źródłem naruszania tych wymagań.

2.

Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1, ustala w drodze decyzji organ Inspekcji

Ochrony Środowiska stwierdzający naruszenie wymagań ochrony środowiska.

3

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, kierując się potrzebą zapewnienia proporcjonalności kosztów,

określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób ustalania kosztów ponoszonych w

związku z prowadzeniem

1)

kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska;

2)

weryfikacji rocznych raportów, o których mowa w ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów

cieplarnianych i innych substancji.

(uchylony).

(uchylony).

W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącym

przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w przepisach

o ochronie środowiska, oraz w sprawie ustalenia lokalizacji autostrad oraz dróg ekspresowych,

jeżeli przepisy ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym mają zastosowanie do tych dróg, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska przysługują

prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed sądem administracyjnym,

jeżeli zgłosi swój udział w postępowaniu.

(uchylony).

(uchylony).

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może podejmować wszelkie czynności należące do

właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, jeśli uzna to za celowe ze

względu na wagę lub zawiłość sprawy.

1.

Tworzy się państwowy monitoring środowiska.

2.

Państwowy monitoring środowiska obejmuje zadania wynikające z odrębnych ustaw, zobowiązań

międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych potrzeb wynikających z polityki

ekologicznej państwa.

3.

Państwowy monitoring środowiska realizowany jest na podstawie

1)

wieloletnich programów państwowego monitoringu środowiska opracowanych przez Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska i zatwierdzanych przez ministra właściwego do spraw

środowiska;

2)

wojewódzkich programów monitoringu opracowanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska i zatwierdzonych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

4.

Wojewódzkie programy monitoringu zawierają zadania określone w wieloletnich programach

państwowego monitoringu środowiska.

5.

Programy państwowego monitoringu środowiska obejmują, dla poszczególnych elementów

środowiska, zadania realizowane w sieciach

1)

krajowych;

2)

regionalnych (wojewódzkich i międzywojewódzkich).

6.

W programach państwowego monitoringu środowiska można uwzględnić zadania realizowane

w sieciach lokalnych.

7.

Celem sieci krajowych jest monitorowanie głównych elementów środowiska, z uwzględnieniem

zobowiązań międzynarodowych wynikających z umów i konwencji wiążących Rzeczpospolitą

Polską, dla potrzeb oceny skuteczności działań podejmowanych w skali kraju na rzecz

ochrony środowiska.

8.

Celem sieci regionalnych jest monitorowanie głównych elementów środowiska na obszarze

województwa (sieci wojewódzkie) lub kilku województw (sieci międzywojewódzkie), dla

oceny wojewódzkich i międzywojewódzkich działań podejmowanych na rzecz ochrony środowiska.

9.

Celem sieci lokalnych jest monitorowanie wybranych elementów środowiska istotnych

z uwagi na lokalne uwarunkowania.

Działalność państwowego monitoringu środowiska koordynują organy Inspekcji Ochrony

Środowiska, w tym

1)

sieci krajowe i regionalne - Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2)

sieci lokalne - Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem

Ochrony Środowiska.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 98, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2005 r.;

2)

art. 1 pkt 103, 116, 130 oraz 132 lit. a i c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2006 r.;

3)

art. 1 pkt 132 lit. b, który wchodzi w życie w pierwszym dniu po wyborach do sejmików

województw następnej kadencji;

4)

art. 1 pkt 64, pkt 109 w zakresie dotyczącym art. 305 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 1, pkt 110 w zakresie dotyczącym art. 305a ust. 2 ustawy zmienianej w art.

1, a także pkt 119 w zakresie dotyczącym art. 340 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w

art. 1, które wchodzą w życie po upływie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

1.

Organy administracji rządowej oraz samorządowej, prowadzące rejestry, wykazy, pomiary,

analizy i obserwacje stanu środowiska, są obowiązane do nieodpłatnego udostępniania

danych o stanie środowiska uzyskanych w trakcie ich działalności dla potrzeb państwowego

monitoringu środowiska.

2.

Informacje o środowisku i jego ochronie na obszarze województwa objęte państwowym

monitoringiem środowiska są gromadzone przez wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska

i przekazywane Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.

3

Laboratoria zajmujące się pomiarami środowiskowymi powinny wdrożyć system jakości

oraz posiadać akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm..

Główny Inspektor Ochrony Środowiska ustala sposób gromadzenia i przetwarzania danych

oraz zakres i sposób przekazywania informacji, o których mowa w art. 25 ust. 2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska opracowuje, nie rzadziej niż raz na 4 lata, raport

o stanie środowiska w Polsce, uwzględniając w szczególności dane z państwowego monitoringu

środowiska.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw środowiska może, dla celów kontroli i badań stanu środowiska,

określić, w drodze rozporządzenia, warunki i metody prowadzenia pomiarów wielkości

emisji oraz stężeń i poziomów substancji lub energii w środowisku, uwzględniając zobowiązania

międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej oraz postęp w zakresie technik pomiarowych.

