Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego

W ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

(Dz. U. Nr 203, poz. 1966, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2

a)

uchyla się pkt 12,

b)

w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

podatniku podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym siedzibę na obszarze

odpowiednio: gminy, powiatu i województwa - rozumie się przez to także podatnika podatku

dochodowego od osób prawnych, mającego siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej zakład zagraniczny, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wysokość udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników

tego podatku, posiadających siedzibę na obszarze województwa, wynosi 14,0%.

”

;

3)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Kwotę udziału gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,3934, z zastrzeżeniem art. 89, i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym

rok bazowy podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze gminy,

w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku.

2.

Kwotę udziału powiatu we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,1025 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze powiatu, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

3.

Kwotę udziału województwa we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,0160 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze województwa, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

4.

Wskaźniki, o których mowa w ust. 1-3, ustala się na podstawie danych zawartych w złożonych

zeznaniach podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu oraz rocznym obliczeniu podatku

dokonanym przez płatników, według stanu na dzień 15 września roku bazowego.

”

;

4)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony

na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby,

to część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do

budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład

(oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o

pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a.

”

,

b)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W przypadku podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzącego działalność

poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład zagraniczny, część

dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki

samorządu terytorialnego, na obszarze której wykonują prace, na podstawie umowy o

pracę, osoby zatrudnione przez tego podatnika lub przez jego zagraniczny zakład, proporcjonalnie

do liczby osób zatrudnionych przez niego lub ten zagraniczny zakład na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

”

,

c)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb rozliczeń dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach

z podatku dochodowego od osób prawnych, od podatników posiadających zakłady (oddziały),

położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu

terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika,

2)

przypadki, w których dochody z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od

osób prawnych są przekazywane jednostkom samorządu terytorialnego w terminach innych

niż określone w art. 11 ust. 1,

3)

wzór i terminy składania informacji, o której mowa w ust. 4

- uwzględniając zakres informacji niezbędny do ustalenia prawidłowego podziału dochodów

z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych oraz terminy przekazywania

środków jednostkom samorządu terytorialnego, przy czym kwoty z tytułu udziału w tym

podatku, wyższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalonego na rok budżetowy,

przekazuje się w terminie określonym w art. 11 ust. 1.

”

;

5)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Nienależnie przekazaną jednostce samorządu terytorialnego kwotę z tytułu udziału we

wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, wynikającą z rozliczenia rocznego

wpływów z podatku, potrąca się z bieżących wpływów należnych tej jednostce samorządu

terytorialnego z tego tytułu w terminie 3 miesięcy następujących po miesiącu, w którym

dokonano rozliczenia, chyba że jednostka dokonała zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty.

2.

W przypadku nie dokonania potrącenia lub zwrotu, o których mowa w ust. 1, jednostka

samorządu terytorialnego dokonuje zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty w sześciu kolejnych,

równych ratach miesięcznych, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym

otrzymała w tej sprawie zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego.

3.

W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej

kwoty z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, naczelnik

urzędu skarbowego, po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa w

ust. 2, wydaje decyzję, w której określa kwotę podlegającą zwrotowi.

4.

Do nienależnie otrzymanej kwoty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania zaległości podatkowych, z tym że odsetki

za zwłokę nalicza się po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa

w ust. 2.

”

;

6)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie odrębnych

przepisów pobierają urzędy skarbowe, są odprowadzane na rachunek budżetu właściwej

jednostki samorządu terytorialnego w terminie 14 dni od dnia, w którym wpłynęły na

rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają przekazaniu z centralnego rachunku

bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego

w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc grudzień podlegają przekazaniu

z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek

samorządu terytorialnego w następujący sposób

1)

w terminie do dnia 20 grudnia roku budżetowego przekazuje się zaliczkę w wysokości

80% kwoty przekazanej, zgodnie z ust. 2, za miesiąc listopad roku budżetowego;

2)

w terminie do dnia 10 stycznia roku następnego przekazuje się kwotę stanowiącą różnicę

między kwotą z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych,

który wpłynął na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu grudniu, a kwotą zaliczki przekazanej

zgodnie z pkt 1.

4.

W przypadku wydania postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty lub zwrotu podatku

na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych w trybie art. 76a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, termin, o którym mowa w ust. 1, jest liczony od dnia, w którym to postanowienie

stało się ostateczne.

”

;

7)

w art. 13 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Odsetki, o których mowa w ust. 1, nie przysługują, jeżeli urząd skarbowy nie przekazał

dochodów jednostce samorządu terytorialnego w terminie, o którym mowa w art. 11 ust.

1, z powodu nie złożenia przez podatnika informacji, o której mowa w art. 10 ust.

4.

”

;

8)

art. 17 i 18 otrzymują brzmienie

„

Art. 17.

1.

Organ podatkowy potrąca z bieżących wpływów należnych gminie kwoty przekazanego jej

podatku od spadków i darowizn lub podatku od czynności cywilnoprawnych, wypłacone

podatnikom tytułem zwrotu nadpłaty lub tytułem zwrotu podatku.

2.

Jeżeli w okresie 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano zwrotu

nadpłaty lub zwrotu podatku, nie nastąpiło potrącenie całej kwoty wypłaconej podatnikowi,

gmina jest zobowiązana do jednorazowego zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty organowi

podatkowemu.

3.

W przypadku gdy gmina nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty zgodnie z ust.

2, organ podatkowy wydaje decyzję określającą kwotę zwrotu. Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio, z tym że odsetki za zwłokę nalicza się po upływie terminu,

o którym mowa w ust. 2.

Art. 18.

1.

Do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów

płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu

terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych

należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości

dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać

termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku

pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie za zgodą przewodniczącego zarządu

jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Na postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie

ulg, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje zażalenie.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje jednostce

samorządu terytorialnego informacje o wydanych decyzjach, w terminie 10 dni po upływie

każdego kwartału.

”

;

9)

w art. 20 ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Wskaźnik G oblicza się dzieląc kwotę dochodów podatkowych gminy, ustalanych z uwzględnieniem

art. 32 ust. 1 i 3, za rok poprzedzający rok bazowy przez liczbę mieszkańców gminy.

5.

Wskaźnik Gg oblicza się dzieląc sumę dochodów podatkowych, ustalanych z uwzględnieniem

art. 32 ust. 1 i 3, wszystkich gmin za rok poprzedzający rok bazowy przez liczbę mieszkańców

kraju.

6.

Wysokość należnej gminie kwoty podstawowej oblicza się dla gmin, w których

1)

wskaźnik G jest równy lub niższy od 40% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców gminy

przez liczbę stanowiącą sumę

a)

liczby stanowiącej 99% różnicy między 40% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G,

b)

liczby stanowiącej 41,97% wskaźnika Gg;

2)

wskaźnik G jest wyższy od 40% i nie wyższy od 75% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców

gminy przez liczbę stanowiącą sumę

a)

liczby stanowiącej 83% różnicy między 75% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G,

b)

liczby stanowiącej 12,92% wskaźnika Gg;

3)

wskaźnik G jest wyższy od 75% i niższy od 92% wskaźnika Gg - mnożąc liczbę mieszkańców

gminy przez liczbę stanowiącą 76% różnicy między 92% wskaźnika Gg i wskaźnikiem G.

”

;

10)

w art. 21

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Część równoważącą subwencji ogólnej dzieli się między gminy w sposób określony w art.

21a.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

11)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 21 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

50% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2, między gminy o statusie miasta, zwane

dalej „gminami miejskimi”, w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, byty wyższe

od 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin miejskich, wykonanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

2)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między gminy, na terenie których

znajdują się wyłącznie wsie, zwane dalej „gminami wiejskimi” i gminy, na terenie których

jedna z miejscowości posiada status miasta, zwane dalej „gminami miejsko-wiejskimi”,

w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, byty wyższe od 90% średnich wydatków na

dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, wykonanych w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie,

w których suma dochodów za rok poprzedzający rok bazowy z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz dochodów z podatku rolnego i z podatku

leśnego, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, jest niższa od 80% średnich dochodów

z tych samych tytułów za rok poprzedzający rok bazowy we wszystkich gminach wiejskich

i miejsko-wiejskich, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między gminy miejskie w następujący

sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy miejskie, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 90% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy wiejskie i miejsko-wiejskie,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, sumę

dochodów z tytułów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca

gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między 80% średnich dochodów wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich z tytułów,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin, a dochodami

gminy z tych samych tytułów, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców gminy, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty dochodów do uzupełnienia danej gminy w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie dochodów do uzupełnienia obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a

pozostałe środki zwiększają rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 5.

5.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danej gminy stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z przepisami ust. 2-4.

”

;

12)

w art. 22 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wysokość należnej powiatowi kwoty podstawowej ustala się mnożąc liczbę stanowiącą

90% różnicy między wskaźnikiem Pp a wskaźnikiem P przez liczbę mieszkańców danego

powiatu.

”

;

13)

w art. 23

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Część równoważącą subwencji ogólnej dzieli się między powiaty w sposób określony w

art. 23a.

”

,

b)

uchyla się ust. 3;

14)

po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu

„

Art. 23a.

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 23 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

9% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2 z uwzględnieniem wydatków na rodziny

zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy, między powiaty, które w roku

poprzedzającym rok bazowy nie były objęte obowiązkiem dokonywania wpłat, o których

mowa w art. 30, lub dla których taka wpłata była ustalona w kwocie niższej od 1 000 000

zł;

2)

1% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między powiaty wskazane przez ministra

właściwego do spraw pracy, w których w roku budżetowym nie działa powiatowy urząd

pracy, a zadania tej jednostki są realizowane przez inny powiat;

3)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między powiaty, w których długość

dróg powiatowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu jest wyższa od średniej

długości dróg powiatowych w kraju w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

4)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 5, między miasta na prawach powiatu,

w zależności od długości dróg wojewódzkich i krajowych znajdujących się w granicach

miast na prawach powiatu;

5)

24% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 6, między powiaty, w których kwota planowanych

dochodów powiatu na rok budżetowy jest niższa od kwoty planowanych dochodów powiatu

w roku bazowym.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się kwotę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się sumę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

wydatków danego powiatu, o których mowa w pkt 1, w łącznej kwocie wydatków powiatów

ustalonej zgodnie z pkt 2;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu, w którym powiatowy urząd pracy obejmował swoim zasięgiem działania obszar

przekraczający granice tego powiatu, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

oblicza się liczbę mieszkańców zamieszkałych na obszarze powiatów obsługiwanych przez

jeden powiatowy urząd pracy w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

dla powiatu, o którym mowa w pkt 1, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca, jako iloraz kwoty wydatków bieżących

powiatowego urzędu pracy wyliczonej w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców,

o której mowa w pkt 2;

4)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wysokość kwoty należnej

oblicza się jako iloczyn liczby mieszkańców tego powiatu i kwoty wydatków na jednego

mieszkańca, o której mowa w pkt 3;

5)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, wysokość kwoty należnej powiatowi mnoży się przez iloraz kwoty, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, i sumy kwot obliczonych dla wszystkich powiatów;

6)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest niższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony w ust. 2.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między długością dróg powiatowych, w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu, a

średnią długością dróg powiatowych w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

2)

oblicza się nadwyżkę długości dróg powiatowych w powiecie jako iloczyn różnicy między

długością dróg powiatowych wyliczoną w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców

powiatu;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

nadwyżki długości dróg powiatowych w powiecie, o której mowa w pkt 2, w łącznej nadwyżce

długości dróg powiatowych w powiatach spełniających warunki, o których mowa w ust.

