Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego

Ustawa określa zasady funkcjonowania górnictwa węgla kamiennego w latach 2008-2015,

w tym

1)

zasady restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw górniczych;

2)

zasady likwidacji kopalń;

3)

zasady wypłacania ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, zwanego

dalej „ekwiwalentem pieniężnym”, rent wyrównawczych, wydawania bezpłatnego węgla w

naturze, a także wypłaty zaległych wynagrodzeń;

4)

warunki uzyskania dofinansowania na inwestycje początkowe;

5)

zasady sprawowania nadzoru właścicielskiego;

6)

szczególne uprawnienia gmin górniczych;

7)

działania wspierające czyste technologie węglowe oraz monitoring funkcjonowania górnictwa;

8)

źródła finansowania zadań określonych w ustawie.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

przedsiębiorstwo górnicze

a)

spółkę węglową - jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, która prowadzi wydobycie węgla

kamiennego na podstawie koncesji lub która prowadzi likwidację zakładu górniczego

oraz działania polikwidacyjne na terenach górniczych,

b)

spółkę, w której Skarb Państwa lub spółki węglowe, posiadają akcje albo udziały, prowadzącą

wydobycie węgla kamiennego na podstawie koncesji albo która prowadzi likwidację zakładu

górniczego, działania polikwidacyjne na terenach górniczych albo zabezpiecza kopalnie

przed zagrożeniami wodnymi, gazowymi oraz pożarowymi po zakończeniu likwidacji kopalni,

c)

spółkę zależną lub współzależną w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm. od spółki w której Skarb Państwa posiada akcje lub udziały, prowadzącą wydobycie

węgla kamiennego na podstawie koncesji;

2)

kopalnia - wyodrębnioną jednostkę organizacyjną przedsiębiorstwa górniczego prowadzącą

zakład górniczy;

3)

zakład górniczy - służący wydobywaniu węgla kamiennego zakład górniczy w rozumieniu

art. 6 pkt 7 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947, z późn. zm.;

4)

gmina górnicza - gminę, na której terenie jest

a)

wykonywana albo była wykonywana po dniu 14 stycznia 1999 r. działalność gospodarcza

objęta koncesją na wydobywanie węgla kamiennego i na rzecz której przedsiębiorstwo

górnicze jest obowiązane lub było obowiązane po tym dniu uiszczać opłatę eksploatacyjną,

o której mowa w art. 84 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze,

b)

zlokalizowany albo był zlokalizowany po dniu 14 stycznia 1999 r. zakład górniczy albo

część tego zakładu;

5)

oznaczona część zakładu górniczego - wydzielony z całości element składowy lub zespół

elementów zakładu górniczego, określony przez przedsiębiorcę w związku z planowaną

ich likwidacją.

Minister właściwy do spraw gospodarki ogłosi, w formie obwieszczenia, w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz gmin górniczych.

1.

Zobowiązania pieniężne przedsiębiorstw górniczych powstałe do dnia 30 września 2003 r.

wraz z odsetkami z tytułu składek

1)

emerytalnych,

2)

na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego,

3)

na ubezpieczenie zdrowotne

- pozostałe do spłaty według stanu na dzień wejścia w życie ustawy, podlegają restrukturyzacji,

na zasadach określonych w ust. 2.

2.

Przedsiębiorstwo górnicze dokonuje spłaty zobowiązań, o których mowa w ust. 1, do

dnia 31 grudnia 2015 r. w równych ratach miesięcznych. W przypadku niedokonania płatności

dwóch kolejnych rat miesięcznych, zobowiązania te stają się natychmiast wymagalne.

W okresie spłaty zobowiązań, o których mowa w art. 4 ust. 1, nie nalicza się odsetek

oraz nie stosuje się przepisów art. 57 § 1-4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm..

1.

Likwidacja kopalni polega na zaprzestaniu wydobycia węgla kamiennego i likwidacji

zakładu górniczego lub jego oznaczonej części.

2.

Właściwy organ przedsiębiorstwa górniczego podejmuje decyzję o likwidacji kopalni,

określając

1)

zakres likwidacji kopalni;

2)

termin rozpoczęcia likwidacji kopalni;

3)

termin zakończenia wydobycia węgla kamiennego;

4)

termin zakończenia likwidacji kopalni;

5)

osobę likwidatora.

