Ustawa z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 i Nr 176, poz. 1238) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych

o znaczeniu państwowym, w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten

cel oraz organy właściwe w tych sprawach.

”

;

2)

w art. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

metra, z wyjątkiem rozdziałów 2, 2b, 4a-9 i 12 oraz art. 13 ust. 1; przepisy rozdziału

10 stosuje się odpowiednio;

2)

bocznic kolejowych, z wyjątkiem rozdziałów 2b, 4a, 5a-8 i 10;

”

;

3)

w art. 4

a)

po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

droga kolejowa - nawierzchnia kolejowa wraz z podtorzem i budowlami inżynieryjnymi

oraz gruntem, na którym jest usytuowana;

”

,

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

linia kolejowa - droga kolejowa mająca początek i koniec wraz z przyległym pasem gruntu,

na którą składają się odcinki linii, a także budynki, budowle i urządzenia przeznaczone

do prowadzenia ruchu kolejowego wraz z zajętymi pod nie gruntami;

”

,

c)

pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

linia kolejowa o znaczeniu państwowym - istniejąca lub projektowana linia kolejowa,

której budowa, utrzymanie i eksploatacja uzasadniona jest ważnymi względami gospodarczymi,

społecznymi, ekologicznymi lub obronnymi;

”

,

d)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

obszar kolejowy - powierzchnia gruntu określona działkami ewidencyjnymi, na której

znajduje się droga kolejowa, budynki, budowle i urządzenia przeznaczone do zarządzania,

eksploatacji i utrzymania linii kolejowej oraz przewozu osób i rzeczy;

”

,

e)

pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

bocznica kolejowa - droga kolejowa połączona z linią kolejową i służąca do wykonywania

załadunku i wyładunku wagonów lub wykonywania czynności utrzymaniowych pojazdów kolejowych

lub postoju pojazdów kolejowych oraz przemieszczania i włączania pojazdów kolejowych

do ruchu po sieci kolejowej; w skład bocznicy kolejowej wchodzą również urządzenia

sterowania ruchem kolejowym oraz inne urządzenia związane z bezpieczeństwem ruchu

kolejowego, które są na niej usytuowane;

”

,

f)

po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu

„

10a)

użytkownik bocznicy kolejowej - podmiot działający w obrębie bocznicy kolejowej, będący

jej właścicielem lub władającym na podstawie innego tytułu prawnego;

”

,

g)

pkt 20 otrzymuje brzmienie

„

20)

regionalne przewozy pasażerskie - przewozy pasażerskie w granicach jednego województwa

lub realizujące połączenia z sąsiednimi województwami do najbliższych stacji węzłowych

położonych na ich obszarze;

”

;

4)

uchyla się rozdział 2a;

5)

po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2b w brzmieniu

„

Rozdział 2b

Szczególne zasady i warunki przygotowania inwestycji dotyczących linii kolejowych

o znaczeniu państwowym

Art. 9n.

Przepisy niniejszego rozdziału określają szczególne zasady i warunki przygotowania

inwestycji dotyczących linii kolejowych o znaczeniu państwowym, w tym warunki lokalizacji

i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach.

Art. 9o.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek ministra

właściwego do spraw transportu.

2.

Do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z zastrzeżeniem przepisów

niniejszej ustawy.

3.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

mapę w skali co najmniej 1:5000, przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu, proponowany

przebieg linii kolejowej, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów

budowlanych, opracowaną na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku terenów zamkniętych

z wykorzystaniem mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125);

2)

określenie zmian w dotychczasowym przeznaczeniu, zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu,

przy czym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć wybudowane urządzenia, o których

mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.;

3)

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami;

4)

opinie

a)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. Nr 167, poz. 1399 oraz z 2007 r. Nr 133, poz. 921),

b)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do morskich portów i przystani

wraz z obszarami pasa technicznego oraz pasa ochronnego,

c)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych,

d)

dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do inwestycji

obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów

budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,

e)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

f)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm.,

g)

właściwego wojewody, marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm. - w odniesieniu do terenów nieobjętych aktualnymi planami zagospodarowania przestrzennego,

h)

właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) - w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury.

4.

Właściwy organ, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, wydaje opinie,

o których mowa w ust. 3 pkt 4, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania

wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Niewydanie opinii

w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź

stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

6.

Wojewoda doręcza postanowienie o wszczęciu postępowania o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jego wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie

wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na

stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.

Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości, na których będą lokalizowane

inwestycje, zawiadomienia o wydaniu postanowienia wysyła się na adres określony w

katastrze nieruchomości.

7.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje się w terminie 3 miesięcy od

dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

8.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nieruchomości stanowiące

własność Skarbu Państwa, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem ust. 10.

9.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 8 jest nieważna.

10.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do gruntów wnoszonych przez Polskie Koleje Państwowe

Spółka Akcyjna, zwanej dalej „PKP S.A.”, w formie wkładu niepieniężnego do PKP Polskie

Linie Kolejowe Spółka Akcyjna, zwanej dalej „PLK S.A.”, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji

i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. Nr 84, poz. 948, z późn. zm..

Art. 9p.

Decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie wydaje się w przypadku robót budowlanych

1)

polegających na remoncie, przebudowie lub rozbudowie linii kolejowej, jeżeli nie powodują

zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie

zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć

wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. lub

2)

niewymagających pozwolenia na budowę.

Art. 9q.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

linie rozgraniczające teren;

2)

warunki techniczne realizacji inwestycji;

3)

warunki wynikające z przepisów dotyczących ochrony środowiska, ochrony przyrody i

ochrony zabytków;

4)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

5)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 1.

2.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy oraz

zawiadamia o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach

gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej. Dotychczasowym właścicielom

i użytkownikom wieczystym zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości.

3.

W zawiadomieniu o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zamieszcza

się informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do doręczania i zawiadamiania stron o

wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydanej przez organ drugiej

instancji.

5.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej jest

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

6.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej określa termin wydania nieruchomości

lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 30

dni od dnia, kiedy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

Art. 9r.

1.

Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rozpatruje się

w terminie 21 dni, a skargę do sądu administracyjnego - w terminie 60 dni, licząc

od dnia wpłynięcia odwołania do właściwego organu lub skargi do sądu.

2.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można

uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest

tylko część decyzji dotycząca odcinka linii kolejowej, nieruchomości lub działki.

Art. 9s.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział nieruchomości.

Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stanowią linie podziału nieruchomości.

3.

Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren, o którym mowa w ust. 2,

stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym przez

wojewodę w odrębnej decyzji.

4.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y i

9z.

5.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do dokonania wpisów

w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.

6.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do nieruchomości będących przedmiotem własności albo

użytkowania wieczystego PKP S.A. lub PLK S.A.

7.

Do dnia uzyskania pozwolenia na budowę, nieruchomości, o których mowa w ust. 3, mogą

być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub osoby, które posiadały

inne tytuły prawne do nieruchomości, z zastrzeżeniem art. 9w.

8.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

PLK S.A. uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 3,

na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm., zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem art. 9w ust. 4.

Art. 9t.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może nabywać, w drodze umowy, w imieniu i na

rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, w tym lokale mieszkalne, poza pasem gruntu pod

linię kolejową w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości położone w pasie gruntu

pod linię kolejową.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3, jeżeli przejęta jest część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele,

minister właściwy do spraw transportu jest obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela

lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tej

części nieruchomości.

Art. 9u.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 9w.

1.

Wojewoda nadaje decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygor natychmiastowej

wykonalności na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, uzasadniony interesem

społecznym lub gospodarczym.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli

jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

w rozumieniu Prawa budowlanego.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1

1)

przyznaje PLK S.A. prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

2)

zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń.

4.

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej

minister właściwy do spraw transportu jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia

nieruchomości w posiadanie, do zapewnienia lokalu zamiennego.

5.

W przypadku zapewnienia lokalu zamiennego przez PLK S.A., minister właściwy do spraw

transportu jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 4.

Art. 9x.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wydania przez

wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej

na pas gruntu pod linię kolejową, stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego.

2.

Jeżeli przeznaczona na pas linii kolejowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu

Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez ministra właściwego

do spraw transportu, umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym.

Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie od Skarbu

Państwa.

3.

Do rozwiązania użytkowania stosuje się odpowiednio przepis ust. 2.

4.

Jeżeli przeznaczona na pas gruntu pod linię kolejową nieruchomość gruntowa stanowiąca

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie

wieczyste, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem, z dniem w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, ustalonym według zasad określonych

w przepisach o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y oraz art. 9z.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w sposób

inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Art. 9y.

1.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 9s ust. 3, ustala się według stanu nieruchomości

w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej przez organ I instancji

oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Do określenia wartości nieruchomości mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według

zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

3.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane ze środków budżetu państwa,

których dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu.

4.