1 pkt 3;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 3;

5.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozdziela się między miasta na prawach powiatu

w następujący sposób

1)

ustala się łączną długość dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach

powiatu w kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miasta na prawach powiatu w łącznej

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu w kraju,

o której mowa w pkt 1;

3)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 2, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 4.

6.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 5, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok budżetowy

jako sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej subwencji ogólnej i poszczególnych

kwot części równoważącej subwencji ogólnej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, pomniejszoną

o ustaloną wpłatę do budżetu państwa;

2)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok bazowy jako

sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej i równoważącej subwencji ogólnej, pomniejszoną

o planowaną wpłatę do budżetu państwa;

3)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 5, oblicza się różnicę

między pianowanymi dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 1, a planowanymi

dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 2;

4)

oblicza się łączną kwotę różnic dochodów obliczonych w sposób określony w pkt 3;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

różnicy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie różnic, o której mowa w pkt 4;

6)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 5, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest wyższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie tej różnicy

obliczonej w sposób określony w pkt 3, a nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony

w ust. 2;

8)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest niższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 6.

7.

Planowane na rok bazowy dochody powiatu, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 6 pkt

2, oraz wpłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 2, ustala się na podstawie

informacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

8.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danego powiatu stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 2-6.

”

;

15)

w art. 24 ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Wysokość należnej województwu kwoty podstawowej ustala się mnożąc liczbę stanowiącą

72% różnicy między wskaźnikiem Ww a wskaźnikiem W przez liczbę mieszkańców województwa.

”

;

16)

w art. 25

a)

uchyla się ust. 8 i 9,

b)

dodaje się ust. 10-15 w brzmieniu

„

10.

Kwotę stanowiącą 15% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa z uwzględnieniem wydatków bieżących na regionalne kolejowe przewozy pasażerskie,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy.

11.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 10, ustala się w następujący

sposób

1)

dla danego województwa oblicza się wydatki bieżące na regionalne kolejowe przewozy

pasażerskie, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

oblicza się sumę wydatków, o których mowa w pkt 1, wszystkich województw;

3)

dla danego województwa oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku,

współczynnik udziału wydatków województwa, o których mowa w pkt 1, w sumie wydatków,

o której mowa w pkt 2;

4)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 3, mnoży się przez wskaźnik

0,15 i łączną kwotę części regionalnej, o której mowa w ust. 1.

12.

Kwotę stanowiącą 15% części regionalnej, o której mowa w ust. 1, dzieli się między

województwa, w których kwota planowanych dochodów na rok budżetowy z tytułu części

wyrównawczej i kwot wchodzących w skład części regionalnej subwencji ogólnej, o których

mowa w ust. 2, 4, 6 i 10, pomniejszona o planowaną wpłatę do budżetu państwa, jest

niższa od kwoty planowanych na rok bazowy dochodów z tytułu części wyrównawczej i

regionalnej subwencji ogólnej, pomniejszonych o planowaną wpłatę do budżetu państwa.

13.

Wysokość należnej województwu kwoty, o której mowa w ust. 12, oblicza się w następujący

sposób

1)

ustala się województwa, w których dochody planowane na rok budżetowy są niższe od

dochodów planowanych na rok bazowy;

2)

dla województw, o których mowa w pkt 1, oblicza się sumę różnic między dochodami planowanymi

na rok budżetowy a dochodami planowanymi na rok bazowy;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

różnicy obliczonej dla danego województwa, w sumie różnic, o której mowa w pkt 2;

4)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 3, mnoży się przez wskaźnik

0,15 i łączną kwotę części regionalnej subwencji ogólnej dla województw, o której

mowa w ust. 1;

5)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 4 jest wyższa od różnicy między dochodami

województwa planowanymi na rok budżetowy a dochodami planowanymi na rok bazowy, to

wysokość należnej województwu kwoty jest równa tej różnicy, a nadwyżkę środków dzieli

się między wszystkie województwa w sposób określony w ust. 11;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 4 jest niższa od różnicy między dochodami

województwa planowanymi na rok budżetowy a dochodami planowanymi na rok bazowy, to

wysokość należnej województwu kwoty jest równa kwocie obliczonej w sposób określony

w pkt 4.

14.

Planowane na rok bazowy dochody województwa oraz wpłaty, o których mowa w ust. 12,

ustala się na podstawie informacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

15.

Część regionalna subwencji ogólnej dla danego województwa stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 3, 5, 7, 11 i 13.

”

;

17)

art. 26 otrzymuje brzmienie

„

Art. 26.

1.

W budżecie państwa tworzy się rezerwę subwencji ogólnej z przeznaczeniem na dofinansowanie

1)

inwestycji na drogach publicznych powiatowych i wojewódzkich oraz na drogach powiatowych,

wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu;

2)

utrzymania rzecznych przepraw promowych o średnim natężeniu ruchu w skali roku powyżej

2000 pojazdów na dobę, wskazanych przez ministra właściwego do spraw transportu -

w kwocie nie mniejszej niż w roku bazowym;

3)

remontu, utrzymania, ochrony i zarządzania drogami krajowymi i wojewódzkimi w granicach

miast na prawach powiatu.

