Ustawa z dnia 14 lutego 2007 r. o zmianie ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów i ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa zasady i tryb ujawniania informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa oraz treści tych dokumentów, znajdujących się w archiwum Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanego dalej „Instytutem

Pamięci Narodowej”, tryb składania oraz oceny zgodności z prawdą oświadczeń dotyczących

pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami

w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

”

;

2)

po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu

„

Art. 3a.

1.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest świadoma i tajna współpraca z ogniwami operacyjnymi

lub śledczymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora lub

pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji.

2.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest również świadome działanie, którego obowiązek

wynikał z ustawy obowiązującej w czasie tego działania w związku z pełnioną funkcją,

zajmowanym stanowiskiem, wykonywaną pracą lub pełnioną służbą, jeżeli informacje przekazywane

były organom bezpieczeństwa państwa w zamiarze naruszenia wolności i praw człowieka

i obywatela.

3.

Służbą w rozumieniu ustawy nie jest pełnienie jej w organach, o których mowa w art.

2, której obowiązek wynikał z ustawy obowiązującej w tym czasie.

”

;

3)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Osobami pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu ustawy są

1)

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

poseł, senator, poseł do Parlamentu Europejskiego;

3)

osoba zajmująca kierownicze stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm.;

4)

członek Rady Polityki Pieniężnej;

5)

członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego;

6)

członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

7)

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy;

8)

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i jego zastępcy;

9)

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i jego zastępcy;

10)

Przewodniczący, Zastępcy Przewodniczącego oraz członkowie Komisji Nadzoru Finansowego;

11)

osoby wchodzące w skład służby zagranicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm.;

12)

osoby powołane lub mianowane na podstawie przepisów innych ustaw na inne, niż wymienione

w pkt 3-11 i 14, stanowiska przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejm, Prezydium

Sejmu, Senat, Prezydium Senatu, Sejm i Senat, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu lub

Prezesa Rady Ministrów;

13)

prezes sądu;

14)

sędzia i prokurator;

15)

kierownik powszechnej lub wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

16)

radca i starszy radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;

17)

organ i członek organu jednostki samorządu terytorialnego, organu związku jednostek

samorządu terytorialnego oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy;

18)

rektor i prorektor publicznej lub niepublicznej szkoły wyższej, członek Rady Głównej

Szkolnictwa Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów;

19)

członek rady nadzorczej, członek zarządu, dyrektor programu i jego zastępcy, wydawca

lub autor audycji publicystycznej lub informacyjnej oraz dyrektor terenowego oddziału

i agencji „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”, „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”,

a także członek Zarządu, członek Rady Nadzorczej oraz członek Rady Programowej „Polskiej

Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”, dyrektor oddziału, dyrektor biura, redaktor naczelny

„Polskiej Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna” oraz członek rady nadzorczej, członek

zarządu, dyrektor i jego zastępcy w spółce radiofonii regionalnej;

20)

członek zarządu lub rady nadzorczej osoby prawnej, która uzyskała koncesję na rozpowszechnianie

programów radiowych lub telewizyjnych oraz osoba fizyczna, która uzyskała taką koncesję;

21)

członek zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnik spółki osobowej będącej wydawcą

lub osoba fizyczna będąca wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm., a także redaktor naczelny w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

22)

dyrektor generalny Najwyższej Izby Kontroli oraz pracownicy Najwyższej Izby Kontroli

nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne;

23)

członek organu zarządzającego, nadzorczego lub kontrolnego podmiotu podlegającego

nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego;

24)

pracownicy urzędów państwowych oraz członkowie korpusu służby cywilnej, zajmujący

kierownicze stanowiska

a)

w urzędach organów władzy publicznej, w tym naczelnych i centralnych organach administracji

państwowej: dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz

naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

b)

w administracji rządowej w województwie: dyrektora i jego zastępcy, kierownika zespolonej

służby, inspekcji lub straży i jego zastępcy, kierownika w organie administracji niezespolonej

i jego zastępcy;

25)

osoba zajmująca wysokie stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 17, poz. 96), inne niż wymienione w pkt 3, 7, 11 i 24;

26)

pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego zajmujący stanowiska dyrektora pionu

i jego zastępcy, dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej i jego zastępcy

oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej;

27)

pracownicy Narodowego Banku Polskiego zajmujący stanowiska dyrektora departamentu

lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

jego zastępcy oraz doradcy prezesa, terenowego koordynatora inspekcji, głównego specjalisty

kierującego zespołem, kierownika zespołu, kierownika sekcji i głównego specjalisty;

28)

pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej;

29)

członek Rady Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora departamentów (komórek

równorzędnych) w centrali Narodowego Funduszu Zdrowia oraz główny księgowy Narodowego

Funduszu Zdrowia;

30)

dyrektor (kierownik) komórki organizacyjnej w centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

dyrektor oddziału w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i ich zastępcy;

31)

dyrektor biura centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, dyrektor oddziału

regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i ich zastępcy;

32)

skarbnik województwa, powiatu lub gminy oraz sekretarz powiatu lub gminy;

33)

prezes, wiceprezes i członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych;

34)

pracownicy regionalnych izb obrachunkowych zajmujący stanowiska: prezesa, członka

kolegium, naczelnika wydziału oraz inspektora do spraw kontroli;

35)

Dyrektor Generalny Poczty Polskiej i jego zastępcy oraz członek Rady Poczty Polskiej;

36)

członek zarządu, członek rady nadzorczej banku państwowego;

37)

dyrektor przedsiębiorstwa państwowego, jego zastępca oraz osoba zarządzająca przedsiębiorstwem

na podstawie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem państwowym;

38)

osoba sprawująca zarząd w spółce powstałej w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa

państwowego, której sprawowanie zarządu zlecono w oparciu o art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.;

39)

członek zarządu, członek rady nadzorczej spółki handlowej z udziałem Skarbu Państwa,

w której udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby

akcji;

40)

członek zarządu, członek rady nadzorczej w spółce handlowej z udziałem jednostki samorządu

terytorialnego, w której udział jednostki samorządu terytorialnego przekracza 50%

kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji;

41)

członek zarządu, członek rady nadzorczej spółki o istotnym znaczeniu dla porządku

publicznego lub bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o szczególnych uprawnieniach Skarbu Państwa

oraz ich wykonywaniu w spółkach kapitałowych o istotnym znaczeniu dla porządku publicznego

lub bezpieczeństwa publicznego

(Dz. U. Nr 132, poz. 1108 i Nr 267, poz. 2258);

42)

osoba będąca przedstawicielem Skarbu Państwa w radzie nadzorczej spółki handlowej

innej niż wymieniona w pkt 39;

43)

osoba będąca przedstawicielem jednostki samorządu terytorialnego w radzie nadzorczej

spółki handlowej, innej niż wymieniona w pkt 40;

44)

pracownicy nauki i szkolnictwa wyższego

a)

pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny zatrudniony na stanowisku profesora

zwyczajnego, profesora nadzwyczajnego, profesora wizytującego, docenta, adiunkta lub

starszego wykładowcy,

b)

osoba zajmująca w publicznej lub niepublicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii

Nauk lub w jednostkach badawczo-rozwojowych stanowisko kierownika lub zastępcy kierownika

podstawowej jednostki organizacyjnej, w szczególności dziekana albo prodziekana wydziału,

c)

osoba zajmująca w publicznej lub niepublicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii

Nauk lub w jednostkach badawczo-rozwojowych stanowisko dyrektora instytutu, wicedyrektora

instytutu, kanclerza, kwestora, prezesa, wiceprezesa, sekretarza naukowego;

45)

dyrektor szkoły publicznej lub niepublicznej;

46)

dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej;

47)

adwokat, radca prawny, notariusz;

48)

komornik;

49)

biegły rewident;

50)

doradca podatkowy;

51)

audytor wewnętrzny w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.;

52)

dziennikarz w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

53)

członek organu zarządzającego, organu nadzoru lub organu kontroli wewnętrznej polskiego

związku sportowego lub spółki kapitałowej zarządzającej ligą zawodową w rozumieniu

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym

(Dz. U. Nr 155, poz. 1298 oraz z 2006 r. Nr 64, poz. 448 i Nr 136, poz. 970);

”

;

4)

art. 5 i 6 uchyla się;

5)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Oświadczenia i rejestr oświadczeń

”

;

6)

art. 7-11 otrzymują brzmienie

„

Art. 7.

1.

Obowiązek złożenia oświadczenia, dotyczącego pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia

31 lipca 1990 r., zwanego dalej „oświadczeniem lustracyjnym”, mają osoby, o których

mowa w art. 4, urodzone przed dniem 1 sierpnia 1972 r.

2.

Oświadczenie lustracyjne składa się w chwili wyrażenia zgody na kandydowanie lub zgody

na objęcie lub wykonywanie funkcji.

3.

Złożenie oświadczenia lustracyjnego powoduje wygaśnięcie obowiązku jego powtórnego

złożenia w przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej,

z którą związany jest obowiązek złożenia oświadczenia.

3a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba zobowiązana do złożenia oświadczenia lustracyjnego

składa organowi właściwemu do przedłożenia oświadczenia informację o uprzednim złożeniu

oświadczenia lustracyjnego.

4.

Tryb składania oświadczeń przez osoby, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2 i 17, pochodzące

z wyborów powszechnych, określają przepisy odpowiednich ustaw regulujących zasady

przeprowadzania wyborów.

5.

Organy, którym składane są oświadczenia lustracyjne, przekazują je niezwłocznie do

Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej celem rozpoznania w trybie określonym

w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm., chyba że z przepisów odrębnych wynika obowiązek przekazania oświadczenia do oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, z zastrzeżeniem art. 21c.

Art. 8.

Właściwym organem do przedłożenia oświadczenia lustracyjnego jest w stosunku do osób

kandydujących na funkcję publiczną, o której mowa w art. 4

1)

pkt 1 i 2 - Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

pkt 3

a)

w stosunku do osoby desygnowanej na stanowisko Prezesa Rady Ministrów- Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Rady Ministrów - powołujący

lub mianujący,

c)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje, wybiera

lub mianuje Sejm, Prezydium Sejmu, Sejm i Senat lub Marszałek Sejmu - Marszałek Sejmu,

d)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Senat lub Marszałek Senatu - Marszałek Senatu,

e)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje organ inny niż wymienione w lit. b-d - organ powołujący lub mianujący;

3)

pkt 4 - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

pkt 5 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

5)

pkt 6 - właściwy organ wybierający lub powołujący;

6)

pkt 7 - minister właściwy do spraw zdrowia;

7)

pkt 8 - Prezes Rady Ministrów;

8)

pkt 9 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

9)

pkt 10 - właściwy organ powołujący, wyznaczający lub delegujący;

10)

pkt 11 - minister właściwy do spraw zagranicznych;

11)

pkt 12 - właściwy organ powołujący lub mianujący;

12)

pkt 13

a)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa sądu powszechnego oraz prezesa sądu wojskowego

- Minister Sprawiedliwości,

b)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego -

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego;

13)

pkt 14

a)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego lub sędziego

Trybunału Stanu - Marszałek Sejmu,

b)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego - Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego,

c)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego sądu

administracyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa,

d)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego sądu powszechnego lub wojskowego -

Krajowa Rada Sądownictwa,

e)

w stosunku do kandydata na stanowisko prokuratorskie - Prokurator Generalny;

14)

pkt 15 - Prokurator Generalny;

15)

pkt 16 - Prezes Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;

16)

pkt 17 - w stosunku do osoby ubiegającej się o funkcję organu lub członka organu jednostki

samorządu terytorialnego oraz członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu

terytorialnego, której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzącego z wyborów

powszechnych - właściwa komisja wyborcza; w stosunku do pozostałych osób - właściwy

wojewoda;

17)

pkt 18 - minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego;

18)

pkt 19 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, a w stosunku do członków rad nadzorczych

jednostek publicznej radiofonii i telewizji - właściwy organ powołujący;

19)

pkt 20 - właściwy organ koncesyjny;

20)

pkt 21

a)

w stosunku do członka zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnika spółki osobowej

będącej wydawcą lub osoby fizycznej będącej wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - właściwy organ rejestracyjny,

b)

w stosunku do redaktora naczelnego w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - właściwy wydawca w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

21)

pkt 22 - Prezes Najwyższej Izby Kontroli;

22)

pkt 23 - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

23)

pkt 24

a)

lit. a - odpowiednio właściwy minister lub kierownik urzędu,

b)

lit. b - właściwy wojewoda;

24)

pkt 25 - właściwy organ powołujący;

25)

pkt 26 - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

26)

pkt 27 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

27)

pkt 28 - Prezes Instytutu Pamięci Narodowej;

28)

pkt 29 - minister właściwy do spraw zdrowia;

29)

pkt 30 - Prezes Rady Ministrów;

30)

pkt 31 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

31)

pkt 32 - właściwy organ powołujący;

32)

pkt 33 - Prezes Rady Ministrów;

33)

pkt 34 - w stosunku do kandydata na prezesa regionalnej izby obrachunkowej - Prezes

Rady Ministrów; w stosunku do kandydata na członka kolegium regionalnej izby obrachunkowej,

a także naczelnika wydziału lub inspektora do spraw kontroli w regionalnej izbie obrachunkowej

- prezes tej izby;

34)

pkt 35 - minister właściwy do spraw łączności;

35)

pkt 36 - Prezes Rady Ministrów;

36)

pkt 37 - właściwy organ założycielski;

37)

pkt 38 i 39 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa;

38)

pkt 40 - właściwy wojewoda;

39)

pkt 41 i 42 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa;

40)

pkt 43 - właściwy wojewoda;

41)

pkt 44 - właściwy rektor lub kierownik jednostki zatrudniającej;

42)

pkt 45 - właściwy kurator oświaty;

43)

pkt 46 - minister właściwy do spraw oświaty i wychowania;

44)

pkt 47

a)

w stosunku do osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokatów lub radców prawnych

- właściwa okręgowa rada adwokacka lub okręgowa izba radców prawnych,

b)

w stosunku do osoby ubiegającej się o powołanie do wykonywania zawodu notariusza -

Minister Sprawiedliwości;

45)

pkt 48 - Minister Sprawiedliwości;

46)

pkt 49 - Krajowa Rada Biegłych Rewidentów;

47)

pkt 50 - Krajowa Rada Doradców Podatkowych;

48)

pkt 51 - kierownik jednostki sektora finansów publicznych;

49)

pkt 52 - pracodawca, z tym że w stosunku do osoby niezatrudnionej w formie umowy o

pracę - redaktor naczelny przyjmujący materiał do wykorzystania;

50)

pkt 53 - minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu.

Art. 9.

Osoby składające oświadczenie lustracyjne, w zakresie jego treści, są zwolnione z

mocy prawa z obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej.

Art. 10.

1.

Wzór oświadczenia lustracyjnego stanowi załącznik nr 1 do ustawy.

2.

Wzór informacji o uprzednim złożeniu oświadczenia lustracyjnego, o której mowa w art.

7 ust. 3a, stanowi załącznik nr 2 do ustawy.

Art. 11.

1.

Tworzy się rejestr oświadczeń lustracyjnych, zwany dalej „rejestrem”, publikowany

w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w formie elektronicznej.

Dane osobowe udostępniane w rejestrze, z wyjątkiem danych adresowych i numeru PESEL,

są jawne i nie podlegają ochronie danych osobowych.

2.

Powszechny dostęp do danych zawartych w oświadczeniach lustracyjnych zapewnia się

poprzez zamieszczenie w rejestrze elektronicznych (cyfrowych) kopii oświadczeń, katalogowanych

alfabetycznie i zawierających imię i nazwisko (imiona i nazwiska), datę i miejsce

urodzenia oraz imiona rodziców osoby, która złożyła oświadczenie.

3.

W elektronicznych (cyfrowych) kopiach oświadczeń lustracyjnych zamieszczanych w rejestrze

dane adresowe oraz numery PESEL powinny zostać zakryte lub usunięte tak, aby ich odczytanie

nie było możliwe.

”

;

7)

uchyla się art. 12;

8)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Treść oświadczenia lustracyjnego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

posła lub senatora, posła do Parlamentu Europejskiego oraz kandydata na pochodzący

z wyborów powszechnych organ i członka organu jednostki samorządu terytorialnego oraz

członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, stwierdzającego fakt ich pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi, w części A określonej wzorem stanowiącym załącznik

nr 1 do ustawy, podaje się do publicznej wiadomości również w obwieszczeniu wyborczym.

”

;

9)

art. 14-16 uchyla się;

10)

rozdziały 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

Rozdział 3

Postępowanie lustracyjne

Art. 17.

W sprawach zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych orzeka, w składzie 3 sędziów,

sąd okręgowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie

lustracyjne.

Art. 18.

1.

Rozprawa w postępowaniu lustracyjnym odbywa się jawnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

2.

Sąd może wyłączyć jawność części rozprawy

1)

na wniosek osoby lustrowanej, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności

dotyczące tej osoby, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1, albo

2)

z urzędu, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności, o których mowa w

art. 22 ust. 3 pkt 1, dotyczące innej osoby lub innych osób, chyba że były one pracownikami

lub funkcjonariuszami organów bezpieczeństwa państwa.

2a.

Sąd może wyłączyć jawność całości albo części rozprawy również na żądanie prokuratora

Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci

Narodowej, jeżeli zachodzi obawa ujawnienia tajemnicy państwowej.

3.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych bez wyłączenia jawności

rozprawy, są jawne.

4.

W terminie 7 dni od dnia wydania orzeczenia sąd wydaje postanowienie w sprawie jawności

akt postępowania lustracyjnego w zakresie, w jakim postępowanie prowadzono z wyłączeniem

jawności, albo odmawia ich ujawnienia. Sąd postanawia o jawności akt w przypadku,

gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności, o których mowa w ust. 2 lub 2a. Na

postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

5.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci Narodowej o udostępnienie

do wglądu kopii akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu.

Przepis art. 22 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 19.

W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej ustawy do postępowania lustracyjnego,

w tym odwoławczego oraz kasacyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Art. 20.

1.

Wszczęcie postępowania lustracyjnego następuje, z zastrzeżeniem ust. 3-5 i art. 21c

wniosek prokuratora Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

2.

Prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu

Pamięci Narodowej występuje z wnioskiem do sądu w przypadku powstania wątpliwości

co do zgodności oświadczenia lustracyjnego z prawdą. Czynności związane z rozpoznawaniem

oświadczeń lustracyjnych i kierowaniem do sądu wniosków o wszczęcie postępowania lustracyjnego

określa ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

3.

Sąd wszczyna postępowanie na wniosek osoby, która złożyła oświadczenie lustracyjne,

stwierdzające fakt jej pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy

z nimi, a domaga się ustalenia, że jej praca, służba lub współpraca była wymuszona

poprzez groźbę utraty życia lub zdrowia przez nią lub osoby jej najbliższe w rozumieniu

Kodeksu karnego.

4.

Sąd wszczyna postępowanie na wniosek osoby, która nie zgadza się z informacją dotyczącą

jej osoby, zawartą w katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, i złożyła oświadczenie lustracyjne.

5.

Wniosek o wszczęcie postępowania może złożyć do sądu również osoba, która przed dniem

wejścia w życie ustawy pełniła funkcję publiczną, o której mowa w art. 4, która została

publicznie pomówiona o fakt pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub

współpracy z nimi w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., i złożyła

oświadczenie lustracyjne.

5a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3-5, sąd przekazuje oświadczenie lustracyjne

do Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w celu przygotowania postępowania lustracyjnego oraz przedstawienia stanowiska w sprawie

zgodności oświadczenia z prawdą.

6.

W przypadku, gdy osoba, o której mowa w ust. 4 i 5, przed złożeniem wniosku o wszczęcie

postępowania nie składała oświadczenia lustracyjnego w związku z pełnieniem funkcji

publicznej, o której mowa w art. 4, oświadczenie lustracyjne składane jest do sądu

wraz z wnioskiem. Sąd niezwłocznie przekazuje kopię oświadczenia lustracyjnego do

Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, celem zamieszczenia w rejestrze,

o którym mowa w art. 11 ust. 1.

7.

Informacje o wszczęciu postępowania lustracyjnego oraz o sposobie jego zakończenia,

w tym treść orzeczeń sądu kończących postępowanie w każdej instancji, zamieszczane

są w rejestrze, o którym mowa w art. 11 ust. 1, jako załącznik do elektronicznej (cyfrowej)

kopii oświadczenia lustracyjnego.

Art. 21.

1.

Do osoby poddanej postępowaniu lustracyjnemu, zwanej dalej „osobą lustrowaną”, mają

zastosowanie przepisy dotyczące oskarżonego w postępowaniu karnym.

2.

Do prokuratora Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej w postępowaniu lustracyjnym mają zastosowanie przepisy

dotyczące oskarżyciela publicznego w postępowaniu karnym. Udział prokuratora Biura

Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w postępowaniu lustracyjnym jest obowiązkowy.

Art. 21a.

1.

Postępowanie lustracyjne w pierwszej instancji kończy się wydaniem orzeczenia na piśmie.

Do orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroku.

2.

Sąd wydaje orzeczenie stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego albo stwierdzające, że oświadczenie było prawdziwe.

Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego

sąd orzeka utratę prawa wybieralności w wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego

oraz w wyborach powszechnych organu i członka organu jednostki samorządu terytorialnego

oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, na okres 10 lat. Orzeczenia sądu wymagają uzasadnienia.

3.

W przypadku gdy w trakcie postępowania lustracyjnego zostanie stwierdzone, iż osoba

lustrowana, podejmując pracę lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa albo współpracę

z nimi, działała pod przymusem w obawie utraty życia lub zdrowia przez nią lub przez

osoby dla niej najbliższe w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, fakt ten podawany jest w orzeczeniu sądu.

Art. 21b.

1.

Orzeczenie sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie stronie.

2.

W terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia stronie przysługuje apelacja, w której

może ona również złożyć wnioski dowodowe.

3.

Apelację rozpoznaje się na rozprawie.

4.

Sąd wyznacza termin rozprawy nie później niż na 30 dzień od dnia przyjęcia apelacji.

5.

Orzeczenie sądu wydane w drugiej instancji jest prawomocne. Uzasadnienie orzeczenia

sporządza się z urzędu w terminie 30 dni od daty wydania orzeczenia.

6.

W postępowaniu lustracyjnym kasację od prawomocnego orzeczenia sądu mogą wnieść wyłącznie

Prokurator Generalny oraz Rzecznik Praw Obywatelskich z urzędu lub na wniosek osoby

lustrowanej. Kasacja może być wniesiona

1)

z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia;

2)

jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe.

7.

Do wniosku osoby lustrowanej, o którym mowa w ust. 6, załącza się prawomocne orzeczenie

wraz z uzasadnieniem.

8.

Termin do wniesienia kasacji wynosi 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

9.

Kasacja w stosunku do tej samej osoby lustrowanej i tego samego orzeczenia może być

przez ten sam uprawniony podmiot wniesiona tylko raz.

10.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w terminie 3 miesięcy od daty jej wniesienia.

Art. 21c.

Po otrzymaniu od Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenia kandydata na Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej lub informacji, o których mowa w art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z późn. zm., sąd wydaje orzeczenie w pierwszej instancji w terminie 21 dni, a w drugiej instancji

w terminie 14 dni. Orzeczenie sądu niezwłocznie doręcza się Państwowej Komisji Wyborczej.

Art. 21d.

1.

Do wznowienia postępowania lustracyjnego, w zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej

ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Postępowanie lustracyjne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, które zostało stwierdzone

prawomocnym wyrokiem, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że przestępstwo

to mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi,

wskazujące na to, że prawomocne orzeczenie z powodu nowych faktów i dowodów jest oczywiście

niesłuszne.

3.

Postępowania na niekorzyść osoby lustrowanej nie wznawia się po upływie 10 lat od

uprawomocnienia się orzeczenia.

4.

Postępowanie lustracyjne może być wznowione z urzędu, na wniosek osoby, w sprawie

której wydano prawomocne orzeczenie, lub na wniosek dyrektora Biura Lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

5.

W razie śmierci osoby, w sprawie której wydano prawomocne orzeczenie, wniosek o wznowienie

postępowania lustracyjnego na jej korzyść może także złożyć osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

Art. 21e.

1.

Prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia

tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2-53,

z zastrzeżeniem art. 21f.

2.

Orzeczenie sądu, o którym mowa w ust. 1, prezes sądu przesyła podmiotowi właściwemu

w sprawie pozbawienia osoby lustrowanej pełnienia funkcji publicznej.

3.

Pozbawienie osoby lustrowanej pełnionej przez nią funkcji publicznej następuje z mocy

prawa z dniem doręczenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, orzeczenia sądu, o którym

mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w stosunku do osób, wobec których przepisy odrębne

przewidują pozbawienie pełnionej funkcji, w szczególności odwołanie lub skreślenie

z właściwej listy albo rejestru, w przypadku złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia

lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.

Art. 21f.

1.

Przepisy art. 21e ust. 1 i 3 nie dotyczą sędziów, którzy w tym zakresie podlegają

sądownictwu dyscyplinarnemu. Przepis art. 21e ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Za złożenie przez sędziego niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzone

prawomocnym orzeczeniem sądu, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia sędziego z urzędu.

Przepisów o przedawnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się.

3.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 2,

oprócz podmiotów, o których mowa w art. 114 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm., może wystąpić prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

Art. 21g.

Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego powoduje pozbawienie tej osoby na lat 10 biernego

prawa wyborczego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 21h.

W terminie 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia sądu, stwierdzającego fakt złożenia

przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, osoba, wobec

której wydano to orzeczenie, nie może pełnić funkcji publicznych, o których mowa w

art. 4.

Rozdział 4

Dostęp do informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa dotyczących

niektórych osób pełniących funkcje publiczne

Art. 22.

1.

Każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa, znajdujących się w Instytucie Pamięci Narodowej, dotyczących

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu;

3)

posłów i senatorów oraz posłów do Parlamentu Europejskiego;

4)

Prezesa Rady Ministrów i członków Rady Ministrów;

5)

Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Sądu Najwyższego oraz sędziów Sądu Najwyższego;

6)

Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego oraz sędziów

Trybunału Konstytucyjnego;

7)

Prezesa i wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sędziów Naczelnego Sądu

Administracyjnego;

8)

Przewodniczącego Trybunału Stanu, zastępców przewodniczącego Trybunału Stanu oraz

członków Trybunału Stanu;

8a)

Rzecznika Praw Obywatelskich;

8b)

Rzecznika Praw Dziecka;

8c)

Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych;

9)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli i wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli;

10)

Prezesa i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej;

11)

Prezesa Narodowego Banku Polskiego i wiceprezesów Narodowego Banku Polskiego;

11a)

członka Rady Polityki Pieniężnej;

12)

prezesa sądu apelacyjnego, prezesa wojskowego sądu okręgowego oraz prezesa wojewódzkiego

sądu administracyjnego;

13)

członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji;

14)

Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej oraz członków Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

15)

Prokuratora Krajowego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej, Naczelnego Prokuratora

Wojskowego oraz prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora apelacyjnego

oraz wojskowego prokuratora okręgowego, a także prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej;

16)

Szefa Kancelarii Prezydenta, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Szefa Kancelarii

Sejmu i Szefa Kancelarii Senatu;

17)

osób pełniących funkcje sekretarza stanu i podsekretarza stanu;

18)

członka zarządu lub rady nadzorczej osoby prawnej, która uzyskała koncesję na rozpowszechnianie

programów radiowych lub telewizyjnych oraz osoby fizycznej, która uzyskała taką koncesję;

19)

członka zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnika spółki osobowej będącej wydawcą

lub osoby fizycznej będącej wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, a także redaktora naczelnego w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

20)

wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz członków zarządów powiatów i województw.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do osób, które wyraziły zgodę na kandydowanie lub zgodę

na objęcie funkcji, o których mowa w ust. 1.

3.

Prawo dostępu do informacji, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlega wyłączeniu w zakresie

dotyczącym

1)

informacji ujawniających pochodzenie etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność

wyznaniową oraz danych o stanie zdrowia i życiu seksualnym;

2)

danych osobowych innych osób, chyba że były one pracownikami lub funkcjonariuszami

organów bezpieczeństwa państwa;

3)

danych adresowych i numerów PESEL.

3a.

Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na ujawnienie informacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 1.

4.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, które pełniły funkcje publiczne,

o których mowa w ust. 1, począwszy od dnia 24 sierpnia 1989 r. Udostępnianie informacji

następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, o których mowa w art. 52a pkt 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Udostępnianie informacji następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

Art. 23.

1.

Informacje, dotyczące osoby, o której mowa w art. 22, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej nie później niż po upływie 30 dni od

dnia objęcia przez nią funkcji publicznej albo wyrażenia zgody na kandydowanie lub

objęcie funkcji publicznej.

2.

W przypadku, gdy pisemna zgoda na ujawnienie informacji, o których mowa w art. 22

ust. 3, została wyrażona po udostępnieniu informacji w Biuletynie Informacji Publicznej,

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej zamieszcza je niezwłocznie w Biuletynie Informacji

Publicznej.

3.

W okresie udostępniania informacji dotyczących osoby, o której mowa w art. 22 ust.

1 lub 2, w Biuletynie Informacji Publicznej, prawo dostępu do informacji dotyczących

tej osoby przysługuje również na zasadach określonych w art. 25-28.

Art. 24.

1.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 1, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres pełnienia funkcji publicznej osoby, której dotyczą.

2.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 2, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres poprzedzający objęcie funkcji publicznej.

3.

Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 2, prawo dostępu do informacji dotyczących

osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 2, przysługuje na zasadach określonych w art.

25-28.

Art. 25.

1.

Informacje, o których mowa w art. 22, udostępnia się na wniosek złożony w formie pisemnej,

skierowany do dyrektora oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania osoby, której dotyczą informacje.

2.

Wniosek o udostępnienie informacji powinien zawierać

1)

oznaczenie organu, do którego wniosek jest skierowany;

2)

oznaczenie wnioskodawcy poprzez podanie: imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, imion

rodziców, daty i miejsca urodzenia oraz numeru PESEL;

3)

informacje umożliwiające identyfikację osoby pełniącej funkcję publiczną, której mają

dotyczyć dokumenty, z którymi wnioskodawca chce się zapoznać; w szczególności: imię

i nazwisko tej osoby, a także funkcję publiczną, o której mowa w art. 22 ust. 1, pełnioną

przez daną osobę;

4)

podpis wnioskodawcy.

3.

W przypadku osoby, o której mowa w art. 22 ust. 2, we wniosku wskazuje się funkcję

publiczną, której dotyczyło wyrażenie zgody na kandydowanie lub objęcie funkcji.

4.

Wniosek składa się osobiście we właściwym oddziale Instytutu Pamięci Narodowej lub

za pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza

lub inną osobę uprawnioną do uwierzytelniania podpisów zgodnie z prawem państwa, w

którym czynność ta zostanie dokonana.

5.

W przypadku stwierdzenia przez organ braków formalnych wniosku przepisy art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 26.

1.

Udostępnienie informacji następuje poprzez umożliwienie wnioskodawcy zapoznania się

z treścią dokumentów będących nośnikami takich informacji.

2.

Udostępnienie dokumentów wnioskodawcy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki.

3.

Dokumenty udostępnia się wnioskodawcy wyłącznie w siedzibie Instytutu Pamięci Narodowej

lub jego oddziału, po uprzednim zawiadomieniu wnioskodawcy o terminie i miejscu ich

udostępnienia.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, powinno nastąpić nie później niż na 7 dni przed

wskazanym w tym zawiadomieniu terminem udostępnienia dokumentów.

Art. 27.

1.

Organ odmawia udostępnienia informacji w przypadku, gdy udostępnienie informacji nie

jest możliwe, a także gdy złożony wniosek odnosi się do informacji zawartych w dokumentach

niedotyczących osoby, o której mowa w art. 22.

2.

Odmowa udostępnienia informacji, o których mowa w art. 22, a także umorzenie postępowania

o udostępnienie informacji następują w drodze decyzji wydawanej przez właściwego dyrektora

oddziału Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

Organ umarza postępowanie w przypadku cofnięcia wniosku przez wnioskodawcę lub śmierci

wnioskodawcy.

4.

Do decyzji, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w ust. 2, jest Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej.

Art. 28.

1.

Na decyzje wydane przez organ odwoławczy stronie służy skarga do wojewódzkiego sądu

administracyjnego.

2.

W postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzonym na skutek wniesienia skargi,

o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

”

;

11)

rozdział 5 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 5

Przepisy karne

Art. 29.

1.

Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu lustracyjnym, zeznaje

nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat

5.

2.

Warunkiem odpowiedzialności jest, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich

uprawnień, uprzedził osobę, o której mowa w ust. 1, o odpowiedzialności karnej za

fałszywe zeznania lub odebrał od niej przyrzeczenie.

3.

Nie podlega karze, kto nie wiedząc o prawie odmowy zeznania lub odpowiedzi na pytania,

zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą

jemu samemu lub jego najbliższym.

4.

Jeżeli czyn, określony w ust. 1, został popełniony przez osobę, która pełniła służbę

zawodową lub pracowała w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2,

sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

5.

Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w ust. 1 lub 4, sąd orzeka

środek karny w postaci zakazu pełnienia funkcji publicznych, o których mowa w art.

4, na okres 10 lat.

Art. 29a.

1.

Kto posiadając bez tytułu prawnego dokumenty organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu

art. 3, nie wydaje ich Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej, podlega karze pozbawienia

wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, zostały wytworzone przez sprawcę lub przy

jego udziale w ramach czynności wykonywanych w związku z jego pracą lub służbą w organach

bezpieczeństwa państwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do

lat 8.

”

;

12)

art. 30 otrzymuje brzmienie

„

Art. 30.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 68 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 i 2, osoba ubiegająca się o wpis obowiązana jest

dołączyć informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie

wcześniejszą niż miesiąc przed jej złożeniem oraz - w przypadku osoby urodzonej przed

dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 72 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

””

;

13)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, osoba ubiegająca się o wpis obowiązana jest dołączyć

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą

niż miesiąc przed jej złożeniem oraz - w przypadku osoby urodzonej przed dniem 1 sierpnia

1972 r. - oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 29 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

””

;

14)

art. 33 otrzymuje brzmienie

„

Art. 33.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorzy

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych.

”

;

2)

w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kandydat na stanowisko prokuratorskie urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. przedstawia

również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

3)

w art. 16 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej,

z zastrzeżeniem art. 83 ust. 2, prawomocne orzeczenie sądu, orzekające wobec prokuratora

środek karny pozbawienia praw publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora

lub degradacji oraz prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt złożenia przez prokuratora

niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, pociąga za sobą, z mocy prawa, utratę

stanowiska prokuratora; stosunek służbowy prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia

się orzeczenia.

”

;

4)

w art. 49

a)

w ust. 6

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1 a) prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych - do Dyrektora Biura Lustracyjnego,

”

,

-

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

Dyrektor Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Biura Lustracyjnego i naczelnicy oddziałowych

biur lustracyjnych - do Prokuratora Generalnego,

”

,

b)

w ust. 7

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

Dyrektorowi Biura Lustracyjnego - wobec prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych,

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Prokuratorowi Generalnemu - wobec Dyrektora Głównej Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego,

prokuratorów Głównej Komisji, prokuratorów Biura Lustracyjnego, naczelników oddziałowych

komisji i naczelników oddziałowych biur lustracyjnych.

”

;

5)

w art. 49a ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, prokuratorzy składają odpowiednio właściwemu

prokuratorowi apelacyjnemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu, naczelnikowi oddziałowej

komisji lub naczelnikowi oddziałowego biura lustracyjnego, który dokonuje analizy

danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

3.

Prokurator Krajowy, Naczelny Prokurator Wojskowy, Dyrektor Głównej Komisji, Dyrektor

Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury

Wojskowej, prokuratorzy Głównej Komisji, prokuratorzy Biura Lustracyjnego, prokuratorzy

apelacyjni, wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz naczelnicy oddziałowych komisji i

naczelnicy oddziałowych biur lustracyjnych oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składają

Prokuratorowi Generalnemu, który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach

w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

”

;

6)

w art. 51 a w ust. 2

a)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

Dyrektor Biura Lustracyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego,

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej

Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności

w Ministerstwie Sprawiedliwości.

””

;

””

;

15)

po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu

„

Art. 33a.

W ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

(Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147) w art. 7 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu.

””

;

””

;

16)

w art. 34

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w art. 40a ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Kandydat urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r., wyrażając zgodę na kandydowanie

w wyborach, składa Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

””

,

””

,

b)

w art. 40b

-

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenie lub informację kandydata,

o których mowa w art. 40a ust. 5, sądowi okręgowemu właściwemu ze względu na miejsce

zamieszkania tego kandydata, oraz powiadamia o tym Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Sąd wszczyna

postępowanie lustracyjne z urzędu.

”

,

-

uchyla się ust. 2,

c)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w art. 43 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Na liście zamieszcza się również treść oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

””

;

17)

art. 35 otrzymuje brzmienie

„

Art. 35.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Do wniosku osoba zainteresowana obowiązana jest dołączyć informację o niekaralności

z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed jej

złożeniem, oraz - w przypadku osoby urodzonej przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 16 w § 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu,

””

;

””

;

18)

po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu

„

Art. 35a.

W ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach

(Dz. U. Nr 90, poz. 450, z późn. zm. po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

Przed podjęciem decyzji o nadaniu orderu lub odznaczenia danej osobie, Prezydent może

zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji na temat istnienia w archiwum Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokumentów

stanowiących podstawę zamieszczenia danych osobowych tej osoby w katalogu, o którym

mowa w art. 52a pkt 5, 6 lub 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

””

;

””

;

19)

po art. 35a dodaje się art. 35b-35d w brzmieniu

„

Art. 35b.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531, z późn. zm. w art. 7 w ust. 6 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

”

.

Art. 35c.

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 9 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

”

;

Art. 35d.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 937, z późn. zm. w art. 17 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu,

””

;

””

;

20)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów

nadzorowanych przez tego ministra

(Dz. U. Nr 106, poz. 491, z późn. zm. w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zezwalać pracownikom, policjantom, strażakom,

funkcjonariuszom Straży Granicznej i żołnierzom jednostek jemu podporządkowanych lub

przez niego nadzorowanych na udzielenie wiadomości stanowiącej tajemnicę państwową

lub służbową określonej osobie lub instytucji. Zezwolenie to nie może jednak dotyczyć

sytuacji, o której mowa w art. 21 ustawy wymienionej w art. 8 ust. 2 oraz art. 9a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 170, poz. 1218), z wyjątkiem dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy, prokurator Biura Lustracyjnego

lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich

zadań określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

””

;

””

;

21)

po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu

„

Art. 36a.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 w ust. 4 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy,

”

;

2)

w art. 10 w ust. 1a po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

sądu, stwierdzającego złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

””

;

””

;

22)

po art. 37 dodaje się art. 37a i 37b w brzmieniu

„

Art. 37a.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 167, poz. 1398 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 w ust. 5 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu;

”

;

2)

w art. 13 w ust. 5 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

”

.

Art. 37b.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, zainteresowany urodzony przed dniem 1 sierpnia

1972 r., dołącza również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 15 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu;

””

;

””

;

23)

w art. 38

a)

przed pkt 1 dodaje się pkt 1

„

1

w art. 7 w ust. 2 w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt

3 w brzmieniu

„

3)

wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające utratę prawa wybieralności,

o którym mowa w art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

””

,

””

,

b)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w art. 99 dodaje się ust. 2b w brzmieniu

„

2b.

W przypadku zgłoszenia kandydatury obywatela polskiego urodzonego przed dniem 1 sierpnia

1972 r. do pisemnej zgody kandydata na kandydowanie dołącza się również oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

””

,

””

,

c)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

w art. 107 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Komisja wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o których mowa

w art. 99 ust. 2b, do oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu właściwego ze względu na miejsce

zamieszkania kandydata.

””

,

””

,

d)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

W art. 109 w ust. 5 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

W obwieszczeniu podaje się również treść oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

””

;

24)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w pkt 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

ewidencjonowanie, gromadzenie, przechowywanie, opracowywanie, zabezpieczenie, udostępnianie

i publikowanie dokumentów organów bezpieczeństwa państwa, wytworzonych oraz gromadzonych

od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., a także organów bezpieczeństwa

Trzeciej Rzeszy Niemieckiej i Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dotyczących

”

,

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

popełnionych na osobach narodowości polskiej lub obywatelach polskich innych narodowości

w okresie od dnia 1 września 1939 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

-

zbrodni nazistowskich,

-

zbrodni komunistycznych,

-

innych przestępstw stanowiących zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie

wojenne,

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

ochronę danych osobowych osób, których dotyczą dokumenty zgromadzone w archiwum Instytutu

Pamięci,

”

;

2)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zbrodniami komunistycznymi, w rozumieniu ustawy, są czyny popełnione przez funkcjonariuszy

państwa komunistycznego w okresie od dnia 17 września 1939 r. do dnia 31 lipca 1990 r.,

polegające na stosowaniu represji lub innych form naruszania praw człowieka wobec

jednostek lub grup ludności bądź w związku z ich stosowaniem, stanowiące przestępstwa

według polskiej ustawy karnej obowiązującej w czasie ich popełnienia. Zbrodniami komunistycznymi

są również czyny popełnione przez tych funkcjonariuszy w okresie, o którym mowa w

zdaniu poprzedzającym, zawierające znamiona czynów zabronionych określonych w art. 187, 193 lub 194 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r.

- Kodeks karny albo art. 265 § 1, art. 266 § 1, 2 lub 4 lub art. 267 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r.

- Kodeks karny, dokonane przeciwko dokumentom w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o

dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) na szkodę osób, których te dokumenty dotyczą.

”

;

3)

w art. 4 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Bieg terminu przedawnienia zbrodni komunistycznych, w rozumieniu art. 2, niebędących zbrodniami wojennymi lub zbrodniami przeciwko ludzkości, rozpoczyna

się od dnia 1 sierpnia 1990 r. Karalność tych zbrodni ustaje po 40 latach, gdy czyn

stanowi zbrodnię zabójstwa, oraz po 30 latach, gdy czyn stanowi inną zbrodnię komunistyczną.

Przepisu art. 4 § 1 Kodeksu karnego nie stosuje się.

”

;

4)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są

1)

Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,

2)

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,

3)

Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego,

4)

jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności

jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954 r.,

5)

instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe

im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji

Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych,

6)

Akademia Spraw Wewnętrznych,

7)

Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza,

8)

Zarząd Główny Służby Wewnętrznej jednostek wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

oraz podległe mu komórki,

9)

Informacja Wojskowa,

10)

Wojskowa Służba Wewnętrzna,

11)

Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego,

12)

inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze,

w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych,

13)

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk wraz z wojewódzkimi i miejskimi

urzędami kontroli prasy, publikacji i widowisk oraz Główny Urząd Kontroli Publikacji

i Widowisk wraz z okręgowymi urzędami,

14)

Urząd do Spraw Wyznań oraz terenowe organy administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw wyznań stopnia wojewódzkiego.

2.

Do organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, należą także organy i instytucje

cywilne i wojskowe państw obcych o zadaniach podobnych do zadań organów, o których

mowa w ust. 1.

3.

Jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania

Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

”

;

5)

art. 6 uchyla się;

6)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Dokumentami, w rozumieniu ustawy, są

1)

wszelkie nośniki informacji, niezależnie od formy przechowywania informacji, w tym

w szczególności: akta, kartoteki, rejestry, pliki komputerowe, pisma, mapy, plany,

filmy i inne nośniki obrazu, nośniki dźwięku i wszelkich innych form zapisu, a także

kopie, odpisy i inne duplikaty tych nośników informacji,

2)

niezbędne do analizy informacji środki pomocnicze, a w szczególności programy na użytek

zautomatyzowanego przetwarzania danych.

”

;

7)

w art. 15

a)

w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

odwołania odpowiednio przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo przez Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej bezwzględną większością głosów lub przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej

bezwzględną większością głosów, na wniosek Kolegium Instytutu Pamięci podjęty większością

2/3 głosów ustawowego składu Kolegium, z powodu długotrwałej choroby lub upadku sit

powodujących trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków albo z powodu niewypełniania

obowiązków nałożonych przez ustawę.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W przypadku ustania członkostwa przed upływem kadencji właściwy organ dokonuje wyboru

albo powołania nowego członka, na okres do zakończenia kadencji Kolegium Instytutu

Pamięci.

”

;

8)

w art. 18

a)

w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

Biuro Lustracyjne.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

oddziałowe biura lustracyjne.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W delegaturach mogą być tworzone wydziały udostępniania i archiwizacji dokumentów,

referaty edukacji publicznej oraz referaty śledcze.

”

;

9)

w art. 19

a)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Dyrektor Głównej Komisji może powierzyć prokuratorowi oddziałowej komisji pełnienie

obowiązków naczelnika oddziałowej komisji na okres nieprzekraczający 6 miesięcy.

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 7-14 w brzmieniu

„

7.

Prokuratorów Biura Lustracyjnego i prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych powołuje

i odwołuje Prokurator Generalny na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci.

8.

Oddziałowym biurem lustracyjnym kieruje naczelnik oddziałowego biura lustracyjnego.

Naczelnika oddziałowego biura lustracyjnego powołuje spośród prokuratorów wymienionych

w ust. 7, i odwołuje Prokurator Generalny na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci.

9.

Dyrektor Biura Lustracyjnego może powierzyć prokuratorowi oddziałowego biura lustracyjnego

pełnienie obowiązków naczelnika oddziałowego biura lustracyjnego na okres nieprzekraczający

6 miesięcy.

10.

Biurem Lustracyjnym kieruje Dyrektor Biura Lustracyjnego, powoływany spośród prokuratorów

Biura Lustracyjnego i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Prokuratora

Generalnego zgłoszony w porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci.

11.

Kadencja Dyrektora Biura Lustracyjnego trwa 3 lata, licząc od dnia powołania; po upływie

kadencji Dyrektor Biura Lustracyjnego pełni swoje obowiązki do czasu powołania nowego

Dyrektora Biura Lustracyjnego.

12.

Ta sama osoba może być Dyrektorem Biura Lustracyjnego nie dłużej niż przez dwie kolejne

kadencje.

13.

Kadencja Dyrektora Biura Lustracyjnego ustaje z chwilą śmierci lub odwołania.

14.

Dyrektora Biura Lustracyjnego odwołuje się w przypadku

1)

zrzeczenia się stanowiska,

2)

stwierdzenia prawomocnym orzeczeniem sądu niezgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

3)

długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem,

4)

skazania za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego,

5)

skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

”

;

10)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

Pracownicy Instytutu Pamięci, także po ustaniu stosunku pracy, są obowiązani zachować

w tajemnicy wiadomości związane z działalnością Instytutu Pamięci, powzięte w związku

z zatrudnieniem w Instytucie Pamięci, z wyjątkiem uzyskanych w toku badań naukowych.

”

;

11)

dotychczasową treść art. 22 oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W odniesieniu do dokumentów przekazanych do archiwum Instytutu Pamięci, Prezesowi

Instytutu Pamięci przysługują uprawnienia określone w art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631, z późn. zm..

”

;

12)

w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Poza innymi zadaniami określonymi w ustawie Kolegium Instytutu Pamięci w szczególności zajmuje stanowisko w następujących sprawach

1)

przejęcia do zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci dokumentów spraw, o których mowa

w art. 1, i oceny ich kompletności,

2)

ustalania zasad ewidencjonowania, przechowywania, opracowywania, zabezpieczenia, udostępniania

i publikowania dokumentów,

3)

ustalania priorytetów w zakresie udostępniania dokumentów,

4)

oceniania polityki ścigania przez Instytut Pamięci przestępstw, o których mowa w art.

1 pkt 1 lit. a,

5)

oceniania działania Biura Lustracyjnego,

6)

ustalania programów badawczych w zakresie opracowywania działalności organów bezpieczeństwa

państwa, a także informowania oraz edukacji społeczeństwa,

7)

wyraża opinię o zasadności odmowy udzielenia zgody na udostępnienie dokumentów zgromadzonych

przez Instytut Pamięci w celach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

13)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Do archiwum Instytutu Pamięci przekazuje się dokumenty wytworzone w toku postępowań

prowadzonych przez sądy w sprawach, o których mowa w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Dokumenty wytworzone w toku postępowań prowadzonych przez sądy w sprawach, o których

mowa w art. 17 ustawy wymienionej w ust. 1, przekazuje się po upływie terminu do wniesienia

kasacji w danej sprawie, a jeśli kasacja została wniesiona - po jej rozpatrzeniu.

Z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie przekazuje się kopie

tych dokumentów.

”

;

14)

w art. 27

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Prezes Instytutu Pamięci może, po zawiadomieniu właściwego organu administracji rządowej

lub samorządu terytorialnego albo zawodowego, uzyskać wgląd w dokumenty, jeżeli istnieje

uzasadnione przypuszczenie, że zawierają one informacje z zakresu działania Instytutu

Pamięci.

2.

Każdy, kto posiada dokumenty, o których mowa w art. 25, jest obowiązany niezwłocznie

zawiadomić o tym fakcie Prezesa Instytutu Pamięci.

3.

Każdy organ administracji rządowej, samorządu terytorialnego albo zawodowego jest

obowiązany bezzwłocznie wydać Prezesowi Instytutu Pamięci, na jego żądanie, posiadane

dokumenty, o których mowa w art. 25. Obowiązek ten dotyczy także wydania kopii.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli dokumenty są niezbędne organowi, o którym mowa w ust. 3, do wykonywania jego

zadań ustawowych, można poprzestać na przekazaniu Prezesowi Instytutu Pamięci ich

kopii.

”

;

15)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Każdy, kto bez tytułu prawnego posiada dokumenty zawierające informacje z zakresu

działania Instytutu Pamięci, jest obowiązany wydać je bezzwłocznie Prezesowi Instytutu

Pamięci.

2.

Właściciel lub osoba mająca inny tytuł prawny do posiadania dokumentów, o których

mowa w ust. 1, jest obowiązana do ich udostępnienia Prezesowi Instytutu Pamięci, na

jego żądanie, w celu sporządzenia kopii.

3.

Prezes Instytutu Pamięci może zwracać się do wszelkich osób lub instytucji zagranicznych

o pomoc w udostępnianiu dokumentów.

