Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (DU_2007_1381) | PL

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 1 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 i Nr 176, poz. 1238) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ustawa określa również

1)

zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego;

2)

odpowiedzialność za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego

a)

przedsiębiorców i innych podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności

związane z tym przewozem,

b)

kierowców.

”

;

2)

w art. 54

a)

w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5-10 w brzmieniu

„

5)

opracowuje, we współpracy z Komendantem Głównym Policji, Komendantem Głównym Straży

Granicznej, Szefem Służby Celnej oraz Głównym Inspektorem Pracy, jednolitą krajową

strategię kontroli przepisów w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców;

6)

zapewnia uczestnictwo Inspekcji, co najmniej sześć razy w roku, w skoordynowanych

z właściwymi organami kontrolnymi innego państwa członkowskiego lub państw członkowskich

Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, kontrolach drogowych kierowców pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń

rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym

(Dz. Urz. WE L 370 z 31.12.1985, str. 8 oraz Dz. Urz. WE L 274 z 09.10.1998, str. 1) oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006; kontrole takie są wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i mogą być

przeprowadzane wspólnie z polskimi organami kontrolnymi;

7)

realizuje, co najmniej raz w roku, wspólny z właściwymi organami odpowiedzialnymi

za kontakty wewnątrzwspólnotowe w zainteresowanych państwach członkowskich Unii Europejskiej,

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, program szkolenia w zakresie najlepszych

praktyk kontrolnych oraz wymiany pracowników;

8)

udziela właściwym organom innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa

członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o

Europejskim Obszarze Gospodarczym, niezbędnej pomocy i wyjaśnień w sytuacji, kiedy

brak jest wystarczających danych do stwierdzenia w czasie kontroli drogowej przeprowadzanej

na terytorium tego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym, że kierowca pojazdu zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej, naruszył

przepisy w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku;

9)

zapewnia uczestnictwo swojego przedstawiciela w Komitecie wspierającym Komisję Europejską,

ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie

urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym;

10)

wymienia z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej, państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przynajmniej raz na sześć miesięcy lub w indywidualnych przypadkach na szczególne

żądanie, informacje dostępne na podstawie art. 19 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie

urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym i art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Główny Inspektor Transportu Drogowego raz na dwa lata przedkłada Radzie Ministrów,

za pośrednictwem ministra właściwego do spraw transportu, jednolitą krajową strategię

kontroli, w terminie do dnia 30 listopada.

”

;

3)

uchyla się art. 54a;

4)

po art. 54a dodaje się art. 54b w brzmieniu

„

Art. 54b.

1.

Główny Inspektor Transportu Drogowego jest organem odpowiedzialnym za kontakty wewnątrzwspólnotowe

w zakresie kontroli przepisów dotyczących czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców wykonujących przewozy drogowe.

2.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, Komendant Główny Policji, Komendant Główny

Straży Granicznej, Szef Służby Celnej oraz Główny Inspektor Pracy prowadzą rejestry

danych statystycznych dotyczących kontroli czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych

przerw i czasu odpoczynku kierowców wykonujących przewozy drogowe, według następujących

kategorii

1)

w przypadku kontroli drogowych

a)

kategoria drogi: krajowe, wojewódzkie, powiatowe lub gminne,

b)

państwo, w którym kontrolowany pojazd jest zarejestrowany,

c)

rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy;

2)

w przypadku kontroli na terenie przedsiębiorstw

a)

kategoria przewozu drogowego: międzynarodowy lub krajowy, przewóz osób lub rzeczy,

przewóz na potrzeby własne lub transport drogowy,

b)

wielkość taboru przedsiębiorstwa,

c)

rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy.

3.

Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej oraz

Główny Inspektor Pracy przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w formie

pisemnej i elektronicznej dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, w terminie do

dnia 31 lipca roku następującego po roku sprawozdawczym.

4.

Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazuje Komisji Europejskiej zbiorcze dane

statystyczne uzyskane, zgodnie z ust. 3, w terminie do dnia 30 września po upływie

dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem.

”

;

5)

po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu

„

Art. 76a.

Uprawnienia kontrolne inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego przysługują również

pracownikom Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego przy spełnieniu warunków, o

których mowa w art. 71 i art. 76 ust. 1.

”

;

6)

art. 81 otrzymuje brzmienie

„

Art. 81.

Dane i informacje przekazują do ewidencji

1)

wojewódzki inspektor;

2)

Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej, Główny Inspektor Pracy, właściwy

miejscowo komendant wojewódzki Policji, zarządcy dróg.

”

;

7)

w art. 87

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem

ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu

kontroli, kartę opłaty drogowej, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego

samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas

odpoczynku oraz zaświadczenie albo oświadczenie, o których mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

(Dz. U. Nr 92, poz. 879, z 2005 r. Nr 180, poz. 1497 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 661), a ponadto

1)

wykonując transport drogowy - wypis z licencji;

2)

wykonując przewóz drogowy osób

a)

przy wykonywaniu przewozów regularnych i regularnych specjalnych - odpowiednie zezwolenie

lub wypis z zezwolenia wraz z obowiązującym rozkładem jazdy,

b)

przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów wahadłowych lub okazjonalnych - odpowiednie

zezwolenie lub formularz jazdy,

c)

przy wykonywaniu międzynarodowych przewozów na potrzeby własne - formularz jazdy,

d)

oryginał albo poświadczoną za zgodność z oryginałem przez przedsiębiorcę kserokopię

decyzji, o której mowa w art. 20a ust. 2, jeżeli została wydana;

3)

wykonując przewóz drogowy rzeczy - dokumenty związane z przewożonym ładunkiem, a także

a)

odpowiednie zezwolenie wymagane w międzynarodowym transporcie drogowym,

b)

dokumenty wymagane przy przewozie drogowym towarów niebezpiecznych,

c)

świadectwo wymagane zgodnie z Umową o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i

o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP), sporządzonej

w Genewie dnia 1 września 1970 r.

(Dz. U. z 1984 r. Nr 49, poz. 254),

d)

zezwolenie na przejazd pojazdu, z ładunkiem lub bez ładunku, o masie, naciskach osi

lub wymiarach przekraczających wielkości określone w odrębnych przepisach,

e)

dokumenty wymagane przy przewozie zwierząt,

f)

dokumenty wymagane przy przewozie odpadów,

g)

certyfikat potwierdzający spełnienie przez pojazd odpowiednich wymogów bezpieczeństwa

lub warunków dopuszczenia do ruchu, jeżeli jest wymagany;

4)

w międzynarodowym transporcie drogowym - świadectwo kierowcy, jeżeli jest wymagane.

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Podmiot wykonujący przewozy drogowe lub przewóz, o którym mowa w art. 3 ust. 2, przechowuje

przez okres jednego roku, licząc od dnia otrzymania, przekazane mu przez organy kontrolne

dokumenty i protokoły z wyników kontroli przeprowadzonych na jego terenie lub podczas

kontroli drogowej w zakresie czasu jazdy i czasu postoju, obowiązkowych przerw i czasu

odpoczynku kierowców, wykonujących przewóz na jego rzecz.

”

;

8)

art. 88 otrzymuje brzmienie

„

Art. 88.

Przepisy art. 87 nie naruszają, wynikających z odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych,

praw i obowiązków kierowców i podmiotów wykonujących przewóz drogowy.

”

;

9)

art. 89 otrzymuje brzmienie

„

Art. 89.

1.

