Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie zwalczania klasycznego pomoru świń

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) sposób i tryb post´powania przy

a) podejrzeniu klasycznego pomoru Êwiƒ, zwanego dalej „chorobà”,

b) stwierdzaniu choroby;

2) sposób i warunki okreÊlania obszaru zapowietrzonego i zagro˝onego;

3) Êrodki stosowane przy zwalczaniu choroby;

4) sposoby czyszczenia i odka˝ania;

5) warunki i sposób ponownego umieszczania Êwiƒ

w gospodarstwie;

6) warunki i sposób wprowadzania szczepieƒ interwencyjnych.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) Êwinia — zwierz´ z rodziny Suidae;

2) dzik — Êwini´, która nie jest utrzymywana lub hodowana w gospodarstwie;

3) instrukcja diagnostyczna — instrukcj´ przygotowanà w celu zapewnienia jednolitych procedur

diagnozowania choroby, okreÊlonà w decyzji Komisji 2002/106/WE z dnia 1 lutego 2002 r. zatwierdzajàcej Podr´cznik diagnostyczny ustanawiajàcy

procedury diagnostyczne, metody pobierania próbek oraz kryteria oceny wyników badaƒ laboratoryjnych w celu potwierdzenia klasycznego pomoru

Êwiƒ (Dz. Urz. WE L 39 z 9.02.2002, str. 71; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 35,

str. 139);

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca

2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 131, poz. 915).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy 2001/89/WE z dnia 23 paêdziernika

2001 r. w sprawie wspólnotowych Êrodków zwalczania

klasycznego pomoru Êwiƒ (Dz. Urz. WE L 316 z 1.12.2001,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3,

t. 34, str. 234).

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289 oraz z 2006 r.

Nr 17, poz. 127, Nr 144, poz. 1045 i Nr 249, poz. 1830.

4) Êwinia podejrzana o chorob´ lub zaka˝enie — Êwini´, u której za ˝ycia lub po Êmierci wyst´pujà objawy kliniczne lub zmiany patologiczne wskazujàce

na chorob´ lub zaka˝enie, albo Êwini´, co do której powzi´to podejrzenie wystàpienia choroby lub

zaka˝enia na podstawie wyników badaƒ laboratoryjnych przeprowadzonych zgodnie z instrukcjà

diagnostycznà;

5) Êwinia chora lub zaka˝ona — Êwini´, u której za ˝ycia lub po Êmierci urz´dowy lekarz weterynarii

stwierdzi∏ chorob´ na podstawie objawów klinicznych, zmian patologicznych lub wyników badaƒ

laboratoryjnych przeprowadzonych zgodnie z instrukcjà diagnostycznà;

6) metapopulacja dzików — grup´ lub podgrup´ dzików majàcà ograniczone kontakty z innymi grupami lub podgrupami dzików;

7) ognisko pierwotne choroby — ognisko choroby na

obszarze powiatu niepowiàzane epizootycznie z innym ogniskiem choroby w tym samym powiecie

lub pierwsze stwierdzone ognisko choroby w innym powiecie;

8) gospodarstwo kontaktowe — gospodarstwo, do

którego zosta∏a przeniesiona choroba;

9) obszar o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ — obszar

o promieniu 10 km wokó∏ gospodarstwa, w którym znajdujà si´ Êwinie chore lub zaka˝one, podejrzane o chorob´ lub zaka˝enie oraz w którym zag´szczenie Êwiƒ jest wi´ksze ni˝ 800 Êwiƒ na km2,

a ponadto gospodarstwo to jest po∏o˝one w powiecie, na obszarze którego zag´szczenie Êwiƒ jest

wy˝sze ni˝ 300 Êwiƒ na km2, lub w odleg∏oÊci nie

wi´kszej ni˝ 20 km od granic takiego powiatu;

10) szczepionka znakowana — szczepionk´, po zastosowaniu której jest mo˝liwe odró˝nienie, poprzez

przeprowadzenie badaƒ laboratoryjnych zgodnie

z instrukcjà diagnostycznà, Êwiƒ szczepionych od

zwierzàt, które uleg∏y zaka˝eniu szczepem terenowym wirusa choroby.

§ 3. 1. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu

zawiadomienia o podejrzeniu wystàpienia choroby

w gospodarstwie podejmuje niezw∏ocznie, zgodnie

z instrukcjà diagnostycznà, nast´pujàce czynnoÊci,

majàce na celu stwierdzenie albo wykluczenie choroby

1) nakazuje posiadaczowi Êwiƒ sporzàdzenie spisu

wszystkich Êwiƒ w gospodarstwie, z okreÊleniem

kategorii wiekowych i hodowlanych tych Êwiƒ,

oraz podaniem liczby Êwiƒ pad∏ych i Êwiƒ podej-

rzanych o chorob´ lub zaka˝enie, który jest udost´pniany do wglàdu powiatowemu lekarzowi weterynarii; dane w spisie posiadacz Êwiƒ uaktualnia

z uwzgl´dnieniem Êwiƒ urodzonych lub pad∏ych

od dnia podejrzenia wystàpienia choroby;

Poz. 17

nych o chorob´ lub zaka˝enie, w celu wprowadzania

na rynek, a tak˝e materia∏u biologicznego Êwiƒ podejrzanych o chorob´ lub zaka˝enie, w celu umieszczania

na rynku.

a) dochodzenie epizootyczne,

4. Ârodki, o których mowa w ust. 1—3, stosuje si´

do dnia wykluczenia choroby przez powiatowego lekarza weterynarii.

b) kontrol´ prawid∏owoÊci oznakowania Êwiƒ

i prowadzenia ksi´gi rejestracji, które sà okreÊlone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierzàt;

5. Je˝eli wymaga tego sytuacja epizootyczna,

w szczególnoÊci gdy gospodarstwo jest po∏o˝one na

obszarze o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ, powiatowy lekarz weterynarii

2) przeprowadza

3) zakazuje

a) wyprowadzania Êwiƒ z pomieszczeƒ, w których

sà utrzymywane, lub nakazuje ich utrzymywanie w gospodarstwie w miejscu wykluczajàcym

kontakt z pozosta∏ymi Êwiniami i innymi gatunkami zwierzàt,

b) wprowadzania do gospodarstwa i wyprowadzania z gospodarstwa Êwiƒ oraz mo˝e zakazaç

wyprowadzania z gospodarstwa innych gatunków zwierzàt;

1) mo˝e zastosowaç Êrodki okreÊlone w § 4 w ca∏ym

gospodarstwie albo w cz´Êci gospodarstwa, gdzie

jest utrzymywane stado, w którym znajdujà si´

Êwinie podejrzane o chorob´ lub zaka˝enie, je˝eli

stado to jest utrzymywane w ca∏kowitej izolacji od

innych stad Êwiƒ w gospodarstwie;

2) pobiera, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà,

w przypadku, o którym mowa w pkt 1, reprezentatywnà liczb´ próbek od Êwiƒ zabitych w celu

stwierdzenia albo wykluczenia obecnoÊci wirusa

choroby;

4) nakazuje

a) przeprowadzenie dezynsekcji lub deratyzacji

w gospodarstwie, je˝eli to konieczne,

b) stosowanie przy wejÊciach i wyjÊciach, wjazdach i wyjazdach z gospodarstwa oraz z pomieszczeƒ, w których sà utrzymywane Êwinie,

wskazanych przez niego produktów biobójczych w rozumieniu przepisów o produktach

biobójczych, zwanych dalej „produktami biobójczymi”,

c) zachowanie zasad higieny niezb´dnych do

ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania choroby,

w szczególnoÊci odka˝anie ràk i obuwia przez

osoby wchodzàce do gospodarstwa lub z niego

wychodzàce,

d) czyszczenie i odka˝enie Êrodków transportu

przed opuszczeniem przez nie gospodarstwa.

2. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a pisemnà

zgod´ na

1) przemieszczanie osób i Êrodków transportu do gospodarstwa oraz z gospodarstwa, w którym sà

utrzymywane Êwinie podejrzane o chorob´ lub zaka˝enie;

2) wynoszenie lub wywo˝enie z gospodarstwa zw∏ok

Êwiƒ, mi´sa pozyskanego ze Êwiƒ, wyrobów mi´snych pozyskanych ze Êwiƒ, materia∏u biologicznego Êwiƒ, pasz, produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego oraz nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawo˝eniu, które mog∏yby przenieÊç wirusa choroby.

3. Niedopuszczalne jest wynoszenie lub wywo˝enie z gospodarstwa mi´sa pozyskanego ze Êwiƒ oraz

wyrobów mi´snych pozyskanych ze Êwiƒ, podejrza-

3) mo˝e tymczasowo okreÊliç obszar zagro˝ony wokó∏ gospodarstwa i w tym obszarze zastosowaç

niektóre albo wszystkie Êrodki, o których mowa

w ust. 1 i 2; przepis ust. 3 stosuje si´ odpowiednio.

§ 4. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku

stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza je

jako ognisko choroby oraz, poza Êrodkami okreÊlonymi w § 3 ust. 1—3, podejmuje dodatkowo nast´pujàce

dzia∏ania

1) nakazuje i nadzoruje

a) niezw∏oczne zabicie wszystkich Êwiƒ, w sposób

wykluczajàcy rozprzestrzenianie wirusa choroby, w szczególnoÊci podczas transportu i zabijania zwierzàt,

b) pobranie od zabitych Êwiƒ, zgodnie z instrukcjà

diagnostycznà, odpowiedniej liczby próbek,

w celu ustalenia sposobu wprowadzenia wirusa

choroby do gospodarstwa oraz czasu, jaki móg∏

up∏ynàç od dnia jego wprowadzenia do dnia

stwierdzenia choroby,

c) przetworzenie zw∏ok Êwiƒ oraz mi´sa i wyrobów mi´snych pozyskanych ze Êwiƒ poddanych

ubojowi w okresie od dnia prawdopodobnego

wprowadzenia wirusa choroby do gospodarstwa do dnia stwierdzenia choroby w tym gospodarstwie, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE z dnia 3 paêdziernika

2002 r. ustanawiajàcym przepisy sanitarne dotyczàce produktów ubocznych pochodzenia

zwierz´cego nieprzeznaczonych do spo˝ycia

przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 3, t. 37, str. 92), zwanym dalej „rozporzàdzeniem 1774/2002/WE”,

d) zniszczenie

— materia∏u biologicznego Êwiƒ, pobranego

w okresie od dnia prawdopodobnego wprowadzenia wirusa choroby do gospodarstwa

do dnia stwierdzenia choroby w tym gospodarstwie,

— przedmiotów i substancji, które mog∏y zostaç

ska˝one, w tym pasz, chyba ˝e poddano je

obróbce zapewniajàcej zniszczenie wirusa

choroby,

— przedmiotów jednorazowego u˝ytku, które

mog∏y zostaç ska˝one, w tym wykorzystywanych przy uboju,

e) czyszczenie i odka˝enie, a je˝eli to konieczne —

dezynsekcj´, pomieszczeƒ, w których by∏y

utrzymywane Êwinie, Êrodków transportu u˝ywanych do transportu Êwiƒ lub ich tusz oraz

przedmiotów, sprz´tu, Êció∏ki, obornika i gnojowicy, które mog∏y zostaç ska˝one;

2) wysy∏a próbki, pobrane zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, do badaƒ laboratoryjnych w celu

okreÊlenia typu genetycznego wirusa choroby —

w przypadku ogniska pierwotnego choroby.

§ 5. 1. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e odstàpiç

od stosowania Êrodków, o których mowa w § 4 pkt 1

1) lit. a i lit. d tiret pierwsze, je˝eli chorob´ stwierdzono w laboratorium, ogrodzie zoologicznym, rezerwacie przyrody lub na ogrodzonym obszarze, na

którym sà utrzymywane Êwinie na potrzeby prowadzenia podstawowych lub stosowanych badaƒ

naukowych lub do celów zwiàzanych z ochronà

gatunków lub rzadkich ras hodowlanych;

2) lit. a, je˝eli gospodarstwo sk∏ada si´ co najmniej

z dwóch stad Êwiƒ, w stosunku do stad, w których

nie podejrzewa si´ wystàpienia ani nie stwierdzono choroby, w celu umo˝liwienia zakoƒczenia tuczu Êwiƒ w tych stadach.

2. Warunkiem odstàpienia od zabicia wszystkich

Êwiƒ w stadach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest ich

utrzymywanie w ca∏kowitej izolacji od innych stad

Êwiƒ w gospodarstwie, a zw∏aszcza zapewnienie odr´bnej obs∏ugi, oddzielnych pomieszczeƒ, ich wyposa˝enia oraz sprz´tu u˝ywanego przy utrzymywaniu

Êwiƒ, w szczególnoÊci do karmienia i pojenia.

3. Powiatowy lekarz weterynarii

1) okreÊla sposób post´powania w przypadkach,

o których mowa w ust. 1;

2) niezw∏ocznie przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii informacj´ o wystàpieniu przypadków, o których mowa w ust. 1.

4. Wojewódzki lekarz weterynarii po otrzymaniu

informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 2, powiadamia

o tym niezw∏ocznie G∏ównego Lekarza Weterynarii.

Poz. 17

5. G∏ówny Lekarz Weterynarii niezw∏ocznie powiadamia Komisj´ Europejskà o wystàpieniu przypadków, o których mowa w ust. 1.

§ 6. 1. W gospodarstwach uznanych w wyniku dochodzenia epizootycznego za gospodarstwa kontaktowe, powiatowy lekarz weterynarii

1) pobiera, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, próbki od Êwiƒ zabitych, w celu stwierdzenia albo wykluczenia choroby;

2) stosuje Êrodki, o których mowa w

a) § 3 — do dnia wykluczenia choroby,

b) § 4, je˝eli wymaga tego sytuacja epizootyczna,

w tym pobiera odpowiednià liczb´ próbek do

badaƒ laboratoryjnych w celu stwierdzenia albo

wykluczenia obecnoÊci wirusa choroby w gospodarstwie kontaktowym.

2. Kryteria oraz czynniki ryzyka, które sà uwzgl´dniane przez powiatowego lekarza weterynarii przy podejmowaniu decyzji o zabiciu Êwiƒ w gospodarstwach

kontaktowych, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 7. 1. Je˝eli wyniki dochodzenia epizootycznego

wskazujà, ˝e choroba mog∏a zostaç przeniesiona z lub

do gospodarstw po∏o˝onych w innych paƒstwach

cz∏onkowskich Unii Europejskiej, powiatowy lekarz

weterynarii niezw∏ocznie przekazuje t´ informacj´ wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii.

2. Wojewódzki lekarz weterynarii po otrzymaniu

informacji, o której mowa w ust. 1, powiadamia o tym

niezw∏ocznie G∏ównego Lekarza Weterynarii.

3. G∏ówny Lekarz Weterynarii niezw∏ocznie powiadamia o sytuacji, o której mowa w ust. 1, Komisj´ Europejskà oraz w∏aÊciwe organy paƒstw cz∏onkowskich

Unii Europejskiej, z których lub do których mog∏a zostaç przeniesiona choroba.

§ 8. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, wojewoda albo minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, okreÊla obszar

1) zapowietrzony, o promieniu co najmniej 3 km wokó∏ ogniska choroby;

2) zagro˝ony, o promieniu co najmniej 10 km wokó∏

ogniska choroby.

2. Obszar zapowietrzony i zagro˝ony okreÊla si´,

uwzgl´dniajàc

1) wyniki dochodzenia epizootycznego;

2) warunki geograficzne, bioràc pod uwag´ granice

naturalne lub sztuczne;

3) lokalizacj´ i odleg∏oÊci pomi´dzy gospodarstwami, w których sà utrzymywane Êwinie;

4) drogi przemieszczania Êwiƒ;

5) lokalizacj´ rzeêni oraz miejsc, w których Êwinie

mogà byç zabijane lub poddawane ubojowi;

osoby wchodzàce do gospodarstwa lub z niego

wychodzàce,

6) Êrodki transportu i sprz´t wykorzystywany do

przemieszczenia Êwiƒ w tych obszarach, w szczególnoÊci transportowanych do rzeêni, oraz liczb´

osób nadzorujàcych to przemieszczenie.

c) niezw∏oczne powiadamianie go przez posiadaczy Êwiƒ o wszystkich przypadkach padni´cia

Êwiƒ lub wystàpienia choroby w gospodarstwie.

