Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

1.

Ustawa określa

1)

zasady pomocy państwa osobom uprawnionym do alimentów na podstawie tytułu wykonawczego,

w przypadku bezskuteczności egzekucji;

2)

warunki nabywania prawa do świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności

egzekucji alimentów, zwanych dalej „świadczeniami z funduszu alimentacyjnego”;

3)

zasady i tryb postępowania w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń z funduszu

alimentacyjnego;

4)

zasady finansowania świadczeń z funduszu alimentacyjnego;

5)

działania podejmowane wobec dłużników alimentacyjnych.

2.

Fundusz alimentacyjny stanowi system wspierania osób uprawnionych do alimentów środkami

finansowymi z budżetu państwa.

3.

Fundusz alimentacyjny nie stanowi funduszu, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

administracyjnym organie egzekucyjnym - oznacza to właściwy do prowadzenia postępowania

egzekucyjnego organ egzekucyjny ustalony na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.;

2)

bezskuteczności egzekucji - oznacza to egzekucję, w wyniku której w okresie ostatnich

dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zobowiązań alimentacyjnych

w kwocie aktualnie zasądzonych alimentów, bez względu na wielkość zaległych zobowiązań

dłużnika wobec osoby uprawnionej; za bezskuteczną egzekucję uważa się również niemożność

wszczęcia egzekucji alimentów przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu przebywającemu

poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z powodu

a)

braku podstawy prawnej do podjęcia czynności zmierzających do wykonania tytułu wykonawczego

w miejscu zamieszkania dłużnika,

b)

braku możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego

za granicą;

3)

dłużniku alimentacyjnym - oznacza to osobę zobowiązaną do alimentów na podstawie tytułu

wykonawczego, przeciwko której egzekucja okazała się bezskuteczna;

4)

dochodzie - oznacza to dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych;

5)

dochodzie rodziny - oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach

rodzinnych;

6)

instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie - oznacza to dom pomocy społecznej,

placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich,

zakład poprawczy, areszt śledczy, zakład karny, zakład opiekuńczo-leczniczy, zakład

pielęgnacyjno-opiekuńczy, a także szkołę wojskową lub inną szkołę, jeżeli instytucje

te zapewniają nieodpłatne pełne utrzymanie;

7)

nienależnie pobranym świadczeniu - oznacza to świadczenia z funduszu alimentacyjnego

a)

wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie albo wstrzymanie wypłaty

świadczenia w całości lub w części,

b)

przyznane lub wypłacone w przypadku świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą

te świadczenia,

c)

wypłacone bez podstawy prawnej, jeżeli stwierdzono nieważność decyzji przyznającej

świadczenie albo w wyniku wznowienia postępowania uchylono decyzję przyznającą świadczenie

i odmówiono prawa do świadczenia,

d)

wypłacone, w przypadku gdy osoba uprawniona w okresie ich pobierania otrzymała alimenty,

e)

wypłacone w przypadku, o którym mowa w art. 17 ust. 5, za okres od dnia, w którym

osoba stała się uprawniona do świadczeń w innym państwie w związku ze stosowaniem

przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, do dnia wydania decyzji

o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego, chyba, że

zostały zwrócone zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego;

8)

okresie świadczeniowym - oznacza to okres, na jaki ustala się prawo do świadczenia

z funduszu alimentacyjnego, tj. od dnia 1 października do dnia 30 września następnego

roku kalendarzowego;

9)

organie właściwym dłużnika - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego

ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego;

10)

organie właściwym wierzyciela - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta

właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej;

11)

osobie uprawnionej - oznacza to osobę uprawnioną do alimentów od rodzica na podstawie

tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała

się bezskuteczna;

12)

rodzinie - oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców

dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku

do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia, legitymujące

się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością

rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, o którym mowa w przepisach o świadczeniach

rodzinnych; do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna

prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka

posiadającego dziecko; w przypadku gdy osoba uprawniona jest wychowywana przez oboje

rodziców, do składu rodziny nie wlicza się małżonka zobowiązanego tytułem wykonawczym

do alimentów na rzecz dziecka;

13)

szkole - oznacza to szkołę podstawową, gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i ponadgimnazjalną

oraz szkołę artystyczną, w której jest realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki,

a także specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci

i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania

oraz ośrodek umożliwiający dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim

realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki;

14)

szkole wyższej - oznacza to szkołę wyższą, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym,

kolegium nauczycielskie, nauczycielskie kolegium języków obcych oraz kolegium pracowników

służb społecznych;

15)

umiarkowanym stopniu niepełnosprawności - oznacza to

a)

niepełnosprawność w umiarkowanym stopniu, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b)

całkowitą niezdolność do pracy orzeczoną na podstawie przepisów o emeryturach i rentach

z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do II grupy inwalidów;

16)

znacznym stopniu niepełnosprawności - oznacza to

a)

niepełnosprawność w stopniu znacznym, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej

i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,

b)

całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów

o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej

egzystencji orzeczoną na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,

w celu uzyskania świadczeń określonych w tych przepisach,

d)

posiadanie orzeczenia o zaliczeniu do I grupy inwalidów;

17)

utracie dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną

a)

uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego,

b)

utratą prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium w wysokości zasiłku dla bezrobotnych,

c)

utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d)

utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury

lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi

w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego,

e)

wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej;

18)

uzyskaniu dochodu - oznacza to uzyskanie dochodu spowodowane

a)

zakończeniem urlopu wychowawczego,

b)

uzyskaniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium w wysokości zasiłku dla

bezrobotnych,

c)

uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d)

uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury

lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi

w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego,

e)

rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej.

1.

W przypadku bezskuteczności egzekucji osoba uprawniona może złożyć do organu właściwego

wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego.

2.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne

o bezskuteczności egzekucji zawierające informację o stanie egzekucji, przyczynach

jej bezskuteczności oraz o działaniach podejmowanych w celu wyegzekwowania zasądzonych

alimentów.