Do kontroli dokumentów, o których mowa w art. 87, oraz warunków w nich określonych,

z zastrzeżeniem ust. 2, uprawnieni są

1)

funkcjonariusze Policji;

2)

inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego;

3)

funkcjonariusze celni;

4)

funkcjonariusze Straży Granicznej;

5)

upoważnieni pracownicy zarządców dróg publicznych - z wyłączeniem dokumentów, o których

mowa w art. 87 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i ust. 4;

6)

inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy - w odniesieniu do zapisów urządzenia rejestrującego

samoczynnie prędkość jazdy oraz czas jazdy i postoju;

7)

upoważnieni pracownicy właściwego organu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 - w odniesieniu

do przewozów regularnych i regularnych specjalnych.

2.

Upoważnieni pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, nie są uprawnieni do kontroli

zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju,

obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa

w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.

3.

Kontrole drogowe wykonuje się w odpowiednim miejscu i czasie tak, aby utrudnić kierowcom

prowadzącym pojazdy omijanie punktów kontroli, oraz bez dyskryminacji ze względu na

1)

kraj rejestracji pojazdu;

2)

kraj zamieszkania kierowcy;

3)

kraj siedziby przedsiębiorstwa;

4)

początkowy i docelowy punkt podróży;

5)

rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy.

4.

Uprawnione osoby do kontroli zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość

jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku zaopatrzeni

są w

1)

wykaz podstawowych elementów podlegających kontroli na drodze i na terenie podmiotu

wykonującego przewozy drogowe;

2)

standardowe wyposażenie.

5.

Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze

rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki, tryb i sposób przeprowadzania kontroli w zakresie przewozu drogowego;

2)

wzory dokumentów stosowane przez osoby uprawnione do tej kontroli;

3)

sposób przeprowadzania kontroli w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących okresów

prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy, podczas

kontroli drogowych i kontroli w przedsiębiorstwie, a także wymagane standardowe wyposażenie

osób dokonujących tej kontroli i wykaz podstawowych elementów, które jej podlegają;

4)

rodzaj danych statystycznych gromadzonych w wyniku kontroli i rejestrowanych przez

organy kontrolne, a także tryb, sposób i wzory dokumentów do ich przekazywania do

Głównego Inspektora Transportu Drogowego;

5)

system oceny ryzyka podmiotów wykonujących przewóz drogowy w zakresie występowania

naruszeń dotyczących czasu prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku

kierowców - uwzględniając przepisy Unii Europejskiej, opracowania i wytyczne Komisji

Europejskiej, względną liczbę i wagę popełnianych naruszeń przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń

rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz potrzebę zapewnienia efektywności i skuteczności kontroli przewozów drogowych.

”

;

10)

w art. 90a

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Służby Celnej,

oraz wojewódzki inspektor transportu drogowego, a w zakresie, o którym mowa w pkt

2, również Główny Inspektor Pracy, przekazują Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego

zbiorczą informację dotyczącą kontroli

1)

stanu technicznego pojazdów - co dwa lata, w terminie do dnia 31 stycznia po upływie

dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem;

2)

przestrzegania przepisów dotyczących czasu jazdy i czasu postoju pojazdu, obowiązkowych

przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy - co dwa lata, w terminie do dnia 31 lipca po

upływie dwuletniego okresu objętego sprawozdaniem

- na odpowiednich formularzach.

”

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy

do przekazywania danych, o których mowa w ust. 2, uwzględniając zakres niezbędnych

danych.

”

11)

w art. 92a ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

obowiązku posiadania w pojeździe wymaganych dokumentów, o których mowa w art. 87 ust.

1-4,

”

.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 2 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 i Nr 23, poz. 136) w art. 13g

1)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu

„

1b.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada się na

1)

podmiot wykonujący przejazd;

2)

nadawcę, załadowcę lub spedytora ładunku, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie

wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków

lub warunków przewozu drogowego.

”

;

2)

po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu

„

Art. 20a.