3. Je˝eli przy okreÊlaniu obszaru zapowietrzonego

lub zagro˝onego obszar ten przekracza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje terytorium innego paƒstwa cz∏onkowskiego Unii Europejskiej, G∏ówny Lekarz Weterynarii wspó∏pracuje z w∏aÊciwymi organami tego paƒstwa w celu okreÊlenia tego obszaru.

2. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a pisemnà

zgod´ na

4. Powiatowy lekarz weterynarii, wojewoda albo

minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa podaje do publicznej wiadomoÊci w Êrodkach masowego przekazu

lub w inny zwyczajowo przyj´ty sposób na danym terenie informacj´ o ograniczeniach i zagro˝eniach

zwiàzanych z wystàpieniem choroby.

2) ponowne u˝ycie Êrodka transportu po sprawdzeniu,

˝e czynnoÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a,

zosta∏y przeprowadzone w sposób prawid∏owy.

§ 9. 1. Powiatowy lekarz weterynarii sporzàdza niezw∏ocznie w obszarze zapowietrzonym spis wszystkich gospodarstw, w których sà utrzymywane Êwinie.

2. Powiatowy lekarz weterynarii w terminie 7 dni

od dnia okreÊlenia obszaru zapowietrzonego

1) przeprowadza badanie kliniczne wszystkich Êwiƒ

utrzymywanych w gospodarstwach obj´tych spisem;

2) kontroluje prawid∏owoÊç oznakowania Êwiƒ i prowadzenia ksi´gi rejestracji.

§ 10. 1. W obszarze zapowietrzonym powiatowy lekarz weterynarii

1) zakazuje

a) wywo˝enia Êwiƒ oraz materia∏u biologicznego

Êwiƒ z gospodarstwa,

b) transportu Êwiƒ po drogach publicznych lub

prywatnych, z wy∏àczeniem dróg w gospodarstwie, je˝eli jest to konieczne;

2) nakazuje

a) niezw∏oczne czyszczenie i odka˝enie Êrodków

transportu oraz sprz´tu u˝ywanego do transportu

1) wprowadzanie do gospodarstwa lub wyprowadzanie z gospodarstwa zwierzàt z gatunków innych ni˝

Êwinie;

3. Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b nie stosuje si´ do drogowego lub kolejowego transportu Êwiƒ bez roz∏adunku lub postojów w obszarze zapowietrzonym,

a tak˝e do transportu Êwiƒ pochodzàcych spoza obszaru zapowietrzonego, przewo˝onych w celu niezw∏ocznego poddania ich ubojowi w rzeêni znajdujàcej si´ w tym obszarze.

4. Powiatowy lekarz weterynarii, po up∏ywie 30 dni

od dnia zakoƒczenia wst´pnego czyszczenia i odka˝ania we wszystkich ogniskach choroby, mo˝e odstàpiç

od zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, i wyraziç zgod´ na wywóz Êwiƒ z gospodarstwa bezpoÊrednio do

1) wyznaczonej przez niego rzeêni, w celu niezw∏ocznego poddania ich ubojowi, przy czym, je˝eli jest

to mo˝liwe — do rzeêni znajdujàcej si´ w obszarze

zapowietrzonym lub zagro˝onym; tusze Êwiƒ przetwarza si´ pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii;

2) zak∏adu prowadzàcego dzia∏alnoÊç w zakresie

przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania

produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego,

w celu niezw∏ocznego zabicia tych Êwiƒ; zw∏oki

Êwiƒ przetwarza si´ pod nadzorem powiatowego

lekarza weterynarii;

3) innych miejsc znajdujàcych si´ w obszarze zapowietrzonym, je˝eli jest to konieczne; przepisy § 5

ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 i 5 stosuje si´ odpowiednio.

— zwierzàt,

— tusz i zw∏ok zwierzàt,

— pasz,

5. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e wyraziç zgod´, o której mowa w ust. 4, je˝eli

które mog∏y zostaç ska˝one wirusem choroby,

1) przeprowadzi∏ w gospodarstwie badanie kliniczne

Êwiƒ, w tym wszystkich Êwiƒ, które majà byç wywiezione, obejmujàce zw∏aszcza dokonanie pomiaru temperatury ich cia∏a, oraz stwierdzi∏ prawid∏owe oznakowanie Êwiƒ i prowadzenie ksi´gi rejestracji;

b) zachowanie zasad higieny niezb´dnych do

ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania choroby,

w szczególnoÊci odka˝anie ràk i obuwia przez

2) pobra∏ od Êwiƒ przeznaczonych do uboju lub zabicia, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, próbki do

badaƒ w celu wykrycia albo wykluczenia choroby;

— nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawo˝eniu,

— Êció∏ki,

— przedmiotów,

3) na podstawie badaƒ, o których mowa w pkt 1 i 2,

nie stwierdzi∏ choroby.

wyprodukowanych na obszarach podlegajàcych

ograniczeniom;

6. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii wyrazi∏ zgod´, o której mowa w ust. 4

2) zak∏adu prowadzàcego dzia∏alnoÊç w zakresie

przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania

produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego,

w celu niezw∏ocznego zabicia tych Êwiƒ; zw∏oki

Êwiƒ przetwarza si´ w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE;

1) Êwinie przewozi si´ w zaplombowanych przez tego

lekarza Êrodkach transportu;

2) po zakoƒczeniu transportu Êrodki transportu

i sprz´t u˝yty do transportu Êwiƒ niezw∏ocznie czyÊci si´ i odka˝a.

7. Je˝eli powiatowy lekarz weterynarii wyrazi∏ zgod´, o której mowa w ust. 4 pkt 1

1) lekarz ten informuje powiatowego lekarza weterynarii, w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce po∏o˝enia

rzeêni, o planowanym terminie przywozu Êwiƒ;

2) powiatowy lekarz weterynarii, w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce po∏o˝enia rzeêni, informuje tego lekarza o przywozie Êwiƒ do rzeêni.

8. W rzeêni

1) Êwinie, o których mowa w ust. 4 pkt 1, sà przetrzymywane i poddawane ubojowi oddzielnie od innych Êwiƒ;

3) innych miejsc znajdujàcych si´ w obszarze zapowietrzonym; przepisy § 5 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 i 5

stosuje si´ odpowiednio.

§ 12. 1. Przepisy § 10 i 11 stosuje si´ w obszarze zapowietrzonym, co najmniej do dnia

1) zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania przeprowadzonego we wszystkich ogniskach choroby;

2) uzyskania u Êwiƒ we wszystkich gospodarstwach

wyników badaƒ klinicznych i laboratoryjnych, przeprowadzonych zgodnie z instrukcjà diagnostycznà,

wykluczajàcych zaka˝enie wirusem choroby.

2. Badania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przeprowadza si´ po up∏ywie 30 dni od dnia zakoƒczenia

wst´pnego czyszczenia i odka˝ania we wszystkich

ogniskach choroby.

2) urz´dowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie przed- i poubojowe, ze szczególnym uwzgl´dnieniem wyst´powania objawów klinicznych lub

zmian patologicznych wskazujàcych na chorob´.

1) sporzàdza si´ spis wszystkich gospodarstw, w których sà utrzymywane Êwinie;

9. Mi´so pozyskane ze Êwiƒ, o których mowa

w ust. 4 pkt 1, jest

2) Êrodki okreÊlone w § 10 ust. 1 i ust. 3—9 stosuje

si´ odpowiednio, co najmniej do dnia

1) znakowane znakiem okreÊlonym w przepisach

o produkcji produktów pochodzenia zwierz´cego

wyprodukowanych na obszarach podlegajàcych

ograniczeniom;

a) zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania przeprowadzanego we wszystkich ogniskach choroby,

§ 13. 1. W obszarze zagro˝onym

b) uzyskania u Êwiƒ we wszystkich gospodarstwach wyników badaƒ klinicznych i laboratoryjnych, przeprowadzonych zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, wykluczajàcych zaka˝enie

wirusem choroby.

2) przetwarzane w zak∏adzie wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, w sposób okreÊlony w przepisach, o których mowa w pkt 1;

3) przewo˝one w Êrodkach transportu zaplombowanych przez powiatowego lekarza weterynarii,

w przypadku transportu do zak∏adu, o którym mowa w pkt 2.

