Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

Ustawa określa uprawnienia osoby, której przyznano Kartę Polaka, zwanej dalej „posiadaczem

Karty Polaka”, zasady przyznawania, utraty ważności i unieważniania Karty Polaka oraz

właściwość i tryb postępowania organów w tych sprawach.

1.

Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu Polskiego

i spełni łącznie następujące warunki

1)

wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość języka polskiego,

który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie polskich tradycji i zwyczajów;

2)

w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub upoważnionego

pracownika organizacji, o której mowa w art. 15 ust. 1, złoży pisemną deklarację przynależności

do Narodu Polskiego;

3)

wykaże, że co najmniej jedno z jej rodziców lub dziadków albo dwoje pradziadków było

narodowości polskiej lub posiadało obywatelstwo polskie, albo przedstawi zaświadczenie

organizacji polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego z państw, o których

mowa w ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność na rzecz języka

i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich

trzech lat.

2.

Karta Polaka może być przyznana wyłącznie osobie posiadającej w dniu złożenia wniosku

o wydanie Karty Polaka obywatelstwo Republiki Armenii, Republiki Azerbejdżańskiej,

Republiki Białoruś, Republiki Estońskiej, Gruzji, Republiki Kazachstanu, Republiki

Kirgiskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Mołdowy, Federacji

Rosyjskiej, Republiki Tadżykistanu, Turkmenistanu, Ukrainy albo Republiki Uzbekistanu.

3.

Karta Polaka może być także przyznana osobie będącej obywatelem jednego z państw,

o których mowa w ust. 2, której polskie pochodzenie zostało prawomocnie stwierdzone

zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 532, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, z 2006 r. Nr 249, poz. 1828 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818).

4.

Karta Polaka może być przyznana wyłącznie osobie nieposiadającej obywatelstwa polskiego

albo zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu Polskiego.

2.

Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.

1.

Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm., jeżeli niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.

2.

Do postępowań w sprawach należących do właściwości konsulów stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823 oraz z 2004 r. Nr 173, poz. 1808).

1.

Posiadacz Karty Polaka może ubiegać się o zwolnienie z opłaty za wydanie wizy pobytowej

długoterminowej uprawniającej do wielokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub refundację tej opłaty.

2.

Refundacja, o której mowa w ust. 1, jest finansowana z budżetu państwa z części, której

dysponentem jest minister właściwy do spraw zagranicznych.

3.

Refundacja, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana za pośrednictwem właściwego konsula.

1.

Posiadacz Karty Polaka ma prawo do

1)

zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.;

2)

podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na takich samych zasadach jak

obywatele polscy na zasadach określonych w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095);

3)

podejmowania i odbywania studiów, studiów doktoranckich oraz innych form kształcenia,

a także uczestniczenia w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach określonych

w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.;

4)

korzystania z form kształcenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.;

5)

korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej w stanach nagłych, w zakresie określonym

w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm., chyba że umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, przewiduje

zasady bardziej korzystne;

6)

ulgi 37% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w

pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych, na podstawie biletów jednorazowych,

na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm.;

7)

bezpłatnego wstępu do muzeów państwowych.

2.

Posiadacz Karty Polaka lub osoba, której stwierdzono pochodzenie polskie zgodnie z

ustawą o repatriacji, korzysta z pierwszeństwa przy ubieganiu się o pomoc finansową udzielaną osobom fizycznym

ze środków budżetu państwa lub budżetów samorządów terytorialnych przeznaczonych na

wspieranie Polaków za granicą.

3.

Posiadacz Karty Polaka podejmujący kształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, zachowuje

prawo do ubiegania się o stypendia i inną pomoc przewidzianą dla cudzoziemców w odrębnych

przepisach.

4.

Przepis ust. 1 pkt 5 nie ma zastosowania do osób uprawnionych do świadczeń opieki

zdrowotnej na podstawie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

1.

Przyznanie Karty Polaka nie oznacza nabycia polskiego obywatelstwa ani stwierdzenia

polskiego pochodzenia w rozumieniu odrębnych przepisów.

2.

Karta Polaka nie jest dokumentem uprawniającym do przekraczania granicy ani do osiedlenia

się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Koszty świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5, są finansowane

z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia,

na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych.

1.

Tworzy się Radę do Spraw Polaków na Wschodzie.

2.

Rada do Spraw Polaków na Wschodzie, zwana dalej „Radą”, jest organem administracji

publicznej rozpatrującym odwołania od decyzji, o których mowa w art. 19 i 20.