Odszkodowania za nieruchomości, dla których nie ma dokumentów potwierdzających prawo

własności, podlegają przekazaniu do depozytu sądowego do czasu uzyskania takich dokumentów

od zainteresowanych.

5.

Jeżeli przejęcie nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, dotyczy przejęcia

terenu, na którym zlokalizowane są obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez

jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane przy wykorzystaniu

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych,

odszkodowanie powiększa się o kwotę podlegających zwrotowi środków pochodzących z

dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady

zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne na

zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,

w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz

z należnymi odsetkami.

Art. 9z.

Stronie odwołującej się od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, na jej wniosek,

wypłaca się kwotę określoną w tej decyzji. Wypłata tej kwoty nie ma wpływu na prowadzone

postępowanie odwoławcze.

Art. 9aa.

Skarb Państwa reprezentowany przez ministra właściwego do spraw transportu wnosi,

jako wkład niepieniężny, na podwyższenie kapitału zakładowego PLK S.A., po zakończeniu

budowy lub przebudowy linii kolejowej, składniki aktywów trwałych składające się w

szczególności na

1)

linię kolejową sfinansowaną z udziałem środków publicznych lub

2)

nabyte przez Skarb Państwa nieruchomości w pasie gruntu pod linię kolejową oraz nakłady

na budowę lub przebudowę linii kolejowej, sfinansowane ze środków publicznych.

Art. 9ab.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić Zarząd PLK S.A. do dokonywania,

w jego imieniu, określonych czynności faktycznych i prawnych związanych z lokalizacją

linii kolejowej i nabywaniem nieruchomości.

2.

Koszty czynności, o których mowa w ust. 1, ponosi PLK S.A.

Art. 9ac.

1.

Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej

linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową, położonych

w granicach województwa, na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej.

2.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14

dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę linii

kolejowej. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14

dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może stwierdzić jedynie, że decyzja

narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

Art. 9ad.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

W sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym

nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g.

”

;

6)

w art. 14 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wstrzymuje ruch kolejowy lub wprowadza jego ograniczenia na linii kolejowej lub jej

odcinku albo na bocznicy kolejowej w razie stwierdzenia zagrożenia bezpieczeństwa

ruchu kolejowego lub bezpieczeństwa przewozu osób i rzeczy;

”

;

7)

w art. 18

a)

w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

zarządców do zarządzania infrastrukturą kolejową, o której mowa w ust. 2, przewoźników

kolejowych do wykonywania przewozów, o których mowa w ust. 3, i użytkowników bocznic

kolejowych do eksploatacji tych bocznic, jest świadectwo bezpieczeństwa.

”

;

b)

uchyla się ust. 4;

8)

w art. 19

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykaz uzyskanych przez niego świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu budowli i

urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego oraz świadectw dopuszczenia

do eksploatacji typu pojazdów kolejowych;

”

,

b)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wykaz uzyskanych przez niego świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdów

kolejowych;

”

,

c)

w ust. 3 pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

wykaz uzyskanych przez niego świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu budowli i

urządzeń przeznaczonych do prowadzenia ruchu kolejowego;

2)

wykaz przepisów wewnętrznych, określających warunki techniczne oraz zasady i wymagania

dotyczące bezpiecznego prowadzenia ruchu kolejowego i utrzymania infrastruktury kolejowej,

oraz zasady i wymagania organizacyjne związane z utrzymaniem i eksploatacją pojazdów

kolejowych, albo oświadczenie o stosowaniu zatwierdzonych przepisów wewnętrznych zarządcy,

z którym bocznica jest połączona lub przewoźnika kolejowego obsługującego bocznicę;

3)

wykaz uzyskanych przez niego świadectw dopuszczenia do eksploatacji typu pojazdów

kolejowych;

”

;

9)

w art. 66

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Karze pieniężnej podlega

1)

zarządca, który

a)

wbrew obowiązkowi nie opracował lub nie opublikował cennika stawek opłaty podstawowej

oraz opłat dodatkowych lub stosuje opłaty za udostępnienie infrastruktury kolejowej

naliczone niezgodnie z zasadami określonymi w art. 33,

b)

zarządzając infrastrukturą kolejową, nie zapewnia przedsiębiorcom wykonującym przewozy

kolejowe równego dostępu do infrastruktury kolejowej,

c)

wbrew obowiązkowi nie opracował regulaminu lub nie opublikował go w terminie przewidzianym

ustawą oraz nie określił w regulaminie wszystkich wymagań, o których mowa w art. 32;