§ 11. Je˝eli Êrodki, o których mowa w § 10 ust. 1

i 2, sà utrzymywane powy˝ej 30 dni z powodu wystàpienia kolejnych ognisk choroby lub je˝eli jest to uzasadnione dobrostanem zwierzàt lub problemami

w utrzymywaniu Êwiƒ, powiatowy lekarz weterynarii,

na wniosek posiadacza Êwiƒ, mo˝e wyraziç zgod´ na

wywóz Êwiƒ z gospodarstwa bezpoÊrednio do

1) wyznaczonej przez niego rzeêni, w celu niezw∏ocznego poddania ich ubojowi, przy czym, je˝eli jest

to mo˝liwe — do rzeêni znajdujàcej si´ w obszarze

zapowietrzonym lub zagro˝onym; tusze Êwiƒ przetwarza si´ pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii, w sposób okreÊlony w przepisach

o produkcji produktów pochodzenia zwierz´cego

2. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a zgod´ na

przywo˝enie do gospodarstwa lub wywo˝enie z gospodarstwa zwierzàt z gatunków innych ni˝ Êwinie

w terminie 7 dni od dnia okreÊlenia obszaru zagro˝onego.

3. W obszarze zagro˝onym termin, o którym mowa

w

1) § 10 ust. 4 — wynosi 21 dni;

2) § 12 ust. 2 — wynosi 20 dni.

§ 14. 1. CzynnoÊci zwiàzane z zabijaniem Êwiƒ

przeprowadza si´ pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii w sposób wykluczajàcy przetrwanie i rozprzestrzenianie wirusa choroby, a czynnoÊci zwiàzane

z czyszczeniem, odka˝aniem, dezynsekcjà i deratyzacjà przeprowadza si´ ponadto zgodnie z wytycznymi

powiatowego lekarza weterynarii.

2. Warunki i sposoby przeprowadzania czyszczenia

i odka˝ania sà okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 15. 1. Ponowne umieszczanie Êwiƒ w gospodarstwie, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii jako ognisko choroby, które mo˝e nastàpiç po

up∏ywie 30 dni od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania w tym gospodarstwie, odbywa si´ pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii.

2. Ponowne umieszczanie Êwiƒ w gospodarstwie,

wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii

jako ognisko choroby, w którym Êwinie sà utrzymywane na otwartym terenie, rozpoczyna si´ od wprowadzenia Êwiƒ, które zosta∏y zbadane i nie wykryto

u nich obecnoÊci przeciwcia∏ przeciwko wirusowi choroby, lub pochodzàcych z gospodarstw nieobj´tych

ograniczeniami zwiàzanymi z chorobà.

3. Powiatowy lekarz weterynarii, po up∏ywie 40 dni

od dnia wprowadzenia do gospodarstwa Êwiƒ, o których mowa w ust. 2, pobiera od tych Êwiƒ, zgodnie

z instrukcjà diagnostycznà, próbki do badaƒ serologicznych majàcych na celu stwierdzenie albo wykluczenie obecnoÊci przeciwcia∏ przeciwko wirusowi choroby.

4. Pe∏ne ponowne umieszczenie Êwiƒ w gospodarstwie, o którym mowa w ust. 2, jest dopuszczalne

w przypadku, gdy badania, o których mowa w ust. 3,

nie wykaza∏y u ˝adnej ze Êwiƒ obecnoÊci przeciwcia∏

przeciwko wirusowi choroby.

5. Ponowne umieszczanie Êwiƒ w gospodarstwie

innym ni˝ gospodarstwo, o którym mowa w ust. 2

1) przeprowadza si´ w sposób okreÊlony w ust. 2—4

albo

2) polega na ca∏kowitym odnowieniu stada z zachowaniem nast´pujàcych warunków

a) wszystkie Êwinie sà przywo˝one, w okresie

20 dni od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania w tym gospodarstwie, z gospodarstw nieobj´tych ograniczeniami zwiàzanymi z chorobà,

b) po up∏ywie 40 dni od dnia ostatniego wprowadzenia Êwiƒ, o których mowa w lit. a, powiatowy lekarz weterynarii pobiera od tych Êwiƒ,

zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, próbki do

badaƒ serologicznych majàcych na celu stwierdzenie albo wykluczenie obecnoÊci przeciwcia∏

przeciwko wirusowi choroby.

6. Niedopuszczalne jest przemieszczanie Êwiƒ poza gospodarstwo, o którym mowa w ust. 2 i 5, przed

uzyskaniem wyników badaƒ serologicznych, wykluczajàcych obecnoÊç przeciwcia∏ przeciwko wirusowi

choroby.

7. Powiatowy lekarz weterynarii, uwzgl´dniajàc sytuacj´ epizootycznà, mo˝e wyraziç zgod´ na inny sposób umieszczania Êwiƒ w gospodarstwie, wyznaczonym jako ognisko choroby, je˝eli up∏yn´∏o 6 miesi´cy

Poz. 17

od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania w tym

gospodarstwie.

§ 16. 1. Przepisów § 3—7 i 9—15 nie stosuje si´ do

przypadków podejrzenia lub stwierdzenia choroby

w rzeêni lub w Êrodkach transportu.

2. Przepisów § 3—15 nie stosuje si´ do przypadków podejrzenia lub stwierdzenia choroby u dzików.

§ 17. 1. W przypadku podejrzenia wystàpienia choroby w rzeêni lub Êrodkach transportu, powiatowy lekarz weterynarii podejmuje niezw∏ocznie, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, czynnoÊci majàce na celu wykrycie albo wykluczenie choroby.

2. W przypadku stwierdzenia choroby w rzeêni lub

w Êrodkach transportu, powiatowy lekarz weterynarii

1) nakazuje i nadzoruje

a) niezw∏oczne zabicie wszystkich Êwiƒ znajdujàcych si´ na terenie rzeêni lub w Êrodkach transportu,

b) przetworzenie, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE, tusz, zw∏ok, mi´sa i produktów ubocznych

— pozyskanych ze Êwiƒ podejrzanych o chorob´ lub zaka˝enie, chorych lub zaka˝onych,

— ska˝onych lub podejrzanych o ska˝enie,

c) czyszczenie i odka˝enie budynków, sprz´tu i wyposa˝enia oraz Êrodków transportu;

2) przeprowadza dochodzenie epizootyczne;

3) poddaje izolat wirusa choroby badaniom laboratoryjnym, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, w celu okreÊlenia typu genetycznego wirusa choroby;

4) zakazuje wprowadzenia do rzeêni lub Êrodków

transportu zwierzàt przeznaczonych do uboju lub

ich transportu, przed up∏ywem co najmniej 24 godzin od zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania.

3. Przepisy § 6, w przypadku stwierdzenia choroby

w rzeêni lub w Êrodkach transportu, stosuje si´ w gospodarstwach

1) z których pochodzà

a) Êwinie podejrzane o chorob´ lub zaka˝enie,

chore lub zaka˝one,

b) tusze i zw∏oki Êwiƒ, o których mowa w lit. a,

c) ska˝one tusze Êwiƒ,

2) kontaktowych w stosunku do gospodarstw, o których mowa w pkt 1

— chyba ˝e na podstawie dochodzenia epizootycznego powiatowy lekarz weterynarii stwierdzi koniecznoÊç zastosowania innych Êrodków.

§ 18. 1. Powiatowy lekarz weterynarii po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu choroby u dzików

niezw∏ocznie

1) powiadamia posiadaczy Êwiƒ i myÊliwych o podejrzeniu choroby u dzików;

dach i wyjazdach z gospodarstwa oraz z pomieszczeƒ, w których sà utrzymywane Êwinie,

2) podejmuje czynnoÊci majàce na celu wykrycie albo wykluczenie choroby, w szczególnoÊci przeprowadza badanie poubojowe lub sekcyjne odstrzelonych lub pad∏ych dzików oraz przesy∏a do badaƒ

laboratoryjnych próbki pobrane ze wszystkich odstrzelonych lub pad∏ych dzików.

c) osobom majàcym kontakt z dzikami zachowanie

zasad higieny niezb´dnych do ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania choroby, w szczególnoÊci odka˝anie ràk i obuwia,

2. Powiatowy lekarz weterynarii po stwierdzeniu

choroby u dzików na obszarze, na którym nie stosuje

si´ Êrodków zwalczania choroby u dzików, podejmuje

niezw∏ocznie nast´pujàce czynnoÊci

1) zwraca si´, za poÊrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, z pisemnà proÊbà do G∏ównego

Lekarza Weterynarii, o zwo∏anie posiedzenia Rady

Sanitarno-Epizootycznej;

2) wyznacza ognisko choroby oraz okreÊla obszar, na

którym po stwierdzeniu jednego albo wi´kszej liczby przypadków choroby stosuje si´ Êrodki zwalczania choroby okreÊlone w ust. 4 i 5 lub w § 19.