3.

Radzie przysługują uprawnienia organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.

4.

Rada jest także organem właściwym w sprawach wznowienia postępowania, uchylenia, zmiany

lub stwierdzenia nieważności wydanych przez siebie decyzji lub postanowień.

5.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wewnętrzną organizację i tryb pracy Rady, w tym tryb podejmowania decyzji,

2)

tryb wyboru, uprawnienia i obowiązki przewodniczącego Rady,

3)

wysokość wynagrodzenia przysługującego członkom Rady za udział w pracach Rady oraz

sposób pokrywania pozostałych wydatków związanych z pracami Rady,

4)

zasady prowadzenia centralnego rejestru, o którym mowa w art. 23 ust. 4

- uwzględniając zakres zadań Rady oraz konieczność ich sprawnego i terminowego wykonywania.

6.

Obsługę administracyjną i kancelaryjną Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

7.

Działalność Rady jest finansowana z budżetu państwa, z rozdziału dotyczącego Rady

do Spraw Polaków na Wschodzie, z części dotyczącej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

8.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki organizacyjne wykonywania

obsługi Rady, uwzględniając charakter jej zadań.

1.

W skład Rady wchodzi 6 członków powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów na pięcioletnią

kadencję spośród osób wyróżniających się wiedzą i doświadczeniem z zakresu spraw dotyczących

Polonii i Polaków za granicą. Co najmniej połowa członków Rady powinna posiadać wyższe

wykształcenie prawnicze.

2.

Członkiem Rady może być osoba posiadająca obywatelstwo polskie i korzystająca z pełni

praw publicznych oraz niekarana za przestępstwo popełnione umyślnie, ścigane z oskarżenia

publicznego.

1.

Prezes Rady Ministrów może odwołać członka Rady przed upływem kadencji.

2.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku prawomocnego skazania za przestępstwo

popełnione umyślnie, ścigane z oskarżenia publicznego.

3.

W przypadku odwołania członka Rady lub jego śmierci Prezes Rady Ministrów uzupełnia

skład Rady, powołując, na miejsce opróżnione, nowego członka Rady na okres do końca

kadencji.

1.

Przyznanie Karty Polaka następuje w drodze decyzji administracyjnej, na pisemny wniosek

osoby ubiegającej się o jej wydanie, zwanej dalej „wnioskodawcą”, lub jej przedstawiciela

ustawowego.

2.

Organem właściwym w sprawie przyznania Karty Polaka jest konsul właściwy ze względu

na miejsce zamieszkania wnioskodawcy.

3.

Czynności wykonywane przez konsula w związku ze złożeniem przez wnioskodawcę wniosku

i wydaniem decyzji o przyznaniu Karty Polaka są wolne od opłat konsularnych.

1.

Wniosek o wydanie Karty Polaka zawiera następujące dane

1)

imię i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

płeć;

4)

adres zamieszkania za granicą;

5)

obywatelstwo;

6)

narodowość;

7)

obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich dane zostały

wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

2.

Wnioskodawca ma obowiązek przedstawić dokumenty i inne dowody potwierdzające spełnianie

warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2.

3.

Dokumentami i dowodami, o których mowa w ust. 2, mogą być w szczególności

1)

polskie dokumenty tożsamości;

2)

akty stanu cywilnego lub ich odpisy, metryki chrztu, świadectwa szkolne lub inne dokumenty

potwierdzające związek z polskością;

3)

dokumenty potwierdzające odbycie służby wojskowej w polskich formacjach wojskowych;

4)

dokumenty potwierdzające fakt deportacji lub uwięzienia, zawierające wpis informujący

o polskim pochodzeniu;

5)

dokumenty o rehabilitacji osoby deportowanej, zawierające wpis informujący o polskim

pochodzeniu;

6)

zagraniczne dowody tożsamości zawierające informacje na temat narodowości polskiej

ich posiadacza;

7)

zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej działającej na terenie jednego z

państw, o których mowa w art. 2 ust. 2, potwierdzające aktywne zaangażowanie w działalność

na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej mniejszości narodowej;

8)

prawomocna decyzja w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia, wydana zgodnie z

przepisami ustawy o repatriacji.

4.

Prezes Rady Ministrów ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” wykaz organizacji polskich lub polonijnych uprawnionych

do wystawiania zaświadczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 7.

5.

W przypadku osób, o których mowa w art. 2 ust. 3, właściwy organ wydaje decyzję o

przyznaniu Karty Polaka na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 8.

6.

W odniesieniu do wnioskodawcy szczególnie zasłużonego dla Rzeczypospolitej Polskiej

konsul może wydać decyzję o przyznaniu Karty Polaka bez konieczności przedstawiania

przez wnioskodawcę dokumentów, o których mowa w ust. 3.

7.

Oceny znajomości języka polskiego dokonuje, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2, konsul

podczas rozmowy z wnioskodawcą.

Do wniosku o przyznanie Karty Polaka wnioskodawca dołącza kopię ważnego dokumentu

potwierdzającego tożsamość.

1.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz organizacji pozarządowych

posiadających osobowość prawną i prowadzących działalność w zakresie pomocy osobom

narodowości polskiej zamieszkałym na terenie państw, o których mowa w art. 2 ust.

2, uprawnionych do przyjmowania i przekazywania właściwemu konsulowi wniosków o przyznanie

Karty Polaka.

2.

W przypadku składania wniosku za pośrednictwem organizacji, o której mowa w ust. 1,

oceny znajomości języka polskiego dokonuje upoważniony pracownik organizacji podczas

rozmowy z wnioskodawcą.

3.

Organizacja, o której mowa w ust. 1, przekazuje niezwłocznie właściwemu konsulowi

otrzymany wniosek wraz z oceną znajomości języka polskiego wnioskodawcy.

1.

Małoletniemu przyznaje się Kartę Polaka na wniosek rodziców, gdy

1)

oboje rodzice posiadają Kartę Polaka;

2)

jeden z rodziców posiada Kartę Polaka - za zgodą drugiego z rodziców wyrażoną w oświadczeniu

złożonym przed konsulem, chyba że drugiemu z rodziców nie przysługuje władza rodzicielska.

2.

Przyznanie Karty Polaka małoletniemu, który ukończył 16 lat, może nastąpić jedynie

za jego zgodą.

1.

Karta Polaka jest ważna przez okres 10 lat od dnia jej przyznania, z zastrzeżeniem

ust. 3.

2.

Jeżeli najpóźniej na 3 miesiące przed terminem utraty ważności Karty Polaka jej posiadacz

złoży wniosek o przedłużenie ważności, ważność Karty Polaka jest przedłużana na okres

kolejnych 10 lat.

3.

Karta Polaka przyznana małoletniemu traci ważność po upływie roku od dnia uzyskania

przez niego pełnoletności.

4.

Jeżeli po uzyskaniu pełnoletności, najpóźniej na 3 miesiące przed terminem, o którym

mowa w ust. 3, posiadacz złoży wniosek o przedłużenie ważności, ważność Karty Polaka

jest przedłużana na okres 10 lat.

5.

Karta Polaka traci ważność z chwilą nabycia obywatelstwa polskiego albo uzyskania

zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Kartę Polaka osobie, której ją przyznano, wydaje konsul.

2.

Kartę Polaka wręcza konsul lub inna upoważniona przez niego osoba; jeżeli jest to

możliwe, wręczenie Karty Polaka następuje w sposób uroczysty.

3.

Korzystanie z uprawnień, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3-5, wymaga okazywania

Karty Polaka oraz ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość jej posiadacza.

4.

W przypadku zagubienia lub zniszczenia Karty Polaka konsul, na wniosek posiadacza,

wydaje duplikat Karty Polaka.

Konsul wydaje decyzję o odmowie przyznania Karty Polaka w przypadku, gdy

1)

wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w art. 2, z zastrzeżeniem art. 13 ust.

6;

2)

w postępowaniu o przyznanie Karty Polaka wnioskodawca złożył wniosek lub dołączył

do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,

jak również gdy zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia jako autentycznego,

podrobił lub przerobił dokument albo takiego dokumentu jako autentycznego użył;

3)

wnioskodawca repatriował się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957

przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną

Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną

Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego

z państw będących stroną tych umów;

4)

wnioskodawca nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na osiedlenie się

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

przemawiają za tym względy obronności, bezpieczeństwa albo ochrony porządku publicznego

Rzeczypospolitej Polskiej;

6)

wnioskodawca działa lub działał na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Konsul, w drodze decyzji administracyjnej, z urzędu unieważnia Kartę Polaka w przypadku

1)

gdy po otrzymaniu Karty Polaka jej posiadacz zachowuje się w sposób uwłaczający Rzeczypospolitej

Polskiej lub Polakom;

2)

gdy zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 19 pkt 2 i 4-6;

3)

zrzeczenia się Karty Polaka.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, posiadacz Karty Polaka niezwłocznie zwraca Kartę

Polaka konsulowi, który ją wydał.

1.

Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w art. 19 i 20, jest Rada.

2.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem konsula w terminie 30 dni od dnia doręczenia

decyzji.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór wniosku o przyznanie Karty Polaka,

2)

wzór Karty Polaka

- uwzględniając w szczególności dane, które muszą być zawarte we wniosku o wydanie

Karty Polaka, oraz dane i informacje, jakie powinny być zawarte w Karcie Polaka.

1.

Konsul prowadzi, w zakresie swojej właściwości, rejestr złożonych wniosków o przyznanie

Karty Polaka, decyzji wydanych w tych sprawach oraz przyznanych i unieważnionych Kart

Polaka.

2.

Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera informację o wydanych decyzjach oraz następujące

dane osób, którym przyznano albo odmówiono przyznania Karty Polaka, albo których Kartę

Polaka unieważniono

1)

imię i nazwisko;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

płeć;

4)

adres zamieszkania za granicą;

5)

obywatelstwo;

6)

narodowość;

7)

obywatelstwo i narodowość rodziców, dziadków lub pradziadków, jeżeli ich dane zostały

wskazane przez osobę ubiegającą się o przyznanie Karty Polaka.

3.

Konsul przekazuje Radzie dane, o których mowa w ust. 2.

4.

Rada prowadzi centralny rejestr przyznanych oraz unieważnionych Kart Polaka. Centralny

rejestr zawiera dane, o których mowa w ust. 2.

1.

Dane, o których mowa w art. 23 ust. 2, są udostępniane za pośrednictwem urządzeń teleinformatycznych,

bez konieczności składania pisemnych wniosków, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, konsulom oraz

organom Policji i Straży Granicznej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań ustawowych

tych organów.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru, o którym

mowa w art. 23 ust. 1 i centralnego rejestru, o którym mowa w art. 23 ust. 4, sposób

przetwarzania danych w nich zawartych, a także szczegółowe zasady przekazywania przez

konsula danych do centralnego rejestru, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia wszystkim

uprawnionym szybkiego do nich dostępu.

3.

Ustala się dziesięcioletni okres przechowywania danych w rejestrach.

W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823 oraz z 2004 r. Nr 173, poz. 1808) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

Konsul

1)

prowadzi postępowanie w sprawie przyznania Karty Polaka,

2)

wydaje decyzje o przyznaniu, odmowie przyznania oraz unieważnieniu Karty Polaka,

3)

wydaje Kartę Polaka,

4)

przedłuża ważność Karty Polaka w przypadkach określonych w ustawie z dnia 7 września 2007 r. - o Karcie Polaka

(Dz. U. Nr 180, poz. 1280).

”

.

Konsul

1)

prowadzi postępowanie w sprawie przyznania Karty Polaka,

2)

wydaje decyzje o przyznaniu, odmowie przyznania oraz unieważnieniu Karty Polaka,

3)

wydaje Kartę Polaka,

4)

przedłuża ważność Karty Polaka w przypadkach określonych w ustawie z dnia 7 września 2007 r. - o Karcie Polaka

(Dz. U. Nr 180, poz. 1280).

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. w art. 94a w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

osoby posiadające ważną Kartę Polaka;

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami

publicznego transportu zbiorowego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440, z późn. zm. w art. 4 w ust. 4 po pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

posiadacze ważnej Karty Polaka.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm. w art. 87 w ust. 1 po pkt 2b dodaje się pkt 2c w brzmieniu

„

2c)

posiadający ważną Kartę Polaka;

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095) w art. 13 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

posiadają ważną Kartę Polaka;

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka

(Dz. U. Nr 180, poz. 1280).

”

;

2)

w art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb finansowania z budżetu

państwa świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz art. 12 pkt

1-5 i 9, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania środków publicznych.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. w art. 43 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

posiadacze ważnej Karty Polaka;

”

;

2)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw

członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim

Obszarze Gospodarczym i członkowie ich rodzin oraz osoby, które posiadają ważną Kartę

Polaka, posiadający środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas

studiów, mogą podejmować i odbywać studia, studia doktoranckie oraz inne formy kształcenia,

a także uczestniczyć w badaniach naukowych i pracach rozwojowych na zasadach obowiązujących

obywateli polskich, z tym że osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego,

stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, stypendium mieszkaniowego, stypendium

na wyżywienie i zapomóg, albo na zasadach określonych w ust. 3 i 4.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.