3.

W przypadku złożenia wniosku bez zaświadczenia organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne

lub przyznania osobie uprawnionej świadczenia z funduszu alimentacyjnego organ właściwy

wierzyciela wzywa organ prowadzący postępowanie egzekucyjne do przesłania zaświadczenia

o bezskuteczności egzekucji zawierającego informację o stanie egzekucji, przyczynach

jej bezskuteczności oraz o działaniach podejmowanych w celu wyegzekwowania zasądzonych

alimentów.

4.

Organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest obowiązany do przesłania zaświadczenia

w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

5.

Organ właściwy wierzyciela występuje z wnioskiem do organu właściwego dłużnika o podjęcie

działań wobec dłużnika alimentacyjnego w przypadku

1)

otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1;

2)

przyznania osobie uprawnionej świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

6.

Organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest obowiązany do informowania organu właściwego

dłużnika oraz organu właściwego wierzyciela o stanie egzekucji i przyczynach jej bezskuteczności

każdorazowo na wniosek tych organów, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania,

a także każdorazowo w przypadku zaistnienia okoliczności mających wpływ na prawo do

świadczenia lub na podejmowane działania wobec dłużników alimentacyjnych, w terminie

14 dni od dnia powzięcia informacji o zaistnieniu tych okoliczności.

7.

Organ właściwy dłużnika oraz organ właściwy wierzyciela przekazują organowi prowadzącemu

postępowanie egzekucyjne wszelkie posiadane informacje istotne dla skuteczności egzekucji.

8.

Organ właściwy dłużnika oraz organ właściwy wierzyciela informują sąd o bezczynności

lub wszelkich przejawach opieszałości komornika sądowego prowadzącego postępowanie

egzekucyjne przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu.

1.

Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 5, organ właściwy dłużnika przeprowadza

wywiad alimentacyjny, w celu ustalenia sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej

dłużnika alimentacyjnego, a także jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na utrzymanie

osoby uprawnionej, oraz odbiera od niego oświadczenie majątkowe.

2.

Dłużnik alimentacyjny składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

3.

Do przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego oraz odebrania oświadczenia majątkowego

są uprawnieni upoważnieni pracownicy organu właściwego dłużnika.

4.

Organ właściwy dłużnika może wystąpić do kierownika ośrodka pomocy społecznej o udzielenie

informacji, o których mowa w ust. 1, dotyczących dłużnika alimentacyjnego, jeżeli

w posiadaniu kierownika ośrodka znajduje się rodzinny wywiad środowiskowy dotyczący

tego dłużnika, przeprowadzony na podstawie przepisów o pomocy społecznej, nie wcześniej

niż trzy miesiące od dnia wystąpienia o udzielenie informacji.

5.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór kwestionariusza wywiadu alimentacyjnego przeprowadzanego u dłużnika alimentacyjnego,

a także wzór oświadczenia majątkowego dłużnika alimentacyjnego, uwzględniając potrzebę

podjęcia przez organ właściwy dłużnika określonych w ustawie działań zmierzających

do poprawy egzekucji alimentów.

1.

Organ właściwy dłużnika przekazuje komornikowi sądowemu informacje mające wpływ na

skuteczność prowadzonej egzekucji, w szczególności zawarte w wywiadzie alimentacyjnym

oraz oświadczeniu majątkowym dłużnika alimentacyjnego.

2.

W przypadku gdy dłużnik alimentacyjny nie może wywiązać się ze swych zobowiązań z

powodu braku zatrudnienia, organ właściwy dłużnika

1)

zobowiązuje dłużnika alimentacyjnego do zarejestrowania się jako bezrobotny albo jako

poszukujący pracy w przypadku braku możliwości zarejestrowania się jako bezrobotny;

2)

zwraca się do starosty o podjęcie działań zmierzających do aktywizacji zawodowej dłużnika

alimentacyjnego;

3)

w razie braku możliwości aktywizacji zawodowej występuje z wnioskiem do starosty o

skierowanie dłużnika alimentacyjnego do robót publicznych lub prac organizowanych

na zasadach robót publicznych, określonych w przepisach o promocji zatrudnienia i

instytucjach rynku pracy.

3.

W przypadku uniemożliwienia przez dłużnika alimentacyjnego przeprowadzenia wywiadu

alimentacyjnego, odmowy złożenia oświadczenia majątkowego oraz odmowy podjęcia prac,

o których mowa w ust. 2, uchylania się od nich lub odmowy zarejestrowania się jako

bezrobotny, odmowy zarejestrowania się jako poszukujący pracy w przypadku braku możliwości

zarejestrowania się jako bezrobotny, organ właściwy dłużnika

1)

składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.;

2)

kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.

4.

W przypadku braku możliwości aktywizacji dłużnika alimentacyjnego lub braku możliwości

skierowania dłużnika do prac organizowanych na zasadach robót publicznych starosta

zobowiązany jest do informowania o tym organu właściwego dłużnika.

5.

Na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu

prawa jazdy.

6.

Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika, gdy

dłużnik umożliwi przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego, złoży oświadczenie majątkowe,

podejmie pracę, zarejestruje się jako bezrobotny albo, w przypadku odmowy zarejestrowania

jako bezrobotnego, zarejestruje się jako poszukujący pracy.

Organ właściwy dłużnika informuje organ właściwy wierzyciela oraz komornika sądowego

o podjętych działaniach wobec dłużnika alimentacyjnego oraz o ich efektach.

1.

W sprawach o roszczenia alimentacyjne organ właściwy wierzyciela albo organ właściwy

dłużnika mogą wytaczać powództwa na rzecz obywateli.

2.

W postępowaniu przed sądem prowadzonym z powództwa organu właściwego wierzyciela lub

organu właściwego dłużnika stosuje się do tych organów odpowiednio przepisy o udziale

prokuratora w postępowaniu cywilnym.