3.

Do likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części oraz zadań wykonywanych

po zakończeniu jego likwidacji stosuje się przepisy prawa geologicznego i górniczego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

4.

Zakres likwidacji kopalni określa przedsiębiorstwo górnicze w planie ruchu likwidowanego

zakładu górniczego.

1.

W przypadku podjęcia decyzji o likwidacji kopalni, likwidator, o którym mowa w art.

6 ust. 2 pkt 5, opracowuje program przemieszczeń pracowników likwidowanej kopalni,

zwany dalej „programem przemieszczeń”, nie później niż na 60 dni przed dniem zakończenia

wydobycia węgla kamiennego w tej kopalni.

2.

Program przemieszczeń, po zaopiniowaniu przez zakładowe organizacje związkowe działające

u pracodawcy oraz przez wójta gminy (burmistrza, prezydenta miasta), na terenie której

jest zlokalizowana kopalnia, zatwierdza właściwy organ przedsiębiorstwa górniczego.

Opinie te należy przekazać w terminie 30 dni od dnia otrzymania programu przemieszczeń.

3.

W przypadku nieprzekazania opinii, o których mowa w ust. 2, program przemieszczeń

obowiązuje po upływie 15 dni od dnia, w którym upłynął termin ich przekazania.

1.

Przedsiębiorstwo górnicze, którego podstawowym przedmiotem działalności jest prowadzenie

likwidacji kopalni, zabezpieczenie kopalń sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym

oraz pożarowym, w trakcie i po zakończeniu likwidacji kopalni, zagospodarowywanie

majątku likwidowanej kopalni, zbędnego majątku przedsiębiorstwa górniczego, tworzenie

nowych miejsc pracy, w szczególności dla pracowników likwidowanej kopalni, wykonuje

te czynności z dotacji oraz innych źródeł finansowania, jeżeli likwidację tej kopalni

rozpoczęto przed dniem 1 stycznia 2007 r.

2.

Zadania związane z naprawianiem szkód wywołanych ruchem zlikwidowanego zakładu górniczego,

w tym szkód powstałych w wyniku reaktywacji starych zrobów, są finansowane z dotacji

budżetowej.

3.

W przypadku gdy likwidację kopalni rozpoczęto po dniu 31 grudnia 2006 r., przedsiębiorstwo

górnicze finansuje likwidację kopalni z funduszu likwidacji zakładu górniczego w rozumieniu

ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

4.

Środki funduszu, o którym mowa w ust. 3, mogą być gromadzone również w postaci bonów

skarbowych i obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa.

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wykorzystania dotacji budżetowej przeznaczonej

na finansowanie likwidacji kopalń, naprawiania szkód wywołanych ruchem zakładu górniczego,

w tym szkód powstałych w wyniku reaktywacji starych zrobów i działań wykonywanych

po zakończeniu likwidacji kopalń,

2)

tryb rozliczania przyznanej dotacji budżetowej,

3)

szczegółowe warunki powodujące cofnięcie lub czasowe wstrzymanie wypłaty przyznanej

dotacji budżetowej

- biorąc pod uwagę zadania wykonywane w trakcie i po zakończeniu likwidacji kopalni.

1.

Zadania związane z zabezpieczeniem kopalń sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym

oraz pożarowym, w trakcie i po zakończeniu likwidacji kopalni, wykonywane przez spółkę

wydzieloną z przedsiębiorstwa górniczego realizującego te zadania w dniu wejścia w

życie ustawy, są finansowane z dotacji budżetowej.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wykorzystania dotacji budżetowej przeznaczonej

na finansowanie zabezpieczenia kopalń sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym

oraz pożarowym, w trakcie i po zakończeniu likwidacji kopalni,

2)

tryb rozliczania przyznanej dotacji budżetowej,

3)

szczegółowe warunki powodujące cofnięcie lub czasowe wstrzymanie wypłaty przyznanej

dotacji budżetowej

- biorąc pod uwagę zapewnienie bezpieczeństwa kopalni oraz upraszczanie systemu odwadniania.

Przedsiębiorstwo górnicze, które nabyło likwidowaną kopalnię przed dniem 1 stycznia

2007 r. oraz spółkę, o której mowa w art. 9 ust. 1, zwalnia się z obowiązku zapłaty

bieżących wpłat wobec Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, opłat

i kar wobec Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w części dotyczącej

tych funduszy, z wyjątkiem opłat i kar stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego.

Jeżeli plan ruchu zakładu górniczego przewiduje likwidację jego obiektów, urządzeń

bądź wyrobisk górniczych, związane z tym koszty mogą być pokrywane z funduszu likwidacji

zakładu górniczego. Podstawą wypłaty środków na pokrycie kosztów, o których mowa w

zdaniu poprzednim, jest decyzja o zatwierdzeniu planu ruchu.

1.

Byłemu pracownikowi kopalni postawionej w stan likwidacji przed dniem 1 stycznia 2007 r.,

uprawnionemu do bezpłatnego węgla, który uzyskał emeryturę lub rentę przed tym dniem,

jest wypłacany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zwany dalej „ZUS”, oprócz emerytury

lub renty, ekwiwalent pieniężny, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Pracownikowi kopalni likwidowanej wchodzącej w skład przedsiębiorstwa górniczego,

o którym mowa w art. 8 ust. 1, albo pracownikowi kopalni likwidowanej, której składniki

majątkowe zostały wniesione do spółki, o której mowa w art. 9 ust. 1, który uzyska

emeryturę lub rentę przed dniem 1 stycznia 2016 r., jest wypłacany przez ZUS, oprócz

emerytury lub renty, ekwiwalent pieniężny.

3.

Warunkiem otrzymania ekwiwalentu pieniężnego przez osobę, o której mowa w ust. 1 i

2, jest przedłożenie pracodawcy pisemnego oświadczenia o rezygnacji z uprawnienia

do pobierania bezpłatnego węgla w naturze.

4.

Ekwiwalent pieniężny może otrzymać także osoba, która przed dniem wejścia w życie

ustawy, oprócz renty przyznanej na czas określony, pobierała ekwiwalent pieniężny

wypłacany przez ZUS, której po upływie okresu, na jaki rentę przyznano, przywrócono

prawo do pobierania renty.

5.

Byłemu pracownikowi kopalni postawionej w stan likwidacji przed dniem 1 stycznia 2007 r.,

uprawnionemu do bezpłatnego węgla, który uzyskał rentę przed dniem wejścia w życie

ustawy i który po dniu 31 grudnia 2006 r. uzyska emeryturę, jest wypłacany przez ZUS,

oprócz emerytury, ekwiwalent pieniężny.

6.

W przypadku gdy uprawnienie do bezpłatnego węgla wynika z górniczej renty rodzinnej

- wszystkim osobom do niej uprawnionym przysługuje łącznie jeden ekwiwalent pieniężny.

W razie podziału renty rodzinnej ekwiwalent pieniężny ulega podziałowi w częściach

równych, odpowiednio do liczby uprawnionych.

7.

Ekwiwalent pieniężny przysługuje również osobie, która po dniu wejścia w życie ustawy

uzyska prawo do renty rodzinnej po emerycie lub renciście, który pobierał ekwiwalent

pieniężny wypłacany przez ZUS.

8.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego stanowi iloczyn ilości węgla objętego uprawnieniem,

która nie może być wyższa niż 3 Mg węgla kamiennego rocznie i przeciętnej średniorocznej

ceny zbytu węgla, o której mowa w ust. 9.

9.

Minister właściwy do spraw gospodarki, w terminie do dnia 20 stycznia każdego roku,

ustala i ogłasza w formie obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej

„Monitor Polski”, cenę zbytu 1 Mg węgla kamiennego w sortymencie Orzech II, ustalonego

według ceny średniej z IV kwartału roku poprzedzającego rok, w którym ekwiwalent pieniężny

ma być wypłacany, skorygowaną o przewidywany wskaźnik wzrostu cen towarów i usług

konsumpcyjnych na rok planowany.

10.

Ekwiwalent pieniężny jest wypłacany przez ZUS z dotacji budżetowej.