2)

zarządca lub przewoźnik kolejowy, który

a)

nie udzielił informacji, o których mowa w art. 13 ust. 7a,

b)

nieterminowo przedkłada Prezesowi UTK raporty w sprawie bezpieczeństwa, o których

mowa w art. 17a ust. 4,

c)

nie zgłosił Komisji wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 28g, o zaistniałym poważnym

wypadku lub incydencie,

d)

utrudnia pracę Komisji;

3)

zarządca, przewoźnik kolejowy lub użytkownik bocznicy kolejowej, który

a)

prowadzi działalność bez dokumentu uprawniającego, o którym mowa w art. 18,

b)

uniemożliwia szkolenie lub dostęp do zaplecza szkoleniowego pracownikom innego przewoźnika

kolejowego, zarządcy lub użytkownika bocznicy kolejowej.

2.

Za naruszanie przez przedsiębiorcę każdego z przepisów ust. 1 Prezes UTK nakłada,

w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości do 2% rocznego przychodu przedsiębiorcy,

osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym, z zastrzeżeniem ust. 2a.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Prezes UTK może odstąpić od nałożenia kary, o której mowa w ust. 2, jeżeli skutki

naruszenia przez przedsiębiorcę przepisu ust. 1 zostały przez niego usunięte w terminie

określonym w decyzji wydanej na podstawie art. 13 ust. 6.

”

;

10)

po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu

„

Art. 77a.

Przepisy rozdziału 2b tracą moc z dniem 31 grudnia 2015 r.

”

.

W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266, z późn. zm. w art. 5a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Należności oraz jednorazowe odszkodowania, w wysokości ustalonej przez organy właściwe

w sprawach ochrony gruntów leśnych, minister właściwy do spraw transportu przekazuje

na rachunek bankowy Funduszu, o którym mowa w ust. 1, po nabyciu przez tego ministra

gruntów w danym obrębie ewidencji gruntów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. w art. 46 w ust. 4 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w

brzmieniu

„

10)

decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej - na podstawie ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94, Nr 176, poz. 1238 i Nr 191, poz. 1374).

”

.

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 144, poz. 1046) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Zarządcy posiadający świadectwa bezpieczeństwa są obowiązani w terminie do dnia 30

czerwca 2010 r. wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o wydanie autoryzacji bezpieczeństwa,

o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 zmienianej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 2 tej ustawy.

”

;

2)

w art. 3 ust. 1 nadać brzmienie

„

1.

Przewoźnicy kolejowi posiadający świadectwa bezpieczeństwa są obowiązani w terminie

do dnia 30 czerwca 2010 r. wystąpić do Prezesa UTK z wnioskiem o wydanie certyfikatu

bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 zmienianej ustawy w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 3 tej ustawy.

”

;

3)

w art. 4 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

zarządcom i przewoźnikom kolejowym, którzy są obowiązani wystąpić o wydanie odpowiednio

autoryzacji bezpieczeństwa albo certyfikatu bezpieczeństwa, zachowują ważność do dnia

wydania tych dokumentów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2010 r.

”

.

Do spraw wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją

ostateczną przepisy niniejszej ustawy stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Skarb Państwa reprezentowany przez ministra właściwego do spraw transportu wnosi,

jako wkład niepieniężny, na podwyższenie kapitału zakładowego PLK S.A., po zakończeniu

budowy lub przebudowy linii kolejowej, składniki aktywów trwałych składające się w

szczególności na

1)

linię kolejową sfinansowaną z udziałem środków publicznych lub

2)

nabyte przez Skarb Państwa nieruchomości w pasie gruntu pod linię kolejową oraz nakłady

na budowę lub przebudowę linii kolejowej, sfinansowane ze środków publicznych.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić Zarząd PLK S.A. do dokonywania,

w jego imieniu, określonych czynności faktycznych i prawnych związanych z lokalizacją

linii kolejowej i nabywaniem nieruchomości.

2.

Koszty czynności, o których mowa w ust. 1, ponosi PLK S.A.

1.

Wojewoda wydaje pozwolenie na budowę linii kolejowej lub poszczególnych odcinków tej

linii oraz wszystkich obiektów związanych z jej budową, przebudową i rozbudową, położonych

w granicach województwa, na zasadach i w trybie przepisów Prawa budowlanego oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu, w drodze

obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg

linii kolejowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a

także w prasie lokalnej.

2.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14

dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę linii

kolejowej. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

3.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę linii kolejowej,

której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14

dni od dnia rozpoczęcia budowy linii kolejowej może stwierdzić jedynie, że decyzja

narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w art. 145 lub w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej.

