Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 listopada 2007 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych

1.

Ustawa określa

1)

organizację i zadania Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej „Agencją”;

2)

zasady prowadzenia centralnego rejestru przedsiębiorców uczestniczących w mechanizmach

administrowanych przez Agencję, w tym dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej, w ramach

których Agencja realizuje swoje zadania;

3)

organizację rynku

a)

mięsa,

b)

wina,

c

cukru, w tym mechanizm restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego,

d)

skrobi,

e)

oliwy,

f)

jedwabników;

4

zasady nadzoru nad wykorzystaniem i przemieszczaniem surowców uprawianych na gruntach

odłogowanych oraz produktów pośrednich lub produktów ubocznych pochodzących z tych

surowców lub z produktów pośrednich, przeznaczonych do wytworzenia produktów nieżywnościowych;

5

zasady udzielania dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego

kategorii elitarny lub kwalifikowany.

2.

Do realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej określonych w przepisach Unii Europejskiej

nie stosuje się przepisów o ochronie konsumentów i konkurencji oraz przepisów o zamówieniach

publicznych.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów

Unii Europejskiej w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej, o których mowa w ustawie.

O dopłaty udzielane na zasadach, o których mowa w art. 40f ustawy wymienionej w art.

1, można ubiegać się również w przypadku

1)

zużycia do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany

zbóż przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli materiał ten został zakupiony

nie wcześniej niż w dniu 1 sierpnia 2006 r.;

2)

zakupu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany sadzeniaka ziemniaka,

jeżeli materiał ten został zakupiony w okresie od dnia 1 września 2006 r. do dnia

31 maja 2007 r. i zostanie wysadzony w 2007 r.;

3)

zużycia do siewu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany zbóż, wyprodukowanego

we własnym gospodarstwie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli materiał

ten został wydany z magazynu nie wcześniej niż w dniu 1 września 2006 r.

1.

Agencja jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną.

2

Nadzór nad Agencją sprawuje minister właściwy do spraw rynków rolnych, a w zakresie

gospodarki finansowej - minister właściwy do spraw finansów publicznych.

3.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.

1.

Rezerwy mobilizacyjne, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, tworzą ministrowie, kierownicy

urzędów centralnych i wojewodowie, każdy w zakresie swojej działalności statutowej,

w zakresie rzeczowym i ilościowym niezbędnym do realizacji zadań związanych z obronnością

i bezpieczeństwem państwa.

2.

Rezerwy gospodarcze, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, tworzy minister właściwy

do spraw gospodarki w zakresie

1)

surowców, materiałów i paliw;

2)

produktów leczniczych i wyrobów medycznych w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia;

3)

produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw rolnictwa.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia Radzie Ministrów informacje o stanie

ilościowym, finansowaniu, wykorzystaniu i rozmieszczeniu rezerw gospodarczych, w terminie

do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego za rok poprzedni.

4.

Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia, rezerwy gospodarcze niewymienione

w ust. 2, zobowiązując do ich tworzenia innych ministrów, kierowników urzędów centralnych

lub wojewodów.

W skład Agencji wchodzą

1)

biuro Agencji, zwane dalej „Centralą”;

2)

oddziały terenowe, działające na obszarze jednego województwa albo kilku województw.

1.

Agencja działa na podstawie niniejszej ustawy oraz statutu.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Agencji określający

w szczególności

1)

strukturę organizacyjną Centrali;

2)

liczbę, zasięg terytorialny i siedziby oddziałów terenowych;

3

szczegółowe zasady gospodarki finansowej oraz sporządzania projektu planu finansowego

Agencji.

1.

Organem wykonawczym i zarządzającym Agencji jest Prezes Agencji.

2

Prezes Agencji jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

3

Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji przy pomocy zastępców Prezesa Agencji

oraz dyrektorów oddziałów terenowych. Zastępców Prezesa Agencji w liczbie od 2 do

4 powołuje, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, minister właściwy

do spraw rynków rolnych. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje zastępców

Prezesa Agencji.

4.

Prezes Agencji składa roczne sprawozdanie z działalności Agencji ministrowi właściwemu

do spraw rynków rolnych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

1.

Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Agencji jest otwarty

i konkurencyjny.

2.

Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa

w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony

nabór.

Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną

w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze.

Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy

niż 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej.

1.

Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie

upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne określone w

ogłoszeniu o naborze, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce

organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór, a także przez opublikowanie jej w

Biuletynie Informacji Publicznej.

2.

Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce

zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

1.

Sporządza się protokół przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne

stanowiska pracy w Agencji.

2.

Protokół zawiera w szczególności

1)

określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz

imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według

poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;

2)

informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;

3)

uzasadnienie dokonanego wyboru.

1.

Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia

wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku gdy w jego wyniku nie doszło

do zatrudnienia żadnego kandydata.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera

1)

nazwę i adres urzędu;

2)

określenie stanowiska pracy;

3)

imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;

4)

uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia żadnego

kandydata.

3.

Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji Publicznej i w

miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której był prowadzony

nabór.

Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał w ciągu 3 miesięcy od

dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na tym samym stanowisku kolejną osobę

spośród najlepszych kandydatów wymienionych w protokole tego naboru. Przepisy art.

6f stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy producent cukru, izoglukozy

i syropu inulinowego ma obowiązek przedstawienia Agencji Rynku Rolnego administracyjnych

dokumentów celnych SAD w celu udowodnienia wykonania obowiązku wynikającego z art.

53a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1.

1.

Jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w

sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów

terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.

2.

Prezes Agencji oraz dyrektorzy oddziałów terenowych mogą upoważniać pracowników Agencji

do podejmowania określonych czynności, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

3.

W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do

1)

dyrektorów oddziałów terenowych - Prezes Agencji;

2)

Prezesa Agencji - minister właściwy do spraw rynków rolnych.

4.

Wniesienie odwołania od decyzji Prezesa Agencji przyznających podmiotom, o których

mowa w art. 22 ust. 1, dopłaty, refundacje lub płatności, wynikające z przepisów regulujących

organizację poszczególnych rynków w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, nie wstrzymuje

ich wykonania.

5.

Prezes Agencji, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje, w drodze postanowienia,

wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem

strony lub interesem publicznym.

6.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również przed wniesieniem

odwołania.

7.

Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie.

1.

Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

2.

Agencja działa zgodnie z planem finansowym, obejmującym rok obrachunkowy pokrywający

się z rokiem kalendarzowym.

3

Projekt rocznego planu finansowego Agencji, Prezes Agencji, po uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw rynków rolnych, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów

publicznych w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy

budżetowej.

4.

Działalność Agencji finansowana

1)

z dotacji budżetowej jest prowadzona zgodnie z przepisami o rachunkowości;

2

z krajowych środków publicznych przeznaczonych na prefinansowanie wydatków z Sekcji

Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub Europejskiego Funduszu

Rolniczego Gwarancji jest prowadzona zgodnie z przepisami o finansach publicznych.

5.

Prezes Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych i ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych określa w zakładowym regulaminie wynagrodzeń

zasady wynagradzania pracowników Agencji.

Agencja Rezerw Materiałowych gospodaruje rezerwami w ramach przeznaczonych na ten

cel środków finansowych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 26 i art. 38 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1,

2)

art. 12 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 5,

3)

art. 33a ust. 5 ustawy wymienionej w art. 6

- zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Agencja może nabywać i obejmować udziały lub akcje w spółkach prawa handlowego za

zgodą ministra właściwego do spraw rynków rolnych oraz ministra właściwego do spraw

finansów publicznych.

2.

Prawa i obowiązki udziałowca lub akcjonariusza, w imieniu Agencji, wykonuje Prezes

Agencji.

3

W stosunku do posiadanych przez Agencję akcji i udziałów spółek o profilu działalności

związanym z obrotem i przechowalnictwem zbóż, nie stosuje się przepisów art. 239 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm..

1.

Tworzy się Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej „Agencją”.

2.

Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.

3.

Do zakresu działania Agencji należy

1)

gospodarowanie rezerwami w zakresie

a)

surowców, materiałów i paliw,

b)

produktów leczniczych i wyrobów medycznych,

c)

produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych;

2)

opracowywanie projektu planu rzeczowego i finansowego tworzenia rezerw;

3)

inicjowanie przedsięwzięć inwestycyjnych na potrzeby rezerw;

4)

opracowywanie projektu informacji, o których mowa w art. 4 ust. 3, w terminie do dnia

31 marca każdego roku kalendarzowego za rok poprzedni.

4.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oraz projekt informacji, o którym mowa

w ust. 3 pkt 4, zatwierdza minister właściwy do spraw gospodarki.

5.

Agencją kieruje Prezes, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw

gospodarki.

Przedsiębiorcy określeni w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, wpisani

do rejestru przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są obowiązani dostarczyć

dokumenty, o których mowa w art. 22 ust. 5a lub 6a, w terminie 3 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Producentów cukru i producentów izoglukozy wpisanych do centralnego rejestru przedsiębiorców,

o którym mowa w rozdziale 3 ustawy wymienionej w art. 1, uznaje się za zatwierdzone

podmioty gospodarcze w rozumieniu art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej

organizacji rynków w sektorze cukru

(Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006, str. 1) na rok gospodarczy 2006/2007.

2.

Prezes Agencji Rynku Rolnego wydaje z urzędu, niezwłocznie po wejściu w życie ustawy,

decyzje administracyjne w sprawach zatwierdzenia, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej

organizacji rynków w sektorze cukru, w stosunku do producentów cukru i producentów izoglukozy, o których mowa w ust.

1.

1.

W przypadku trwałej utraty przez dłużników Agencji zdolności do spłaty zadłużenia

Agencja może zbywać przysługujące jej wymagalne wierzytelności powstałe przed dniem

1 maja 2004 r.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady oraz tryb zbywania wierzytelności, o których mowa w ust. 1, mając

na względzie poprawę płynności finansowej Agencji.

1.

Agencja Rynku Rolnego pobiera opłaty sankcyjne z tytułu niewywiezienia w terminie

cukru C wyprodukowanego w roku gospodarczym 2005/2006 oraz opłaty sankcyjne z tytułu

wprowadzenia na rynek wewnętrzny ilości cukru przeniesionej z roku gospodarczego 2005/2006

na rok gospodarczy 2006/2007.

2.

Prezes Agencji Rynku Rolnego, zwany dalej „Prezesem Agencji”, ustala, w drodze decyzji

administracyjnej, kwoty nieuiszczonych należności z tytułu opłat sankcyjnych, o których

mowa w ust. 1.