1.

Przedsiębiorstwo górnicze wydaje bezpłatny węgiel w naturze, który jest finansowany

z dotacji budżetowej, uprawnionemu do jego otrzymania

1)

byłemu pracownikowi kopalni postawionej w stan likwidacji przed dniem 1 stycznia 2007 r.;

2)

pracownikowi kopalni postawionej w stan likwidacji przed dniem 1 stycznia 2007 r.

wchodzącej w skład przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 8 ust. 1, który uzyska emeryturę

lub rentę przed dniem 1 stycznia 2016 r.;

3)

pracownikowi kopalni postawionej w stan likwidacji przed dniem 1 stycznia 2007 r.,

której składniki majątkowe zostały wniesione do spółki, o której mowa w art. 9 ust.

1, który uzyska emeryturę lub rentę przed dniem 1 stycznia 2016 r.

2.

Ilość pobieranego bezpłatnego węgla w naturze nie może być wyższa niż 3 Mg węgla kamiennego

rocznie.

Pracownikom lub byłym pracownikom, o których mowa w art. 13 ust. 1, jest wypłacana

przez likwidatora, syndyka masy upadłości albo przedsiębiorstwo, o którym mowa w art.

16, z dotacji budżetowej renta wyrównawcza przyznana na podstawie prawomocnego wyroku

sądu lub ugody zawartej przed sądem albo ugody zawartej między kopalnią a pracownikiem

lub byłym pracownikiem.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wykorzystania dotacji budżetowej przeznaczonej

na finansowanie ekwiwalentu pieniężnego, bezpłatnego węgla w naturze oraz rent wyrównawczych,

2)

tryb rozliczania dotacji budżetowej,

3)

szczegółowe warunki powodujące cofnięcie lub czasowe wstrzymanie wypłaty przyznanej

dotacji budżetowej

- biorąc pod uwagę rodzaje uprawnień, na finansowanie których będzie przyznana dotacja.

1.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa górniczego albo podjęcia decyzji

o jego likwidacji, obowiązek wypłaty rent wyrównawczych oraz wydawania bezpłatnego

węgla w naturze przejmuje przedsiębiorstwo górnicze wskazane przez ministra właściwego

do spraw gospodarki.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, przedsiębiorstwo,

o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę możliwość sprawnej realizacji obowiązku nałożonego

na to przedsiębiorstwo.

1.

Byłym pracownikom przedsiębiorstw górniczych postawionych w stan likwidacji albo upadłości,

którzy przed dniem wejścia w życie ustawy przebywali na świadczeniu aktywizującym,

będą wypłacane do dnia 31 grudnia 2008 r., z dotacji budżetowej, zaległe wynagrodzenia

z tytułu nagrody jubileuszowej, nagrody z okazji „Dnia Górnika”, odprawy wynikającej

z ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 980, Nr 135, poz. 1146 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844) oraz dodatkowej nagrody rocznej wynikającej z przepisów określających szczególne

przywileje dla pracowników górnictwa - Karta górnika, w wysokości określonej w prawomocnych

wyrokach sądu.

2.

Zaległe wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1, będą wypłacane przez przedsiębiorstwo

górnicze wskazane przez ministra właściwego do spraw gospodarki.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, przedsiębiorstwo

górnicze, o którym mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę możliwość sprawnej realizacji obowiązku

nałożonego na to przedsiębiorstwo.

1.

Przedsiębiorstwo górnicze może otrzymać z dotacji budżetowej dofinansowanie do inwestycji

początkowej, na zasadach określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie

pomocy państwa dla przemysłu węglowego

(Dz. Urz. UE L 205 z 02.08.2002, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, str. 170).

2.

Wysokość dofinansowania, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 30% ogółu kosztów

projektu inwestycyjnego.

3.

Przedsiębiorstwo górnicze sporządza plany: operacyjny i finansowy, mające na celu

wykazanie, że pomoc finansowa dla projektu inwestycyjnego zapewni efektywność ekonomiczną

inwestycji początkowej. Plany te stanowią podstawę dla przedsiębiorstwa górniczego

do wystąpienia do ministra właściwego do spraw gospodarki o dofinansowanie projektu

inwestycyjnego z dotacji budżetowej.