Sąd przesyła organowi właściwemu wierzyciela i organowi właściwemu dłużnika orzeczenia

wydane na podstawie art. 132 i 138 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm. w sprawach, w których osoba uprawniona otrzymuje świadczenie z funduszu alimentacyjnego,

w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

1.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia

przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej

do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym

stopniu niepełnosprawności - bezterminowo.

2.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu

na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

3.

W przypadku utraty dochodu prawo do świadczenia z funduszu ustala się na wniosek osoby

uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego na podstawie dochodu rodziny pomniejszonego

o utracony dochód.

4.

W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub osobę uprawnioną pozostającą

pod opieką opiekuna prawnego prawo do świadczeń z funduszu ustala się na podstawie

dochodu rodziny lub osoby uprawnionej powiększonego o uzyskany dochód.

5.

W przypadku gdy z dochodu rodziny jest ponoszona opłata za pobyt w instytucji zapewniającej

całodobowe utrzymanie członka rodziny, od dochodu rodziny odejmuje się tę opłatę.

Ustalając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie uwzględnia się członka rodziny

przebywającego w tej instytucji.

6.

W przypadku gdy członek rodziny przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie

i nie ponosi opłaty za pobyt, ustalając dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, nie

uwzględnia się osoby przebywającej w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie.

7.

W przypadku gdy rodzina utrzymuje się z gospodarstwa rolnego, przyjmuje się, że z

1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego

corocznie w drodze obwieszczenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie

art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm..

8.

Ustalając dochód rodziny uzyskany z gospodarstwa rolnego, do powierzchni gospodarstwa

stanowiącego podstawę wymiaru podatku rolnego wlicza się obszary rolne oddane w dzierżawę,

z wyjątkiem

1)

oddanej w dzierżawę, na podstawie umowy dzierżawy zawartej stosownie do przepisów

o ubezpieczeniu społecznym rolników, części lub całości znajdującego się w posiadaniu

rodziny gospodarstwa rolnego;

2)

gospodarstwa rolnego wniesionego do użytkowania przez rolniczą spółdzielnię produkcyjną;

3)

gospodarstwa rolnego oddanego w dzierżawę w związku z pobieraniem renty określonej

w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji

Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej.

9.

Ustalając dochód rodziny uzyskany przez dzierżawcę gospodarstwa rolnego oddanego w

dzierżawę na zasadach, o których mowa w ust. 8, dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego

pomniejsza się o zapłacony czynsz z tytułu dzierżawy.

10.

Ustalając dochód rodziny uzyskany z wydzierżawionego od Agencji Nieruchomości Rolnych

gospodarstwa rolnego, dochód z gospodarstwa rolnego pomniejsza się o zapłacony czynsz

z tytułu dzierżawy.

11.

W przypadku gdy rodzina utrzymuje się z gospodarstwa rolnego oraz uzyskuje pozarolnicze

dochody, dochody te sumuje się.

12.

W przypadku gdy prawo do świadczeń ustala się osobie uprawnionej pozostającej pod

opieką opiekuna prawnego, ustalając dochód, uwzględnia się tylko dochód osoby uprawnionej.

1.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują w wysokości bieżąco ustalonych

alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł.

2.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują, jeżeli osoba uprawniona

1)

została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w rodzinie

zastępczej;

2)

jest pełnoletnia i posiada własne dziecko;

3)

zawarta związek małżeński.

3.

Przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dochodu rodziny nie

wlicza się kwot otrzymanych świadczeń z tego funduszu.

4.

W przypadku gdy ośrodek pomocy społecznej przekazał organowi właściwemu wierzyciela

informacje, że osoba uprawniona bądź jej przedstawiciel ustawowy marnotrawią wypłacane

świadczenia z funduszu alimentacyjnego, organ właściwy wierzyciela może przekazywać

należne osobie świadczenia w całości lub w części w formie rzeczowej.

Przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego i ich wysokości

1)

w razie ustalenia łącznej kwoty alimentów dla kilku osób uprawnionych za kwotę alimentów

przysługujących jednej osobie uważa się część łącznej kwoty proporcjonalną do liczby

osób, dla których ustalono alimenty;

2)

w razie ustalenia alimentów więcej niż jednym tytułem wykonawczym od rodziców dziecka

za kwotę alimentów przysługujących jednej osobie uważa się kwotę alimentów przysługujących

na podstawie wszystkich tytułów wykonawczych.

1.

Postępowania w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego prowadzi organ właściwy

wierzyciela.

2.

Do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu świadczeń z funduszu alimentacyjnego

rada gminy nie może upoważnić ośrodka pomocy społecznej.

3.

Samorząd województwa realizuje zadania w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego

jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Do zadań tych należy

1)

pełnienie funkcji instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej

w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku przemieszczania się

osób w granicach Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego;

2)

wydawanie decyzji w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego realizowanych w

związku z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego.

4.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przyznane decyzją wydaną przez marszałka województwa

wypłaca organ właściwy.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego jest władzą właściwą oraz instytucją

łącznikową w zakresie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w związku z udziałem Rzeczypospolitej

Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może podwyższać wysokość kwot, o których

mowa w art. 9 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1, kierując się wysokością wyegzekwowanych

świadczeń alimentacyjnych.

1.

Ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz ich wypłata następują

odpowiednio na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego.

2.

Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania

osoby uprawnionej.

3.

Wniosek powinien zawierać

1)

dane dotyczące członków rodziny, w tym: imię, nazwisko, datę urodzenia, numer PESEL,

numer NIP, a w razie gdy nie nadano tych numerów lub jednego z nich - serię i numer

dowodu osobistego lub paszportu;

2)

oświadczenie wnioskodawcy o przekazaniu organowi egzekucyjnemu wszelkich znanych mu

informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi

alimentacyjnemu;

3)

oświadczenie wnioskodawcy o miejscu zamieszkania, wieku, zatrudnieniu i sytuacji ekonomicznej

osób zobowiązanych względem osoby uprawnionej do alimentacji.

