Ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym

Ustawa określa zasady i tryb udziału Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym

Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej, w tym obowiązki organów dokonujących wpisów

oraz organów uprawnionych do dostępu do danych w zakresie wykorzystywania informacji

zawartych w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej poprzez

Krajowy System Informatyczny (KSI).

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

bezpośrednim dostępie - rozumie się przez to dostęp do danych wykorzystywanych poprzez

Krajowy System Informatyczny, realizowany w sposób bezpośredni przez organ wskazany

w ustawie;

2)

Centralnym Systemie Informacji Wizowej - rozumie się przez to Centralny Wizowy System

Informacyjny, o którym mowa w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia

Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS)

(Dz. Urz. UE L 213 z 15.06.2004, str. 5-7);

3)

centralnym organie technicznym KSI - rozumie się przez to Komendanta Głównego Policji;

4)

danych - rozumie się przez to dane SIS lub dane VIS;

5)

danych SIS - rozumie się przez to dane określone w art. 94 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia

14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej

Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych

granicach

(Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.), zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą”;

6)

danych VIS - rozumie się przez to dane przetwarzane w Systemie Informacji Wizowej,

określone w odrębnych przepisach wydanych przez organy Unii Europejskiej, dotyczących

funkcjonowania Systemu Informacji Wizowej;

7)

informacjach uzupełniających - rozumie się przez to wszelkie informacje, wymieniane

za pośrednictwem biur SIRENE między krajowymi a zagranicznymi organami uprawnionymi

do wykorzystywania danych SIS, niezbędne przy dokonywaniu wpisów do Systemu Informacyjnego

Schengen lub w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań, w przypadkach gdy

w wyniku przeglądania danych SIS odnaleziono osoby lub przedmioty, których dotyczą

wpisy;

8)

interfejsie krajowym - rozumie się przez to interfejs krajowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia

Wizowego Systemu Informacyjnego;

9)

jednostce centralnej Systemu Informacyjnego Schengen - rozumie się przez to jednostkę

centralną Systemu Informacyjnego Schengen, o której mowa w art. 92 ust. 3 Konwencji

Wykonawczej;

10)

kopii krajowej - rozumie się przez to kopię bazy danych SIS z jednostki centralnej

Systemu Informacyjnego Schengen;

11)

Krajowym Systemie Informatycznym - rozumie się przez to zespół współpracujących ze

sobą urządzeń, oprogramowania, procedur przetwarzania informacji, narzędzi programowych

zastosowanych w celu przetwarzania danych oraz infrastrukturę telekomunikacyjną, umożliwiające

organom administracji publicznej i organom wymiaru sprawiedliwości przekazywanie oraz

dostęp do danych gromadzonych w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji

Wizowej;

12)

module krajowym - rozumie się przez to polski krajowy moduł Systemu Informacyjnego

Schengen, o którym mowa w art. 92 ust. 2 Konwencji Wykonawczej;

13)

Państwie Członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Unii Europejskiej,

państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym nienależące do Unii Europejskiej lub państwo niebędące

stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego obywatele mogą korzystać

ze swobody przepływu osób na podstawie umów zawartych przez to państwo ze Wspólnotą

Europejską i jej państwami członkowskimi, z wyjątkiem państwa, wobec którego Rada

podjęła decyzję o niestosowaniu przepisów dorobku Schengen;

14)

pośrednim dostępie - rozumie się przez to dostęp do danych wykorzystywanych poprzez

Krajowy System Informatyczny, realizowany w sytuacjach wskazanych w ustawie za pośrednictwem

centralnego organu technicznego KSI albo organu wskazanego w art. 7 ust. 2;

15)

Systemie Informacyjnym Schengen - rozumie się przez to system informacyjny, o którym

mowa w art. 92 ust. 1-3 Konwencji Wykonawczej;

16)

Systemie Informacji Wizowej - rozumie się przez to system, o którym mowa w art. 1 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego

Systemu Informacyjnego;

17)

wpisie - rozumie się przez to czynności faktyczne skutkujące wprowadzeniem do Systemu

Informacyjnego Schengen lub Systemu Informacji Wizowej zestawu danych umożliwiających

właściwym organom identyfikację osoby lub przedmiotu oraz podjęcie wnioskowanego działania

w związku ze zidentyfikowaniem osoby lub przedmiotu;

18)

wykorzystywaniu danych - rozumie się przez to przetwarzanie danych będących danymi

osobowymi w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm., jak również jakiekolwiek operacje wykonywane na danych niebędących danymi osobowymi,

takie jak zbieranie, wpisywanie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie,

udostępnianie i usuwanie.

1.

Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego w celu

dokonywania wpisów danych SIS dotyczących

1)

osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich na wniosek państw

obcych przysługuje sądowi lub prokuraturze;

2)

osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania osoby ściganej

na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje sądowi lub prokuraturze;

3)

świadków lub osób wezwanych do stawienia się przed sądami w związku z postępowaniem

karnym w celu poniesienia odpowiedzialności za czyny, za które są ścigane, lub osób,

wobec których powinien zostać wykonany wyrok w sprawie karnej, lub osób wezwanych

do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności, dla ustalenia miejsca ich

pobytu przysługuje sądowi lub prokuraturze;

4)

cudzoziemców, o których mowa w art. 134a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170), przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

5)

osób zaginionych lub osób, które dla ich ochrony lub w celu zapobiegania stwarzanym

przez nie zagrożeniom powinny zostać oddane do właściwej placówki opiekuńczej lub

leczniczej, przysługuje Policji;

6)

osób zaginionych, których miejsce przebywania należy ustalić, przysługuje Policji;

7)

osób lub pojazdów, statków wodnych, statków powietrznych i kontenerów, wprowadzonych

w celu

a)

przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest ściganie przestępstw oraz

zapobieganie zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego, przysługuje Policji, organom

kontroli skarbowej lub Straży Granicznej,

b)

przeprowadzania kontroli, której celem jest ściganie przestępstw oraz zapobieganie

zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego, przysługuje Policji, organom kontroli skarbowej,

Straży Granicznej lub Służbie Celnej,

c)

przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest zapobieganie poważnym

zagrożeniom wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa, przysługuje Straży

Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru

Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego,

d)

przeprowadzania kontroli, której celem jest zapobieganie poważnym zagrożeniom wewnętrznego

i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa, przysługuje Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu

Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego;

8)

przedmiotów do celów ich zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym

lub postępowaniu karnym skarbowym przysługuje sądowi, prokuraturze, Policji, Straży

Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

organom kontroli skarbowej lub Służbie Celnej.

2.

W przypadku braku bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego spowodowanego

przyczynami niezależnymi od danego organu, organy wymienione w ust. 1 mogą dokonywać

wpisów danych SIS za pośrednictwem centralnego organu technicznego KSI.

1.

Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego w celu

wglądu do danych SIS dotyczących

1)

osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich na wniosek państw

obcych przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, organom

kontroli skarbowej, sądowi lub prokuraturze;

2)

osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania osoby ściganej

na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje Straży Granicznej, Policji,

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

Służbie Celnej, organom kontroli skarbowej, sądowi lub prokuraturze;

3)

świadków lub osób wezwanych do stawienia się przed sądami w związku z postępowaniem

karnym w celu poniesienia odpowiedzialności za czyny, za które są ścigane, lub osób,

wobec których powinien zostać wykonany wyrok w sprawie karnej, lub osób wezwanych

do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności, dla ustalenia miejsca ich

pobytu przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celnej, organom

kontroli skarbowej, sądowi lub prokuraturze;

4)

cudzoziemców, których dane zostały wpisane do Systemu Informacyjnego Schengen dla

celów odmowy wjazdu, o których mowa w art. 134a ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii

Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Agencji Wywiadu, Służbie Celnej, organom

kontroli skarbowej, sądowi, prokuraturze, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Służbie

Kontrwywiadu Wojskowego, wojewodzie, konsulowi lub ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych;

5)

osób zaginionych lub osób, które dla ich ochrony lub w celu zapobiegania stwarzanym

przez nie zagrożeniom powinny zostać oddane do właściwej placówki opiekuńczej lub

leczniczej, przysługuje Straży Granicznej, Służbie Celnej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, organom kontroli

skarbowej, sądowi lub prokuraturze;

6)

osób zaginionych, których miejsce przebywania należy ustalić, przysługuje Straży Granicznej,

Służbie Celnej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Żandarmerii Wojskowej;

7)

osób lub pojazdów, statków wodnych, statków powietrznych i kontenerów, wprowadzonych

w celu przeprowadzania niejawnego nadzorowania lub kontroli przysługuje Straży Granicznej,

Służbie Celnej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej,

Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, organom kontroli

skarbowej, sądowi lub prokuraturze;

8)

przedmiotów w celu ich zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym,

wskazanych w art. 100 ust. 3 Konwencji Wykonawczej, przysługuje Straży Granicznej,

Służbie Celnej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej,

Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, organom kontroli skarbowej, ministrowi właściwemu

do spraw wewnętrznych, sądowi lub prokuraturze;

9)

przedmiotów w celu ich zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym,

wskazanych w art. 100 ust. 3 lit. d i e Konwencji Wykonawczej, przysługuje wojewodzie,

konsulowi lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

10)

przedmiotów w celu ich zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym,

wskazanych w art. 100 ust. 3 lit. a, b i f Konwencji Wykonawczej, przysługuje Biuru

Ochrony Rządu, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie

Wywiadu Wojskowego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, organom jednostek wojskowych

Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Straży

Granicznej, organom kontroli skarbowej, Służbie Celnej lub wojewodzie mazowieckiemu.

2.

Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego w celu wglądu

do danych SIS dotyczących przedmiotów do celów ich zajęcia lub wykorzystania jako

dowód w postępowaniu karnym, wskazanych w art. 100 ust. 3 lit. a, b i f Konwencji

Wykonawczej, przysługuje organom samorządowym właściwym w sprawach rejestracji pojazdów.

3.

Uprawnienie do wglądu do danych SIS przysługuje organom określonym w ust. 1 pkt 10

i ust. 2 wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązku rejestracji pojazdów określonego

w art. 73 i 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm. w celu sprawdzenia, czy zgłoszone do rejestracji pojazdy nie zostały skradzione,

przywłaszczone lub utracone w inny sposób.

4.

Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku odnalezienia na skutek wglądu do

danych SIS osoby lub przedmiotu, których dotyczy wpis, są obowiązane do podjęcia wnioskowanych

we wpisie działań, o ile realizowane przez dany organ zadania umożliwiają im takie

działania, albo do bezzwłocznego przekazania osoby lub przedmiotu Policji.

5.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania

Policji osób lub przedmiotów odnalezionych na skutek wglądu do danych SIS, a także

związane z tym obowiązki Policji, uwzględniając sprawną i skuteczną realizację wnioskowanych

we wpisie działań wobec odnalezionych osób lub przedmiotów.

1.

Bezpośredni dostęp do Systemu Informacji Wizowej realizowany jest poprzez Krajowy

System Informatyczny w celu dokonywania, zmieniania lub usuwania wpisów danych VIS

przez Straż Graniczną, konsula, wojewodę, ministra właściwego do spraw zagranicznych,

Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców lub Policję.

2.

Organy określone w ust. 1 są obowiązane do

1)

wymiany krajowych danych VIS poprzez dokonywanie wpisów do Centralnego Systemu Informacji

Wizowej poprzez Krajowy System Informatyczny;

2)

zapewnienia, aby dokonywane przez dany organ wpisy danych VIS były zgodne z prawem,

a ponadto, aby te dane VIS były dokładne i aktualne;

3)

zapewnienia usuwania dokonanych przez dany organ wpisów danych VIS po upływie okresu,

na który wpisy te zostały wprowadzone;

4)

niezwłocznego informowania centralnego organu technicznego KSI o ujawnionych nieprawidłowościach

w związku z wykorzystaniem danych VIS poprzez Krajowy System Informatyczny;

5)

rozpatrywania wniosków Państw Członkowskich o uaktualnienie, uzupełnienie, skorygowanie

lub wykasowanie wprowadzonego przez dany organ wpisu danych VIS.

Bezpośredni dostęp do Systemu Informacji Wizowej realizowany poprzez Krajowy System

Informatyczny umożliwiający wgląd do danych VIS

1)

w celu rozpatrzenia wniosków wizowych oraz zbadania podjętych decyzji dotyczących

tych wniosków, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Wspólnych Instrukcji Konsularnych,

przysługuje Straży Granicznej, konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw

zagranicznych, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców lub Policji;

2)

w celu przeprowadzania konsultacji, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej,

przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

3)

w celach sprawozdawczych i statystycznych przysługuje Straży Granicznej, konsulowi,

wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Szefowi Urzędu do Spraw

Cudzoziemców lub Policji;

4)

w celu przeprowadzania kontroli wiz na granicach i na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, wyłącznie w celu potwierdzenia tożsamości osoby lub potwierdzenia autentyczności

wizy, przysługuje Straży Granicznej, Policji, Służbie Celnej lub Szefowi Urzędu do

Spraw Cudzoziemców;

5)

w celu weryfikacji dla ustalenia, czy warunki wjazdu i pobytu są spełnione, przysługuje

komendantowi wojewódzkiemu Policji, komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Policji,

komendantowi oddziału Straży Granicznej lub komendantowi placówki Straży Granicznej,

wojewodzie lub Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

6)

w celu określania odpowiedzialności Państwa Członkowskiego za rozpatrywanie wniosków

o nadanie statusu uchodźcy w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria

i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego, które jest odpowiedzialne za rozpatrzenie

wniosku o azyl złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela kraju trzeciego

(Dz. Urz. UE L 050 z 25.02.2003, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 6, str. 109), przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;

7)

w celu rozpatrywania wniosku o nadanie statusu uchodźcy przysługuje Szefowi Urzędu

do Spraw Cudzoziemców lub Radzie do Spraw Uchodźców.

1.

Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego w celu wglądu

do danych VIS przysługuje sądowi, prokuraturze, Policji, Straży Granicznej, Służbie

Celnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,

organom kontroli skarbowej, Biuru Ochrony Rządu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,

Żandarmerii Wojskowej lub Służbie Wywiadu Wojskowego, jeżeli

1)

dostęp jest konieczny w celu zapobiegania, wykrywania lub ścigania przestępstw wymienionych

w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.;

2)

jest to niezbędne w związku z określoną sprawą;

3)

istnieją uzasadnione powody do uznania, że wgląd do danych VIS ma istotne znaczenie

dla zapobiegania, wykrywania lub ścigania przestępstw, o których mowa w pkt 1.

2.

Pośredni dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany poprzez centralne punkty

dostępu, którymi są odpowiednio dla

1)

sądu, prokuratury, Policji - Komendant Główny Policji;

2)

Straży Granicznej - Komendant Główny Straży Granicznej;

3)

Służby Celnej - Szef Służby Celnej;

4)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

5)

Agencji Wywiadu - Szef Agencji Wywiadu;

6)

Centralnego Biura Antykorupcyjnego - Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego;

7)

organów kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej;

8)

Biura Ochrony Rządu - Szef Biura Ochrony Rządu;

9)

Służby Kontrwywiadu Wojskowego - Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego;

10)

Służby Wywiadu Wojskowego - Szef Służby Wywiadu Wojskowego;

11)

Żandarmerii Wojskowej - Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej.

1.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych sprawuje kontrolę nad tym, czy wykorzystywanie

danych nie narusza praw osób, których dane te dotyczą.

2.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych jest uprawniony do bezpośredniego dostępu

do Krajowego Systemu Informatycznego w celu sprawowania kontroli, o której mowa w

ust. 1.

3.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest sprawowana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, w przypadku, o którym mowa w art. 106

ust. 3 Konwencji Wykonawczej, jest organem uprawnionym do przekazania sprawy wspólnemu

organowi nadzorczemu wskazanemu w art. 115 ust. 1 Konwencji Wykonawczej, w celu uzyskania

jego opinii.

Centralny organ techniczny KSI, w zakresie wykorzystywania danych poprzez Krajowy

System Informatyczny, jest administratorem danych w rozumieniu art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.

Wykorzystywanie danych może następować bez wiedzy i zgody osób, których dane dotyczą,

oraz bez obowiązku ujawniania faktycznego celu zbierania danych.

W sprawie o naprawienie szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub

zaniechanie związane z wykorzystywaniem danych SIS organem reprezentującym Skarb Państwa

jest Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa.

W sprawie o naprawienie szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub

zaniechanie związane z wykorzystywaniem danych VIS organem reprezentującym Skarb Państwa

jest organ, w związku z działaniem lub zaniechaniem którego szkoda ta powstała, z

zastrzeżeniem art. 8 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417, z późn. zm..

Organy, o których mowa w rozdziale 2, obowiązane są, w zakresie swojego działania,

do współpracy z centralnym organem technicznym KSI w celu realizacji ich zadań związanych

z udziałem w Systemie Informacyjnym Schengen lub Systemie Informacji Wizowej, w tym

do przekazywania dokumentów oraz udzielania informacji.

Centralny organ techniczny KSI składa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych

raz w roku, w terminie do dnia 31 marca, sprawozdanie z funkcjonowania Krajowego Systemu

Informatycznego w poprzednim roku kalendarzowym.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad prawidłowością działania

Krajowego Systemu Informatycznego.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w celu wykonania nadzoru wynikającego z ust.

1, ma w szczególności prawo

1)

dostępu do wykazu zarejestrowanych przypadków, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt

10;

2)

sprawdzania, czy Krajowy System Informatyczny spełnia wymagania techniczne niezbędne

do udziału w Systemie Informacyjnym Schengen i Systemie Informacji Wizowej;

3)

sprawdzania, czy osoby mające dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego zostały

odpowiednio przeszkolone w zakresie bezpieczeństwa danych oraz zasad ich ochrony oraz

czy posiadają upoważnienie, o którym mowa w art. 25 ust. 2, a także czy wobec tych

osób przeprowadzono kontrolę bezpieczeństwa;

4)

sprawdzania prawidłowości opisu zadań i funkcji osób mających dostęp do Krajowego

Systemu Informatycznego;

5)

sprawdzania, czy jest zapewniona odpowiednia fizyczna ochrona Krajowego Systemu Informatycznego

przez organy mające do niego bezpośredni dostęp, w szczególności czy nie ma możliwości

dostępu osób nieuprawnionych do Krajowego Systemu Informatycznego.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego,

jest uprawniony do sprawdzenia gotowości do prawidłowej eksploatacji Krajowego Systemu

Informatycznego w ramach poszczególnych organów uprawnionych do bezpośredniego dostępu.

2.

W przypadku stwierdzenia braku gotowości do prawidłowej eksploatacji Krajowego Systemu

Informatycznego w ramach poszczególnych organów uprawnionych do bezpośredniego dostępu

minister właściwy do spraw wewnętrznych jest uprawniony do wstrzymania uruchomienia

Krajowego Systemu Informatycznego w ramach organu, w przypadku którego stwierdzono

nieprawidłowości.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego Systemu Informatycznego

lub jego zabezpieczenia w poszczególnych organach mających do niego bezpośredni dostęp

minister właściwy do spraw wewnętrznych jest uprawniony do zablokowania bezpośredniego

dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego dla organu, w przypadku którego stwierdzone

zostały te nieprawidłowości, do czasu ich usunięcia.

W celu wykonania zadań, o których mowa w art. 16-18, minister właściwy do spraw wewnętrznych

może

1)

żądać przedłożenia informacji w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;

2)

przeprowadzać, w godzinach urzędowania danego organu, oględziny urządzeń, nośników

oraz systemów informatycznych włączonych do Krajowego Systemu Informatycznego w ramach

danego organu;

3)

zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii;

4)

żądać zablokowania bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego do

czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego Systemu Informatycznego

minister właściwy do spraw wewnętrznych może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego

lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia

do uchybień i poinformowania tych osób, w określonym terminie, o wynikach tego postępowania

i podjętych działaniach.

1.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, techniczne

warunki, sposób i tryb dokonywania wpisów danych SIS, a także związane z tym obowiązki

uprawnionych organów oraz sposób i tryb aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych

SIS poprzez Krajowy System Informatyczny, mając na względzie prawidłowe wykonywanie

przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań wynikających z udziału w Systemie Informacyjnym

Schengen.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykorzystywania

Krajowego Systemu Informatycznego jako krajowego interfejsu Systemu Informacji Wizowej,

w tym sposób dokonywania, zmieniania i usuwania wpisów danych VIS, a także wglądu

do danych VIS, mając na względzie prawidłowe wykonanie przez Rzeczpospolitą Polską

zobowiązań wynikających z udziału w Systemie Informacji Wizowej.

1.

Organy uprawnione zgodnie z art. 3 ust. 2 do dokonania wpisu danych SIS za pośrednictwem

centralnego organu technicznego KSI kierują wniosek o dokonanie wnioskowanego wpisu

danych SIS na wypełnionej karcie wpisu. Centralny organ techniczny KSI niezwłocznie

dokonuje wpisu danych SIS, informując o tym organ, który wystąpił z takim wnioskiem,

albo informuje organ o braku możliwości dokonania danego wpisu danych SIS oraz jego

przyczynach.

2.

Organy wskazane w art. 4 ust. 2 kierują zapytanie o dane SIS, do których mają dostęp

pośredni, do centralnego organu technicznego KSI na wypełnionej karcie zapytania.

Centralny organ techniczny KSI przekazuje niezwłocznie odpowiednie dane SIS organowi

składającemu zapytanie.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty

wpisu, o której mowa w ust. 1, oraz wzór karty zapytania, o której mowa w ust. 2,

a także sposób ich wypełnienia, uwzględniając zakres uprawnień organów do wykorzystywania

danych SIS.

1.

W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu danych SIS, że zawarte we

wpisie dane SIS są nieprawidłowe, organ ten niezwłocznie dokonuje niezbędnej modyfikacji

tych danych, zawiadamiając jednocześnie o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.

2.

W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu danych SIS, że upłynął okres

konieczny do osiągnięcia celów, dla których wpis został dokonany albo brak jest podstaw

prawnych do dalszego przechowywania tych danych, organ ten usuwa dane SIS, zawiadamiając

jednocześnie o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.

3.

Centralny organ techniczny KSI informuje organy, które zgłosiły zapytanie o dane SIS,

o dokonanej modyfikacji danych SIS.

4.

Organy, o których mowa w art. 3 i 4, w przypadku stwierdzenia, że wykorzystywane przez

te organy dane SIS są nieprawidłowe, niezwłocznie informują o tym Biuro SIRENE w celu

weryfikacji prawidłowości tych danych SIS.

Organ uprawniony do wykorzystywania danych poprzez Krajowy System Informatyczny jest

obowiązany stosować odpowiednie procedury kontrolne wskazujące działania podejmowane

w ramach danego organu mające na celu zapewnienie zgodności wykorzystywania danych

z obowiązującymi przepisami.

1.

Organ uprawniony do wykorzystywania danych poprzez Krajowy System Informatyczny jest

obowiązany do przeszkolenia z zakresu bezpieczeństwa i ochrony danych wszystkich osób

mających dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego.

2.

Odbycie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, jest warunkiem otrzymania upoważnienia

do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego oraz wykorzystywania danych.

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Generalnego Inspektora

Ochrony Danych Osobowych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania

szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i ochrony danych wykorzystywanych poprzez Krajowy

System Informatyczny oraz kwalifikacje osób uprawnionych do przeprowadzania tych szkoleń,

uwzględniając konieczność zapewnienia ochrony danych.

4.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb dostępu

do Krajowego Systemu Informatycznego, sposób przydzielania osobom upoważnionym do

dostępu osobistych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika, a także wzór upoważnienia

do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego oraz wykorzystywania danych, uwzględniając

prawidłową realizację przez Rzeczpospolitą Polską obowiązków wynikających z udziału

w Systemie Informacyjnym Schengen.

1.

Organem odpowiedzialnym za moduł krajowy jest centralny organ techniczny KSI.

2.

Do zadań centralnego organu technicznego KSI należy

1)

utworzenie, uruchomienie, eksploatacja techniczna oraz utrzymanie Krajowego Systemu

Informatycznego;

2)

zapewnienie sprawnego działania i bezpieczeństwa Systemu Informacyjnego Schengen w

ramach modułu krajowego.

1.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1, centralny organ techniczny

KSI jest w szczególności obowiązany do

1)

przestrzegania obowiązujących protokołów i procedur technicznych w celu zapewnienia

kompatybilności Krajowego Systemu Informatycznego z jednostką centralną Systemu Informacyjnego

Schengen oraz Centralnym Systemem Informacji Wizowej;

2)

zapewnienia, aby dane SIS przechowywane w kopii krajowej były, dzięki automatycznym

aktualizacjom, identyczne i spójne z danymi przechowywanymi w jednostce centralnej

Systemu Informacyjnego Schengen;

3)

zapewnienia bezpieczeństwa Krajowego Systemu Informatycznego, w szczególności poprzez

sporządzenie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej;

4)

sprawdzania, czy organy, które wykorzystują dane poprzez Krajowy System Informatyczny,

mają prawo dostępu do danych;

5)

umożliwienia organom, o których mowa w art. 5-7, wykorzystywania danych VIS poprzez

Krajowy System Informatyczny oraz udzielania tym organom niezbędnych informacji do

prawidłowego wykonywania przez te organy zadań w zakresie uczestnictwa w Systemie

Informacji Wizowej;

6)

przekazywania Komisji Europejskiej listy organów, o których mowa w art. 5-7;

7)

współpracy z Krajowym Oddziałem Europolu w zakresie udzielenia zgody na dostęp Europejskiego

Biura Policji Europol do danych VIS;

8)

zapobiegania dostępowi osób nieuprawnionych do Krajowego Systemu Informatycznego;

9)

zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników

informatycznych wykorzystywanych w Krajowym Systemie Informatycznym;

10)

zapewnienia rejestrowania wszystkich przypadków, w których uzyskano dostęp do danych

lub wykorzystano dane w inny sposób poprzez Krajowy System Informatyczny;

11)

zapewnienia fizycznej ochrony danych wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny;

12)

zapobiegania wykorzystywaniu systemów informatycznego przetwarzania danych przez osoby

nieuprawnione korzystające ze sprzętu do przekazywania danych;

13)

zapewnienia możliwości późniejszej weryfikacji i stwierdzenia, które dane zostały

wprowadzone poprzez Krajowy System Informatyczny oraz kiedy, przez kogo i w jakim

celu dane te zostały wykorzystane;

14)

zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych

podczas transferu tych danych lub podczas przemieszczania nośników informatycznych

w ramach Krajowego Systemu Informatycznego, w szczególności poprzez zastosowanie odpowiednich

technik szyfrowania;

15)

zapewnienia, aby osoby uprawnione do korzystania z systemu informatycznego przetwarzania

danych miały dostęp wyłącznie do danych objętych posiadanym przez te osoby upoważnieniem,

poprzez przydzielenie im osobistych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika

oraz poufny tryb dostępu.

2.

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2, centralny organ techniczny

KSI jest w szczególności obowiązany do

1)

umożliwienia organom, o których mowa w art. 3 i 4, wykorzystywania danych SIS poprzez

Krajowy System Informatyczny;

2)

udzielania informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania zadań przez organy,

o których mowa w art. 3 i 4;

3)

współdziałania z organami, które są uprawnione do dokonywania wpisów danych SIS poprzez

Krajowy System Informatyczny, w celu zapewnienia, aby wpisy danych SIS byty zgodne

z prawem oraz aby były one dokładne i aktualne;

4)

sprawdzania, czy organy, które wykorzystują dane SIS poprzez Krajowy System Informatyczny,

mają prawo dostępu do danych SIS;

5)

sprawdzenia skuteczności środków mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa danych

SIS wykorzystywanych poprzez Krajowy System Informatyczny;

6)

zapewnienia usuwania danych SIS wprowadzonych poprzez Krajowy System Informatyczny

po upływie okresu, na który wpisy te zostały wprowadzone;

7)

sprawdzenia zasadności przedłużenia okresu przechowywania danych SIS wprowadzonych

poprzez Krajowy System Informatyczny;

8)

przekazywania organowi zarządzającemu jednostką centralną Systemu Informacyjnego Schengen

wykazu organów, o których mowa w art. 3 i 4;

9)

zapobiegania nieuprawnionemu wykorzystywaniu danych SIS.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy

sposób rejestrowania przypadków, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 10, mając na

względzie bezpieczeństwo i ochronę danych wykorzystywanych poprzez Krajowy System

Informatyczny.

1.

Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

innych państw obszaru Schengen i może być wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo

wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc

od dnia każdego wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen.

1.

Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego,

jest obowiązany poinformować ministra właściwego do spraw wewnętrznych o gotowości

Krajowego Systemu Informatycznego do uruchomienia.

2.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu informacji, o której mowa w

ust. 1, przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny

wymogów określonych w art. 92 ust. 2 Konwencji Wykonawczej.

3.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych

przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI pisemną opinię w zakresie spełnienia

przez Krajowy System Informatyczny wymogów określonych w art. 92 ust. 2 Konwencji

Wykonawczej, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym

przekazuje centralnemu organowi technicznemu KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej.

1.

Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego Systemu Informatycznego,

jest obowiązany do wystąpienia do Generalnego

Inspektora Ochrony Danych Osobowych z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli w zakresie

spełniania przez Krajowy System Informatyczny wymogów określonych w art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać opis środków technicznych i organizacyjnych

określonych w art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz informację o sposobie wypełnienia warunków technicznych i organizacyjnych, określonych

w przepisach, wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy.

3.

Centralny organ techniczny KSI obowiązany jest współpracować z Generalnym Inspektorem

Ochrony Danych Osobowych w celu przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1,

w szczególności udzielać informacji i wyjaśnień.

4.

W celu wykonania zadań, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Ochrony Danych

Osobowych, zastępca Generalnego Inspektora lub upoważnieni przez niego pracownicy

Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, mają prawo

1)

wstępu, w godzinach od 6

2)

żądać złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz wzywać i przesłuchiwać osoby w

zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;

3)

wglądu do wszelkich dokumentów i wszelkich danych mających bezpośredni związek z przedmiotem

kontroli oraz sporządzania ich kopii;

4)

przeprowadzania oględzin poszczególnych elementów Krajowego Systemu Informatycznego,

w tym urządzeń, oprogramowania, procedur przetwarzania informacji;

5)

zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii.

5.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po przeprowadzeniu kontroli, o której

mowa w ust. 1, przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI pisemną opinię w

zakresie spełnienia przez Krajowy System Informatyczny wymogów określonych w art. 36-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, a także w przepisach wydanych na podstawie art. 39a tej ustawy, a w przypadku stwierdzenia

nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym przekazuje centralnemu organowi

technicznemu KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej.

1.

W przypadku przedstawienia przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Generalnego

Inspektora Ochrony Danych Osobowych zaleceń pokontrolnych, centralny organ techniczny

KSI ma prawo zgłoszenia na piśmie umotywowanych zastrzeżeń co do przekazanych zaleceń

pokontrolnych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych.

2.

W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, odpowiednio minister właściwy

do spraw wewnętrznych lub Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych może

1)

uznać zgłoszone zastrzeżenia za niezasadne i podtrzymać zalecenia pokontrolne;

2)

uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w części, a w pozostałym zakresie podtrzymać zalecenia

pokontrolne;

3)

uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w całości i wydać pozytywną opinię.

1.

Wizę pobytową wydaje się jako wizę jednolitą lub krajową.

2.

Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw

obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres

nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego

wjazdu na to terytorium.

3.

Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający

łącznie roku w okresie ważności wizy.

4.

Wiza pobytowa krajowa może być wydana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art.

26 pkt 4 lit. b i d-j oraz r. jeżeli okoliczności tego pobytu wymagają, aby trwał

on dłużej niż 3 miesiące.

5.

Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej krajowej ustala się w granicach określonych

w ust. 3 i 4 odpowiednio do celu wskazanego przez cudzoziemca.

6.

Okres ważności wizy pobytowej może wynosić do 5 lat.

W przypadku niezgłoszenia przez centralny organ techniczny KSI zastrzeżeń, jak również

w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez odpowiednio ministra właściwego do spraw

wewnętrznych lub Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, centralny organ

techniczny KSI obowiązany jest wykonać zalecenia pokontrolne, a następnie wystąpić

z wnioskiem do organu, który przedstawił zalecenia pokontrolne, o przeprowadzenie

kontroli, o której mowa w art. 29 ust. 2 lub art. 30 ust. 1.

Uruchomienie Krajowego Systemu Informatycznego może nastąpić pod warunkiem uzyskania

pozytywnych opinii, o których mowa w art. 29 ust. 3, art. 30 ust. 5 lub w art. 31

ust. 2 pkt 3.

W przypadku dokonywania jakichkolwiek zmian w Krajowym Systemie Informatycznym po

jego uruchomieniu centralny organ techniczny KSI jest obowiązany przed wdrożeniem

tych zmian do uzyskania opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Generalnego

Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w zakresie i w trybie określonym w art. 29-32.

1.

W ramach struktury Komendy Głównej Policji tworzy się wyodrębnione organizacyjnie

Biuro SIRENE, zapewniające w szczególności wymianę informacji uzupełniających w trybie

i zgodnie z zasadami określonymi w Załączniku Nr 1 do Decyzji Komisji 2006/758/WE z dnia 22 września 2006 r. w sprawie zmiany podręcznika

SIRENE

(Dz. Urz. WE L 317 z 16.11.2006, str. 41).

2.

Biuro SIRENE, w celu realizacji zadań, posiada bezpośredni dostęp do Krajowego Systemu

Informatycznego.

Szefa Biura SIRENE powołuje i odwołuje Komendant Główny Policji po uzyskaniu zgody

ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

1.

Organy, o których mowa w rozdziale 2, są obowiązane, w zakresie swojego działania,

do współpracy z Biurem SIRENE w celu realizacji jego zadań związanych z udziałem w

Systemie Informacyjnym Schengen, w tym do wymiany informacji uzupełniających.

2.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności bezzwłocznego przekazywania

do Biura SIRENE, w związku z dokonaniem poprzez Krajowy System Informatyczny wpisu

danych SIS, kopii decyzji będących podstawą wpisu danych SIS do celów odmowy wjazdu

dotyczących cudzoziemców będących członkami rodzin obywateli UE w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich

Unii Europejskiej i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818).

W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, Nr 57, poz. 390, Nr 120, poz. 818 i Nr 140, poz. 981) w art. 1 w ust. 2 uchyla się pkt 11.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm. w art. 43 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu

„

2b)

przetwarzanych przez właściwe organy na potrzeby udziału Rzeczypospolitej Polskiej

w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej,

”

.

W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji

kryminalnych oraz o Krajowym Systemie Informatycznym

(Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1585 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza się następujące zmiany

1)

tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji

kryminalnych”;

2)

w art. 4 uchyla się pkt 8;

3)

uchyla się rozdział 4a;

4)

uchyla się art. 40a i 40b.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

art. 93, art. 94, art. 96, art. 100, rozdziałów 9 i 10, art. 124 pkt 1 lit. g oraz

pkt 2 i 4, art. 125 ust. 1 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 124 pkt 1 lit. g, art.

126 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 2, art. 127, art. 128 ust. 2, art. 131-134a, które

mają zastosowanie do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin,

”

;

2)

w art. 4

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

wiza - zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość

w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą

Polską lub organ państw obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium

i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych;

”

,

b)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5d w brzmieniu

„

5a)

wiza jednolita - wiza, o której mowa w art. 10 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia

14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej

Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych

granicach

(Dz. Urz. UE L 239 z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.);

5b)

wiza krajowa - wiza uprawniająca do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim;

5c)

centralny organ wizowy - organ odpowiedzialny za przeprowadzenie konsultacji, w tym

konsultacji elektronicznych, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach;

5d)

państwa obszaru Schengen - państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;

”

;

3)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

1.

Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

innych państw obszaru Schengen i może być wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo

wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 5 dni, licząc

od dnia każdego wjazdu na terytorium państw obszaru Schengen.

”

;

4)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

1.

Wizę pobytową wydaje się jako wizę jednolitą lub krajową.

2.

Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw

obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres

nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego

wjazdu na to terytorium.

3.

Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający

łącznie roku w okresie ważności wizy.

4.

Wiza pobytowa krajowa może być wydana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art.

26 pkt 4 lit. b i d-j oraz r. jeżeli okoliczności tego pobytu wymagają, aby trwał

on dłużej niż 3 miesiące.

5.

Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej krajowej ustala się w granicach określonych

w ust. 3 i 4 odpowiednio do celu wskazanego przez cudzoziemca.

6.

Okres ważności wizy pobytowej może wynosić do 5 lat.

”

;

5)

w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wiza pobytowa krajowa w celu wykonywania pracy może być wydana cudzoziemcowi, który

przedstawi przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi

wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.

”

;

6)

w art. 33 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Cudzoziemcowi może być wydana wiza pobytowa krajowa, choćby zachodziły okoliczności,

o których mowa w art. 42, jeżeli

”

;

7)

w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wizę pobytową krajową wydaje się małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek jego przedstawiciela ustawowego, który przebywa

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy.

”

;

8)

w art. 35 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydaje się jako wizę krajową.

”

;

9)

w art. 42 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy krajowej, jeżeli

”

,

10)

po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu

„

Art. 42a.

Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy pobytowej jednolitej, jeżeli jego dane znajdują

się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest niepożądany, lub w przypadku gdy cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu, o

których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a, c, d i e rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących

przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1).

”

;

11)

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni

przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej

14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej.

”

;

12)

po art. 45 dodaje się art. 45a i 45b w brzmieniu

„

Art. 45a.

1.

Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na

podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny

organ wizowy.

2.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie

wizy jednolitej

1)

w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla

misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z

22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z

a)

Komendantem Głównym Straży Granicznej,

b)

Komendantem Głównym Policji,

c)

Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

d)

Szefem Agencji Wywiadu,

e)

ministrem właściwym do spraw zagranicznych;

2)

w przypadkach określonych w załączniku 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych z centralnymi

organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.

3.

Jeżeli wydanie wizy jednolitej przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen

wymaga zgody centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do

Spraw Cudzoziemców działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia

zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.

4.

Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania

wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej.

Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.

5.

Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie

zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych

przypadkach do 80 dni, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.

6.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy

jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku

w tej sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania

opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej, o którym mowa w ust. 5.

7.

Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie

zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się

za wyrażenie zgody.

8.

W przypadku gdy brak zgody na wydanie wizy jednolitej wynika ze stanowiska centralnego

organu wizowego innego państwa obszaru Schengen, konsul może wydać cudzoziemcowi wizę

jednolitą upoważniającą tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 45b.

1.

Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu

do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7.

2.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest obowiązany przekazać informacje, czy wobec

cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7, w terminie

10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie.

”

;

13)

w art. 46

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wizę pobytową krajową w celu wykonywania pracy wydaje lub odmawia jej wydania konsul

właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.

”

,

b)

uchyla się ust. 7a i 7b;

14)

w art. 48 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Wizę krajową unieważnia się, jeżeli

”

;

15)

w art. 52 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych szefom i członkom personelu misji dyplomatycznych,

kierownikom urzędów konsularnych i członkom personelu konsularnego państw obcych oraz

innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych

zwyczajów międzynarodowych, i wzór wizy krajowej, uwzględniając jej typy, o których

mowa w art. 26, a także zakres danych, które powinny być w niej zawarte, określony

w art. 25 ust. 1-4;

”

;

16)

w art. 57

a)

w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;

”

,

b)

po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu

„

5a.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, można udzielić zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów

humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu

państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.

”

;

17)

w art. 62

a)

po ust. 7a dodaje się ust. 7b w brzmieniu

„

7b.

W przypadku, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2a, gdy zachodzą okoliczności, o których

mowa w art. 57 ust. 5a, wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.

”

,

b)

po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu

„

8a.

Wojewoda jest obowiązany ustalić, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia zezwolenia

na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku gdy państwo obszaru Schengen zasięga

opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach.

”

,

c)

w ust. 9 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji,

o

a)

udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku, o którym mowa

w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach,

b)

braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku,

o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach.

”

;

18)

art. 66 otrzymuje brzmienie

„

Art. 66.

1.

Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli

1)

nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;

2)

jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest niepożądany;

3)

jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;

4)

wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa

i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem

polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o

udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie

się;

6)

w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się

a)

złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe

lub fałszywe informacje,

b)

zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub

przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;

7)

nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można udzielić zezwolenia na osiedlenie

się tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych

lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które

dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.

”

;

19)

w art. 71b

a)

po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu

„

6a.

W przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3, gdy zachodzą okoliczności, o których

mowa w art. 66 ust. 2, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego

WE wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.

”

,

b)

dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu

„

9.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda

informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego

Policji, o wydaniu zezwolenia na osiedlenie się.

10.

W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda

informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego

Policji, o braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się.

”

;

20)

w art. 88 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, jeżeli

cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy pobytowej

krótkoterminowej lub w ruchu bezwizowym;

”

;

21)

w art. 128 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem

a)

w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe na karę

grzywny lub karę pozbawienia wolności poniżej jednego roku,

b)

w innym państwie niż państwo obszaru Schengen za przestępstwo stanowiące zbrodnię

pospolitą również w rozumieniu prawa polskiego,

c)

w państwie obszaru Schengen za przestępstwo na karę pozbawienia wolności powyżej jednego

roku;

”

;

22)

w art. 131

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Cudzoziemiec może złożyć wniosek o

1)

udzielenie informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego

Schengen;

2)

sprostowanie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym

Schengen, jeżeli stwierdzi, że nie są prawdziwe;

3)

wykreślenie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym

Schengen, jeżeli zostały tam umieszczone w wyniku błędu.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Wniosek w sprawie danych zawartych w Systemie Informacyjnym Schengen może dotyczyć

tylko danych wpisanych przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W postępowaniu wszczętym wskutek złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu

do Spraw Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych

osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego Schengen.

”

;

23)

w art. 131a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do przeglądania dokumentów dotyczących wpisu danych

cudzoziemca do Systemu Informacyjnego Schengen dokonanego przez Szefa Urzędu do Spraw

Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.

”

;

24)

po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu

„

Art. 134a.

Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane

w wykazie na podstawie

1)

art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem danych cudzoziemca, który otrzymał decyzję

o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

art. 128 ust. 1 pkt 3 i 6,

3)

art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818)

- są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen na okres przechowywania ich w

wykazie.

”

;

25)

w art. 143 w ust. 1

a)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

przekazywanie właściwym organom innych państw obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta

Głównego Policji, informacji dotyczących podstawy prawnej i faktycznej wpisu do celów

określonych w art. 25 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia

14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej

Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych

granicach;

”

,

b)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

wykonywanie funkcji polskiego centralnego organu wizowego;

”

.

W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych

ustaw

(Dz. U. Nr 158, poz. 1122) w art. 7 uchyla się ust. 1.

Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy pobytowej jednolitej, jeżeli jego dane znajdują

się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

jest niepożądany, lub w przypadku gdy cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu, o

których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a, c, d i e rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących

przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)

(Dz. Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1).

Centralny organ techniczny KSI jest obowiązany do utworzenia oraz uruchomienia Krajowego

Systemu Informatycznego w terminie do dnia 1 września 2007 r.

Osoby mające dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego po dniu 1 czerwca 2008 r.

muszą być przeszkolone w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art.

25 ust. 3, przez osoby posiadające kwalifikacje określone w tych przepisach.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy,

o której mowa w art. 41, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych

na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 41, jednakże nie dłużej

niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na

podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen

z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki

Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli

na wspólnych granicach wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny

organ wizowy.

2.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie

wizy jednolitej

1)

w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla

misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z

22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z

a)

Komendantem Głównym Straży Granicznej,

b)

Komendantem Głównym Policji,

c)

Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

d)

Szefem Agencji Wywiadu,

e)

ministrem właściwym do spraw zagranicznych;

2)

w przypadkach określonych w załączniku 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych z centralnymi

organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.

3.

Jeżeli wydanie wizy jednolitej przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen

wymaga zgody centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do

Spraw Cudzoziemców działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia

zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.

4.

Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania

wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej.

Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.

5.

Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie

zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych

przypadkach do 80 dni, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.

6.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy

jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku

w tej sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania

opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej, o którym mowa w ust. 5.

7.

Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie

zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się

za wyrażenie zgody.

8.

W przypadku gdy brak zgody na wydanie wizy jednolitej wynika ze stanowiska centralnego

organu wizowego innego państwa obszaru Schengen, konsul może wydać cudzoziemcowi wizę

jednolitą upoważniającą tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.

Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu

do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca

zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7.

2.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest obowiązany przekazać informacje, czy wobec

cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7, w terminie

10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że

1)

art. 5-7, art. 13 oraz art. 27 ust. 1 pkt 5-7 stosuje się zgodnie z określoną przez

Komisję Europejską datą rozpoczęcia funkcjonowania Systemu Informacji Wizowej w Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

art. 3 ust. 1 pkt 6 i art. 4 ust. 1 pkt 6 wchodzą w życie z dniem określonym w decyzji

Rady, zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu

Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

(Dz. Urz. UE L 381 z 28.12.2006, str. 4);

3)

art. 41 wchodzi w życie z dniem określonym w decyzji Rady, zgodnie z art. 3 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki

Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki

Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki

Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej z

dnia 16 kwietnia 2003 r.

(Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864).

1.

Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli

1)

nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;

2)

jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest niepożądany;

3)

jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;

4)

wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa

i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;

5)

podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem

polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o

udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie

się;

6)

w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się

a)

złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe

lub fałszywe informacje,

b)

zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub

przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;

7)

nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można udzielić zezwolenia na osiedlenie

się tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych

lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które

dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.

Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,

państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane

w wykazie na podstawie

1)

art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem danych cudzoziemca, który otrzymał decyzję

o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

art. 128 ust. 1 pkt 3 i 6,

3)

art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej

i członków ich rodzin

(Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818)

- są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen na okres przechowywania ich w

wykazie.