2.

Wysokość rezerwy, o której mowa w ust. 1, ustala się w kwocie nie mniejszej niż kwota

rezerwy przyjęta w ustawie budżetowej na rok bazowy na dofinansowanie zadań, o których

mowa w ust. 1, skorygowana w przypadku zmiany zakresu realizowanych zadań.

3.

Rezerwą, o której mowa w ust. 1, dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii reprezentacji

jednostek samorządu terytorialnego.

”

;

18)

w art. 28

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Od kwoty, o której mowa w ust. 1, odlicza się 0,25% na rezerwę części oświatowej subwencji

ogólnej.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Po odliczeniu rezerwy, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania dzieli część oświatową subwencji ogólnej między poszczególne jednostki

samorządu terytorialnego, biorąc pod uwagę zakres realizowanych przez te jednostki

zadań oświatowych, z wyłączeniem zadań związanych z dowozem uczniów oraz zadań związanych

z prowadzeniem przedszkoli ogólnodostępnych i oddziałów ogólnodostępnych w przedszkolach

z oddziałami integracyjnymi - w sposób określony na podstawie ust. 6.

”

;

19)

art. 32 otrzymuje brzmienie

„

Art. 32.

1.

Podstawę do wyliczenia wskaźników G, Gg, P, Pp, W i Ww oraz kwot, o których mowa w

art. 21 a ust. 1 pkt 3, stanowią dochody wykazane za rok poprzedzający rok bazowy

w sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania

wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej,

z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w

terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

2.

Podstawę do wyliczenia kwot, o których mowa w art. 21a ust. 1 pkt 1 i 2, art. 23a

ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 25 ust. 10, stanowią wydatki wykazane za rok poprzedzający

rok bazowy w sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek

sporządzania wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości

budżetowej, z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych,

w terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

3.

W celu ustalenia części wyrównawczej subwencji ogólnej i wpłat oraz kwoty, o której

mowa w art. 21a ust. 1 pkt 3, przyjmuje się dochody, które jednostka samorządu terytorialnego

może uzyskać z podatku rolnego, stosując do ich obliczenia średnią cenę skupu żyta,

a z podatku leśnego - średnią cenę sprzedaży drewna, ogłoszone przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, a w przypadku innych podatków, stosując do ich obliczenia górne

granice stawek podatków obowiązujące w danym roku. Do dochodów, które jednostka samorządu

terytorialnego może uzyskać, zalicza się także skutki finansowe wynikające z zastosowania,

przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych.

4.

Przy wyliczaniu części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na rok budżetowy uwzględnia

się gminy miejskie, wiejskie i miejsko-wiejskie, ujęte w rejestrze terytorialnym,

o którym mowa w art. 47 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. - według stanu na dzień 1 stycznia roku bazowego.

5.

Do wyliczenia kwot subwencji ogólnej przyjmuje się dane o długości dróg powiatowych,

dróg wojewódzkich i krajowych w miastach na prawach powiatu oraz powierzchni dróg

wojewódzkich, zawarte w informacji o sieci dróg publicznych, o której mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 i Nr 23, poz. 136), przekazane przez ministra właściwego do spraw transportu - według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy.

”

;

20)

w art. 36

a)

w ust. 1

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

W przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część wyrównawcza,

równoważąca lub regionalna subwencji ogólnej jest wyższa od należnej lub wpłata, o

której mowa w art. 29-31, została ustalona w kwocie niższej od należnej, minister

właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji

”

,

-

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zmniejsza o odpowiednie kwoty części subwencji ogólnej w zakresie subwencji na rok

budżetowy oraz

a)

potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą ze zmniejszenia tej

części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od jednej raty

- wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od

kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje przekazywanie

rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części subwencji,

b)

zobowiązuje do zapłaty odsetek, ustalonych jak dla zaległości podatkowych, od nienależnie

otrzymanej kwoty, wynikającej ze zmniejszenia tej części subwencji;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Jeżeli nienależna kwota subwencji lub kwota zwiększenia wpłat, o których mowa w ust.

1, jest niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na rok budżetowy,

minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje czynności, o których

mowa w ust. 1.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uzyskane nienależnie przez jednostkę samorządu

terytorialnego, ustalone

1)

na rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i tworzą rezerwę przeznaczoną

dla jednostek samorządu terytorialnego, którą dysponuje minister właściwy do spraw

finansów publicznych w porozumieniu z reprezentacją jednostek samorządu terytorialnego;

2)

za lata poprzedzające rok budżetowy - podlegają zwrotowi do budżetu państwa i stanowią

wydatek budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

”

,

d)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Jeżeli podstawą do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, są korekty sprawozdań

jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania wynika z przepisów

o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej, złożone do właściwych

regionalnych izb obrachunkowych po dniu 30 czerwca roku bazowego, ale przed dniem

ogłoszenia ustawy budżetowej - nie nalicza się odsetek, o których mowa w ust. 1.

”

;

21)

w art. 37

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji

ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych,

w drodze decyzji

1)

zmniejsza o odpowiednią kwotę część oświatową subwencji ogólnej w zakresie subwencji

na rok budżetowy oraz potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą

ze zmniejszenia tej części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa

od jednej raty - wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota

jest wyższa od kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje

przekazywanie rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części

subwencji;

2)

zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta

dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata

poprzedzające rok budżetowy.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

1b.

Jeżeli nienależna kwota części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w ust.

1, jest niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na rok budżetowy,

minister właściwy do spraw finansów publicznych nie dokonuje czynności, o których

mowa w ust. 1.

”

;

22)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

O ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do nienależnie otrzymanych przez jednostki

samorządu terytorialnego kwot części subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 57 tej ustawy oraz

1)

art. 55 § 2 i rozdziału 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku

budżetowym kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami;

2)

rozdziału 6 i 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku budżetowym

kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

3)

rozdziału 6 i art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych

w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

4)

art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających

rok budżetowy kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami.

2.

Przewidziane w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa kompetencje organu podatkowego wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.

”

;

23)

w art. 39 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Podziałowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlegają kwoty części subwencji, o

których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

”

;

24)

w art. 42

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje z budżetu państwa na dofinansowanie

zadań własnych objętych kontraktem wojewódzkim, o którym mowa w przepisach o rozwoju

regionalnym.

”

,

b)

w ust. 2 uchyla się pkt 1,

c)

ust. 3-6 otrzymują brzmienie

„

3.

Dotacje z budżetu państwa na dofinansowanie zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 2,

mogą być udzielane do wysokości 50% planowanych wydatków jednostki samorządu terytorialnego

na realizację danego zadania, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

4.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, która otrzymała dotację określoną w ust.

2 pkt 2, nie przeznaczyła w danym roku budżetowym na realizację zadania objętego dofinansowaniem,

środków własnych w wysokości co najmniej 50% planowanych wydatków na jego realizację,

jest obowiązana zwrócić kwotę dotacji w wysokości ustalonej jako różnica między kwotą

otrzymanej dotacji a wysokością wydatków poniesionych ze środków własnych.

5.

Rozliczenie i zwrot dotacji z budżetu państwa, o której mowa w ust. 2 pkt 2, następuje

na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm..

6.

Podziału środków, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, na poszczególne jednostki samorządu

terytorialnego dokonuje, po uzgodnieniu z wojewodami, minister właściwy do spraw oświaty

i wychowania.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm. w art. 8a

1)

uchyla się ust. 1;

2)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Koszty związane z finansowaniem ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów

pokrywane są z budżetu państwa.

”

.

Na 2008 r. rezerwę, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, ustala się w kwocie nie mniejszej niż kwota rezerwy ustalona

na 2007 r., zgodnie z art. 26 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do

dnia 31 grudnia 2007 r.

1.

W celu wyliczenia na 2008 r. dla województw części wyrównawczej subwencji ogólnej

oraz wpłat określonych odpowiednio w art. 24 ust. 1 i art. 31 ustawy zmienianej w

art. 1 przyjmuje się dochody podatkowe województwa, o których mowa w art. 24 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 1, wykazane w sprawozdaniach sporządzonych za 2006 r. na

podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Dochody z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych zmniejsza

się do kwoty wynikającej ze wskaźnika udziału województw we wpływach z tego podatku

w wysokości 14,0%.

1.

W celu wyliczenia na 2009 r. dla województw części wyrównawczej subwencji ogólnej

oraz wpłat określonych odpowiednio w art. 24 ust. 1 i art. 31 ustawy zmienianej w

art. 1 przyjmuje się dochody podatkowe województwa, o których mowa w art. 24 ust.

3 ustawy zmienianej w art. 1, wykazane w sprawozdaniach sporządzonych za 2007 r. na

podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Dochody z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych zmniejsza

się do kwoty wynikającej ze wskaźnika udziału województw we wpływach z tego podatku

w wysokości 14,0%.

Przepisy art. 36-38 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się z dniem wejścia w życie ustawy do nienależnych kwot subwencji ogólnej,

przekazanych do dnia 31 grudnia 2007 r., i odsetek od tych kwot oraz do wpłat do budżetu

państwa z przeznaczeniem na część równoważącą i regionalną subwencji ogólnej, których

obowiązek zapłaty powstał przed dniem 31 grudnia 2007 r.

1.

Jeżeli termin określony w art. 17 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, gmina dokonuje

zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty w terminie do dnia 30 czerwca 2008 r.

2.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie nalicza się odsetek od nienależnie otrzymanych

przez gminę kwot z tytułu podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych

i opłaty skarbowej, otrzymanych do dnia 31 grudnia 2007 r.

Do postępowań w sprawie stosowania ulg w zakresie podatków i opłat stanowiących w

całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, wszczętych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

1.

Kwotę udziału gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,3934, z zastrzeżeniem art. 89, i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym

rok bazowy podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze gminy,

w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku.

2.

Kwotę udziału powiatu we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,1025 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze powiatu, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

3.

Kwotę udziału województwa we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego

dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez

0,0160 i wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku

dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na obszarze województwa, w ogólnej kwocie

należnego podatku w tym samym roku.

4.

Wskaźniki, o których mowa w ust. 1-3, ustala się na podstawie danych zawartych w złożonych

zeznaniach podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu oraz rocznym obliczeniu podatku

dokonanym przez płatników, według stanu na dzień 15 września roku bazowego.

Kwoty wypłacone podatnikom tytułem zwrotu nadpłaty w przekazanej gminie opłacie skarbowej,

do której miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 23, z późn. zm., a także tytułem zwrotu tej opłaty, organ podatkowy potrąca z bieżących wpływów z

opłaty skarbowej i z podatku od czynności cywilnoprawnych. Przepis art. 17 ustawy

zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 7 stosuje się

odpowiednio.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy zmienianej

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia

2008 r.

1.

Nienależnie przekazaną jednostce samorządu terytorialnego kwotę z tytułu udziału we

wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, wynikającą z rozliczenia rocznego

wpływów z podatku, potrąca się z bieżących wpływów należnych tej jednostce samorządu

terytorialnego z tego tytułu w terminie 3 miesięcy następujących po miesiącu, w którym

dokonano rozliczenia, chyba że jednostka dokonała zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty.

2.

W przypadku nie dokonania potrącenia lub zwrotu, o których mowa w ust. 1, jednostka

samorządu terytorialnego dokonuje zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty w sześciu kolejnych,

równych ratach miesięcznych, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym

otrzymała w tej sprawie zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego.

3.

W przypadku gdy jednostka samorządu terytorialnego nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej

kwoty z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych, naczelnik

urzędu skarbowego, po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa w

ust. 2, wydaje decyzję, w której określa kwotę podlegającą zwrotowi.

4.

Do nienależnie otrzymanej kwoty, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania zaległości podatkowych, z tym że odsetki

za zwłokę nalicza się po upływie terminu płatności ostatniej z rat, o których mowa

w ust. 2.

1.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie odrębnych

przepisów pobierają urzędy skarbowe, są odprowadzane na rachunek budżetu właściwej

jednostki samorządu terytorialnego w terminie 14 dni od dnia, w którym wpłynęły na

rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

2.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają przekazaniu z centralnego rachunku

bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego

w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął

na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3.

Środki stanowiące dochody jednostek samorządu terytorialnego z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc grudzień podlegają przekazaniu

z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki budżetów właściwych jednostek

samorządu terytorialnego w następujący sposób

1)

w terminie do dnia 20 grudnia roku budżetowego przekazuje się zaliczkę w wysokości

80% kwoty przekazanej, zgodnie z ust. 2, za miesiąc listopad roku budżetowego;

2)

w terminie do dnia 10 stycznia roku następnego przekazuje się kwotę stanowiącą różnicę

między kwotą z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych,

który wpłynął na rachunek urzędu skarbowego w miesiącu grudniu, a kwotą zaliczki przekazanej

zgodnie z pkt 1.

4.

W przypadku wydania postanowienia w sprawie zaliczenia nadpłaty lub zwrotu podatku

na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych w trybie art. 76a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, termin, o którym mowa w ust. 1, jest liczony od dnia, w którym to postanowienie

stało się ostateczne.

Przepisy art. 20 ust. 4-6, art. 21, art. 21a, art. 22, art. 23, art. 23a, art. 24,

art. 25 i art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

stosuje się po raz pierwszy, z uwzględnieniem art. 3 i 4, do ustalenia subwencji ogólnej

oraz wpłat dla jednostek samorządu terytorialnego na 2008 r. oraz do opracowania ustawy

budżetowej i uchwał budżetowych na 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r., z wyjątkiem

1)

art. 3, 4 i 11, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 18 lit. a, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.

1.

Organ podatkowy potrąca z bieżących wpływów należnych gminie kwoty przekazanego jej

podatku od spadków i darowizn lub podatku od czynności cywilnoprawnych, wypłacone

podatnikom tytułem zwrotu nadpłaty lub tytułem zwrotu podatku.

2.

Jeżeli w okresie 2 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano zwrotu

nadpłaty lub zwrotu podatku, nie nastąpiło potrącenie całej kwoty wypłaconej podatnikowi,

gmina jest zobowiązana do jednorazowego zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty organowi

podatkowemu.

3.

W przypadku gdy gmina nie dokona zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty zgodnie z ust.

2, organ podatkowy wydaje decyzję określającą kwotę zwrotu. Przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio, z tym że odsetki za zwłokę nalicza się po upływie terminu,

o którym mowa w ust. 2.

1.

Do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów

płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu

terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych

należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości

dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać

termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku

pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie za zgodą przewodniczącego zarządu

jednostki samorządu terytorialnego.

3.

Na postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie

ulg, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje zażalenie.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 2, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje jednostce

samorządu terytorialnego informacje o wydanych decyzjach, w terminie 10 dni po upływie

każdego kwartału.

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 21 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

50% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2, między gminy o statusie miasta, zwane

dalej „gminami miejskimi”, w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, byty wyższe

od 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin miejskich, wykonanych

w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

2)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między gminy, na terenie których

znajdują się wyłącznie wsie, zwane dalej „gminami wiejskimi” i gminy, na terenie których

jedna z miejscowości posiada status miasta, zwane dalej „gminami miejsko-wiejskimi”,

w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, byty wyższe od 90% średnich wydatków na

dodatki mieszkaniowe wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, wykonanych w roku

poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

25% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie,

w których suma dochodów za rok poprzedzający rok bazowy z tytułu udziału we wpływach

z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz dochodów z podatku rolnego i z podatku

leśnego, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, jest niższa od 80% średnich dochodów

z tych samych tytułów za rok poprzedzający rok bazowy we wszystkich gminach wiejskich

i miejsko-wiejskich, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między gminy miejskie w następujący

sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 80% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy miejskie, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki

na dodatki mieszkaniowe, wykonane w roku poprzedzającym rok bazowy, w przeliczeniu

na jednego mieszkańca gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się różnicę

między wydatkami na dodatki mieszkaniowe, wykonanymi w roku poprzedzającym rok bazowy,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, a 90% średnich wydatków na dodatki mieszkaniowe,

wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy przez wszystkie gminy wiejskie i miejsko-wiejskie,

w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3)

oblicza się kwotę nadwyżki wydatków na dodatki mieszkaniowe, wykonanych w roku poprzedzającym

rok bazowy, jako iloczyn różnicy wydatków wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i

liczby mieszkańców gminy;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki

wydatków gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie nadwyżki

wydatków obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a pozostałe środki zwiększają

rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty nadwyżki wydatków,

o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 5.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między gminy wiejskie i miejsko-wiejskie

w następujący sposób

1)

dla danej gminy ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, sumę

dochodów z tytułów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca

gminy;

2)

dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między 80% średnich dochodów wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich z tytułów,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin, a dochodami

gminy z tych samych tytułów, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

3)

oblicza się iloczyn różnicy dochodów wyliczonej w sposób określony w pkt 2 i liczby

mieszkańców gminy, zwany dalej „kwotą dochodów do uzupełnienia”;

4)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

kwoty dochodów do uzupełnienia danej gminy w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia

gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

5)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3;

6)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest wyższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie dochodów do uzupełnienia obliczonej dla gminy w sposób określony w pkt 3, a

pozostałe środki zwiększają rezerwę, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 1;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 5 jest niższa od kwoty dochodów do

uzupełnienia, o której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej gminie jest równa

kwocie obliczonej w sposób określony w pkt 5.

5.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danej gminy stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z przepisami ust. 2-4.

1.

Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 23 ust. 1, wydziela

się kwoty w wysokości

1)

9% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 2 z uwzględnieniem wydatków na rodziny

zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy, między powiaty, które w roku

poprzedzającym rok bazowy nie były objęte obowiązkiem dokonywania wpłat, o których

mowa w art. 30, lub dla których taka wpłata była ustalona w kwocie niższej od 1 000 000

zł;

2)

1% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 3, między powiaty wskazane przez ministra

właściwego do spraw pracy, w których w roku budżetowym nie działa powiatowy urząd

pracy, a zadania tej jednostki są realizowane przez inny powiat;

3)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 4, między powiaty, w których długość

dróg powiatowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu jest wyższa od średniej

długości dróg powiatowych w kraju w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

4)

30% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 5, między miasta na prawach powiatu,

w zależności od długości dróg wojewódzkich i krajowych znajdujących się w granicach

miast na prawach powiatu;

5)

24% - rozdzielanej, w sposób określony w ust. 6, między powiaty, w których kwota planowanych

dochodów powiatu na rok budżetowy jest niższa od kwoty planowanych dochodów powiatu

w roku bazowym.

2.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się kwotę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się sumę

wydatków na rodziny zastępcze, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

wydatków danego powiatu, o których mowa w pkt 1, w łącznej kwocie wydatków powiatów

ustalonej zgodnie z pkt 2;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 1.

3.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatu, w którym powiatowy urząd pracy obejmował swoim zasięgiem działania obszar

przekraczający granice tego powiatu, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, wykonanych w roku poprzedzającym rok bazowy;

2)

oblicza się liczbę mieszkańców zamieszkałych na obszarze powiatów obsługiwanych przez

jeden powiatowy urząd pracy w roku poprzedzającym rok bazowy;

3)

dla powiatu, o którym mowa w pkt 1, oblicza się kwotę wydatków bieżących powiatowego

urzędu pracy, w przeliczeniu na jednego mieszkańca, jako iloraz kwoty wydatków bieżących

powiatowego urzędu pracy wyliczonej w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców,

o której mowa w pkt 2;

4)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wysokość kwoty należnej

oblicza się jako iloczyn liczby mieszkańców tego powiatu i kwoty wydatków na jednego

mieszkańca, o której mowa w pkt 3;

5)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, wysokość kwoty należnej powiatowi mnoży się przez iloraz kwoty, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, i sumy kwot obliczonych dla wszystkich powiatów;

6)

jeżeli suma kwot obliczonych w sposób określony w pkt 4 dla powiatów spełniających

warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jest niższa od kwoty, o której mowa w ust.

1 pkt 2, nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony w ust. 2.

4.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 3, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla powiatów spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 3, oblicza się różnicę

między długością dróg powiatowych, w przeliczeniu na jednego mieszkańca powiatu, a

średnią długością dróg powiatowych w kraju, w przeliczeniu na jednego mieszkańca kraju;

2)

oblicza się nadwyżkę długości dróg powiatowych w powiecie jako iloczyn różnicy między

długością dróg powiatowych wyliczoną w sposób określony w pkt 1 i liczby mieszkańców

powiatu;

3)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

nadwyżki długości dróg powiatowych w powiecie, o której mowa w pkt 2, w łącznej nadwyżce

długości dróg powiatowych w powiatach spełniających warunki, o których mowa w ust.

1 pkt 3;

4)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 3, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 3;

5.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozdziela się między miasta na prawach powiatu

w następujący sposób

1)

ustala się łączną długość dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach

powiatu w kraju;

2)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miasta na prawach powiatu w łącznej

długości dróg wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu w kraju,

o której mowa w pkt 1;

3)

wysokość kwoty należnej powiatowi oblicza się jako iloczyn współczynnika udziału,

obliczonego w sposób określony w pkt 2, i kwoty części równoważącej subwencji ogólnej,

o której mowa w ust. 1 pkt 4.

6.

Kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 5, rozdziela się między powiaty w następujący sposób

1)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok budżetowy

jako sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej subwencji ogólnej i poszczególnych

kwot części równoważącej subwencji ogólnej, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, pomniejszoną

o ustaloną wpłatę do budżetu państwa;

2)

dla danego powiatu oblicza się kwotę planowanych dochodów powiatu na rok bazowy jako

sumę dochodów z tytułu części wyrównawczej i równoważącej subwencji ogólnej, pomniejszoną

o planowaną wpłatę do budżetu państwa;

3)

dla powiatu spełniającego warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 5, oblicza się różnicę

między pianowanymi dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 1, a planowanymi

dochodami, obliczonymi w sposób określony w pkt 2;

4)

oblicza się łączną kwotę różnic dochodów obliczonych w sposób określony w pkt 3;

5)

oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału

różnicy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie różnic, o której mowa w pkt 4;

6)

współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 5, mnoży się przez kwotę

części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 1 pkt 5;

7)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest wyższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie tej różnicy

obliczonej w sposób określony w pkt 3, a nadwyżkę środków dzieli się w sposób określony

w ust. 2;

8)

jeżeli kwota obliczona w sposób określony w pkt 6 jest niższa od kwoty różnicy, o

której mowa w pkt 3, to wysokość kwoty należnej powiatowi jest równa kwocie obliczonej

w sposób określony w pkt 6.

7.

Planowane na rok bazowy dochody powiatu, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 6 pkt

2, oraz wpłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 2, ustala się na podstawie

informacji, o której mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2.

8.

Część równoważąca subwencji ogólnej dla danego powiatu stanowi sumę kwot obliczonych

zgodnie z ust. 2-6.

1.

W budżecie państwa tworzy się rezerwę subwencji ogólnej z przeznaczeniem na dofinansowanie

1)

inwestycji na drogach publicznych powiatowych i wojewódzkich oraz na drogach powiatowych,

wojewódzkich i krajowych w granicach miast na prawach powiatu;

2)

utrzymania rzecznych przepraw promowych o średnim natężeniu ruchu w skali roku powyżej

2000 pojazdów na dobę, wskazanych przez ministra właściwego do spraw transportu -

w kwocie nie mniejszej niż w roku bazowym;

3)

remontu, utrzymania, ochrony i zarządzania drogami krajowymi i wojewódzkimi w granicach

miast na prawach powiatu.

2.

Wysokość rezerwy, o której mowa w ust. 1, ustala się w kwocie nie mniejszej niż kwota

rezerwy przyjęta w ustawie budżetowej na rok bazowy na dofinansowanie zadań, o których

mowa w ust. 1, skorygowana w przypadku zmiany zakresu realizowanych zadań.

3.

Rezerwą, o której mowa w ust. 1, dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii reprezentacji

jednostek samorządu terytorialnego.

1.

Podstawę do wyliczenia wskaźników G, Gg, P, Pp, W i Ww oraz kwot, o których mowa w

art. 21 a ust. 1 pkt 3, stanowią dochody wykazane za rok poprzedzający rok bazowy

w sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek sporządzania

wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości budżetowej,

z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych, w

terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

2.

Podstawę do wyliczenia kwot, o których mowa w art. 21a ust. 1 pkt 1 i 2, art. 23a

ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 25 ust. 10, stanowią wydatki wykazane za rok poprzedzający

rok bazowy w sprawozdaniach jednostek samorządu terytorialnego, których obowiązek

sporządzania wynika z przepisów o finansach publicznych w zakresie sprawozdawczości

budżetowej, z uwzględnieniem korekt złożonych do właściwych regionalnych izb obrachunkowych,

w terminie do dnia 30 czerwca roku bazowego.

3.

W celu ustalenia części wyrównawczej subwencji ogólnej i wpłat oraz kwoty, o której

mowa w art. 21a ust. 1 pkt 3, przyjmuje się dochody, które jednostka samorządu terytorialnego

może uzyskać z podatku rolnego, stosując do ich obliczenia średnią cenę skupu żyta,

a z podatku leśnego - średnią cenę sprzedaży drewna, ogłoszone przez Prezesa Głównego

Urzędu Statystycznego, a w przypadku innych podatków, stosując do ich obliczenia górne

granice stawek podatków obowiązujące w danym roku. Do dochodów, które jednostka samorządu

terytorialnego może uzyskać, zalicza się także skutki finansowe wynikające z zastosowania,

przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań

podatkowych.

4.

Przy wyliczaniu części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na rok budżetowy uwzględnia

się gminy miejskie, wiejskie i miejsko-wiejskie, ujęte w rejestrze terytorialnym,

o którym mowa w art. 47 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. - według stanu na dzień 1 stycznia roku bazowego.

5.

Do wyliczenia kwot subwencji ogólnej przyjmuje się dane o długości dróg powiatowych,

dróg wojewódzkich i krajowych w miastach na prawach powiatu oraz powierzchni dróg

wojewódzkich, zawarte w informacji o sieci dróg publicznych, o której mowa w art. 18 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 i Nr 23, poz. 136), przekazane przez ministra właściwego do spraw transportu - według stanu na dzień

31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy.

1.

O ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, do nienależnie otrzymanych przez jednostki

samorządu terytorialnego kwot części subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 57 tej ustawy oraz

1)

art. 55 § 2 i rozdziału 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku

budżetowym kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami;

2)

rozdziału 6 i 7a tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w roku budżetowym

kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

3)

rozdziału 6 i art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych

w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej;

4)

art. 67a § 1 pkt 3 tej ustawy w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających

rok budżetowy kwot części wyrównawczej, równoważącej lub regionalnej subwencji ogólnej

wraz z odsetkami.

2.

Przewidziane w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa kompetencje organu podatkowego wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.