4.

Do wniosku należy dołączyć odpowiednio

1)

zaświadczenia o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób

fizycznych na zasadach ogólnych każdego członka rodziny, wydane przez naczelnika właściwego

urzędu skarbowego, zawierające informacje o

a)

wysokości dochodu,

b)

wysokości składek na ubezpieczenia społeczne odliczonych od dochodu,

c)

wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne odliczonych od podatku,

d)

wysokości należnego podatku;

2)

zaświadczenia lub oświadczenia dokumentujące wysokość innych dochodów;

3)

inne zaświadczenia lub oświadczenia oraz dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczenia,

w tym

a)

dokument stwierdzający wiek osoby uprawnionej,

b)

zaświadczenie organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne stwierdzające bezskuteczność

egzekucji,

c)

orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności,

d)

odpis prawomocnego orzeczenia sądu zasądzającego alimenty, odpis protokołu zawierającego

treść ugody sądowej lub ugody zawartej przed mediatorem,

e)

orzeczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dla osoby uprawnionej,

f)

zaświadczenie o uczęszczaniu osoby uprawnionej do szkoły lub szkoły wyższej,

g)

informacje właściwego sądu lub właściwej instytucji o podjęciu przez osobę uprawnioną

czynności związanych z wykonaniem tytułu wykonawczego za granicą albo o niepodjęciu

tych czynności w szczególności w związku z

-

brakiem podstawy prawnej do ich podjęcia lub

-

brakiem możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika

alimentacyjnego za granicą.

5.

W przypadku złożenia wniosku bez zaświadczenia, o którym mowa w ust. 4 pkt 3 lit.

b, organ właściwy wierzyciela występuje do organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne

z wezwaniem o przesłanie zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji.

6.

Organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest zobowiązany do przesłania zaświadczenia

o bezskutecznej egzekucji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

7.

Osoba składająca wniosek o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego składa

oświadczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4 pkt 2, pod rygorem odpowiedzialności

karnej za składanie fałszywych zeznań, o czym należy składającego pouczyć przed złożeniem

oświadczenia.

8.

Urzędy administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń używają oprogramowania,

które jest zgodne z wymaganiami określonymi przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia

społecznego w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, i z jego zastosowaniem sporządzają

sprawozdawczość, którą przekazują wojewodzie.

9.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i tryb postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia z funduszu alimentacyjnego

i wstrzymywania jego wypłaty;

2)

sposób ustalania dochodu uprawniającego do świadczenia z funduszu alimentacyjnego;

3)

wzory

a)

wniosku o ustalenie prawa do świadczenia,

b)

zaświadczenia z urzędu skarbowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 1,

c)

oświadczeń o dochodach rodziny, w tym oświadczeń osób rozliczających się na podstawie

przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych

przez osoby fizyczne, oraz innych oświadczeń i dowodów niezbędnych do ustalenia prawa

do świadczenia,

d)

zaświadczenia organu prowadzącego postępowanie egzekucyjne o bezskuteczności egzekucji

zawierającego informację o stanie egzekucji, przyczynach jej bezskuteczności oraz

o działaniach podejmowanych w celu wyegzekwowania zasądzonych świadczeń alimentacyjnych

- kierując się koniecznością zapewnienia właściwej dokumentacji niezbędnej do sprawnej

realizacji świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

10.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia

1)

opis systemów teleinformatycznych stosowanych w urzędach administracji publicznej

realizujących zadania w zakresie świadczeń, zawierający strukturę systemu, wymaganą

minimalną funkcjonalność systemu oraz zakres komunikacji między elementami struktury

systemu, w tym zestawienie struktur dokumentów elektronicznych, formatów danych oraz

protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501);

2)

wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu;

3)

sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu

- mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych stosowanych w

urzędach administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń, w szczególności

w zakresie jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi ich scalanie w zbiór

centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymogami i sposobem stwierdzania

zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne. Systemy teleinformatyczne nie mają zastosowania do działalności naczelnika urzędu

skarbowego wynikającej z przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

1.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego tworzy centralny rejestr dłużników

alimentacyjnych obejmujący dane dotyczące dłużników alimentacyjnych, wartości udzielonych

świadczeń, gromadzone na podstawie ustawy przez organy właściwe podczas realizacji

zadań w zakresie podejmowanych działań wobec dłużników alimentacyjnych oraz postępowania

w sprawach wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, oraz może przetwarzać te

dane na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych.

2.

Organy właściwe przekazują dane do centralnego rejestru dłużników alimentacyjnych,

wykorzystując oprogramowanie, o którym mowa w art. 15 ust. 10.

3.

Umieszczone w centralnym rejestrze dłużników alimentacyjnych dane osobowe dłużników

funduszu alimentacyjnego udostępnia się organowi właściwemu dłużnika, organowi właściwemu

wierzyciela, właściwemu komornikowi sądowemu lub administracyjnemu organowi egzekucyjnemu,

a także prokuratorowi na ich żądanie.

4.

Organ właściwy dłużnika, organ właściwy wierzyciela, właściwy komornik sądowy lub

administracyjny organ egzekucyjny oraz prokurator mogą wykorzystywać informacje uzyskane

z centralnego rejestru dłużników alimentacyjnych wyłącznie w celu wzmożenia odpowiedzialności

osób zobowiązanych do alimentacji.

5.

Wykreślenie z centralnego rejestru dłużników alimentacyjnych dłużników alimentacyjnych

następuje po przekazaniu przez organ właściwy wierzyciela informacji o zaspokojeniu

przez dłużnika należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego

osobie uprawnionej lub o umorzeniu tych należności.

6.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

zakres danych jakie winny być gromadzone w centralnym rejestrze dłużników alimentacyjnych,

zachowując zasadę adekwatności przetwarzanych danych do celu, o którym mowa w ust.

