Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 września 2007 r. w sprawie zwalczania zarazy płucnej bydła

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) sposób i tryb post´powania przy

a) podejrzeniu zarazy p∏ucnej byd∏a, zwanej dalej

„chorobà”,

b) stwierdzeniu choroby;

2) rodzaj próbek pobieranych do badaƒ diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysy∏ania;

3) Êrodki stosowane przy zwalczaniu choroby;

4) procedury czyszczenia i odka˝ania;

5) sposób i tryb post´powania przy wygaszaniu ogniska choroby;

6) warunki i sposób ponownego umieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´ w gospodarstwach;

7) wymagania niezb´dne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu po∏o˝onego na

tym terytorium za urz´dowo wolne od choroby.

§ 2. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu

zawiadomienia o podejrzeniu wystàpienia choroby

w gospodarstwie, podejmuje niezw∏ocznie nast´pujàce czynnoÊci, majàce na celu stwierdzenie albo wykluczenie choroby, w szczególnoÊci

1) przeprowadza

a) dochodzenie epizootyczne,

b) badanie kliniczne zwierzàt

— podejrzanych o chorob´ lub zaka˝enie,

— z gatunków wra˝liwych na chorob´,

c) sekcj´ zw∏ok zwierzàt z gatunków wra˝liwych

na chorob´;

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1

rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca

2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 131, poz. 915 oraz

z 2007 r. Nr 38, poz. 244).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289, z 2006 r. Nr 17,

poz. 127, Nr 144, poz. 1045 i Nr 249, poz. 1830 oraz

z 2007 r. Nr 133, poz. 920.

2) pobiera i wysy∏a próbki do badaƒ diagnostycznych

w sposób, który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 1

do rozporzàdzenia;

3) nakazuje

a) posiadaczowi zwierzàt sporzàdzenie i aktualizowanie spisu wszystkich zwierzàt z gatunków

wra˝liwych

na

chorob´

utrzymywanych

w gospodarstwie, z podaniem liczby zwierzàt

pad∏ych, zwierzàt podejrzanych o chorob´ lub

zaka˝enie, a tak˝e z uwzgl´dnieniem liczby

zwierzàt urodzonych od dnia podejrzenia wystàpienia choroby i kontroluje ten spis podczas

ka˝dej wizyty w gospodarstwie,

b) utrzymywanie zwierzàt z gatunków wra˝liwych

na chorob´ w gospodarstwie w miejscu wykluczajàcym kontakt z pozosta∏ymi zwierz´tami,

c) stosowanie, w sposób, który jest okreÊlony

w rozdziale III ust. 5 i 6 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, w wejÊciach i wyjÊciach, we wjazdach i wyjazdach z gospodarstwa oraz z pomieszczeƒ lub innych obiektów, w których sà

utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych

na chorob´, wskazanych przez niego produktów

biobójczych w rozumieniu przepisów o produktach biobójczych, zwanych dalej „produktami

biobójczymi”,

d) post´powanie ze zw∏okami zwierzàt z gatunków

wra˝liwych na chorob´ oraz ubocznymi produktami zwierz´cymi pochodzàcymi od tych zwierzàt w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu (WE)

nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

z dnia 3 paêdziernika 2002 r. ustanawiajàcym

przepisy sanitarne dotyczàce produktów ubocznych pochodzenia zwierz´cego nieprzeznaczonych do spo˝ycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 273

z 10.10.2002, str. 1, z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92,

z póên. zm.);

4) zakazuje bez jego zgody

a) wprowadzania do gospodarstwa i wyprowadzania z gospodarstwa, z wy∏àczeniem przemieszczania dokonywanego w celu niezw∏ocznego

poddania ich ubojowi, zwierzàt z gatunków

— wra˝liwych na chorob´,

— innych ni˝ wra˝liwe na chorob´, które mog∏yby rozprzestrzeniç odzwierz´cy czynnik

chorobotwórczy wywo∏ujàcy chorob´ w postaci Mycoplasma mycoides sp. mycoides

S.C., zwany dalej „czynnikiem chorobotwórczym”,

b) przemieszczania osób i Êrodków transportu do

gospodarstwa oraz z gospodarstwa, w którym

sà utrzymywane zwierz´ta podejrzane o chorob´ lub zaka˝enie,

c) wynoszenia lub wywo˝enia z gospodarstwa

zw∏ok zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´, produktów pochodzenia zwierz´cego pozyskanych z tych zwierzàt, ubocznych produktów zwierz´cych pochodzàcych od tych zwierzàt, materia∏u biologicznego tych zwierzàt,

pasz, nawozów naturalnych w rozumieniu przepisów o nawozach i nawo˝eniu, zwanych dalej

„nawozami naturalnymi”, oraz przedmiotów

i sprz´tu, które mog∏yby rozprzestrzeniç czynnik

chorobotwórczy.

§ 3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku

stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza je

jako ognisko choroby i poza zastosowaniem Êrodków

okreÊlonych w § 2 nakazuje tak˝e

1) niezw∏oczne zabicie, w sposób wykluczajàcy rozprzestrzenianie

czynnika

chorobotwórczego,

wszystkich zwierzàt z gatunków wra˝liwych na

chorob´, które sà utrzymywane w gospodarstwie;

2) zagospodarowanie albo zniszczenie, w sposób wykluczajàcy rozprzestrzenianie czynnika chorobotwórczego, pasz, Êció∏ki i odchodów, które mog∏y

zostaç ska˝one;

3) po wykonaniu czynnoÊci, o których mowa w pkt 1

i 2, przeprowadzenie trzykrotnie w siedmiodniowych odst´pach czyszczenia i odka˝ania pomieszczeƒ, w których by∏y utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na chorob´, Êrodków transportu u˝ywanych do transportu tych zwierzàt oraz

przedmiotów i sprz´tu, które mog∏y zostaç ska˝one; czyszczenie i odka˝anie przeprowadza si´

w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 4. Powiatowy lekarz weterynarii wyznacza ognisko pierwotne choroby, za które uwa˝a si´ ognisko choroby wyznaczone w powiecie wolnym od choroby lub

ognisko choroby niepowiàzane epizootycznie z innym

ogniskiem choroby w tym samym powiecie, je˝eli

1) u zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´

a) uzyskano wyniki badaƒ serologicznych potwierdzajàce zaka˝enie czynnikiem chorobotwórczym,

Poz. 1261

rz´ta z gatunków wra˝liwych na chorob´, przemieszczone z gospodarstwa, o którym mowa

w § 3, w okresie 6 miesi´cy poprzedzajàcych dzieƒ

wyznaczenia ogniska choroby w tym gospodarstwie;

2) mo˝e zastosowaç Êrodki, o których mowa w § 3,

w stosunku do innych gospodarstw, je˝eli uzna, ˝e

ich po∏o˝enie lub kontakt z gospodarstwem, w którym stwierdzono chorob´, mog∏y spowodowaç

rozprzestrzenienie choroby;

3) mo˝e odstàpiç od stosowania Êrodków, o których

mowa w § 3 pkt 1 i 2, wobec stada zwierzàt z gatunków wra˝liwych w ognisku choroby, je˝eli

w tym stadzie

a) ˝adne zwierz´ nie jest podejrzane o chorob´ lub

zaka˝enie, chore lub zaka˝one,

b) zwierz´ta sà utrzymywane w odr´bnych pomieszczeniach lub miejscach oraz sà karmione

i obs∏ugiwane oddzielnie od pozosta∏ych zwierzàt, utrzymywanych w gospodarstwie.

§ 6. Powiatowy lekarz weterynarii wyra˝a zgod´ na

ponowne umieszczenie w gospodarstwie, o którym

mowa w § 3, zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´ po up∏ywie co najmniej 42 dni od dnia zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania, o których mowa w § 3

pkt 3.

§ 7. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, wojewoda albo minister w∏aÊciwy do spraw rolnictwa, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, okreÊla wokó∏ ogniska choroby

1) obszar zapowietrzony o promieniu co najmniej

3 km;

2) obszar zagro˝ony o promieniu co najmniej 10 km.

2. Obszar zapowietrzony i zagro˝ony okreÊla si´,

uwzgl´dniajàc czynniki geograficzne, administracyjne,

ekologiczne i epizootyczne odnoszàce si´ do choroby

oraz gospodarstw po∏o˝onych wokó∏ ogniska choroby.

3. Powiatowy lekarz weterynarii w obszarze zapowietrzonym

1) sporzàdza spis wszystkich gospodarstw, w których

sà utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych

na chorob´;

b) stwierdzono objawy kliniczne choroby lub

zmiany sekcyjne;

2) przeprowadza kontrole gospodarstw, o których

mowa w pkt 1, po∏àczone z badaniem klinicznym

zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´ oraz

pobiera próbki do badaƒ diagnostycznych, je˝eli

jest to konieczne;

2) wyizolowano i zidentyfikowano czynnik chorobotwórczy.

3) odnotowuje kontrole i wyniki badaƒ, o których

mowa w pkt 2;

4) nakazuje

§ 5. Powiatowy lekarz weterynarii

1) powiadamia o wyznaczeniu ogniska choroby powiatowego lekarza weterynarii w∏aÊciwego ze

wzgl´du na miejsce, w którym znajdujà si´ zwie-

a) odosobnienie zwierzàt z gatunków wra˝liwych

na chorob´ utrzymywanych w gospodarstwie

w poszczególnych pomieszczeniach lub w innych miejscach, w których sà one utrzymywane,

b) stosowanie w sposób, który jest okreÊlony

w rozdziale III ust. 5 i 6 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia, produktów biobójczych w wejÊciach

i wyjÊciach, we wjazdach i wyjazdach z gospodarstwa, o którym mowa w pkt 1, oraz z pomieszczeƒ lub innych obiektów, w których sà

utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych

na chorob´,

c) post´powanie ze zw∏okami zwierzàt z gatunków

wra˝liwych na chorob´, które pad∏y lub zosta∏y

zabite w celu innym ni˝ spo˝ycie przez ludzi,

oraz ubocznymi produktami zwierz´cymi pochodzàcymi od tych zwierzàt, w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 paêdziernika 2002 r. ustanawiajàcym przepisy sanitarne

dotyczàce produktów ubocznych pochodzenia

zwierz´cego nieprzeznaczonych do spo˝ycia

przez ludzi;

5) kontroluje przemieszczanie

a) osób, które mia∏y kontakt ze zwierz´tami z gatunków wra˝liwych na chorob´, tuszami i zw∏okami tych zwierzàt oraz produktami pochodzàcymi od tych zwierzàt,

b) Êrodków transportu przewo˝àcych zwierz´ta

z gatunków wra˝liwych na chorob´, tusze

i zw∏oki tych zwierzàt oraz produkty pochodzàce od tych zwierzàt;

6) zakazuje

a) transportu zwierzàt z gatunków wra˝liwych na

chorob´, z wyjàtkiem tranzytu drogami g∏ównymi lub kolejà,

b) przemieszczania zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´ i produktów pochodzàcych od

tych zwierzàt z gospodarstwa znajdujàcego si´

na obszarze zapowietrzonym poza ten obszar,

c) wywo˝enia i rozrzucania Êció∏ki oraz nawozów

naturalnych bez zgody urz´dowego lekarza weterynarii,

d) czasowo organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierzàt, na których sà gromadzone zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na

chorob´.

4. Powiatowy lekarz weterynarii mo˝e wyraziç zgod´ na transport

1) zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´

z gospodarstwa znajdujàcego si´ na obszarze zapowietrzonym do rzeêni znajdujàcej si´ na tym obszarze, w celu niezw∏ocznego poddania ich ubojowi, a je˝eli nie jest to mo˝liwe — do rzeêni znajdujàcej si´ poza obszarem zapowietrzonym, pod warunkiem ˝e

a) przebadane w gospodarstwie zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na chorob´ nie wykazujà objawów klinicznych choroby,

b) zosta∏ ustalony z powiatowym lekarzem weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce uboju

Poz. 1261

zwierzàt termin przywozu zwierzàt z gatunków

wra˝liwych na chorob´ do rzeêni — je˝eli rzeênia znajduje si´ poza obszarem powiatu, z którego odbywa si´ transport zwierzàt;

2) produktów pochodzàcych od zwierzàt z gatunków

wra˝liwych na chorob´ z gospodarstwa znajdujàcego si´ na obszarze zapowietrzonym do innego

gospodarstwa, w którym sà utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na chorob´, znajdujàcego si´ na terenie obszaru zapowietrzonego.

5. Transport, o którym mowa w ust. 4, jest dokonywany pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii

Êrodkami transportu oczyszczonymi i odka˝onymi

przed i po transporcie.

6. Ârodki podj´te na obszarze zapowietrzonym stosuje si´ przez okres co najmniej 42 dni, liczàc od dnia

zakoƒczenia czyszczenia i odka˝ania, pod nadzorem

powiatowego lekarza weterynarii, gospodarstwa wyznaczonego jako ognisko choroby, w sposób, który

jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

7. Po up∏ywie okresu, o którym mowa w ust. 6, organ wymieniony w ust. 1 okreÊla obszar zapowietrzony jako cz´Êç obszaru zagro˝onego.

§ 8. 1. Urz´dowy lekarz weterynarii w obszarze zagro˝onym

1) sporzàdza spis wszystkich gospodarstw, w których

sà utrzymywane zwierz´ta z gatunków wra˝liwych

na chorob´;

2) przeprowadza kontrol´ przemieszczania zwierzàt

z gatunków wra˝liwych na chorob´ i produktów

pochodzàcych od tych zwierzàt;

3) zakazuje

a) transportu zwierzàt z gatunków wra˝liwych na

chorob´ z gospodarstwa znajdujàcego si´ na

obszarze zagro˝onym poza ten obszar przez

okres co najmniej 42 dni od dnia okreÊlenia obszaru zagro˝onego, z wy∏àczeniem transportu

zwierzàt bezpoÊrednio do rzeêni, pod warunkiem ˝e zosta∏ ustalony z powiatowym lekarzem

weterynarii w∏aÊciwym ze wzgl´du na miejsce

uboju zwierzàt termin przywozu zwierzàt do

rzeêni, je˝eli rzeênia znajduje si´ poza obszarem

powiatu, z którego odbywa si´ transport zwierzàt,

b) wywo˝enia poza obszar zagro˝ony Êció∏ki i nawozów naturalnych,

c) czasowo organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierzàt, na których sà gromadzone zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na

chorob´.

2. Ârodki podj´te na obszarze zagro˝onym stosuje

si´ przez okres co najmniej 90 dni od dnia zakoƒczenia

czyszczenia i odka˝ania, pod nadzorem powiatowego

lekarza weterynarii, na terenie gospodarstwa, w którym stwierdzono chorob´, w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 9. 1. Powiatowy lekarz weterynarii wydaje decyzj´ o uznaniu ogniska choroby za wygas∏e, je˝eli

1) up∏yn´∏o co najmniej 42 dni od dnia zakoƒczenia

czyszczenia i odka˝ania w sposób, który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, przeprowadzonego po padni´ciu lub zabiciu ostatnich

zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´;

2) zw∏oki oraz produkty pochodzàce od zwierzàt,

o których mowa w pkt 1, zosta∏y usuni´te z ogniska choroby w sposób uniemo˝liwiajàcy rozprzestrzenienie choroby.

2. Po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii zwierz´ta z gatunków wra˝liwych na chorob´

mogà byç umieszczane w gospodarstwie, w którym

ognisko choroby zosta∏o uznane za wygas∏e, po up∏ywie 42 dni od dnia wydania decyzji o uznaniu ogniska

choroby za wygas∏e.

§ 10. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region po∏o˝ony na tym terytorium mogà byç uznane za

urz´dowo wolne od choroby, je˝eli

1) w okresie 2 lat poprzedzajàcych z∏o˝enie wniosku

o uznanie tego terytorium lub regionu po∏o˝onego

Poz. 1261

na tym terytorium za urz´dowo wolne od choroby,

zwanego dalej „wnioskiem o uznanie”, nie zarejestrowano objawów klinicznych choroby;

2) w okresie 4 lat poprzedzajàcych z∏o˝enie wniosku

o uznanie w rzeêniach by∏ stosowany nadzór, obejmujàcy badanie zwierzàt z gatunków wra˝liwych

na chorob´;

3) w badaniach chorób uk∏adu oddechowego zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´ stosowano procedury diagnostyczne umo˝liwiajàce rozró˝nienie czynnika chorobotwórczego od zaka˝eƒ

innymi odzwierz´cymi czynnikami chorobotwórczymi z rodzaju mykoplazm u byd∏a i na tej podstawie wykluczono chorob´;

4) w okresie 3 lat poprzedzajàcych z∏o˝enie wniosku

o uznanie by∏ stosowany nadzór, obejmujàcy badania serologiczne, patologiczne i mikrobiologiczne zwierzàt z gatunków wra˝liwych na chorob´.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: w z. H. Kowalczyk

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z dnia 14 wrzeÊnia 2007 r.

(poz. 1261)

Za∏àcznik nr 1

RODZAJ PRÓBEK POBIERANYCH DO BADA¡ DIAGNOSTYCZNYCH

ORAZ SPOSÓB ICH POBIERANIA I WYSY¸ANIA

1. Do badaƒ diagnostycznych w celu stwierdzenia

albo wykluczenia choroby pobiera si´ próbki od zwierzàt

1) ˝ywych, obejmujàce

8. Ka˝dà próbk´ umieszcza si´ w mocnym, szklanym lub plastikowym, sterylnym pojemniku, zamykanym szczelnym przykryciem, zabezpieczajàcym przed

wyciekiem zawartoÊci. Przykrycie okleja si´ wodoodpornà taÊmà samoprzylepnà.

a) wymaz i wydzielin´ z nosa,

b) pop∏uczyny z tchawicy i oskrzeli,

c) p∏yn op∏ucnowy,

d) krew, mocz i maê stawowà;

2) pad∏ych, obejmujàce

a) p∏yn op∏ucnowy,

b) wycinek p∏uca ze zmianami anatomopatologicznymi,

c) otorbione zmiany martwicowe p∏uc,

d) w´z∏y ch∏onne Êródpiersiowe.

2. Próbki do badaƒ diagnostycznych pochodzàce

z tkanek i zmienionych narzàdów pobiera si´ i umieszcza w p∏ynie transportowym, który zawiera

9. Powierzchni´ zewn´trznà pojemnika po zamkni´ciu odka˝a si´, a nast´pnie p∏ucze czystà wodà

i osusza.

10. Ka˝dy pojemnik zaopatruje si´ w etykiet´ zawierajàcà informacje o rodzaju próbki, dacie i miejscu

jej pobrania, imieniu i nazwisku oraz adresie posiadacza zwierz´cia.

11. Pojemniki z próbkami umieszcza si´ w kontenerze, mocnym kartonie lub pude∏ku drewnianym

i transportuje do w∏aÊciwego laboratorium w temperaturze od 0 do 4 °C. JeÊli czas transportu jest d∏u˝szy

ni˝ 48 godzin, pojemniki z próbkami przechowuje si´

zamro˝one w temperaturze –20 °C.

1) wyciàg z serca wo∏owego bez peptonu i glukozy;

12. Do ka˝dej przesy∏anej próbki do∏àcza si´ dokument, w formie pisma przewodniego, w którym podaje si´ w szczególnoÊci

2) 10 % wyciàgu dro˝d˝owego;

1) imi´ i nazwisko oraz adres posiadacza zwierz´cia;

3) 20 % surowicy koƒskiej;

2) nazw´ powiatowego inspektoratu weterynarii oraz

adres jego siedziby i numer telefonu;

4) 0,3 % agaru;

5) 500 jm/ml penicyliny;

3) zakres i kierunek badaƒ diagnostycznych;

6) octan talu w iloÊci 0,02 g/100 ml.

4) gatunek i liczb´ zwierzàt z gatunków wra˝liwych

na chorob´ w gospodarstwie;

3. Ka˝dà próbk´ pobranego materia∏u pakuje si´

i transportuje si´ w sposób uniemo˝liwiajàcy rozprzestrzenienie czynnika chorobotwórczego.

5) dat´ wystàpienia i opis objawów klinicznych;

6) opis zmian stwierdzonych podczas sekcji;

4. Materia∏ pochodzàcy od zwierzàt ˝ywych pobiera si´, nie nara˝ajàc ich na zb´dny ból.

7) opis leczenia lub informacj´ o wykonanych szczepieniach.

5. Miejsca, z których sà pobierane próbki, nie powinny byç odka˝ane ze wzgl´du na mo˝liwoÊç inaktywowania mykoplazm, nawet przez nieznacznà iloÊç

produktu biobójczego. Miejsca takie czyÊci si´ i p∏ucze

wodà bez dodatku detergentów i produktów biobójczych.

6. Próbki materia∏u pobiera si´ czystymi, ja∏owymi

narz´dziami, najlepiej jednorazowego u˝ytku.

13. Na opakowaniu, o którym mowa w ust. 11,

w którym przewozi si´ szczególnie zakaêny materia∏,

umieszcza si´ napisy ostrzegawcze o treÊci: „Materia∏

zakaêny! Nie otwieraç podczas transportu! W sytuacjach szczególnych kontaktowaç si´ z (podaç imi´

i nazwisko, adres i telefon nadawcy lub wysy∏ajàcego

powiatowego lekarza weterynarii oraz nazw´ i adres

laboratorium referencyjnego)”.

7. P∏yn op∏ucnowy od ˝ywych zwierzàt pobiera si´

do ja∏owej strzykawki lub tubostrzykawki, po nak∏uciu

Êciany klatki piersiowej w najni˝szym miejscu pomi´dzy siódmym i ósmym ˝ebrem.

14. Próbki do laboratorium przesy∏a si´ bezpoÊrednio, nie póêniej ni˝ przed up∏ywem 48 godzin od ich

pobrania. Laboratorium powiadamia si´ o przewidywanym terminie dostarczenia przesy∏ki.

Za∏àcznik nr 2

SPOSOBY CZYSZCZENIA I ODKA˚ANIA

I. Ârodki ostro˝noÊci

2) produktów biobójczych;

1. Osoby wykonujàce zabiegi czyszczenia i odka˝ania powinny byç zaopatrzone w okulary ochronne lub

maski, kombinezony oraz r´kawice i buty gumowe.

3) Êrodków biologicznych, z udzia∏em bakterii nitryfikacyjnych, stosowanych do odka˝ania nawozów

naturalnych.

2. Zabiegi, o których mowa w ust. 1, wykonuje si´

z zachowaniem wymagaƒ okreÊlonych w przepisach

o bezpieczeƒstwie i higienie pracy.

2. Odka˝anie obornika przeprowadza si´ w nast´pujàcy sposób

II. Czyszczenie

1. Czyszczenie polega na usuni´ciu zaka˝onych

odchodów zwierz´cych i innych substancji mogàcych

zawieraç czynniki chorobotwórcze z pomieszczeƒ,

w których sà utrzymywane zwierz´ta, pomieszczeƒ

gospodarczych i magazynowych, wybiegów i otoczenia budynków oraz na ich unieszkodliwieniu.

2. Czyszczenie przeprowadza si´ przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych — narz´dzi r´cznych, sprz´tu

mechanicznego lub wody pod ciÊnieniem;

2) produktów biobójczych.

3. Czyszczenie przeprowadza si´ w nast´pujàcej

kolejnoÊci

1) wst´pnie spryskuje si´ produktem biobójczym

o st´˝eniu okreÊlonym przez producenta tego produktu miejsca przebywania zwierzàt, po usuni´ciu

tych zwierzàt, ich zw∏ok lub tusz;

1) na terenie gospodarstwa, w którym stwierdzono

chorob´, w pobli˝u pomieszczeƒ, w których sà

utrzymywane zwierz´ta i pasza dla tych zwierzàt,

na glebie Êcis∏ej, w miar´ nieprzepuszczalnej, wyznacza si´ miejsce na kopiec z obornikiem o wymiarach 2 m szerokoÊci i odpowiedniej d∏ugoÊci;

2) dno kopca, po wyrównaniu, wyk∏ada si´ folià,

a nast´pnie

a) nak∏ada si´ na nià warstw´ obornika niezaka˝onego, najlepiej pochodzàcego od koniowatych

lub byd∏a,

b) zaka˝ony obornik uk∏ada si´ w kszta∏t sto˝ka na

wysokoÊç nieprzekraczajàcà 1,5 m od powierzchni gruntu,

c) przykrywa si´ Êció∏kà i warstwà ziemi o gruboÊci co najmniej 20 cm,

d) polewa si´ produktem biobójczym i pozostawia

si´ na okres co najmniej 42 dni.

3. Gnojowic´ i gnojówk´ odka˝a si´ przez

2) czyÊci si´

a) sufit, Êciany, pod∏ogi oraz okna i drzwi w pomieszczeniach, w których sà utrzymywane

zwierz´ta,

b) ˝∏oby, koryta, drabiny i przegrody, a tak˝e

sprz´t, przedmioty i narz´dzia, które mia∏y kontakt ze zwierz´tami, oraz ubrania ochronne

i obuwie osób, które zajmowa∏y si´ zwierz´tami,

c) pod∏o˝e na wybiegach;

1) dodanie do zbiornika z gnojówkà lub gnojowicà

produktu biobójczego;

2) wymieszanie produktu biobójczego z gnojówkà

lub gnojowicà;

3) pozostawienie zawartoÊci tego zbiornika — po

uprzednim jego zabezpieczeniu przed dost´pem

zwierzàt, w szczególnoÊci owadów i dzikich ptaków — na okres co najmniej 45 dni.

3) zbiera si´ zanieczyszczenia sta∏e oraz nawozy naturalne i poddaje si´ je unieszkodliwieniu;

4. Odka˝anie Êció∏ki lub obornika mo˝e byç przeprowadzone równie˝ przez

4) spala si´ w wyznaczonym na terenie gospodarstwa miejscu drewniane przedmioty, w szczególnoÊci ˝∏oby, koryta, przegrody i pod∏ogi, je˝eli niemo˝liwe jest ich skuteczne czyszczenie i odka˝enie.

1) spalenie albo u˝ycie pary wodnej o temperaturze

nie ni˝szej ni˝ 70 °C;

III. Odka˝anie

1. Odka˝anie polegajàce na niszczeniu czynników

chorobotwórczych obecnych w Êrodowisku przeprowadza si´ przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych, w tym: przez spalenie sprz´tów drewnianych, opalanie sprz´tów metalowych,

u˝ycie goràcej wody lub pary wodnej;

2) zakopanie na g∏´bokoÊç uniemo˝liwiajàcà dost´p

do nich zwierzàt.

5. W ka˝dym wjeêdzie i wyjeêdzie, wejÊciu i wyjÊciu z gospodarstwa, w którym podejrzewa si´ wystàpienie choroby, oraz w wejÊciu i wyjÊciu z pomieszczeƒ lub innych obiektów, w których sà utrzymywane

zwierz´ta, wyk∏ada si´ maty odka˝ajàce, które sà nasycone produktem biobójczym, w taki sposób, aby by∏y ciàgle wilgotne.

6. Wymiary mat, o których mowa w ust. 5, wynoszà

1) d∏ugoÊç powinna byç nie mniejsza ni˝

a) obwód najwi´kszego ko∏a pojazdu wje˝d˝ajàcego lub wyje˝d˝ajàcego — w przypadku mat wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami,

b) metr — w przypadku mat wy∏o˝onych przed

wejÊciami i wyjÊciami;

2) szerokoÊç powinna byç nie mniejsza ni˝

a) szerokoÊç wjazdu lub wyjazdu — w przypadku

mat wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami,

b) szerokoÊç wejÊcia lub wyjÊcia — w przypadku

mat wy∏o˝onych przed wejÊciami lub wyjÊciami.

Poz. 1261, 1262 i 1263

7. Osoby, które mia∏y kontakt ze zwierz´tami chorymi lub podejrzanymi o chorob´ lub zaka˝enie oraz

ze sprz´tem u˝ywanym przy obs∏udze tych zwierzàt,

powinny, przed opuszczeniem pomieszczeƒ, w których sà utrzymywane zwierz´ta, oczyÊciç i odkaziç

przy u˝yciu produktów biobójczych r´ce, ubranie

i obuwie.

8. Ârodki transportu, sprz´t i inne przedmioty, które mia∏y kontakt ze zwierz´tami chorymi lub podejrzanymi o chorob´ lub zaka˝enie i pozostawa∏y w ognisku choroby, sà — przed opuszczeniem gospodarstwa

— czyszczone i odka˝ane przy u˝yciu produktów biobójczych.

1262

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1)

z dnia 12 wrzeÊnia 2007 r.

w sprawie utworzenia strze˝onego oÊrodka dla cudzoziemców w Bia∏ej Podlaskiej

Na podstawie art. 109 ust. 2 ustawy z dnia

13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r.

Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818

i Nr 165, poz. 1170) zarzàdza si´, co nast´puje

2. OÊrodek jest komórkà organizacyjnà Komendy

Nadbu˝aƒskiego Oddzia∏u Stra˝y Granicznej imienia

27 Wo∏yƒskiej Dywizji Armii Krajowej z siedzibà

w Che∏mie.

§ 1. 1. Tworzy si´ strze˝ony oÊrodek dla cudzoziemców w Bia∏ej Podlaskiej, województwo lubelskie,

zwany dalej „oÊrodkiem”.

———————

3. OÊrodek podlega Komendantowi Nadbu˝aƒskiego Oddzia∏u Stra˝y Granicznej imienia 27 Wo∏yƒskiej Dywizji Armii Krajowej z siedzibà w Che∏mie.

1) Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji kieruje dzia-

∏em administracji rzàdowej — sprawy wewn´trzne, na

podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Spraw Wewn´trznych

i Administracji (Dz. U. Nr 131, poz. 919 oraz z 2007 r. Nr 38,

poz. 245).

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2008 r.

Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji

W. Stasiak

1263

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1)

z dnia 17 wrzeÊnia 2007 r.

w sprawie szczegó∏owej organizacji centrów powiadamiania ratunkowego

Na podstawie art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 wrzeÊnia 2006 r. o Paƒstwowym Ratownictwie Medycznym

———————

(Dz. U. Nr 191, poz. 1410 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 590

i Nr 166, poz. 1172) zarzàdza si´, co nast´puje

1) Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — sprawy wewn´trzne, na podsta-

wie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji (Dz. U. Nr 131, poz. 919 oraz z 2007 r. Nr 38, poz. 245).

1261

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 14 wrzeÊnia 2007 r.

w sprawie zwalczania zarazy p∏ucnej byd∏a

Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia

11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz

zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69,

poz. 625, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje