Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 września 2007 r. w sprawie warunków zdrowotnych wykonywania prac podwodnych

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki zdrowotne, jakim powinien odpowiadaç

nurek;

2) tryb orzekania o braku przeciwwskazaƒ do wykonywania prac podwodnych i przeprowadzania

okresowych badaƒ lekarskich;

3) sposób sprawowania nadzoru medycznego nad

pracami podwodnymi;

4) procedury dekompresji i kompresji;

5) wykaz minimalnego wyposa˝enia medycznego

bazy prac podwodnych;

6) wymagania kwalifikacyjne lekarzy orzekajàcych

o braku przeciwwskazaƒ do wykonywania prac

podwodnych oraz nadzorujàcych g∏´binowe i d∏ugotrwa∏e prace podwodne;

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U.

Nr 131, poz. 924).

7) wzory i tryb wydawania dokumentów potwierdzajàcych kwalifikacje medyczne.

§ 2. 1. Za zdolnà do pracy w zawodzie nurka uznaje si´ osob´, u której po przeprowadzeniu wst´pnego

badania lekarskiego, zwanego dalej „badaniem

wst´pnym”, nie stwierdzono przeciwwskazaƒ zdrowotnych do wykonywania prac podwodnych.

2. Badanie przeprowadza lekarz, który

1) posiada specjalizacj´ w dziedzinie medycyny morskiej i tropikalnej albo w dziedzinie medycyny

transportu, medycyny pracy lub medycyny lotniczej oraz

2) ukoƒczy∏ szkolenie w oÊrodku medycyny hiperbarycznej dzia∏ajàcym w strukturze jednostki badawczo-rozwojowej lub uczelni medycznej, zwanym

dalej „oÊrodkiem medycyny hiperbarycznej”.

3. Ukoƒczenie szkolenia, o którym mowa w ust. 2

pkt 2, potwierdza oÊrodek medycyny hiperbarycznej

zaÊwiadczeniem, którego wzór okreÊla za∏àcznik nr 1

do rozporzàdzenia.

4. ZaÊwiadczenie wystawia si´ w trzech egzemplarzach, przy czym jeden otrzymuje osoba, która ukoƒczy∏a szkolenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, drugi

do∏àczony jest do dokumentacji szkolenia, a trzeci

przesy∏a si´ do wojewódzkiego oÊrodka medycyny

pracy w∏aÊciwego ze wzgl´du na miejsce zamieszkania lekarza.

§ 3. 1. Osoba, o której mowa w § 2 ust. 1, zg∏asza

si´ na badanie wst´pne bez skierowania.

10) test ciÊnieniowy, którego sposób przeprowadzenia

okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

2. Badanie wst´pne przeprowadza si´ po sprawdzeniu to˝samoÊci osoby badanej.

§ 6. Lekarz przeprowadzajàc badanie, o którym

mowa w § 4 i 5, bierze pod uwag´ warunki zdrowotne,

jakim powinien odpowiadaç nurek, okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 4. Badanie wst´pne obejmuje

1) ogólne badanie lekarskie;

2) badanie radiologiczne p∏uc;

3) badanie czynnoÊciowe uk∏adu oddechowego

(spirometria i maksymalne zu˝ycie tlenu);

4) elektrograficznà prób´ wysi∏kowà (w 12 odprowadzeniach) spoczynkowà, a u osób po 45. roku ˝ycia

— wysi∏kowà;

5) badanie laryngologiczne wraz z badaniem audiometrycznym;

6) badanie EEG ze stymulacjà wzrokowà i hyperwentylacjà;

7) morfologiczne i biochemiczne badanie krwi

z uwzgl´dnieniem poziomu glukozy, mocznika,

kreatyniny, cholesterolu, trójglicerydów i albumin;

8) badanie ogólne moczu;

9) badanie radiologiczne koÊci d∏ugich i du˝ych stawów (barkowych, biodrowych i kolanowych);

§ 7. 1. Badania okresowe nurka wykonuje si´ nie

rzadziej ni˝ co 12 miesi´cy, a po ukoƒczeniu 40. roku

˝ycia nie rzadziej ni˝ co 6 miesi´cy, a tak˝e w przypadku

1) choroby lub wypadku powodujàcych przerw´

w nurkowaniu powy˝ej 30 dni;

2) wniosku nurka;

3) wniosku organizatora prac podwodnych.

2. Skierowanie na badania okresowe wydaje organizator prac podwodnych.

§ 8. 1. W wyniku przeprowadzonych badaƒ osoba

poddana badaniu mo˝e otrzymaç orzeczenie o braku

przeciwwskazaƒ zdrowotnych do wykonywania prac

podwodnych.

2. Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

nast´pujàce dane

1) imi´ i nazwisko;

10) test ciÊnieniowy, którego sposób przeprowadzenia

okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia;

2) numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie

nadano numeru PESEL — nazw´ i numer dokumentu to˝samoÊci;

11) konsultacje lekarzy specjalistów i badania pomocnicze, niezb´dne do prawid∏owej oceny stanu

zdrowia.

3) miejsce zamieszkania;

§ 5. Badanie okresowe obejmuje

1) ogólne badanie lekarskie;

2) badanie radiologiczne p∏uc;

3) badanie czynnoÊciowe

(spirometria);

uk∏adu

oddechowego

4) elektrokardiogram (w 12 odprowadzeniach) spoczynkowy, a u osób po 45 roku ˝ycia — wysi∏kowy;

5) badanie audiometryczne;

6) morfologiczne i biochemiczne badanie krwi

z uwzgl´dnieniem poziomu glukozy, mocznika,

cholesterolu, trójglicerydów, albumin;

7) badanie ogólne moczu;

4) treÊç orzeczenia.

§ 9. 1. Osoba poddana badaniu mo˝e wystàpiç

z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania

do komisji lekarskiej dzia∏ajàcej w Mi´dzywydzia∏owym

Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej Akademii

Medycznej w Gdaƒsku, zwanej dalej „komisjà”.

2. Wniosek wnosi si´ w terminie 30 dni od dnia

otrzymania orzeczenia za poÊrednictwem lekarza, który je wyda∏.

3. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, przesy∏a do komisji wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz z kopià

dokumentacji medycznej, w terminie 14 dni od dnia

jego otrzymania.

4. Komisja przeprowadza badanie lekarskie w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.

8) badanie radiologiczne koÊci d∏ugich i du˝ych stawów (barkowych, biodrowych i kolanowych), które

wykonuje si´ co 4 lata, chyba ˝e stwierdza si´ zmiany wymagajàce ich cz´stszego przeprowadzania;

5. Orzeczenie wydane przez komisj´ jest ostateczne i zawiera nast´pujàce dane

9) konsultacje lekarzy specjalistów i badania pomocnicze, niezb´dne do prawid∏owej oceny stanu

zdrowia;

2) numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie

nadano numeru PESEL — nazw´ i numer dokumentu to˝samoÊci;

1) imi´ i nazwisko;

3) miejsce zamieszkania;

4) treÊç orzeczenia.

§ 10. 1. Organizator prac podwodnych zapewnia

nadzór medyczny nad wykonywaniem tych prac, majàc na celu w szczególnoÊci zapobieganie wypadkom

nurkowym, chorobie dekompresyjnej oraz zapewnienie mo˝liwoÊci leczenia dekompresjà leczniczà.

2. W trakcie prowadzenia prac g∏´binowych i d∏ugotrwa∏ych, w miejscu ich przeprowadzania, nale˝y

zapewniç obecnoÊç lekarza, który

1) posiada specjalizacj´ z dziedziny anestezjologii

i intensywnej terapii lub medycyny ratunkowej;

2) ma ukoƒczony kurs z zakresu fizjopatologii nurkowania i terapii hiperbarycznej w oÊrodku medycyny hiperbarycznej;

3) odby∏ 6-miesi´czny sta˝ w oÊrodku medycyny hiperbarycznej.

3. Organizator prac podwodnych zapewnia transport do komory hiperbarycznej w celu odbycia konsultacji.

4. Przy odleg∏oÊciach przekraczajàcych 150 km od

miejsca prowadzenia prac nale˝y zapewniç mo˝liwoÊç

wykonania transportu sanitarnego drogà lotniczà.

5. Transport pod ciÊnieniem mo˝liwy jest wy∏àcznie po uzgodnieniu z oÊrodkiem medycyny hiperbarycznej dysponujàcym odpowiednim zabezpieczeniem technicznym. Decyzj´ o zastosowaniu takiego

transportu podejmuje oÊrodek medycyny hiperbarycznej.

Poz. 1440

nej pomocy medycznej, nale˝y niezw∏ocznie pisemnie

oraz telefonicznie zawiadomiç oÊrodek medycyny hiperbarycznej.

9. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 8, zawiera nast´pujàce dane

1) nazw´ organizatora prac podwodnych;

2) miejsce prac;

3) dat´ i czas wypadku;

4) opis nurkowania — zawierajàcy co najmniej maksymalnà g∏´bokoÊç i czas nurkowania, mieszaniny

oddechowe i rodzaj u˝ytego sprz´tu;

5) liczb´ osób poszkodowanych;

6) imiona i nazwiska, a tak˝e wiek osób, które uleg∏y

wypadkowi;

7) zakres udzielonej pomocy specjalistycznej;

8) imi´ i nazwisko osoby zg∏aszajàcej, wraz z ewentualnym kontaktem telefonicznym.

§ 11. Procedury dekompresji i kompresji

1) dla spr´˝onego powietrza i nitroksu — okreÊla za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia;

2) dla helioksu z dekompresjà tlenowà na g∏´bokoÊci

6 metrów — okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia;

3) dla helioksu z dekompresjà tlenowà na g∏´bokoÊci

12 metrów — okreÊla za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia;

4) heliksowej dla dzwonu nurkowego — okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.

6. Sposób post´powania w razie wypadku przy

wykonywaniu prac podwodnych oraz komunikowania

si´ z oÊrodkiem medycyny hiperbarycznej musi byç

przekazany wszystkim nurkom w formie pisemnej, dost´pnej w bazie prac podwodnych.

§ 12. Wykaz minimalnego wyposa˝enia medycznego bazy prac podwodnych okreÊla za∏àcznik nr 8 do

rozporzàdzenia.

7. Nurkowie po zakoƒczeniu prac podwodnych powinni pozostawaç przez 12 godzin w zasi´gu komory

hiperbarycznej zabezpieczajàcej prace podwodne.

§ 13. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem § 10 ust. 2

pkt 3, który wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2010 r.

8. W razie wystàpienia wypadku przy wykonywaniu prac podwodnych, wymagajàcego specjalistycz-

Minister Zdrowia: Z. Religa

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia

z dnia 17 wrzeÊnia 2007 r. (poz. 1440)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR

...............................................................................

(piecz´ç oÊrodka medycyny hiperbarycznej

dzia∏ajàcego w strukturze jednostki badawczo-rozwojowej

lub uczelni medycznej)

ZAÂWIADCZENIE Nr .........................../.............

(numer z rejestru)

(rok)

Na podstawie § 2 ust. 3 rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 wrzeÊnia 2007 r. w sprawie warunków zdrowotnych wykonywania prac podwodnych (Dz. U. Nr 199, poz. 1440).

stwierdza si´, ˝e

Pan/Pani ...........................................................................................................................................................................

(imi´ i nazwisko)

nr PESEL*) .......................................................................................................................................................................

zam. ..................................................................................................................................................................................

(miejscowoÊç, ulica, nr domu i nr mieszkania)

posiadajàcy/a prawo wykonywania zawodu lekarza nr ...............................................................................................

wydane przez ...................................................................................................................................................................

odby∏/a szkolenie w oÊrodku medycyny hiperbarycznej dzia∏ajàcym w strukturze jednostki badawczo-rozwojowej lub uczelni medycznej.

..........................................

.......................................................................................................

(miejscowoÊç/dnia)

(podpis i piecz´ç kierownika oÊrodka medycyny

hiperbarycznej dzia∏ajàcego w strukturze jednostki badawczo-rozwojowej

lub uczelni medycznej)

*) W przypadku osoby, której nie nadano nr PESEL, nale˝y podaç nazw´ i numer dokumentu to˝samoÊci.

Za∏àcznik nr 2

SPOSÓB PRZEPROWADZENIA TESTU CIÂNIENIOWEGO

1. Test ciÊnieniowy ma na celu ustalenia reakcji organizmu na zmiany ciÊnienia otoczenia.

2. Test ciÊnieniowy przeprowadza si´ na zlecenie lekarza wykonujàcego badanie wst´pne lub okresowe.

3. Warunkiem przeprowadzenia testu jest brak przeciwwskazaƒ do ekspozycji hiperbarycznej.

4. Test ciÊnieniowy przeprowadza si´ w oÊrodku hiperbarycznym pod nadzorem lekarza obecnego

w komorze.

5. Zmiana ciÊnienia powinna byç nie mniejsza ni˝

3 atmosfery (0,3 MPa) z minimalnà szybkoÊcià

podnoszenia ciÊnienia 1,2 atmosfery na minut´

(0,12 MPa/min).

Za∏àcznik nr 3

WARUNKI ZDROWOTNE, JAKIM POWINIEN ODPOWIADAå NUREK

Wykonywanie zawodu nurka uniemo˝liwiajà

wszystkie stany chorobowe, wady i u∏omnoÊci, które

ograniczajà wydolnoÊç pracy nurka lub które nara˝ajà

go na niebezpieczeƒstwo wystàpienia wypadku nurkowego lub choroby dekompresyjnej, lub które mogà

ulec pogorszeniu w zwiàzku z wykonywaniem zawodu

nurka, w tym w szczególnoÊci

3) choroby zastawek serca;

1. Budowa cia∏a — stwierdzone znaczne wady

i u∏omnoÊci w budowie cia∏a lub oty∏oÊç powy˝ej

30 % BMI.

7) zaburzenia perfuzji obwodowej;

2. Uk∏ad oddechowy

1) astma oskrzelowa;

2) nast´pstwa torakotomii;

3) nast´pstwa ropni p∏uc;

4) przebyta odma samoistna;

5) nast´pstwa zapalenia op∏ucnej;

6) nast´pstwa gruêlicy;

7) rozedma.

Uwagi: Ocena uk∏adu oddechowego ma na celu

wykrycie patologii sprzyjajàcych wystàpieniu urazu ciÊnieniowego p∏uc. Wszystkie odchylenia

w badaniu klinicznym, radiologicznym i czynnoÊciowym wymagajà badaƒ specjalistycznych. Wyniki badaƒ spirometrycznych powinny stanowiç co

najmniej 80 % nale˝nych wartoÊci referencyjnych

(70 % dla wskaênika Tiffeneau). Poziom maksymalnego zu˝ycia tlenu przy wysi∏ku submaksymalnym nie mo˝e byç ni˝szy ni˝ 40 ml/kg/min.

3. Uk∏ad krà˝enia

1) choroba niedokrwienna serca;

2) zaburzenia rytmu i przewodnictwa;

4) wady serca;

5) nadciÊnienie t´tnicze;

6) choroba zakrzepowo-zatorowa;

8) choroby naczyniowe oÊrodkowego uk∏adu nerwowego.

Uwagi: Ocena uk∏adu krà˝enia ma na celu wykrycie patologii sprzyjajàcych wystàpieniu nag∏ych

zaburzeƒ hemodynamicznych lub obni˝onej tolerancji wysi∏ku. Spoczynkowe ciÊnienie skurczowe

nie powinno przekraczaç 140 mmHg, a rozkurczowe 90 mmHg. Wszelkie stwierdzane odchylenia

w badaniu klinicznym i czynnoÊciowym, zw∏aszcza

wskazujàce na przeciek krwi prawo-lewo, wymagajà badaƒ specjalistycznych.

4. Uk∏ad pokarmowy

1) przepukliny Êciany jamy brzusznej;

2) ostre choroby wàtroby i trzustki;

3) ostra choroba wrzodowa ˝o∏àdka i dwunastnicy.

Uwagi: Ocena uk∏adu pokarmowego ma na celu

wykrycie patologii sprzyjajàcych uwi´zieniu gazu

lub wystàpieniu wymiotów. W zale˝noÊci od rodzaju wykonywanej pracy stwierdzane przewlek∏e

i/lub nawracajàce choroby uk∏adu pokarmowego

(choroba wrzodowa ˝o∏àdka i dwunastnicy, uchy∏kowatoÊç jelit, przepukliny) mogà stanowiç ograniczenie lub przeciwwskazanie do wykonywania

zawodu. Stan uz´bienia oraz Êluzówki jamy ustnej

muszà umo˝liwiaç korzystanie z aparatów oddechowych wyposa˝onych w ustniki.

5. Uk∏ad otorynolaryngologiczny

1) otoskleroza;

2) laryngocele;

3) znaczny ubytek s∏uchu stwierdzany w audiogramie;

4) choroba Meniera;

5) niezamkni´ta perforacja b∏ony b´benkowej;

6) uszkodzenie narzàdu przedsionkowego.

Uwagi: Ocena uk∏adu otorynolaryngologicznego

ma na celu wykrycie patologii sprzyjajàcych wystàpieniu urazów ciÊnieniowych, zaburzeƒ równowagi lub utrudniajàcych komunikacj´. Przewlek∏e

lub przebyte choroby uszu i/lub zatok przynosowych mogà stanowiç ograniczenie w wykonywaniu zawodu. W przypadkach wàtpliwych ostateczne orzeczenie ustala si´ w oparciu o przeprowadzony test ciÊnieniowy.

6. Narzàd wzroku

1) odklejenie siatkówki, nawet po zabiegu operacyjnym;

2) blizny po operacjach Êródga∏kowych;

3) jaskra, nawet z otwartym kàtem przesàczania;

4) sto˝ek rogówki.

Uwagi: Ocena narzàdu wzroku ma na celu wykrycie patologii sprzyjajàcych wystàpieniu urazu

ciÊnieniowego, zaburzeƒ orientacji przestrzennej, utrudniajàcych obs∏ug´ urzàdzeƒ lub odczyt

wskaêników. Nieprawid∏owa ostroÊç wzroku bez

korekcji, utrudnienie rozró˝niania barw, zaw´˝enie pola widzenia mogà stanowiç ograniczenie

do wykonywania okreÊlonych prac podwodnych.

Poz. 1440

6) patologiczny zapis EEG ze stymulacjà wzrokowà i hyperwentylacjà;

7) choroby naczyniowe oÊrodkowego uk∏adu nerwowego.

Uwagi: Ocena uk∏adu nerwowego ma na celu wykrycie patologii sprzyjajàcych nag∏ym zaburzeniom ÊwiadomoÊci oraz utrudniajàcych ewentualnà diagnostyk´ ró˝nicowà choroby dekompresyjnej lub zatorów gazowych. Wszystkie nieprawid∏owoÊci zaburzajàce integralnoÊç anatomicznà

i czynnoÊciowà uk∏adu nerwowego, zaburzenia

psychiczne oraz uzale˝nienia wymagajà oceny

specjalistycznej ze wzgl´du na znaczne zagro˝enia

bezpieczeƒstwa wykonywania prac podwodnych.

8. Uk∏ad kostno-stawowy: ja∏owa martwica koÊci.

Uwagi: Ocena uk∏adu kostno-stawowego ma na

celu wykrycie patologii utrudniajàcych ewentualnà diagnostyk´ ró˝nicowà dyzbarycznej (ja∏owej)

martwicy koÊci lub choroby dekompresyjnej oraz

ocen´ sprawnoÊci fizycznej. Jako generalnà zasad´ nale˝y przyjàç, ˝e wszelkie zmiany wp∏ywajàce

na sprawnoÊç fizycznà mogà stanowiç ograniczenie w wykonywaniu prac podwodnych. Ja∏owa

martwica koÊci stwierdzona w badaniu wst´pnym

stanowi przeciwwskazanie do wykonywania zawodu nurka. Dyzbaryczna (ja∏owa) martwica koÊci

stwierdzona w badaniu okresowym lub kontrolnym wymaga nadzoru i badaƒ specjalistycznych.

Mo˝e ona stanowiç ograniczenie w wykonywaniu

prac podwodnych.

9. Uk∏ad moczowo-p∏ciowy: cià˝a.

Uwagi: Cià˝a stanowi przeciwwskazanie do nurkowania; kobiety wykonujàce zawód nurka powinny zostaç poinformowane o niekorzystnym wp∏ywie nurkowania na p∏ód. Przewlek∏e lub nawracajàce choroby uk∏adu moczowego mogà stanowiç

ograniczenie do wykonywania prac podwodnych.

10. Uk∏ad wydzielania wewn´trznego

1) cukrzyca;

2) choroba Gravesa-Basedowa;

3) choroba Cushinga;

7. Uk∏ad nerwowy

1) padaczka;

2) przebyte urazy czaszkowo-mózgowe;

3) nast´pstwa zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu;

4) choroby zwyradniajàce uk∏adu nerwowo-mi´Êniowego;

5) nast´pstwa uszkodzenia rdzenia kr´gowego

poinfekcyjne i pourazowe;

4) choroba Addisona.

Uwagi: Zaburzenia przemiany materii (porfiria,

dna, hemochromatoza) oraz inne upoÊledzajàce

w znacznym stopniu sprawnoÊç ustroju mogà stanowiç przeciwwskazanie do wykonywania zawodu

nurka.

11. Choroby skóry: alergiczne choroby skóry wywo∏ane

materia∏ami stosowanymi w pracach podwodnych.

Uwagi: Choroby skóry oraz blizny upoÊledzajàce

sprawnoÊç ustroju mogà stanowiç ograniczenie

lub przeciwwskazanie do wykonywania prac podwodnych.

Za∏àcznik nr 4

PROCEDURY DEKOMPRESJI I KOMPRESJI DLA SPR¢˚ONEGO POWIETRZA I NITROKSU

1. Procedury spr´˝ania

SzybkoÊç zanurzania nie mo˝e przekraczaç 30 m/min.

2. Procedury dekompresyjne

Tabele dekompresyjne wyznaczajà szybkoÊç wynurzania zale˝nie od parametrów nurkowania: g∏´bokoÊci,

czasu nurkowania oraz rodzaju mieszaniny oddechowej wykorzystywanej na dnie.

2.1 Jednostki

Czas wyra˝ony jest w godzinach, minutach i sekundach (00 godz:00:00). Ka˝dy pomiar czasu zwiàzany

z nurkowaniem musi byç wykonany bez zmiany czasomierza.

G∏´bokoÊç wyra˝ana jest w metrach s∏upa wody morskiej. Te same tabele, bez ˝adnych modyfikacji, mogà

byç wykorzystywane do nurkowaƒ w wodzie s∏odkiej.

G∏´bokoÊç nurkowania to g∏´bokoÊç mierzona na poziomie p∏uc nurka.

CiÊnienie wyra˝ane jest w hPa oraz w barach

2.2 Zakres walidacji tabel

Tabele dekompresyjne odnoszà si´ do ciÊnienia atmosferycznego

na

powierzchni

wynoszàcego

ok. 1000 hPa (1 bar). Tabele uwzgl´dniajà niewielkie

zmiany ciÊnienia na powierzchni i nie wymagajà modyfikacji w zakresie wysokoÊci od 0 do 300 m nad poziomem morza w zakresie zmian ciÊnienia atmosferycznego od 0 do 30 hPa (0,03 bar).

W przypadku wi´kszych zmian wysokoÊciowych, bàdê

zmian w ciÊnieniu atmosferycznym, konieczne jest

stosowanie procedur nurkowania na wysokoÊci, opisanych w pkt 10.

2.3 Definicje parametrów nurkowania

2.3.1 G∏´bokoÊç nurkowania

(np. po narz´dzia bàdê instrukcje). W rzeczywistoÊci

taki typ nurkowania nazywany „jo-jo”, nawet przy powierzchni, znaczàco zwi´ksza ryzyko wypadku dekompresyjnego.

2.3.2 Czas nurkowania

Jest to czas liczony od momentu opuszczenia powierzchni (lub rozpocz´cia spr´˝ania dzwonu) do

chwili rozpocz´cia wynurzania (lub rozpr´˝ania dzwonu).

2.3.3 G∏´bokoÊç i czas nurkowania wprowadzane do tabel dekompresyjnych

Tabele dekompresyjne opisujà ka˝de 3 metry g∏´bokoÊci, poczàwszy od g∏´bokoÊci 3 metrów, a czas nurkowania uj´ty jest w tabelach przewa˝nie co 10 min.

W rzeczywistych nurkowaniach czas i g∏´bokoÊç nurkowania rzadko pokrywajà si´ z wartoÊciami przedstawionymi w tabelach. W ka˝dym przypadku z tabeli

wybieramy g∏´bokoÊç równà lub nast´pnà wi´kszà od

g∏´bokoÊci rzeczywistej oraz czas nurkowania równy

lub nast´pny wi´kszy od czasu rzeczywistego.

Po przekroczeniu zaplanowanego czasu nurkowania

nurek zawsze musi korzystaç z tej samej dobranej tabeli. Z tego powodu nie nale˝y planowaç nurkowaƒ

w oparciu o wartoÊci czasu zapisane w ostatnim wierszu tabeli.

2.3.4 Odst´p mi´dzy nurkowaniami

Obejmuje czas sp´dzony na powierzchni pomi´dzy

dwoma kolejnymi nurkowaniami. Jest liczony od momentu, kiedy nurek zakoƒczy∏ dekompresj´, do chwili

rozpocz´cia nowego nurkowania. Za czas konieczny

do uzyskania ca∏kowitej desaturacji ogólnie przyjmuje

si´ 12 godzin od ostatniego nurkowania.

Procedury konieczne do w∏aÊciwego nurkowania powtórzeniowego opisano w pkt 12. Dopuszcza si´ pojedyncze nurkowanie powtórzeniowe.

To maksymalna g∏´bokoÊç osiàgni´ta przez nurka

w czasie nurkowania, niezale˝nie od rzeczywistego

czasu sp´dzonego na tej g∏´bokoÊci.

2.3.5 Pr´dkoÊç wynurzania do

przystanku dekompresyjnego

JeÊli charakter pracy zmusza nurka do przebywania na

ró˝nych g∏´bokoÊciach, nurkowanie nale˝y tak zorganizowaç, aby praca wykonywana by∏a na najwi´kszej

g∏´bokoÊci i nie zmusza∏a do powtarzanych wynurzeƒ.

Pr´dkoÊç wynurzania do pierwszego przystanku dekompresyjnego (lub do powierzchni) powinna wynosiç 9 m/min i nie mo˝e przekroczyç 15 m/min. Czasy

wynurzania podane w tabelach korespondujà z pr´dkoÊcià 12 m/min.

Zak∏ada si´, ˝e nurek powinien sp´dziç czas pracy na

wyznaczonej g∏´bokoÊci. Tabele uwzgl´dniajà umiarkowane wahania g∏´bokoÊci podczas pracy, jednak nurek nigdy nie mo˝e wynurzyç si´ na g∏´bokoÊç mniejszà od pierwszego przystanku dekompresyjnego.

Nawet przy p∏ytkich nurkowaniach bezdekompresyjnych nurkowi nie wolno wracaç na powierzchni´

pierwszego

2.3.6 Czas trwania przystanków dekompresyjnych

Ka˝da tabela wyznacza przystanki dekompresyjne.

Czas przystanku liczy si´ od momentu osiàgni´cia

przez nurka g∏´bokoÊci przystanku. Ostatnia minuta

przystanku przeznaczona zostaje na wynurzenie si´ do

nast´pnego przystanku (lub na powierzchni´).

Warunki do spe∏nienia podczas pobytu na przystankach dekompresyjnych

— zakaz wykonywania pracy,

— nurkowanie nale˝y zorganizowaç tak, aby w trakcie wynurzania nie dochodzi∏o do m´czàcego

wysi∏ku nurka (np. na skutek nieprawid∏owej wypornoÊci lub wyczerpujàcego fizycznie pràdu wody),

— nurkowie odbywajàcy dekompresj´ w komorze hiperbarycznej nie powinni wykonywaç ci´˝kiej pracy

fizycznej, choç nie muszà pozostawaç nieruchomo.

2.3.7 Przystanki dekompresyjne z u˝yciem tlenu

Oddychanie tlenem

Oddychanie tlenem umo˝liwia szybszà eliminacj´ gazów z organizmu i dlatego skraca czas dekompresji.

Tabele z przystankami z u˝yciem tlenu sà odpowiednie

dla d∏ugich i g∏´bokich nurkowaƒ powietrznych.

Ogólnie przyjmuje si´, ˝e stosowanie tlenu na g∏´bszych przystankach zwi´ksza efektywnoÊç dekompresji. Z tego w∏aÊnie powodu we wszystkich tabelach

wykorzystanie tlenu na przystanku 3 m po∏àczone jest

z oddychaniem tlenem ju˝ na 6 m.

Wykorzystanie maski twarzowej podczas dekompresji

w komorze

Dobór maski powinien gwarantowaç 100 % poda˝ tlenu, przy maksymalnie ograniczonym przecieku do atmosfery komory.

Czynniki predysponujàce do wypadków dekompresyjnych

1) ryzyko wypadków dekompresyjnych roÊnie wraz ze

wzrostem trudnoÊci warunków nurkowania lub

pracy;

2) dowiedziono, ˝e m.in. znaczny wysi∏ek fizyczny, z∏a

kondycja fizyczna, zm´czenie, wych∏odzenie, d∏u˝sza przerwa w nurkowaniu, wielokrotne intensywne nurkowania predysponujàce do choroby dekompresyjnej;

Poz. 1440

2.3.8 Szybkie wynurzenie

W przypadku gdy wynurzenie jest zbyt szybkie i w zasi´gu brak jest komory dekompresyjnej, a u nurka nie

wyst´pujà objawy choroby dekompresyjnej ani urazu

ciÊnieniowego p∏uc i w zasi´gu brak komory dekompresyjnej, konieczne jest ponowne zanurzenie w ciàgu

najwy˝ej 3 minut na g∏´bokoÊç równà po∏owie maksymalnej g∏´bokoÊci i pozostanie na tej g∏´bokoÊci 5 minut. Dekompresj´ liczy si´ od nowa, dodajàc do ca∏kowitego czasu nurkowania czas ponownego zanurzenia

i 5-minutowy postój na 1/2 maksymalnej g∏´bokoÊci.

3. Zalecenia po odbyciu dekompresji

3.1 AktywnoÊç fizyczna po nurkowaniu

Przez dwie godziny po dekompresji obowiàzuje zakaz

aktywnoÊci fizycznej, a w szczególnoÊci biegania

i wspinania oraz wszelkich ekstremalnych wysi∏ków.

3.2 Kolejne nurkowania

Tabele dekompresyjne wyznaczajà obowiàzkowà przerw´ pomi´dzy nurkowaniami trwajàcà co najmniej

12 godzin.

Przerwa ta obowiàzuje przed wykonaniem kolejnego

nurkowania z u˝yciem powietrza i nitroksu. Jedynym

wyjàtkiem od tej zasady sà nurkowania powtórzeniowe z u˝yciem powietrza (w tym przypadku obowiàzujà zasady opisane w pkt 12).

Dopiero po ukoƒczeniu tej przerwy na powierzchni nurek jest w zasadzie wolny od wszystkich obcià˝eƒ

ostatniego nurkowania i mo˝e odbyç kolejne zanurzenie.

3.3 Nadzór nad nurkiem po odbytym nurkowaniu

Objawy choroby dekompresyjnej pojawiajà si´ zwykle

do 30 minut po nurkowaniu, jednak mogà wystàpiç

nawet do wielu godzin póêniej.

Dlatego te˝ komora dekompresyjna musi byç dost´pna dla nurka w czasie co najmniej 12 godzin po zakoƒczeniu jego dekompresji.

4. Standardowe tabele powietrzne

4.1 Metody dekompresji

3) podobnie pràdy, brak mo˝liwoÊci utrzymywania

sta∏ej g∏´bokoÊci i z∏e warunki stanu morza utrudniajà procedury dekompresji, a przez to zwi´kszajà

ryzyko choroby dekompresyjnej.

Dekompresja przez zastosowanie przystanków dekompresyjnych w wodzie.

Wszystkie te czynniki nale˝y uwzgl´dniç przy wyborze

tabeli dekompresyjnej. Kiedy warunki nurkowania zagra˝ajà bezpiecznej dekompresji, pos∏ugujàc si´ tabelà nale˝y uwzgl´dniç nast´pny d∏u˝szy czas nurkowania, aby zapewniç nurkowi dodatkowy margines bezpieczeƒstwa.

Powietrze lub nitroks.

4.2 Mieszaniny na dnie

4.3 Metody nurkowania

— nurkowanie w niezale˝nych aparatach oddechowych,

— nurkowanie zasilane z powierzchni (przewodowe),

— nurkowanie w otwartym mokrym dzwonie lub

z systemem nurkowym.

4.4 Tabele powietrzne dla dekompresji bez przystanków dekompresyjnych

Poz. 1440

Tabela 1 podaje maksymalny czas pobytu na dnie jako

funkcj´ g∏´bokoÊci nurkowania, bez koniecznoÊci

przystanków dekompresyjnych.

Na koniec pobytu na dnie nurek powinien natychmiast wynurzyç si´ na powierzchni´ z zalecanà pr´dkoÊcià 9 m/min, ale nie przekraczajàc 15 m/min.

Tabela 1

4.5 Tabele powietrzne standardowe uproszczone

Tabela 2 przedstawia wersj´ uproszczonà tabel powietrznych standardowych. Zamiast podawaç przystanki dekompresyjne dla poszczególnych czasów

nurkowania na okreÊlonej g∏´bokoÊci, tabele sà wyli-

Poz. 1440

czone dla okreÊlonych przystanków dekompresyjnych. Wskazujà, dla serii okreÊlonych przystanków dekompresyjnych, maksymalny czas, w którym nurek

mo˝e przebywaç na okreÊlonej g∏´bokoÊci. Dla g∏´bokoÊci poÊrednich nale˝y u˝ywaç g∏´bokoÊci bezpoÊrednio wi´kszej, znajdujàcej si´ w tabeli.

Tabela 2

4.6 Standardowe tabele powietrzne

4.8 Warianty procedur

Zestaw tabel dekompresyjnych dla pierwszego nurkowania obejmuje przedzia∏ g∏´bokoÊci od 12 do 60 m.

Stosowanie tabel dla nurkowaƒ g∏´bszych ni˝ 50 metrów nie s∏u˝y do planowania nurkowania, lecz jest

dopuszczalne tylko w sytuacjach awaryjnych.

Po przekroczeniu planowanego czasu nurkowania nale˝y

Przerwa po odbytym nurkowaniu wg standardowych

tabel dekompresyjnych wynosi co najmniej 12 godzin.

Po nurkowaniu krótkim lub p∏ytkim dopuszcza si´ jedno (i tylko jedno) nurkowanie powtórzeniowe. W tabeli oznaczone jest jako NURKOWANIE POWTÓRZENIOWE DOPUSZCZALNE.

4.7 Standardowe tabele powietrzne dla nurkowaƒ

powtórzeniowych

Procedury obliczeniowe dla nurkowaƒ powtórzeniowych opisuje pkt 12.

— u˝yç nast´pnego czasu nurkowania lub czasu awaryjnego,

— przestawiç si´ na tabele powietrze/tlen/6 m lub powietrze/tlen/12 m.

Trudne warunki nurkowania

— u˝yç nast´pnego d∏u˝szego czasu nurkowania.

TrudnoÊci z wykonaniem dekompresji na g∏´bokoÊci

3 metrów

— zastosowaç przystanek dekompresyjny na g∏´bokoÊci 6 m zamiast 3 m lub

— przestawiç si´ na tabele powietrze/tlen/6 m, lub

— przestawiç si´ na tabele dekompresji powierzchniowej.

Tabela 3

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 12 m

G∏´bokoÊç 15 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 18 m

G∏´bokoÊç 21 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 24 m

G∏´bokoÊç 27 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

Standardowa tabela powietrzna

G∏´bokoÊç 54 m

G∏´bokoÊç 57 m

G∏´bokoÊç 60 m

5. Tabele powietrze/tlen/6 m

5.1 Metody dekompresji

Dekompresja w wodzie lub w systemie nurkowym,

obie z u˝yciem czystego tlenu na g∏´bokoÊci 6 m.

5.2 Mieszanina oddechowa wykorzystywana na dnie

Powietrze lub nitroks.

5.3 Metody nurkowania

— nurkowanie zasilane z powierzchni,

— nurkowanie w mokrym dzwonie,

— nurkowanie w systemie nurkowym.

5.4 Tabele powietrze/tlen/6 m

Zestaw tabel dla pierwszego nurkowania obejmuje

g∏´bokoÊci mi´dzy 12 a 60 m. Stosowanie tabel dla

nurkowaƒ g∏´bszych ni˝ 50 metrów nie s∏u˝y do planowania nurkowania, lecz jest dopuszczalne tylko

w sytuacjach awaryjnych.

Przerwa po odbytym nurkowaniu wg tabel powietrze/tlen/6 m wynosi 12 godzin.

5.5 Nurkowania powtórzeniowe

Po nurkowaniu krótkim lub p∏ytkim dopuszcza si´ jedno (i tylko jedno) nurkowanie powtórzeniowe. W tabeli oznaczone jest jako NURKOWANIE POWTÓRZENIOWE DOPUSZCZALNE.

Nurkowanie powtórzeniowe musi byç przeprowadzone wg metody opisanej w pkt 12.

5.6 Warianty procedur

Po przekroczeniu planowanego czasu nurkowania

— u˝yj z tabeli nast´pnego czasu nurkowania bàdê

czasu awaryjnego lub

— przejdê do tabeli powietrze/tlen/12 m.