3.

Do należności, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz

rozkładania płatności na raty.

4.

Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 3, przysługują

1)

Prezesowi Agencji, jako organowi pierwszej instancji;

2)

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, jako organowi odwoławczemu od decyzji

Prezesa Agencji.

5.

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 2, mają zastosowanie przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

1.

Agencja

1)

realizuje zadania na rynkach produktów rolnych i żywnościowych mające na celu stabilizację

tych rynków w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej;

2)

prowadzi analizę rynków produktów rolnych i żywnościowych;

3)

opracowuje i upowszechnia informacje związane z realizacją mechanizmów Wspólnej Polityki

Rolnej oraz warunki udziału w tych mechanizmach;

4

wspiera działania promocyjne i informacyjne na rynkach wybranych produktów rolnych

i żywnościowych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;

4a

prowadzi działania w zakresie wsparcia pszczelarstwa w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;

4b

prowadzi działania w zakresie realizacji programu dostarczania nadwyżek żywności dla

najuboższej ludności Unii Europejskiej;

4c

uczestniczy w realizacji działań w zakresie wsparcia instytucjonalnego w ramach programów

Pomocowych, finansowanych ze środków Unii Europejskiej lub środków krajowych;

4d

realizuje programy krajowe mające na celu pomoc państwa dla podmiotów i ich grup prowadzących

działalność związaną z produkcją, przetwórstwem i obrotem produktami rolnymi w zakresie

określonym lub dopuszczonym przepisami Unii Europejskiej;

5)

administruje obrotem z zagranicą towarami rolnymi w ramach Wspólnej Polityki Rolnej

oraz towarami przetworzonymi nieobjętymi załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks l), w szczególności przez

a)

wydawanie i rozliczanie pozwoleń na przywóz i wywóz,

b)

wydawanie dokumentów wymaganych do naliczenia i wypłacenia refundacji wywozowych oraz

naliczenia opłat wywozowych,

c)

(uchylona),

d)

naliczanie i wypłacanie refundacji wywozowych i dopłat przywozowych,

e)

nakładanie i egzekwowanie kar administracyjnych;

6

prowadzi obsługę zabezpieczeń finansowych w ramach realizacji mechanizmów Wspólnej

Polityki Rolnej;

7

nadzoruje wykorzystanie i przemieszczanie surowców uprawianych na gruntach odłogowanych

oraz produktów pośrednich lub produktów ubocznych pochodzących z tych surowców lub

z produktów pośrednich, zwanych dalej „towarami”, przeznaczonych do wytworzenia produktów

nieżywnościowych;

8

udziela dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii

elitarny lub kwalifikowany.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób działania

Agencji w zakresie administrowania obrotem z zagranicą towarami, o których mowa w

ust. 1 pkt 5, mając na względzie stabilizację rynku wewnętrznego oraz monitorowanie

przywozu i wywozu produktów rolno-spożywczych w Unii Europejskiej.

3.

Rada Ministrów może powierzyć Agencji realizację innych zadań niż określone w ust.

1, związanych z funkcjonowaniem rynków produktów rolnych i żywnościowych.

4.

Rada Ministrów, powierzając zadania, o których mowa w ust. 3, zapewni Agencji na ten

cel odpowiednie środki finansowe.

5

Szczegółowe zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rynku zbóż, lnu i konopi, mleka,

owoców i warzyw, tytoniu, suszu paszowego oraz wina są realizowane przez Agencję na

podstawie odrębnych przepisów.

Agencja nie może realizować zadań na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym

(Dz. U. Nr 169, poz. 1420), z wyłączeniem inwestycji służących przechowywaniu produktów rolnych i żywnościowych.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 30 ust. 7 ustawy, o której mowa w art.

1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

art. 31 ust. 11 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1

Agencja realizuje płatności ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego

Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji

oraz prowadzi ewidencję wydatków z tych funduszy w odrębnych księgach rachunkowych.

2.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji jest organem właściwym

do opracowania postępowania w zakresie uczestnictwa w realizacji mechanizmów Wspólnej

Polityki Rolnej.

1.

Rada Ministrów, w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej dotyczące Wspólnej Polityki

Rolnej określają obowiązek podjęcia działań lub przewidują możliwość realizacji uprawnień

przez państwo członkowskie lub właściwy organ państwa członkowskiego, lub agencję

płatniczą, lub agencję interwencyjną w zakresie rynków, o których mowa w art. 1 ust.

1 pkt 3 i art. 11 ust. 5, może, w drodze rozporządzenia

1)

wyznaczyć Agencję jako jednostkę organizacyjną wykonującą określone obowiązki lub

uprawnienia;

2)

określić zadania realizowane przez Agencję, mające na celu wykonanie obowiązków lub

uprawnień, o których mowa w pkt 1, lub sposób i tryb realizacji tych zadań.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, Rada Ministrów

1)

uwzględnia

a)

zadania Agencji określone w art. 11 i art. 12, jej możliwości organizacyjne, kadrowe

i techniczne, a także zapewnienie sprawnego funkcjonowania obsługi administracyjnej

mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

b)

uprawnienia podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Agencję

w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz możliwość

zapewnienia szerokiego dostępu do udziału w tych mechanizmach,

c)

zakres udzielonej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych akredytacji

dotyczącej płatności w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;

2)

kieruje się potrzebą zapewnienia skutecznego i efektywnego stosowania przepisów Unii

Europejskiej dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 pkt

4, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1

Prezes Agencji ustala w drodze decyzji administracyjnej

1

kwoty nieuiszczonych należności z tytułu

a)

opłat i tymczasowej składki restrukturyzacyjnej, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt

2 lit. b-e,

b)

opłat sankcyjnych za niedokonanie wywozu bez refundacji skrobi ziemniaczanej wyprodukowanej

w ilości przekraczającej przyznane kwoty produkcyjne;

1a

kwoty nienależnie zwolnionych przez Agencję zabezpieczeń wniesionych przez przedsiębiorców

uczestniczących w obrocie z zagranicą towarami, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt

5;

2)

kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków

a

pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

b)

krajowych

- przeznaczonych na realizację Wspólnej Polityki Rolnej;

3

kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków krajowych, przeznaczonych na udzielanie

dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany.

2.

Do należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz

rozkładania płatności na raty.

3.

Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, przysługują

1)

Prezesowi Agencji, jako organowi pierwszej instancji;

2)

ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, jako organowi odwoławczemu od decyzji

Prezesa Agencji.

3a

W przypadku towarów rolno-spożywczych, w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej,

Prezes Agencji może odstąpić od dochodzenia od przedsiębiorcy uczestniczącego w obrocie

towarami z zagranicą zwrotu nienależnie wypłaconych refundacji wywozowych, nienależnie

zwolnionych zabezpieczeń oraz odsetek i kwot, o których mowa w art. 51 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 z dnia 15 kwietnia 1999 r.

ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych

do produktów rolnych

(Dz. Urz. WE L 102 z 17.04.1999, str. 11; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 129), w przypadku gdy kwota zwrotu nie przekracza równowartości 100 euro przeliczonej

na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień

stwierdzenia należności.

4.

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

1

Należności, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, podlegają potrąceniu z bezspornej

i wymagalnej wierzytelności lub należności przedsiębiorcy z tytułu realizowanych przez

Agencję płatności ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu

Orientacji i Gwarancji Rolnej lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji oraz

krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych

w ramach tych funduszy.

2.

Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie Prezesa Agencji złożone przedsiębiorcy.

Oświadczenie ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się możliwe.

1.

W sprawach dotyczących ustalenia nienależnie lub nadmiernie pobranych środków, które

zostały przekazane przez Agencję na podstawie umowy cywilnoprawnej w związku z realizacją

Wspólnej Polityki Rolnej

1

pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji,

2)

krajowych, przeznaczonych na realizację Wspólnej Polityki Rolnej

- stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

2.

Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1, na rzecz Agencji stosuje się przepisy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

W 2004 r. rozporządzenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, może być wydane po

przyjęciu projektu planu przez Komisję Europejską.

2.

W 2004 r. wnioski o udzielenie pomocy w zakresie wspierania działalności rolniczej

na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą być składane w terminie

od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji wydaje i poświadcza

formularz kontrolny (formularz T5) w zakresie wykorzystania lub przemieszczania na

terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

1)

produktów rolnych i żywnościowych, w tym pochodzących z zapasów interwencyjnych;

2)

towarów przeznaczonych do wytworzenia produktów nieżywnościowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem

1)

art. 2-4, art. 13, art. 14 ust. 2 i 3 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 6, art. 7 ust. 8 i art. 14a ust. 2, które wchodzą w życie

z dniem 15 marca 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 16 października 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5 i

art. 13-15, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków

rolnych jest organem właściwym do opracowania i przekazania Komisji Europejskiej,

do zatwierdzenia, krajowego programu wsparcia pszczelarstwa.

2

Prezes Agencji jest organem właściwym do realizacji zadań określonych w krajowym programie

wsparcia pszczelarstwa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków

rolnych jest organem właściwym do

1)

zgłaszania Komisji Europejskiej zamiaru uczestniczenia Rzeczypospolitej Polskiej w

programie dostarczania nadwyżek żywności dla najuboższej ludności Unii Europejskiej,

zwanym dalej „programem”;

2)

przekazywania Komisji Europejskiej

a)

informacji potrzebnych do opracowania programu,

b)

sprawozdania z realizacji programu;

3)

powiadamiania Komisji Europejskiej o

a)

organizacjach charytatywnych uprawnionych do uczestniczenia w programie,

b)

zmianach w trakcie realizacji programu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1a

W zakresie realizacji programu Prezes Agencji jest organem właściwym do

1)

przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych propozycji dotyczących

ilości i wartości towarów pochodzących z zapasów interwencyjnych Unii Europejskiej,

potrzebnych do realizacji programu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz rodzaju

artykułów żywnościowych przekazywanych organizacjom charytatywnym;

2)

przeprowadzania przetargów oraz zawierania umów;

3)

informowania ministra właściwego do spraw rynków rolnych o wszelkich okolicznościach

mogących mieć wpływ na zmiany programu w trakcie jego realizacji;

4)

przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych i ministrowi właściwemu

do spraw zabezpieczenia społecznego sprawozdania z realizacji programu.