”

;

16)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

W zakresie działalności archiwalnej Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje,

opracowuje, zabezpiecza i udostępnia dokumenty zbrodni oraz dokumenty ukazujące fakty

i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939-1990 i informujące o

poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach, wydaje na ich podstawie uwierzytelnione

odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje przechowywanych dokumentów.

”

;

17)

w art. 29a uchyla się ust. 2;

18)

art. 30-35 otrzymują brzmienie

„

Art. 30.

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

kopii dotyczących go dokumentów.

2.

Instytut Pamięci udostępnia kopie dostępnych dokumentów, o których mowa w ust. 1,

dotyczących wnioskodawcy, z wyjątkiem dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji.

3.

W udostępnianych kopiach dokumentów anonimizuje się dane osobowe osób trzecich.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów.

5.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów dotyczących

wnioskodawcy należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości ponownego złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Art. 31.

1.

Odmowa uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 30, w zakresie dotyczącym udostępnienia

dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji,

następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta jest równoznaczna z odmową

realizacji praw określonych w art. 33 ust. 2.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego lub ograniczyć je w zakresie w jakim udostępnienie

informacji wnioskodawcy uniemożliwia realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

Art. 32.

1.

Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 31 ust. 3, Prezes Instytutu Pamięci

wydaje decyzję, w której

1)

utrzymuje w mocy decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1,

2)

uchyla decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1, i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia

przez organ pierwszej instancji.

2.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji, o której mowa w ust. 1, lub je

ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji wnioskodawcy uniemożliwia

realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Wnioskodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm..

4.

Sąd administracyjny rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym.

5.

Przepisu art. 106 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi nie stosuje się.

6.

Wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym uzasadnia się tylko w przypadku uwzględnienia

skargi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko Prezesowi Instytutu Pamięci.

Skarżącemu doręcza się odpis wyroku.

7.

Po wydaniu wyroku sąd administracyjny niezwłocznie zwraca do Instytutu Pamięci akta

postępowania.

8.

Do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio ust. 4-6.

Art. 33.

1.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, ma prawo wystąpić

do Instytutu Pamięci z wnioskiem o udostępnienie do wglądu tych dokumentów bez anonimizacji.

2.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, i nie zachowały

się w stosunku do niego dokumenty, o których mowa w art. 31 ust. 1, ma prawo

-

na zasadach i w zakresie określonym w ustawie

-

do uzyskania kopii tych dokumentów, prawo do ujawnienia nazwisk oraz dalszych danych

identyfikujących tożsamość funkcjonariuszy, pracowników, żołnierzy oraz współpracowników

organów bezpieczeństwa państwa, prawo do zwrotu przedmiotów znajdujących się w archiwum

Instytutu Pamięci, które w momencie utraty stanowiły jej własność lub były w jej posiadaniu,

i prawo zastrzeżenia swoich danych osobowych.

3.

Niezanonimizowane dokumenty udostępnia się do wglądu w oryginałach lub kopiach w siedzibie

oddziału Instytutu Pamięci właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy,

chyba że we wniosku wskazał on inny oddział, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1. Przepis art. 34 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

4.

Każdy, kto uzyskał wgląd w dotyczące go niezanonimizowane dokumenty, może złożyć do

Instytutu Pamięci wniosek o zamieszczenie danych osobowych osoby trzeciej w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, jeżeli w treści udostępnionych mu dokumentów znajdują

się informacje mogące stanowić podstawę do zamieszczenia danych osobowych innej osoby

w tym katalogu.

Art. 34.

1.

Wydanie niezanonimizowanych kopii dokumentów następuje na pisemny wniosek osoby, o

której mowa w art. 33 ust. 2.

2.

Na żądanie wnioskodawcy należy uwierzytelnić wydawane kopie dokumentów.

3.

Wydanie kopii dokumentów następuje w siedzibie oddziału Instytutu Pamięci właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy, chyba że we wniosku wskazał on inny

oddział, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

4.

Wnioskodawca powinien być zawiadomiony na piśmie o terminie wydania kopii dokumentów

przynajmniej na 7 dni przed tym terminem. Wydanie kopii dokumentów powinno być udokumentowane

protokołem, który podpisuje wnioskodawca i upoważniony pracownik Instytutu Pamięci.

5.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, Instytut Pamięci wydaje

znajdujące się w jego archiwum przedmioty, które w momencie utraty stanowiły jej własność

lub były w jej posiadaniu.

6.

Przed wydaniem przedmiotów Instytut Pamięci może sporządzić i zachować ich kopie;

o fakcie tym należy poinformować wnioskodawcę.

7.

W zakresie określonym w ust. 5 przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 35.

1.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, podaje się tej osobie nazwiska

i dalsze dane identyfikujące tożsamość osób, które przekazywały o niej informacje

organom bezpieczeństwa państwa, jeżeli można je jednoznacznie określić na podstawie

dokumentów danego organu bezpieczeństwa państwa, i o ile w dokumentach udostępnionych

do wglądu na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się pseudonimy

lub nazwiska tych osób.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli w dokumentach udostępnionych do wglądu

na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się nazwiska pracowników

i funkcjonariuszy, którzy zbierali lub oceniali informacje o wnioskodawcy lub prowadzili

osoby, które przekazywały organom bezpieczeństwa państwa te informacje.

3.

Odmawia się podania nazwisk oraz innych danych identyfikujących tożsamość osób, które

udzielały jedynie informacji o przestępstwach pospolitych.

4.

Od odmowy udostępnienia danych identyfikujących tożsamość osób, o których mowa w ust.

1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

5.

W zakresie określonym w ust. 1 i 2 przepisy art. 34 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

”

;

19)

po art. 35 dodaje się art. 35a-35c w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Wnioski, o których mowa w art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 1 i 5, składa

się osobiście w siedzibie Instytutu Pamięci, jego oddziałach i delegaturach lub za

pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza.

2.

Osoba mająca stałe miejsce zamieszkania za granicą może złożyć wniosek osobiście w

polskiej placówce konsularnej, przy czym podpis wnioskodawcy uwierzytelnia konsul.

Wniosek taki może być również złożony za pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia

podpisu wnioskodawcy przez notariusza lub inną osobę uprawnioną do uwierzytelniania

podpisów zgodnie z prawem państwa, w którym ta czynność zostanie dokonana.

3.

Po złożeniu wniosku wnioskodawca może ustanowić pełnomocnika do realizacji przysługujących

mu praw wynikających z ustawy.

4.

Uprawnienia wynikające z art. 30-35 i 35b może wykonywać osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

5.

Jeżeli realizacja praw wynikających z art. 30-35 i 35b następuje przez osobę najbliższą,

o której mowa w ust. 4, należy we właściwym wniosku wskazać imię i nazwisko osoby

zmarłej, której praw on dotyczy.

Art. 35b.

1.

Każdy ma prawo załączyć do zbioru dotyczących go dokumentów własne uzupełnienia, sprostowania,

uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie. Dane już zawarte w dokumentach

nie ulegają zmianie.

2.

Uzupełnienia, sprostowania, uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie

dołącza się do zbioru dokumentów z oznaczeniem ich w sposób pozwalający na ich odróżnienie

od dokumentów zgromadzonych przez Instytut Pamięci w trybie art. 25.

Art. 35c.

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

dokumentów osobowych dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów, w szczególności imię i nazwisko oraz informacje

o miejscu pracy lub działania pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa, którego dotyczyć mają dokumenty.

3.

Funkcjonariusze i pracownicy organów bezpieczeństwa państwa mogą uzyskać na swój wniosek

kopie dotyczących ich dokumentów osobowych.

4.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów osobowych

dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa państwa, którymi

zainteresowany był wnioskodawca, należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości

ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

”

;

20)

art. 36 i 37 otrzymują brzmienie

„

Art. 36.

1.

Dokumenty zgromadzone przez Instytut Pamięci, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa

w art. 39, udostępnia się organom władzy publicznej oraz innym instytucjom, organizacjom

i osobom w celach

1)

wykonywania zadań ustawowych,

2)

prowadzenia badań naukowych, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na to zgodę,

3)

prowadzenia działalności dziennikarskiej, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na

to zgodę.

1a.

Prezes Instytutu Pamięci odmawia udzielenia zgody na udostępnienie dokumentów, o której

mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, po zasięgnięciu opinii Kolegium Instytutu.

2.

Podmioty, którym dokumenty zostały udostępnione, ponoszą odpowiedzialność prawną za

sposób ich wykorzystania, o czym należy je poinformować.

3.

W trybie określonym w ust. 1 pkt 2 i 3 nie mogą być wnioskodawcy udostępnione dokumenty,

o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

Art. 37.

1.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, i nie zachowały się w stosunku do niej dokumenty, o których mowa w

art. 31 ust. 1, może zastrzec, że dotyczące jej dane osobowe zebrane w sposób tajny

w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych organów bezpieczeństwa państwa nie będą

udostępniane w celach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, przez określony

czas, jednakże nie dłużej niż przez 50 lat od daty ich wytworzenia.

2.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów może zastrzec, że dotyczące jej informacje ujawniające jej pochodzenie

etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność wyznaniową oraz dane o stanie

zdrowia i życiu seksualnym, a także ujawniające jej stan majątkowy, a w szczególności

nieruchomości oraz rzeczy ruchome stanowiące dobra kultury w rozumieniu przepisów

o ochronie dóbr kultury, nie będą udostępnione.

3.

Prezes Instytutu Pamięci informuje o prawie zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i

2.

4.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, może wyrazić zgodę na udostępnianie swoich danych osobowych, określonych

w ust. 1, wskazanym organom władzy publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom,

a także na ich powszechną dostępność.

5.

Dane osobowe, określone w ust. 1, mogą być jednakże udostępniane w celach, o których

mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli

1)

osoba, której dotyczą te dane, albo w przypadku jej śmierci osoba najbliższa wyrazi

na to zgodę,

2)

odnoszą się do publicznego wystąpienia osoby, której dotyczą, do jej działalności

publicznej lub politycznej lub są danymi osobowymi wymaganymi przez ustawę w związku

z pełnieniem funkcji publicznej.

6.

Cele, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, można realizować także po anonimizacji

danych osobowych, i informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, w kopiach dokumentów.

7.

Prawo do zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz prawo do wyrażenia zgody na

udostępnienie swoich danych osobowych, określonych w ust. 1, wskazanym organom władzy

publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom nie przysługuje w stosunku do

dokumentów, o których mowa w art. 36 ust. 3.

”

;

21)

w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dokumenty organów bezpieczeństwa państwa mogą być wykorzystywane przez upoważnionych

funkcjonariuszy służb specjalnych w ramach ich zadań ustawowych, jeśli zawierają informację

o przestępstwie szpiegostwa, przestępstwie o charakterze terrorystycznym, przestępstwie

godzącym w podstawy ekonomiczne państwa lub przestępstwie korupcji w rozumieniu ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm. lub przestępstwie godzącym w porządek konstytucyjny Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

22)

w art. 39 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Minister Obrony

Narodowej, w porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci, dokonują co 5 lat okresowych

przeglądów dokumentów zgromadzonych w zbiorze wyodrębnionym. W przypadku stwierdzenia

ustąpienia przesłanek uzasadniających zastrzeżenie Prezes Instytutu Pamięci podejmuje

z urzędu, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa

Agencji Wywiadu oraz Ministra Obrony Narodowej, albo na wniosek tych organów, decyzję

o uchyleniu lub skróceniu okresu zastrzeżenia. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

23)

po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu

„

Art. 39a.

Przepis art. 39 nie ogranicza uprawnień sądu i prokuratora oddziałowej komisji w sprawach

dotyczących zbrodni określonych w art. 1 pkt 1 lit. a oraz uprawnień sądu w postępowaniu

lustracyjnym i prokuratora Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego

w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 52e ust. 3a.

”

;

24)

art. 41 uchyla się;

25)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

Jeżeli Dyrektor Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci zostanie

zawiadomiony, że znajdujące się w dokumentach dane osobowe są nieprawdziwe, to informacje

o tym dołącza się do zbioru dokumentów dotyczących danej osoby.

”

;

26)

w art. 43 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W sprawach rozstrzyganych decyzją administracyjną, w myśl przepisów niniejszej ustawy,

organem pierwszej instancji jest dyrektor oddziału Instytutu Pamięci. Organem odwoławczym

jest Prezes Instytutu Pamięci.

”

;

27)

art. 44 uchyla się;

28)

w art. 45

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prokuratorom Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych

komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawach określonych w art.

1 pkt 1 lit. a przysługują wszystkie uprawnienia prokuratora, także w sprawach podlegających

orzecznictwu sądów wojskowych.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do prowadzenia śledztw przez Instytut Pamięci stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.

”

,

c)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W sądowym postępowaniu odwoławczym na skutek wniesienia apelacji oraz kasacji występują

prokuratorzy Głównej Komisji.

”

,

d)

po ust. 9 dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Dyrektor Głównej Komisji wnosi kasację w zastępstwie Prokuratora Generalnego w sprawach,

o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w tym także należących do właściwości sądów

wojskowych.

”

;

29)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

Instytut Pamięci wszczyna z urzędu śledztwo w sprawach o przestępstwa określone w

art. 54 i 55.

”

;

30)

w art. 47

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Dyrektor Głównej Komisji jest prokuratorem przełożonym prokuratorów tej Komisji oraz

komisji oddziałowych. Naczelnik komisji oddziałowej jest prokuratorem przełożonym

prokuratorów tej komisji.

2.

Polecenia Prokuratora Generalnego inne niż określone w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753, Nr 124, poz. 782 i Nr 141, poz. 944 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 607), wykraczające poza zakres zadań Instytutu Pamięci, mogą być wydawane prokuratorom

Głównej Komisji i oddziałowych komisji tylko za zgodą Prezesa Instytutu Pamięci.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Prokurator Generalny może przywrócić na wcześniej zajmowane lub równorzędne stanowisko

w powszechnej lub wojskowej jednostce prokuratury prokuratora Głównej Komisji i oddziałowej

komisji, co do którego Prezes Instytutu Pamięci wystąpił, po zasięgnięciu opinii Dyrektora

Głównej Komisji, z takim wnioskiem. Złożenie wniosku nie jest związane z postępowaniem

dyscyplinarnym.

4b.

W przypadku stwierdzenia, że prokurator Głównej Komisji i oddziałowej komisji nie

może ze względów zdrowotnych pełnić służby w Instytucie Pamięci, Prokurator Generalny

przenosi go na stanowisko równorzędne do innej jednostki organizacyjnej prokuratury,

Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora.

”

;

31)

art. 48 i 49 otrzymują brzmienie

„

Art. 48.

Prokurator oddziałowej komisji wydaje postanowienie o wszczęciu albo odmowie wszczęcia

śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w terminie 3 miesięcy

od otrzymania zawiadomienia o przestępstwie. Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła

zawiadomienie, nie zostanie w ciągu 4 miesięcy od dnia jego złożenia powiadomiona

o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratura

nadrzędnego.

Art. 49.

Po upływie 3 miesięcy od daty wszczęcia śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa

w art. 1 pkt 1 lit. a, prokurator prowadzący je składa prokuratorowi nadrzędnemu sprawozdanie

z dokonanych czynności. Sprawozdanie takie składa się po upływie każdego trzymiesięcznego

okresu śledztwa. Terminów dotyczących ukończenia śledztwa, określonych w art. 310 Kodeksu postępowania karnego, nie stosuje się.

”

;

32)

w art. 51

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do zgromadzenia i kolegium prokuratorów Głównej Komisji stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze o zgromadzeniu i kolegium prokuratury apelacyjnej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dyrektor Głównej Komisji jest przełożonym dyscyplinarnym w stosunku do prokuratorów

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji

ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Rzecznika Dyscyplinarnego dla prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

wyznacza Prokurator Generalny spośród prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu na wniosek Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu. Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami Dyrektora Głównej Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

;

33)

po art. 52 dodaje się Rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Funkcje lustracyjne Instytutu Pamięci

Art. 52a.

Do zadań Biura Lustracyjnego należy w szczególności

1)

prowadzenie rejestru oświadczeń lustracyjnych, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów,

2)

analiza oświadczeń lustracyjnych oraz zbieranie informacji niezbędnych do prawidłowej

ich oceny,

3)

przygotowywanie postępowań lustracyjnych,

4)

sygnalizowanie odpowiednim organom o niewywiązywaniu się organów pozasądowych z obowiązków

nałożonych przez ustawę,

5)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty

a)

wytworzone przez daną osobę lub przy jej udziale w związku z czynnościami wykonywanymi

w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

z których treści wynika, że dana osoba

-

była traktowana przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

-

zobowiązała się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

-

realizowała zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności

dostarczała temu organowi informacji,

6)

przygotowywanie i publikowanie na podstawie dokumentów zgromadzonych w archiwum Instytutu

Pamięci katalogów zawierających dane osobowe pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy

organów bezpieczeństwa państwa, ze wskazaniem stopnia służbowego zajmowanych stanowisk,

oraz organów bezpieczeństwa państwa, w których pełnili służbę lub pracowali,

7)

przygotowywanie I publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty świadczące o tym, że organy bezpieczeństwa państwa zbierały

o nich informacje na podstawie celowo gromadzonych danych, w tym w sposób tajny, a

wobec osób tych nie stwierdzono istnienia dokumentów świadczących, że byli pracownikami,

funkcjonariuszami, żołnierzami organów bezpieczeństwa państwa lub współpracowali z

organami bezpieczeństwa państwa; publikacje nie obejmują danych osobowych osób, w

stosunku do których zachowały się dokumenty uzasadniające publikację ich danych osobowych

na podstawie pkt 8; przed umieszczeniem w katalogu należy uzyskać zgodę osoby, której

te dane dotyczą,

8)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, które zajmowały

kierownicze stanowiska w byłej Polskiej Partii Robotniczej i byłej Polskiej Zjednoczonej

Partii Robotniczej oraz Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym i Stronnictwie Demokratycznym,

a także były członkami Rady Ministrów państwa komunistycznego do dnia 23 sierpnia

1989 r. lub były w tym okresie kierownikami centralnych organów administracji państwowej.

Art. 52aa.

Do zadań oddziałowego biura lustracyjnego należy w szczególności

1)

przygotowanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

2)

realizacja zadań określonych w art. 52a pkt 2-4,

3)

przygotowywanie katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8.

Art. 52b.

1.

Każdy katalog, o którym mowa w art. 52a pkt 5, 6 i 8, zawiera

1)

dane osobowe: imię i nazwisko (imiona i nazwiska, w tym imiona i nazwiska poprzednie,

jeżeli były używane oraz nazwisko rodowe), imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia,

2)

opis danej kategorii pracy, służby lub współpracy,

3)

informacje o rodzajach dokumentów zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci,

zawierających dane osobowe osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

4)

przebieg pracy, służby lub współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, osoby, której

dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

5)

treść zapisów ewidencyjnych w dokumentach zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu

Pamięci, dotyczących osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, przy

czym kolejne rejestracje traktuje się odrębnie,

6)

wzmiankę o ewentualnych uzupełnieniach, sprostowaniach, uaktualnieniach, wyjaśnieniach

lub dokumentach złożonych przez osobę, której dane osobowe zostały zamieszczone w

katalogu, do zbioru dokumentów organu bezpieczeństwa państwa znajdujących się w zasobie

archiwalnym Instytutu Pamięci,

7)

informację o złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

8)

informację o wyniku postępowania lustracyjnego.

2.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, zamieszcza się ponadto informację o wniosku,

o którym mowa w art. 52d ust. 2.

2a.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 7, zamieszcza się dane, o których mowa w

ust. 1 pkt 1 i 6-8.

3.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w art. 52a pkt 5, w katalogu zamieszcza się przedstawione przez tę osobę wyjaśnienia

dotyczące informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5.

4.

Zapisami ewidencyjnymi, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są informacje zawarte w dziennikach

rejestracyjnych, dziennikach archiwalnych, kartotekach i dokumentach o podobnym charakterze.

Art. 52c.

1.

Katalogi, o których mowa w art. 52a pkt 5, tworzy się oddzielnie dla każdej grupy

osób, zgodnie z kategoriami współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, określonymi

w załączniku do ustawy.

2.

W przypadku, gdy współpraca danej osoby z organami bezpieczeństwa państwa odpowiada

formom działalności określonym w załączniku do ustawy, a nie została w taki sposób

oznaczona w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa, dane osobowe tej osoby zamieszcza

się w katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, w kategorii odpowiadającej rodzajowi

współpracy, wraz z przyporządkowaniem do stosownej formy współpracy. Informację w

tym zakresie zamieszcza się w katalogu.

3.

W odrębnym katalogu zamieszcza się dane osobowe osoby, w stosunku do której zachowały

się wyłącznie zapisy ewidencyjne. Przepis ust. 2 stosuje się.

4.

Katalogi, o których mowa w ust. 1 i 3, są aktualizowane nie rzadziej niż raz na 6

miesięcy.

Art. 52d.

1.

Osoba, której dane osobowe zostały umieszczone w katalogu, o którym mowa w art. 52a

pkt 5, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu dotyczącą jej osoby, może

złożyć oświadczenie lustracyjne. Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje

się odpowiednio.

2.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w ust. 1, i która złożyła oświadczenie lustracyjne, każdemu przysługuje wgląd do kopii

dokumentów dotyczących tej osoby, zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci.

Przepisy art. 30 ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

Uprawnienia wynikające z ust. 2 może wykonywać osoba najbliższa zmarłego w rozumieniu

art. 115 § 11 Kodeksu karnego, przy czym osoba ta nie składa oświadczenia lustracyjnego.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, dotyczącą zmarłego może wystąpić do sądu. Sąd orzeka

o zasadności albo braku podstaw do zamieszczenia w katalogu danych osobowych zmarłego.

Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 52e.

1.

Analizy oświadczeń lustracyjnych dokonuje się z uwzględnieniem kolejności, według

której zostały wymienione funkcje publiczne w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

2.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od analizy oświadczeń według kolejności,

o której mowa w ust. 1. O takich odstępstwach przekazuje się informacje wraz z uzasadnieniem

do sądu.

3.

W przypadku powstania wątpliwości co do zgodności oświadczenia z prawdą, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego informuje o tym

osobę, na której ciążył obowiązek złożenia oświadczenia, a także informuje o możliwości

złożenia wyjaśnień; z czynności złożenia wyjaśnień sporządza się protokół.

3a.

Prokurator Biura Lustracyjnego i oddziałowego biura lustracyjnego, w ramach czynności

określonych w art. 52a pkt 3, może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów

i pisemnych wyjaśnień, a w razie potrzeby przesłuchiwać świadków, zasięgać opinii

biegłych oraz dokonywać zatrzymania rzeczy lub przeszukania, a także może stosować

kary porządkowe. Do tych czynności stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

4.

W terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia informacji, o której mowa w ust. 3, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego składa wniosek

do sądu o wszczęcie postępowania lustracyjnego albo powiadamia osobę, na której ciążył

obowiązek złożenia oświadczenia, o braku podstaw do złożenia takiego wniosku.

Art. 52f.

Prokurator Biura Lustracyjnego, prokurator oddziałowego biura lustracyjnego oraz upoważnieni

pracownicy Biura Lustracyjnego i oddziałowych biur lustracyjnych mają pełny dostęp

do dokumentacji, ewidencji i pomocy informacyjnych, bez względu na formę ich utrwalenia,

zgromadzonych lub wytworzonych do dnia 31 lipca 1990 r. przez

1)

Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Sprawiedliwości

oraz Ministra Spraw Zagranicznych, a także przez podległe, podporządkowane lub nadzorowane

przez nich organy i jednostki organizacyjne,

2)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu.

Art. 52g.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 przepisy art. 47 i 51 stosuje się odpowiednio do prokuratorów

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych, przy czym uprawnienia

Dyrektora Głównej Komisji w stosunku do prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych przysługują Dyrektorowi Biura Lustracyjnego.

2.

Dyrektor Biura Lustracyjnego jest prokuratorem przełożonym prokuratorów tego Biura

oraz oddziałowych biur lustracyjnych. Naczelnik oddziałowego biura lustracyjnego jest

prokuratorem przełożonym prokuratorów tego biura.

”

;

34)

w art. 53

a)

pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

informuje społeczeństwo o strukturach i metodach działania instytucji, w ramach których

zostały popełnione zbrodnie przeciwko Narodowi Polskiemu, oraz informuje o strukturach,

obsadzie personalnej i sposobach działania organów bezpieczeństwa państwa,

2)

prowadzi badania naukowe nad najnowszą historią Polski, a także udostępnia zgromadzone

dokumenty innym placówkom naukowym i osobom w celu prowadzenia takich badań, z zachowaniem

warunków określonych w ustawie,

3)

udziela informacji na temat zgromadzonych dokumentów oraz publikuje wydawnictwa naukowe

i popularnonaukowe, w tym inwentarze archiwalne,

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

prowadzi działalność edukacyjną, wystawienniczą i wydawniczą.

”

;

35)

w art. 54 ust. 3 i 4 uchyla się;

36)

art. 71 otrzymuje brzmienie

„

Art. 71.

W działalności Instytutu Pamięci, określonej w art. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..”.

”

;

”

;

25)

w art. 40 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w załączniku 2c do ustawy pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11.

Czy w latach 1944-1990 był(a) Pan(i) pracownikiem lub współpracownikiem organów bezpieczeństwa

państwa w rozumieniu ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162)?

