Ustawa z dnia 5 września 2007 r. o zmianie ustawy o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń oraz o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej

W ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom

na wzrost wynagrodzeń

(Dz. U. Nr 149, poz. 1076 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 430) wprowadza się następujące zmiany

1)

po tytule ustawy dodaje się oznaczenie rozdziału 1 i tytuł w brzmieniu

„

Przepisy ogólne

”

;

2)

w art. 1 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Ustawa określa zasady przekazania środków finansowych

”

;

3)

po art. 2 dodaje się oznaczenie rozdziału 2 i tytuł w brzmieniu

„

Zasady przekazania środków finansowych w 2006 i 2007 r.

”

;

4)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

Kwota, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, w umowach zawartych

na 2007 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust. 1

1)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo szpitalne,

2)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe

- w okresie od dnia 1 października 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., wzrasta, z

mocy prawa, w sposób określony w ust. 2.

2.

Kwota wzrostu stanowi 1/4 różnicy pomiędzy równowartością wzrostu kwoty zobowiązania,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, ustalonego w umowie na dzień zmiany

tej umowy, wynikającej z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2007 r. o zmianie ustawy o przekazaniu środków finansowych

świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń oraz o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 181, poz. 1290), a równowartością wzrostu kwoty zobowiązania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2

i ust. 2, ustalonego w umowie na dzień zawarcia tej umowy.

3.

Świadczeniodawcy wymienieni w ust. 1, przeznaczają środki finansowe uzyskane zgodnie

z ust. 1, od dnia 1 października 2007 r. na wzrost wynagrodzeń za miesiące październik-grudzień

2007 r. Do wzrostu wynagrodzeń u tych świadczeniodawców stosuje się przepisy art.

5 ust. 1a-10.

4.

Do wzrostu kwoty zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 59a i 59b ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm..

”

;

5)

w art. 5 uchyla się ust. 10;

6)

po art. 10b dodaje się rozdziały 3-6 w brzmieniu

„

Rozdział 3

Zasady przekazania środków finansowych w 2008 r.

Art. 10c.

1.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1

1)

których oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy o

świadczeniach, oraz

2)

którzy uzyskali środki finansowe zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2

- kwota zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, zawiera

równowartość środków przekazanych na wzrost tej kwoty w 2007 r. zgodnie z art. 3 ust.

1 pkt 2 i ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1 ustawy, którzy uzyskali środki finansowe zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4, stawka kapitacyjna

zawiera równowartość środków przekazanych na wzrost tej stawki w 2007 r. zgodnie z

art. 3 ust. 3 i 4.

3.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1

1)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo szpitalne,

2)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe

- których oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy

o świadczeniach, oraz którzy uzyskali środki finansowe na wzrost wynagrodzeń w ostatnim

kwartale 2007 r., kwota zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach,

zostaje zwiększona o równowartość czterokrotności kwoty wzrostu ustalonej w sposób

określony w art. 4a ust. 2.

Art. 10d.

1.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10c, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe

uzyskane z tytułu wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy

o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 pkt 5 lit. a, świadczeniodawcy, o których

mowa w art. 10c, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe uzyskane z tytułu wzrostu

kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki

kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia zasadnicze wraz z innymi składnikami

i pochodnymi od tych wynagrodzeń.

3.

Do wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 5 ust.

1a-10 oraz art. 5a-7.

4.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10c, mogą przeznaczyć środki finansowe, które

pozostały po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, na wynagrodzenia osób,

o których mowa w art. 2 pkt 5, zatrudnionych u świadczeniodawcy po drugim kwartale

2006 r.

5.

Naruszenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, polegające na przekroczeniu

przez świadczeniodawcę kwoty środków finansowych uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty

zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej,

zgodnie z art. 10c, nie stanowi podstawy roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia

lub Skarbu Państwa bądź innej jednostki sektora finansów publicznych.

Art. 10e.

1.

Skutki związane z utrzymaniem wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136

pkt 5 ustawy o świadczeniach, oraz stawki kapitacyjnej, który nastąpił zgodnie z art.