2.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłosi, w drodze obwieszczenia,

w wydawanym przez siebie Dzienniku Urzędowym, wykaz organizacji charytatywnych uprawnionych

do uczestniczenia w programie dostarczania żywności dla najuboższej ludności Unii

Europejskiej, wybranych spośród organizacji pozarządowych i innych podmiotów prowadzących

działalność pożytku publicznego.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji jest organem właściwym

do

1)

ogłaszania zaproszeń do składania ofert dotyczących programów promocyjnych i informacyjnych,

realizowanych na rynku wewnętrznym lub rynkach krajów trzecich;

2)

dokonywania wyboru projektów programów promocyjnych i informacyjnych kwalifikujących

się do uzyskania na ich realizację wsparcia ze środków Unii Europejskiej oraz przekazywania

wybranych projektów do Komisji Europejskiej;

3)

zawierania umów na realizację programów, o których mowa w pkt 1, z podmiotami, których

projekty zostały zaakceptowane przez Komisję Europejską;

4)

wypłacania zaliczek, dopłat częściowych oraz dopłat końcowych na rzecz podmiotów,

z którymi zawarto umowy, o których mowa w pkt 3;

5)

przekazywania Komisji Europejskiej sprawozdań kwartalnych oraz sprawozdań końcowych

z realizacji programów promocyjnych i informacyjnych.

Sprawy, które zostały wszczęte, a niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, podlegają rozpoznaniu według przepisów ustaw, o których mowa w art. 1-18,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

1

W przypadku istnienia obowiązku, wynikającego z przepisów Unii Europejskiej, ustanowienia

zabezpieczenia, w formie gwarancji, wykonania zobowiązań wynikających z realizacji

mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa

upoważniona do gwarantowania długu celnego.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji,

określi, w drodze rozporządzenia, zasady współpracy pomiędzy instytucjami finansowymi,

o których mowa w ust. 1, a Agencją, w szczególności podstawowe definicje, prawa i

obowiązki stron oraz wzory formularzy gwarancji w celu zabezpieczenia prawidłowej

realizacji zadań, o których mowa w ust. 1.

Należności ustalane w drodze decyzji administracyjnej lub wierzytelności wynikające

z umów cywilnoprawnych z tytułu płatności realizowanych przez Agencję na rzecz przedsiębiorców,

o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2, ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji

Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej lub Europejskiego Funduszu Rolniczego

Gwarancji oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków

realizowanych w ramach tych funduszy, nie podlegają zajęciu na podstawie przepisów

ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Agencja przeprowadza

1)

kontrole w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych;

2

czynności sprawdzające

a)

u osoby fizycznej, osoby prawnej lub w jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości

prawnej,

b)

u producenta rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76, z późn. zm.

- uczestniczących w mechanizmach Wspólnej Polityki Rolnej;

3

czynności sprawdzające u producenta rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, któremu udzielono dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego

kategorii elitarny lub kwalifikowany.

2.

Czynności sprawdzające są wykonywane przez

1)

służby techniczne Agencji, w skład których wchodzą pracownicy zatrudnieni w komórkach

organizacyjnych Agencji,

2)

jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 21

- na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez Prezesa Agencji.

3.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania

czynności sprawdzających, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

4.

Przed przystąpieniem do czynności sprawdzających osoba upoważniona do ich wykonywania

jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.

5.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności sprawdzających mają prawo do

1)

wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do przedsiębiorców, w szczególności do

pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;

1a

wstępu na teren gospodarstwa rolnego;

2)

żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem czynności sprawdzających;

3)

wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności sprawdzających, sporządzania

z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;

4)

sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej czynności sprawdzającej;

5)

pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych produktów

zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.

6.

Osoba wykonująca czynności sprawdzające sporządza z tych czynności raport.

7.

Raport podpisuje osoba wykonująca czynności sprawdzające oraz przedsiębiorca.

8.

W przypadku odmowy podpisania raportu przez przedsiębiorcę, raport podpisuje tylko

osoba wykonująca czynności sprawdzające, dokonując w raporcie stosownej adnotacji

o tej odmowie.

9.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia,

o którym mowa w ust. 2, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, przeprowadzanie czynności sprawdzających,

o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym,

dysponującym warunkami organizacyjnymi, technicznymi i kadrowymi określonymi w przepisach

wydanych na podstawie ust. 3.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności

1)

szczegółowy zakres zadań, zwanych dalej „zadaniami delegowanymi”;

2)

zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich wykonanie;

3)

koszty realizacji zadań delegowanych;

4)

sposób dokumentowania wykonywanych zadań delegowanych oraz terminy informowania organów

Agencji o wynikach przeprowadzonych czynności sprawdzających;

5)

sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją zadań delegowanych.

2a

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie zadań w zakresie wydawania

i poświadczenia formularza T5 jednostkom organizacyjnym, o których mowa w ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641, z późn. zm.. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki

organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzanie czynności sprawdzających, mając na względzie

zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

1

W mechanizmach administrowanych przez Agencję, w tym dotyczących Wspólnej Polityki

Rolnej, w ramach których Agencja realizuje swoje zadania, mogą uczestniczyć

1)

osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej,

2)

producent rolny w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

- zwani dalej „przedsiębiorcami”, wpisani do centralnego rejestru przedsiębiorców,

zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Rejestr jest prowadzony przez Agencję w formie elektronicznej w sposób zapewniający

ochronę i zabezpieczenie danych przed ich utratą oraz nieuprawnionym dostępem.

3.

Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.

4.

Wniosek składa się na formularzu rejestracyjnym opracowanym i udostępnianym przez

Agencję.

5.

Formularz rejestracyjny zawiera w szczególności

1)

nazwę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy;

2)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy i adres do korespondencji;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany,

a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego

systemu ewidencji ludności (PESEL), z zastrzeżeniem ust. 6.

5a

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dołącza do wniosku

1)

odpis z właściwego rejestru albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności

gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru albo zgłoszenia do

ewidencji działalności gospodarczej, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed

dniem złożenia wniosku;

2)

zaświadczenie o nadaniu przedsiębiorcy numeru identyfikacji podatkowej (NIP) oraz

numeru identyfikacyjnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej

(REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również kopię dokumentu

tożsamości zawierającego numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji

ludności (PESEL);

3)

zaświadczenie wystawione przez bank o posiadaniu przez przedsiębiorcę rachunku bankowego

z podaniem numeru tego rachunku.

6

Jeżeli przedsiębiorcą jest osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego lub

nieprowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności, we wniosku zamiast

numeru ewidencyjnego powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL)

podaje się numer identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia danej osoby.

6a

Jeżeli w kraju pochodzenia przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, lub w kraju,

w którym przedsiębiorca ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, nie wydaje się dokumentów,

o których mowa w ust. 5a, do wniosku, zamiast tych dokumentów, dołącza się oświadczenie

potwierdzone przez notariusza, właściwy organ sądowy lub administracyjny kraju pochodzenia

przedsiębiorcy lub kraju, w którym przedsiębiorca ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania,

zawierające dane określone w ust. 5a.

7.

Do rejestru wpisuje się dane zawarte w formularzu, o którym mowa w ust. 4.

8

Dane indywidualne zawarte w rejestrze mogą być udostępniane wyłącznie organom sprawującym

nadzór nad Agencją oraz organom statystyki publicznej, natomiast dane zbiorcze mogą

być udostępniane innym organom administracji publicznej prowadzącym systemy informacyjne.

1.

Jednocześnie z wpisem do rejestru przedsiębiorcy nadaje się numer rejestracyjny.

2.

Numer rejestracyjny, o którym mowa w ust. 1, jest niepowtarzalny i nie przechodzi

na następcę prawnego.

Przedsiębiorcy uczestniczący w mechanizmach Wspólnej Polityki Rolnej realizowanych

przez Agencję są obowiązani do posługiwania się numerem rejestracyjnym, o którym mowa

w art. 23 ust. 1.

1.

Organy administracji publicznej udostępniają Agencji nieodpłatnie dane zawarte w rejestrach

oraz ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, niezbędne do realizowania

przez Agencję zadań w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej.

2

Do warunków oraz trybu udostępniania Agencji danych przechowywanych w prowadzonych

rejestrach i ewidencjach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych

określą, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób oraz terminy przekazywania danych

o dłużnikach z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków przeznaczonych

na realizację Wspólnej Polityki Rolnej między Agencją a Agencją Restrukturyzacji i

Modernizacji Rolnictwa, mając na uwadze konieczność odzyskania tych środków.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej

1)

Agencja dokonuje interwencyjnych zakupów, przechowywania i sprzedaży mięsa wołowego

oraz mięsa wieprzowego, a także udziela dopłaty do prywatnego przechowywania wieprzowiny,

wołowiny, cielęciny, baraniny oraz mięsa koziego;

2)

Prezes Agencji

a

wydaje świadectwa autoryzacji zakładów odkostniających i chłodni, które będą świadczyć

usługi przechowywania mięsa stanowiącego zapasy interwencyjne,

b)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku mięsa w zakresie zadań

realizowanych przez Agencję,

c)

dokonuje, w drodze przetargów, wyboru podmiotów, o których mowa w lit. a, z którymi

Agencja zawrze umowy w zakresie odkostniania i przechowywania mięsa.

2.

Wnioski o wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, składa się na formularzach

udostępnianych przez Agencję.

2a

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;

2)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym

rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany;

4)

nazwę i adres zakładu wnioskodawcy, w którym prowadzony będzie proces odkostniania

lub przechowywania;

5)

dane dotyczące posiadanej infrastruktury oraz wyposażenia w urządzenia służące do

wykonywania czynności, o których mowa w pkt 4.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, sposób

przeprowadzania przetargów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na względzie

efektywność ekonomiczną przerobu i składowania zapasów interwencyjnych.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

przyjmuje zgłoszenia dotyczące wyrobu wina gronowego lub moszczu gronowego z winogron

pochodzących z upraw winorośli położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przeznaczonych do obrotu, oraz prowadzi ewidencję tych zgłoszeń;

2)

przyjmuje deklaracje zbiorów, produkcji i zapasów oraz ilości produktów ubocznych

powstałych przy wyrobie wina gronowego, dostarczonych do obowiązkowej destylacji,

a także przeprowadza kontrole zgodności informacji zawartych w tych deklaracjach;

3)

ustala krajową i regionalne rezerwy praw do sadzenia winorośli;

4)

sporządza inwentaryzację potencjału produkcyjnego winorośli;

5)

dokonuje podziału praw do sadzenia winorośli.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

udziela pomocy

a)

do prywatnego składowania win stołowych i moszczy gronowych,

b)

do wykorzystywania

-

moszczu gronowego i zagęszczonego moszczu gronowego do wyrobu soku winogronowego lub

wyrobu z tego soku innych produktów spożywczych,

-

zagęszczonego moszczu gronowego i rektyfikowanego zagęszczonego moszczu gronowego

do podniesienia stężenia alkoholu w wyrobach winiarskich,

c)

do destylacji produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina oraz wina otrzymanego

z winogron zebranych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d)

z tytułu zaniechania uprawy winorośli,

e)

z tytułu restrukturyzacji i przekształcenia upraw winorośli;

2)

zawiera umowy z producentami wina stołowego i moszczy gronowych na prywatne składowanie

wina stołowego i moszczy gronowych;

3)

prowadzi skup, przechowywanie i sprzedaż alkoholu pochodzącego z destylacji produktów

ubocznych powstałych przy wyrobie wina lub destylacji wina otrzymanego z winogron

zebranych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

zatwierdza umowy dostawy zawarte między podmiotami wyrabiającymi wino a podmiotami

przeprowadzającymi destylację produktów ubocznych powstałych przy wyrobie wina lub

destylacji wina otrzymanego z winogron zebranych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz prowadzi działania związane z realizacją tych umów;

5)

zatwierdza

a)

umowy dostawy zawarte między podmiotami wyrabiającymi wino a zatwierdzonymi wytwórcami

wzmocnionego wina,

b)

deklaracje dostawy, jeżeli podmioty wyrabiające wino są zatwierdzonymi wytwórcami

wina wzmocnionego i wzmacniają je do destylacji;

6)

przeprowadza działania w zakresie restrukturyzacji i przekształcania upraw winorośli

oraz opracowuje i przedkłada do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych

plany tej restrukturyzacji i przekształcania;

7)

gromadzi i opracowuje informacje wymagane w zakresie sadzenia winorośli oraz wypłat

środków finansowych za zaniechanie uprawy winorośli i przeprowadzanie destylacji oraz

przedkłada je ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.

1.

Zadania realizowane przez państwo członkowskie, właściwy organ państwa członkowskiego

i agencję interwencyjną w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi

wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru oraz przepisami dotyczącymi restrukturyzacji

przemysłu cukrowniczego wykonuje Agencja, chyba że ustawa stanowi inaczej.

2.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o producencie cukru albo producencie izoglukozy,

rozumie się przez to przedsiębiorstwo produkujące cukier lub izoglukozę lub przedsiębiorstwo

cukrownicze wskazane w przepisach, o których mowa w ust. 1.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej, o których mowa w art. 30 ust.

1, minister właściwy do spraw rynków rolnych

1)

realizuje zadania związane z kwotowaniem produkcji cukru i izoglukozy;

2)

może wystąpić do Komisji Europejskiej o podjęcie środków ochronnych;

3)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku cukru oraz izoglukozy w

zakresie zadań, o których mowa w pkt 1.

2.

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw rynków

rolnych w szczególności wydaje decyzje w sprawach

1)

przyznania kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy;

2)

przyznania dodatkowej kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy;

3)

korekty przyznanej kwoty produkcyjnej cukru oraz kwoty produkcyjnej izoglukozy - w

przypadku

a)

skorygowania przez Komisję Europejską kwot produkcyjnych cukru lub kwot produkcyjnych

izoglukozy,

b)

ustalenia przez Komisję Europejską wspólnego współczynnika redukcji kwot produkcyjnych

cukru lub kwot produkcyjnych izoglukozy;

4)

przeniesienia między producentami cukru albo producentami izoglukozy kwoty produkcyjnej

cukru albo kwoty produkcyjnej izoglukozy.

3.

Przed wydaniem decyzji, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rynków

rolnych zasięga opinii ogólnokrajowych społeczno-zawodowych organizacji rolniczych,

reprezentujących interesy plantatorów buraków cukrowych.

4.

Termin na wyrażenie opinii, o której mowa w ust. 3, wynosi 14 dni. W przypadku bezskutecznego

upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.

5.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, wydaje się na wniosek producenta cukru albo

producenta izoglukozy, składany w terminie do dnia 30 września roku poprzedzającego

rok gospodarczy, na który jest składany wniosek.

6.

Decyzje w sprawach przyznania kwot produkcyjnych cukru oraz kwot produkcyjnych izoglukozy

na dany rok gospodarczy są wydawane w terminie do dnia 30 listopada roku kalendarzowego

poprzedzającego ten rok gospodarczy.

7.

Dodatkową kwotę produkcyjną cukru przyznaje się w wysokości proporcjonalnej do wysokości

kwoty cukru przyznanej danemu producentowi cukru na rok gospodarczy 2006/2007.

8.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, powinny uwzględniać proporcjonalne interesy

plantatorów buraka cukrowego.

9.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacji

zawartych z dostawcami buraków cukrowych.

10.

Zmiany umów kontraktacji, o których mowa w ust. 9, powinny uwzględniać proporcjonalnie

interesy plantatorów buraka cukrowego.

11.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory

wniosków, o których mowa w ust. 5, mając na względzie konieczność uzyskania informacji

dotyczących dotychczasowej produkcji cukru oraz produkcji izoglukozy przez danego

producenta cukru i producenta izoglukozy.

Jeżeli przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 30 ust. 1, określają zadania

dla państwa członkowskiego w zakresie spraw związanych z organizacją i funkcjonowaniem

porozumień branżowych, zadania te wykonuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.

1.

W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej, w zakresie rozdziału pomiędzy

plantatorów buraków cukrowych ilości buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji

cukru w ramach kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, stosuje się

przepisy ust. 2-6.

2.

Producent cukru, w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy,

jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty produkcyjnej cukru określić limit buraków

cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru w wysokości przyznanej producentowi

cukru kwoty produkcyjnej cukru.

3.

W ramach umów kontraktacji producent cukru jest obowiązany dokonać rozdzielenia limitu

buraków cukrowych, o którym mowa w ust. 2, pomiędzy plantatorów buraków cukrowych,

przy czym suma części rozdzielonych limitów musi być równa limitowi, o którym mowa

w ust. 2.

4.

Limit buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego w ust. 5 między

plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok gospodarczy

2001/2002, lub ich następców prawnych.

5.

Wskaźnik rozdzielania limitu buraków cukrowych między plantatorów buraków cukrowych

stanowi iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta

cukru w latach gospodarczych 1997-2001 od plantatora buraków cukrowych, który miał

zawartą umowę kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków

cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997-2001

od wszystkich plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji

na rok gospodarczy 2001/2002.

6.

Część limitu buraków cukrowych określona dla plantatora buraków cukrowych, o której

mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego plantatorowi buraków cukrowych, w

ramach umowy kontraktacji, prawa do uprawy i dostawy.

1.

Wykonywanie obowiązków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa

w art. 30 ust. 1, w tym przekazywanie informacji, składanie deklaracji, raportów,

sprawozdań, wniosków lub uiszczanie opłat, następuje w terminach ustalonych w tych

przepisach.

2.

W zakresie nieuregulowanym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 30

ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, ustalić

terminy przekazywania informacji, składania deklaracji, raportów, sprawozdań, wniosków

lub uiszczania opłat, których obowiązek przekazywania, składania lub uiszczania wynika

z tych przepisów, mając na względzie zapewnienie ochrony interesów podmiotów uczestniczących

w mechanizmach na rynku cukru, a także sprawną realizację zadań związanych z obsługą

administracyjną tych mechanizmów.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej, o których mowa w art. 30 ust.

1, Agencja w szczególności

1)

wykonuje zadania związane z

a)

zatwierdzaniem producentów cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstw przetwarzających

te produkty,

b)

skupem interwencyjnym, przechowywaniem oraz sprzedażą cukru,

c)

przetwarzaniem i wycofaniem cukru z rynku,

d)

przeprowadzaniem kontroli na rynku cukru;

2)

pobiera

a)

opłaty z tytułu przyznania dodatkowej kwoty cukru,

b)

opłaty za nadwyżki cukru i izoglukozy,

c)

opłaty produkcyjne,

d)

opłaty z tytułu niewypełnienia obowiązków wynikających z uczestnictwa w mechanizmach

na rynku cukru,

e)

tymczasową składkę restrukturyzacyjną;

3)

przyjmuje informacje, deklaracje, raporty, sprawozdania oraz wnioski;

4)

realizuje zadania dotyczące pomocy w zakresie restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego,

w tym

a)

ustala spełnianie warunków przyznania tej pomocy,

b)

udziela pomocy,

c)

nadzoruje realizację przyjętych zobowiązań;

5)

przyznaje pomoc na rzecz dywersyfikacji i dodatkową pomoc na rzecz dywersyfikacji,

zgodnie z krajowym programem restrukturyzacji;

6)

udziela pomocy w zakresie prywatnego przechowywania cukru białego;

7)

przekazuje właściwym organom Unii Europejskiej informacje i składa wnioski.

2.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, stosuje się przepisy ustawy dotyczące

czynności sprawdzających, chyba że przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art.

30 ust. 1, stanowią inaczej.

3.

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji

1)

wydaje decyzje w sprawach

a)

zatwierdzenia, zawieszenia zatwierdzenia albo cofnięcia zatwierdzenia producentów

cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstw przetwarzających te produkty,

b)

autoryzacji miejsca przechowywania cukru pochodzącego z zapasów interwencyjnych,

c)

przyznania refundacji produkcyjnej;

2)

udziela pomocy restrukturyzacyjnej;

3)

prowadzi rejestr podmiotów zatwierdzonych;

4)

przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, na jego żądanie, informacje

związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w ust. 1.

4.

Informacje, deklaracje i wnioski określone w przepisach Unii Europejskiej, o których

mowa w art. 30 ust. 1, składa się do Prezesa Agencji na formularzach opracowanych

i udostępnianych przez Agencję.

5.

Formularze, o których mowa w ust. 4, zawierają

1)

dane umożliwiające identyfikację składającego formularz, związane z prowadzoną przez

niego działalnością;

2)

informacje określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 30 ust.

1, lub

3)

informacje niezbędne do ustalenia stanu faktycznego lub prawnego w zakresie bezpośrednio

związanym z przedmiotem składanych informacji, deklaracji lub wniosków, dotyczące

rodzaju wykonywanej działalności, lokalizacji miejsca produkcji, wielkości produkcji,

tytułu prawnego do posiadanych obiektów i urządzeń lub wynikające z obowiązków związanych

z uczestnictwem w mechanizmach na rynku cukru, określonych w przepisach Unii Europejskiej,

o których mowa w art. 30 ust. 1.