Przy trudnych warunkach nurkowania

— u˝yj nast´pnego d∏u˝szego czasu nurkowania.

Przy braku mo˝liwoÊci u˝ycia tlenu

— przejdê do standardowych tabel powietrznych (jeÊli pozwala na to czas nurkowania) lub

— wykorzystujàc powietrze, pozostaƒ dwukrotnie

d∏u˝ej, ni˝ wynosi przystanek z u˝yciem tlenu.

Tabela 4

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 12 m

G∏´bokoÊç 15 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 18 m

G∏´bokoÊç 21 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 24 m

G∏´bokoÊç 27 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

Tabela powietrze/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 54 m

G∏´bokoÊç 57 m

G∏´bokoÊç 60 m

6. Tabele powietrze/tlen/12 m

6.5 Nurkowania powtarzane

6.1 Metody dekompresji

Dopuszcza si´ jedno (i tylko jedno) nurkowanie powtórzeniowe po wczeÊniej odbytym, jeÊli by∏o ono

p∏ytkie lub krótkie. W tabeli oznaczone jest jako NURKOWANIE POWTÓRZENIOWE DOPUSZCZALNE.

Dla przystanków dekompresyjnych wykonywanych

w dzwonach nurkowych przy u˝yciu tlenu na g∏´bokoÊci 12 m, 9 m i 6 m.

6.2 Mieszanina oddechowa wykorzystywana na dnie

Nurkowanie powtórzeniowe nale˝y przeprowadziç wg

metod opisanych w pkt 12.

Powietrze lub nitroks.

6.6 Warianty procedur

6.3 Metody nurkowania

Po przekroczeniu planowanego czasu pobytu na dnie

— nurkowania w dzwonie mokrym,

— u˝yj z tabeli bàdê nast´pnego czasu nurkowania,

bàdê czasu awaryjnego.

— nurkowania w systemie nurkowym.

Przy trudnych warunkach nurkowania

6.4 Tabele powietrze/tlen/12 m

— u˝yj nast´pnego d∏u˝szego czasu nurkowania.

Zestaw tabel dekompresyjnych obejmuje zakres g∏´bokoÊci od 15 do 60 m. Stosowanie tabel dla nurkowaƒ g∏´bszych ni˝ 50 metrów nie s∏u˝y do planowania

nurkowania, lecz jest dopuszczalne tylko w sytuacjach

awaryjnych.

Przerwa po odbytym nurkowaniu wg tabel powietrze/tlen/12 m wynosi 12 godzin.

Przy braku mo˝liwoÊci u˝ycia tlenu

— przejdê do standardowych tabel powietrznych (jeÊli pozwala na to czas nurkowania) lub

— wykorzystujàc powietrze, pozostaƒ dwukrotnie

d∏u˝ej, ni˝ wynosi przystanek z u˝yciem tlenu.

Tabela 5

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 15 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 18 m

G∏´bokoÊç 21 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 24 m

G∏´bokoÊç 27 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

G∏´bokoÊç 42 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

Powietrze/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 54 m

G∏´bokoÊç 57 m

G∏´bokoÊç 60 m

Metody dekompresji powierzchniowej nie obowiàzujà

przy wysokoÊciach wi´kszych ni˝ 300 m npm.

7. Tabele dekompresji powierzchniowej

7.1 Metody dekompresji

7.5 Procedury awaryjne

Dekompresja powierzchniowa stosowana jest wówczas, gdy dekompresja w wodzie stwarza ryzyko utraty

zdrowia czy ˝ycia nurka (pràdy, temperatura, wybuchy).

Procedura ta wymaga natychmiastowego rozpocz´cia

po wynurzeniu na powierzchni´ (pobyt na powierzchni — interwa∏ — powinien byç jak najkrótszy i nigdy

nie przekraczaç 4 minut poczàwszy od koƒcowego

przystanku na 9 m do rozpocz´cia suchej dekompresji

pod ciÊnieniem 1200 hPa (1,2 bar — odpowiadajàcej

g∏´bokoÊci 12 m). W trakcie tej przerwy nale˝y unikaç

wysi∏ku fizycznego. W komorze nurek musi natychmiast spo˝yç du˝e iloÊci wody niegazowanej.

7.2 Mieszanina oddechowa wykorzystywana na dnie

Po przekroczeniu planowanego czasu pobytu na dnie

— nale˝y u˝yç z tabeli bàdê nast´pnego czasu nurkowania, bàdê czasu awaryjnego,

— bàdê przejÊç do standardowych tabel powietrznych

(z dekompresjà w wodzie),

— bàdê przejÊç do tabeli powietrze/tlen/6 m (z dekompresjà w wodzie),

— bàdê przejÊç do tabeli powietrze/tlen/12 m (tylko

w dzwonie nurkowym).

Przy trudnych warunkach nurkowania

Powietrze lub nitroks.

— u˝yç nast´pnego d∏u˝szego czasu nurkowania.

7.3 Metody nurkowania

— nurkowanie z niezale˝nymi aparatami oddechowymi,

— nurkowanie ze êród∏em mieszaniny oddechowej

z powierzchni,

— nurkowanie w mokrym dzwonie.

Po przekroczeniu czasu powierzchniowego (interwa∏u)

przed dekompresjà

— jeÊli czas przekroczy∏ 4 minuty, jednak nie przekroczy∏ 5 minut, wybierz z tabeli nast´pny d∏u˝szy czas

nurkowania,

— jeÊli czas przekroczy∏ 5 minut, potraktuj nurkowanie

jako skróconà dekompresj´ i skontaktuj si´ z lekarzem zabezpieczajàcym nurkowanie.

7.4 Tabele dekompresji powierzchniowej

Zestaw tabel dekompresyjnych obejmuje g∏´bokoÊci

od 12 do 51 m.

Niedozwolone jest nurkowanie powtarzane. Po nurkowaniu z dekompresjà powierzchniowà obowiàzuje

12 godzin przerwy przed kolejnym nurkowaniem.

Przy braku mo˝liwoÊci u˝ycia tlenu w komorze

— nale˝y spr´˝yç nurka wg standardowych tabel powietrznych, dla tej samej g∏´bokoÊci. Zastosowaç

maksymalny dost´pny w tabeli czas nurkowania

konieczny dla zachowania bezpieczeƒstwa.

Tabela 6

Tabele powietrzne/dekompresja powierzchniowa

G∏´bokoÊç 12 m

Tabele powietrzne/dekompresja powierzchniowa

G∏´bokoÊç 15 m

G∏´bokoÊç 18 m

G∏´bokoÊç 21 m

Tabele powietrzne/dekompresja powierzchniowa

G∏´bokoÊç 24 m

G∏´bokoÊç 27 m

G∏´bokoÊç 30 m

Tabele powietrzne/dekompresja powierzchniowa

G∏´bokoÊç 33 m

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabele powietrzne/dekompresja powierzchniowa

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

8. Nurkowanie nitroksowe

8.4 Tabele dekompresyjne

8.1 Metody dekompresji

Nie ma specjalnych tabel nitroksowych. Dekompresja

odbywa si´ z wykorzystaniem tabel powietrznych, odpowiednio do g∏´bokoÊci równowa˝nych.

W czasie nurkowania nurek oddycha mieszaninà nitroksowà. Tà samà mieszaninà oddycha równie˝

w trakcie dekompresji, z wyjàtkiem tabel, gdzie nurek

w czasie przystanków oddycha tlenem.

Nurek poddawany jest dekompresji wg tabel dla g∏´bokoÊci równowa˝nych. Sà one p∏ytsze ni˝ rzeczywiste i dlatego skróceniu ulegajà czasy dekompresji. Im

wy˝szy procent tlenu, tym krótsza dekompresja.

8.2 Mieszanina wykorzystana na dnie

Mo˝na wykorzystaç zarówno tabele standardowe, tabele powietrze/tlen/6 m, powietrze/tlen/12 m.

Metody dekompresji mogà byç wykorzystane bàdê dla

nurkowaƒ pojedynczych, bàdê powtarzanych.

8.5 Przerwa po nurkowaniu

Taka, jakà wskazujà wybrane tabele.

8.6 Uwagi

Sk∏ad nitroksu zapisany jest w formie A/B,

gdzie A wskazuje zawartoÊç procentowà tlenu,

B — azotu.

U˝ycie nitroksu limitowane jest maksymalnym ciÊnieniem parcjalnym tlenu w mieszaninie oddechowej

wynoszàcym 1600 hPa (1,6 bar).

8.3 Metody nurkowania

— nurkowanie swobodne,

— nurkowanie z dostarczaniem mieszaniny oddechowej z powierzchni,

— nurkowania w mokrym dzwonie,

— nurkowania w systemie nurkowym.

— nale˝y okreÊliç g∏´bokoÊç nurkowania,

— u˝yç tabeli 7, aby okreÊliç g∏´bokoÊç równowa˝nà

odpowiadajàcà g∏´bokoÊci, na której u˝ywano nitroksu,

— wykorzystaç t´ równowa˝nà g∏´bokoÊç do wyznaczenia g∏´bokoÊci w tabeli dekompresyjnej.

Jak korzystaç z tabeli

— nale˝y okreÊliç rzeczywistà g∏´bokoÊç,

— wybraç sk∏ad mieszaniny nitroksowej,

— odczytaç równowa˝nà g∏´bokoÊç,

— wykorzystaç równowa˝nà g∏´bokoÊç do wyboru tabeli dekompresyjnej.