Do zarządcy drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 1 i 2, należy ponadto budowa,

przebudowa, remont i utrzymanie

1)

parkingów przeznaczonych dla postoju pojazdów wykonujących przewozy drogowe, wynikającego

z konieczności przestrzegania przepisów o czasie prowadzenia pojazdów oraz przepisów

o ograniczeniach i zakazach ruchu drogowego;

2)

miejsc wykonywania kontroli ruchu i transportu drogowego, przeznaczonych w szczególności

do ważenia pojazdów.

”

.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 3 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Kontrola ciśnieniowych urządzeń transportowych w rozumieniu ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1671, z późn. zm. prowadzona jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów rozdziału 6 niniejszej ustawy.

”

;

2)

w art. 38

a)

w ust. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego.

”

;

3)

w art. 39a

a)

w ust. 3 po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

art. 19p ust. 4 i 5 ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów

niebezpiecznych.

”

,

b)

po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu

„

4b.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do ciśnieniowych urządzeń transportowych w

rozumieniu ustawy z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.

”

.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 4 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1671, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

właściwy miejscowo komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej - w sprawach

a)

sprawozdawczości wypadkowej,

b)

nadzoru nad czynnościami ładunkowymi i postojem pojazdów z towarami niebezpiecznymi.

”

;

2)

art. 19n otrzymuje brzmienie

„

Art. 19n.

1.

Kontrolę spełniania wymagań przez ciśnieniowe urządzenia transportowe prowadzi wojewódzki

inspektor transportu drogowego. Postępowanie w tym zakresie wszczyna się z urzędu

lub na wniosek.

2.

Przedmiotem kontroli mogą być wprowadzone do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe,

prawidłowość ich oznakowania oraz dotycząca ich dokumentacja techniczna. Z przeprowadzonych

czynności kontrolnych sporządza się protokół.

3.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego przeprowadza lub zleca przeprowadzenie badania

ciśnieniowych urządzeń transportowych specjalistycznej jednostce.

4.

Z przeprowadzonych w ramach kontroli badań sporządza się sprawozdanie, które dołącza

się do protokołu kontroli, o którym mowa w ust. 2.

”

;

3)

art. 19o otrzymuje brzmienie

„

Art. 19o.

1.

W przypadku stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego, że ciśnieniowe

urządzenie transportowe spełnia wymagania lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia

zostało dokonane zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, koszty związane z badaniami

ponosi Skarb Państwa.

2.

Jeżeli przeprowadzone badania wykażą, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie spełnia

wymagań lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia zostało dokonane niezgodnie z przepisami

niniejszego rozdziału, koszty tych badań ponosi podmiot lub osoba, która wprowadziła

to urządzenie do obrotu.

3.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego ustala w drodze decyzji, opłatę za przeprowadzone

badania, o których mowa w ust. 2, uwzględniając rzeczywiste koszty badań a także rodzaj,

konstrukcję i właściwości użytych materiałów, wyposażenie w osprzęt lub wykonanie

połączeń i wiek badanego ciśnieniowego urządzenia transportowego oraz stopień skomplikowania

i zakres tych badań.

4.

Od decyzji ustalającej opłatę przysługuje podmiotowi lub osobie, o których mowa w

ust. 2, odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w terminie 14 dni od

dnia doręczenia tej decyzji.

5.

Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

6.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, uiszcza się w terminie 21 dni od dnia doręczenia decyzji.

W przypadku nieuiszczenia opłaty w terminie podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów

ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm..

7.

Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.

”

;

4)

art. 19p otrzymuje brzmienie

„

Art. 19p.

1.

W przypadku stwierdzenia, że

1)

ciśnieniowe urządzenie transportowe nie spełnia wymagań;

2)

oznakowanie znakiem Ð ciśnieniowego urządzenia transportowego zostało dokonane niezgodnie

z przepisami niniejszego rozdziału

- wojewódzki inspektor transportu drogowego wydaje w tym zakresie decyzję i nakazuje

jednocześnie zapewnić w określonym terminie zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego

z wymaganiami lub warunkami określonymi w art. 19t ust. 1 albo wycofać urządzenie

z obrotu.

2.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego po upływie terminu ustalonego w decyzji,

o której mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę mającą na celu ustalenie, czy niezgodność

została usunięta w wyznaczonym terminie albo, czy ciśnieniowe urządzenie transportowe

zostało wycofane z obrotu.

3.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego wydaje decyzję o umorzeniu postępowania,

jeżeli

1)

nie stwierdzi naruszeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2;

2)

niezgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego z wymaganiami lub z warunkami

określonymi w art. 19ł ust. 1 została usunięta albo urządzenie zostało wycofane z

obrotu;

3)

postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

4.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego, w przypadku nieusunięcia niezgodności,

o której mowa w ust. 1, wydaje decyzję o ograniczeniu albo zakazie dalszego wprowadzania

do obrotu transportu lub użytkowania ciśnieniowego urządzenia transportowego albo

nakazującą wycofanie tego urządzenia z obrotu, zawiadamiając o tym w terminie 14 dni

Głównego Inspektora Transportu Drogowego. O podjętej przez wojewódzkiego inspektora

transportu drogowego decyzji i przyczynach jej podjęcia Główny Inspektor Transportu

Drogowego niezwłocznie informuje Komisję Europejską.

5.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego w przypadku stwierdzenia, że ciśnieniowe

urządzenie transportowe właściwie oznakowane, we właściwy sposób utrzymywane i użytkowane

zgodnie z przeznaczeniem może stwarzać zagrożenie zdrowia, bezpieczeństwa osób, zwierząt

domowych lub zagrożenie mienia, podczas transportu lub użytkowania, może wydać decyzję

o ograniczeniu lub zakazie dalszego wprowadzania do obrotu, transportu lub użytkowania

kwestionowanego urządzenia albo nakazującą wycofanie tego urządzenia z obrotu, zawiadamiając

o tym w terminie 14 dni Głównego Inspektora Transportu Drogowego. O podjętej przez

wojewódzkiego inspektora transportu drogowego decyzji i przyczynach jej podjęcia Główny

Inspektor Transportu Drogowego niezwłocznie informuje Komisję Europejską.

6.

Jeżeli na ciśnieniowym urządzeniu transportowym niezgodnie z wymaganiami umieszczono

oznakowanie Ð, wojewódzki inspektor transportu drogowego zawiadamia o tym właściwe

organy i informuje o tym Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Główny Inspektor

Transportu Drogowego informuje o tym Komisję Europejską oraz inne państwa członkowskie

Unii Europejskiej, państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

”

;

5)

art. 19s otrzymuje brzmienie

„

Art. 19s.

Do procedur oceny zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, procedur ponownej

oceny zgodności ciśnieniowych urządzeń transportowych, procedur okresowych badań,

określenia towarów niebezpiecznych innych klas niż klasa 2 przewożonych ciśnieniowymi

urządzeniami transportowymi, sposobu oznakowania ciśnieniowych urządzeń transportowych

oraz wzoru znaku Ð stosuje się odpowiednio przepisy wydane przez ministra właściwego

do spraw transportu na podstawie art. 29 ustawy z dnia 31 marca 2004 r. o przewozie koleją towarów niebezpiecznych

(Dz. U. Nr 97, poz. 962, z 2005 r. Nr 141, poz. 1184, z 2006 r. Nr 249, poz. 1834 oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238).

”

;

6)

po art. 19s dodaje się art. 19t w brzmieniu

„

Art. 19t.

W sprawach związanych z wykonywaniem zadań, o których mowa w niniejszym rozdziale

organem właściwym jest wojewódzki inspektor transportu drogowego, a organem wyższego

stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego - Główny Inspektor Transportu Drogowego.

”

;

7)

w art. 29 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, są obowiązane podczas

każdej kontroli wypełnić listę kontrolną.

”

;

8)

po art. 33a dodaje się art. 33b w brzmieniu

„

Art. 33b.

Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 33a, następuje w trybie określonym w przepisach

ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

(Dz. U. Nr 106, poz. 1148, z późn. zm..

”

.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 5 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

(Dz. U. Nr 92, poz. 879, z 2005 r. Nr 180, poz. 1497 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 661) w art. 31 wprowadza się następujące zmiany

1)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku, gdy kierowca przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby,

na urlopie wypoczynkowym lub gdy prowadził inny pojazd wyłączony z zakresu stosowania

rozporządzenia (WE) nr 561/2006, podmiot wykonujący przewóz drogowy wystawia zaświadczenie, o którym mowa w ust.

1 na elektronicznym oraz przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego

przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym

(Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14), a kierowca to zaświadczenie podpisuje.

”

;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisy ust. 1-2a stosuje się odpowiednio do kierowcy niezatrudnionego przez przedsiębiorcę,

lecz wykonującego osobiście przewozy na jego rzecz oraz do przedsiębiorcy osobiście

wykonującego przewozy drogowe, z tym że przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy

drogowe przedkłada stosowne oświadczenie.

”

.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 6 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

W terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przygotuje

jednolitą krajową strategię kontroli, o której mowa w art. 54 ust. 4 ustawy, o której

mowa w art. 1 niniejszej ustawy.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 7 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy, o której

mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych

na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, jednak nie dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 8 Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

4 w zakresie art. 54b ust. 2 i 3, który wchodzi w życie z dniem 1 maja 2009 r.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 19n Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

1.

Kontrolę spełniania wymagań przez ciśnieniowe urządzenia transportowe prowadzi wojewódzki

inspektor transportu drogowego. Postępowanie w tym zakresie wszczyna się z urzędu

lub na wniosek.

2.

Przedmiotem kontroli mogą być wprowadzone do obrotu ciśnieniowe urządzenia transportowe,

prawidłowość ich oznakowania oraz dotycząca ich dokumentacja techniczna. Z przeprowadzonych

czynności kontrolnych sporządza się protokół.

3.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego przeprowadza lub zleca przeprowadzenie badania

ciśnieniowych urządzeń transportowych specjalistycznej jednostce.

4.

Z przeprowadzonych w ramach kontroli badań sporządza się sprawozdanie, które dołącza

się do protokołu kontroli, o którym mowa w ust. 2.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 19o Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source

1.

W przypadku stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego, że ciśnieniowe

urządzenie transportowe spełnia wymagania lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia

zostało dokonane zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału, koszty związane z badaniami

ponosi Skarb Państwa.

2.

Jeżeli przeprowadzone badania wykażą, że ciśnieniowe urządzenie transportowe nie spełnia

wymagań lub oznakowanie znakiem Ð tego urządzenia zostało dokonane niezgodnie z przepisami

niniejszego rozdziału, koszty tych badań ponosi podmiot lub osoba, która wprowadziła

to urządzenie do obrotu.

3.

Wojewódzki inspektor transportu drogowego ustala w drodze decyzji, opłatę za przeprowadzone

badania, o których mowa w ust. 2, uwzględniając rzeczywiste koszty badań a także rodzaj,

konstrukcję i właściwości użytych materiałów, wyposażenie w osprzęt lub wykonanie

połączeń i wiek badanego ciśnieniowego urządzenia transportowego oraz stopień skomplikowania

i zakres tych badań.

4.

Od decyzji ustalającej opłatę przysługuje podmiotowi lub osobie, o których mowa w

ust. 2, odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w terminie 14 dni od

dnia doręczenia tej decyzji.

5.

Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

6.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, uiszcza się w terminie 21 dni od dnia doręczenia decyzji.

W przypadku nieuiszczenia opłaty w terminie podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów

ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm..

7.

Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.

Dz.U. 2007 nr 192 poz. 1381 inForce

Art. 19p Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw Open official source