□ □ □

TAK NIE NIE DOTYCZY

””

;

””

;

26)

w art. 41 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

w art. 53 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia

w partii komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii

Robotniczej), jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

”

;

2)

w art. 54 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

””

;

””

;

27)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

W ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 46, poz. 499, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nie mają prawa wybieralności osoby, wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu

stwierdzające utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21 a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

”

;

2)

w art. 144 w ust. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w stosunku do każdego kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

3)

art. 145 uchyla się;

4)

w art. 147 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o

których mowa w art. 144 ust. 5 pkt 3, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

;

5)

w art. 152 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych,

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

”

;

6)

art. 174 uchyla się;

7)

w art. 177

a)

w ust. 1

-

w pkt 7 w lit. d przecinek zastępuje się kropką,

-

uchyla się pkt 8,

b)

uchyla się ust. 5;

8)

art. 210 uchyla się;

9)

w art. 213

a)

w ust. 1

-

pkt 7 w lit. d przecinek zastępuje się kropką,

-

uchyla się pkt 8,

b)

uchyla się ust. 5.

”

;

28)

art. 43 otrzymuje brzmienie

„

Art. 43.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

karny - do spraw z zakresu prawa karnego w pierwszej i drugiej instancji, do spraw

zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych w pierwszej instancji oraz do spraw rozpoznawanych

w drugiej instancji przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec

nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek

o orzeczenie środka poprawczego,

”

;

2)

w art. 18

a)

w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

karny - do rozpoznawanych w drugiej instancji spraw z zakresu prawa karnego oraz spraw

zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych,

”

,

b)

uchyla się § 2;

3)

w art. 20 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń

lustracyjnych z właściwości innego sądu okręgowego z obszaru tej samej apelacji, kierując

się ilością spraw wpływających do sądów okręgowych oraz względami ekonomii postępowania

lustracyjnego;

”

;

4)

w art. 57 w § 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Zgłaszający urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. dołącza również oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

””

;

””

;

29)

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu

„

Art. 43a.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082, z późn. zm. w art. 10 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

””

;

30)

art. 44 uchyla się;

31)

art. 45 otrzymuje brzmienie

„

Art. 45.

W ustawie z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych

organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych

ustaw

(Dz. U. Nr 25, poz. 253, z późn. zm. w art. 71 ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Prezes zarządu, wiceprezesi oraz członkowie zarządu spółki powstałej w trybie art.

1 ust. 7 oraz kierownicy jednostek organizacyjnych tej spółki są osobami pełniącymi

funkcje publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162), w szczególności mają obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust.

1 tej ustawy.

””

;

””

;

32)

w art. 46 uchyla się pkt 1;

33)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

W ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta

miasta

(Dz. U. Nr 113, poz. 984, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

w przypadku kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie, o

którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy,

”

;

2)

w art. 9 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Gminna komisja wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o których

mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1a, do oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania kandydata.

”

;

3)

w art. 10 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Na liście zamieszcza się również treść oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

””

;

34)

art. 48 uchyla się;

35)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. - Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

(Dz. U. Nr 25, poz. 219) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Nie mają prawa wybieralności osoby, wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu

stwierdzające utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21 a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

”

;

2)

w art. 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zgłoszenie listy okręgowej powinno spełniać warunki wynikające z przepisów art. 144

ust. 1-5 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu, z tym że przepisy art. 144 ust.

5 pkt 3 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu nie mają zastosowania do kandydata

niebędącego obywatelem polskim.

”

;

3)

w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych,

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

””

;

36)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417 i Nr 264, poz. 2205 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 29 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Osoba ubiegająca się o zatrudnienie na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej, urodzona

przed dniem 1 sierpnia 1972 r., składa oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 30 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 29 ust. 3.

”

;

3)

w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

”

;

4)

w art. 52 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

””

;

””

;

37)

art. 51 uchyla się;

38)

w art. 52 uchyla się pkt 1;

39)

w art. 53 uchyla się pkt 1;

40)

w art. 55 pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

w art. 60 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

”

;

2)

w art. 61 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

”

;

3)

w art. 64 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

””

;

””

;

41)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

1.

Osoba urodzona przed dniem 1 sierpnia 1972 r., która w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy pełni funkcję publiczną wymienioną w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia powiadomienia,

o którym mowa w ust. 2.

2.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 8, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, powiadamia osobę, o której mowa w ust. 1, o obowiązku przedłożenia

temu organowi oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1, oraz informuje o skutku

niedopełnienia tego obowiązku, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a.

W stosunku do osób pełniących funkcje organu lub członka organu jednostki samorządu

terytorialnego lub organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzących z wyborów powszechnych,

organem właściwym do dokonania czynności, o których mowa w ust. 2, jest wojewoda.

3.

W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli pełnią więcej niż jedną funkcję

publiczną wymienioną w art. 4, obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art.

7 ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli złożą one to oświadczenie jednemu z organów

właściwych do przedłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 8. Pozostałym organom

właściwym należy przedłożyć informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a.

4.

Osoba, która po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nadal kandyduje lub ubiega

się o objęcie funkcji publicznej, wymienionej w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, przed objęciem tej funkcji.

”

;

42)

art. 57 otrzymuje brzmienie

„

Art. 57.

1.

W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia lustracyjnego przez osobę, zobowiązaną

do jego złożenia na podstawie art. 56 ust. 1, następuje skutek określony w art. 21e

ust. 1.

2.

Pozbawienie funkcji publicznej osoby, o której mowa w ust. 1, następuje z mocy prawa

z dniem, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. Fakt pozbawienia funkcji

publicznej stwierdza podmiot właściwy w sprawie pozbawienia lub stwierdzenia wygaśnięcia

funkcji publicznej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sędziego, który w przypadku niezłożenia

oświadczenia w terminie, podlega w tym zakresie sądownictwu dyscyplinarnemu. Za niezłożenie

przez sędziego oświadczenia, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia sędziego z urzędu.

Przepisów o przedawnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się.

4.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 3,

występują podmioty, o których mowa w art. 114 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.

”

;

43)

po art. 57 dodaje się art. 57a w brzmieniu

„

Art. 57a.

Do dnia 31 grudnia 2007 r. przepisy art. 4 pkt 23 i art. 8 pkt 22 stosuje się odpowiednio

do członka organu zarządzającego, nadzorczego lub kontrolnego podmiotu podlegającego

nadzorowi Komisji Nadzoru Bankowego.

”

;

44)

art. 58 otrzymuje brzmienie

„

Art. 58.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej utworzy rejestr oświadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1.

”

;

45)

art. 59 otrzymuje brzmienie

„

Art. 59.

1.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Instytut Pamięci Narodowej

rozpocznie publikację katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8 ustawy wymienionej

w art. 39.

2.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5 ustawy wymienionej w art. 39, w pierwszej

kolejności zamieszcza się dane osobowe osób pełniących istotną rolę w życiu publicznym,

społecznym, gospodarczym i kulturalnym.

”

;

46)

w art. 60 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Należności i zobowiązania Biura Rzecznika Interesu Publicznego stają się z dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy należnościami i zobowiązaniami Instytutu Pamięci Narodowej.

2b.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Instytut Pamięci Narodowej wstępuje w prawa

i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez Biuro Rzecznika Interesu

Publicznego.

”

;

47)

art. 61 otrzymuje brzmienie

„

Art. 61.

W terminie, o którym mowa w art. 63b ust. 2, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty, o których mowa w art. 3.

”

;

48)

w art. 62

a)

ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy minister

właściwy do spraw wewnętrznych oraz Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef

Agencji Wywiadu przekażą do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty organów

bezpieczeństwa państwa, a także akta funkcjonariuszy i żołnierzy wytworzone lub gromadzone

w okresie do dnia 31 lipca 1990 r.

2.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Minister

Obrony Narodowej przekaże do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty organów

bezpieczeństwa państwa, a także akta funkcjonariuszy i żołnierzy tych służb wytworzone

lub gromadzone w okresie do dnia 31 grudnia 1990 r.

3.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy

Archiwum Akt Nowych oraz innych archiwów państwowych przekażą do archiwum Instytutu

Pamięci Narodowej dokumenty, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy wymienionej

w art. 39.

4.

Nie później niż w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dyrektorzy

Archiwum Akt Nowych oraz innych archiwów państwowych przygotują do udostępnienia pracownikom

i prokuratorom Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty wytworzone lub zgromadzone przez

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk oraz wojewódzkie i miejskie urzędy

kontroli prasy, publikacji i widowisk, Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk

oraz okręgowe urzędy, a także przez Urząd do Spraw Wyznań oraz terenowe organy administracji

państwowej o właściwości szczególnej do spraw wyznań stopnia wojewódzkiego.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu

z Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej, ustalą, czy w odniesieniu do dokumentów przekazywanych

do archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w trybie określonym w ust. 1-3, nie zachodzą

przesłanki do zastrzeżenia dostępu, o którym mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 39. Wniosek o zatwierdzenie zastrzeżenia dostępu do określonych dokumentów,

o którym mowa w art. 39 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 39, powinien zostać złożony

przed przekazaniem dokumentów do Instytutu Pamięci Narodowej.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej może, w każdym czasie, zażądać od organów, o których

mowa w ust. 1-3, dokumentów nieprzekazanych. Przekazanie dokumentów następuje w terminie

wyznaczonym przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej.

”

,

d)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do innych instytucji i organów władzy publicznej.

”

;

49)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

1.

Wnioski i pytania, o których mowa w art. 30 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

dotychczasowym, niezrealizowane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, traktuje

się jako wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

ustalonym niniejszą ustawą.

2.

Do spraw, o których mowa w ust. 1, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą.

3.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pokrzywdzony w rozumieniu

art. 6 ustawy, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym, który uzyskał

prawo wglądu do dotyczących go dokumentów i nie zrealizował tego prawa przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, może uzyskać wgląd do dotyczących go dokumentów

na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym,

po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 albo informacji, o której

mowa w art. 7 ust. 3a, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego miejscowo ze względu na

realizację prawa wglądu do dokumentów.

”

;

50)

po art. 63 dodaje się art. 63a-63c w brzmieniu

„

Art. 63a.

1.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, toczą się według przepisów dotychczasowych, z zastrzeżeniem ust. 2-6.

2.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, uprawnienia i obowiązki Rzecznika Interesu

Publicznego przejmuje dyrektor Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub

wyznaczony przez niego prokurator Biura Lustracyjnego albo oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 18.

4.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w pierwszej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd okręgowy, właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

5.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w drugiej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd apelacyjny, właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

6.

Sprawy, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie niezwłocznie

przekaże właściwym sądom do rozpoznania.

7.

Sąd okręgowy w przypadku, o którym mowa w ust. 4, oraz sąd apelacyjny w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, prowadzi rozprawę od początku.

Art. 63b.

1.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., są jawne, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Sąd Apelacyjny w Warszawie

w składzie jednego sędziego wydaje postanowienie w sprawie jawności akt, o których

mowa w ust. 1, albo odmawia ich ujawnienia. Na postanowienie sądu osobie lustrowanej

oraz prokuratorowi Biura Lustracyjnego lub prokuratorowi oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej, przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

3.

Sąd rozpatruje sprawy, o których mowa w ust. 1, według kolejności wpływu wniosków

Rzecznika Interesu Publicznego do Wydziału Lustracyjnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

4.

Sąd postanawia o jawności akt w przypadku, gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności,

o których mowa w art. 18 ust. 2 lub 2a.

5.

Niezwłocznie po rozpoznaniu zażalenia, o którym mowa w ust. 2, albo po upływie terminu

do jego wniesienia, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie przekazuje akta, o których

mowa w ust. 1, Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej.

6.

Do akt, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 18 ust. 5.

Art. 63c.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Państwowa Komisja Wyborcza

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej będące w jej posiadaniu oświadczenia

lustracyjne, złożone na podstawie ustawy, o której mowa w art. 66.

”

;

51)

art. 66 otrzymuje brzmienie

„

Art. 66.

Traci moc ustawa z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., z wyjątkiem art. 30.

”

;

52)

w art. 67

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2007 r., z wyjątkiem

”

,

b)

uchyla się pkt 2;

53)

do ustawy dodaje się załączniki nr 1 i 2 w brzmieniu określonym w załączniku nr 1

do niniejszej ustawy.

Ustawa określa zasady i tryb ujawniania informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa oraz treści tych dokumentów, znajdujących się w archiwum Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwanego dalej „Instytutem

Pamięci Narodowej”, tryb składania oraz oceny zgodności z prawdą oświadczeń dotyczących

pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami

w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, z 2000 r. Nr 48, poz. 553, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 139, poz. 1326, z 2005 r. Nr 64, poz. 567, Nr 167, poz. 1398 i Nr 222, poz. 1914 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 218, poz. 1592) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej wchodzi jedenastu członków, w tym

1)

siedmiu wybieranych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej bezwzględną większością głosów,

2)

dwóch wybieranych przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej bezwzględną większością głosów,

3)

dwóch powoływanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

2)

do ustawy dodaje się załącznik w brzmieniu określonym w załączniku nr 2 do niniejszej

ustawy.

Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nastąpi w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

1.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest świadoma i tajna współpraca z ogniwami operacyjnymi

lub śledczymi organów bezpieczeństwa państwa w charakterze tajnego informatora lub

pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji.

2.

Współpracą w rozumieniu ustawy jest również świadome działanie, którego obowiązek

wynikał z ustawy obowiązującej w czasie tego działania w związku z pełnioną funkcją,

zajmowanym stanowiskiem, wykonywaną pracą lub pełnioną służbą, jeżeli informacje przekazywane

były organom bezpieczeństwa państwa w zamiarze naruszenia wolności i praw człowieka

i obywatela.

3.

Służbą w rozumieniu ustawy nie jest pełnienie jej w organach, o których mowa w art.

2, której obowiązek wynikał z ustawy obowiązującej w tym czasie.

Osobami pełniącymi funkcje publiczne w rozumieniu ustawy są

1)

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

poseł, senator, poseł do Parlamentu Europejskiego;

3)

osoba zajmująca kierownicze stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm.;

4)

członek Rady Polityki Pieniężnej;

5)

członek Zarządu Narodowego Banku Polskiego;

6)

członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

7)

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia i jego zastępcy;

8)

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i jego zastępcy;

9)

Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i jego zastępcy;

10)

Przewodniczący, Zastępcy Przewodniczącego oraz członkowie Komisji Nadzoru Finansowego;

11)

osoby wchodzące w skład służby zagranicznej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403, z późn. zm.;

12)

osoby powołane lub mianowane na podstawie przepisów innych ustaw na inne, niż wymienione

w pkt 3-11 i 14, stanowiska przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejm, Prezydium

Sejmu, Senat, Prezydium Senatu, Sejm i Senat, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu lub

Prezesa Rady Ministrów;

13)

prezes sądu;

14)

sędzia i prokurator;

15)

kierownik powszechnej lub wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury;

16)

radca i starszy radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;

17)

organ i członek organu jednostki samorządu terytorialnego, organu związku jednostek

samorządu terytorialnego oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy;

18)

rektor i prorektor publicznej lub niepublicznej szkoły wyższej, członek Rady Głównej

Szkolnictwa Wyższego, Państwowej Komisji Akredytacyjnej i Centralnej Komisji do Spraw

Stopni i Tytułów;

19)

członek rady nadzorczej, członek zarządu, dyrektor programu i jego zastępcy, wydawca

lub autor audycji publicystycznej lub informacyjnej oraz dyrektor terenowego oddziału

i agencji „Telewizji Polskiej - Spółka Akcyjna”, „Polskiego Radia - Spółka Akcyjna”,

a także członek Zarządu, członek Rady Nadzorczej oraz członek Rady Programowej „Polskiej

Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna”, dyrektor oddziału, dyrektor biura, redaktor naczelny

„Polskiej Agencji Prasowej - Spółka Akcyjna” oraz członek rady nadzorczej, członek

zarządu, dyrektor i jego zastępcy w spółce radiofonii regionalnej;

20)

członek zarządu lub rady nadzorczej osoby prawnej, która uzyskała koncesję na rozpowszechnianie

programów radiowych lub telewizyjnych oraz osoba fizyczna, która uzyskała taką koncesję;

21)

członek zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnik spółki osobowej będącej wydawcą

lub osoba fizyczna będąca wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm., a także redaktor naczelny w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

22)

dyrektor generalny Najwyższej Izby Kontroli oraz pracownicy Najwyższej Izby Kontroli

nadzorujący lub wykonujący czynności kontrolne;

23)

członek organu zarządzającego, nadzorczego lub kontrolnego podmiotu podlegającego

nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego;

24)

pracownicy urzędów państwowych oraz członkowie korpusu służby cywilnej, zajmujący

kierownicze stanowiska

a)

w urzędach organów władzy publicznej, w tym naczelnych i centralnych organach administracji

państwowej: dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz

naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

b)

w administracji rządowej w województwie: dyrektora i jego zastępcy, kierownika zespolonej

służby, inspekcji lub straży i jego zastępcy, kierownika w organie administracji niezespolonej

i jego zastępcy;

25)

osoba zajmująca wysokie stanowisko państwowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 17, poz. 96), inne niż wymienione w pkt 3, 7, 11 i 24;

26)

pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego zajmujący stanowiska dyrektora pionu

i jego zastępcy, dyrektora departamentu lub jednostki równorzędnej i jego zastępcy

oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej;

27)

pracownicy Narodowego Banku Polskiego zajmujący stanowiska dyrektora departamentu

lub jednostki równorzędnej, jego zastępcy oraz naczelnika wydziału lub jednostki równorzędnej,

jego zastępcy oraz doradcy prezesa, terenowego koordynatora inspekcji, głównego specjalisty

kierującego zespołem, kierownika zespołu, kierownika sekcji i głównego specjalisty;

28)

pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej;

29)

członek Rady Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora oddziału wojewódzkiego

Narodowego Funduszu Zdrowia, dyrektor i zastępcy dyrektora departamentów (komórek

równorzędnych) w centrali Narodowego Funduszu Zdrowia oraz główny księgowy Narodowego

Funduszu Zdrowia;

30)

dyrektor (kierownik) komórki organizacyjnej w centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

dyrektor oddziału w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych i ich zastępcy;

31)

dyrektor biura centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, dyrektor oddziału

regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i ich zastępcy;

32)

skarbnik województwa, powiatu lub gminy oraz sekretarz powiatu lub gminy;

33)

prezes, wiceprezes i członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych;

34)

pracownicy regionalnych izb obrachunkowych zajmujący stanowiska: prezesa, członka

kolegium, naczelnika wydziału oraz inspektora do spraw kontroli;

35)

Dyrektor Generalny Poczty Polskiej i jego zastępcy oraz członek Rady Poczty Polskiej;

36)

członek zarządu, członek rady nadzorczej banku państwowego;

37)

dyrektor przedsiębiorstwa państwowego, jego zastępca oraz osoba zarządzająca przedsiębiorstwem

na podstawie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem państwowym;

38)

osoba sprawująca zarząd w spółce powstałej w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa

państwowego, której sprawowanie zarządu zlecono w oparciu o art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.;

39)

członek zarządu, członek rady nadzorczej spółki handlowej z udziałem Skarbu Państwa,

w której udział Skarbu Państwa przekracza 50% kapitału zakładowego lub 50% liczby

akcji;

40)

członek zarządu, członek rady nadzorczej w spółce handlowej z udziałem jednostki samorządu

terytorialnego, w której udział jednostki samorządu terytorialnego przekracza 50%

kapitału zakładowego lub 50% liczby akcji;

41)

członek zarządu, członek rady nadzorczej spółki o istotnym znaczeniu dla porządku

publicznego lub bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o szczególnych uprawnieniach Skarbu Państwa

oraz ich wykonywaniu w spółkach kapitałowych o istotnym znaczeniu dla porządku publicznego

lub bezpieczeństwa publicznego

(Dz. U. Nr 132, poz. 1108 i Nr 267, poz. 2258);

42)

osoba będąca przedstawicielem Skarbu Państwa w radzie nadzorczej spółki handlowej

innej niż wymieniona w pkt 39;

43)

osoba będąca przedstawicielem jednostki samorządu terytorialnego w radzie nadzorczej

spółki handlowej, innej niż wymieniona w pkt 40;

44)

pracownicy nauki i szkolnictwa wyższego

a)

pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny zatrudniony na stanowisku profesora

zwyczajnego, profesora nadzwyczajnego, profesora wizytującego, docenta, adiunkta lub

starszego wykładowcy,

b)

osoba zajmująca w publicznej lub niepublicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii

Nauk lub w jednostkach badawczo-rozwojowych stanowisko kierownika lub zastępcy kierownika

podstawowej jednostki organizacyjnej, w szczególności dziekana albo prodziekana wydziału,

c)

osoba zajmująca w publicznej lub niepublicznej szkole wyższej, w Polskiej Akademii

Nauk lub w jednostkach badawczo-rozwojowych stanowisko dyrektora instytutu, wicedyrektora

instytutu, kanclerza, kwestora, prezesa, wiceprezesa, sekretarza naukowego;

45)

dyrektor szkoły publicznej lub niepublicznej;

46)

dyrektor Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i dyrektor okręgowej komisji egzaminacyjnej;

47)

adwokat, radca prawny, notariusz;

48)

komornik;

49)

biegły rewident;

50)

doradca podatkowy;

51)

audytor wewnętrzny w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.;

52)

dziennikarz w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

53)

członek organu zarządzającego, organu nadzoru lub organu kontroli wewnętrznej polskiego

związku sportowego lub spółki kapitałowej zarządzającej ligą zawodową w rozumieniu

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym

(Dz. U. Nr 155, poz. 1298 oraz z 2006 r. Nr 64, poz. 448 i Nr 136, poz. 970);

Ustawa wchodzi w życie z dniem 28 lutego 2007 r.

1.

Organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są

1)

Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,

2)

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,

3)

Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego,

4)

jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności

jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954 r.,

5)

instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe

im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji

Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych,

6)

Akademia Spraw Wewnętrznych,

7)

Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza,

8)

Zarząd Główny Służby Wewnętrznej jednostek wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

oraz podległe mu komórki,

9)

Informacja Wojskowa,

10)

Wojskowa Służba Wewnętrzna,

11)

Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego,

12)

inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze,

w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych,

13)

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk wraz z wojewódzkimi i miejskimi

urzędami kontroli prasy, publikacji i widowisk oraz Główny Urząd Kontroli Publikacji

i Widowisk wraz z okręgowymi urzędami,

14)

Urząd do Spraw Wyznań oraz terenowe organy administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw wyznań stopnia wojewódzkiego.

2.

Do organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, należą także organy i instytucje

cywilne i wojskowe państw obcych o zadaniach podobnych do zadań organów, o których

mowa w ust. 1.

3.

Jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania

Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

1.

Obowiązek złożenia oświadczenia, dotyczącego pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia

31 lipca 1990 r., zwanego dalej „oświadczeniem lustracyjnym”, mają osoby, o których

mowa w art. 4, urodzone przed dniem 1 sierpnia 1972 r.

2.

Oświadczenie lustracyjne składa się w chwili wyrażenia zgody na kandydowanie lub zgody

na objęcie lub wykonywanie funkcji.

3.

Złożenie oświadczenia lustracyjnego powoduje wygaśnięcie obowiązku jego powtórnego

złożenia w przypadku późniejszego kandydowania lub wykonywania funkcji publicznej,

z którą związany jest obowiązek złożenia oświadczenia.

3a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba zobowiązana do złożenia oświadczenia lustracyjnego

składa organowi właściwemu do przedłożenia oświadczenia informację o uprzednim złożeniu

oświadczenia lustracyjnego.

4.

Tryb składania oświadczeń przez osoby, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2 i 17, pochodzące

z wyborów powszechnych, określają przepisy odpowiednich ustaw regulujących zasady

przeprowadzania wyborów.

5.

Organy, którym składane są oświadczenia lustracyjne, przekazują je niezwłocznie do

Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej celem rozpoznania w trybie określonym

w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm., chyba że z przepisów odrębnych wynika obowiązek przekazania oświadczenia do oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, z zastrzeżeniem art. 21c.

Dokumentami, w rozumieniu ustawy, są

1)

wszelkie nośniki informacji, niezależnie od formy przechowywania informacji, w tym

w szczególności: akta, kartoteki, rejestry, pliki komputerowe, pisma, mapy, plany,

filmy i inne nośniki obrazu, nośniki dźwięku i wszelkich innych form zapisu, a także

kopie, odpisy i inne duplikaty tych nośników informacji,

2)

niezbędne do analizy informacji środki pomocnicze, a w szczególności programy na użytek

zautomatyzowanego przetwarzania danych.