3. Obszar, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, okreÊla

si´, uwzgl´dniajàc

1) wyniki przeprowadzonego dochodzenia epizootycznego;

2) wielkoÊç populacji dzików na danym obszarze;

3) geograficzne rozprzestrzenienie choroby;

4) drogi przemieszczania dzików oraz istnienie naturalnych lub sztucznych barier dla przemieszczania

si´ dzików.

4. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze, o którym mowa w ust. 2 pkt 2

1) przeprowadza badania wszystkich Êwiƒ chorych

oraz pad∏ych;

2) przeprowadza, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà,

badania wszystkich dzików odstrzelonych lub pad∏ych, w celu wykrycia albo wykluczenia choroby;

3) wysy∏a próbki pobrane, zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, od Êwiƒ lub dzików do badaƒ laboratoryjnych, w celu okreÊlenia typu genetycznego

wirusa choroby;

4) nakazuje

a) posiadaczom Êwiƒ sporzàdzenie oraz uaktualnianie spisu wszystkich Êwiƒ w gospodarstwie,

z okreÊleniem kategorii wiekowych i hodowlanych tych Êwiƒ, który jest udost´pniany do

wglàdu powiatowemu lekarzowi weterynarii;

w gospodarstwach, w których Êwinie sà utrzymywane na otwartym terenie, pierwszy spis

mo˝e byç sporzàdzony na podstawie danych

szacunkowych,

b) u˝ywanie wskazanych przez niego produktów

biobójczych przy wejÊciach i wyjÊciach, wjaz-

d) przetworzenie, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE, zw∏ok, tusz oraz mi´sa

pozyskanego ze Êwiƒ lub dzików, u których wyniki badaƒ, o których mowa w pkt 3, wykaza∏y

zaka˝enie wirusem choroby,

e) przetworzenie, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE, produktów ubocznych

pochodzàcych od Êwiƒ lub dzików;

5) zakazuje

a) wyprowadzania Êwiƒ z pomieszczeƒ, w których

sà utrzymywane, lub nakazuje utrzymywanie

ich w miejscu wykluczajàcym bezpoÊredni lub

poÊredni kontakt z dzikami,

b) przywo˝enia i wywo˝enia, bez uzyskania jego

zgody, Êwiƒ z gospodarstwa,

c) wnoszenia i wwo˝enia do gospodarstwa tusz

i zw∏ok dzików oraz ich cz´Êci, a tak˝e materia∏ów lub przedmiotów, które mog∏y zostaç ska˝one wirusem choroby,

d) wprowadzania Êwiƒ na rynek oraz umieszczania

materia∏u biologicznego Êwiƒ na rynku,

e) wprowadzania mi´sa dzików na rynek, w przypadku gdy badania, o których mowa w pkt 2,

wykluczà obecnoÊç wirusa choroby,

f) wst´pu osobom majàcym kontakt z dzikami do

gospodarstw, w których sà utrzymywane Êwinie.

5. G∏ówny Lekarz Weterynarii wspó∏pracuje z w∏aÊciwymi organami paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej w celu okreÊlenia Êrodków zwalczania choroby, je˝eli zostanie ona stwierdzona na terytorium paƒstwa cz∏onkowskiego Unii Europejskiej graniczàcego

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 19. 1. G∏ówny Lekarz Weterynarii w terminie

90 dni od dnia stwierdzenia choroby u dzików na obszarze, na którym nie stosuje si´ Êrodków zwalczania

choroby u dzików, przedstawia Komisji Europejskiej do

zatwierdzenia plan Êrodków stosowanych przy zwalczaniu choroby na obszarze, o którym mowa w § 18

ust. 2 pkt 2, w tym w gospodarstwach znajdujàcych si´

na tym obszarze, zwany dalej „planem zwalczania”.

2. Ârodki zawarte w planie zwalczania sà stosowane zamiast Êrodków okreÊlonych w § 18 od dnia,

w którym plan zwalczania zosta∏ zatwierdzony przez

Komisj´ Europejskà.

3. G∏ówny Lekarz Weterynarii podaje do publicznej

wiadomoÊci w Êrodkach masowego przekazu informacj´ o zatwierdzeniu przez Komisj´ Europejskà planu

zwalczania.

4. Plan zwalczania zawiera zw∏aszcza informacje o

1) wynikach przeprowadzonego dochodzenia epizootycznego oraz badaƒ, o których mowa w § 18

ust. 4 pkt 1—3;

Poz. 17

12) dochodzeniu epizootycznym przeprowadzanym

w odniesieniu do ka˝dego odstrzelonego lub pad∏ego dzika, które pozwoli na ustalenie co najmniej

2) geograficznym rozprzestrzenieniu choroby;

a) obszaru, w którym dzik zosta∏ odstrzelony lub

pad∏,

3) obszarze, o którym mowa w § 18 ust. 2 pkt 2;

b) daty odstrzelenia lub znalezienia pad∏ego dzika,

4) organizacji wspó∏pracy mi´dzy biologami, myÊliwymi, organizacjami ∏owieckimi, s∏u˝bami ochrony przyrody i s∏u˝bami weterynaryjnymi w zakresie zdrowia publicznego i zdrowia zwierzàt;

c) osoby, która odstrzeli∏a lub znalaz∏a pad∏ego

dzika,

5) akcji informacyjnej prowadzonej przez organy Inspekcji Weterynaryjnej w celu zapoznania myÊliwych ze Êrodkami, okreÊlonymi w planie zwalczania, jakie powinni stosowaç;

6) sposobach ustalania liczby i lokalizacji metapopulacji dzików na obszarze i wokó∏ obszaru, o którym

mowa w § 18 ust. 2 pkt 2;

d) wieku i p∏ci dzika,

e) objawów przed odstrzeleniem — w przypadku

odstrzelenia dzika,

f) stanu zw∏ok — w przypadku znalezienia pad∏ego dzika,

g) obecnoÊci wirusa choroby, na podstawie wyników badaƒ laboratoryjnych;

7) szacunkowej liczbie dzików oraz wielkoÊci ich

metapopulacji na obszarze i wokó∏ obszaru, o którym mowa w § 18 ust. 2 pkt 2;

13) przeprowadzanych kontrolach i Êrodkach stosowanych w gospodarstwach znajdujàcych si´ na obszarze lub, je˝eli to konieczne, wokó∏ obszaru,

o którym mowa w § 18 ust. 2 pkt 2, w tym

8) skali zaka˝enia wirusem choroby populacji dzików

ustalonej na podstawie

a) kontroli przemieszczania zwierzàt na tym obszarze, z tego i do tego obszaru,

a) badaƒ, w tym badaƒ laboratoryjnych, dzików

odstrzelonych lub pad∏ych,

b) dochodzenia epizootycznego, z uwzgl´dnieniem podzia∏u na kategorie wiekowe dzików;

9) Êrodkach podj´tych w celu ograniczenia

a) rozprzestrzeniania choroby zwiàzanego z przemieszczaniem dzików oraz kontaktami mi´dzy

metapopulacjami dzików, w tym zakazie polowaƒ na dziki,

b) cz´Êci populacji dzików, która nie ma odpornoÊci na wirusa choroby, w szczególnoÊci warchlaków;

10) Êrodkach, jakie powinni stosowaç myÊliwi, aby

uniknàç rozprzestrzeniania choroby;

11) sposobie post´powania z odstrzelonymi lub pad∏ymi dzikami, w tym

a) przetworzeniu, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu 1774/2002/WE

— zw∏ok, tusz oraz mi´sa pozyskanego z dzików, u których wyniki badaƒ przeprowadzonych przez powiatowego lekarza weterynarii,

zgodnie z instrukcjà diagnostycznà, wykaza∏y

obecnoÊç wirusa choroby,

— produktów ubocznych pochodzàcych z dzików,

b) zakazie wprowadzania mi´sa dzików na rynek,

w przypadku gdy wyniki badaƒ, o których mowa w lit. a tiret pierwsze, wykluczy∏y obecnoÊç

wirusa choroby;

b) zakazie przemieszczania Êwiƒ oraz materia∏u

biologicznego Êwiƒ z tego obszaru, w celu

umieszczania na rynku;

14) okolicznoÊciach uzasadniajàcych uchylenie Êrodków majàcych na celu zwalczanie choroby na obszarze, o którym mowa w § 18 ust. 2 pkt 2, oraz

w gospodarstwach znajdujàcych si´ na tym obszarze;

15) podmiocie odpowiedzialnym za nadzór i koordynacj´ realizacji planu zwalczania;

16) sposobie dokonywania przez Rad´ Sanitarno-Epizootycznà regularnej oceny wyników realizacji planu zwalczania;

17) Êrodkach podj´tych po up∏ywie co najmniej

12 miesi´cy od dnia stwierdzenia ostatniego przypadku choroby dzików na obszarze, o którym mowa w § 18 ust. 2 pkt 2, majàcych na celu ocen´

skutecznoÊci zwalczenia choroby.