1.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

W sprawach dotyczących lokalizacji linii kolejowych przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym

nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 9o ust. 3 pkt 4 lit. g.

Przepisy niniejszego rozdziału określają szczególne zasady i warunki przygotowania

inwestycji dotyczących linii kolejowych o znaczeniu państwowym, w tym warunki lokalizacji

i nabywania nieruchomości na ten cel oraz organy właściwe w tych sprawach.

1.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek ministra

właściwego do spraw transportu.

2.

Do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, z zastrzeżeniem przepisów

niniejszej ustawy.

3.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

mapę w skali co najmniej 1:5000, przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu, proponowany

przebieg linii kolejowej, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla planowanych obiektów

budowlanych, opracowaną na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku terenów zamkniętych

z wykorzystaniem mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 oraz z 2007 r. Nr 21, poz. 125);

2)

określenie zmian w dotychczasowym przeznaczeniu, zagospodarowaniu i uzbrojeniu terenu,

przy czym przez uzbrojenie terenu należy rozumieć wybudowane urządzenia, o których

mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.;

3)

mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania podziału

nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami;

4)

opinie

a)

ministra właściwego do spraw zdrowia - w odniesieniu do inwestycji lokalizowanych

na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej,

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. Nr 167, poz. 1399 oraz z 2007 r. Nr 133, poz. 921),

b)

dyrektora właściwego urzędu morskiego - w odniesieniu do morskich portów i przystani

wraz z obszarami pasa technicznego oraz pasa ochronnego,

c)

właściwego organu nadzoru górniczego - w odniesieniu do terenów górniczych,

d)

dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do inwestycji

obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu do wykonywania obiektów

budowlanych lub robót na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią,

e)

dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe

- w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa, będących

w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe,

f)

właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków - w odniesieniu do dóbr kultury chronionych

na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm.,

g)

właściwego wojewody, marszałka województwa oraz starosty w zakresie zadań rządowych

albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa

w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym

(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm. - w odniesieniu do terenów nieobjętych aktualnymi planami zagospodarowania przestrzennego,

h)

właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta (burmistrza,

prezydenta miasta) - w odniesieniu do ochrony samorządowych obiektów infrastruktury.

4.

Właściwy organ, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, wydaje opinie,

o których mowa w ust. 3 pkt 4, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania

wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Niewydanie opinii

w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku.

5.

Opinie, o których mowa w ust. 3 pkt 4, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie bądź

stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.

6.

Wojewoda doręcza postanowienie o wszczęciu postępowania o ustaleniu lokalizacji linii

kolejowej wnioskodawcy oraz zawiadamia o jego wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie

wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na

stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej.

Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości, na których będą lokalizowane

inwestycje, zawiadomienia o wydaniu postanowienia wysyła się na adres określony w

katastrze nieruchomości.

7.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje się w terminie 3 miesięcy od

dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

8.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6, nieruchomości stanowiące

własność Skarbu Państwa, objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem ust. 10.

9.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 8 jest nieważna.

10.

Przepisu ust. 8 nie stosuje się do gruntów wnoszonych przez Polskie Koleje Państwowe

Spółka Akcyjna, zwanej dalej „PKP S.A.”, w formie wkładu niepieniężnego do PKP Polskie

Linie Kolejowe Spółka Akcyjna, zwanej dalej „PLK S.A.”, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji

i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. Nr 84, poz. 948, z późn. zm..

Decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej nie wydaje się w przypadku robót budowlanych

1)

polegających na remoncie, przebudowie lub rozbudowie linii kolejowej, jeżeli nie powodują

zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie

zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć

wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko,

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm. lub

2)

niewymagających pozwolenia na budowę.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zawiera w szczególności

1)

linie rozgraniczające teren;

2)

warunki techniczne realizacji inwestycji;

3)

warunki wynikające z przepisów dotyczących ochrony środowiska, ochrony przyrody i

ochrony zabytków;

4)

wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

5)

zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9s ust. 1.

2.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wnioskodawcy oraz

zawiadamia o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach

gmin właściwych ze względu na przebieg linii kolejowej, na stronach internetowych

tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie lokalnej. Dotychczasowym właścicielom

i użytkownikom wieczystym zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji

linii kolejowej wysyła się na adres określony w katastrze nieruchomości.

3.

W zawiadomieniu o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zamieszcza

się informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

4.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do doręczania i zawiadamiania stron o

wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydanej przez organ drugiej

instancji.

5.

Organem odwoławczym od decyzji wojewody o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej jest

minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

6.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej określa termin wydania nieruchomości

lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 30

dni od dnia, kiedy decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

1.

Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rozpatruje się

w terminie 21 dni, a skargę do sądu administracyjnego - w terminie 60 dni, licząc

od dnia wpłynięcia odwołania do właściwego organu lub skargi do sądu.

2.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie można

uchylić decyzji w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest

tylko część decyzji dotycząca odcinka linii kolejowej, nieruchomości lub działki.

1.

Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział nieruchomości.

Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej.

2.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stanowią linie podziału nieruchomości.

3.

Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren, o którym mowa w ust. 2,

stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem ustalonym przez

wojewodę w odrębnej decyzji.

4.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 3, stosuje

się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y i

9z.

5.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do dokonania wpisów

w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.

6.

Przepisu ust. 3 nie stosuje się do nieruchomości będących przedmiotem własności albo

użytkowania wieczystego PKP S.A. lub PLK S.A.

7.

Do dnia uzyskania pozwolenia na budowę, nieruchomości, o których mowa w ust. 3, mogą

być użytkowane nieodpłatnie przez dotychczasowych właścicieli lub osoby, które posiadały

inne tytuły prawne do nieruchomości, z zastrzeżeniem art. 9w.

8.

Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna,

PLK S.A. uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 3,

na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm., zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem art. 9w ust. 4.

1.

Minister właściwy do spraw transportu może nabywać, w drodze umowy, w imieniu i na

rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, w tym lokale mieszkalne, poza pasem gruntu pod

linię kolejową w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości położone w pasie gruntu

pod linię kolejową.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 9s ust. 3, jeżeli przejęta jest część nieruchomości,

a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele,

minister właściwy do spraw transportu jest obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela

lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa tej

części nieruchomości.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej

stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

1.

Wojewoda nadaje decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej rygor natychmiastowej

wykonalności na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, uzasadniony interesem

społecznym lub gospodarczym.

2.

Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli

jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

w rozumieniu Prawa budowlanego.

3.

Decyzja, o której mowa w ust. 1

1)

przyznaje PLK S.A. prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;

2)

zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali i innych pomieszczeń.

4.

W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości zabudowanej

minister właściwy do spraw transportu jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia

nieruchomości w posiadanie, do zapewnienia lokalu zamiennego.

5.

W przypadku zapewnienia lokalu zamiennego przez PLK S.A., minister właściwy do spraw

transportu jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 4.

1.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wydania przez

wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej

na pas gruntu pod linię kolejową, stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego.

2.

Jeżeli przeznaczona na pas linii kolejowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu

Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stanowi podstawę do wypowiedzenia przez ministra właściwego

do spraw transportu, umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym.

Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie od Skarbu

Państwa.

3.

Do rozwiązania użytkowania stosuje się odpowiednio przepis ust. 2.

4.

Jeżeli przeznaczona na pas gruntu pod linię kolejową nieruchomość gruntowa stanowiąca

własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie

wieczyste, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem, z dniem w którym decyzja o ustaleniu

lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna, ustalonym według zasad określonych

w przepisach o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 9y oraz art. 9z.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego w sposób

inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

1.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 9s ust. 3, ustala się według stanu nieruchomości

w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej przez organ I instancji

oraz według jej wartości w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Do określenia wartości nieruchomości mają zastosowanie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

2.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według

zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

3.

Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane ze środków budżetu państwa,

których dysponentem jest minister właściwy do spraw transportu.

4.

Odszkodowania za nieruchomości, dla których nie ma dokumentów potwierdzających prawo

własności, podlegają przekazaniu do depozytu sądowego do czasu uzyskania takich dokumentów

od zainteresowanych.

5.

Jeżeli przejęcie nieruchomości, o których mowa w art. 9s ust. 3, dotyczy przejęcia

terenu, na którym zlokalizowane są obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez

jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane przy wykorzystaniu

środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych,

odszkodowanie powiększa się o kwotę podlegających zwrotowi środków pochodzących z

dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady

zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie w części przenoszącej odszkodowanie należne na

zasadach wynikających z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,

w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz

z należnymi odsetkami.

Stronie odwołującej się od decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, na jej wniosek,

wypłaca się kwotę określoną w tej decyzji. Wypłata tej kwoty nie ma wpływu na prowadzone

postępowanie odwoławcze.

Przepisy rozdziału 2b tracą moc z dniem 31 grudnia 2015 r.