Właściwym organem do przedłożenia oświadczenia lustracyjnego jest w stosunku do osób

kandydujących na funkcję publiczną, o której mowa w art. 4

1)

pkt 1 i 2 - Państwowa Komisja Wyborcza;

2)

pkt 3

a)

w stosunku do osoby desygnowanej na stanowisko Prezesa Rady Ministrów- Prezydent Rzeczypospolitej

Polskiej,

b)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezes Rady Ministrów - powołujący

lub mianujący,

c)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje, wybiera

lub mianuje Sejm, Prezydium Sejmu, Sejm i Senat lub Marszałek Sejmu - Marszałek Sejmu,

d)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje Senat lub Marszałek Senatu - Marszałek Senatu,

e)

w stosunku do kandydata na kierownicze stanowisko państwowe, na które powołuje lub

mianuje organ inny niż wymienione w lit. b-d - organ powołujący lub mianujący;

3)

pkt 4 - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

pkt 5 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

5)

pkt 6 - właściwy organ wybierający lub powołujący;

6)

pkt 7 - minister właściwy do spraw zdrowia;

7)

pkt 8 - Prezes Rady Ministrów;

8)

pkt 9 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

9)

pkt 10 - właściwy organ powołujący, wyznaczający lub delegujący;

10)

pkt 11 - minister właściwy do spraw zagranicznych;

11)

pkt 12 - właściwy organ powołujący lub mianujący;

12)

pkt 13

a)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa sądu powszechnego oraz prezesa sądu wojskowego

- Minister Sprawiedliwości,

b)

w stosunku do kandydata na funkcję prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego -

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego;

13)

pkt 14

a)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego lub sędziego

Trybunału Stanu - Marszałek Sejmu,

b)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego - Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego,

c)

w stosunku do osoby niebędącej sędzią, ubiegającej się o stanowisko sędziego sądu

administracyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa,

d)

w stosunku do kandydata na stanowisko sędziego sądu powszechnego lub wojskowego -

Krajowa Rada Sądownictwa,

e)

w stosunku do kandydata na stanowisko prokuratorskie - Prokurator Generalny;

14)

pkt 15 - Prokurator Generalny;

15)

pkt 16 - Prezes Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa;

16)

pkt 17 - w stosunku do osoby ubiegającej się o funkcję organu lub członka organu jednostki

samorządu terytorialnego oraz członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu

terytorialnego, której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzącego z wyborów

powszechnych - właściwa komisja wyborcza; w stosunku do pozostałych osób - właściwy

wojewoda;

17)

pkt 18 - minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego;

18)

pkt 19 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, a w stosunku do członków rad nadzorczych

jednostek publicznej radiofonii i telewizji - właściwy organ powołujący;

19)

pkt 20 - właściwy organ koncesyjny;

20)

pkt 21

a)

w stosunku do członka zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnika spółki osobowej

będącej wydawcą lub osoby fizycznej będącej wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - właściwy organ rejestracyjny,

b)

w stosunku do redaktora naczelnego w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - właściwy wydawca w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

21)

pkt 22 - Prezes Najwyższej Izby Kontroli;

22)

pkt 23 - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

23)

pkt 24

a)

lit. a - odpowiednio właściwy minister lub kierownik urzędu,

b)

lit. b - właściwy wojewoda;

24)

pkt 25 - właściwy organ powołujący;

25)

pkt 26 - Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego;

26)

pkt 27 - Prezes Narodowego Banku Polskiego;

27)

pkt 28 - Prezes Instytutu Pamięci Narodowej;

28)

pkt 29 - minister właściwy do spraw zdrowia;

29)

pkt 30 - Prezes Rady Ministrów;

30)

pkt 31 - minister właściwy do spraw rozwoju wsi;

31)

pkt 32 - właściwy organ powołujący;

32)

pkt 33 - Prezes Rady Ministrów;

33)

pkt 34 - w stosunku do kandydata na prezesa regionalnej izby obrachunkowej - Prezes

Rady Ministrów; w stosunku do kandydata na członka kolegium regionalnej izby obrachunkowej,

a także naczelnika wydziału lub inspektora do spraw kontroli w regionalnej izbie obrachunkowej

- prezes tej izby;

34)

pkt 35 - minister właściwy do spraw łączności;

35)

pkt 36 - Prezes Rady Ministrów;

36)

pkt 37 - właściwy organ założycielski;

37)

pkt 38 i 39 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa;

38)

pkt 40 - właściwy wojewoda;

39)

pkt 41 i 42 - minister właściwy do spraw Skarbu Państwa;

40)

pkt 43 - właściwy wojewoda;

41)

pkt 44 - właściwy rektor lub kierownik jednostki zatrudniającej;

42)

pkt 45 - właściwy kurator oświaty;

43)

pkt 46 - minister właściwy do spraw oświaty i wychowania;

44)

pkt 47

a)

w stosunku do osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokatów lub radców prawnych

- właściwa okręgowa rada adwokacka lub okręgowa izba radców prawnych,

b)

w stosunku do osoby ubiegającej się o powołanie do wykonywania zawodu notariusza -

Minister Sprawiedliwości;

45)

pkt 48 - Minister Sprawiedliwości;

46)

pkt 49 - Krajowa Rada Biegłych Rewidentów;

47)

pkt 50 - Krajowa Rada Doradców Podatkowych;

48)

pkt 51 - kierownik jednostki sektora finansów publicznych;

49)

pkt 52 - pracodawca, z tym że w stosunku do osoby niezatrudnionej w formie umowy o

pracę - redaktor naczelny przyjmujący materiał do wykorzystania;

50)

pkt 53 - minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu.

Osoby składające oświadczenie lustracyjne, w zakresie jego treści, są zwolnione z

mocy prawa z obowiązku zachowania tajemnicy państwowej i służbowej.

1.

Wzór oświadczenia lustracyjnego stanowi załącznik nr 1 do ustawy.

2.

Wzór informacji o uprzednim złożeniu oświadczenia lustracyjnego, o której mowa w art.

7 ust. 3a, stanowi załącznik nr 2 do ustawy.

1.

Tworzy się rejestr oświadczeń lustracyjnych, zwany dalej „rejestrem”, publikowany

w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w formie elektronicznej.

Dane osobowe udostępniane w rejestrze, z wyjątkiem danych adresowych i numeru PESEL,

są jawne i nie podlegają ochronie danych osobowych.

2.

Powszechny dostęp do danych zawartych w oświadczeniach lustracyjnych zapewnia się

poprzez zamieszczenie w rejestrze elektronicznych (cyfrowych) kopii oświadczeń, katalogowanych

alfabetycznie i zawierających imię i nazwisko (imiona i nazwiska), datę i miejsce

urodzenia oraz imiona rodziców osoby, która złożyła oświadczenie.

3.

W elektronicznych (cyfrowych) kopiach oświadczeń lustracyjnych zamieszczanych w rejestrze

dane adresowe oraz numery PESEL powinny zostać zakryte lub usunięte tak, aby ich odczytanie

nie było możliwe.

Treść oświadczenia lustracyjnego kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

posła lub senatora, posła do Parlamentu Europejskiego oraz kandydata na pochodzący

z wyborów powszechnych organ i członka organu jednostki samorządu terytorialnego oraz

członka organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, stwierdzającego fakt ich pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi, w części A określonej wzorem stanowiącym załącznik

nr 1 do ustawy, podaje się do publicznej wiadomości również w obwieszczeniu wyborczym.

W sprawach zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych orzeka, w składzie 3 sędziów,

sąd okręgowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie

lustracyjne.

1.

Rozprawa w postępowaniu lustracyjnym odbywa się jawnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

2.

Sąd może wyłączyć jawność części rozprawy

1)

na wniosek osoby lustrowanej, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności

dotyczące tej osoby, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1, albo

2)

z urzędu, w zakresie, w jakim mogą zostać ujawnione okoliczności, o których mowa w

art. 22 ust. 3 pkt 1, dotyczące innej osoby lub innych osób, chyba że były one pracownikami

lub funkcjonariuszami organów bezpieczeństwa państwa.

2a.

Sąd może wyłączyć jawność całości albo części rozprawy również na żądanie prokuratora

Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci

Narodowej, jeżeli zachodzi obawa ujawnienia tajemnicy państwowej.

3.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych bez wyłączenia jawności

rozprawy, są jawne.

4.

W terminie 7 dni od dnia wydania orzeczenia sąd wydaje postanowienie w sprawie jawności

akt postępowania lustracyjnego w zakresie, w jakim postępowanie prowadzono z wyłączeniem

jawności, albo odmawia ich ujawnienia. Sąd postanawia o jawności akt w przypadku,

gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności, o których mowa w ust. 2 lub 2a. Na

postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

5.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci Narodowej o udostępnienie

do wglądu kopii akt sprawy lustracyjnej zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu.

Przepis art. 22 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej ustawy do postępowania lustracyjnego,

w tym odwoławczego oraz kasacyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

1.

Wszczęcie postępowania lustracyjnego następuje, z zastrzeżeniem ust. 3-5 i art. 21c

wniosek prokuratora Biura Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

2.

Prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu

Pamięci Narodowej występuje z wnioskiem do sądu w przypadku powstania wątpliwości

co do zgodności oświadczenia lustracyjnego z prawdą. Czynności związane z rozpoznawaniem

oświadczeń lustracyjnych i kierowaniem do sądu wniosków o wszczęcie postępowania lustracyjnego

określa ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

3.

Sąd wszczyna postępowanie na wniosek osoby, która złożyła oświadczenie lustracyjne,

stwierdzające fakt jej pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy

z nimi, a domaga się ustalenia, że jej praca, służba lub współpraca była wymuszona

poprzez groźbę utraty życia lub zdrowia przez nią lub osoby jej najbliższe w rozumieniu

Kodeksu karnego.

4.

Sąd wszczyna postępowanie na wniosek osoby, która nie zgadza się z informacją dotyczącą

jej osoby, zawartą w katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, i złożyła oświadczenie lustracyjne.

5.

Wniosek o wszczęcie postępowania może złożyć do sądu również osoba, która przed dniem

wejścia w życie ustawy pełniła funkcję publiczną, o której mowa w art. 4, która została

publicznie pomówiona o fakt pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub

współpracy z nimi w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., i złożyła

oświadczenie lustracyjne.

5a.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3-5, sąd przekazuje oświadczenie lustracyjne

do Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w celu przygotowania postępowania lustracyjnego oraz przedstawienia stanowiska w sprawie

zgodności oświadczenia z prawdą.

6.

W przypadku, gdy osoba, o której mowa w ust. 4 i 5, przed złożeniem wniosku o wszczęcie

postępowania nie składała oświadczenia lustracyjnego w związku z pełnieniem funkcji

publicznej, o której mowa w art. 4, oświadczenie lustracyjne składane jest do sądu

wraz z wnioskiem. Sąd niezwłocznie przekazuje kopię oświadczenia lustracyjnego do

Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, celem zamieszczenia w rejestrze,

o którym mowa w art. 11 ust. 1.

7.

Informacje o wszczęciu postępowania lustracyjnego oraz o sposobie jego zakończenia,

w tym treść orzeczeń sądu kończących postępowanie w każdej instancji, zamieszczane

są w rejestrze, o którym mowa w art. 11 ust. 1, jako załącznik do elektronicznej (cyfrowej)

kopii oświadczenia lustracyjnego.

Pracownicy Instytutu Pamięci, także po ustaniu stosunku pracy, są obowiązani zachować

w tajemnicy wiadomości związane z działalnością Instytutu Pamięci, powzięte w związku

z zatrudnieniem w Instytucie Pamięci, z wyjątkiem uzyskanych w toku badań naukowych.

1.

Do osoby poddanej postępowaniu lustracyjnemu, zwanej dalej „osobą lustrowaną”, mają

zastosowanie przepisy dotyczące oskarżonego w postępowaniu karnym.

2.

Do prokuratora Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej w postępowaniu lustracyjnym mają zastosowanie przepisy

dotyczące oskarżyciela publicznego w postępowaniu karnym. Udział prokuratora Biura

Lustracyjnego lub prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

w postępowaniu lustracyjnym jest obowiązkowy.

1.

Postępowanie lustracyjne w pierwszej instancji kończy się wydaniem orzeczenia na piśmie.

Do orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wyroku.

2.

Sąd wydaje orzeczenie stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego albo stwierdzające, że oświadczenie było prawdziwe.

Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego

sąd orzeka utratę prawa wybieralności w wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego

oraz w wyborach powszechnych organu i członka organu jednostki samorządu terytorialnego

oraz organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego, której obowiązek

utworzenia wynika z ustawy, na okres 10 lat. Orzeczenia sądu wymagają uzasadnienia.

3.

W przypadku gdy w trakcie postępowania lustracyjnego zostanie stwierdzone, iż osoba

lustrowana, podejmując pracę lub służbę w organach bezpieczeństwa państwa albo współpracę

z nimi, działała pod przymusem w obawie utraty życia lub zdrowia przez nią lub przez

osoby dla niej najbliższe w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, fakt ten podawany jest w orzeczeniu sądu.

1.

Orzeczenie sądu wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie stronie.

2.

W terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia stronie przysługuje apelacja, w której

może ona również złożyć wnioski dowodowe.

3.

Apelację rozpoznaje się na rozprawie.

4.

Sąd wyznacza termin rozprawy nie później niż na 30 dzień od dnia przyjęcia apelacji.

5.

Orzeczenie sądu wydane w drugiej instancji jest prawomocne. Uzasadnienie orzeczenia

sporządza się z urzędu w terminie 30 dni od daty wydania orzeczenia.

6.

W postępowaniu lustracyjnym kasację od prawomocnego orzeczenia sądu mogą wnieść wyłącznie

Prokurator Generalny oraz Rzecznik Praw Obywatelskich z urzędu lub na wniosek osoby

lustrowanej. Kasacja może być wniesiona

1)

z powodu rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia;

2)

jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe.

7.

Do wniosku osoby lustrowanej, o którym mowa w ust. 6, załącza się prawomocne orzeczenie

wraz z uzasadnieniem.

8.

Termin do wniesienia kasacji wynosi 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

9.

Kasacja w stosunku do tej samej osoby lustrowanej i tego samego orzeczenia może być

przez ten sam uprawniony podmiot wniesiona tylko raz.

10.

Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w terminie 3 miesięcy od daty jej wniesienia.

Po otrzymaniu od Państwowej Komisji Wyborczej oświadczenia kandydata na Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej lub informacji, o których mowa w art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544, z późn. zm., sąd wydaje orzeczenie w pierwszej instancji w terminie 21 dni, a w drugiej instancji

w terminie 14 dni. Orzeczenie sądu niezwłocznie doręcza się Państwowej Komisji Wyborczej.

1.

Do wznowienia postępowania lustracyjnego, w zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszej

ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

2.

Postępowanie lustracyjne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli

1)

w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, które zostało stwierdzone

prawomocnym wyrokiem, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że przestępstwo

to mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;

2)

po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi,

wskazujące na to, że prawomocne orzeczenie z powodu nowych faktów i dowodów jest oczywiście

niesłuszne.

3.

Postępowania na niekorzyść osoby lustrowanej nie wznawia się po upływie 10 lat od

uprawomocnienia się orzeczenia.

4.

Postępowanie lustracyjne może być wznowione z urzędu, na wniosek osoby, w sprawie

której wydano prawomocne orzeczenie, lub na wniosek dyrektora Biura Lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

5.

W razie śmierci osoby, w sprawie której wydano prawomocne orzeczenie, wniosek o wznowienie

postępowania lustracyjnego na jej korzyść może także złożyć osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

1.

Prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia

tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2-53,

z zastrzeżeniem art. 21f.

2.

Orzeczenie sądu, o którym mowa w ust. 1, prezes sądu przesyła podmiotowi właściwemu

w sprawie pozbawienia osoby lustrowanej pełnienia funkcji publicznej.

3.

Pozbawienie osoby lustrowanej pełnionej przez nią funkcji publicznej następuje z mocy

prawa z dniem doręczenia podmiotowi, o którym mowa w ust. 2, orzeczenia sądu, o którym

mowa w ust. 1.

4.

Przepisów ust. 1 i 3 nie stosuje się w stosunku do osób, wobec których przepisy odrębne

przewidują pozbawienie pełnionej funkcji, w szczególności odwołanie lub skreślenie

z właściwej listy albo rejestru, w przypadku złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia

lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.

1.

Przepisy art. 21e ust. 1 i 3 nie dotyczą sędziów, którzy w tym zakresie podlegają

sądownictwu dyscyplinarnemu. Przepis art. 21e ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Za złożenie przez sędziego niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzone

prawomocnym orzeczeniem sądu, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia sędziego z urzędu.

Przepisów o przedawnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się.

3.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 2,

oprócz podmiotów, o których mowa w art. 114 §1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm., może wystąpić prokurator Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego

z prawdą oświadczenia lustracyjnego powoduje pozbawienie tej osoby na lat 10 biernego

prawa wyborczego na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W terminie 10 lat od uprawomocnienia się orzeczenia sądu, stwierdzającego fakt złożenia

przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, osoba, wobec

której wydano to orzeczenie, nie może pełnić funkcji publicznych, o których mowa w

art. 4.

1.

Każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji zawartych w dokumentach organów bezpieczeństwa

państwa, znajdujących się w Instytucie Pamięci Narodowej, dotyczących

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu;

3)

posłów i senatorów oraz posłów do Parlamentu Europejskiego;

4)

Prezesa Rady Ministrów i członków Rady Ministrów;

5)

Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Sądu Najwyższego oraz sędziów Sądu Najwyższego;

6)

Prezesa Trybunału Konstytucyjnego, wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego oraz sędziów

Trybunału Konstytucyjnego;

7)

Prezesa i wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sędziów Naczelnego Sądu

Administracyjnego;

8)

Przewodniczącego Trybunału Stanu, zastępców przewodniczącego Trybunału Stanu oraz

członków Trybunału Stanu;

8a)

Rzecznika Praw Obywatelskich;

8b)

Rzecznika Praw Dziecka;

8c)

Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych;

9)

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli i wiceprezesów Najwyższej Izby Kontroli;

10)

Prezesa i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej;

11)

Prezesa Narodowego Banku Polskiego i wiceprezesów Narodowego Banku Polskiego;

11a)

członka Rady Polityki Pieniężnej;

12)

prezesa sądu apelacyjnego, prezesa wojskowego sądu okręgowego oraz prezesa wojewódzkiego

sądu administracyjnego;

13)

członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji;

14)

Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej oraz członków Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;

15)

Prokuratora Krajowego oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej, Naczelnego Prokuratora

Wojskowego oraz prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora apelacyjnego

oraz wojskowego prokuratora okręgowego, a także prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej;

16)

Szefa Kancelarii Prezydenta, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Szefa Kancelarii

Sejmu i Szefa Kancelarii Senatu;

17)

osób pełniących funkcje sekretarza stanu i podsekretarza stanu;

18)

członka zarządu lub rady nadzorczej osoby prawnej, która uzyskała koncesję na rozpowszechnianie

programów radiowych lub telewizyjnych oraz osoby fizycznej, która uzyskała taką koncesję;

19)

członka zarządu lub rady nadzorczej wydawcy, wspólnika spółki osobowej będącej wydawcą

lub osoby fizycznej będącej wydawcą w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, a także redaktora naczelnego w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe;

20)

wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz członków zarządów powiatów i województw.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się do osób, które wyraziły zgodę na kandydowanie lub zgodę

na objęcie funkcji, o których mowa w ust. 1.

3.

Prawo dostępu do informacji, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlega wyłączeniu w zakresie

dotyczącym

1)

informacji ujawniających pochodzenie etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność

wyznaniową oraz danych o stanie zdrowia i życiu seksualnym;

2)

danych osobowych innych osób, chyba że były one pracownikami lub funkcjonariuszami

organów bezpieczeństwa państwa;

3)

danych adresowych i numerów PESEL.

3a.

Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na ujawnienie informacji,

o których mowa w ust. 3 pkt 1.

4.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, które pełniły funkcje publiczne,

o których mowa w ust. 1, począwszy od dnia 24 sierpnia 1989 r. Udostępnianie informacji

następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

5.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do osób, o których mowa w art. 52a pkt 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Udostępnianie informacji następuje na zasadach określonych w art. 25-28.

1.

Informacje, dotyczące osoby, o której mowa w art. 22, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej

udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej nie później niż po upływie 30 dni od

dnia objęcia przez nią funkcji publicznej albo wyrażenia zgody na kandydowanie lub

objęcie funkcji publicznej.

2.

W przypadku, gdy pisemna zgoda na ujawnienie informacji, o których mowa w art. 22

ust. 3, została wyrażona po udostępnieniu informacji w Biuletynie Informacji Publicznej,

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej zamieszcza je niezwłocznie w Biuletynie Informacji

Publicznej.

3.

W okresie udostępniania informacji dotyczących osoby, o której mowa w art. 22 ust.

1 lub 2, w Biuletynie Informacji Publicznej, prawo dostępu do informacji dotyczących

tej osoby przysługuje również na zasadach określonych w art. 25-28.

1.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 1, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres pełnienia funkcji publicznej osoby, której dotyczą.

2.

Informacje dotyczące osób, o których mowa w art. 22 ust. 2, są udostępniane w Biuletynie

Informacji Publicznej przez okres poprzedzający objęcie funkcji publicznej.

3.

Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 2, prawo dostępu do informacji dotyczących

osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 2, przysługuje na zasadach określonych w art.

25-28.

1.

Informacje, o których mowa w art. 22, udostępnia się na wniosek złożony w formie pisemnej,

skierowany do dyrektora oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania osoby, której dotyczą informacje.

2.

Wniosek o udostępnienie informacji powinien zawierać

1)

oznaczenie organu, do którego wniosek jest skierowany;

2)

oznaczenie wnioskodawcy poprzez podanie: imienia, nazwiska, adresu zamieszkania, imion

rodziców, daty i miejsca urodzenia oraz numeru PESEL;

3)

informacje umożliwiające identyfikację osoby pełniącej funkcję publiczną, której mają

dotyczyć dokumenty, z którymi wnioskodawca chce się zapoznać; w szczególności: imię

i nazwisko tej osoby, a także funkcję publiczną, o której mowa w art. 22 ust. 1, pełnioną

przez daną osobę;

4)

podpis wnioskodawcy.

3.

W przypadku osoby, o której mowa w art. 22 ust. 2, we wniosku wskazuje się funkcję

publiczną, której dotyczyło wyrażenie zgody na kandydowanie lub objęcie funkcji.

4.

Wniosek składa się osobiście we właściwym oddziale Instytutu Pamięci Narodowej lub

za pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza

lub inną osobę uprawnioną do uwierzytelniania podpisów zgodnie z prawem państwa, w

którym czynność ta zostanie dokonana.

5.

W przypadku stwierdzenia przez organ braków formalnych wniosku przepisy art. 64 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

1.

Udostępnienie informacji następuje poprzez umożliwienie wnioskodawcy zapoznania się

z treścią dokumentów będących nośnikami takich informacji.

2.

Udostępnienie dokumentów wnioskodawcy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki.

3.

Dokumenty udostępnia się wnioskodawcy wyłącznie w siedzibie Instytutu Pamięci Narodowej

lub jego oddziału, po uprzednim zawiadomieniu wnioskodawcy o terminie i miejscu ich

udostępnienia.

4.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3, powinno nastąpić nie później niż na 7 dni przed

wskazanym w tym zawiadomieniu terminem udostępnienia dokumentów.

1.

Do archiwum Instytutu Pamięci przekazuje się dokumenty wytworzone w toku postępowań

prowadzonych przez sądy w sprawach, o których mowa w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Dokumenty wytworzone w toku postępowań prowadzonych przez sądy w sprawach, o których

mowa w art. 17 ustawy wymienionej w ust. 1, przekazuje się po upływie terminu do wniesienia

kasacji w danej sprawie, a jeśli kasacja została wniesiona - po jej rozpatrzeniu.

Z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie przekazuje się kopie

tych dokumentów.

1.

Organ odmawia udostępnienia informacji w przypadku, gdy udostępnienie informacji nie

jest możliwe, a także gdy złożony wniosek odnosi się do informacji zawartych w dokumentach

niedotyczących osoby, o której mowa w art. 22.

2.

Odmowa udostępnienia informacji, o których mowa w art. 22, a także umorzenie postępowania

o udostępnienie informacji następują w drodze decyzji wydawanej przez właściwego dyrektora

oddziału Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

Organ umarza postępowanie w przypadku cofnięcia wniosku przez wnioskodawcę lub śmierci

wnioskodawcy.

4.

Do decyzji, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

5.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w ust. 2, jest Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej.

1.

Na decyzje wydane przez organ odwoławczy stronie służy skarga do wojewódzkiego sądu

administracyjnego.

2.

W postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzonym na skutek wniesienia skargi,

o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., z tym że

1)

przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania

skargi;

2)

skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią

na skargę.

1.

Każdy, kto bez tytułu prawnego posiada dokumenty zawierające informacje z zakresu

działania Instytutu Pamięci, jest obowiązany wydać je bezzwłocznie Prezesowi Instytutu

Pamięci.

2.

Właściciel lub osoba mająca inny tytuł prawny do posiadania dokumentów, o których

mowa w ust. 1, jest obowiązana do ich udostępnienia Prezesowi Instytutu Pamięci, na

jego żądanie, w celu sporządzenia kopii.

3.

Prezes Instytutu Pamięci może zwracać się do wszelkich osób lub instytucji zagranicznych

o pomoc w udostępnianiu dokumentów.

1.

Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu lustracyjnym, zeznaje

nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat

5.

2.

Warunkiem odpowiedzialności jest, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich

uprawnień, uprzedził osobę, o której mowa w ust. 1, o odpowiedzialności karnej za

fałszywe zeznania lub odebrał od niej przyrzeczenie.

3.

Nie podlega karze, kto nie wiedząc o prawie odmowy zeznania lub odpowiedzi na pytania,

zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą

jemu samemu lub jego najbliższym.

4.

Jeżeli czyn, określony w ust. 1, został popełniony przez osobę, która pełniła służbę

zawodową lub pracowała w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2,

sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

5.

Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w ust. 1 lub 4, sąd orzeka

środek karny w postaci zakazu pełnienia funkcji publicznych, o których mowa w art.

4, na okres 10 lat.

W zakresie działalności archiwalnej Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje,

opracowuje, zabezpiecza i udostępnia dokumenty zbrodni oraz dokumenty ukazujące fakty

i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939-1990 i informujące o

poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach, wydaje na ich podstawie uwierzytelnione

odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje przechowywanych dokumentów.

1.

Kto posiadając bez tytułu prawnego dokumenty organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu

art. 3, nie wydaje ich Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej, podlega karze pozbawienia

wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2.

Jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 1, zostały wytworzone przez sprawcę lub przy

jego udziale w ramach czynności wykonywanych w związku z jego pracą lub służbą w organach

bezpieczeństwa państwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do

lat 8.

W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 68 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 i 2, osoba ubiegająca się o wpis obowiązana jest

dołączyć informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie

wcześniejszą niż miesiąc przed jej złożeniem oraz - w przypadku osoby urodzonej przed

dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 72 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

kopii dotyczących go dokumentów.

2.

Instytut Pamięci udostępnia kopie dostępnych dokumentów, o których mowa w ust. 1,

dotyczących wnioskodawcy, z wyjątkiem dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji.

3.

W udostępnianych kopiach dokumentów anonimizuje się dane osobowe osób trzecich.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów.

5.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów dotyczących

wnioskodawcy należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości ponownego złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1.

W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24 ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, osoba ubiegająca się o wpis obowiązana jest dołączyć

informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą

niż miesiąc przed jej złożeniem oraz - w przypadku osoby urodzonej przed dniem 1 sierpnia

1972 r. - oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 29 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

1.

Odmowa uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 30, w zakresie dotyczącym udostępnienia

dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji,

następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta jest równoznaczna z odmową

realizacji praw określonych w art. 33 ust. 2.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego lub ograniczyć je w zakresie w jakim udostępnienie

informacji wnioskodawcy uniemożliwia realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

1.

Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 31 ust. 3, Prezes Instytutu Pamięci

wydaje decyzję, w której

1)

utrzymuje w mocy decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1,

2)

uchyla decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1, i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia

przez organ pierwszej instancji.

2.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji, o której mowa w ust. 1, lub je

ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji wnioskodawcy uniemożliwia

realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Wnioskodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm..

4.

Sąd administracyjny rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym.

5.

Przepisu art. 106 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi nie stosuje się.

6.

Wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym uzasadnia się tylko w przypadku uwzględnienia

skargi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko Prezesowi Instytutu Pamięci.

Skarżącemu doręcza się odpis wyroku.

7.

Po wydaniu wyroku sąd administracyjny niezwłocznie zwraca do Instytutu Pamięci akta

postępowania.

8.

Do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio ust. 4-6.

Przed podjęciem decyzji o nadaniu orderu lub odznaczenia danej osobie, Prezydent może

zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji na temat istnienia w archiwum Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokumentów

stanowiących podstawę zamieszczenia danych osobowych tej osoby w katalogu, o którym

mowa w art. 52a pkt 5, 6 lub 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prokuratorami Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu są prokuratorzy Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

prokuratorzy oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorzy

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych.

”

;

2)

w art. 11 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kandydat na stanowisko prokuratorskie urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. przedstawia

również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

3)

w art. 16 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej,

z zastrzeżeniem art. 83 ust. 2, prawomocne orzeczenie sądu, orzekające wobec prokuratora

środek karny pozbawienia praw publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora

lub degradacji oraz prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt złożenia przez prokuratora

niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, pociąga za sobą, z mocy prawa, utratę

stanowiska prokuratora; stosunek służbowy prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia

się orzeczenia.

”

;

4)

w art. 49

a)

w ust. 6

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1 a) prokuratorzy oddziałowych biur lustracyjnych - do Dyrektora Biura Lustracyjnego,

”

,

-

dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

Dyrektor Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Biura Lustracyjnego i naczelnicy oddziałowych

biur lustracyjnych - do Prokuratora Generalnego,

”

,

b)

w ust. 7

-

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

Dyrektorowi Biura Lustracyjnego - wobec prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych,

”

,

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Prokuratorowi Generalnemu - wobec Dyrektora Głównej Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego,

prokuratorów Głównej Komisji, prokuratorów Biura Lustracyjnego, naczelników oddziałowych

komisji i naczelników oddziałowych biur lustracyjnych.

”

;

5)

w art. 49a ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Oświadczenia, o których mowa w ust. 1, prokuratorzy składają odpowiednio właściwemu

prokuratorowi apelacyjnemu, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu, naczelnikowi oddziałowej

komisji lub naczelnikowi oddziałowego biura lustracyjnego, który dokonuje analizy

danych zawartych w oświadczeniach w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

3.

Prokurator Krajowy, Naczelny Prokurator Wojskowy, Dyrektor Głównej Komisji, Dyrektor

Biura Lustracyjnego, prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury

Wojskowej, prokuratorzy Głównej Komisji, prokuratorzy Biura Lustracyjnego, prokuratorzy

apelacyjni, wojskowi prokuratorzy okręgowi oraz naczelnicy oddziałowych komisji i

naczelnicy oddziałowych biur lustracyjnych oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składają

Prokuratorowi Generalnemu, który dokonuje analizy danych zawartych w oświadczeniach

w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

”

;

6)

w art. 51 a w ust. 2

a)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

Dyrektor Biura Lustracyjnego - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

Biura Lustracyjnego i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego,

”

,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

Prokurator Generalny - z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej prokuratora

apelacyjnego, prokuratora Prokuratury Krajowej, Prokuratora Krajowego, Dyrektora Głównej

Komisji, Dyrektora Biura Lustracyjnego, prokuratora delegowanego do wykonywania czynności

w Ministerstwie Sprawiedliwości.

””

;

1.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, ma prawo wystąpić

do Instytutu Pamięci z wnioskiem o udostępnienie do wglądu tych dokumentów bez anonimizacji.

2.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, i nie zachowały

się w stosunku do niego dokumenty, o których mowa w art. 31 ust. 1, ma prawo

-

na zasadach i w zakresie określonym w ustawie

-

do uzyskania kopii tych dokumentów, prawo do ujawnienia nazwisk oraz dalszych danych

identyfikujących tożsamość funkcjonariuszy, pracowników, żołnierzy oraz współpracowników

organów bezpieczeństwa państwa, prawo do zwrotu przedmiotów znajdujących się w archiwum

Instytutu Pamięci, które w momencie utraty stanowiły jej własność lub były w jej posiadaniu,

i prawo zastrzeżenia swoich danych osobowych.

3.

Niezanonimizowane dokumenty udostępnia się do wglądu w oryginałach lub kopiach w siedzibie

oddziału Instytutu Pamięci właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy,

chyba że we wniosku wskazał on inny oddział, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1. Przepis art. 34 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

4.

Każdy, kto uzyskał wgląd w dotyczące go niezanonimizowane dokumenty, może złożyć do

Instytutu Pamięci wniosek o zamieszczenie danych osobowych osoby trzeciej w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, jeżeli w treści udostępnionych mu dokumentów znajdują

się informacje mogące stanowić podstawę do zamieszczenia danych osobowych innej osoby

w tym katalogu.

W ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich

(Dz. U. z 2001 r. Nr 14, poz. 147) w art. 7 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu.

””

;

1.

Wydanie niezanonimizowanych kopii dokumentów następuje na pisemny wniosek osoby, o

której mowa w art. 33 ust. 2.

2.

Na żądanie wnioskodawcy należy uwierzytelnić wydawane kopie dokumentów.

3.

Wydanie kopii dokumentów następuje w siedzibie oddziału Instytutu Pamięci właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy, chyba że we wniosku wskazał on inny

oddział, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

4.

Wnioskodawca powinien być zawiadomiony na piśmie o terminie wydania kopii dokumentów

przynajmniej na 7 dni przed tym terminem. Wydanie kopii dokumentów powinno być udokumentowane

protokołem, który podpisuje wnioskodawca i upoważniony pracownik Instytutu Pamięci.

5.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, Instytut Pamięci wydaje

znajdujące się w jego archiwum przedmioty, które w momencie utraty stanowiły jej własność

lub były w jej posiadaniu.

6.

Przed wydaniem przedmiotów Instytut Pamięci może sporządzić i zachować ich kopie;

o fakcie tym należy poinformować wnioskodawcę.

7.

W zakresie określonym w ust. 5 przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Do wniosku osoba zainteresowana obowiązana jest dołączyć informację o niekaralności

z Krajowego Rejestru Karnego, opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed jej

złożeniem, oraz - w przypadku osoby urodzonej przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 16 w § 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu,

””

;

1.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, podaje się tej osobie nazwiska

i dalsze dane identyfikujące tożsamość osób, które przekazywały o niej informacje

organom bezpieczeństwa państwa, jeżeli można je jednoznacznie określić na podstawie

dokumentów danego organu bezpieczeństwa państwa, i o ile w dokumentach udostępnionych

do wglądu na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się pseudonimy

lub nazwiska tych osób.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli w dokumentach udostępnionych do wglądu

na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się nazwiska pracowników

i funkcjonariuszy, którzy zbierali lub oceniali informacje o wnioskodawcy lub prowadzili

osoby, które przekazywały organom bezpieczeństwa państwa te informacje.

3.

Odmawia się podania nazwisk oraz innych danych identyfikujących tożsamość osób, które

udzielały jedynie informacji o przestępstwach pospolitych.

4.

Od odmowy udostępnienia danych identyfikujących tożsamość osób, o których mowa w ust.

1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

5.

W zakresie określonym w ust. 1 i 2 przepisy art. 34 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

W ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach

(Dz. U. Nr 90, poz. 450, z późn. zm. po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

Przed podjęciem decyzji o nadaniu orderu lub odznaczenia danej osobie, Prezydent może

zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji na temat istnienia w archiwum Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokumentów

stanowiących podstawę zamieszczenia danych osobowych tej osoby w katalogu, o którym

mowa w art. 52a pkt 5, 6 lub 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

””

;

1.

Wnioski, o których mowa w art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 1 i 5, składa

się osobiście w siedzibie Instytutu Pamięci, jego oddziałach i delegaturach lub za

pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza.

2.

Osoba mająca stałe miejsce zamieszkania za granicą może złożyć wniosek osobiście w

polskiej placówce konsularnej, przy czym podpis wnioskodawcy uwierzytelnia konsul.

Wniosek taki może być również złożony za pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia

podpisu wnioskodawcy przez notariusza lub inną osobę uprawnioną do uwierzytelniania

podpisów zgodnie z prawem państwa, w którym ta czynność zostanie dokonana.

3.

Po złożeniu wniosku wnioskodawca może ustanowić pełnomocnika do realizacji przysługujących

mu praw wynikających z ustawy.

4.

Uprawnienia wynikające z art. 30-35 i 35b może wykonywać osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

5.

Jeżeli realizacja praw wynikających z art. 30-35 i 35b następuje przez osobę najbliższą,

o której mowa w ust. 4, należy we właściwym wniosku wskazać imię i nazwisko osoby

zmarłej, której praw on dotyczy.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531, z późn. zm. w art. 7 w ust. 6 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

”

.

1.

Każdy ma prawo załączyć do zbioru dotyczących go dokumentów własne uzupełnienia, sprostowania,

uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie. Dane już zawarte w dokumentach

nie ulegają zmianie.

2.

Uzupełnienia, sprostowania, uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie

dołącza się do zbioru dokumentów z oznaczeniem ich w sposób pozwalający na ich odróżnienie

od dokumentów zgromadzonych przez Instytut Pamięci w trybie art. 25.

W ustawie z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5 w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 9 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

”

;

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

dokumentów osobowych dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów, w szczególności imię i nazwisko oraz informacje

o miejscu pracy lub działania pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa, którego dotyczyć mają dokumenty.

3.

Funkcjonariusze i pracownicy organów bezpieczeństwa państwa mogą uzyskać na swój wniosek

kopie dotyczących ich dokumentów osobowych.

4.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów osobowych

dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa państwa, którymi

zainteresowany był wnioskodawca, należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości

ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli

(Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 937, z późn. zm. w art. 17 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu,

””

;

W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o niektórych uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów

nadzorowanych przez tego ministra

(Dz. U. Nr 106, poz. 491, z późn. zm. w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych może zezwalać pracownikom, policjantom, strażakom,

funkcjonariuszom Straży Granicznej i żołnierzom jednostek jemu podporządkowanych lub

przez niego nadzorowanych na udzielenie wiadomości stanowiącej tajemnicę państwową

lub służbową określonej osobie lub instytucji. Zezwolenie to nie może jednak dotyczyć

sytuacji, o której mowa w art. 21 ustawy wymienionej w art. 8 ust. 2 oraz art. 9a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 170, poz. 1218), z wyjątkiem dokumentów i materiałów, które sąd okręgowy, prokurator Biura Lustracyjnego

lub oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu uzna za niezbędne w związku z wykonywaniem ich

zadań określonych w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) oraz ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

””

;

1.

Dokumenty zgromadzone przez Instytut Pamięci, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa

w art. 39, udostępnia się organom władzy publicznej oraz innym instytucjom, organizacjom

i osobom w celach

1)

wykonywania zadań ustawowych,

2)

prowadzenia badań naukowych, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na to zgodę,

3)

prowadzenia działalności dziennikarskiej, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na

to zgodę.

1a.

Prezes Instytutu Pamięci odmawia udzielenia zgody na udostępnienie dokumentów, o której

mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, po zasięgnięciu opinii Kolegium Instytutu.

2.

Podmioty, którym dokumenty zostały udostępnione, ponoszą odpowiedzialność prawną za

sposób ich wykorzystania, o czym należy je poinformować.

3.

W trybie określonym w ust. 1 pkt 2 i 3 nie mogą być wnioskodawcy udostępnione dokumenty,

o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym

(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 w ust. 4 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy,

”

;

2)

w art. 10 w ust. 1a po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

sądu, stwierdzającego złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

””

;

1.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, i nie zachowały się w stosunku do niej dokumenty, o których mowa w

art. 31 ust. 1, może zastrzec, że dotyczące jej dane osobowe zebrane w sposób tajny

w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych organów bezpieczeństwa państwa nie będą

udostępniane w celach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, przez określony

czas, jednakże nie dłużej niż przez 50 lat od daty ich wytworzenia.

2.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów może zastrzec, że dotyczące jej informacje ujawniające jej pochodzenie

etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność wyznaniową oraz dane o stanie

zdrowia i życiu seksualnym, a także ujawniające jej stan majątkowy, a w szczególności

nieruchomości oraz rzeczy ruchome stanowiące dobra kultury w rozumieniu przepisów

o ochronie dóbr kultury, nie będą udostępnione.

3.

Prezes Instytutu Pamięci informuje o prawie zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i

2.

4.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, może wyrazić zgodę na udostępnianie swoich danych osobowych, określonych

w ust. 1, wskazanym organom władzy publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom,

a także na ich powszechną dostępność.

5.

Dane osobowe, określone w ust. 1, mogą być jednakże udostępniane w celach, o których

mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli

1)

osoba, której dotyczą te dane, albo w przypadku jej śmierci osoba najbliższa wyrazi

na to zgodę,

2)

odnoszą się do publicznego wystąpienia osoby, której dotyczą, do jej działalności

publicznej lub politycznej lub są danymi osobowymi wymaganymi przez ustawę w związku

z pełnieniem funkcji publicznej.

6.

Cele, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, można realizować także po anonimizacji

danych osobowych, i informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, w kopiach dokumentów.

7.

Prawo do zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz prawo do wyrażenia zgody na

udostępnienie swoich danych osobowych, określonych w ust. 1, wskazanym organom władzy

publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom nie przysługuje w stosunku do

dokumentów, o których mowa w art. 36 ust. 3.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 167, poz. 1398 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 w ust. 5 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu;

”

;

2)

w art. 13 w ust. 5 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji

(Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, zainteresowany urodzony przed dniem 1 sierpnia

1972 r., dołącza również oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 15 w ust. 1 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem

sądu;

””

;

W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w pkt 1

-

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

ewidencjonowanie, gromadzenie, przechowywanie, opracowywanie, zabezpieczenie, udostępnianie

i publikowanie dokumentów organów bezpieczeństwa państwa, wytworzonych oraz gromadzonych

od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r., a także organów bezpieczeństwa

Trzeciej Rzeszy Niemieckiej i Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, dotyczących

”

,

-

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

popełnionych na osobach narodowości polskiej lub obywatelach polskich innych narodowości

w okresie od dnia 1 września 1939 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

-

zbrodni nazistowskich,

-

zbrodni komunistycznych,

-

innych przestępstw stanowiących zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie

wojenne,

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

ochronę danych osobowych osób, których dotyczą dokumenty zgromadzone w archiwum Instytutu

Pamięci,

”

;

2)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zbrodniami komunistycznymi, w rozumieniu ustawy, są czyny popełnione przez funkcjonariuszy

państwa komunistycznego w okresie od dnia 17 września 1939 r. do dnia 31 lipca 1990 r.,

polegające na stosowaniu represji lub innych form naruszania praw człowieka wobec

jednostek lub grup ludności bądź w związku z ich stosowaniem, stanowiące przestępstwa

według polskiej ustawy karnej obowiązującej w czasie ich popełnienia. Zbrodniami komunistycznymi

są również czyny popełnione przez tych funkcjonariuszy w okresie, o którym mowa w

zdaniu poprzedzającym, zawierające znamiona czynów zabronionych określonych w art. 187, 193 lub 194 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r.

- Kodeks karny albo art. 265 § 1, art. 266 § 1, 2 lub 4 lub art. 267 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r.

- Kodeks karny, dokonane przeciwko dokumentom w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o

dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) na szkodę osób, których te dokumenty dotyczą.

”

;

3)

w art. 4 ust. 1a otrzymuje brzmienie

„

1a.

Bieg terminu przedawnienia zbrodni komunistycznych, w rozumieniu art. 2, niebędących zbrodniami wojennymi lub zbrodniami przeciwko ludzkości, rozpoczyna

się od dnia 1 sierpnia 1990 r. Karalność tych zbrodni ustaje po 40 latach, gdy czyn

stanowi zbrodnię zabójstwa, oraz po 30 latach, gdy czyn stanowi inną zbrodnię komunistyczną.

Przepisu art. 4 § 1 Kodeksu karnego nie stosuje się.

”

;

4)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Organami bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, są

1)

Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,

2)

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,

3)

Komitet do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego,

4)

jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności

jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954 r.,

5)

instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe

im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji

Obywatelskiej oraz w wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych,

6)

Akademia Spraw Wewnętrznych,

7)

Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza,

8)

Zarząd Główny Służby Wewnętrznej jednostek wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

oraz podległe mu komórki,

9)

Informacja Wojskowa,

10)

Wojskowa Służba Wewnętrzna,

11)

Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego,

12)

inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze,

w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych,

13)

Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk wraz z wojewódzkimi i miejskimi

urzędami kontroli prasy, publikacji i widowisk oraz Główny Urząd Kontroli Publikacji

i Widowisk wraz z okręgowymi urzędami,

14)

Urząd do Spraw Wyznań oraz terenowe organy administracji państwowej o właściwości

szczególnej do spraw wyznań stopnia wojewódzkiego.

2.

Do organów bezpieczeństwa państwa, w rozumieniu ustawy, należą także organy i instytucje

cywilne i wojskowe państw obcych o zadaniach podobnych do zadań organów, o których

mowa w ust. 1.

3.

Jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania

Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.

”

;

5)

art. 6 uchyla się;

6)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Dokumentami, w rozumieniu ustawy, są

1)

wszelkie nośniki informacji, niezależnie od formy przechowywania informacji, w tym

w szczególności: akta, kartoteki, rejestry, pliki komputerowe, pisma, mapy, plany,

filmy i inne nośniki obrazu, nośniki dźwięku i wszelkich innych form zapisu, a także

kopie, odpisy i inne duplikaty tych nośników informacji,

2)

niezbędne do analizy informacji środki pomocnicze, a w szczególności programy na użytek

zautomatyzowanego przetwarzania danych.

”

;

7)

w art. 15

a)

w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

odwołania odpowiednio przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo przez Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej bezwzględną większością głosów lub przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej

bezwzględną większością głosów, na wniosek Kolegium Instytutu Pamięci podjęty większością

2/3 głosów ustawowego składu Kolegium, z powodu długotrwałej choroby lub upadku sit

powodujących trwałą niezdolność do pełnienia obowiązków albo z powodu niewypełniania

obowiązków nałożonych przez ustawę.

”

,

b)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

W przypadku ustania członkostwa przed upływem kadencji właściwy organ dokonuje wyboru

albo powołania nowego członka, na okres do zakończenia kadencji Kolegium Instytutu

Pamięci.

”

;

8)

w art. 18

a)

w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

Biuro Lustracyjne.

”

,

b)

w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

oddziałowe biura lustracyjne.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W delegaturach mogą być tworzone wydziały udostępniania i archiwizacji dokumentów,

referaty edukacji publicznej oraz referaty śledcze.

”

;

9)

w art. 19

a)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

Dyrektor Głównej Komisji może powierzyć prokuratorowi oddziałowej komisji pełnienie

obowiązków naczelnika oddziałowej komisji na okres nieprzekraczający 6 miesięcy.

”

,

b)

po ust. 6 dodaje się ust. 7-14 w brzmieniu

„

7.

Prokuratorów Biura Lustracyjnego i prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych powołuje

i odwołuje Prokurator Generalny na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci.

8.

Oddziałowym biurem lustracyjnym kieruje naczelnik oddziałowego biura lustracyjnego.

Naczelnika oddziałowego biura lustracyjnego powołuje spośród prokuratorów wymienionych

w ust. 7, i odwołuje Prokurator Generalny na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci.

9.

Dyrektor Biura Lustracyjnego może powierzyć prokuratorowi oddziałowego biura lustracyjnego

pełnienie obowiązków naczelnika oddziałowego biura lustracyjnego na okres nieprzekraczający

6 miesięcy.

10.

Biurem Lustracyjnym kieruje Dyrektor Biura Lustracyjnego, powoływany spośród prokuratorów

Biura Lustracyjnego i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Prokuratora

Generalnego zgłoszony w porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci.

11.

Kadencja Dyrektora Biura Lustracyjnego trwa 3 lata, licząc od dnia powołania; po upływie

kadencji Dyrektor Biura Lustracyjnego pełni swoje obowiązki do czasu powołania nowego

Dyrektora Biura Lustracyjnego.

12.

Ta sama osoba może być Dyrektorem Biura Lustracyjnego nie dłużej niż przez dwie kolejne

kadencje.

13.

Kadencja Dyrektora Biura Lustracyjnego ustaje z chwilą śmierci lub odwołania.

14.

Dyrektora Biura Lustracyjnego odwołuje się w przypadku

1)

zrzeczenia się stanowiska,

2)

stwierdzenia prawomocnym orzeczeniem sądu niezgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego,

3)

długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem,

4)

skazania za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego,

5)

skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

”

;

10)

art. 20 otrzymuje brzmienie

„

Art. 20.

Pracownicy Instytutu Pamięci, także po ustaniu stosunku pracy, są obowiązani zachować

w tajemnicy wiadomości związane z działalnością Instytutu Pamięci, powzięte w związku

z zatrudnieniem w Instytucie Pamięci, z wyjątkiem uzyskanych w toku badań naukowych.

”

;

11)

dotychczasową treść art. 22 oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W odniesieniu do dokumentów przekazanych do archiwum Instytutu Pamięci, Prezesowi

Instytutu Pamięci przysługują uprawnienia określone w art. 25 ust. 6 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631, z późn. zm..

”

;

12)

w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Poza innymi zadaniami określonymi w ustawie Kolegium Instytutu Pamięci w szczególności zajmuje stanowisko w następujących sprawach

1)

przejęcia do zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci dokumentów spraw, o których mowa

w art. 1, i oceny ich kompletności,

2)

ustalania zasad ewidencjonowania, przechowywania, opracowywania, zabezpieczenia, udostępniania

i publikowania dokumentów,

3)

ustalania priorytetów w zakresie udostępniania dokumentów,

4)

oceniania polityki ścigania przez Instytut Pamięci przestępstw, o których mowa w art.

1 pkt 1 lit. a,

5)

oceniania działania Biura Lustracyjnego,

6)

ustalania programów badawczych w zakresie opracowywania działalności organów bezpieczeństwa

państwa, a także informowania oraz edukacji społeczeństwa,

7)

wyraża opinię o zasadności odmowy udzielenia zgody na udostępnienie dokumentów zgromadzonych

przez Instytut Pamięci w celach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

13)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

Do archiwum Instytutu Pamięci przekazuje się dokumenty wytworzone w toku postępowań

prowadzonych przez sądy w sprawach, o których mowa w ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Dokumenty wytworzone w toku postępowań prowadzonych przez sądy w sprawach, o których

mowa w art. 17 ustawy wymienionej w ust. 1, przekazuje się po upływie terminu do wniesienia

kasacji w danej sprawie, a jeśli kasacja została wniesiona - po jej rozpatrzeniu.

Z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania w danej sprawie przekazuje się kopie

tych dokumentów.