4.

Środki dotacji budżetowej na dofinansowanie projektu inwestycyjnego przekazuje się

do dnia 31 grudnia 2010 r.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wykorzystania dotacji budżetowej przeznaczonej

na dofinansowanie do inwestycji początkowych,

2)

tryb rozliczania przyznanej dotacji budżetowej,

3)

szczegółowe warunki powodujące cofnięcie lub czasowe wstrzymanie wypłaty przyznanej

dotacji budżetowej

- biorąc pod uwagę celowość i efektywność przedsięwzięć inwestycyjnych.

1.

Kompetencje ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określone w art. 2 pkt 5 i 6 oraz w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach

wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm. w odniesieniu do przedsiębiorstw górniczych, z wyjątkiem Lubelskiego Węgla „Bogdanka”

S.A., a także w odniesieniu do „Węglokoks” S.A. w Katowicach, CZW „Węglozbyt” S.A.

w Katowicach, wykonuje do dnia 31 grudnia 2015 r. minister właściwy do spraw gospodarki.

2.

Prywatyzacji przedsiębiorstw górniczych dokonuje minister właściwy do spraw Skarbu

Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

3.

Do prywatyzacji Kompanii Węglowej S.A. stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm..

1.

Pracownikom przedsiębiorstwa górniczego, które dokonało zbycia przedsiębiorstwa na

rzecz Kompanii Węglowej S.A., przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Kompanii

Węgłowej S.A., na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 20 ust. 3,

z chwilą jej prywatyzacji.

2.

Liczbę akcji przeznaczonych dla pracowników, o których mowa w ust. 1, określa się

według stanu na dzień 31 stycznia 2003 r.

W latach 2008-2011 gminę górniczą zwalnia się z wpłat do budżetu państwa przeznaczonych

na część równoważącą subwencji ogólnej dla gmin od przypadającej jej części opłaty

eksploatacyjnej od przedsiębiorstwa górniczego.

1.

Przedsiębiorstwo górnicze może dokonać darowizny mienia na rzecz gminy górniczej albo

spółdzielni mieszkaniowej, za ich zgodą, na cele związane z realizacją urządzeń infrastruktury

technicznej lub innych celów publicznych, a także w celu pobudzania aktywności gospodarczej

w gminie górniczej.

2.

Przedsiębiorstwo górnicze może pomniejszyć kapitał zapasowy o wartość księgową netto

przekazanego mienia.

3.

Czynność prawna, o której mowa w ust. 1, nie wymaga zgody ministra właściwego do spraw

Skarbu Państwa, o której mowa w art. 5a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki wspiera działania wdrażające czyste technologie

wykorzystywania węgla kamiennego.

2.

W celu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki

zleca opracowanie studium wykonalności projektu instalacji do produkcji paliw gazowych

i płynnych z węgla kamiennego.

1.

Agencja Rozwoju Przemysłu S.A., zwana dalej „Agencją”, prowadzi monitoring i wykonuje,

na zlecenie ministra właściwego do spraw gospodarki, zadania związane z funkcjonowaniem

górnictwa węgla kamiennego, dotyczące w szczególności

1)

sposobu wykorzystania dotacji oraz udzielanej pomocy publicznej;

2)

procesu likwidacji kopalń, działań wykonywanych po zakończeniu likwidacji kopalń i

naprawiania szkód wywołanych ruchem zakładu górniczego oraz zabezpieczenia kopalń

sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym oraz pożarowym;

3)

zmian stanu zatrudnienia w górnictwie węgla kamiennego;

4)

monitorowania sprzedaży węgla przez producentów, z wyodrębnieniem ilości, parametrów

jakościowych, ceny węgla oraz wyników ekonomiczno-finansowych;

5)

cen węgla kamiennego u producentów krajowych oraz cen węgla importowanego;

6)

przygotowania dokumentacji w celu notyfikacji Komisji Europejskiej pomocy publicznej

dla sektora górnictwa węgla kamiennego;

7)

archiwizowania i przechowywania dokumentacji osobowej oraz płacowej przedsiębiorstw

górniczych i przedsiębiorstw robót górniczych postawionych w stan likwidacji lub upadłości;

8)

prowadzenia bazy danych o firmach usługowych wykonujących podziemne prace górnicze

w kopalniach.