5. Ârodki, o których mowa w ust. 4 pkt 17, polegajàce na zastosowaniu zw∏aszcza Êrodków okreÊlonych

w ust. 4 pkt 8, 11 i 12, sà stosowane co najmniej przez

12 miesi´cy.

6. Zmiany lub uzupe∏nienia dokonywane w planie

zwalczania sà zatwierdzane przez Komisj´ Europejskà.

7. G∏ówny Lekarz Weterynarii przesy∏a do Komisji

Europejskiej i innych paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej, co 6 miesi´cy, sprawozdanie o sytuacji

epizootycznej oraz o wynikach realizacji planu zwalczania.

§ 20. 1. W przypadku stwierdzenia choroby u Êwiƒ

oraz gdy sytuacja epizootyczna wskazuje na zagro˝enie jej rozprzestrzeniania, dopuszcza si´ wprowadzenie szczepieƒ interwencyjnych.

2. Kryteria oraz czynniki ryzyka, które sà uwzgl´dniane przez G∏ównego Lekarza Weterynarii przy podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu szczepieƒ interwencyjnych u Êwiƒ, sà okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 21. 1. G∏ówny Lekarz Weterynarii informuje Komisj´ Europejskà o podj´ciu decyzji, o której mowa

w § 20 ust. 2, oraz przedstawia tej Komisji do zatwierdzenia plan szczepieƒ interwencyjnych Êwiƒ, który zawiera zw∏aszcza informacje o

1) sytuacji epizootycznej, która doprowadzi∏a do koniecznoÊci wprowadzenia szczepieƒ interwencyjnych;

2) obszarze geograficznym i liczbie gospodarstw,

gdzie sà utrzymywane Êwinie, w których zostanà

wprowadzone szczepienia interwencyjne;

3) szacunkowej liczbie Êwiƒ, które zostanà zaszczepione, z okreÊleniem kategorii wiekowych i hodowlanych tych Êwiƒ;

4) rodzaju szczepionki, jaka ma zostaç u˝yta;

5) czasie trwania szczepieƒ interwencyjnych;

6) sposobie trwa∏ego znakowania oraz rejestracji zaszczepionych Êwiƒ;

7) szczegó∏owym okreÊleniu warunków przemieszczania Êwiƒ lub produktów z nich pozyskanych;

8) kryteriach, które zosta∏y wzi´te pod uwag´ przy

podejmowaniu decyzji o wprowadzeniu szczepieƒ

interwencyjnych lub Êrodków okreÊlonych w § 4

w gospodarstwach kontaktowych;

9) opisie badaƒ klinicznych i laboratoryjnych przeprowadzonych w gospodarstwach obj´tych szczepieniami interwencyjnymi oraz w innych gospodarstwach znajdujàcych si´ na obszarze tych

szczepieƒ, zw∏aszcza je˝eli majà zostaç u˝yte szczepionki znakowane.

2. Zmiany lub uzupe∏nienia dokonywane w planie

szczepieƒ interwencyjnych Êwiƒ sà zatwierdzane przez

Komisj´ Europejskà.

§ 22. 1. Na obszarze szczepieƒ interwencyjnych,

oprócz Êrodków stosowanych na obszarach zapowietrzonym i zagro˝onym

1) zakazuje si´

a) wywo˝enia Êwiƒ z obszaru szczepieƒ interwencyjnych, z wyjàtkiem transportu do

— wyznaczonej przez powiatowego lekarza weterynarii rzeêni znajdujàcej si´ na obszarze

szczepieƒ interwencyjnych lub w pobli˝u tego obszaru, w celu niezw∏ocznego poddania

Poz. 17

ich ubojowi; tusze Êwiƒ przetwarza si´ pod

nadzorem powiatowego lekarza weterynarii,

— zak∏adu prowadzàcego dzia∏alnoÊç w zakresie przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia

zwierz´cego, w celu niezw∏ocznego zabicia

tych Êwiƒ; zw∏oki Êwiƒ przetwarza si´ pod

nadzorem powiatowego lekarza weterynarii,

b) wyprowadzania z gospodarstwa Êwiƒ, u których wyniki badaƒ serologicznych wykaza∏y

obecnoÊç przeciwcia∏ przeciwko wirusowi choroby, z wy∏àczeniem bezpoÊredniego transportu do rzeêni w celu niezw∏ocznego poddania ich

ubojowi,

c) pobierania materia∏u biologicznego od Êwiƒ,

o których mowa w lit. b,

d) wyprowadzania z gospodarstwa prosiàt pochodzàcych od macior, u których wyniki badaƒ serologicznych wykaza∏y obecnoÊç przeciwcia∏

przeciwko wirusowi choroby, z wyjàtkiem bezpoÊredniego transportu tych prosiàt do

— rzeêni w celu niezw∏ocznego poddania ich

ubojowi,

— wyznaczonego przez powiatowego lekarza

weterynarii gospodarstwa, z którego nast´pnie zostanà bezpoÊrednio przetransportowane do rzeêni w celu niezw∏ocznego poddania

ich ubojowi,

— gospodarstwa, po uzyskaniu u nich wyniku

badania serologicznego wykluczajàcego

obecnoÊç przeciwcia∏ przeciwko wirusowi

choroby;

2) przepisy § 10 ust. 9 stosuje si´ odpowiednio;

3) niszczy si´ materia∏ biologiczny Êwiƒ, które majà

byç zaszczepione, pobrany w okresie 30 dni przed

rozpocz´ciem wykonywania szczepieƒ interwencyjnych.

2. Ârodki, o których mowa w ust. 1, stosuje si´ na

obszarze szczepieƒ interwencyjnych przez okres co

najmniej 6 miesi´cy od dnia zakoƒczenia wykonywania tych szczepieƒ.

3. G∏ówny Lekarz Weterynarii, przed zatwierdzeniem przez Komisj´ Europejskà planu szczepieƒ interwencyjnych, mo˝e podjàç decyzj´ o wprowadzeniu

szczepieƒ interwencyjnych u Êwiƒ, je˝eli

1) plan szczepieƒ interwencyjnych

a) zawiera informacje okreÊlone w § 21,

b) zosta∏ wraz z decyzjà o jego wprowadzeniu

zg∏oszony Komisji Europejskiej przed rozpocz´ciem wykonywania szczepieƒ interwencyjnych;

2) wszystkie Êwinie w gospodarstwie, w którym zostanà wprowadzone szczepienia interwencyjne,

zostanà zabite lub poddane ubojowi w zak∏adach,

o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 lit. a, niezw∏ocznie po zakoƒczeniu wykonywania szczepieƒ;

3) sposób post´powania ze Êwie˝ym mi´sem pozyskanym ze Êwiƒ jest zgodny ze sposobem okreÊlonym w § 10 ust. 9.