”

;

14)

w art. 27

a)

ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Prezes Instytutu Pamięci może, po zawiadomieniu właściwego organu administracji rządowej

lub samorządu terytorialnego albo zawodowego, uzyskać wgląd w dokumenty, jeżeli istnieje

uzasadnione przypuszczenie, że zawierają one informacje z zakresu działania Instytutu

Pamięci.

2.

Każdy, kto posiada dokumenty, o których mowa w art. 25, jest obowiązany niezwłocznie

zawiadomić o tym fakcie Prezesa Instytutu Pamięci.

3.

Każdy organ administracji rządowej, samorządu terytorialnego albo zawodowego jest

obowiązany bezzwłocznie wydać Prezesowi Instytutu Pamięci, na jego żądanie, posiadane

dokumenty, o których mowa w art. 25. Obowiązek ten dotyczy także wydania kopii.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Jeżeli dokumenty są niezbędne organowi, o którym mowa w ust. 3, do wykonywania jego

zadań ustawowych, można poprzestać na przekazaniu Prezesowi Instytutu Pamięci ich

kopii.

”

;

15)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Każdy, kto bez tytułu prawnego posiada dokumenty zawierające informacje z zakresu

działania Instytutu Pamięci, jest obowiązany wydać je bezzwłocznie Prezesowi Instytutu

Pamięci.

2.

Właściciel lub osoba mająca inny tytuł prawny do posiadania dokumentów, o których

mowa w ust. 1, jest obowiązana do ich udostępnienia Prezesowi Instytutu Pamięci, na

jego żądanie, w celu sporządzenia kopii.

3.

Prezes Instytutu Pamięci może zwracać się do wszelkich osób lub instytucji zagranicznych

o pomoc w udostępnianiu dokumentów.

”

;

16)

art. 29 otrzymuje brzmienie

„

Art. 29.

W zakresie działalności archiwalnej Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje,

opracowuje, zabezpiecza i udostępnia dokumenty zbrodni oraz dokumenty ukazujące fakty

i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939-1990 i informujące o

poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach, wydaje na ich podstawie uwierzytelnione

odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje przechowywanych dokumentów.

”

;

17)

w art. 29a uchyla się ust. 2;

18)

art. 30-35 otrzymują brzmienie

„

Art. 30.

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

kopii dotyczących go dokumentów.

2.

Instytut Pamięci udostępnia kopie dostępnych dokumentów, o których mowa w ust. 1,

dotyczących wnioskodawcy, z wyjątkiem dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji.

3.

W udostępnianych kopiach dokumentów anonimizuje się dane osobowe osób trzecich.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów.

5.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów dotyczących

wnioskodawcy należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości ponownego złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Art. 31.

1.

Odmowa uwzględnienia wniosku, o którym mowa w art. 30, w zakresie dotyczącym udostępnienia

dokumentów

1)

wytworzonych przez wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych

w związku z jego pracą lub służbą w organach bezpieczeństwa państwa albo w związku

z czynnościami wykonywanymi w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym

zdobywaniu informacji,

2)

z których treści wynika, że wnioskodawca

a)

był traktowany przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

zobowiązał się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

c)

realizował zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności dostarczał

temu organowi informacji,

następuje w drodze decyzji administracyjnej. Decyzja ta jest równoznaczna z odmową

realizacji praw określonych w art. 33 ust. 2.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego lub ograniczyć je w zakresie w jakim udostępnienie

informacji wnioskodawcy uniemożliwia realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, służy odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

Art. 32.

1.

Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 31 ust. 3, Prezes Instytutu Pamięci

wydaje decyzję, w której

1)

utrzymuje w mocy decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1,

2)

uchyla decyzję, o której mowa w art. 31 ust. 1, i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia

przez organ pierwszej instancji.

2.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji, o której mowa w ust. 1, lub je

ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji wnioskodawcy uniemożliwia

realizację ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

3.

Wnioskodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję, o której mowa

w ust. 1 pkt 1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm..

4.

Sąd administracyjny rozpoznaje skargę na posiedzeniu niejawnym.

5.

Przepisu art. 106 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi nie stosuje się.

6.

Wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym uzasadnia się tylko w przypadku uwzględnienia

skargi. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko Prezesowi Instytutu Pamięci.

Skarżącemu doręcza się odpis wyroku.

7.

Po wydaniu wyroku sąd administracyjny niezwłocznie zwraca do Instytutu Pamięci akta

postępowania.

8.

Do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio ust. 4-6.

Art. 33.

1.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, ma prawo wystąpić

do Instytutu Pamięci z wnioskiem o udostępnienie do wglądu tych dokumentów bez anonimizacji.

2.

Każdy, kto uzyskał wgląd w kopie dokumentów, o których mowa w art. 30, i nie zachowały

się w stosunku do niego dokumenty, o których mowa w art. 31 ust. 1, ma prawo

-

na zasadach i w zakresie określonym w ustawie

-

do uzyskania kopii tych dokumentów, prawo do ujawnienia nazwisk oraz dalszych danych

identyfikujących tożsamość funkcjonariuszy, pracowników, żołnierzy oraz współpracowników

organów bezpieczeństwa państwa, prawo do zwrotu przedmiotów znajdujących się w archiwum

Instytutu Pamięci, które w momencie utraty stanowiły jej własność lub były w jej posiadaniu,

i prawo zastrzeżenia swoich danych osobowych.

3.

Niezanonimizowane dokumenty udostępnia się do wglądu w oryginałach lub kopiach w siedzibie

oddziału Instytutu Pamięci właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy,

chyba że we wniosku wskazał on inny oddział, w terminie 4 miesięcy od dnia złożenia

wniosku, o którym mowa w ust. 1. Przepis art. 34 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

4.

Każdy, kto uzyskał wgląd w dotyczące go niezanonimizowane dokumenty, może złożyć do

Instytutu Pamięci wniosek o zamieszczenie danych osobowych osoby trzeciej w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, jeżeli w treści udostępnionych mu dokumentów znajdują

się informacje mogące stanowić podstawę do zamieszczenia danych osobowych innej osoby

w tym katalogu.

Art. 34.

1.

Wydanie niezanonimizowanych kopii dokumentów następuje na pisemny wniosek osoby, o

której mowa w art. 33 ust. 2.

2.

Na żądanie wnioskodawcy należy uwierzytelnić wydawane kopie dokumentów.

3.

Wydanie kopii dokumentów następuje w siedzibie oddziału Instytutu Pamięci właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy, chyba że we wniosku wskazał on inny

oddział, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

4.

Wnioskodawca powinien być zawiadomiony na piśmie o terminie wydania kopii dokumentów

przynajmniej na 7 dni przed tym terminem. Wydanie kopii dokumentów powinno być udokumentowane

protokołem, który podpisuje wnioskodawca i upoważniony pracownik Instytutu Pamięci.

5.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, Instytut Pamięci wydaje

znajdujące się w jego archiwum przedmioty, które w momencie utraty stanowiły jej własność

lub były w jej posiadaniu.

6.

Przed wydaniem przedmiotów Instytut Pamięci może sporządzić i zachować ich kopie;

o fakcie tym należy poinformować wnioskodawcę.

7.

W zakresie określonym w ust. 5 przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 35.

1.

Na pisemny wniosek osoby, o której mowa w art. 33 ust. 2, podaje się tej osobie nazwiska

i dalsze dane identyfikujące tożsamość osób, które przekazywały o niej informacje

organom bezpieczeństwa państwa, jeżeli można je jednoznacznie określić na podstawie

dokumentów danego organu bezpieczeństwa państwa, i o ile w dokumentach udostępnionych

do wglądu na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się pseudonimy

lub nazwiska tych osób.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli w dokumentach udostępnionych do wglądu

na podstawie wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 1, znajdują się nazwiska pracowników

i funkcjonariuszy, którzy zbierali lub oceniali informacje o wnioskodawcy lub prowadzili

osoby, które przekazywały organom bezpieczeństwa państwa te informacje.

3.

Odmawia się podania nazwisk oraz innych danych identyfikujących tożsamość osób, które

udzielały jedynie informacji o przestępstwach pospolitych.

4.

Od odmowy udostępnienia danych identyfikujących tożsamość osób, o których mowa w ust.

1 i 2, przysługuje odwołanie do Prezesa Instytutu Pamięci.

5.

W zakresie określonym w ust. 1 i 2 przepisy art. 34 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

”

;

19)

po art. 35 dodaje się art. 35a-35c w brzmieniu

„

Art. 35a.

1.

Wnioski, o których mowa w art. 30 ust. 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 1 i 5, składa

się osobiście w siedzibie Instytutu Pamięci, jego oddziałach i delegaturach lub za

pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia podpisu wnioskodawcy przez notariusza.

2.

Osoba mająca stałe miejsce zamieszkania za granicą może złożyć wniosek osobiście w

polskiej placówce konsularnej, przy czym podpis wnioskodawcy uwierzytelnia konsul.

Wniosek taki może być również złożony za pośrednictwem poczty, pod warunkiem poświadczenia

podpisu wnioskodawcy przez notariusza lub inną osobę uprawnioną do uwierzytelniania

podpisów zgodnie z prawem państwa, w którym ta czynność zostanie dokonana.

3.

Po złożeniu wniosku wnioskodawca może ustanowić pełnomocnika do realizacji przysługujących

mu praw wynikających z ustawy.

4.

Uprawnienia wynikające z art. 30-35 i 35b może wykonywać osoba najbliższa zmarłego

w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

5.

Jeżeli realizacja praw wynikających z art. 30-35 i 35b następuje przez osobę najbliższą,

o której mowa w ust. 4, należy we właściwym wniosku wskazać imię i nazwisko osoby

zmarłej, której praw on dotyczy.

Art. 35b.

1.

Każdy ma prawo załączyć do zbioru dotyczących go dokumentów własne uzupełnienia, sprostowania,

uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie. Dane już zawarte w dokumentach

nie ulegają zmianie.

2.

Uzupełnienia, sprostowania, uaktualnienia, wyjaśnienia oraz dokumenty lub ich kopie

dołącza się do zbioru dokumentów z oznaczeniem ich w sposób pozwalający na ich odróżnienie

od dokumentów zgromadzonych przez Instytut Pamięci w trybie art. 25.

Art. 35c.

1.

Każdy ma prawo wystąpić z wnioskiem do Instytutu Pamięci o udostępnienie do wglądu

dokumentów osobowych dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać

1)

imię i nazwisko oraz adres zamieszkania wnioskodawcy,

2)

rodzaj i numer dokumentu tożsamości,

3)

datę wydania dokumentu tożsamości oraz nazwę organu, który go wydał,

4)

dane ułatwiające odnalezienie dokumentów, w szczególności imię i nazwisko oraz informacje

o miejscu pracy lub działania pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa

państwa, którego dotyczyć mają dokumenty.

3.

Funkcjonariusze i pracownicy organów bezpieczeństwa państwa mogą uzyskać na swój wniosek

kopie dotyczących ich dokumentów osobowych.

4.

W razie późniejszego odnalezienia w archiwum Instytutu Pamięci dokumentów osobowych

dotyczących pracownika lub funkcjonariusza organu bezpieczeństwa państwa, którymi

zainteresowany był wnioskodawca, należy go o tym poinformować oraz pouczyć o możliwości

ponownego złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

”

;

20)

art. 36 i 37 otrzymują brzmienie

„

Art. 36.

1.

Dokumenty zgromadzone przez Instytut Pamięci, z wyjątkiem dokumentów, o których mowa

w art. 39, udostępnia się organom władzy publicznej oraz innym instytucjom, organizacjom

i osobom w celach

1)

wykonywania zadań ustawowych,

2)

prowadzenia badań naukowych, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na to zgodę,

3)

prowadzenia działalności dziennikarskiej, o ile Prezes Instytutu Pamięci wyrazi na

to zgodę.

1a.

Prezes Instytutu Pamięci odmawia udzielenia zgody na udostępnienie dokumentów, o której

mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, po zasięgnięciu opinii Kolegium Instytutu.

2.

Podmioty, którym dokumenty zostały udostępnione, ponoszą odpowiedzialność prawną za

sposób ich wykorzystania, o czym należy je poinformować.

3.

W trybie określonym w ust. 1 pkt 2 i 3 nie mogą być wnioskodawcy udostępnione dokumenty,

o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1 i 2.

Art. 37.

1.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, i nie zachowały się w stosunku do niej dokumenty, o których mowa w

art. 31 ust. 1, może zastrzec, że dotyczące jej dane osobowe zebrane w sposób tajny

w toku czynności operacyjno-rozpoznawczych organów bezpieczeństwa państwa nie będą

udostępniane w celach, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, przez określony

czas, jednakże nie dłużej niż przez 50 lat od daty ich wytworzenia.

2.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów może zastrzec, że dotyczące jej informacje ujawniające jej pochodzenie

etniczne lub rasowe, przekonania religijne, przynależność wyznaniową oraz dane o stanie

zdrowia i życiu seksualnym, a także ujawniające jej stan majątkowy, a w szczególności

nieruchomości oraz rzeczy ruchome stanowiące dobra kultury w rozumieniu przepisów

o ochronie dóbr kultury, nie będą udostępnione.

3.

Prezes Instytutu Pamięci informuje o prawie zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i

2.

4.

Osoba, która uzyskała na podstawie art. 33 wgląd w niezanonimizowane kopie dotyczących

jej dokumentów, może wyrazić zgodę na udostępnianie swoich danych osobowych, określonych

w ust. 1, wskazanym organom władzy publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom,

a także na ich powszechną dostępność.

5.

Dane osobowe, określone w ust. 1, mogą być jednakże udostępniane w celach, o których

mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, jeżeli

1)

osoba, której dotyczą te dane, albo w przypadku jej śmierci osoba najbliższa wyrazi

na to zgodę,

2)

odnoszą się do publicznego wystąpienia osoby, której dotyczą, do jej działalności

publicznej lub politycznej lub są danymi osobowymi wymaganymi przez ustawę w związku

z pełnieniem funkcji publicznej.

6.

Cele, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 2 i 3, można realizować także po anonimizacji

danych osobowych, i informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, w kopiach dokumentów.

7.

Prawo do zastrzeżenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, oraz prawo do wyrażenia zgody na

udostępnienie swoich danych osobowych, określonych w ust. 1, wskazanym organom władzy

publicznej, innym instytucjom, organizacjom i osobom nie przysługuje w stosunku do

dokumentów, o których mowa w art. 36 ust. 3.

”

;

21)

w art. 38 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dokumenty organów bezpieczeństwa państwa mogą być wykorzystywane przez upoważnionych

funkcjonariuszy służb specjalnych w ramach ich zadań ustawowych, jeśli zawierają informację

o przestępstwie szpiegostwa, przestępstwie o charakterze terrorystycznym, przestępstwie

godzącym w podstawy ekonomiczne państwa lub przestępstwie korupcji w rozumieniu ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm. lub przestępstwie godzącym w porządek konstytucyjny Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

22)

w art. 39 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Minister Obrony

Narodowej, w porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci, dokonują co 5 lat okresowych

przeglądów dokumentów zgromadzonych w zbiorze wyodrębnionym. W przypadku stwierdzenia

ustąpienia przesłanek uzasadniających zastrzeżenie Prezes Instytutu Pamięci podejmuje

z urzędu, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa

Agencji Wywiadu oraz Ministra Obrony Narodowej, albo na wniosek tych organów, decyzję

o uchyleniu lub skróceniu okresu zastrzeżenia. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

23)

po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu

„

Art. 39a.

Przepis art. 39 nie ogranicza uprawnień sądu i prokuratora oddziałowej komisji w sprawach

dotyczących zbrodni określonych w art. 1 pkt 1 lit. a oraz uprawnień sądu w postępowaniu

lustracyjnym i prokuratora Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego

w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 52e ust. 3a.

”

;

24)

art. 41 uchyla się;

25)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

Jeżeli Dyrektor Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci zostanie

zawiadomiony, że znajdujące się w dokumentach dane osobowe są nieprawdziwe, to informacje

o tym dołącza się do zbioru dokumentów dotyczących danej osoby.

”

;

26)

w art. 43 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

W sprawach rozstrzyganych decyzją administracyjną, w myśl przepisów niniejszej ustawy,

organem pierwszej instancji jest dyrektor oddziału Instytutu Pamięci. Organem odwoławczym

jest Prezes Instytutu Pamięci.

”

;

27)

art. 44 uchyla się;

28)

w art. 45

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prokuratorom Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych

komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawach określonych w art.

1 pkt 1 lit. a przysługują wszystkie uprawnienia prokuratora, także w sprawach podlegających

orzecznictwu sądów wojskowych.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Do prowadzenia śledztw przez Instytut Pamięci stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.

”

,

c)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

W sądowym postępowaniu odwoławczym na skutek wniesienia apelacji oraz kasacji występują

prokuratorzy Głównej Komisji.

”

,

d)

po ust. 9 dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Dyrektor Głównej Komisji wnosi kasację w zastępstwie Prokuratora Generalnego w sprawach,

o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w tym także należących do właściwości sądów

wojskowych.

”

;

29)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

Instytut Pamięci wszczyna z urzędu śledztwo w sprawach o przestępstwa określone w

art. 54 i 55.

”

;

30)

w art. 47

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Dyrektor Głównej Komisji jest prokuratorem przełożonym prokuratorów tej Komisji oraz

komisji oddziałowych. Naczelnik komisji oddziałowej jest prokuratorem przełożonym

prokuratorów tej komisji.

2.

Polecenia Prokuratora Generalnego inne niż określone w art. 8 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze

(Dz. U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753, Nr 124, poz. 782 i Nr 141, poz. 944 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 607), wykraczające poza zakres zadań Instytutu Pamięci, mogą być wydawane prokuratorom

Głównej Komisji i oddziałowych komisji tylko za zgodą Prezesa Instytutu Pamięci.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu

„

4a.

Prokurator Generalny może przywrócić na wcześniej zajmowane lub równorzędne stanowisko

w powszechnej lub wojskowej jednostce prokuratury prokuratora Głównej Komisji i oddziałowej

komisji, co do którego Prezes Instytutu Pamięci wystąpił, po zasięgnięciu opinii Dyrektora

Głównej Komisji, z takim wnioskiem. Złożenie wniosku nie jest związane z postępowaniem

dyscyplinarnym.

4b.

W przypadku stwierdzenia, że prokurator Głównej Komisji i oddziałowej komisji nie

może ze względów zdrowotnych pełnić służby w Instytucie Pamięci, Prokurator Generalny

przenosi go na stanowisko równorzędne do innej jednostki organizacyjnej prokuratury,

Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi

Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, zgodnie z kwalifikacjami prokuratora.

”

;

31)

art. 48 i 49 otrzymują brzmienie

„

Art. 48.

Prokurator oddziałowej komisji wydaje postanowienie o wszczęciu albo odmowie wszczęcia

śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w terminie 3 miesięcy

od otrzymania zawiadomienia o przestępstwie. Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła

zawiadomienie, nie zostanie w ciągu 4 miesięcy od dnia jego złożenia powiadomiona

o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratura

nadrzędnego.

Art. 49.

Po upływie 3 miesięcy od daty wszczęcia śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa

w art. 1 pkt 1 lit. a, prokurator prowadzący je składa prokuratorowi nadrzędnemu sprawozdanie

z dokonanych czynności. Sprawozdanie takie składa się po upływie każdego trzymiesięcznego

okresu śledztwa. Terminów dotyczących ukończenia śledztwa, określonych w art. 310 Kodeksu postępowania karnego, nie stosuje się.

”

;

32)

w art. 51

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do zgromadzenia i kolegium prokuratorów Głównej Komisji stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze o zgromadzeniu i kolegium prokuratury apelacyjnej.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Dyrektor Głównej Komisji jest przełożonym dyscyplinarnym w stosunku do prokuratorów

Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji

ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

,

c)

po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Rzecznika Dyscyplinarnego dla prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

wyznacza Prokurator Generalny spośród prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni

przeciwko Narodowi Polskiemu i oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu na wniosek Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu. Rzecznik dyscyplinarny jest związany wskazaniami Dyrektora Głównej Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

;

33)

po art. 52 dodaje się Rozdział 5a w brzmieniu

„

Rozdział 5a

Funkcje lustracyjne Instytutu Pamięci

Art. 52a.

Do zadań Biura Lustracyjnego należy w szczególności

1)

prowadzenie rejestru oświadczeń lustracyjnych, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów,

2)

analiza oświadczeń lustracyjnych oraz zbieranie informacji niezbędnych do prawidłowej

ich oceny,

3)

przygotowywanie postępowań lustracyjnych,

4)

sygnalizowanie odpowiednim organom o niewywiązywaniu się organów pozasądowych z obowiązków

nałożonych przez ustawę,

5)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty

a)

wytworzone przez daną osobę lub przy jej udziale w związku z czynnościami wykonywanymi

w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

z których treści wynika, że dana osoba

-

była traktowana przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

-

zobowiązała się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

-

realizowała zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności

dostarczała temu organowi informacji,

6)

przygotowywanie i publikowanie na podstawie dokumentów zgromadzonych w archiwum Instytutu

Pamięci katalogów zawierających dane osobowe pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy

organów bezpieczeństwa państwa, ze wskazaniem stopnia służbowego zajmowanych stanowisk,

oraz organów bezpieczeństwa państwa, w których pełnili służbę lub pracowali,

7)

przygotowywanie I publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty świadczące o tym, że organy bezpieczeństwa państwa zbierały

o nich informacje na podstawie celowo gromadzonych danych, w tym w sposób tajny, a

wobec osób tych nie stwierdzono istnienia dokumentów świadczących, że byli pracownikami,

funkcjonariuszami, żołnierzami organów bezpieczeństwa państwa lub współpracowali z

organami bezpieczeństwa państwa; publikacje nie obejmują danych osobowych osób, w

stosunku do których zachowały się dokumenty uzasadniające publikację ich danych osobowych

na podstawie pkt 8; przed umieszczeniem w katalogu należy uzyskać zgodę osoby, której

te dane dotyczą,

8)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, które zajmowały

kierownicze stanowiska w byłej Polskiej Partii Robotniczej i byłej Polskiej Zjednoczonej

Partii Robotniczej oraz Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym i Stronnictwie Demokratycznym,

a także były członkami Rady Ministrów państwa komunistycznego do dnia 23 sierpnia

1989 r. lub były w tym okresie kierownikami centralnych organów administracji państwowej.

Art. 52aa.

Do zadań oddziałowego biura lustracyjnego należy w szczególności

1)

przygotowanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

2)

realizacja zadań określonych w art. 52a pkt 2-4,

3)

przygotowywanie katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8.

Art. 52b.

1.

Każdy katalog, o którym mowa w art. 52a pkt 5, 6 i 8, zawiera

1)

dane osobowe: imię i nazwisko (imiona i nazwiska, w tym imiona i nazwiska poprzednie,

jeżeli były używane oraz nazwisko rodowe), imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia,

2)

opis danej kategorii pracy, służby lub współpracy,

3)

informacje o rodzajach dokumentów zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci,

zawierających dane osobowe osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

4)

przebieg pracy, służby lub współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, osoby, której

dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

5)

treść zapisów ewidencyjnych w dokumentach zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu

Pamięci, dotyczących osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, przy

czym kolejne rejestracje traktuje się odrębnie,

6)

wzmiankę o ewentualnych uzupełnieniach, sprostowaniach, uaktualnieniach, wyjaśnieniach

lub dokumentach złożonych przez osobę, której dane osobowe zostały zamieszczone w

katalogu, do zbioru dokumentów organu bezpieczeństwa państwa znajdujących się w zasobie

archiwalnym Instytutu Pamięci,

7)

informację o złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

8)

informację o wyniku postępowania lustracyjnego.

2.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, zamieszcza się ponadto informację o wniosku,

o którym mowa w art. 52d ust. 2.

2a.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 7, zamieszcza się dane, o których mowa w

ust. 1 pkt 1 i 6-8.

3.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w art. 52a pkt 5, w katalogu zamieszcza się przedstawione przez tę osobę wyjaśnienia

dotyczące informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5.

4.

Zapisami ewidencyjnymi, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są informacje zawarte w dziennikach

rejestracyjnych, dziennikach archiwalnych, kartotekach i dokumentach o podobnym charakterze.

Art. 52c.

1.

Katalogi, o których mowa w art. 52a pkt 5, tworzy się oddzielnie dla każdej grupy

osób, zgodnie z kategoriami współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, określonymi

w załączniku do ustawy.

2.

W przypadku, gdy współpraca danej osoby z organami bezpieczeństwa państwa odpowiada

formom działalności określonym w załączniku do ustawy, a nie została w taki sposób

oznaczona w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa, dane osobowe tej osoby zamieszcza

się w katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, w kategorii odpowiadającej rodzajowi

współpracy, wraz z przyporządkowaniem do stosownej formy współpracy. Informację w

tym zakresie zamieszcza się w katalogu.

3.

W odrębnym katalogu zamieszcza się dane osobowe osoby, w stosunku do której zachowały

się wyłącznie zapisy ewidencyjne. Przepis ust. 2 stosuje się.

4.

Katalogi, o których mowa w ust. 1 i 3, są aktualizowane nie rzadziej niż raz na 6

miesięcy.

Art. 52d.

1.

Osoba, której dane osobowe zostały umieszczone w katalogu, o którym mowa w art. 52a

pkt 5, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu dotyczącą jej osoby, może

złożyć oświadczenie lustracyjne. Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje

się odpowiednio.

2.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w ust. 1, i która złożyła oświadczenie lustracyjne, każdemu przysługuje wgląd do kopii

dokumentów dotyczących tej osoby, zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci.

Przepisy art. 30 ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

Uprawnienia wynikające z ust. 2 może wykonywać osoba najbliższa zmarłego w rozumieniu

art. 115 § 11 Kodeksu karnego, przy czym osoba ta nie składa oświadczenia lustracyjnego.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, dotyczącą zmarłego może wystąpić do sądu. Sąd orzeka

o zasadności albo braku podstaw do zamieszczenia w katalogu danych osobowych zmarłego.

Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 52e.

1.

Analizy oświadczeń lustracyjnych dokonuje się z uwzględnieniem kolejności, według

której zostały wymienione funkcje publiczne w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

2.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od analizy oświadczeń według kolejności,

o której mowa w ust. 1. O takich odstępstwach przekazuje się informacje wraz z uzasadnieniem

do sądu.

3.

W przypadku powstania wątpliwości co do zgodności oświadczenia z prawdą, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego informuje o tym

osobę, na której ciążył obowiązek złożenia oświadczenia, a także informuje o możliwości

złożenia wyjaśnień; z czynności złożenia wyjaśnień sporządza się protokół.

3a.

Prokurator Biura Lustracyjnego i oddziałowego biura lustracyjnego, w ramach czynności

określonych w art. 52a pkt 3, może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów

i pisemnych wyjaśnień, a w razie potrzeby przesłuchiwać świadków, zasięgać opinii

biegłych oraz dokonywać zatrzymania rzeczy lub przeszukania, a także może stosować

kary porządkowe. Do tych czynności stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

4.

W terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia informacji, o której mowa w ust. 3, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego składa wniosek

do sądu o wszczęcie postępowania lustracyjnego albo powiadamia osobę, na której ciążył

obowiązek złożenia oświadczenia, o braku podstaw do złożenia takiego wniosku.

Art. 52f.

Prokurator Biura Lustracyjnego, prokurator oddziałowego biura lustracyjnego oraz upoważnieni

pracownicy Biura Lustracyjnego i oddziałowych biur lustracyjnych mają pełny dostęp

do dokumentacji, ewidencji i pomocy informacyjnych, bez względu na formę ich utrwalenia,

zgromadzonych lub wytworzonych do dnia 31 lipca 1990 r. przez

1)

Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Sprawiedliwości

oraz Ministra Spraw Zagranicznych, a także przez podległe, podporządkowane lub nadzorowane

przez nich organy i jednostki organizacyjne,

2)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu.

Art. 52g.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 przepisy art. 47 i 51 stosuje się odpowiednio do prokuratorów

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych, przy czym uprawnienia

Dyrektora Głównej Komisji w stosunku do prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych przysługują Dyrektorowi Biura Lustracyjnego.

2.

Dyrektor Biura Lustracyjnego jest prokuratorem przełożonym prokuratorów tego Biura

oraz oddziałowych biur lustracyjnych. Naczelnik oddziałowego biura lustracyjnego jest

prokuratorem przełożonym prokuratorów tego biura.

”

;

34)

w art. 53

a)

pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

informuje społeczeństwo o strukturach i metodach działania instytucji, w ramach których

zostały popełnione zbrodnie przeciwko Narodowi Polskiemu, oraz informuje o strukturach,

obsadzie personalnej i sposobach działania organów bezpieczeństwa państwa,

2)

prowadzi badania naukowe nad najnowszą historią Polski, a także udostępnia zgromadzone

dokumenty innym placówkom naukowym i osobom w celu prowadzenia takich badań, z zachowaniem

warunków określonych w ustawie,

3)

udziela informacji na temat zgromadzonych dokumentów oraz publikuje wydawnictwa naukowe

i popularnonaukowe, w tym inwentarze archiwalne,

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

prowadzi działalność edukacyjną, wystawienniczą i wydawniczą.

”

;

35)

w art. 54 ust. 3 i 4 uchyla się;

36)

art. 71 otrzymuje brzmienie

„

Art. 71.

W działalności Instytutu Pamięci, określonej w art. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..”.

”

;

Przepis art. 39 nie ogranicza uprawnień sądu i prokuratora oddziałowej komisji w sprawach

dotyczących zbrodni określonych w art. 1 pkt 1 lit. a oraz uprawnień sądu w postępowaniu

lustracyjnym i prokuratora Biura Lustracyjnego lub oddziałowego biura lustracyjnego

w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 52e ust. 3a.

Jeżeli Dyrektor Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci zostanie

zawiadomiony, że znajdujące się w dokumentach dane osobowe są nieprawdziwe, to informacje

o tym dołącza się do zbioru dokumentów dotyczących danej osoby.

W ustawie z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. Nr 46, poz. 499, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Nie mają prawa wybieralności osoby, wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu

stwierdzające utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21 a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

”

;

2)

w art. 144 w ust. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

w stosunku do każdego kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

3)

art. 145 uchyla się;

4)

w art. 147 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Państwowa Komisja Wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o

których mowa w art. 144 ust. 5 pkt 3, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej

- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

”

;

5)

w art. 152 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych,

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

”

;

6)

art. 174 uchyla się;

7)

w art. 177

a)

w ust. 1

-

w pkt 7 w lit. d przecinek zastępuje się kropką,

-

uchyla się pkt 8,

b)

uchyla się ust. 5;

8)

art. 210 uchyla się;

9)

w art. 213

a)

w ust. 1

-

pkt 7 w lit. d przecinek zastępuje się kropką,

-

uchyla się pkt 8,

b)

uchyla się ust. 5.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

karny - do spraw z zakresu prawa karnego w pierwszej i drugiej instancji, do spraw

zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych w pierwszej instancji oraz do spraw rozpoznawanych

w drugiej instancji przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec

nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek

o orzeczenie środka poprawczego,

”

;

2)

w art. 18

a)

w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

karny - do rozpoznawanych w drugiej instancji spraw z zakresu prawa karnego oraz spraw

zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych,

”

,

b)

uchyla się § 2;

3)

w art. 20 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń

lustracyjnych z właściwości innego sądu okręgowego z obszaru tej samej apelacji, kierując

się ilością spraw wpływających do sądów okręgowych oraz względami ekonomii postępowania

lustracyjnego;

”

;

4)

w art. 57 w § 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu

„

Zgłaszający urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. dołącza również oświadczenie,

o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

””

;

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa

(Dz. U. Nr 100, poz. 1082, z późn. zm. w art. 10 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu,

””

;

W ustawie z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych

organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanych oraz o zmianie niektórych

ustaw

(Dz. U. Nr 25, poz. 253, z późn. zm. w art. 71 ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Prezes zarządu, wiceprezesi oraz członkowie zarządu spółki powstałej w trybie art.

1 ust. 7 oraz kierownicy jednostek organizacyjnych tej spółki są osobami pełniącymi

funkcje publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów

bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162), w szczególności mają obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust.

1 tej ustawy.

””

;

Instytut Pamięci wszczyna z urzędu śledztwo w sprawach o przestępstwa określone w

art. 54 i 55.

W ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta

miasta

(Dz. U. Nr 113, poz. 984, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

w przypadku kandydata urodzonego przed dniem 1 sierpnia 1972 r. - oświadczenie, o

którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy,

”

;

2)

w art. 9 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Gminna komisja wyborcza przekazuje niezwłocznie oświadczenia lub informacje, o których

mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1a, do oddziałowego biura lustracyjnego Instytutu Pamięci

Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu właściwego ze względu

na miejsce zamieszkania kandydata.

”

;

3)

w art. 10 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu

„

Na liście zamieszcza się również treść oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

Prokurator oddziałowej komisji wydaje postanowienie o wszczęciu albo odmowie wszczęcia

śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, w terminie 3 miesięcy

od otrzymania zawiadomienia o przestępstwie. Jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła

zawiadomienie, nie zostanie w ciągu 4 miesięcy od dnia jego złożenia powiadomiona

o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratura

nadrzędnego.

Po upływie 3 miesięcy od daty wszczęcia śledztwa w sprawie o zbrodnię, o której mowa

w art. 1 pkt 1 lit. a, prokurator prowadzący je składa prokuratorowi nadrzędnemu sprawozdanie

z dokonanych czynności. Sprawozdanie takie składa się po upływie każdego trzymiesięcznego

okresu śledztwa. Terminów dotyczących ukończenia śledztwa, określonych w art. 310 Kodeksu postępowania karnego, nie stosuje się.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. - Ordynacja wyborcza do Parlamentu Europejskiego

(Dz. U. Nr 25, poz. 219) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Nie mają prawa wybieralności osoby, wobec których wydano prawomocne orzeczenie sądu

stwierdzające utratę prawa wybieralności, o którym mowa w art. 21 a ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162).

”

;

2)

w art. 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zgłoszenie listy okręgowej powinno spełniać warunki wynikające z przepisów art. 144

ust. 1-5 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu, z tym że przepisy art. 144 ust.

5 pkt 3 Ordynacji wyborczej do Sejmu i do Senatu nie mają zastosowania do kandydata

niebędącego obywatelem polskim.

”

;

3)

w art. 70 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Okręgowa komisja wyborcza sporządza obwieszczenia o zarejestrowanych listach okręgowych,

zawierające informacje o ich numerach, nazwach i skrótach nazw komitetów wyborczych

oraz dane o kandydatach zawarte w zgłoszeniach list, w tym treść oświadczenia, o którym

mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, w zakresie określonym w art. 13 tej ustawy.

””

;

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417 i Nr 264, poz. 2205 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 29 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Osoba ubiegająca się o zatrudnienie na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej, urodzona

przed dniem 1 sierpnia 1972 r., składa oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów

(Dz. U. Nr 218, poz. 1592 i Nr 249, poz. 1832 oraz z 2007 r. Nr 25, poz. 162) albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.

”

;

2)

w art. 30 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 29 ust. 3.

”

;

3)

w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

”

;

4)

w art. 52 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym

orzeczeniem sądu;

””

;

Do zadań Biura Lustracyjnego należy w szczególności

1)

prowadzenie rejestru oświadczeń lustracyjnych, o których mowa w art. 7 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów,

2)

analiza oświadczeń lustracyjnych oraz zbieranie informacji niezbędnych do prawidłowej

ich oceny,

3)

przygotowywanie postępowań lustracyjnych,

4)

sygnalizowanie odpowiednim organom o niewywiązywaniu się organów pozasądowych z obowiązków

nałożonych przez ustawę,

5)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty

a)

wytworzone przez daną osobę lub przy jej udziale w związku z czynnościami wykonywanymi

w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji,

b)

z których treści wynika, że dana osoba

-

była traktowana przez organy bezpieczeństwa jako tajny informator lub pomocnik przy

operacyjnym zdobywaniu informacji,

-

zobowiązała się do dostarczania informacji organowi bezpieczeństwa państwa lub świadczenia

takiemu organowi jakiejkolwiek pomocy w działaniach operacyjnych,

-

realizowała zadania zlecone przez organ bezpieczeństwa państwa, a w szczególności

dostarczała temu organowi informacji,

6)

przygotowywanie i publikowanie na podstawie dokumentów zgromadzonych w archiwum Instytutu

Pamięci katalogów zawierających dane osobowe pracowników, funkcjonariuszy i żołnierzy

organów bezpieczeństwa państwa, ze wskazaniem stopnia służbowego zajmowanych stanowisk,

oraz organów bezpieczeństwa państwa, w których pełnili służbę lub pracowali,

7)

przygotowywanie I publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których

zachowały się dokumenty świadczące o tym, że organy bezpieczeństwa państwa zbierały

o nich informacje na podstawie celowo gromadzonych danych, w tym w sposób tajny, a

wobec osób tych nie stwierdzono istnienia dokumentów świadczących, że byli pracownikami,

funkcjonariuszami, żołnierzami organów bezpieczeństwa państwa lub współpracowali z

organami bezpieczeństwa państwa; publikacje nie obejmują danych osobowych osób, w

stosunku do których zachowały się dokumenty uzasadniające publikację ich danych osobowych

na podstawie pkt 8; przed umieszczeniem w katalogu należy uzyskać zgodę osoby, której

te dane dotyczą,

8)

przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, które zajmowały

kierownicze stanowiska w byłej Polskiej Partii Robotniczej i byłej Polskiej Zjednoczonej

Partii Robotniczej oraz Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym i Stronnictwie Demokratycznym,

a także były członkami Rady Ministrów państwa komunistycznego do dnia 23 sierpnia

1989 r. lub były w tym okresie kierownikami centralnych organów administracji państwowej.

Do zadań oddziałowego biura lustracyjnego należy w szczególności

1)

przygotowanie danych do rejestru, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

2)

realizacja zadań określonych w art. 52a pkt 2-4,

3)

przygotowywanie katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8.

1.

Każdy katalog, o którym mowa w art. 52a pkt 5, 6 i 8, zawiera

1)

dane osobowe: imię i nazwisko (imiona i nazwiska, w tym imiona i nazwiska poprzednie,

jeżeli były używane oraz nazwisko rodowe), imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia,

2)

opis danej kategorii pracy, służby lub współpracy,

3)

informacje o rodzajach dokumentów zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci,

zawierających dane osobowe osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

4)

przebieg pracy, służby lub współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, osoby, której

dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu,

5)

treść zapisów ewidencyjnych w dokumentach zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu

Pamięci, dotyczących osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, przy

czym kolejne rejestracje traktuje się odrębnie,

6)

wzmiankę o ewentualnych uzupełnieniach, sprostowaniach, uaktualnieniach, wyjaśnieniach

lub dokumentach złożonych przez osobę, której dane osobowe zostały zamieszczone w

katalogu, do zbioru dokumentów organu bezpieczeństwa państwa znajdujących się w zasobie

archiwalnym Instytutu Pamięci,

7)

informację o złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 52a pkt 1,

8)

informację o wyniku postępowania lustracyjnego.

2.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, zamieszcza się ponadto informację o wniosku,

o którym mowa w art. 52d ust. 2.

2a.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 7, zamieszcza się dane, o których mowa w

ust. 1 pkt 1 i 6-8.

3.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w art. 52a pkt 5, w katalogu zamieszcza się przedstawione przez tę osobę wyjaśnienia

dotyczące informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2-5.

4.

Zapisami ewidencyjnymi, o których mowa w ust. 1 pkt 5, są informacje zawarte w dziennikach

rejestracyjnych, dziennikach archiwalnych, kartotekach i dokumentach o podobnym charakterze.

1.

Katalogi, o których mowa w art. 52a pkt 5, tworzy się oddzielnie dla każdej grupy

osób, zgodnie z kategoriami współpracy z organami bezpieczeństwa państwa, określonymi

w załączniku do ustawy.

2.

W przypadku, gdy współpraca danej osoby z organami bezpieczeństwa państwa odpowiada

formom działalności określonym w załączniku do ustawy, a nie została w taki sposób

oznaczona w dokumentach organów bezpieczeństwa państwa, dane osobowe tej osoby zamieszcza

się w katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5, w kategorii odpowiadającej rodzajowi

współpracy, wraz z przyporządkowaniem do stosownej formy współpracy. Informację w

tym zakresie zamieszcza się w katalogu.

3.

W odrębnym katalogu zamieszcza się dane osobowe osoby, w stosunku do której zachowały

się wyłącznie zapisy ewidencyjne. Przepis ust. 2 stosuje się.

4.

Katalogi, o których mowa w ust. 1 i 3, są aktualizowane nie rzadziej niż raz na 6

miesięcy.

1.

Osoba, której dane osobowe zostały umieszczone w katalogu, o którym mowa w art. 52a

pkt 5, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu dotyczącą jej osoby, może

złożyć oświadczenie lustracyjne. Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje

się odpowiednio.

2.

Na wniosek osoby, której dane osobowe zostały zamieszczone w katalogu, o którym mowa

w ust. 1, i która złożyła oświadczenie lustracyjne, każdemu przysługuje wgląd do kopii

dokumentów dotyczących tej osoby, zgromadzonych w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci.

Przepisy art. 30 ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

3.

Uprawnienia wynikające z ust. 2 może wykonywać osoba najbliższa zmarłego w rozumieniu

art. 115 § 11 Kodeksu karnego, przy czym osoba ta nie składa oświadczenia lustracyjnego.

4.

Osoba, o której mowa w ust. 3, która nie zgadza się z informacją zawartą w katalogu,

o którym mowa w art. 52a pkt 5, dotyczącą zmarłego może wystąpić do sądu. Sąd orzeka

o zasadności albo braku podstaw do zamieszczenia w katalogu danych osobowych zmarłego.

Przepisy dotyczące postępowania lustracyjnego stosuje się odpowiednio.

1.

Analizy oświadczeń lustracyjnych dokonuje się z uwzględnieniem kolejności, według

której zostały wymienione funkcje publiczne w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach

organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.

2.

W uzasadnionych przypadkach można odstąpić od analizy oświadczeń według kolejności,

o której mowa w ust. 1. O takich odstępstwach przekazuje się informacje wraz z uzasadnieniem

do sądu.

3.

W przypadku powstania wątpliwości co do zgodności oświadczenia z prawdą, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego informuje o tym

osobę, na której ciążył obowiązek złożenia oświadczenia, a także informuje o możliwości

złożenia wyjaśnień; z czynności złożenia wyjaśnień sporządza się protokół.

3a.

Prokurator Biura Lustracyjnego i oddziałowego biura lustracyjnego, w ramach czynności

określonych w art. 52a pkt 3, może żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz dokumentów

i pisemnych wyjaśnień, a w razie potrzeby przesłuchiwać świadków, zasięgać opinii

biegłych oraz dokonywać zatrzymania rzeczy lub przeszukania, a także może stosować

kary porządkowe. Do tych czynności stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

4.

W terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia informacji, o której mowa w ust. 3, prokurator

Biura Lustracyjnego lub prokurator oddziałowego biura lustracyjnego składa wniosek

do sądu o wszczęcie postępowania lustracyjnego albo powiadamia osobę, na której ciążył

obowiązek złożenia oświadczenia, o braku podstaw do złożenia takiego wniosku.

Prokurator Biura Lustracyjnego, prokurator oddziałowego biura lustracyjnego oraz upoważnieni

pracownicy Biura Lustracyjnego i oddziałowych biur lustracyjnych mają pełny dostęp

do dokumentacji, ewidencji i pomocy informacyjnych, bez względu na formę ich utrwalenia,

zgromadzonych lub wytworzonych do dnia 31 lipca 1990 r. przez

1)

Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Ministra Sprawiedliwości

oraz Ministra Spraw Zagranicznych, a także przez podległe, podporządkowane lub nadzorowane

przez nich organy i jednostki organizacyjne,

2)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 przepisy art. 47 i 51 stosuje się odpowiednio do prokuratorów

Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów oddziałowych biur lustracyjnych, przy czym uprawnienia

Dyrektora Głównej Komisji w stosunku do prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów

oddziałowych biur lustracyjnych przysługują Dyrektorowi Biura Lustracyjnego.

2.

Dyrektor Biura Lustracyjnego jest prokuratorem przełożonym prokuratorów tego Biura

oraz oddziałowych biur lustracyjnych. Naczelnik oddziałowego biura lustracyjnego jest

prokuratorem przełożonym prokuratorów tego biura.

1.

Osoba urodzona przed dniem 1 sierpnia 1972 r., która w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy pełni funkcję publiczną wymienioną w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia powiadomienia,

o którym mowa w ust. 2.

2.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 8, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy, powiadamia osobę, o której mowa w ust. 1, o obowiązku przedłożenia

temu organowi oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1, oraz informuje o skutku

niedopełnienia tego obowiązku, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a.

W stosunku do osób pełniących funkcje organu lub członka organu jednostki samorządu

terytorialnego lub organu jednostki pomocniczej jednostki samorządu terytorialnego,

której obowiązek utworzenia wynika z ustawy, pochodzących z wyborów powszechnych,

organem właściwym do dokonania czynności, o których mowa w ust. 2, jest wojewoda.

3.

W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli pełnią więcej niż jedną funkcję

publiczną wymienioną w art. 4, obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art.

7 ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli złożą one to oświadczenie jednemu z organów

właściwych do przedłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 8. Pozostałym organom

właściwym należy przedłożyć informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a.

4.

Osoba, która po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nadal kandyduje lub ubiega

się o objęcie funkcji publicznej, wymienionej w art. 4, ma obowiązek złożenia oświadczenia,

o którym mowa w art. 7 ust. 1, przed objęciem tej funkcji.

1.

W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia lustracyjnego przez osobę, zobowiązaną

do jego złożenia na podstawie art. 56 ust. 1, następuje skutek określony w art. 21e

ust. 1.

2.

Pozbawienie funkcji publicznej osoby, o której mowa w ust. 1, następuje z mocy prawa

z dniem, w którym upłynął termin do złożenia oświadczenia. Fakt pozbawienia funkcji

publicznej stwierdza podmiot właściwy w sprawie pozbawienia lub stwierdzenia wygaśnięcia

funkcji publicznej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sędziego, który w przypadku niezłożenia

oświadczenia w terminie, podlega w tym zakresie sądownictwu dyscyplinarnemu. Za niezłożenie

przez sędziego oświadczenia, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia sędziego z urzędu.

Przepisów o przedawnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się.

4.

Z żądaniem wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w sprawach określonych w ust. 3,

występują podmioty, o których mowa w art. 114 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Do dnia 31 grudnia 2007 r. przepisy art. 4 pkt 23 i art. 8 pkt 22 stosuje się odpowiednio

do członka organu zarządzającego, nadzorczego lub kontrolnego podmiotu podlegającego

nadzorowi Komisji Nadzoru Bankowego.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Instytutu Pamięci

Narodowej utworzy rejestr oświadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1.

1.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Instytut Pamięci Narodowej

rozpocznie publikację katalogów, o których mowa w art. 52a pkt 5-8 ustawy wymienionej

w art. 39.

2.

W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 5 ustawy wymienionej w art. 39, w pierwszej

kolejności zamieszcza się dane osobowe osób pełniących istotną rolę w życiu publicznym,

społecznym, gospodarczym i kulturalnym.

W terminie, o którym mowa w art. 63b ust. 2, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej dokumenty, o których mowa w art. 3.

1.

Wnioski i pytania, o których mowa w art. 30 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

dotychczasowym, niezrealizowane do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, traktuje

się jako wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 39, w brzmieniu

ustalonym niniejszą ustawą.

2.

Do spraw, o których mowa w ust. 1, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w

życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą.

3.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pokrzywdzony w rozumieniu

art. 6 ustawy, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym, który uzyskał

prawo wglądu do dotyczących go dokumentów i nie zrealizował tego prawa przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, może uzyskać wgląd do dotyczących go dokumentów

na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 39, w brzmieniu dotychczasowym,

po złożeniu oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1 albo informacji, o której

mowa w art. 7 ust. 3a, do Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub oddziałowego

biura lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej, właściwego miejscowo ze względu na

realizację prawa wglądu do dokumentów.

1.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, toczą się według przepisów dotychczasowych, z zastrzeżeniem ust. 2-6.

2.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, uprawnienia i obowiązki Rzecznika Interesu

Publicznego przejmuje dyrektor Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej lub

wyznaczony przez niego prokurator Biura Lustracyjnego albo oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej.

3.

W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 18.

4.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w pierwszej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd okręgowy, właściwy ze względu na

miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

5.

Postępowania lustracyjne wszczęte i niezakończone w drugiej instancji przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, rozpatruje sąd apelacyjny, właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne.

6.

Sprawy, o których mowa w ust. 4 i 5, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie niezwłocznie

przekaże właściwym sądom do rozpoznania.

7.

Sąd okręgowy w przypadku, o którym mowa w ust. 4, oraz sąd apelacyjny w przypadku,

o którym mowa w ust. 5, prowadzi rozprawę od początku.

1.

Akta zakończonych postępowań lustracyjnych, przeprowadzonych na podstawie przepisów

ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., są jawne, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Sąd Apelacyjny w Warszawie

w składzie jednego sędziego wydaje postanowienie w sprawie jawności akt, o których

mowa w ust. 1, albo odmawia ich ujawnienia. Na postanowienie sądu osobie lustrowanej

oraz prokuratorowi Biura Lustracyjnego lub prokuratorowi oddziałowego biura lustracyjnego

Instytutu Pamięci Narodowej, przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

3.

Sąd rozpatruje sprawy, o których mowa w ust. 1, według kolejności wpływu wniosków

Rzecznika Interesu Publicznego do Wydziału Lustracyjnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

4.

Sąd postanawia o jawności akt w przypadku, gdy nie zostały w nich ujawnione okoliczności,

o których mowa w art. 18 ust. 2 lub 2a.

5.

Niezwłocznie po rozpoznaniu zażalenia, o którym mowa w ust. 2, albo po upływie terminu

do jego wniesienia, Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie przekazuje akta, o których

mowa w ust. 1, Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej.

6.

Do akt, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepis art. 18 ust. 5.

W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, Państwowa Komisja Wyborcza

przekaże Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej będące w jej posiadaniu oświadczenia

lustracyjne, złożone na podstawie ustawy, o której mowa w art. 66.

Traci moc ustawa z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa

państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., z wyjątkiem art. 30.

W działalności Instytutu Pamięci, określonej w art. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm..”.