2.

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Agencja może zlecać wykonanie poszczególnych

czynności specjalistom lub podmiotom zatrudniającym pracowników posiadających wiedzę

i odpowiednie doświadczenie, niezbędne do wykonywania tych czynności.

1.

W każdym roku budżetowym Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki,

w projekcie ustawy budżetowej określi wysokość dotacji na finansowanie

1)

zadań dotyczących likwidacji kopalń oraz działań wykonywanych po zakończeniu całkowitej

likwidacji kopalń realizowanych w przedsiębiorstwach górniczych, o których mowa w

art. 8 ust. 1;

2)

zadań dotyczących zabezpieczenia kopalń sąsiednich przed zagrożeniem wodnym, gazowym

oraz pożarowym, w trakcie i po zakończeniu likwidacji kopalń realizowanych w przedsiębiorstwach

górniczych, o których mowa w art. 8 ust. 1 oraz w art. 9 ust. 1;

3)

naprawiania szkód wywołanych ruchem zlikwidowanego zakładu górniczego, w tym szkód

powstałych w wyniku reaktywacji starych zrobów;

4)

aż do wygaśnięcia

a)

ekwiwalentu pieniężnego przysługującego emerytom i rencistom z kopalń, o których mowa

w art. 12, wypłacanych przez ZUS,

b)

kosztów obsługi wypłat ekwiwalentów, o których mowa w lit. a;

5)

roszczeń pracowniczych, w tym z tytułu rent wyrównawczych oraz uprawnień do bezpłatnego

węgla dla emerytów i rencistów z kopalń, o których mowa w art. 13 i 14;

6)

świadczeń, o których mowa w art. 17, do dnia 31 grudnia 2008 r.;

7)

studium wykonalności projektu instalacji do produkcji paliw gazowych i płynnych z

węgla kamiennego;

8)

monitoringu procesów związanych z funkcjonowaniem górnictwa węgla kamiennego oraz

innych czynności zleconych przez ministra właściwego do spraw gospodarki dotyczących

restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego.

2.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, może określić

w projekcie ustawy budżetowej wysokość dotacji przeznaczonej na dofinansowanie inwestycji

początkowej, o której mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie

pomocy państwa dla przemysłu węglowego, w przypadku spełnienia przez przedsiębiorstwo górnicze warunków określonych w tym

rozporządzeniu.

3.

Dysponentem dotacji, o której mowa w ust. 1 i 2, jest minister właściwy do spraw gospodarki.

4.

Podstawą przyznania dotacji na realizację zadań określonych w ustawie jest umowa zawarta

między ministrem właściwym do spraw gospodarki a właściwym przedsiębiorstwem górniczym

albo umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw gospodarki a przedsiębiorstwem

realizującym zadania określone w ustawie.

5.

Podstawą realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 4, jest umowa zawarta między

ministrem właściwym do spraw gospodarki a ZUS.

6.

Dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu państwa

w trybie określonym w przepisach o finansach publicznych.

Przepisy art. 12, art. 26 ust. 1 pkt 4 i ust. 5 oraz przepisy wydane na podstawie

art. 15 stosuje się do ekwiwalentów pieniężnych przyznanych i wypłacanych przez ZUS

na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego

do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach

i zadaniach gmin górniczych

(Dz. U. Nr 162, poz. 1112, z późn. zm. oraz ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w

latach 2003-2006

(Dz. U. Nr 210, poz. 2037, z 2005 r. Nr 150, poz. 1250, z 2006 r. Nr 249, poz. 1835 oraz z 2007 r. Nr 36, poz. 227).

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 i art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa

węgla kamiennego w latach 2003-2006, zachowują moc, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Traci moc ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w

latach 2003-2006

(Dz. U. Nr 210, poz. 2037, z 2005 r. Nr 150, poz. 1250, z 2006 r. Nr 249, poz. 1835 oraz z 2007 r. Nr 36, poz. 227).

Ustawa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2015 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.