4.

1.

W przypadku gdy członek rodziny osoby uprawnionej do świadczeń z funduszu alimentacyjnego

przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie

przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy wierzyciela

przekazuje wniosek wraz z dokumentami do marszałka województwa.

2.

W przypadku wyjazdu członka rodziny do państwa, o którym mowa w ust. 1, po wydaniu

przez organ właściwy wierzyciela decyzji przyznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego,

organ właściwy wierzyciela występuje do marszałka województwa o ustalenie, czy w sprawie

mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, marszałek województwa ustala, czy w przekazanej

sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

4.

W przypadku gdy marszałek województwa w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali,

że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wydaje

decyzję zgodnie z art. 12.

5.

W przypadku gdy marszałek województwa w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali,

że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ

właściwy wierzyciela uchyla decyzję przyznającą świadczenia z funduszu alimentacyjnego

od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń w innym państwie w związku

ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, marszałek województwa wydaje decyzję w sprawie

świadczeń z funduszu alimentacyjnego zgodnie z art. 12 od dnia, w którym osoba stała

się uprawniona do świadczeń w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o

koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

7.

W przypadku gdy marszałek województwa ustali, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy

o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego

1)

przekazuje sprawę organowi właściwemu wierzyciela w celu ustalenia prawa do świadczeń

z funduszu alimentacyjnego - w przypadku, o którym mowa w ust. 1;

2)

informuje o tym fakcie organ właściwy wierzyciela - w przypadku, o którym mowa w ust.

2.

8.

Organ właściwy wierzyciela w przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, ustala prawo

do świadczeń z funduszu alimentacyjnego od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa

w ust. 1.

9.

Nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego w sprawach, w których mają

zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, podlegają

dochodzeniu przez marszałka województwa. Przepis art. 23 stosuje się odpowiednio.

10.

W przypadku potrącenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego

ze świadczeń wypłacanych zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego przez państwo wymienione w ust. 1 marszałek województwa umarza w całości

lub w części kwotę nienależnie pobranych świadczeń.

1.

Prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego ustala się na okres świadczeniowy począwszy

od miesiąca, w którym wpłynął wniosek do organu właściwego wierzyciela, nie wcześniej

niż od początku okresu świadczeniowego do końca tego okresu.

2.

Jeżeli osoba uprawniona po ukończeniu nauki w szkole została w tym samym roku kalendarzowym

przyjęta do szkoły wyższej, świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują również

za wrzesień.

1.

W przypadku wystąpienia zmian w liczbie członków rodziny, uzyskania lub utraty dochodu

albo innych zmian mających wpływ na prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego

osoba uprawniona albo jej przedstawiciel ustawowy, którzy złożyli wniosek o przyznanie

świadczenia z funduszu są obowiązani do niezwłocznego powiadomienia o tym organu wypłacającego

świadczenia.

2.

Osoby otrzymujące świadczenia z funduszu alimentacyjnego, instytucje publiczne i organizacje

pozarządowe są obowiązane do udzielania, na żądanie organu właściwego wierzyciela,

wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczeń

z funduszu alimentacyjnego.

1.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaca się w okresach miesięcznych.

2.

Decyzje w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego są natychmiast wykonalne,

z wyjątkiem decyzji w sprawach dotyczących nienależnie pobranych świadczeń.

3.

Wnioski o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na nowy okres świadczeniowy

są przyjmowane od dnia 1 sierpnia.

4.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenia z funduszu alimentacyjnego na nowy

okres świadczeniowy złoży wniosek wraz z dokumentami do dnia 31 sierpnia, ustalenie

prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wypłata świadczeń przysługujących

za miesiąc październik następuje do dnia 31 października.

5.

W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenia na nowy okres świadczeniowy złoży

wniosek wraz z dokumentami w okresie od dnia 1 września do dnia 31 października, ustalenie

prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wypłata świadczeń przysługujących

za miesiąc październik następuje do dnia 30 listopada.

1.

Wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego wstrzymuje się, jeżeli osoba uprawniona

albo jej przedstawiciel ustawowy, którzy złożyli wniosek o przyznanie świadczeń z

funduszu alimentacyjnego

1)

odmówili udzielenia lub nie udzielili, w wyznaczonym terminie, wyjaśnień co do okoliczności

mających wpływ na prawo do świadczeń;

2)

odmówili udzielenia organowi prowadzącemu postępowanie egzekucyjne informacji mających

wpływ na skuteczność egzekucji lub udzielili informacji nieprawdziwych;

3)

nie podejmują świadczeń przez trzy kolejne miesiące kalendarzowe.

2.

W przypadku udzielenia wyjaśnień świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaca się

od miesiąca, w którym wpłynęły wyjaśnienia, do końca okresu świadczeniowego, o ile

osoba uprawniona nadal spełnia warunki do ich otrzymywania.

3.

W przypadku zgłoszenia się osoby uprawnionej po upływie trzech miesięcy świadczenia

z funduszu alimentacyjnego wypłaca się jej za cały okres wstrzymania, o ile osoba

uprawniona nadal spełnia warunki do ich otrzymywania.

4.

Jeżeli wznowienie wypłaty wstrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie nastąpi

do końca okresu świadczeniowego, prawo do świadczeń wygasa.

1.

Organ właściwy dłużnika i organ właściwy wierzyciela mogą gromadzić i przetwarzać,

w zakresie określonym w ustawie, dane osobowe osób, o których mowa w art. 15 ust.

1, członków ich rodzin oraz dłużników alimentacyjnych i członków ich rodzin.

2.