1.

Inspekcja Ochrony Środowiska zapewnia informowanie społeczeństwa o stanie środowiska.

2

Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska nieodpłatnie udostępnia organom administracji

informacje, o których mowa w art. 25 ust. 2.

3.

Na wniosek producenta zamierzającego prowadzić ekologiczne gospodarstwo rolne właściwy

organ Inspekcji Ochrony Środowiska wydaje zaświadczenie informujące, że na terenie,

na którym położone jest gospodarstwo rolne, nie nastąpiło przekroczenie dopuszczalnych

stężeń szkodliwych substancji zanieczyszczających powietrze i wodę.

W zakresie przeciwdziałania poważnym awariom do Inspekcji Ochrony Środowiska należy

1)

kontrola podmiotów, których działalność może stanowić przyczynę powstania poważnej

awarii;

2)

prowadzenie szkoleń dla organów administracji oraz podmiotów, o których mowa w pkt

1;

3)

badanie przyczyn powstawania oraz sposobów likwidacji skutków poważnych awarii dla

środowiska;

4

prowadzenie rejestru zakładów, których działalność może być przyczyną wystąpienia

poważnej awarii, w tym zakładów o zwiększonym ryzyku wystąpienia awarii i o dużym

ryzyku wystąpienia awarii w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.

Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w akcji zwalczania poważnej awarii z organami

właściwymi do jej prowadzenia oraz sprawuje nadzór nad usuwaniem skutków tej awarii.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 5 ust. 1 pkt 4,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1

Organy Inspekcji Ochrony Środowiska dokonują kontroli co najmniej raz w roku w zakładach

o dużym ryzyku wystąpienia awarii, a co najmniej raz na 2 lata - w zakładach o zwiększonym

ryzyku wystąpienia awarii.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr poważnych awarii.

3.

Organy administracji właściwe do zwalczania poważnych awarii obowiązane są do informowania

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o poważnych awariach, które miały miejsce w

kraju, oraz o ich ewentualnych skutkach transgranicznych.

4.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, kryteria charakteryzujące

poważne awarie, objęte obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, oraz terminy

tego zgłoszenia i zakres zawartych w nim informacji, kierując się rodzajem i wielkością

zakładu lub środka transportu, rodzajem, kategorią i ilością substancji niebezpiecznej,

która przedostała się do środowiska, rodzajem i zakresem szkody w środowisku oraz

tym, aby nadsyłane informacje umożliwiały analizę przyczyn poważnych awarii oraz poszukiwanie

najlepszych środków zapobiegawczych, jak również skutecznych metod likwidacji skutków

poważnych awarii, a także najlepszych sposobów prowadzenia akcji ratowniczej.

1.

Kto

1)

w wyznaczonym terminie nie informuje organu Inspekcji Ochrony Środowiska o zakresie

wykonania zarządzeń pokontrolnych albo o przeprowadzeniu postępowania służbowego lub

innego przewidzianego prawem postępowania przeciw osobom winnym dopuszczenia do uchybień,

2)

niezgodnie z prawdą informuje organ Inspekcji Ochrony Środowiska o wykonaniu zarządzeń

pokontrolnych lub przeprowadzeniu postępowania służbowego lub innego przewidzianego

prawem, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny.

2.

Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222 oraz z 1991 r. Nr 32, poz. 131) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 28

a)

w ust. 1 wyrazy „Właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego terenowy organ administracji

państwowej” zastępuje się wyrazami „Wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

b)

w ust. 2 wyraz „wojewoda” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

2)

w art. 130

a)

w ust. 2 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej

do spraw gospodarki wodnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „wojewódzki

inspektor ochrony środowiska”,

b)

skreśla się ust. 3,

c)

w ust. 4 wyrazy „Terenowy organ administracji państwowej o właściwości szczególnej

do spraw gospodarki wodnej stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „Wojewódzki

inspektor ochrony środowiska”,

3)

w art. 130c w ust. 4 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej właściwy do wymierzenia

kary” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”.

(pominięty).

W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska

(Dz. U. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 20 wyrazy „Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska” zastępuje się wyrazem „wojewoda”,

2)

w art. 31 w ust. 1, w art. 51 w ust. 3 i w art. 83 w ust. 1 i 3 wyrazy „terenowy organ

administracji stopnia wojewódzkiego” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor

ochrony środowiska”,

3)

w art. 61 wyrazy „Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska” zastępuje się wyrazem „wojewody”,

4)

skreśla się art. 94, 95 i 96,

5)

w art. 110

a)

w ust. 1 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego” zastępuje

się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”,

b)

skreśla się ust. 1a,

6)

w art. 110c w ust. 4 wyrazy „terenowy organ administracji państwowej właściwy do wymierzenia

kary” zastępuje się wyrazami „wojewódzki inspektor ochrony środowiska”.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 3, który wchodzi w życie po upływie 4 lat od dnia ogłoszenia,

2)

art. 16 ust. 2, który wchodzi w życie w dniu uznania przez właściwy organ Unii Europejskiej

krajowego systemu kontroli za równorzędny z unijnym w zakresie certyfikacji zgodności

w rolnictwie ekologicznym.

(pominięty).

4.

Minister Finansów dokona, w celu wykonania ustawy, stosownych przeniesień w budżecie

państwa, zgodnie z ustawą z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 18 i Nr 34, poz. 150).

1.

Wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska wstępują, z dniem wejścia w życie ustawy,

w stosunki prawne odpowiednich Ośrodków (Samodzielnych Pracowni) Badań i Kontroli

Środowiska.

2.

Mienie i środki finansowe pozostające w dyspozycji Ośrodków (Samodzielnych Pracowni)

Badań i Kontroli Środowiska przejmują, z dniem wejścia w życie ustawy, wojewódzcy

inspektorzy ochrony środowiska.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może zarządzić przekazanie przez wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska określonych składników mienia, o których mowa w ust.

2, innemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

4.

(pominięty).

1.

Pracownicy dotychczasowych Ośrodków (Samodzielnych Pracowni) Badań i Kontroli Środowiska

stają się pracownikami Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska z dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

2.

Pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia

w życie ustawy, złożyć Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska oświadczenie o wypowiedzeniu

stosunku pracy albo wniosek o jego rozwiązanie za porozumieniem stron, który powinien

być uwzględniony w terminie nie dłuższym niż obowiązujący w danym stosunku pracy okres

wypowiedzenia. Rozwiązanie stosunku pracy na zasadach przewidzianych w niniejszym

ustępie pociąga za sobą skutki, jakie prawo wiąże z rozwiązaniem umowy o pracę przez

zakład pracy za wypowiedzeniem z powodu likwidacji zakładu pracy.

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska oraz wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska

są jednostkami budżetowymi.

Postępowanie w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem

wejścia w życie ustawy prowadzi się zgodnie z dotychczasowymi przepisami.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 40, który wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 8 ust. 3 pkt 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2004 r.;

2)

art. 17 ust. 1 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2004 r.;

3)

art. 17 ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 49 ust. 1 pkt

1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy

1)

art. 7, art. 8, art. 44, art. 45, art. 57 pkt 2 i art. 62 wchodzą w życie po upływie

6 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 11-17, art. 28, art. 47, art. 55, art. 56, art. 57 pkt 3, art. 58 pkt 1 i 3 w

zakresie dotyczącym art. 401 ust. 11 i 12 i art. 415 ust. 5a i 5b, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, i art. 60 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3)

art. 23 ust. 3 w stosunku do pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju przed dniem

1 lipca 2002 r. stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.;

4)

art. 58 pkt 1 w zakresie dotyczącym art. 401 ust. 1-10 i 13-16, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie

upoważnień zmienianych w ustawach nowelizowanych tą ustawą, zachowują moc do dnia

30 czerwca 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 71, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.,

2)

art. 5 pkt 6 i 8, art. 8 pkt 3, art. 25 pkt 26 i art. 29 pkt 2, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r.,

3)

art. 24 pkt 6-10 i art. 41 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2000 r.,

4)

art. 63 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.,

5)

art. 2, art. 14 pkt 2 lit. a), c)-e), pkt 3, 4 i 5 lit. a), art. 15 pkt 10 lit. d),

art. 26 pkt 1, art. 30 pkt 1, art. 39 pkt 1 lit. a), art. 40 pkt 2 lit. b), art. 46

pkt 1 i 3 i art. 62, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

6)

art. 25 pkt 20, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2001 r.,

7)

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

przepisów art. 9, art. 10, art. 12 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 18-20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

2)

art. 6-14, art. 24, art. 31, art. 39, art. 40, art. 42, art. 51, art. 56, art. 71,

art. 72 pkt 4 i 7, art. 75 pkt 3, art. 76 pkt 3-5, art. 77 pkt 4, art. 78 pkt 3, art.

80, art. 85 i art. 88, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.;

3)

art. 21, art. 33, art. 72 pkt 1 i art. 84, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2006 r.;

4)

art. 28, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-6, art. 64-69, art. 82, art. 83, art.

87, art. 89 i art. 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

5)

art. 30 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.