Tabela 7

Tabela do nurkowaƒ nitroksowych metodà g∏´bokoÊci równowa˝nych

9. Nurkowanie wielopoziomowe

9.5 Uwagi

9.1 Metody dekompresji

— g∏´bokoÊç równowa˝nà okreÊla si´ przed nurkowaniem,

Zamiarem tabel jest zoptymalizowanie czasu dekompresji dla nurkowaƒ na ró˝nych g∏´bokoÊciach.

Zazwyczaj takie nurkowania prowadzone sà wg tabeli 8,

a dekompresja prowadzona odpowiednio do równowa˝nej g∏´bokoÊci. Poniewa˝ g∏´bokoÊç ta znajduje

si´ pomi´dzy g∏´bokoÊciami roboczymi, odpowiadajàcy jej czas dekompresji jest krótszy.

Metoda ta jednak posiada pewne ograniczenia

— g∏´bokoÊci poziomów zanurzenia nale˝y uszeregowaç wed∏ug malejàcych wartoÊci,

— ostatnia g∏´bokoÊç w tym szeregu (o najmniejszej

wartoÊci) powinna byç g∏´bsza ni˝ pierwszy przystanek ostatecznej dekompresji (nurkom nie wolno

pracowaç fizycznie w czasie przystanków dekompresyjnych).

9.2 Mieszanina wykorzystana na dnie

Tylko powietrze.

9.3 Tabele dekompresyjne

Nie istniejà specjalne tabele przeznaczone do nurkowaƒ wielopoziomowych. Dekompresja odbywa si´

z wykorzystaniem g∏´bokoÊci równowa˝nych wg tabeli powietrznych.

Mogà to byç zarówno tabele powietrzne standardowe

powietrze/tlen/6 m, powietrze/tlen/12 m bàdê tabele

dekompresji powierzchniowej.

9.4 Przerwa po nurkowaniu

OkreÊlona przez wybranà tabel´.

— nale˝y okreÊliç g∏´bokoÊç oraz czas pobytu na ka˝dej g∏´bokoÊci operacyjnej,

— nale˝y u˝yç tabeli 8 do obliczenia g∏´bokoÊci równowa˝nej,

— jeÊli dok∏adne wartoÊci czasu oraz g∏´bokoÊci nie

wyst´pujà w tabeli, nale˝y u˝yç najbli˝szych wi´kszych wartoÊci,

— aby mieç pewnoÊç, ˝e dla równowa˝nych g∏´bokoÊci posiadamy adekwatne tabele dekompresyjne,

obliczenia nale˝y wykonaç przed nurkowaniem.

Jak korzystaç z tabeli

— nale˝y okreÊliç g∏´bokoÊç pierwszego poziomu

operacyjnego D1 i odpowiadajàcy mu czas pobytu T1, a nast´pnie przy wykorzystaniu tabeli odczytaç odpowiadajàcy wspó∏czynnik C1,

— dla poziomu drugiego, analogicznie wspó∏czynnik C2,

— nale˝y zsumowaç T1 i T2, a ∏àczny czas T3 pos∏u˝y

do okreÊlenia g∏´bokoÊci równowa˝nej,

— podobnie sumuje si´ C1 i C2 uzyskujàc C3,

— przy wykorzystaniu tabeli okreÊla si´ równowa˝nà

g∏´bokoÊç. W kolumnie czasu nale˝y odnaleêç T3,

a nast´pnie na przeci´ciu kolumn odpowiadajàcy,

równy lub wi´kszy, C3. Ten pos∏u˝y do odczytania

g∏´bokoÊci równowa˝nej,

— g∏´bokoÊç równowa˝na oraz czas pobytu na

dnie T3 pozwolà wybraç odpowiednià tabel´ dekompresyjnà.

Tabela 8

Tabela do nurkowaƒ wielopoziomowych metodà g∏´bokoÊci równowa˝nych

10. Nurkownia na wysokoÊci

10.3 Przerwa po nurkowaniu

10.1 Metody dekompresji

OkreÊlona przez wybranà tabel´.

Ten rodzaj nurkowania wymaga modyfikacji tabel dekompresyjnych w zwiàzku z ró˝norodnoÊcià ciÊnienia

atmosferycznego (które maleje ze wzrostem wysokoÊci npm).

10.4 Uwagi

Zwróç uwag´, ˝e odczyt z g∏´bokoÊciomierza z zamkni´tà komorà manometru zale˝y od zmian ciÊnienia referencyjnego, a wi´c ró˝nicy mi´dzy ciÊnieniem

lokalnym a atmosferycznym na poziomie morza.

W rzeczywistoÊci wi´c odczytywana g∏´bokoÊç jest

mniejsza ni˝ rzeczywista.

10.2 Tabele dekompresyjne

Adaptacji tabel dekompresyjnych dokonuje si´ poprzez u˝ycie g∏´bokoÊci równowa˝nych. Czas wynurzania do pierwszego przystanku dekompresyjnego,

czas pobytu na przystanku oraz jego g∏´bokoÊç nie

ulegajà zmianom.

G∏´bokoÊç równowa˝na jest zawsze wi´ksza ni˝ rzeczywista i dlatego czas dekompresji jest d∏u˝szy ni˝

w przypadku nurkowaƒ odbytych na wysokoÊci poziomu morza.

Metody dekompresji takie jak dla nurkowaƒ pierwszych bàdê powtarzanych.

Poz. 1440

Aby mieç pewnoÊç, ˝e dla równowa˝nych g∏´bokoÊci

posiadamy adekwatne tabele dekompresyjne, obliczenia nale˝y zawsze wykonaç przed nurkowaniem.

Nale˝y okreÊliç rzeczywistà wysokoÊç npm w metrach

(bàdê ciÊnienie atmosferyczne w mbar lub hPa)

— okreÊliç rzeczywistà g∏´bokoÊç nurkowania w metrach,

— wykorzystaç tabel´ nr 9 do okreÊlenia g∏´bokoÊci

równowa˝nej,

— u˝yç tej g∏´bokoÊci do wyboru odpowiedniej tabeli.

Jak korzystaç z tabeli

— okreÊliç rzeczywistà g∏´bokoÊç nurkowania w metrach,

— okreÊliç lokalnà wysokoÊç (bàdê lokalne ciÊnienie

atmosferyczne),

— odczytaç równowa˝nà g∏´bokoÊç,

— w oparciu o uzyskanà wartoÊç wybraç tabel´ dekompresyjnà.

Tabela 9

Tabela do nurkowaƒ na wysokoÊci metodà g∏´bokoÊci równowa˝nych

11. Nurkowanie w wodzie zamulonej

11.1 Metody dekompresji

Tabele mogà byç wykorzystane w nurkowaniach pojedynczych lub powtórzeniowych, jednak zawsze

w oparciu o g∏´bokoÊç równowa˝nà.

Z powodu zwi´kszonej g´stoÊci Êrodowiska nurkowanie w wodzie zamulonej wymaga modyfikacji tabel

dekompresyjnych.

11.4 Przerwa po nurkowaniu

Metoda opisana poni˝ej pozwala na nurkowanie

w wodzie zamulonej o g´stoÊci od 1,1 do 1,4.

11.5 Uwagi

11.2 Metody nurkowania

Nurkowanie ze êród∏em mieszaniny oddechowej dostarczanej z powierzchni lub nurkowanie w niezale˝nym sprz´cie nurkowym z u˝yciem liny asekuracyjnej.

11.3 Tabele dekompresyjne

Modyfikacja tabel polega na zastosowaniu g∏´bokoÊci

równowa˝nej. Czas wynurzenia do pierwszego przystanku dekompresyjnego, czas postoju oraz g∏´bokoÊç przystanków nie zmieniajà si´.

Poz. 1440

OkreÊlona przez wybranà tabel´.

Aby mieç pewnoÊç, ˝e dla równowa˝nych g∏´bokoÊci

posiadamy adekwatne tabele dekompresyjne, obliczenia nale˝y zawsze wykonaç przed nurkowaniem

— nale˝y okreÊliç g´stoÊç wody zamulonej,

— okreÊliç rzeczywistà g∏´bokoÊç w metrach,

— u˝yç tabeli 10 do okreÊlenia g∏´bokoÊci równowa˝nej,

— na jej podstawie wybraç tabel´ dekompresyjnà.

Jak korzystaç z tabeli

G∏´bokoÊç równowa˝na jest zawsze wi´ksza ni˝ rzeczywista i dlatego czas dekompresji jest zawsze d∏u˝szy ni˝ w nurkowaniach morskich.

— nale˝y okreÊliç rzeczywistà g∏´bokoÊç w metrach,

Metoda wykorzystuje wszystkie prezentowane w tym

opracowaniu tabele, z wyjàtkiem tabel dekompresji

powierzchniowej wykorzystujàcych tlen.

— odczytaç g∏´bokoÊç równowa˝nà,

— okreÊliç g´stoÊç mu∏u,

— wybraç odpowiednià tabel´ dekompresyjnà.

Tabela 10

Tabela do nurkowania w wodzie zamulonej metodà g∏´bokoÊci równowa˝nej

12. Procedury nurkowaƒ powtórzeniowych

12.1 Metoda z wykorzystaniem czasu równowa˝nego

W metodzie tej wykorzystujemy tabele powietrzne

standardowe, powietrze/tlen/6 m, powietrze/tlen/12 m,

dla powietrza lub nitroksu.

Niedozwolone sà tabele dekompresji powierzchniowej.

Metoda dopuszczalna jest dla pierwszego powtórzeniowego nurkowania po nurkowaniu rozumianym wg

tabeli dekompresyjnej jako DOPUSZCZALNE NURKOWANIE POWTÓRZENIOWE.

Równowa˝ny czas nurkowania zale˝y od g∏´bokoÊci

nurkowania powtórzeniowego, a tak˝e od czasu pobytu na powierzchni.

Równowa˝ny czas nurkowania odnajdujemy w tabeli 11, odczytujàc wartoÊç liczbowà w miejscu przeci´cia kolumn czasu pobytu na powierzchni z g∏´bokoÊcià nurkowania powtórzeniowego i dodajàc jà do

czasu rzeczywistego.

Ten czas wprowadza si´ do wybranej tabeli dekompresyjnej razem z rzeczywistà g∏´bokoÊcià nurkowania powtórzeniowego.

JeÊli wg tabel standardowych dla powietrza, tabel

powietrze/tlen/6 m, powietrze/tlen/12 m równowa˝ny

Poz. 1440

czas pobytu na dnie nie wymaga przystanku dekompresyjnego, zaleca si´ dla bezpieczeƒstwa wykonaç

przystanek 3-minutowy na g∏´bokoÊci 3 metrów.

12.2 Metoda czasu dodanego

Metoda ta pozwala na wykorzystanie wszystkich rodzajów tabel powietrznych oraz z u˝yciem tlenu, z wyjàtkiem tabel dekompresji powierzchniowej. Jest to

metoda mniej zalecana ni˝ metoda z wykorzystaniem

czasu równowa˝nego, gdy˝ wymusza d∏u˝sze czasy

dekompresji.

Metoda opiera si´ na za∏o˝eniu, ˝e dwa nurkowania

traktowane sà jako jedno. W obliczeniach pomija si´

czas pierwszej dekompresji i przerwy na powierzchni.

Aby okreÊliç dekompresj´ dla nurkowania powtórzeniowego nale˝y uwzgl´dniç

— czas równy sumie czasów nurkowaƒ dla dwóch

nurkowaƒ,

— najwi´kszà g∏´bokoÊç osiàgni´tà w czasie nurkowaƒ, szczególnie, jeÊli dotyczy∏a ona drugiego nurkowania,

— bàdê g∏´bokoÊç równowa˝nà okreÊlanà metodà dla

nurkowaƒ wielopoziomowych z u˝yciem tabeli 8,

jeÊli drugie nurkowanie jest p∏ytsze.

Tabela 11

Tabela czasów równowa˝nych do nurkowaƒ powtórzeniowych

Za∏àcznik nr 5

PROCEDURY DEKOMPRESJI I KOMPRESJI DLA HELIOKSU Z DEKOMPRESJÑ TLENOWÑ

NA G¸¢BOKOÂCI 6 METRÓW

1.1 Tabele helioks/tlen/6 m

1.4 Mieszaniny nurkowe

Tabele przeznaczone sà do nurkowania na g∏´bokoÊci

pomi´dzy 30 m a 60 m.

1.4.1 Mieszanina u˝ywana na dnie

Dla nurkowania, którego dekompresja by∏a zrealizowana na podstawie tabeli „helioks/tlen/6 m”, przerwa

po nurkowaniu wynosi co najmniej 12 godzin. W czasie tej przerwy nie dopuszcza si´ ˝adnego nast´pczego nurkowania, niezale˝nie od rodzaju gazu u˝ywanego do oddychania.

Mieszaninà stosowanà na dnie jest mieszanina helioksowa z procentowà zawartoÊcià tlenu, przy której PO2

wynosi od 850 hPa (0,850 bar) do 1550 hPa (1,550 bar).

W tabelach przeznaczonych dla mieszanin u˝ywanych

na dnie zawartoÊç procentowa tlenu zmienia si´ co 2 %.

1.4.2 Mieszanina dekompresyjna

1.2 Metody nurkowania

— w pierwszej cz´Êci dekompresji wykorzystuje si´

mieszanin´ helioksowà stosowanà na dnie,

Nurkowanie mo˝e byç realizowane w niezale˝nym

sprz´cie nurkowym, z aparatem przewodowym lub

w dzwonie nurkowym z ograniczeniami wynikajàcymi

z wybranego sposobu.

— przystanek na 6 m i wynurzanie na powierzchni´

odbywa si´ z u˝yciem czystego tlenu.

1.3 Procedury dekompresyjne

— szybkoÊç wynurzenia do pierwszego przystanku

powinna wynosiç 9 m/min, a nie mo˝e przekroczyç

15 m/min,

1.5 Warianty procedur

Przekroczenie planowanego czasu nurkowania

— u˝yç nast´pnego czasu nurkowania lub czasu awaryjnego lub

— dekompresja w wodzie z przystankami co 3 m do

g∏´bokoÊci 6 m,

— przestawiç si´ na tabele helioks/tlen/12 m.

— ostatnia minuta czasu przystanku dekompresyjnego s∏u˝y do wynurzenia si´ do g∏´bokoÊci nast´pnego przystanku,

— dla bezpieczeƒstwa zastosowaç kolejny d∏u˝szy

czas odczytany z tabeli.

— w koƒcu dekompresji nurek wynurza si´ z przystanku na g∏´bokoÊci 6 m bezpoÊrednio a˝ do powierzchni podczas ostatniej minuty czasu tego

przystanku.

Trudne warunki nurkowania

Przerwa w zaopatrzeniu w tlen

Pomno˝yç przez dwa czas trwania przystanku na czystym tlenie przewidzianego na 6 m i zastosowaç helioks 20/80 lub powietrze.

Tabela helioks/tlen/6 m — ZawartoÊç tlenu w mieszaninie

Helioks 28—30 % tlenu

Helioks 28—30 % tlenu

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 28—30 % tlenu

Helioks 28—30 % tlenu

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela helioks/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 28—30 % tlenu

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 26—28 % tlenu

Helioks 26—28 % tlenu

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 26—28 % tlenu

Helioks 26—28 % tlenu

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 26—28 % tlenu

Helioks 26—28 % tlenu

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 24—26 % tlenu

Helioks 24—26 % tlenu

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 24—26 % tlenu

Helioks 24—26 % tlenu

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 24—26 % tlenu

Helioks 24—26 % tlenu

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 24—26 % tlenu

Helioks 24—26 % tlenu

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 22—24% tlenu

Helioks 22—24% tlenu

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 22—24% tlenu

Helioks 22—24% tlenu

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 22—24 % tlenu

Helioks 22—24 % tlenu

G∏´bokoÊç 42 m

G∏´bokoÊç 45 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 22—24 % tlenu

Helioks 22—24 % tlenu

G∏´bokoÊç 51 m

G∏´bokoÊç 48 m

Tabela helioks/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 20—22 % tlenu

Helioks 20—22 % tlenu

G∏´bokoÊç 30 m

G∏´bokoÊç 33 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 20—22 % tlenu

Helioks 20—22 % tlenu

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 20—22 % tlenu

Helioks 20—22 % tlenu

G∏´bokoÊç 45 m

G∏´bokoÊç 42 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 20—22 % tlenu

Helioks 20—22 % tlenu

G∏´bokoÊç 48 m

G∏´bokoÊç 51 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 20—22 % tlenu

Helioks 20—22 % tlenu

G∏´bokoÊç 54 m

G∏´bokoÊç 57 m

Tabela helioks/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/6 m

G∏´bokoÊç 36 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 18—20 % tlenu

elioks 18—20 % tlenu

Helioks 18—20 % tlenu

G∏´bokoÊç 45 m

G∏´bokoÊç 42 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 18—20 % tlenu

Helioks 18—20 % tlenu

G∏´bokoÊç 51 m

G∏´bokoÊç 48 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 18—20 % tlenu

Helioks 18—20 % tlenu

G∏´bokoÊç 54 m

G∏´bokoÊç 60 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Helioks 18—20 % tlenu

Helioks 18—20 % tlenu

G∏´bokoÊç 63 m

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 18—20 % tlenu

Helioks 18—20 % tlenu

G∏´bokoÊç 69 m

— 14034 —

G∏´bokoÊç 66 m

Tabela helioks/tlen/6 m

Dziennik Ustaw Nr 199

Poz. 1440

Za∏àcznik nr 6

PROCEDURY DEKOMPRESJI I KOMPRESJI DLA HELIOKSU Z DEKOMPRESJÑ TLENOWÑ NA G¸¢BOKOÂCI

12 METRÓW

1. Helioks/tlen/12 m

1.1 Helioks/tlen/12 m Tabele

U˝ycie tabel dekompresyjnych obejmujàcych zakres

g∏´bokoÊci od 30 do 78 m.

Minimalna przerwa w nurkowaniu po u˝yciu tabel helioks/tlen/12 m wynosi 12 godzin. W tym czasie nie dopuszcza si´ nurkowaƒ powtórzeniowych niezale˝nie

od stosowanej mieszaniny oddechowej.

1.2 Metody nurkowania

Wy∏àcznie w mokrym dzwonie. Podczas dekompresji

w mokrym dzwonie musi przebywaç dwóch nurków

i muszà byç ubezpieczani dla unikni´cia podtopienia.

1.3 Procedura dekompresji

— w koƒcu dekompresji nurek wynurza si´ z przystanku na g∏´bokoÊci 6 m bezpoÊrednio a˝ do powierzchni podczas ostatniej minuty czasu tego

przystanku.

1.4 Mieszanina oddechowa

1.4.1 Mieszanina u˝ywana na dnie

Mieszanina stosowana na dnie jest mieszaninà helioksowà z procentowà zawartoÊcià tlenu, przy której PO2

wynosi od 850 hPa (0,850 bar) do 1550 hPa (1,550 bar).

1.4.2 Mieszanina dekompresyjna

— wynurzenie do pierwszego przystanku dekompresyjnego jest wykonywane przy u˝yciu mieszaniny

u˝ywanej na dnie niezale˝nie od g∏´bokoÊci pierwszego przystanku,

— szybkoÊç wynurzenia do pierwszego przystanku

powinna wynosiç 9 m/min i nie mo˝e przekraczaç

15 m/min,

— dla przystanków g∏´bszych ni˝ 30 m nurek oddycha

mieszaninà u˝ywanà na dnie,

— dekompresja w wodzie z przystankami co 3 m do

g∏´bokoÊci 6 m,

— dla przystanków pomi´dzy 30 m a 12 m nurek oddycha powietrzem lub mieszaninà u˝ywanà na dnie

z procentowà zawartoÊcià tlenu powy˝ej 21 %,

— ostatnia minuta czasu przystanku dekompresyjnego s∏u˝y do wynurzenia si´ do g∏´bokoÊci nast´pnego przystanku,

— dla przystanków pomi´dzy 12 m a powierzchnià

nurek oddycha tlenem przez mask´ wed∏ug proto-

ko∏u: 25 minut oddychania tlenem przez mask´,

a nast´pnie 5 minut oddychania powietrzem

z dzwonu. JeÊli by∏ on wype∏niony mieszaninà u˝ywanà na dnie, nale˝y jà zastàpiç powietrzem dla

przystanków zaczynajàcych si´ od g∏´bokoÊci 12 m.

1.5 Warianty procedur

Przekroczenie planowanego czasu nurkowania

— u˝yç nast´pnego czasu nurkowania lub czasu awaryjnego lub

— przestawiç si´ na tabele helioks/tlen/12 m.

Poz. 1440

Trudne warunki nurkowania

— dla bezpieczeƒstwa zastosowaç kolejny d∏u˝szy

czas z tabeli.

Przerwa w zaopatrzeniu w tlen

— je˝eli czas pobytu na dnie na to zezwoli, u˝yç tabeli helioks/tlen/6 m dla przystanków na 12 i 9 metrach lub

— pomno˝yç przez dwa czas trwania przystanków dekompresyjnych na czystym tlenie i zastosowaç helioks 20/80 lub powietrze.

Tabela helioks/tlen/12 m — ZawartoÊç tlenu w mieszaninie

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 26—28 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 24—26 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 48 metrów Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 20—22% tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 17—18 % tlenu

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 17—18 % tlenu

Tabela helioks/tlen/12 m

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 17—18 % tlenu

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 17—18 % tlenu

Za∏àcznik nr 7

PROCEDURY DEKOMPRESJI I KOMPRESJI HELIOKSOWEJ DLA DZWONU NURKOWEGO

1. Helioks/tabele do nurkowania w dzwonie

1.1 Helioks/tabele do nurkowania w dzwonie

Tabele przeznaczone sà do nurkowania na g∏´bokoÊci

pomi´dzy 30 m a 120 m.

— komora jest wype∏niana helioksem pod ciÊnieniem

z procentowà zawartoÊcià tlenu od 20 %—22 % do

osiàgni´cia g∏´bokoÊci transferu. Po transferze

(TUP) dekompresja jest kontynuowana w komorze

z utrzymywaniem procentowej zawartoÊci tlenu

20 %—22 %,

Dla nurkowania, którego dekompresja by∏a zrealizowana na podstawie tabel helioks/dzwon, przerwa po

nurkowaniu wynosi co najmniej 12 godzin. W czasie

tej przerwy nie dopuszcza si´ ˝adnego nast´pczego

nurkowania, niezale˝nie od rodzaju gazu u˝ywanego

do oddychania.

— od 12 m do powierzchni nurek wykonuje dekompresj´, oddychajàc tlenem przez mask´ przez

25 minut z przerwami 5 minut na oddychanie mieszaninà gazów wype∏niajàcych dzwon.

1.2 Metody nurkowania

Przekroczenie planowanego czasu nurkowania

Nurkowanie w dzwonie z transferem pod ciÊnieniem

(TUP) do systemu nurkowego.

— u˝yç nast´pnego czasu nurkowania lub czasu awaryjnego.

1.3 Procedura dekompresji

Trudne warunki nurkowania

— szybkoÊç wynurzenia do pierwszego przystanku

powinna wynosiç 9 m/min i nie mo˝e przekroczyç

15 m/min,

— dla bezpieczeƒstwa zastosowaç kolejny d∏u˝szy

czas z tabeli.

1.5 Warianty procedur

Przerwa w zaopatrzeniu w tlen

— w czasie wynurzania nale˝y zastosowaç przystanki

dekompresyjne co 3 m w dzwonie lub komorze,

— ostatnia minuta przystanku dekompresyjnego jest

poczàtkiem wynurzenia do nast´pnego przystanku.

1.4 Mieszaniny nurkowe

— mieszaninà stosowanà na dnie jest mieszanina helioksowa z procentowà zawartoÊcià tlenu, przy której PO2 wynosi od 850 hPa (0,850 bar) do 1550 hPa

(1,550 bar). Do chwili osiàgni´cia pierwszego przystanku dekompresyjnego stosuje si´ helioksowà

mieszanin´ u˝ywanà na dnie,

— na pierwszym przystanku dekompresyjnym nurek

oddycha przez mask´ w dzwonie mieszaninà helioksu z procentowà zawartoÊcià tlenu 20 %—22 %,

Pomno˝yç przez dwa czas trwania przystanków na

czystym tlenie i zastosowaç helioks 20/80 lub 50/50.

Opóênienie w transferze pod ciÊnieniem (TUP)

JeÊli nurek nie jest gotowy do transferu we w∏aÊciwym

czasie, wówczas mo˝e pozostaç na przystanku tlenowym 10 minut na 12 m oddychajàc mieszaninà u˝ywanà na dnie lub helioksem 20/80 do czasu transferu do

komory. Te 10 minut opóênienia nie powinny si´ wliczaç jako cz´Êç okresu dekompresji i nie jest konieczne,

aby modyfikowaç wdro˝ony protokó∏ dekompresji.

JeÊli z jakiegokolwiek powodu transfer do komory

przekroczy 10 minut, to nurek musi poczekaç na g∏´bokoÊci 12 m do czasu transferu, a dekompresj´ przeprowadziç wed∏ug nowych wyliczeƒ, dodajàc dodatkowy

czas pobytu na 12 metrach do czasu nurkowania.

Tabela helioksowe do nurkowaƒ w dzwonie — ZawartoÊç tlenu w mieszaninie

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 22—24 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 30 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 33 m

Helioks 20—22 %tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 20—22 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 36 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 39 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69m

Helioks 18—20 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 42 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 45 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 16—18 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 48 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 51 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 54 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 14—16 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 57 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 60 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 63 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 66 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 69 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 90 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 90 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 93 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 93 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 96 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 96 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 99 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 99 m

Helioks 12—14 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 72 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 75 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 78 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 81 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 84 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 87 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 90 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 90 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 93 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 93 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 96 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 96 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 99 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 99 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 102 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 102 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 105 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 105 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 108 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 108 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 111 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 111 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 114 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 114 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 117 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 117 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 120 m

Helioks 10—12 % tlenu

Tabele helioks/dzwon

G∏´bokoÊç 120 m

Helioks 10—12 % tlenu

Za∏àcznik nr 8

WYKAZ MINIMALNEGO WYPOSA˚ENIA MEDYCZNEGO BAZY PRAC PODWODNYCH

1. Zestaw do resuscytacji

1) worek samorozpr´˝alny z rezerwuarem;

2) zestaw rurek ustno-gard∏owych;

3) termometr rt´ciowy bàdê elektroniczny do pomiaru temperatury g∏´bokiej w odbycie lub

z b∏ony b´benkowej.

4. Materia∏y opatrunkowe

3) maska do wentylacji „maska-usta”;

1) banda˝e;

4) ssak (minimum mechaniczny).

2) szyny usztywniajàce, stabilizujàce z∏amania

(zwichni´cia);

2. Zestaw do pierwszej pomocy tlenowej

3) opatrunki gazowe;

1) butle z tlenem 2 × 1 500 l;

4) plastry z opatrunkami i zwyk∏e;

2) reduktor tlenowy, co najmniej z zaworem o sta∏ym przep∏ywie;

5) skalpel i no˝yczki;

3) maska tlenowa umo˝liwiajàca poda˝ tlenu o st´˝eniu co najmniej 90 %.

5. Akcesoria ochronne

3. Sprz´t medyczny

6) koce i folie termiczne.

1) maska twarzowa chirurgiczna;

2) r´kawiczki.

1) aparat do mierzenia ciÊnienia t´tniczego;

6. Ârodki do dezynfekcji skóry.

2) stetoskop;

7. Ârodki do dezynfekcji rany.

Warszawa, dnia 29 paêdziernika 2007 r.

Nr 199

TREÂå

Poz.

ROZPORZÑDZENIA

1440 — Ministra Zdrowia z dnia 17 wrzeÊnia 2007 r. w sprawie warunków zdrowotnych wykonywania prac podwodnych

. . . . . . . . . . . . . . . . . 13961

1441 — Ministra Zdrowia z dnia 12 paêdziernika 2007 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów

czystoÊci substancji dodatkowych

. . . . . . . . . . . . . . . 14246

1440

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 17 wrzeÊnia 2007 r.

w sprawie warunków zdrowotnych wykonywania prac podwodnych

Na podstawie art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 17 paêdziernika 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1936, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703,

z 2005 r. Nr 155, poz. 1298 oraz z 2007 r. Nr 64,

poz. 428) zarzàdza si´, co nast´puje