1.

Producentowi surowca tytoniowego dostarczającemu surowiec tytoniowy w ramach przydzielonej

mu kwoty produkcji surowca tytoniowego, na podstawie zawartej umowy na uprawę, przysługuje,

wypłacana przez Agencję, płatność za ilość surowca tytoniowego dostarczonego podmiotowi

posiadającemu zezwolenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1, nie więcej jednak niż za

ilość tego surowca wynikającą z przysługującej temu producentowi kwoty produkcji surowca

tytoniowego.

2.

Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,

na podstawie wniosku producenta surowca tytoniowego złożonego na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta

surowca tytoniowego;

2)

oświadczenie producenta surowca tytoniowego o ilości surowca tytoniowego dostarczonego

w ramach umowy na uprawę;

3)

numer umowy na uprawę;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

5)

numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;

6)

numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie

płatności.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające informacje

zawarte w tym wniosku.

5.

Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wysokość płatności dla

producentów surowca tytoniowego, mając na uwadze założenia do ustawy budżetowej na

dany rok oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty płatności producentom surowca tytoniowego,

mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności.

1.

Opłaty i tymczasowa składka restrukturyzacyjna, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt

2, stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane przez producentów cukru, producentów

izoglukozy i przedsiębiorstwa przetwarzające te produkty na wydzielony rachunek bankowy

Agencji.

2.

Środki pochodzące z pobranych opłat i tymczasowej składki restrukturyzacyjnej, o których

mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, Agencja przekazuje na rachunek bankowy urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w terminie 5 dni od dnia ich wpływu na

rachunek bankowy Agencji.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

wydaje decyzje w sprawach przyznawania

a)

kwot produkcji producentom skrobi ziemniaczanej,

b)

premii produkcyjnych producentom skrobi ziemniaczanej,

c

dopłat i zaliczek na poczet dopłat do skrobi przetwórcom wykorzystującym skrobie do

dalszego przerobu na cele niespożywcze;

2)

wydaje świadectwa autoryzacji

a

producentom skrobi ziemniaczanej, w tym również w zakresie autoryzacji punktów skupu,

w których producenci skrobi zamierzają dokonywać skupu ziemniaków,

b)

przetwórcom skrobi wykorzystującym skrobię do dalszego przerobu na cele niespożywcze;

3)

wypłaca premie produkcyjne oraz dopłaty przyznane decyzjami, o których mowa w pkt

1 lit. b i c;

4

wydaje przetwórcom skrobi wykorzystującym skrobie do dalszego przerobu na cele niespożywcze,

na ich wniosek, świadectwa uprawniające do uzyskania dopłat;

5

przyjmuje i dokonuje zwrotu zabezpieczenia wypłaconych zaliczek.

2.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, wydaje się na wniosek producenta

skrobi ziemniaczanej.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, wydaje się na wniosek przetwórcy wykorzystującego

skrobię do dalszego przerobu na cele niespożywcze.

4.

Wniosek o wydanie decyzji w sprawie przyznania producentom skrobi kwot produkcji skrobi

ziemniaczanej na okres trzech lat gospodarczych składa się w terminie do dnia 30 września

roku poprzedzającego okres, na który przyznawane są kwoty produkcji, na formularzu

opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

5

Świadectwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się na wniosek

1)

producenta skrobi ziemniaczanej składany na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję

a)

w terminie do dnia 30 września roku poprzedzającego okres, na który są przyznawane

kwoty produkcji, w przypadku autoryzacji producentów skrobi ziemniaczanej,

b)

corocznie przed rozpoczęciem roku gospodarczego, w przypadku autoryzacji wyłącznie

punktów skupu,

c)

każdorazowo, w przypadku nabycia przedsiębiorstwa produkującego skrobię ziemniaczaną;

2)

przetwórcy skrobi wykorzystującego skrobie do dalszego przerobu na cele niespożywcze,

składany na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję.

6

Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

określenie ilości wnioskowanych oraz wskazanie wysokości kwot produkcyjnych skrobi

ziemniaczanej przyznanych w okresie poprzednich lat gospodarczych oraz ich wykorzystania.

7

Wniosek, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, zawiera w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

adres zakładu producenta skrobi;

3)

nazwę i adres punktu skupu ziemniaków.

8

Wniosek, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, zawiera w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

dane dotyczące

a)

rodzaju skrobi i jej pochodnych, które będą przetwarzane,

b)

rodzaju produktów otrzymywanych ze skrobi lub jej pochodnych;

3)

nazwę i adres zakładu, w którym skrobia i jej pochodne będą przetwarzane.

1.

Producent skrobi ziemniaczanej, który zamierza wykorzystać w okresie danego roku gospodarczego

kwotę produkcji w wysokości większej niż przyznana mu na ten rok, ale nie większej

niż 5% kwoty przyznanej na następny rok gospodarczy, jest obowiązany poinformować

o tym Prezesa Agencji w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku gospodarczego.

2

Producenci skrobi ziemniaczanej są obowiązani corocznie przekazywać Agencji wykaz

umów kontraktacji, zawartych z plantatorami ziemniaków skrobiowych, w terminie do

dnia 31 maja roku, w którym rozpoczyna się dany rok gospodarczy.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji przekazuje Komisji

Europejskiej oraz ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje dotyczące

rynku skrobi w zakresie zadań realizowanych przez Agencję.

2.

Producent skrobi ziemniaczanej jest obowiązany przekazywać Prezesowi Agencji, w terminie

do dnia 30 kwietnia każdego roku gospodarczego, informacje o

1)

ilości ziemniaków przeznaczonych na produkcję skrobi ziemniaczanej, za które została

wypłacona cena minimalna;

2)

wykorzystaniu kwot produkcji skrobi ziemniaczanej w okresie danego roku gospodarczego;

3)

ilości skrobi ziemniaczanej, do której nie wypłacono premii produkcyjnej;

4)

ilości skrobi ziemniaczanej, która powinna być wyeksportowana bez refundacji.

1

Producentowi rolnemu w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów

rolnych, dostarczającemu producentowi skrobi ziemniaczanej, na podstawie umowy kontraktacji

zawartej przez tego producenta rolnego albo grupę producentów rolnych, której jest

członkiem, ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, zawierające nie

mniej niż 13% skrobi, zwane dalej „ziemniakami skrobiowymi”, przysługuje płatność

za ilość skrobi zawartej w dostarczonych ziemniakach, wypłacana przez Agencję.

1a

Płatności, o których mowa w ust. 1, przysługują również za ziemniaki skrobiowe, w których zawartość skrobi jest

niższa niż 13%, w przypadku, w którym stosuje się art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia

Komisji (WE) nr 2236/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady

w celu stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1868/94 ustanawiającego system kwot

na produkcję skrobi ziemniaczanej

(Dz. Urz. UE L 339 z 24.12.2003, str. 45; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 41, str. 515).

2.

Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,

na podstawie wniosku producenta rolnego złożonego do Agencji na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję.

3.

Wniosek zawiera

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta

rolnego;

2)

oświadczenie o ilości ziemniaków skrobiowych dostarczonych do producenta skrobi ziemniaczanej

w ramach umów kontraktacji;

3)

oświadczenie o zawartości skrobi w dostarczonych ziemniakach skrobiowych;

4)

numer umowy kontraktacji;

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

6)

numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;

7)

numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie

płatności.

4.

Do wniosku dołącza się oświadczenie producenta skrobi ziemniaczanej potwierdzające,

że

1

umowa kontraktacji ziemniaków skrobiowych została zawarta z wnioskodawcą albo z grupą

producentów rolnych, której jest członkiem, w ramach przyznanej temu producentowi

kwoty produkcji skrobi;

2)

za ziemniaki skrobiowe objęte wnioskiem została zapłacona cena nie niższa niż cena

minimalna, określona w przepisach Unii Europejskiej.

5

Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, stawki płatności, o których

mowa w ust. 1, w zależności od zawartości skrobi w ziemniakach skrobiowych, mając

na uwadze założenia do ustawy budżetowej na dany rok oraz zobowiązania Rzeczypospolitej

Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.

6

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, terminy

składania wniosków o wypłatę płatności, o których mowa w ust. 1, termin wypłaty tych

płatności oraz sposób ich dokonywania, mając na względzie zapewnienie prawidłowości

i terminowości ich wypłacania.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

przyjmuje od przetwórców wykorzystujących oliwę z oliwek w przetwórstwie, zwanych

dalej „przetwórcami”, wnioski o

a)

przeprowadzenie czynności sprawdzających przed rozpoczęciem procesu przetwarzania,

b)

przyznanie dopłaty z tytułu wykorzystania oliwy z oliwek w przetwórstwie, zwanej dalej

„dopłatą”,

c)

przyznanie zaliczki na poczet dopłaty;

2)

wydaje świadectwa autoryzacji przetwórcom;

3)

wydaje decyzje w sprawach przyznania dopłaty oraz przyznania zaliczki na poczet przyznanej

dopłaty;

4)

wypłaca dopłaty i zaliczki na poczet tych dopłat;

5)

przyjmuje i dokonuje zwrotu zabezpieczenia wypłaconych zaliczek;

6)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku oliwy w zakresie zadań

realizowanych przez Agencję.

2.

Świadectwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się na wniosek przetwórcy składany

na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

3

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

określenie rodzaju oliwy z oliwek, która będzie przetwarzana;

3)

rodzaje produktów wyprodukowanych przy użyciu oliwy;

4)

nazwę i adres zakładu, w którym oliwa z oliwek będzie przetwarzana.

1.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1)

wydaje świadectwa autoryzacji przedsiębiorcom rozprowadzającym pojemniki z jajeczkami

jedwabników;

2)

przyjmuje wnioski producentów jedwabników o udzielenie dopłat;

3)

wydaje decyzje w sprawie udzielenia dopłat;

4)

wypłaca producentom jedwabników dopłaty;

5)

przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku jedwabników w zakresie

zadań realizowanych przez Agencję.

2

Wniosek o wydanie świadectwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

nazwę i adres zakładu wnioskodawcy.

3.

Wniosek składa się na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.