§ 23. Ârodki, o których mowa w § 22 ust. 1, mogà

zostaç uchylone, gdy

1) wszystkie Êwinie w gospodarstwach, gdzie wprowadzono szczepienia interwencyjne, zosta∏y zabite

lub poddane ubojowi w zak∏adach, o których mowa w § 22 ust. 1 pkt 1 lit. a;

2) sposób post´powania z mi´sem pozyskanym ze

Êwiƒ szczepionych jest zgodny ze sposobem okreÊlonym w § 10 ust. 9;

3) we wszystkich gospodarstwach, w których by∏y

utrzymywane szczepione Êwinie, przeprowadzono

czyszczenie i odka˝anie w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia;

4) ponowne umieszczenie Êwiƒ w gospodarstwie,

w którym wprowadzono szczepienia interwencyjne, nastàpi∏o po up∏ywie co najmniej 10 dni od

dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania gospodarstwa po zabiciu lub poddaniu ubojowi Êwiƒ;

5) po ponownym umieszczeniu, Êwinie we wszystkich gospodarstwach na obszarze szczepieƒ interwencyjnych zosta∏y poddane badaniom klinicznym i laboratoryjnym w celu wykrycia albo wykluczenia wirusa choroby; w przypadku Êwiƒ ponownie umieszczanych w gospodarstwach, gdzie by∏y

wprowadzone szczepienia, badania mogà byç

przeprowadzone po up∏ywie co najmniej 40 dni od

dnia ponownego umieszczenia; w tym czasie Êwiƒ

nie wywozi si´ z tych gospodarstw.

§ 24. 1. Mo˝na odstàpiç od stosowania Êrodków,

okreÊlonych w § 22 ust. 1, przez okres, o którym mowa w § 22 ust. 2, po spe∏nieniu nast´pujàcych warunków

1) plan szczepieƒ interwencyjnych zosta∏ zatwierdzony przez Komisj´ Europejskà;

2) G∏ówny Lekarz Weterynarii przedstawi∏ Komisji

Europejskiej wniosek o wyra˝enie zgody na odstàpienie od stosowania Êrodków okreÊlonych w § 22

ust. 1, wraz z obszernym sprawozdaniem zawierajàcym raport z wykonania szczepieƒ interwencyjnych Êwiƒ, wyników szczepieƒ oraz ogólnej sytuacji epizootycznej;

3) zosta∏a przeprowadzona kontrola wykonania

szczepieƒ interwencyjnych, w sposób okreÊlony

w art. 55 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt.

2. Odstàpienie od Êrodków, o których mowa w § 22

ust. 1, jest mo˝liwe po

1) uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 2;

Poz. 17

2) przeprowadzeniu analizy ryzyka zwiàzanej z rozprzestrzenianiem wirusa choroby poprzez przemieszczanie lub wprowadzanie na rynek zaszczepionych Êwiƒ, ich potomstwa lub produktów z nich

pozyskanych.

§ 25. 1. W przypadku wystàpienia choroby u dzików oraz je˝eli istnieje zagro˝enie dalszego rozprzestrzeniania choroby, dopuszcza si´ wprowadzenie

szczepieƒ interwencyjnych dzików.

2. G∏ówny Lekarz Weterynarii przedstawia Komisji

Europejskiej plan szczepieƒ interwencyjnych dzików,

który zawiera zw∏aszcza informacje o

1) sytuacji epizootycznej, która doprowadzi∏a do koniecznoÊci wprowadzenia szczepieƒ interwencyjnych;

2) obszarze, b´dàcym cz´Êcià obszaru zapowietrzonego, okreÊlonego w sposób, o którym mowa

w § 18 ust. 3, w którym majà zostaç wprowadzone

szczepienia interwencyjne;

3) rodzaju szczepionki;

4) dzia∏aniach podj´tych w celu zaszczepienia warchlaków;

5) sposobie wykonywania szczepieƒ interwencyjnych;

6) przewidywanym czasie trwania szczepieƒ interwencyjnych;

7) przybli˝onej liczbie dzików, które majà zostaç zaszczepione;

8) Êrodkach stosowanych w celu unikni´cia

a) znaczàcych zmian populacji dzików,

b) ewentualnego przeniesienia wirusa szczepionkowego na Êwinie utrzymywane w gospodarstwach na obszarze szczepieƒ dzików;

9) oczekiwanych wynikach wprowadzonych szczepieƒ interwencyjnych oraz kryteriach, które b´dà

brane pod uwag´ przy kontroli skutecznoÊci tych

szczepieƒ;

10) organie odpowiedzialnym za nadzór nad wykonywaniem szczepieƒ interwencyjnych;

11) mo˝liwoÊci oceny wyników wykonanych szczepieƒ interwencyjnych przez Rad´ Sanitarno-Epizootycznà.

3. Zmiany lub uzupe∏nienia dokonywane w planie

szczepieƒ interwencyjnych dzików sà zatwierdzane

przez Komisj´ Europejskà.

4. G∏ówny Lekarz Weterynarii zapewnia spójnoÊç

mi´dzy planami szczepieƒ interwencyjnych i Êrodkami

stosowanymi w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w danym paƒstwie cz∏onkowskim Unii Europejskiej, je˝eli

obszar szczepieƒ interwencyjnych dzików znajduje si´

w pobli˝u granicy z innym paƒstwem cz∏onkowskim

Unii Europejskiej, w którym stosuje si´ Êrodki majàce

na celu zwalczanie choroby u dzików.

5. G∏ówny Lekarz Weterynarii przesy∏a Komisji Europejskiej oraz w∏aÊciwym organom paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej, co 6 miesi´cy, sprawozdanie z wyników wprowadzonych szczepieƒ interwencyjnych u dzików.

Poz. 17

§ 26. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 11 paêdziernika 2004 r. w sprawie

zwalczania klasycznego pomoru Êwiƒ (Dz. U. Nr 231,

poz. 2324).

§ 27. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. M. Zagórski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2006 r. (poz. 17)

Za∏àcznik nr 1

KRYTERIA ORAZ CZYNNIKI RYZYKA, KTÓRE SÑ UWZGL¢DNIANE PRZEZ POWIATOWEGO LEKARZA

WETERYNARII PRZY PODEJMOWANIU DECYZJI O ZABICIU ÂWI¡ W GOSPODARSTWACH KONTAKTOWYCH

Decyzja

Kryteria oraz czynniki ryzyka

za zabiciem

przeciwko zabiciu

Objawy kliniczne wskazujàce na chorob´ w gospodarstwie kontaktowym

Tak

Nie

Przemieszczanie Êwiƒ z ogniska choroby do gospodarstwa kontaktowego po dniu prawdopodobnego

wprowadzenia wirusa choroby do zapowietrzonego

gospodarstwa

Tak

Nie

Po∏o˝enie gospodarstwa kontaktowego na obszarze

o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ

Tak

Nie

Masowe lub nieznane rozprzestrzenienie wirusa choroby z ogniska choroby przed zastosowaniem Êrodków zwalczania choroby

Tak

Nie

Po∏o˝enie gospodarstwa kontaktowego w zasi´gu

500 m1) od ogniska choroby

Tak

Nie

Po∏o˝enie gospodarstwa kontaktowego w pobli˝u

wi´cej ni˝ jednego ogniska choroby

Tak

Nie

Du˝a liczba Êwiƒ w ognisku choroby lub gospodarstwie kontaktowym

Tak

Nie

———————

1) W przypadku obszarów o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ, przyjmuje si´ wi´kszà odleg∏oÊç.

Za∏àcznik nr 2

WARUNKI I SPOSOBY PRZEPROWADZANIA CZYSZCZENIA I ODKA˚ANIA

1. Powiatowy lekarz weterynarii

1) okreÊla produkty biobójcze, jakie majà zostaç u˝yte w celu zniszczenia wirusa choroby, oraz ich st´˝enia, uwzgl´dniajàc

a) skutecznoÊç dzia∏ania produktów biobójczych,

b) charakterystyk´ budynków, Êrodków transportu

lub przedmiotów, które majà byç poddane odka˝aniu;

2) okreÊla parametry techniczne dla stosowania

Êrodków czyszczàcych i produktów biobójczych,

w szczególnoÊci ciÊnienie, minimalnà temperatur´

i czas oddzia∏ywania, majàc na wzgl´dzie zalecenia producenta;

3) okreÊla sposób usuni´cia wody u˝ywanej do

czyszczenia, majàc na wzgl´dzie uniemo˝liwienie

rozprzestrzenienia wirusa choroby;

4) prowadzi dokumentacj´ dotyczàcà przeprowadzonych czynnoÊci zwiàzanych z czyszczeniem i odka˝aniem.

2. Czyszczenie i odka˝anie obejmuje w szczególnoÊci

1) spryskanie produktami biobójczymi wszystkich

miejsc, w których by∏y utrzymywane Êwinie, oraz

nasàczenie tymi Êrodkami legowisk i Êció∏ki;

2) usuni´cie nawozu naturalnego i Êció∏ki oraz poddanie ich obróbce w celu zniszczenia wirusa choroby;

3) demonta˝ lub usuni´cie sprz´tu i wyposa˝enia

z pomieszczeƒ, w których by∏y utrzymywane Êwinie;

Poz. 17

w szczególnoÊci zaopatruje si´ osoby dokonujàce

czyszczenia lub odka˝ania w sprz´t s∏u˝àcy do

przeprowadzenia odka˝ania, odpowiednià iloÊç

odzie˝y ochronnej oraz wy∏àcza si´ wentylacj´

w pomieszczeniach, w których Êwinie by∏y utrzymywane;

2) wst´pne czyszczenie i odka˝anie przeprowadza si´

niezw∏ocznie po zabiciu wszystkich Êwiƒ;

3) sprz´t u˝ywany przy zabijaniu Êwiƒ czyÊci si´ i odka˝a;

4) zw∏oki zabitych Êwiƒ odka˝a si´ poprzez spryskanie ich produktami biobójczymi;

5) tusze Êwiƒ, które majà byç przetworzone, przewozi si´ w zakrytych oraz szczelnych pojemnikach;

4) usuni´cie t∏uszczu i brudu ze wszystkich odka˝anych powierzchni przy u˝yciu Êrodków odt∏uszczajàcych oraz zmycie ich wodà;

6) krew oraz cz´Êci zw∏ok zwierz´cych pozosta∏e

w miejscu zabicia Êwiƒ zbiera si´ i przetwarza wraz

z tymi zw∏okami;

5) szorowanie oraz zmywanie odka˝anych powierzchni przy u˝yciu produktów biobójczych pod

ciÊnieniem; Êrodki te pozostawia si´ na odka˝anych powierzchniach przez czas zalecany przez

producenta, przy czym nie krócej ni˝ przez 24 godziny; zmywanie przeprowadza si´ w sposób uniemo˝liwiajàcy ska˝enie wczeÊniej zmytych powierzchni;

7) niezw∏ocznie po usuni´ciu Êwiƒ z miejsc, w których by∏y one utrzymywane, miejsca te czyÊci si´

i odka˝a w sposób okreÊlony w ust. 2;

6) zmywanie odka˝anych powierzchni przy u˝yciu

wody pod ciÊnieniem, po up∏ywie okresu, o którym mowa w pkt 5;

7) zniszczenie sprz´tu, o którym mowa w pkt 3, oraz

innego sprz´tu, który móg∏ zostaç ska˝ony — je˝eli jego oczyszczenie lub odka˝enie nie jest mo˝liwe.

3. Obróbka, o której mowa w ust. 2 pkt 2, polega

na

8) przepis pkt 6 do miejsc, w których Êwinie by∏y zabijane, stosuje si´ odpowiednio.

5. Koƒcowe czyszczenie i odka˝anie przeprowadza

si´ w nast´pujàcy sposób

1) usuwa si´ nawóz naturalny, Êció∏k´ oraz poddaje

si´ je obróbce w celu zniszczenia wirusa choroby,

w sposób okreÊlony w ust. 3;

2) usuwa si´ t∏uszcz i brud ze wszystkich odka˝anych

powierzchni przy u˝yciu Êrodków odt∏uszczajàcych, a nast´pnie zmywa si´ te Êrodki przy u˝yciu

wody;

1) kopcowaniu co najmniej przez 42 dni w celu biotermicznego odka˝enia, po uprzednim spryskaniu

produktami biobójczymi, albo na niszczeniu poprzez spalenie lub zakopanie — w przypadku obornika i Êció∏ki;

3) zmywa si´ odka˝ane powierzchnie przy u˝yciu

produktów biobójczych pod ciÊnieniem; Êrodki te

pozostawia si´ na tych powierzchniach przez czas

zalecany przez producenta, przy czym nie krócej

ni˝ przez 24 godziny; zmywanie przeprowadza si´

w sposób uniemo˝liwiajàcy ska˝enie wczeÊniej

zmytych powierzchni;

2) przechowywaniu co najmniej przez 42 dni od dnia

ostatniego dodania zaka˝onego materia∏u —

w przypadku gnojowicy; powiatowy lekarz weterynarii mo˝e wyraziç zgod´ na skrócenie okresu

przechowywania gnojowicy, je˝eli zosta∏a poddana innej obróbce zapewniajàcej zniszczenie wirusa

choroby.

4) po up∏ywie 7 dni od dnia zakoƒczenia czynnoÊci,

o których mowa w pkt 3, czynnoÊci, o których mowa w pkt 2 i 3, wykonuje si´ ponownie, a nast´pnie zmywa si´ odka˝ane powierzchnie przy u˝yciu

wody.

4. Warunki i sposoby przeprowadzania wst´pnego

czyszczenia i odka˝ania

6. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e ustaliç

szczególne sposoby czyszczenia i odka˝ania w przypadku gospodarstw, w których Êwinie sà utrzymywane na otwartym terenie.

1) przed przystàpieniem do zabijania Êwiƒ podejmuje si´ czynnoÊci niezb´dne do wykluczenia lub

ograniczenia rozprzestrzeniania wirusa choroby,

7. Przepisu ust. 6 nie stosuje si´ do obróbki, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

Za∏àcznik nr 3

KRYTERIA ORAZ CZYNNIKI RYZYKA, KTÓRE SÑ UWZGL¢DNIANE PRZEZ G¸ÓWNEGO LEKARZA

WETERYNARII PRZY PODEJMOWANIU DECYZJI O WPROWADZENIU SZCZEPIE¡ INTERWENCYJNYCH

U ÂWI¡

Decyzja

Kryteria oraz czynniki ryzyka

za szczepieniem

przeciwko szczepieniu

Du˝a liczba ognisk choroby lub szybki wzrost zachorowaƒ w poprzednich 10—20 dniach

Tak

Nie

Po∏o˝enie gospodarstwa na obszarze o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ

Tak

Nie

Wysokie prawdopodobieƒstwo wyznaczenia kolejnych ognisk choroby na obszarze o wysokim zag´szczeniu Êwiƒ w okresie nast´pnych 2 miesi´cy lub

póêniej

Tak

Nie

Brak mo˝liwoÊci przetworzenia zw∏ok zabitych Êwiƒ

Tak

Nie

18

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 18 grudnia 2006 r.

w sprawie sposobu prowadzenia rejestru zak∏adów produkujàcych produkty pochodzenia zwierz´cego

Na podstawie art. 21 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia

16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierz´cego (Dz. U. z 2006 r. Nr 17, poz. 127 i Nr 171,

poz. 1225) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) sposób prowadzenia

a) rejestru zak∏adów produkujàcych produkty pochodzenia zwierz´cego, zwanego dalej „rejestrem zak∏adów”, obejmujàcego zak∏ady

— które podlegajà rejestracji, zgodnie z art. 4

ust. 1 lit. b rozporzàdzenia (WE) nr 853/2004

Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. ustanawiajàcego szczególne przepisy dotyczàce higieny w odniesieniu do ˝ywnoÊci pochodzenia zwierz´cego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55,

z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej

„rozporzàdzeniem nr 853/2004”,

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca

2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 131, poz. 915).

— zatwierdzone, zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporzàdzenia nr 853/2004,

— prowadzàce dzia∏alnoÊç marginalnà, lokalnà

i ograniczonà,

— prowadzàce dzia∏alnoÊç w zakresie produkcji

produktów pochodzenia zwierz´cego przeznaczonych do sprzeda˝y bezpoÊredniej,

b) wykazu podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç

rejestrowanà,

c) wykazu zatwierdzonych zak∏adów;

2) zakres danych i informacji obj´tych rejestrem zak∏adów oraz wykazami, o których mowa w pkt 1

lit. b i c.

§ 2. 1. Rejestr zak∏adów, oprócz informacji, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia

2005 r. o produktach pochodzenia zwierz´cego, zawiera

1) dat´ rozpocz´cia dzia∏alnoÊci w zak∏adzie;

2) weterynaryjny numer identyfikacyjny zak∏adu;

3) dat´ wpisu zak∏adu do rejestru zak∏adów;

17

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 18 grudnia 2006 r.

w sprawie zwalczania klasycznego pomoru Êwiƒ2)

Na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625,

z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje