Ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, Nr 123, poz. 849 i Nr 166, poz. 1172) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane przez zakłady opieki zdrowotnej oraz przez

osoby fizyczne wykonujące zawód medyczny lub przez grupową praktykę lekarską, grupową

praktykę pielęgniarek, położnych na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

”

;

2)

w art. 6 uchyla się ust. 2 i 3;

3)

art. 32g otrzymuje brzmienie

„

Art. 32g.

1.

Czas pracy pracowników zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem

art. 32i ust. 1, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 7 godzin

35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przeciętnie pięciodniowym

tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

Czas pracy pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych, w przyjętym okresie

rozliczeniowym, nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień

w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

3.

Czas pracy pracowników komórek organizacyjnych (zakładów, pracowni)

1)

radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej - stosujących w celach diagnostycznych

lub leczniczych źródła promieniowania jonizującego,

2)

fizykoterapii, patomorfologu, histopatologii, cytopatologii, cytodiagnostyki, medycyny

sądowej lub prosektoriów

- w zakresie określonym w ust. 5, nie może przekraczać 5 godzin na dobę i przeciętnie

25 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie

rozliczeniowym.

4.

Czas pracy pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu

z pacjentami, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 6 godzin na

dobę i przeciętnie 30 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy

w przyjętym okresie rozliczeniowym.

5.

Czas pracy, o którym mowa w ust. 3, stosuje się do pracowników na stanowiskach pracy

w

1)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): radiologii, radioterapii i medycyny

nuklearnej, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

stosowanie w celach diagnostycznych lub leczniczych źródeł promieniowania jonizującego,

a w szczególności: wykonujących badania lub zabiegi, asystujących lub wykonujących

czynności pomocnicze przy badaniach lub zabiegach, obsługujących urządzenia zawierające

źródła promieniowania lub wytwarzające promieniowanie jonizujące, lub wykonujących

czynności zawodowe bezpośrednio przy chorych leczonych za pomocą źródeł promieniotwórczych,

lub

b)

prowadzenie badań naukowych z zastosowaniem źródeł promieniowania jonizującego, lub

c)

dokonywanie pomiarów dozymetrycznych promieniowania jonizującego związanych z działalnością,

o której mowa w lit. a i b;

2)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach) fizykoterapeutycznych, jeżeli do

ich podstawowych obowiązków należy kontrolowanie techniki stosowanych zabiegów lub

samodzielne wykonywanie zabiegów;

3)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): patomorfologu, histopatologii,

cytopatologii i cytodiagnostyki, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

przygotowywanie preparatów lub

b)

wykonywanie badań histopatologicznych i cytologicznych;

4)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): patomorfologu, medycyny sądowej

oraz prosektoriach, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

wykonywanie sekcji zwłok lub

b)

wykonywanie badań patomorfologicznych i toksykologicznych, lub

c)

pomoc przy wykonywaniu sekcji zwłok oraz badań patomorfologicznych i toksykologicznych,

lub

d)

pobieranie narządów i tkanek ze zwłok.

6.

Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1-4, nie może przekraczać 3 miesięcy.

”

;

4)

uchyla się art. 32h;

5)

w art. 32i ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją, w stosunku do pracowników

zakładu opieki zdrowotnej mogą być stosowane rozkłady czasu pracy, w których dopuszczalne

jest przedłużenie wymiaru czasu pracy do 12 godzin na dobę, z zastrzeżeniem art. 32g

ust. 3 i 4. W rozkładach czas pracy pracowników, o których mowa w art. 32g ust. 1,

nie może przekraczać przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przyjętym okresie

rozliczeniowym, a w stosunku do pracowników, o których mowa w art. 32g ust. 2 - przeciętnie

40 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym.

2.

Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż miesiąc. W szczególnie

uzasadnionych przypadkach okres rozliczeniowy może być przedłużony, nie więcej jednak

niż do 4 miesięcy.

”

;

6)

art. 32j otrzymuje brzmienie

„

Art. 32j.

1.

Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny,

zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia

wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być zobowiązani do pełnienia

w tym zakładzie dyżuru medycznego.

2.

Czas pełnienia dyżuru, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do czasu pracy.

3.

Praca w ramach pełnienia dyżuru medycznego może być planowana również w zakresie,

w jakim przekraczać będzie 37 godzin 55 minut na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Do pracy w ramach pełnienia dyżuru nie stosuje się przepisów art. 151.

4.

Do wynagrodzenia za pracę w ramach pełnienia dyżuru medycznego stosuje się odpowiednio

przepisy art. 151Kodeksu pracy.

5.

Zasad wynagradzania, o których mowa w przepisach art. 151, nie stosuje się do lekarzy stażystów, których zasady wynagradzania określają odrębne

przepisy.

”

;

7)

po art. 32j dodaje się art. 32ja i 32jb w brzmieniu

„

Art. 32ja.

1.

Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny,

zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia

wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być, po wyrażeniu na to

zgody na piśmie, zobowiązani do pracy w zakładzie opieki zdrowotnej w wymiarze przekraczającym

przeciętnie 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym. Przepisu art. 151 § 3 Kodeksu pracy nie stosuje się.

2.

Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 4 miesiące.

3.

Pracodawca jest obowiązany prowadzić i przechowywać ewidencję czasu pracy pracowników,

o których mowa w ust. 1, oraz udostępniać ją organom właściwym do sprawowania nadzoru

i kontroli nad przestrzeganiem prawa pracy, które mogą, z powodów związanych z bezpieczeństwem

lub zdrowiem pracowników, a także w celu zapewnienia właściwego poziomu udzielania

świadczeń zdrowotnych, zakazać albo ograniczyć możliwość wydłużenia maksymalnego tygodniowego

wymiaru czasu pracy.

4.

Pracodawca nie może podejmować działań dyskryminujących wobec pracowników, którzy

nie wyrazili zgody, o której mowa w ust. 1.

5.

Pracodawca jest obowiązany dostarczać organom, o których mowa w ust. 3, na ich wniosek,

informacje o przypadkach, w których pracownicy wyrazili zgodę w celu wykonywania pracy

w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym,

o którym mowa w ust. 2.

6.

Pracownik może cofnąć zgodę na pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień

w przyjętym okresie rozliczeniowym, informując o tym pracodawcę na piśmie, z zachowaniem

miesięcznego okresu wypowiedzenia.

7.

Do wynagrodzenia za pracę w wymiarze przekraczającym przeciętnie 48 godzin na tydzień

w przyjętym okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio art. 151.

Art. 32jb.

1.

Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego

odpoczynku.

2.

Pracownikowi pełniącemu dyżur medyczny okres odpoczynku, o którym mowa w ust. 1, powinien

być udzielony bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru medycznego.

3.

Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

4.

W przypadku uzasadnionym organizacją pracy w zakładzie pracownikowi, o którym mowa

w art. 32j ust. 1, przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 24 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, udzielanego w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 14 dni.

”

;

8)

w art. 32k

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Za każdą godzinę pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych przysługuje

wynagrodzenie w wysokości 50% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego. 3. Godzinową

stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się, dzieląc kwotę miesięcznego wynagrodzenia

zasadniczego wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika przez liczbę godzin

pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W przypadku wezwania do zakładu opieki zdrowotnej zastosowanie mają przepisy dotyczące

dyżuru medycznego.

”

;

9)

art. 32l otrzymuje brzmienie

„

Art. 32l.

Pracownikom wykonującym zawód medyczny, zatrudnionym w systemie pracy zmianowej w

zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga całodobowych

świadczeń zdrowotnych, przysługuje dodatek w wysokości

1)

co najmniej 65% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z

art. 32k ust. 3, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej;

2)

co najmniej 45% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z

art. 32k ust. 3, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze dziennej w niedziele i

święta oraz dni wolne od pracy wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.

”

;

10)

w art. 32ł ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepis art. 32k ust. 3 stosuje się odpowiednio.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 94

a)

w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

zadania związane ze świadczeniami zdrowotnymi, wykonywanymi w ramach kształcenia studentów

studiów stacjonarnych w podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni medycznej lub

innej uczelni publicznej, w której prowadzone jest kształcenie na kierunkach medycznych

pod bezpośrednim nadzorem nauczycieli akademickich posiadających kwalifikacje do wykonywania

zawodu medycznego właściwego ze względu na treści kształcenia;

”

;

b)

w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

uczelni medycznej lub innej uczelni publicznej, będącej podmiotem, który utworzył

szpital kliniczny, w części dotyczącej jednostek organizacyjnych tej uczelni prowadzących

działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, dotacje, o których

mowa w ust. 1 pkt 1 i 7-11 - są udzielane z części, której dysponentem jest minister

właściwy do spraw zdrowia.

”

;

2)

w art. 96 w pkt 2

a)

lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1 - danych o liczbie studentów

studiów stacjonarnych, uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i nauczycieli

akademickich oraz o wskaźnikach kosztochłonności poszczególnych kierunków studiów

stacjonarnych i stacjonarnych studiów doktoranckich w poszczególnych dziedzinach nauki,

”

,

b)

po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu

„

aa)

w zakresie zadań, o których mowa w art. 94 ust. 1 pkt 8 - danych o liczbie studentów

studiów stacjonarnych, w ramach kształcenia których są wykonywane zadania związane

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych,

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane przez zakłady opieki zdrowotnej oraz przez

osoby fizyczne wykonujące zawód medyczny lub przez grupową praktykę lekarską, grupową

praktykę pielęgniarek, położnych na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

1.

Czas pracy pracowników zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem

art. 32i ust. 1, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 7 godzin

35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przeciętnie pięciodniowym

tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, z zastrzeżeniem ust. 2-4.

2.

Czas pracy pracowników technicznych, obsługi i gospodarczych, w przyjętym okresie

rozliczeniowym, nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin na tydzień

w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.

3.

Czas pracy pracowników komórek organizacyjnych (zakładów, pracowni)

1)

radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej - stosujących w celach diagnostycznych

lub leczniczych źródła promieniowania jonizującego,

2)

fizykoterapii, patomorfologu, histopatologii, cytopatologii, cytodiagnostyki, medycyny

sądowej lub prosektoriów

- w zakresie określonym w ust. 5, nie może przekraczać 5 godzin na dobę i przeciętnie

25 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie

rozliczeniowym.

4.

Czas pracy pracowników niewidomych zatrudnionych na stanowiskach wymagających kontaktu

z pacjentami, w przyjętym okresie rozliczeniowym, nie może przekraczać 6 godzin na

dobę i przeciętnie 30 godzin na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy

w przyjętym okresie rozliczeniowym.

5.

Czas pracy, o którym mowa w ust. 3, stosuje się do pracowników na stanowiskach pracy

w

1)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): radiologii, radioterapii i medycyny

nuklearnej, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

stosowanie w celach diagnostycznych lub leczniczych źródeł promieniowania jonizującego,

a w szczególności: wykonujących badania lub zabiegi, asystujących lub wykonujących

czynności pomocnicze przy badaniach lub zabiegach, obsługujących urządzenia zawierające

źródła promieniowania lub wytwarzające promieniowanie jonizujące, lub wykonujących

czynności zawodowe bezpośrednio przy chorych leczonych za pomocą źródeł promieniotwórczych,

lub

b)

prowadzenie badań naukowych z zastosowaniem źródeł promieniowania jonizującego, lub

c)

dokonywanie pomiarów dozymetrycznych promieniowania jonizującego związanych z działalnością,

o której mowa w lit. a i b;

2)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach) fizykoterapeutycznych, jeżeli do

ich podstawowych obowiązków należy kontrolowanie techniki stosowanych zabiegów lub

samodzielne wykonywanie zabiegów;

3)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): patomorfologu, histopatologii,

cytopatologii i cytodiagnostyki, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

przygotowywanie preparatów lub

b)

wykonywanie badań histopatologicznych i cytologicznych;

4)

komórkach organizacyjnych (zakładach, pracowniach): patomorfologu, medycyny sądowej

oraz prosektoriach, jeżeli do ich podstawowych obowiązków należy

a)

wykonywanie sekcji zwłok lub

b)

wykonywanie badań patomorfologicznych i toksykologicznych, lub

c)

pomoc przy wykonywaniu sekcji zwłok oraz badań patomorfologicznych i toksykologicznych,

lub

d)

pobieranie narządów i tkanek ze zwłok.

6.

Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1-4, nie może przekraczać 3 miesięcy.

1.

Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny,

zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia

wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być zobowiązani do pełnienia

w tym zakładzie dyżuru medycznego.

2.

Czas pełnienia dyżuru, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do czasu pracy.

3.

Praca w ramach pełnienia dyżuru medycznego może być planowana również w zakresie,

w jakim przekraczać będzie 37 godzin 55 minut na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym.

Do pracy w ramach pełnienia dyżuru nie stosuje się przepisów art. 151.

4.

Do wynagrodzenia za pracę w ramach pełnienia dyżuru medycznego stosuje się odpowiednio

przepisy art. 151Kodeksu pracy.

5.

Zasad wynagradzania, o których mowa w przepisach art. 151, nie stosuje się do lekarzy stażystów, których zasady wynagradzania określają odrębne

przepisy.

1.

Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny,

zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia

wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być, po wyrażeniu na to

zgody na piśmie, zobowiązani do pracy w zakładzie opieki zdrowotnej w wymiarze przekraczającym

przeciętnie 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym. Przepisu art. 151 § 3 Kodeksu pracy nie stosuje się.

2.

Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 4 miesiące.

3.

Pracodawca jest obowiązany prowadzić i przechowywać ewidencję czasu pracy pracowników,

o których mowa w ust. 1, oraz udostępniać ją organom właściwym do sprawowania nadzoru

i kontroli nad przestrzeganiem prawa pracy, które mogą, z powodów związanych z bezpieczeństwem

lub zdrowiem pracowników, a także w celu zapewnienia właściwego poziomu udzielania

świadczeń zdrowotnych, zakazać albo ograniczyć możliwość wydłużenia maksymalnego tygodniowego

wymiaru czasu pracy.

4.

Pracodawca nie może podejmować działań dyskryminujących wobec pracowników, którzy

nie wyrazili zgody, o której mowa w ust. 1.

5.

Pracodawca jest obowiązany dostarczać organom, o których mowa w ust. 3, na ich wniosek,

informacje o przypadkach, w których pracownicy wyrazili zgodę w celu wykonywania pracy

w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym,

o którym mowa w ust. 2.

6.

Pracownik może cofnąć zgodę na pracę w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień

w przyjętym okresie rozliczeniowym, informując o tym pracodawcę na piśmie, z zachowaniem

miesięcznego okresu wypowiedzenia.

7.

Do wynagrodzenia za pracę w wymiarze przekraczającym przeciętnie 48 godzin na tydzień

w przyjętym okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio art. 151.

1.

Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego

odpoczynku.

2.

Pracownikowi pełniącemu dyżur medyczny okres odpoczynku, o którym mowa w ust. 1, powinien

być udzielony bezpośrednio po zakończeniu pełnienia dyżuru medycznego.

3.

Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.

4.

W przypadku uzasadnionym organizacją pracy w zakładzie pracownikowi, o którym mowa

w art. 32j ust. 1, przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 24 godzin nieprzerwanego

odpoczynku, udzielanego w okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 14 dni.

Pracownikom wykonującym zawód medyczny, zatrudnionym w systemie pracy zmianowej w

zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga całodobowych

świadczeń zdrowotnych, przysługuje dodatek w wysokości

1)

co najmniej 65% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z

art. 32k ust. 3, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej;

2)

co najmniej 45% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, obliczanej zgodnie z

art. 32k ust. 3, za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze dziennej w niedziele i

święta oraz dni wolne od pracy wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.