1

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji

1

przyjmuje kopie kontraktów zawieranych między wnioskodawcą a odbiorcą lub pierwszą

jednostką przetwórczą, w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego

szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów

wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania

gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców

(Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1973/2004/WE”;

2

przyjmuje od odbiorcy i pierwszej jednostki przetwórczej informacje oraz zabezpieczenie,

które są obowiązane składać te podmioty, określone w rozporządzeniu 1973/2004/WE;

3

ustala, na wniosek odbiorcy albo pierwszej jednostki przetwórczej, które prowadzą

działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wysokość zabezpieczenia wykorzystania

towarów przeznaczonych do wytworzenia produktów nieżywnościowych;

4)

przeprowadza kontrole wykorzystania towarów;

5)

przekazuje informacje Komisji Europejskiej lub właściwym organom państw członkowskich

Unii Europejskiej.

2

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, składa się na formularzu opracowanym i udostępnianym

przez Agencję.

3

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zawiera w szczególności

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer identyfikacji w krajowym rejestrze

urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) wnioskodawcy, jeżeli został nadany;

3)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres drugiej

strony kontraktu;

4)

określenie ilości i gatunku każdego surowca objętego kontraktem oraz łączną powierzchnię

wszystkich uprawianych gatunków będących przedmiotem kontraktu;

5)

informację o przeznaczeniu towaru.

4.

(uchylony).

5.

(uchylony).

Odbiorcy lub pierwsze jednostki przetwórcze przekazują Prezesowi Agencji

1)

informacje, o których mowa w art. 157 ust. 3 rozporządzenia 1973/2004/WE, w ciągu 40 dni od dnia, w którym odebrano surowce, jednak nie później niż do dnia

10 listopada roku, na który wnioskodawca złożył wniosek o płatność;

2)

kopie kontraktów, o których mowa w art. 40a ust. 1 pkt 1, w terminie do 40 dni od

dnia ich zawarcia.

1.

Dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany udziela się producentom rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji

gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

2.

Warunkiem uzyskania dopłaty jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych,

na których uprawia się rośliny objęte dopłatami, o łącznej powierzchni nie mniejszej

niż 1 ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym

jest prowadzona uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład

gospodarstwa rolnego.

3.

Dopłaty udziela się do powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem

siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych

w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2, jeżeli ilość materiału siewnego kategorii

elitarny lub kwalifikowany zużyta do obsiania lub obsadzenia tych powierzchni jest

nie mniejsza niż minimalna ilość określona w przepisach wydanych na podstawie art.

40d ust. 6 pkt 2.

4.

Wysokość dopłaty ustala się jako iloczyn powierzchni gruntów ornych obsianych lub

obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin

uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2 i stawek dopłat

do 1 ha takiej powierzchni.

5.

Dopłaty mają charakter pomocy de minimis w rolnictwie i są udzielane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1860/2004 z dnia 6 października 2004 r. w sprawie

stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis

dla sektora rolnego i sektora rybołówstwa

(Dz. Urz. UE L 325 z 28.10.2004, str. 4), z zastrzeżeniem art. 40f.

6.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia

1)

stawki dopłat do 1 ha powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem

siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany, uwzględniając ilość materiału siewnego,

jaka może być użyta do obsiania lub obsadzenia 1 ha powierzchni gruntów ornych, gatunki

roślin uprawnych objętych dopłatą oraz środki finansowe przeznaczone na te dopłaty;

2)

wykaz gatunków roślin uprawnych, do których materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany przysługuje dopłata z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału

siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, biorąc pod uwagę znaczenie gospodarcze

danego gatunku roślin uprawnych.

1.

Dyrektor oddziału terenowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania

lub siedzibę producenta rolnego przyznaje, w drodze decyzji, dopłatę z tytułu zużytego

do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany na wniosek

producenta rolnego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym

przez Agencję, zawierającym w szczególności

1)

dane, o których mowa w art. 27 ust. 2a pkt 1-3;

2)

oświadczenie o

a)

powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii

elitarny lub kwalifikowany,

b)

sposobie wykorzystania działek rolnych, na których został wysiany lub wysadzony materiał

siewny kategorii elitarny lub kwalifikowany.

3.

Do wniosku producent rolny dołącza oryginał albo, potwierdzoną za zgodność z oryginałem

przez notariusza lub upoważnionego przez Prezesa Agencji pracownika Agencji, kopię

1)

faktury zakupu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, pochodzącej

z okresu

a)

w którym został zużyty do siewu materiał siewny zbóż lub roślin strączkowych,

b)

od dnia 1 września roku poprzedzającego wysadzenie sadzeniaków ziemniaka do dnia 31

maja roku wysadzenia sadzeniaków ziemniaka albo

2)

dokumentu wydania z magazynu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany,

wystawionego w roku, w którym ten materiał został zużyty do siewu lub sadzenia - jeżeli

producent rolny zużył do siewu lub sadzenia materiał siewny kategorii elitarny lub

kwalifikowany wyprodukowany we własnym gospodarstwie.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny zawierać w szczególności

1)

datę sprzedaży lub wydania z magazynu materiału siewnego;

2)

nazwę gatunku i odmiany;

3)

kategorię lub stopień kwalifikacji materiału siewnego;

4)

numer partii materiału siewnego.

5.

Na żądanie Agencji producent rolny jest obowiązany dostarczyć oryginały dokumentów,

o których mowa w ust. 3.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

terminy składania wniosków, o których mowa w ust. 1, oraz terminy i sposób wypłaty

dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany, mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznaniem

tych dopłat;

2)

minimalną ilość materiału siewnego, jaka powinna być użyta do obsiania lub obsadzenia

1 ha powierzchni gruntów ornych, mając na względzie zalecane normy wysiewu dla poszczególnych

gatunków roślin.

1.

Wojewódzki inspektor Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, na wniosek

dyrektora oddziału terenowego Agencji, przekazuje nieodpłatnie informacje o

1)

przedsiębiorcach wpisanych do rejestru przedsiębiorców dokonujących obrotu materiałem

siewnym w rozumieniu przepisów o nasiennictwie, w zakresie

a)

imienia i nazwiska, miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy, siedziby i adresu,

b)

numeru w rejestrze przedsiębiorców dokonujących obrotu materiałem siewnym, prowadzonym

przez wojewódzkiego inspektora Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa,

c)

numeru identyfikacji podatkowej (NIP) - jeżeli został nadany;

2)

podmiotach wpisanych do rejestru podmiotów prowadzących obrót materiałem siewnym w

rozumieniu przepisów o nasiennictwie, w zakresie, o którym mowa w pkt 1 lit. a i c,

oraz numeru w rejestrze podmiotów prowadzących obrót materiałem siewnym, prowadzonym

przez wojewódzkiego inspektora Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa;

3)

ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany

gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 40c

ust. 6 pkt 2.

2.

Obowiązek przekazywania informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ma również

przedsiębiorca, który zgodnie z przepisami o nasiennictwie

1)

został upoważniony przez wojewódzkiego inspektora Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin

i Nasiennictwa do wypełniania etykiet urzędowych materiału siewnego;

2)

wypełnia etykiety przedsiębiorcy - w przypadku materiału siewnego roślin strączkowych.

1.

Dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny

lub kwalifikowany, o których mowa w art. 40c, dla producentów rolnych, którzy w 2006 r.

ponieśli szkodę w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą, nie mają

charakteru pomocy de minimis w rolnictwie.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dopłaty przysługują, jeżeli w gospodarstwie producenta

rolnego szkoda w uprawach spowodowana suszą, oszacowana przez komisję powołaną przez

wojewodę na podstawie odrębnych przepisów, wynosi średnio nie mniej niż 30%.

3.

Wysokość dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii

elitarny lub kwalifikowany dla producentów rolnych, którzy w 2006 r. ponieśli szkodę

w uprawach spowodowaną dotknięciem ich gospodarstw suszą nie może przekroczyć wysokości

szkody oszacowanej przez komisję powołaną przez wojewodę, pomniejszonej o wysokość

pomocy przyznanej na podstawie przepisów o pomocy społecznej dotyczących szczegółowych

warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków

suszy.

4.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do wniosku określonego w art. 40d ust. 1 producent

rolny dołącza, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez kierownika ośrodka pomocy

społecznej, kopię

1)

protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę określającego

wysokość szkody w uprawach, o której mowa w ust. 2;

2)

decyzji o udzieleniu pomocy społecznej przez kierownika ośrodka pomocy społecznej

wydanej na podstawie przepisów o pomocy społecznej dotyczących szczegółowych warunków

realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy,

jeżeli producentowi rolnemu udzielono takiej pomocy.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa

(Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm. w art. 11 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do należności, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz

rozkładania płatności na raty.

”

.

(pominięte).

W ustawie z dnia 26 sierpnia 1994 r. o przekształceniach własnościowych w przemyśle

cukrowniczym

(Dz. U. Nr 98, poz. 473, z 1996 r. Nr 152, poz. 724, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 2001 r. Nr 76, poz. 810) po art. 11 dodaje się art. 11a-11c w brzmieniu

„

Art. 11 a. Po utworzeniu Krajowej Spółki Cukrowej minister właściwy do spraw Skarbu

Państwa spowoduje połączenie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych tej spółki ze spółkami, w których

1)

Krajowa Spółka Cukrowa posiada 100% akcji,

2)

Skarb Państwa i Krajowa Spółka Cukrowa wykonują łącznie i bez ograniczeń prawa z co

najmniej 75% akcji.

Art. 11 b. 1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działający w imieniu Skarbu

Państwa, wniesie na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej wszystkie będące

w posiadaniu Skarbu Państwa akcje Spółek Cukrowych utworzonych na podstawie art. 6 ust. 1 oraz akcje spółek, o których mowa w art. 7 ust. 2, które nie podlegały

połączeniu z Krajową Spółką Cukrową. Do rozporządzania akcjami cukrowni polegającego

na wniesieniu ich na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm..

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, program prywatyzacji Krajowej Spółki

Cukrowej oraz tryb zbywania akcji wyłącznie dla plantatorów buraków cukrowych związanych

umowami kontraktacji buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową i pracowników Krajowej

Spółki Cukrowej. Zapłata za akcje może być dokonywana w ratach. Do zbywania akcji

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, z późn. zm. oraz ustawy, o której mowa w ust. 1.

3.

Plantatorzy buraków cukrowych i pracownicy przemysłu cukrowniczego, w miejsce uprawnień

do nieodpłatnego nabycia akcji uzyskanych na podstawie art. 8, nabywają odpowiednio prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Krajowej Spółki

Cukrowej. Przepisy Kodeksu spółek handlowych o zamianie akcji stosuje się odpowiednio.

4.

Akcje nabyte w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 lub nabyte

z nowych emisji akcje bez wyłączonego prawa głosu mogą być zbywane wyłącznie innym

plantatorom buraków cukrowych związanych umowami kontraktacji buraków cukrowych z

Krajową Spółką Cukrową i pracownikom Krajowej Spółki Cukrowej albo mogą być nabyte

przez Krajową Spółkę Cukrową w celu umorzenia. Akcje nowych emisji Krajowej Spółki

Cukrowej mogą obejmować wyłącznie plantatorzy buraków cukrowych związani umowami kontraktacji

buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową lub pracownicy Krajowej Spółki Cukrowej,

lub mogą być nabyte przez inne osoby wyłącznie w formie akcji z wyłączonym prawem

głosu.

Art. 11 c. Z chwilą zakończenia postępowań sądowych w stosunku do Śląskiej Spółki

Cukrowej oraz pozostałych cukrowni będących w sporze, akcje tych spółek zostaną wniesione

na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych

paliw

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 197) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Rezerwy mobilizacyjne, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, tworzą ministrowie, kierownicy

urzędów centralnych i wojewodowie, każdy w zakresie swojej działalności statutowej,

w zakresie rzeczowym i ilościowym niezbędnym do realizacji zadań związanych z obronnością

i bezpieczeństwem państwa.

2.

Rezerwy gospodarcze, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, tworzy minister właściwy

do spraw gospodarki w zakresie

1)

surowców, materiałów i paliw;

2)

produktów leczniczych i wyrobów medycznych w uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw zdrowia;

3)

produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw rolnictwa.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia Radzie Ministrów informacje o stanie

ilościowym, finansowaniu, wykorzystaniu i rozmieszczeniu rezerw gospodarczych, w terminie

do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego za rok poprzedni.

4.

Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia, rezerwy gospodarcze niewymienione

w ust. 2, zobowiązując do ich tworzenia innych ministrów, kierowników urzędów centralnych

lub wojewodów.

”

;

2)

uchyla się art. 6;

3)

w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie mogą przekazywać Agencji

Rezerw Materiałowych do realizacji sprawy związane z zawieraniem umów.

”

;

4)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

Agencja Rezerw Materiałowych gospodaruje rezerwami w ramach przeznaczonych na ten

cel środków finansowych.

”

;

5)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Tworzy się Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej „Agencją”.

2.

Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.

3.

Do zakresu działania Agencji należy

1)

gospodarowanie rezerwami w zakresie

a)

surowców, materiałów i paliw,

b)

produktów leczniczych i wyrobów medycznych,

c)

produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych;

2)

opracowywanie projektu planu rzeczowego i finansowego tworzenia rezerw;

3)

inicjowanie przedsięwzięć inwestycyjnych na potrzeby rezerw;

4)

opracowywanie projektu informacji, o których mowa w art. 4 ust. 3, w terminie do dnia

31 marca każdego roku kalendarzowego za rok poprzedni.

4.

Projekt planu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oraz projekt informacji, o którym mowa

w ust. 3 pkt 4, zatwierdza minister właściwy do spraw gospodarki.

5.

Agencją kieruje Prezes, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw

gospodarki.

”

;

6)

w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia

Prezesa Agencji, uwzględniając w szczególności zakres jego obowiązków.

”

;

7)

w art. 22 w ust. 2 uchyla się pkt 3.

W ustawie z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego

(Dz. U. Nr 48, poz. 550, z późn. zm. w art. 14 w ust. 2 uchyla się pkt 4.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. Nr 86, poz. 959, z późn. zm. w art. 8 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

Agencję Rynku Rolnego.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 44,

który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. w art. 13 wprowadza się następujące zmiany

1)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb oceny i przekazywania wniosków o rejestrację świadectw dla artykułów

rolno-spożywczych o szczególnym charakterze do Komisji Europejskiej,

2)

szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski, o których mowa w ust. 5

- mając na względzie stworzenie procedur oceny wniosków o rejestrację produktów tradycyjnych

oraz sprawne ich przekazywanie do Komisji Europejskiej.

”

;

2)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej wnioski,

o których mowa w ust. 5, spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 6.

8.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, odmawia przekazania

wniosku do Komisji Europejskiej.

”

.

W ustawie z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji

Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

(Dz. U. Nr 166, poz. 1611) uchyla się art. 12.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków

pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej

(Dz. U. Nr 229, poz. 2273) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wspierania przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt;

”

,

b)

uchyla się pkt 9,

c)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Warunki i tryb udzielania pomocy w zakresie uzupełnienia płatności bezpośrednich ze

środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji

Rolnej są realizowane na podstawie przepisów odrębnych.

”

;

2)

w art. 3 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania,

wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na działania

objęte planem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań, mając na względzie

zapewnienie prawidłowej realizacji planu i ustalenia dokonane z Komisją Europejską;

”

;

3)

w art. 5

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Pomoc jest udzielana na wniosek producenta rolnego, w rozumieniu przepisów o krajowym

systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków

o przyznanie płatności, lub grupy producentów rolnych, a w przypadku pomocy, o której

mowa w art. 1 ust. 1 pkt 8, na wniosek jednostki organizacyjnej lub organu realizującego

zadania związane z rozwojem obszarów wiejskich.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1-7, jest udzielana, wstrzymywana, zawieszana,

zwracana lub zmniejszana w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez kierownika

jednostki organizacyjnej Agencji, a pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 8, na

podstawie umowy cywilnoprawnej.

”

,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków

o pomoc na działania określone w art. 1 ust. 1, oraz zawartość planów do działań określonych

w art. 1 ust. 1 pkt 3 i 4, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych we

wnioskach oraz zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem pomocy.

”

;

4)

w art. 7

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ust. 1, innym

jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi

i technicznymi.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.

”

,

c)

dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu

„

6.

Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany.

7.

W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany protokół podpisuje

tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji

o odmowie podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany.

8.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie

ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;

2)

warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,

którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli, mając na względzie zapewnienie wykonywania

ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

”

;

5)

w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Grupy producentów rolnych, które zostały wpisane do rejestru grup do dnia 30 kwietnia

2004 r. na podstawie przepisów, o których mowa w art. 12, otrzymują pomoc finansową

na dotychczasowych zasadach.

”

;

6)

po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu

„

Art. 14a.

1.

W 2004 r. rozporządzenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, może być wydane po

przyjęciu projektu planu przez Komisję Europejską.

2.

W 2004 r. wnioski o udzielenie pomocy w zakresie wspierania działalności rolniczej

na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą być składane w terminie

od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.

”

;

7)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem

1)

art. 2-4, art. 13, art. 14 ust. 2 i 3 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie

14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 6, art. 7 ust. 8 i art. 14a ust. 2, które wchodzą w życie

z dniem 15 marca 2004 r.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40) w art. 2 w ust. 3 w pkt 2 uchyla się lit. b i c.

W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu,

rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego

(Dz. U. Nr 223, poz. 2221) w rozdziale 4 dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

1.

Producentowi surowca tytoniowego dostarczającemu surowiec tytoniowy w ramach przydzielonej

mu kwoty produkcji surowca tytoniowego, na podstawie zawartej umowy na uprawę, przysługuje,

wypłacana przez Agencję, płatność za ilość surowca tytoniowego dostarczonego podmiotowi

posiadającemu zezwolenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1, nie więcej jednak niż za

ilość tego surowca wynikającą z przysługującej temu producentowi kwoty produkcji surowca

tytoniowego.

2.

Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,

na podstawie wniosku producenta surowca tytoniowego złożonego na formularzu opracowanym

i udostępnionym przez Agencję.

3.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera

1)

imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta

surowca tytoniowego;

2)

oświadczenie producenta surowca tytoniowego o ilości surowca tytoniowego dostarczonego

w ramach umowy na uprawę;

3)

numer umowy na uprawę;

4)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;

5)

numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;

6)

numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie

ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie

płatności.

4.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające informacje

zawarte w tym wniosku.

5.

Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wysokość płatności dla

producentów surowca tytoniowego, mając na uwadze założenia do ustawy budżetowej na

dany rok oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.

6.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty płatności producentom surowca tytoniowego,

mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności.

”

„

Art. 51.

1.

Decyzje administracyjne wydane przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych na

podstawie art. 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

(Dz. U. Nr 11, poz. 83 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177) na okres kampanii produkcyjnych 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 tracą moc w odniesieniu

do kampanii produkcyjnej 2004/2005.

2.

Na kampanię produkcyjną 2004/2005 kontyngent krajowy produkcji skrobi wynosi 144 985

ton.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w ramach kontyngentu, o którym mowa w ust.

2, przyznaje na wniosek producenta skrobi, w drodze decyzji administracyjnej, limit

produkcyjny do wykorzystania w kampanii produkcyjnej 2004/2005.

4.

Ustalenie wielkości limitów produkcyjnych dla producentów skrobi następuje przez podział

krajowego kontyngentu produkcji skrobi, przy uwzględnieniu przeciętnej ilości skrobi

wyprodukowanej przez producentów skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001

i 2001/2002.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się w terminie do dnia 31 marca 2004 r.

6.

Wniosek zawiera w szczególności

1)

oznaczenie producenta skrobi, z podaniem imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania

i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu, a w razie ustanowienia pełnomocników do

dokonywania czynności prawnych w imieniu producenta skrobi - również ich imiona i

nazwiska,

2)

informację o wielkości produkcji skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001

i 2001/2002.

7.

Wniosek podlega rozpatrzeniu w terminie do dnia 15 kwietnia 2004 r.

Art. 52.

1.

W terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. akcje i udziały objęte przez Agencję w utworzonych

z jej udziałem spółkach, a także akcje i udziały w spółkach nabyte przez Agencję w

innym trybie, z wyjątkiem akcji i udziałów spółek o profilu działalności związanym

z obrotem i przechowalnictwem zbóż, podlegają przekazaniu na rzecz Skarbu Państwa

w formie protokołu zdawczo-odbiorczego.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę dokonania zmian w Krajowym Rejestrze

Sądowym i w księgach rachunkowych Agencji.

3.

Do przekazania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się postanowień umowy lub statutu

spółki, przyznających pierwszeństwo nabycia lub ograniczających albo wyłączających

nabycie udziałów lub akcji.

Art. 53.

1.

Do dopłat i opłat cukrowych ustalonych na rok 2003/2004 na podstawie przepisów dotychczasowych

oraz do opłat sankcyjnych, o których mowa w przepisach dotychczasowych, stosuje się

te przepisy, z tym że

1)

wysokość opłaty cukrowej wynosi

a)

1,3% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru

A oraz izoglukozy A,

b)

21,35% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru

B oraz izoglukozy B;

2)

cena interwencyjna cukru białego, o której mowa w pkt 1, wynosi, bez podatku od towarów

i usług, 1,85 złotych za kilogram;

3)

środki pochodzące z opłat cukrowych niewykorzystane na dopłaty zwiększają wysokość

udzielonych dopłat w wysokości proporcjonalnej do dotychczas wypłaconych kwot dopłat;

4)

producenci cukru oraz izoglukozy mogą uzyskać dopłaty za rok 2003/2004 do eksportu

cukru B oraz izoglukozy B po złożeniu do Agencji dokumentów potwierdzających, że w

terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. dokonali wywozu cukru B oraz izoglukozy B poza

polski obszar celny.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Prezesa Agencji, określi wysokość

dopłaty do eksportu 1 tony cukru oraz do przerobu 1 tony cukru na cele niespożywcze.

Art. 53a

1.

Cukier C, izoglukoza C i syrop inulinowy C, wyprodukowane w roku rozliczeniowym 2003/2004,

muszą zostać wywiezione poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej w postaci nieprzetworzonej

lub w wyrobach o zawartości cukru co najmniej 10% w przeliczeniu na cukier biały,

w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r., bez dopłat.

2.

Producent cukru, izoglukozy i syropu inulinowego ma obowiązek przedstawiania Agencji

administracyjnych dokumentów celnych SAD w celu udowodnienia wykonania przepisu ust.

1. W przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 1, w dokumencie SAD należy podać informację

o zawartości cukru w tych wyrobach.

3.

Producent, który naruszył przepis ust. 1, obowiązany jest do wnoszenia opłaty sankcyjnej

w wysokości wartości niewywiezionego poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej cukru

C, izoglukozy C w przeliczeniu na suchą masę albo syropu inulinowego C wyrażonego

jako ekwiwalent cukru albo izoglukozy przez zastosowanie współczynnika 1,9, licząc

według ceny interwencyjnej cukru białego, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2.

4.

Opłaty sankcyjne, o których mowa w ust. 3, stanowią niepodatkowe należności budżetu

państwa w rozumieniu art. 2 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Art. 54.

W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej zostanie ustalona dla Rzeczypospolitej

Polskiej kwota produkcji i sprzedaży izoglukozy A i B na miesiące maj i czerwiec 2004 r.,

minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze decyzji, wielkość produkcji

i sprzedaży izoglukozy A i B na te miesiące.

”

„

Art. 57.

1.

Kadencja członków Rady Agencji, powołanych na podstawie art. 7 ustawy, o której mowa

w art. 58 pkt 1, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Kadencja członków Komisji Porozumiewawczej do Spraw Cukru, powołanych na podstawie

art. 3 ustawy, o której mowa w art. 58 pkt 3, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

””

;

1.

Decyzje administracyjne wydane przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych na

podstawie art. 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

(Dz. U. Nr 11, poz. 83 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177) na okres kampanii produkcyjnych 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 tracą moc w odniesieniu

do kampanii produkcyjnej 2004/2005.

2.

Na kampanię produkcyjną 2004/2005 kontyngent krajowy produkcji skrobi wynosi 144 985

ton.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w ramach kontyngentu, o którym mowa w ust.

2, przyznaje na wniosek producenta skrobi, w drodze decyzji administracyjnej, limit

produkcyjny do wykorzystania w kampanii produkcyjnej 2004/2005.

4.

Ustalenie wielkości limitów produkcyjnych dla producentów skrobi następuje przez podział

krajowego kontyngentu produkcji skrobi, przy uwzględnieniu przeciętnej ilości skrobi

wyprodukowanej przez producentów skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001

i 2001/2002.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się w terminie do dnia 31 marca 2004 r.

6.

Wniosek zawiera w szczególności

1)

oznaczenie producenta skrobi, z podaniem imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania

i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu, a w razie ustanowienia pełnomocników do

dokonywania czynności prawnych w imieniu producenta skrobi - również ich imiona i

nazwiska,

2)

informację o wielkości produkcji skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001

i 2001/2002.

7.

Wniosek podlega rozpatrzeniu w terminie do dnia 15 kwietnia 2004 r.

(pominięte).

1.

W terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. akcje i udziały objęte przez Agencję w utworzonych

z jej udziałem spółkach, a także akcje i udziały w spółkach nabyte przez Agencję w

innym trybie, z wyjątkiem akcji i udziałów spółek o profilu działalności związanym

z obrotem i przechowalnictwem zbóż, podlegają przekazaniu na rzecz Skarbu Państwa

w formie protokołu zdawczo-odbiorczego.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę dokonania zmian w Krajowym Rejestrze

Sądowym i w księgach rachunkowych Agencji.

3.

Do przekazania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się postanowień umowy lub statutu

spółki, przyznających pierwszeństwo nabycia lub ograniczających albo wyłączających

nabycie udziałów lub akcji.

1.

Do dopłat i opłat cukrowych ustalonych na rok 2003/2004 na podstawie przepisów dotychczasowych

oraz do opłat sankcyjnych, o których mowa w przepisach dotychczasowych, stosuje się

te przepisy, z tym że

1)

wysokość opłaty cukrowej wynosi

a)

1,3% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru

A oraz izoglukozy A,

b)

21,35% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru

B oraz izoglukozy B;

2)

cena interwencyjna cukru białego, o której mowa w pkt 1, wynosi, bez podatku od towarów

i usług, 1,85 złotych za kilogram;

3)

środki pochodzące z opłat cukrowych niewykorzystane na dopłaty zwiększają wysokość

udzielonych dopłat w wysokości proporcjonalnej do dotychczas wypłaconych kwot dopłat;

4)

producenci cukru oraz izoglukozy mogą uzyskać dopłaty za rok 2003/2004 do eksportu

cukru B oraz izoglukozy B po złożeniu do Agencji dokumentów potwierdzających, że w

terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. dokonali wywozu cukru B oraz izoglukozy B poza

polski obszar celny.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Prezesa Agencji, określi wysokość

dopłaty do eksportu 1 tony cukru oraz do przerobu 1 tony cukru na cele niespożywcze.

1.

Cukier C, izoglukoza C i syrop inulinowy C, wyprodukowane w roku rozliczeniowym 2003/2004,

muszą zostać wywiezione poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej w postaci nieprzetworzonej

lub w wyrobach o zawartości cukru co najmniej 10% w przeliczeniu na cukier biały,

w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r., bez dopłat.

2.

Producent cukru, izoglukozy i syropu inulinowego ma obowiązek przedstawiania Agencji

administracyjnych dokumentów celnych SAD w celu udowodnienia wykonania przepisu ust.

1. W przypadku wyrobów, o których mowa w ust. 1, w dokumencie SAD należy podać informację

o zawartości cukru w tych wyrobach.

3.

Producent, który naruszył przepis ust. 1, obowiązany jest do wnoszenia opłaty sankcyjnej

w wysokości wartości niewywiezionego poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej cukru

C, izoglukozy C w przeliczeniu na suchą masę albo syropu inulinowego C wyrażonego

jako ekwiwalent cukru albo izoglukozy przez zastosowanie współczynnika 1,9, licząc

według ceny interwencyjnej cukru białego, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2.

4.

Opłaty sankcyjne, o których mowa w ust. 3, stanowią niepodatkowe należności budżetu

państwa w rozumieniu art. 2 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej zostanie ustalona dla Rzeczypospolitej

Polskiej kwota produkcji i sprzedaży izoglukozy A i B na miesiące maj i czerwiec 2004 r.,

minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze decyzji, wielkość produkcji

i sprzedaży izoglukozy A i B na te miesiące.

1.

Agencja Rezerw Materiałowych przejmie od Agencji zadania i obowiązki związane z gromadzeniem

i gospodarowaniem państwowymi rezerwami produktów rolnych oraz produktów i półproduktów

żywnościowych.

2.

Agencja przekaże Agencji Rezerw Materiałowych środki rzeczowe i finansowe przeznaczone

na realizację zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od

dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

3.

W terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy pracownicy Agencji zatrudnieni

w Centrali oraz w oddziałach terenowych na stanowiskach pracy związanych z wykonywaniem

zadań realizowanych w zakresie gromadzenia i gospodarowania rezerwami, stają się pracownikami

Agencji Rezerw Materiałowych, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 23.

4.

Agencja Rezerw Materiałowych staje się stroną umów i porozumień zawartych przez Agencję

związanych z gospodarowaniem rezerwami państwowymi produktów rolnych, produktów i

półproduktów żywnościowych.

5.

(uchylony).

1.

W postępowaniach administracyjnych wszczętych przez Prezesa Agencji oraz ministra

właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie art. 22 ustawy, o której mowa w art.

43, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organami właściwymi

w tych sprawach stają się odpowiednio Prezes Agencji Rezerw Materiałowych albo minister

właściwy do spraw gospodarki.

2.

Organy prowadzące postępowania, o których mowa w ust. 1, przekażą odpowiednio Prezesowi

Agencji Rezerw Materiałowych albo ministrowi właściwemu do spraw gospodarki akta tych

postępowań, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Kadencja członków Rady Agencji, powołanych na podstawie art. 7 ustawy, o której mowa

w art. 58 pkt 1, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Kadencja członków Komisji Porozumiewawczej do Spraw Cukru, powołanych na podstawie

art. 3 ustawy, o której mowa w art. 58 pkt 3, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy.

(pominięty).

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 7 czerwca 1990 r. o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego

(Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 951, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 81, poz. 875 i Nr 129, poz. 1446, z 2002 r. Nr 127, poz. 1085 i Nr 240, poz. 2059 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 40);

2)

ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

(Dz. U. Nr 11, poz. 83 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177);

3)

ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru

(Dz. U. Nr 76, poz. 810 i Nr 122, poz. 1322, z 2002 r. Nr 127, poz. 1086 oraz z 2003 r. Nr 100, poz. 923).

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 12 ust. 2, art. 16, art. 17, art. 20-23, art.

43, art. 48, art. 51, art. 52, art. 53 ust. 1 pkt 4 i art. 54-56, które wchodzą w

życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.