Pracodawcy, właściwe jednostki organizacyjne podległe i nadzorowane przez Ministra

Obrony Narodowej, właściwe jednostki podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Centralnego

Biura Antykorupcyjnego, Ministrowi Sprawiedliwości, podmioty wypłacające uposażenie

osobom w stanie spoczynku lub uposażenie rodzinne, jednostki, które zawarły umowę

agencyjną lub umowę zlecenia albo umowę o świadczenie usług, rolnicze spółdzielnie

produkcyjne, właściwe organy finansowe, organy emerytalne lub rentowe, Zakład Ubezpieczeń

Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz urzędy administracji rządowej

i samorządowej są obowiązani wydawać zaświadczenia niezbędne do ustalenia prawa do

świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wydawanie zaświadczeń jest wolne od opłat.

1.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenia, jest obowiązana do ich zwrotu wraz z

ustawowymi odsetkami.

2.

Należności z tytułu nienależnie pobranych świadczeń ulegają przedawnieniu z upływem

3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja ustalająca te należności stała się ostateczna.

3.

Bieg przedawnienia przerywa: odroczenie terminu płatności należności, rozłożenie spłaty

należności na raty i każda inna czynność zmierzająca do ściągnięcia należności, jeżeli

o czynności tej osoba obowiązana do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń została

powiadomiona.

4.

Nie wydaje się decyzji o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń, jeżeli od terminu

ich pobrania upłynęło więcej niż 10 lat.

5.

Kwoty nienależnie pobranych świadczeń wraz z odsetkami ustalone ostateczną decyzją

podlegają potrąceniu z bieżąco wypłacanych świadczeń z funduszu.

6.

Nienależnie pobrane świadczenia wraz z odsetkami podlegają egzekucji w trybie przepisów

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7.

Odsetki naliczane są od miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba przestała

być uprawniona do świadczeń, do dnia spłaty.

8.

Organ właściwy wierzyciela, który wydał decyzję w sprawie nienależnie pobranych świadczeń,

może umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń wraz z odsetkami w całości lub

w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą szczególnie

uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny.

1.

Organ właściwy wierzyciela oraz organ właściwy w sprawie wydania decyzji może bez

zgody osoby uprawnionej albo jej przedstawiciela ustawowego zmienić lub uchylić ostateczną

decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń z funduszu

alimentacyjnego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca

wpływ na prawo do świadczeń, członek rodziny nabył prawo do świadczeń rodzinnych w

innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia

społecznego albo osoba nienależnie pobrała świadczenia.

2.

Zmiana decyzji na korzyść osoby uprawnionej nie wymaga jej zgody.

W sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Organ prowadzący postępowanie egzekucyjne jest obowiązany udzielać organowi właściwemu

wierzyciela informacji mających wpływ na wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

1.

Dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności

w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie

z ustawowymi odsetkami.

2.

Organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu

decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną

w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez

osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

3.

Należności podlegają ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

4.

20% kwot należności stanowi dochód własny gminy wierzyciela, 20% kwoty stanowi dochód

własny gminy dłużnika, a pozostałe 60% tej kwoty oraz odsetki stanowią dochód budżetu

państwa.

5.

W przypadku gdy organ właściwy wierzyciela nie jest jednocześnie organem właściwym

dłużnika, przekazuje organowi właściwemu dłużnika 20% kwoty, o której mowa w ust.

1.

6.

Uzyskane przez organ właściwy dłużnika oraz organ właściwy wierzyciela dochody, o

których mowa w ust. 4, przeznacza się w szczególności na pokrycie kosztów podejmowania

działań wobec dłużników alimentacyjnych.

7.

Organ właściwy wierzyciela przekazuje dłużnikowi alimentacyjnemu oraz organowi właściwemu

dłużnika

1)

decyzję przyznającą osobie uprawnionej świadczenie z funduszu alimentacyjnego;

2)

decyzję w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych

przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego;

3)

informację o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa z

tytułu

a)

wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego na podstawie ustawy,

b)

wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz

zaliczce alimentacyjnej

(Dz. U. Nr 86, poz. 732 i Nr 164, poz. 1366) zaliczek alimentacyjnych,

c)

wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym

(Dz. U. z 1991 r. Nr 45, poz. 200, z późn. zm. świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

8.

Organ właściwy wierzyciela przekazuje komornikowi sądowemu prowadzącemu postępowanie

egzekucyjne decyzję przyznającą osobie uprawnionej świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

9.

W okresie, w którym osoba uprawniona otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego

komornik sądowy przekazuje wyegzekwowane od dłużnika kwoty zaliczone na poczet alimentów

organowi właściwemu wierzyciela do wysokości wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego

wraz z odsetkami.

10.

Przekazanie, o którym mowa w ust. 9, następuje na podstawie decyzji przyznającej świadczenia

z funduszu alimentacyjnego.

1.

W okresie, w którym osoba uprawniona otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego,

z kwoty uzyskanej z egzekucji od dłużnika alimentacyjnego organ prowadzący postępowanie

egzekucyjne zaspokaja w następującej kolejności

1)

należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej

na podstawie ustawy - do ich całkowitego zaspokojenia,

2)

należności powstałe z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie uprawnionej

na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz

zaliczce alimentacyjnej - do ich całkowitego zaspokojenia,

3)

należności wierzyciela alimentacyjnego - do ich całkowitego zaspokojenia,

4)

należności likwidatora funduszu alimentacyjnego powstałe z tytułu świadczeń alimentacyjnych

wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym - do ich całkowitego zaspokojenia - po należnościach określonych odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji lub w art. 1025 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm., a przed należnościami określonymi odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 2-6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji lub w art. 1025 § 1 pkt 2-10 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

2.

W przypadku gdy w okresie wypłaty świadczenia z funduszu alimentacyjnego należności

z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej nie zostaną

zaspokojone, po zaprzestaniu wypłaty świadczenia organ prowadzący postępowanie egzekucyjne

zaspokaja w następującej kolejności

1)

należności wierzyciela alimentacyjnego - do wysokości zasądzonych miesięcznie świadczeń,

2)

należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej

na podstawie ustawy - do ich całkowitego zaspokojenia,

3)

należności powstałe z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie uprawnionej

na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz

zaliczce alimentacyjnej - do ich całkowitego zaspokojenia,

4)

należności wierzyciela alimentacyjnego - do ich całkowitego zaspokojenia,

5)

należności likwidatora funduszu alimentacyjnego powstałe z tytułu świadczeń alimentacyjnych

wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu alimentacyjnym - do ich całkowitego zaspokojenia

- po należnościach określonych odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w

administracji lub w art. 1025 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, a przed należnościami określonymi odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 2-6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji lub w art. 1025 § 1 pkt 2-10 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

1.

Zmiany w wysokości świadczeń z funduszu alimentacyjnego na skutek zmiany wysokości

zasądzonych alimentów dokonuje się po wpływie tytułu wykonawczego do komornika sądowego

prowadzącego postępowanie egzekucyjne od miesiąca, w którym nastąpiła zmiana wysokości

zasądzonych alimentów.

2.

W przypadku gdy osoba uprawniona otrzymała w okresie od dnia zmiany wysokości zasądzonych

alimentów do dnia wpływu tytułu wykonawczego do komornika sądowego świadczenia z funduszu

alimentacyjnego w wysokości wyższej niż zasądzone alimenty za ten okres, jest obowiązana

do ich zwrotu. Przepisy art. 23 stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy sąd zwolnił osobę z obowiązku alimentacyjnego, a osoba uprawniona

w okresie, o którym mowa w ust. 2, pobierała świadczenia z funduszu alimentacyjnego

za ten okres, nie jest obowiązana do ich zwrotu.

4.

W przypadku podniesienia wysokości zasądzonych alimentów dokonuje się wyrównania za

okres, o którym mowa w ust. 2.

1.

Organ właściwy dłużnika może umorzyć należności, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt

1, 2 i 4 ustawy, w łącznej wysokości

1)

30%, jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 3

lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość zasądzonych alimentów;

2)

50%, jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 5

lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość zasądzonych alimentów;

3)

100% jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 7

lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość zasądzonych alimentów.

2.

Organ właściwy wierzyciela może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności

z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości

lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację

dochodową i rodzinną.

3.

Umorzenie należności następuje w drodze decyzji administracyjnej.

1.

Przyznawanie i wypłata świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz podejmowanie działań

wobec dłużników alimentacyjnych jest zadaniem zleconym gminie z zakresu administracji

rządowej.

2.

Podejmowane działania wobec dłużników alimentacyjnych, świadczenia z funduszu alimentacyjnego

i koszty ich obsługi są finansowane w formie dotacji celowej z budżetu państwa na

świadczenia rodzinne, o której mowa w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 i Nr 222, poz. 1630 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427 i Nr 109, poz. 747), oraz z dochodów własnych gminy, o których mowa w art. 27 ust. 4.

3.

Koszty obsługi wynoszą 3% otrzymanej dotacji na świadczenia z funduszu alimentacyjnego,

z zastrzeżeniem art. 27 ust. 4.

4.

Organy właściwe dłużnika oraz organ właściwy wierzyciela są zobowiązane do przedstawiania

ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego sprawozdań z realizacji

zadań przewidzianych w ustawie.

5.

Sprawozdanie powinno zawierać informacje na temat

1)

wydatków na świadczenia poniesione ze środków budżetu państwa;

2)

liczby wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego;

3)

osób korzystających ze świadczeń;

4)

dłużników alimentacyjnych;

5)

prowadzonych postępowań w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego;

6)

podejmowanych działań wobec dłużników alimentacyjnych;

7)

kosztów obsługi;

8)

prowadzonych postępowań egzekucyjnych.

6.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb przekazywania środków finansowych na realizację zadań przewidzianych w ustawie,

2)

wzory i sposób sporządzania sprawozdań rzeczowo-finansowych, uwzględniając w szczególności

terminy i sposoby ich przedstawiania

- kierując się koniecznością zapewnienia sprawnej realizacji zadań.

7.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 4 i 5 oraz określi zakres informacji dotyczących

osób, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4.

W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy

(Dz. U. Nr 9, poz. 59, z późn. zm. w art. 52 wprowadza się następujące zmiany

1)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej może żądać także wierzyciel jednego

z małżonków, jeżeli uprawdopodobni, że zaspokojenie wierzytelności stwierdzonej tytułem

wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków.

”

;

2)

po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Ustanowienie rozdzielności majątkowej przez sąd na żądanie jednego z małżonków nie

wyłącza zawarcia przez małżonków umowy majątkowej małżeńskiej. Jeżeli rozdzielność

majątkowa została ustanowiona na żądanie wierzyciela, małżonkowie mogą zawrzeć umowę

majątkową małżeńską po dokonaniu podziału majątku wspólnego lub po uzyskaniu przez

wierzyciela zabezpieczenia, albo zaspokojenia wierzytelności, lub po upływie trzech

lat od ustanowienia rozdzielności.

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 833 § 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne,

pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych.

”

;

2)

w art. 845 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych komornik może zająć także ruchomości

będące we władaniu osoby zamieszkującej wspólnie z dłużnikiem bez zgody tej osoby,

chyba że przedstawi ona dowód, że ruchomości są jej własnością.

”

;

3)

w art. 1086 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy komornik z urzędu składa

wniosek do Krajowego Rejestru Sądowego o wpis dłużnika do rejestru dłużników niewypłacalnych.

Wniosek komornika nie podlega opłacie sądowej.

”

.

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm. w art. 10 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne,

pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. w art. 21 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

świadczenia rodzinne wypłacone na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych,

dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności

egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe wypłacone na podstawie odrębnych przepisów,

”

.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm. art. 209 otrzymuje brzmienie

„

Art. 209.

§ 1.

Kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia

sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej

osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2.

Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu

podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.

§ 3.

Jeżeli pokrzywdzonemu przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia

pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie odbywa

się z urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. w art. 299 wprowadza się następujące zmiany

1)

w § 3 pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

wójtom, burmistrzom, prezydentom miast lub marszałkom województw w zakresie prowadzonych

postępowań o przyznanie świadczeń rodzinnych lub świadczeń pieniężnych wypłacanych

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów;

”

;

2)

§ 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Informacje o numerach rachunków bankowych posiadanych przez podatników mogą być udostępniane

1)

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;

2)

organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym;

3)

wójtom, burmistrzom, prezydentom miast lub marszałkom województw w zakresie prowadzonych

postępowań o przyznanie świadczeń rodzinnych lub świadczeń pieniężnych wypłacanych

w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

”

.

W ustawie z dnia 14 lutego 2003 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych

(Dz. U. Nr 50, poz. 424, z 2004 r. Nr 68, poz. 623 i Nr 116, poz. 1203 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

„konsumencie” - rozumie się przez to osobę fizyczną, która zawiera umowę z przedsiębiorcą

w celu bezpośrednio niezwiązanym z działalnością gospodarczą, członka wspólnoty mieszkaniowej

oraz członka spółdzielni mieszkaniowej posiadającego prawo do lokalu w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm. oraz dłużnika alimentacyjnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów

(Dz. U. Nr 192, poz. 1378);

2)

„przedsiębiorcy” - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 i Nr 180, poz. 1280), spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, wspólnotę mieszkaniową oraz spółdzielnię

mieszkaniową w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych jej członków, Wojskową

Agencję Mieszkaniową w zakresie administrowania nieruchomościami, a także organ właściwy

wierzyciela w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów;

”

;

2)

w art. 7 w ust. 1 po pkt 21 dodaje się pkt 22 w brzmieniu

„

22)

wójt, burmistrz lub prezydent miasta w zakresie określonym w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 i Nr 222, poz. 1630 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427 i Nr 109, poz. 747) w art. 3 w pkt 1 w lit. c w tiret 26 średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się

tiret 27 w brzmieniu

„

-

świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów;

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w

wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania

informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. W przypadku bezrobotnego będącego

dłużnikiem alimentacyjnym, w rozumieniu przepisów o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,

wyznaczony termin nie może być dłuższy niż 10 dni.

”

;

2)

w art. 57

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych,

o których mowa w art. 49 pkt 2, 3 i 5, a także bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi,

w rozumieniu przepisów o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, przez okres do 6

miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenia

społeczne bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak

kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny

wymiar czasu pracy oraz 50% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu

zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od

refundowanego wynagrodzenia.

2.

Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych

przez organizatora robót publicznych kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do 12

miesięcy skierowanych bezrobotnych, o których mowa w art. 49 pkt 2, 3 i 5, a także

bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi, w rozumieniu przepisów o pomocy

osobom uprawnionym do alimentów, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej

jednak przeciętnego wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego

wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione

za co drugi miesiąc ich zatrudnienia.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Bezrobotni, o których mowa w art. 49 pkt 1 i 2, a także bezrobotni będący dłużnikami

alimentacyjnymi w rozumieniu przepisów o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, mogą

zostać skierowani przez starostę, na zasadach dotyczących robót publicznych, do wykonywania

przez okres do 6 miesięcy pracy niezwiązane) z wyuczonym zawodem, w wymiarze nieprzekraczającym

połowy wymiaru czasu pracy, w instytucjach użyteczności publicznej oraz organizacjach

zajmujących się problematyką kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej

lub pomocy społecznej.

”

.

Sprawy o zaliczki alimentacyjne, do których prawo powstało do dnia wejścia w życie

ustawy, podlegają rozpatrzeniu na zasadach i w trybie określonych w przepisach dotychczasowych.

1.

Osoba, która nienależnie pobrała zaliczki alimentacyjne, jest obowiązana do ich zwrotu.

2.

Sprawy o nienależnie pobrane zaliczki alimentacyjne podlegają rozpatrzeniu i dochodzeniu

na zasadach i w trybie określonych w dotychczasowych przepisach.

1.

Egzekucję należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych prowadzi się w

dalszym ciągu aż do ich zaspokojenia na podstawie dotychczasowych przepisów.

2.

Wniosek o umorzenie lub zawieszenie egzekucji wymaga zgody organu właściwego wierzyciela.

Ustalając prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na okres świadczeniowy od

dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. i od dnia 1 października 2009 r.

do dnia 30 września 2010 r., do dochodu rodziny nie wlicza się otrzymanych w 2007 r.

i w 2008 r. zaliczek alimentacyjnych.

1.

Okres zasiłkowy rozpoczynający się w dniu 1 września 2007 r., na który ustala się

prawo do zaliczki alimentacyjnej, przedłuża się do dnia 30 września 2008 r.

2.

Zmiana decyzji następuje z urzędu i nie wymaga zgody strony.

1.

Organ właściwy wierzyciela z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dokonuje rozliczenia

pomiędzy wypłaconą zaliczką alimentacyjną a wyegzekwowanymi przez komornika, za ten

okres, alimentami.

2.

Po dokonaniu rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku niedopłaty lub nadpłaty

wypłaconych świadczeń organ właściwy wierzyciela wypłaca zaliczkę alimentacyjną lub

żąda jej zwrotu. Przepisy o nienależnie pobranych świadczeniach stosuje się odpowiednio.

Traci moc ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz

zaliczce alimentacyjnej

(Dz. U. Nr 86, poz. 732 i Nr 164, poz. 1366), z wyjątkiem art. 17 ust. 5, który traci moc z dniem 1 grudnia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2008 r., z wyjątkiem

1)

art. 20 ust. 3-5, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2008 r.;

2)

art. 32, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 45, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

§ 1.

Kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia

sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej

osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

§ 2.

Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu

podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.

§ 3.

Jeżeli pokrzywdzonemu przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia

pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie odbywa

się z urzędu.