3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2-4, zwane dalej „skutkami wzrostu w 2008 r.”, są pokrywane

ze środków określonych w planie finansowym Funduszu na 2008 r.

2.

Do podziału pomiędzy oddziały wojewódzkie Funduszu środków finansowych przeznaczanych

na pokrycie skutków wzrostu w 2008 r. nie stosuje się przepisu art. 118 ust. 3 ustawy

o świadczeniach.

Rozdział 4

Zasady przekazania środków finansowych w 2009 r. i latach następnych

Art. 10f.

1.

Ze świadczeniodawcami, z którymi zawarto umowy zgodnie z art. 10c ust. 1 i 3, i których

oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach,

Fundusz jest obowiązany zawrzeć umowy, w których suma kwot zobowiązań, o których mowa

w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, będzie nie niższa niż suma kwot zobowiązań,

o których mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, wynikających z umów zawartych

na 2008 r. według stanu na dzień 1 stycznia 2008 r., z zastrzeżeniem art. 10g ust.

4.

2.

Ze świadczeniodawcami, z którymi zawarto umowy zgodnie z art. 10c ust. 2, i z którymi

zawiera się umowy w trybie, o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach,

Fundusz jest obowiązany zawrzeć umowy, w których stawka kapitacyjna będzie nie niższa

niż stawka kapitacyjna wynikająca z umów zawartych na 2008 r. według stanu na dzień

1 stycznia 2008 r., z zastrzeżeniem art. 10g ust. 4.

Art. 10g.

1.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10f, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe

uzyskane na podstawie art. 10f w części odpowiadającej wysokości środków finansowych

uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy

o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 pkt 5 lit. a, świadczeniodawcy, o których

mowa w art. 10f, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe uzyskane na podstawie

art. 10f w części odpowiadającej wysokości środków finansowych uzyskanych z tytułu

wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach,

i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia zasadnicze wraz z innymi

składnikami i pochodnymi od tych wynagrodzeń.

3.

Do wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 5 ust.

1a-10.

4.

Jeżeli z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy

1)

suma kwot zobowiązań, o których mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, jest

niższa niż suma kwot zobowiązań Funduszu wynikających z umów zawartych na 2008 r.

według stanu na dzień 1 stycznia 2008 r. lub stawka kapitacyjna jest niższa od stawki

kapitacyjnej wynikającej z umowy zawartej na 2008 r. według stanu na dzień 1 stycznia

2008 r.

lub

2)

świadczeniodawca nie może wykonać umowy

- świadczeniodawca wykonuje obowiązek określony w ust. 1 i 2 odpowiednio do wysokości

przekazanych środków.

5.

Naruszenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, polegające na przekroczeniu

przez świadczeniodawcę kwoty środków finansowych uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty

zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej,

zgodnie z art. 10c, nie stanowi podstawy roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia

lub Skarbu Państwa bądź innej jednostki sektora finansów publicznych.

Rozdział 5

Kontrola wykonywania obowiązków przez świadczeniodawców

Art. 10h.

1.

Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 10d i 10g, sprawuje Państwowa

Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. Nr 89, poz. 589).

2.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez świadczeniodawcę wykonywania obowiązku,

o którym mowa w art. 10d i 10g, Państwowa Inspekcja Pracy wydaje, na zasadach określonych

w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.

Rozdział 6

Przepis karny

Art. 10i.

1.

Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 10d lub 10g, nie przekazuje środków na

wynagrodzenia w sposób określony w tym przepisie,

podlega karze grzywny.

2.

Ściganie wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w

ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.

”

;

7)

po art. 10i dodaje się oznaczenie rozdziału 7 i tytuł w brzmieniu

„

Przepis końcowy

”

;

8)

w załączniku do ustawy

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Lecznictwo szpitalne - 0,65.

”

,

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Lecznictwo uzdrowiskowe - 0,40.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, Nr 123, poz. 849, Nr 166, poz. 1172 i Nr 176, poz. 1240) wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 59 dodaje się art. 59a i 59b w brzmieniu

„

Art. 59a.

1.

W przypadku wzrostu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia, o której mowa

w art. 136 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, wobec samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, w stosunku do kwoty wynikającej

z poprzedniej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dotyczącej tego samego

rodzaju lub zakresu świadczeń opieki zdrowotnej, kierownik samodzielnego publicznego

zakładu opieki zdrowotnej jest obowiązany do przeznaczenia nie mniej niż 40% kwoty,

o którą wzrosło zobowiązanie, na wzrost wynagrodzeń osób zatrudnionych w tym zakładzie.

2.

Wykonywanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, następuje w uzgodnieniu z zakładową

organizacją związkową. W przypadku gdy w samodzielnym publicznym zakładzie opieki

zdrowotnej działa więcej niż jedna organizacja związkowa, organizacje wspólnie uzgadniają

wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

3.

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, u którego nie działa zakładowa organizacja

związkowa, wykonuje obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z pracownikiem

wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

4.

W przypadku nieuzgodnienia wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie

30 dni od dnia przekazania propozycji sposobu jego wykonania, decyzję podejmuje kierownik

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.

5.

Do wzrostu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych w umowach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, których przedmiotem jest wyłącznie

stosowanie leków w rozumieniu tej ustawy, nie stosuje się przepisów ust. 1-4.

6.

Do wzrostu rocznej stawki kapitacyjnej określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 137 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych stosuje się przepisy ust. 1-4.

Art. 59b.

Do wzrostu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 59a, nie stosuje się wskaźników przyrostu

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o których mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu

przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm..

”

;

2)

w dziale III „Przepisy o kontroli zakładów” po art. 67a dodaje się art. 67b w brzmieniu

„

Art. 67b.

1.

Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 59a, przeprowadza

1)

podmiot, który utworzył zakład;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. Nr 89, poz. 589).

2.

W przypadku naruszenia przez kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 59a

1)

podmiot, który utworzył zakład, może rozwiązać bez wypowiedzenia umowę o pracę albo

rozwiązać umowę cywilnoprawną, albo odwołać tego kierownika;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy wydaje, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.

”

;

3)

po art. 70i dodaje się dział Va w brzmieniu

„

Dział Va

Przepis karny

Art. 70j.

1.

Kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, który wbrew obowiązkowi,

o którym mowa w art. 59a, nie przekazuje środków na wzrost wynagrodzeń w sposób określony

w tym przepisie,

podlega karze grzywny.

2.

Ściganie wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w

ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.

”

.

Do dnia 8 października 2007 r. dyrektorzy oddziałów wojewódzkich Funduszu dokonają

jednostronnie zmiany umów zawartych na 2007 r., zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy, o

której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Do zmiany tych umów nie

stosuje się przepisu art. 158 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych.

Przepisy art. 10c i 10f ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, stosuje się również do zmiany umów zawartych przed dniem 1 stycznia 2008 r.

albo w 2008 r., na okres dłuższy niż rok, w części realizowanej w 2008 r. i latach

następnych. Do zmiany tych umów nie stosuje się przepisu art. 158 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych.

1.

Kwota, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, w umowach zawartych

na 2007 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust. 1

1)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo szpitalne,

2)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe

- w okresie od dnia 1 października 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., wzrasta, z

mocy prawa, w sposób określony w ust. 2.

2.

Kwota wzrostu stanowi 1/4 różnicy pomiędzy równowartością wzrostu kwoty zobowiązania,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, ustalonego w umowie na dzień zmiany

tej umowy, wynikającej z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2007 r. o zmianie ustawy o przekazaniu środków finansowych

świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń oraz o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 181, poz. 1290), a równowartością wzrostu kwoty zobowiązania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2

i ust. 2, ustalonego w umowie na dzień zawarcia tej umowy.

3.

Świadczeniodawcy wymienieni w ust. 1, przeznaczają środki finansowe uzyskane zgodnie

z ust. 1, od dnia 1 października 2007 r. na wzrost wynagrodzeń za miesiące październik-grudzień

2007 r. Do wzrostu wynagrodzeń u tych świadczeniodawców stosuje się przepisy art.

5 ust. 1a-10.

4.

Do wzrostu kwoty zobowiązania, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 59a i 59b ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

4, 5 i 8 oraz art. 3, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2007 r.

1.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1

1)

których oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy o

świadczeniach, oraz

2)

którzy uzyskali środki finansowe zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2

- kwota zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, zawiera

równowartość środków przekazanych na wzrost tej kwoty w 2007 r. zgodnie z art. 3 ust.

1 pkt 2 i ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1 ustawy, którzy uzyskali środki finansowe zgodnie z art. 3 ust. 3 i 4, stawka kapitacyjna

zawiera równowartość środków przekazanych na wzrost tej stawki w 2007 r. zgodnie z

art. 3 ust. 3 i 4.

3.

W umowach zawieranych na 2008 r. ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 1 ust.

1

1)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo szpitalne,

2)

udzielającymi świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe

- których oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy

o świadczeniach, oraz którzy uzyskali środki finansowe na wzrost wynagrodzeń w ostatnim

kwartale 2007 r., kwota zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach,

zostaje zwiększona o równowartość czterokrotności kwoty wzrostu ustalonej w sposób

określony w art. 4a ust. 2.

1.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10c, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe

uzyskane z tytułu wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy

o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 pkt 5 lit. a, świadczeniodawcy, o których

mowa w art. 10c, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe uzyskane z tytułu wzrostu

kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki

kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia zasadnicze wraz z innymi składnikami

i pochodnymi od tych wynagrodzeń.

3.

Do wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 5 ust.

1a-10 oraz art. 5a-7.

4.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10c, mogą przeznaczyć środki finansowe, które

pozostały po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, na wynagrodzenia osób,

o których mowa w art. 2 pkt 5, zatrudnionych u świadczeniodawcy po drugim kwartale

2006 r.

5.

Naruszenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, polegające na przekroczeniu

przez świadczeniodawcę kwoty środków finansowych uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty

zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej,

zgodnie z art. 10c, nie stanowi podstawy roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia

lub Skarbu Państwa bądź innej jednostki sektora finansów publicznych.

1.

Skutki związane z utrzymaniem wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136

pkt 5 ustawy o świadczeniach, oraz stawki kapitacyjnej, który nastąpił zgodnie z art.

3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2-4, zwane dalej „skutkami wzrostu w 2008 r.”, są pokrywane

ze środków określonych w planie finansowym Funduszu na 2008 r.

2.

Do podziału pomiędzy oddziały wojewódzkie Funduszu środków finansowych przeznaczanych

na pokrycie skutków wzrostu w 2008 r. nie stosuje się przepisu art. 118 ust. 3 ustawy

o świadczeniach.

1.

Ze świadczeniodawcami, z którymi zawarto umowy zgodnie z art. 10c ust. 1 i 3, i których

oferta została wybrana w trybie, o którym mowa w art. 139 ust. 1 ustawy o świadczeniach,

Fundusz jest obowiązany zawrzeć umowy, w których suma kwot zobowiązań, o których mowa

w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, będzie nie niższa niż suma kwot zobowiązań,

o których mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, wynikających z umów zawartych

na 2008 r. według stanu na dzień 1 stycznia 2008 r., z zastrzeżeniem art. 10g ust.

4.

2.

Ze świadczeniodawcami, z którymi zawarto umowy zgodnie z art. 10c ust. 2, i z którymi

zawiera się umowy w trybie, o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach,

Fundusz jest obowiązany zawrzeć umowy, w których stawka kapitacyjna będzie nie niższa

niż stawka kapitacyjna wynikająca z umów zawartych na 2008 r. według stanu na dzień

1 stycznia 2008 r., z zastrzeżeniem art. 10g ust. 4.

1.

Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 10f, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe

uzyskane na podstawie art. 10f w części odpowiadającej wysokości środków finansowych

uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy

o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 pkt 5 lit. a, świadczeniodawcy, o których

mowa w art. 10f, są obowiązani przeznaczyć środki finansowe uzyskane na podstawie

art. 10f w części odpowiadającej wysokości środków finansowych uzyskanych z tytułu

wzrostu kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach,

i stawki kapitacyjnej, zgodnie z art. 10c, na wynagrodzenia zasadnicze wraz z innymi

składnikami i pochodnymi od tych wynagrodzeń.

3.

Do wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 5 ust.

1a-10.

4.

Jeżeli z przyczyn leżących po stronie świadczeniodawcy

1)

suma kwot zobowiązań, o których mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, jest

niższa niż suma kwot zobowiązań Funduszu wynikających z umów zawartych na 2008 r.

według stanu na dzień 1 stycznia 2008 r. lub stawka kapitacyjna jest niższa od stawki

kapitacyjnej wynikającej z umowy zawartej na 2008 r. według stanu na dzień 1 stycznia

2008 r.

lub

2)

świadczeniodawca nie może wykonać umowy

- świadczeniodawca wykonuje obowiązek określony w ust. 1 i 2 odpowiednio do wysokości

przekazanych środków.

5.

Naruszenie wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, polegające na przekroczeniu

przez świadczeniodawcę kwoty środków finansowych uzyskanych z tytułu wzrostu kwoty

zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i stawki kapitacyjnej,

zgodnie z art. 10c, nie stanowi podstawy roszczeń wobec Narodowego Funduszu Zdrowia

lub Skarbu Państwa bądź innej jednostki sektora finansów publicznych.

1.

Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 10d i 10g, sprawuje Państwowa

Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. Nr 89, poz. 589).

2.

W przypadku stwierdzenia naruszenia przez świadczeniodawcę wykonywania obowiązku,

o którym mowa w art. 10d i 10g, Państwowa Inspekcja Pracy wydaje, na zasadach określonych

w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.

1.

Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 10d lub 10g, nie przekazuje środków na

wynagrodzenia w sposób określony w tym przepisie,

podlega karze grzywny.

2.

Ściganie wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w

ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.

1.

W przypadku wzrostu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia, o której mowa

w art. 136 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych, wobec samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, w stosunku do kwoty wynikającej

z poprzedniej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dotyczącej tego samego

rodzaju lub zakresu świadczeń opieki zdrowotnej, kierownik samodzielnego publicznego

zakładu opieki zdrowotnej jest obowiązany do przeznaczenia nie mniej niż 40% kwoty,

o którą wzrosło zobowiązanie, na wzrost wynagrodzeń osób zatrudnionych w tym zakładzie.

2.

Wykonywanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, następuje w uzgodnieniu z zakładową

organizacją związkową. W przypadku gdy w samodzielnym publicznym zakładzie opieki

zdrowotnej działa więcej niż jedna organizacja związkowa, organizacje wspólnie uzgadniają

wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

3.

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, u którego nie działa zakładowa organizacja

związkowa, wykonuje obowiązek, o którym mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z pracownikiem

wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

4.

W przypadku nieuzgodnienia wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie

30 dni od dnia przekazania propozycji sposobu jego wykonania, decyzję podejmuje kierownik

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.

5.

Do wzrostu kwoty zobowiązania Narodowego Funduszu Zdrowia, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych w umowach o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, których przedmiotem jest wyłącznie

stosowanie leków w rozumieniu tej ustawy, nie stosuje się przepisów ust. 1-4.

6.

Do wzrostu rocznej stawki kapitacyjnej określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 137 ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej

finansowanych ze środków publicznych stosuje się przepisy ust. 1-4.

Do wzrostu wynagrodzeń, o którym mowa w art. 59a, nie stosuje się wskaźników przyrostu

przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o których mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu

przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw

(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm..

1.

Kontrolę wykonywania obowiązku, o którym mowa w art. 59a, przeprowadza

1)

podmiot, który utworzył zakład;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy

(Dz. U. Nr 89, poz. 589).

2.

W przypadku naruszenia przez kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej

wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 59a

1)

podmiot, który utworzył zakład, może rozwiązać bez wypowiedzenia umowę o pracę albo

rozwiązać umowę cywilnoprawną, albo odwołać tego kierownika;

2)

Państwowa Inspekcja Pracy wydaje, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w nakazie terminie.

1.

Kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, który wbrew obowiązkowi,

o którym mowa w art. 59a, nie przekazuje środków na wzrost wynagrodzeń w sposób określony

w tym przepisie,

podlega karze grzywny.

2.

Ściganie wykroczenia, o którym mowa w ust. 1, następuje na zasadach określonych w

ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.