Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów

§ 1. Rad rodziców nie tworzy si´ w nast´pujàcych

rodzajach szkó∏ i placówek publicznych prowadzonych

przez jednostki samorzàdu terytorialnego i ministrów

5) szko∏y przy zak∏adach karnych;

1) szko∏y dla doros∏ych;

2) szko∏y policealne dla m∏odzie˝y;

4) szko∏y przy zak∏adach poprawczych i schroniskach

dla nieletnich;

6) szkolne schroniska m∏odzie˝owe;

7) placówki kszta∏cenia ustawicznego, placówki

kszta∏cenia praktycznego oraz oÊrodki dokszta∏cania i doskonalenia zawodowego;

———————

8) poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym

poradnie specjalistyczne;

cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1

ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia

18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,

poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788,

Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400

i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208,

poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273,

Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791 i Nr 120, poz. 818.

9) m∏odzie˝owe oÊrodki wychowawcze i m∏odzie˝owe oÊrodki socjoterapii;

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra-

10) bursy i domy wczasów dzieci´cych;

11) biblioteki pedagogiczne.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 wrzeÊnia 2007 r.

Minister Edukacji Narodowej: R. Legutko

1102

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 28 sierpnia 2007 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie standardów wymagaƒ b´dàcych podstawà przeprowadzania

sprawdzianów i egzaminów

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia

7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 sierpnia 2001 r. w sprawie standardów

wymagaƒ b´dàcych podstawà przeprowadzania

———————

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra-

cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1

ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia

18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,

poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,

poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,

poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532

i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80,

poz. 542, Nr 115, poz. 791 i Nr 120, poz. 818.

sprawdzianów i egzaminów (Dz. U. Nr 92, poz. 1020

oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 846) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia otrzymuje

brzmienie okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego

rozporzàdzenia;

2) w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia

a) uchyla si´ standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego

dla przedmiotu „J´zyki obce klasyczne i kultura

antyczna”;

b) po standardzie wymagaƒ b´dàcym podstawà

przeprowadzania egzaminu maturalnego dla

przedmiotu „J´zyk obcy nowo˝ytny dla osób

nies∏yszàcych” dodaje si´ standard wymagaƒ

b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu

maturalnego dla przedmiotu „J´zyk ∏aciƒski

i kultura antyczna” w brzmieniu

„J¢ZYK ¸ACI¡SKI I KULTURA ANTYCZNA

I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE

Zdajàcy zna i rozumie

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1. Gramatyk´ j´zyka ∏aciƒskiego

W ZAKRESIE MORFOLOGII

1) rzeczownik: regularne formy fleksyjne rzeczowni- jak na poziomie podstawowym oraz

ków deklinacji 1.—5.,

1) rzeczownik

2) przymiotnik

a) nieregularnoÊci w odmianie rzeczowników: „fia) formy fleksyjne przymiotników deklinacji 1.—3.,

lius”, „deus”, „vis”, „domus”, „Iuppiter”,

b) stopniowanie regularne i nieregularne przyb) równozg∏oskowe nazwy rzek i miejscowoÊci

miotników,

z nominativus singularis na -is,

3) zaimek: formy fleksyjne i zasady u˝ycia zaimków: 2) przymiotnik: stopniowanie opisowe przymiotnika,

osobowych, dzier˝awczych, wskazujàcych, okreÊ- 3) zaimek: formy fleksyjne i zasady u˝ycia zaimków

lajàcych, wzgl´dnych, pytajnych, zwrotnych,

nieokreÊlonych oraz przymiotników zaimkowych,

4) liczebnik: liczebniki g∏ówne i porzàdkowe od 1 4) liczebnik: liczebniki g∏ówne i porzàdkowe od 20 do

do 20 oraz okreÊlenia s∏owne: sto, tysiàc,

1000,

5) przys∏ówek: zasady tworzenia przys∏ówków od 5) przys∏ówek: zasady regularnego i nieregularnego

przymiotników deklinacji 1.—3.,

stopniowania przys∏ówków,

6) czasownik

6) czasownik

a) formy podstawowe czasowników,

a) czasowniki nieregularne: „volo”, „nolo”, „mab) strona czynna i bierna czasowników we wszystlo”; „fero”; „fio”; „odi”, „memini”, „coepi”,

kich czasach w indikatiwie i koniunktiwie,

b) verba deponentia i semideponentia,

c) infinitivus activi i passivi praesentis, perfecti,

c) verba defectiva,

futuri,

d) imperativus praesentis passivi,

d) imperativus praesentis activi,

e) supinum,

e) participia: praesentis activi, perfecti passivi, fuf) inne funkcje koniunktiwu,

turi activi, futuri passivi (gerundivum),

f) gerundium,

g) czasownik „sum” i z∏o˝enia,

h) coniunctivus iussivus i hortativus,

W ZAKRESIE SK¸ADNI

7) cz´Êci zdania (cz∏ony syntaktyczne): podmiot,

orzeczenie (proste i z∏o˝one), dope∏nienie, przydawka, okolicznik,

8) zwiàzki sk∏adniowe w zdaniu: zwiàzek zgody, zwiàzek rekcji, zwiàzek przynale˝noÊci,

9) funkcje komunikatywne zdaƒ: zdanie oznajmujàce, pytajne, rozkazujàce,

10) struktur´ sk∏adniowà zdania w stronie czynnej

i biernej,

11) funkcje sk∏adniowe i semantyczne rzeczownika

w poszczególnych przypadkach: genetivus partitivus; dativus auctoris, possessivus; accusativus directionis; ablativus comparationis, loci, temporis,

separationis, instrumentalis, modi, auctoris,

12) funkcje sk∏adniowe i semantyczne nieosobowych

form czasownika (infinitivus, participium, gerundium),

13) konstrukcje sk∏adniowe charakterystyczne dla ∏aciny: accusativus cum infinitivo, ablativus absolutus, coniugatio periphrastica activa, coniugatio

periphrastica passiva, accusativus duplex, dativus possessivus,

jak na poziomie podstawowym oraz

7) budow´ zdaƒ z∏o˝onych podrz´dnie,

8) sposoby wyra˝ania przeczenia,

9) zdania z deponentiami jako orzeczeniami i innymi

cz´Êciami zdania,

10) pozosta∏e funkcje sk∏adniowe i semantyczne rzeczownika w poszczególnych przypadkach,

11) funkcje sk∏adniowe i semantyczne supinum,

12) konstrukcje sk∏adniowe charakterystyczne dla ∏aciny: nominativus cum infinitivo, nominativus duplex, sk∏adnia nazw miast,

13) pozosta∏e zastosowania consecutio temporum,

14) inne zdania podrz´dne z koniunktiwem,

Poz. 1102

2

14) budow´ zdaƒ z∏o˝onych wspó∏rz´dnie,

15) consecutio temporum dla czynnoÊci równoczesnej i uprzedniej w stosunku do teraêniejszoÊci

i przesz∏oÊci,

16) zdania podrz´dne z indikatiwem oraz zdania

podrz´dne: celowe, dope∏nieniowe, pytajne zale˝ne,

2. Kultur´ i cywilizacj´ antycznà

17) religi´ i mitologi´

a) mity Greków i Rzymian,

b) wierzenia religijne Greków i Rzymian,

c) teatr i igrzyska olimpijskie,

d) poczàtki chrzeÊcijaƒstwa,

18) architektur´ i sztuk´

a) greckà architektur´ sakralnà (porzàdki architektoniczne),

b) rzeêb´ greckà okresu klasycznego i hellenistycznego,

c) malarstwo wazowe,

d) rzymskà architektur´ sakralnà, kommemoratywnà i u˝ytecznoÊci publicznej,

19) filozofi´ i histori´ nauki w staro˝ytnoÊci: Sokrates,

Platon, Arystoteles,

20) ˝ycie polityczne i obywatelskie Greków i Rzymian

a) demokracja ateƒska,

b) ustrój polityczny Sparty,

c) tyrania,

d) monarchia,

e) republika,

f) dyktatura,

g) pryncypat,

h) cesarstwo,

21) literatur´ — rodzaje i gatunki literackie oraz ich

najwybitniejszych przedstawicieli

a) epos — Homer, Wergiliusz,

b) liryk´ — Horacy,

c) tragedi´ — Ajschylos, Sofokles, Eurypides,

d) komedi´ — Arystofanes,

e) historiografi´ — Herodot, Cezar, Nepos,

f) retoryk´ — Demostenes, Cyceron,

g) literatur´ polsko-∏aciƒskà — J. Kochanowski,

22) ˝ycie codzienne Greków i Rzymian

a) rodzin´ i dom: prawa rodziców i prawa dzieci,

nazwisko Rzymianina, uroczystoÊci rodzinne

urodziny, Êlub, pogrzeb; domy mieszkalne,

dzieƒ powszedni Rzymianina,

b) szko∏´ i wychowanie: kalokagatia — idea∏ wychowania ateƒskiego, wychowanie spartaƒskie, etapy kszta∏cenia w Rzymie,

c) rozrywki i ˝ycie towarzyskie: widowiska teatralne i cyrkowe, termy, przyj´cia i zabawy,

23) histori´ i geografi´ Êwiata antycznego

a) Wielkà Kolonizacj´ i jej zasi´g terytorialny, najwa˝niejsze konflikty polityczne i militarne: wojny perskie, utrat´ niepodleg∏oÊci, podboje

Aleksandra Wielkiego,

b) wojny punickie, powstanie Spartakusa, podboje Cezara, zasi´g terytorialny imperium rzymskiego, przeÊladowania chrzeÊcijan, edykt mediolaƒski,

jak na poziomie podstawowym oraz

15) filozofi´ i histori´ nauki w staro˝ytnoÊci

a) joƒskà filozofi´ przyrody,

b) kierunki okresu hellenistycznego (epikureizm,

stoicyzm, sceptycyzm, cynizm),

c) filozofi´ w Rzymie (Cyceron, Seneka),

d) antyczne centra naukowe (Ateny, Aleksandria),

e) najwa˝niejsze wynalazki i osiàgni´cia naukowe

staro˝ytnoÊci,

16) ˝ycie polityczne i obywatelskie Greków i Rzymian

a) instytucje i urz´dy paƒstwowe,

b) podstawowe poj´cia zwiàzane z armià greckà

i rzymskà,

c) struktur´ spo∏ecznà mieszkaƒców Grecji i Rzymu: prawa i obowiàzki obywateli, niewolnictwo,

17) literatur´ — rodzaje i gatunki literackie oraz ich

najwybitniejszych przedstawicieli

a) liryk´ — Safona, Alkajos, Owidiusz,

b) sielank´ — Teokryt, Wergiliusz,

c) komedi´ — Plaut,

d) historiografi´ — Tukidydes, Liwiusz, Tacyt,

e) epistolografi´ — Cyceron, Seneka, Pliniusz

M∏odszy,

f) autorów polsko-∏aciƒskich (K. Janicki, M. Sarbiewski),

18) histori´ i geografi´ Êwiata antycznego

a) warunki naturalne i krainy geograficzne Grecji,

kultur´ minojskà i mykeƒskà, wojn´ peloponeskà, wojny z Macedonià,

b) rozwój terytorialny paƒstwa rzymskiego, rol´

Etrurii w rozwoju cywilizacji rzymskiej, walk´

plebejuszy z patrycjuszami, triumwiraty i wojny domowe w I wieku p.n.e., podzia∏ cesarstwa, najazdy barbarzyƒców, upadek Cesarstwa Zachodniego,

II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI

Zdajàcy umie

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1) stosowaç wiedz´ o gramatyce i leksyce ∏aciƒskiej do

a) rozpoznawania form morfologicznych, ich funkcji semantycznych i zastosowania sk∏adniowego,

b) dokonywania prostych transformacji gramatycznych,

c) klasyfikowania zdaƒ podrz´dnych,

d) identyfikowania charakterystycznych dla ∏aciny

konstrukcji sk∏adniowych,

e) rozpoznawania ogólnego sensu zdania,

f) wyjaÊniania poj´ç i terminów w j´zyku polskim,

majàcych êród∏o w ∏acinie,

2) odczytywaç oryginalny tekst, czyli

a) wyszukiwaç informacje szczegó∏owe,

b) rozpoznawaç ogólny sens tekstu,

c) rozpoznawaç funkcje poszczególnych elementów tekstu oraz zwiàzki mi´dzy nimi.

jak na poziomie podstawowym oraz t∏umaczyç tekst,

czyli

1) rozpoznawaç ogólny sens tekstu,

2) wykorzystywaç wiedz´ o gramatyce i leksyce ∏aciƒskiej do sporzàdzenia przek∏adu,

3) oddawaç w przek∏adzie ogólny charakter i funkcj´

t∏umaczonego tekstu,

4) stosowaç poprawne techniki przek∏adu ∏aciƒskich

struktur morfologicznych i sk∏adniowych,

5) znajdowaç w∏aÊciwe polskie odpowiedniki leksykalne dla ∏aciƒskich wyrazów i zwiàzków frazeologicznych,

6) redagowaç spójny i poprawny stylistycznie przek∏ad.

III. TWORZENIE INFORMACJI

Zdajàcy potrafi

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

przedstawiç, porównaç oraz zinterpretowaç fakty

i zdarzenia historyczne z zakresu kultury antycznej,

czyli

1) rozpoznawaç je,

2) nazywaç zjawiska,

3) porównywaç,

4) porzàdkowaç w przestrzeni czasowej,

5) oceniaç i uzasadniaç swoje oceny,

6) wskazywaç zwiàzki kultury antycznej z kulturà

wspó∏czesnà.

jak na poziomie podstawowym oraz interpretowaç

przekazy kulturowe, czyli

1) analizowaç i syntezowaç treÊci zawarte w materiale êród∏owym,

2) selekcjonowaç posiadane wiadomoÊci i wykorzystaç je do wykonania zadania,

3) integrowaç wiedz´ z ró˝nych dziedzin,

4) wyra˝aç i uzasadniaç swój punkt widzenia,

5) redagowaç wypowiedzi, przestrzegajàc treÊciowych i formalnych zasad organizacji tekstu,

6) formu∏owaç wypowiedê zgodnie z zasadami poprawnoÊci j´zykowej,

7) wskazywaç i objaÊniaç zwiàzki kultury antycznej

z kulturà wspó∏czesnà, zw∏aszcza polskà.

”

c) standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Matematyka” otrzymuje brzmienie

„MATEMATYKA

Zdajàcy posiada umiej´tnoÊci w zakresie

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) wykorzystania i tworzenia informacji

interpretuje tekst matematyczny i formu∏uje uzyskane u˝ywa j´zyka matematycznego do opisu rozumowawyniki

nia i uzyskanych wyników

1

2

2) wykorzystania i interpretowania reprezentacji

u˝ywa prostych, dobrze znanych obiektów matema- rozumie i interpretuje poj´cia matematyczne i operutycznych

je obiektami matematycznymi

3) modelowania matematycznego

dobiera model matematyczny do prostej sytuacji

buduje model matematyczny danej sytuacji, uwzgl´dniajàc ograniczenia i zastrze˝enia

4) u˝ycia i tworzenia strategii

stosuje strategi´, która jasno wynika z treÊci zadania

tworzy strategi´ rozwiàzania problemu

5) rozumowania i argumentacji

prowadzi proste rozumowanie, sk∏adajàce si´ z nie- tworzy ∏aƒcuch argumentów i uzasadnia jego powielkiej liczby kroków

prawnoÊç

Zdajàcy demonstruje poziom opanowania powy˝szych umiej´tnoÊci, rozwiàzujàc zadania, w których

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) liczby rzeczywiste

jak na poziomie podstawowym oraz

a) planuje i wykonuje obliczenia na liczbach rzeczy- a) stosuje twierdzenie o rozk∏adzie liczby naturalnej

wistych; w szczególnoÊci oblicza pierwiastki,

na czynniki pierwsze; wyznacza najwi´kszy wspólw tym pierwiastki nieparzystego stopnia z liczb

ny dzielnik i najmniejszà wspólnà wielokrotnoÊç

ujemnych,

pary liczb naturalnych,

b) bada, czy wynik obliczeƒ jest liczbà wymiernà,

b) stosuje wzór na logarytm pot´gi i wzór na zamiac) wyznacza rozwini´cia dziesi´tne; znajduje przyn´ podstawy logarytmu,

bli˝enia liczb; wykorzystuje poj´cie b∏´du przybli˝enia,

d) stosuje poj´cie procentu i punktu procentowego

w obliczeniach,

e) pos∏uguje si´ poj´ciem osi liczbowej i przedzia∏u

liczbowego; zaznacza przedzia∏y na osi liczbowej,

f) wykorzystuje poj´cie wartoÊci bezwzgl´dnej i jej

interpretacj´ geometrycznà, zaznacza na osi liczbowej zbiory opisane za pomocà równaƒ i nierównoÊci typu: | x – a | = b, | x – a | > b, | x – a | < b,

g) oblicza pot´gi o wyk∏adnikach wymiernych oraz

stosuje prawa dzia∏aƒ na pot´gach o wyk∏adnikach wymiernych i rzeczywistych,

h) zna definicj´ logarytmu i stosuje w obliczeniach

wzory na logarytm iloczynu, logarytm ilorazu

i logarytm pot´gi o wyk∏adniku naturalnym,

2) wyra˝enia algebraiczne

a) pos∏uguje si´ wzorami skróconego mno˝enia

(a ± b)2, (a ± b)3, a2 – b2, a3 ± b3,

b) rozk∏ada wielomian na czynniki, stosujàc wzory

skróconego mno˝enia, grupowanie wyrazów,

wy∏àczanie wspólnego czynnika poza nawias,

c) dodaje, odejmuje i mno˝y wielomiany,

d) wyznacza dziedzin´ prostego wyra˝enia wymiernego z jednà zmiennà, w którym w mianowniku

wyst´pujà tylko wyra˝enia dajàce si´ sprowadziç

do iloczynu wielomianów liniowych i kwadratowych za pomocà przekszta∏ceƒ opisanych

w lit. b,

jak na poziomie podstawowym oraz

a) pos∏uguje si´ wzorem (a – 1)(1 + a +... + an–1) = an – 1,

b) wykonuje dzielenie wielomianu przez dwumian x – a;

stosuje twierdzenie o reszcie z dzielenia wielomianu

przez dwumian x – a,

c) stosuje twierdzenie o pierwiastkach wymiernych

wielomianu o wspó∏czynnikach ca∏kowitych,

Poz. 1102

2

e) oblicza wartoÊç liczbowà wyra˝enia wymiernego

dla danej wartoÊci zmiennej,

f) dodaje, odejmuje, mno˝y i dzieli wyra˝enia wymierne; skraca i rozszerza wyra˝enia wymierne,

3) równania i nierównoÊci

a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci kwadratowe;

zapisuje rozwiàzanie w postaci sumy przedzia∏ów,

b) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone w kontekÊcie praktycznym), prowadzàce do równaƒ

i nierównoÊci kwadratowych,

c) rozwiàzuje uk∏ady równaƒ, prowadzàce do równaƒ kwadratowych,

d) rozwiàzuje równania wielomianowe metodà rozk∏adu na czynniki,

e) rozwiàzuje proste równania wymierne, prowadzàce do równaƒ liniowych lub kwadratowych,

np. (x + 1)/(x + 3) = 2; (x + 1)/x = 2x,

f) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone w kontekÊcie praktycznym), prowadzàce do prostych

równaƒ wymiernych,

jak na poziomie podstawowym oraz

a) stosuje wzory Vi¯te∂a,

b) rozwiàzuje równania i nierównoÊci kwadratowe

z parametrem, przeprowadza dyskusj´ i wyciàga

z niej wnioski,

c) rozwiàzuje równania i nierównoÊci wielomianowe,

d) rozwiàzuje proste równania i nierównoÊci wymierne, np. (x + 1)/(x + 3) > 2; x + 1/x < 3,

e) rozwiàzuje proste równania i nierównoÊci z wartoÊcià bezwzgl´dnà, typu

|| x + 1| + 2| > 3 i |x + 1| + |x + 2| < 3,

4) funkcje

a) okreÊla funkcj´ za pomocà wzoru, tabeli, wykresu, opisu s∏ownego,

b) odczytuje z wykresu funkcji: dziedzin´ i zbiór

wartoÊci, miejsca zerowe, maksymalne przedzia∏y, w których funkcja roÊnie, maleje, ma sta∏y

znak,

c) sporzàdza wykres funkcji spe∏niajàcej podane

warunki,

d) potrafi na podstawie wykresu funkcji y = f (x) naszkicowaç wykresy funkcji y = f (x + a), y = f (x) + a,

y = – f (x), y = f (– x),

e) sporzàdza wykresy funkcji liniowych,

f) wyznacza wzór funkcji liniowej,

g) wykorzystuje interpretacj´ wspó∏czynników we

wzorze funkcji liniowej,

h) sporzàdza wykresy funkcji kwadratowych,

i) wyznacza wzór funkcji kwadratowej,

j) wyznacza miejsca zerowe funkcji kwadratowej,

k) wyznacza wartoÊç najmniejszà i wartoÊç najwi´kszà funkcji kwadratowej w przedziale

domkni´tym,

l) rozwiàzuje zadania (równie˝ umieszczone w kontekÊcie praktycznym), prowadzàce do badania

funkcji kwadratowej,

m) sporzàdza wykres, odczytuje w∏asnoÊci i rozwiàzuje zadania umieszczone w kontekÊcie praktycznym zwiàzane z proporcjonalnoÊcià odwrotnà,

n) sporzàdza wykresy funkcji wyk∏adniczych dla

ró˝nych podstaw i rozwiàzuje zadania umieszczone w kontekÊcie praktycznym,

jak na poziomie podstawowym oraz, majàc dany wykres funkcji y = f (x), potrafi naszkicowaç

a) wykres funkcji y = | f (x) |,

b) wykresy funkcji y = c f (x), y = f (cx), gdzie f jest

funkcjà trygonometrycznà,

c) wykres b´dàcy efektem wykonania kilku operacji,

np. y = | f (x+2) – 3 |,

d) wykresy funkcji logarytmicznych dla ró˝nych podstaw,

i rozwiàzuje zadania (równie˝ w kontekÊcie praktycznym) z wykorzystaniem takich funkcji,

5) ciàgi liczbowe

jak na poziomie podstawowym oraz wyznacza wyraa) wyznacza wyrazy ciàgu okreÊlonego wzorem zy ciàgów zdefiniowanych rekurencyjnie,

ogólnym,

b) bada, czy dany ciàg jest arytmetyczny lub geometryczny,

c) stosuje wzory na n-ty wyraz i sum´ n poczàtkowych wyrazów ciàgu arytmetycznego i ciàgu

geometrycznego, równie˝ umieszczone w kontekÊcie praktycznym,

1

2

6) trygonometria

a) wykorzystuje definicje i wyznacza wartoÊci

funkcji trygonometrycznych dla kàtów ostrych,

b) rozwiàzuje równania typu sin x = a, cos x = a,

tg x = a, dla 0o < x < 90o,

c) stosuje proste zwiàzki mi´dzy funkcjami trygonometrycznymi kàta ostrego,

d) znajàc wartoÊç jednej z funkcji trygonometrycznych, wyznacza wartoÊci pozosta∏ych funkcji tego samego kàta ostrego,

jak na poziomie podstawowym oraz

a) stosuje miar´ ∏ukowà i miar´ stopniowà kàta,

b) wyznacza wartoÊci funkcji trygonometrycznych

dowolnego kàta przez sprowadzenie do przypadku

kàta ostrego,

c) pos∏uguje si´ wykresami funkcji trygonometrycznych przy rozwiàzywaniu nierównoÊci typu sin x > a,

cos x > a, tg x > a,

d) stosuje zwiàzki: sin2α + cos2α = 1, tgα = sinα/cosα

oraz wzory na sinus i cosinus sumy i ró˝nicy kàtów

w dowodach to˝saàmoÊci trygonometrycznych,

e) rozwiàzuje równania i nierównoÊci trygonometryczne, na przyk∏ad sin 2x = 1/2, sin2 x + cos x = 1,

cos 2x < 1/2,

7) planimetria

a) korzysta ze zwiàzków mi´dzy kàtem Êrodkowym, kàtem wpisanym i kàtem mi´dzy stycznà

a ci´ciwà okr´gu,

b) wykorzystuje w∏asnoÊci figur podobnych w zadaniach, w tym umieszczonych w kontekÊcie

praktycznym,

c) znajduje zwiàzki miarowe w figurach p∏askich,

w tym z zastosowaniem trygonometrii, równie˝

w zadaniach umieszczonych w kontekÊcie praktycznym,

d) okreÊla wzajemne po∏o˝enie prostej i okr´gu,

jak na poziomie podstawowym oraz

a) stosuje twierdzenia charakteryzujàce czworokàty

wpisane w okràg i czworokàty opisane na okr´gu,

b) stosuje twierdzenie o zwiàzkach miarowych mi´dzy odcinkami stycznych i siecznych,

c) stosuje w∏asnoÊci figur podobnych i jednok∏adnych

w zadaniach, tak˝e umieszczonych w kontekÊcie

praktycznym,

d) znajduje zwiàzki miarowe w figurach p∏askich z zastosowaniem twierdzenia sinusów i twierdzenia

cosinusów,

8) geometria na p∏aszczyênie kartezjaƒskiej

jak na poziomie podstawowym oraz

a) wykorzystuje poj´cie uk∏adu wspó∏rz´dnych na a) interpretuje geometrycznie nierównoÊç liniowà

p∏aszczyênie,

z dwiema niewiadomymi i uk∏ady takich nierówb) podaje równanie prostej w postaci Ax + By + C = 0

noÊci,

lub y = ax + b, majàc dane dwa jej punkty lub je- b) rozwiàzuje zadania dotyczàce wzajemnego po∏oden punkt i wspó∏czynnik a w równaniu kierun˝enia prostej i okr´gu oraz dwóch okr´gów na

kowym,

p∏aszczyênie kartezjaƒskiej,

c) bada równoleg∏oÊç i prostopad∏oÊç prostych na c) oblicza odleg∏oÊç punktu od prostej,

podstawie ich równaƒ kierunkowych,

d) opisuje ko∏a za pomocà nierównoÊci,

d) interpretuje geometrycznie uk∏ad dwóch rów- e) oblicza wspó∏rz´dne oraz d∏ugoÊç wektora; dodanaƒ liniowych z dwiema niewiadomymi,

je i odejmuje wektory oraz mno˝y je przez liczb´,

e) oblicza odleg∏oÊci punktów na p∏aszczyênie kar- f) interpretuje geometrycznie dzia∏ania na wektorach,

tezjaƒskiej,

g) stosuje wektory do rozwiàzywania zadaƒ, a tak˝e

f) wyznacza wspó∏rz´dne Êrodka odcinka,

do dowodzenia w∏asnoÊci figur,

g) pos∏uguje si´ równaniem okr´gu (x – a)2 + h) stosuje wektory do opisu przesuni´cia wykresu

(y – b)2 = r2,

funkcji,

9) stereometria

jak na poziomie podstawowym oraz

a) wskazuje i oblicza kàty mi´dzy Êcianami wielo- a) wyznacza przekroje wieloÊcianów p∏aszczyznà,

Êcianu, mi´dzy Êcianami i odcinkami oraz mi´- b) stosuje twierdzenie o trzech prostych prostopadzy odcinkami takimi jak: kraw´dzie, przekàtne,

d∏ych,

wysokoÊci,

b) wyznacza zwiàzki miarowe w wieloÊcianach i bry∏ach obrotowych z zastosowaniem trygonometrii,

10) elementy statystyki opisowej;

teoria prawdopodobieƒstwa i kombinatoryka

a) oblicza Êrednià arytmetycznà, Êrednià wa˝onà,

median´ i odchylenie standardowe danych; interpretuje te parametry dla danych empirycznych,

b) zlicza obiekty w prostych sytuacjach kombinatorycznych, niewymagajàcych u˝ycia wzorów

kombinatorycznych; stosuje zasad´ mno˝enia,

c) wykorzystuje sum´, iloczyn i ró˝nic´ zdarzeƒ do

obliczania prawdopodobieƒstw zdarzeƒ,

d) wykorzystuje w∏asnoÊci prawdopodobieƒstwa

i stosuje twierdzenie znane jako klasyczna definicja prawdopodobieƒstwa do obliczania prawdopodobieƒstw zdarzeƒ.

jak na poziomie podstawowym oraz wykorzystuje

wzory na liczb´ permutacji, kombinacji i wariacji do

zliczania obiektów w sytuacjach kombinatorycznych.”

d) po standardzie wymagaƒ b´dàcym podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu

„Geografia” dodaje si´ standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego

dla przedmiotu „Filozofia” w brzmieniu

„FILOZOFIA

I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE

Zdajàcy zna i rozumie

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) wybrane poj´cia, problemy i tezy z zakresu ontolo- jak na poziomie podstawowym oraz

gii, epistemologii, antropologii i etyki,

1) wybrane poj´cia, problemy i tezy z zakresu estety2) podstawowe koncepcje i fragmenty dzie∏ filozofów

ki,

europejskich,

2) podstawowe koncepcje i fragmenty dzie∏ filozofów

3) g∏ówne nurty i stanowiska filozofii wspó∏czesnej.

amerykaƒskich.

II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI

Zdajàcy umie wykorzystaç nabytà wiedz´ filozoficznà do krytycznego analizowania tekstów filozoficznych,

a w szczególnoÊci do

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) rekonstrukcji zawartych w nich problemów, tez i ar- jak na poziomie podstawowym oraz badania ich pogumentacji,

prawnoÊci logicznej i merytorycznej.

2) dyskusji z wyra˝onymi w nich poglàdami,

3) konfrontowania tych poglàdów z poglàdami innych filozofów.

III. TWORZENIE INFORMACJI

Zdajàcy potrafi

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

zapisywaç w zwi´z∏ej formie wyniki krytycznej analizy sformu∏owaç w postaci spójnego tekstu wyniki krytekstu filozoficznego.

tycznej analizy tekstów filozoficznych.”

e) standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu „Informatyka” otrzymuje brzmienie

„INFORMATYKA

I. WIADOMOÂCI I ROZUMIENIE

Zdajàcy zna i rozumie podstawowe poj´cia, metody, narz´dzia i procesy zwiàzane z informatykà i technologià informacyjnà

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) opisuje Êrodki, narz´dzia i metody informatyki, pos∏ugujàc si´ poprawnà terminologià informatycznà,

2) zna rol´, funkcje i zasady pracy sprz´tu komputerowego,

3) charakteryzuje typowe narz´dzia informatyczne

i ich zastosowania,

4) zna podstawowà terminologi´ zwiàzanà z sieciami komputerowymi: rodzaje sieci, protoko∏y, opisuje podstawowe us∏ugi sieciowe i sposoby

ochrony zasobów,

5) omawia przydatnoÊç i wiarygodnoÊç ró˝nych êróde∏ i zbiorów informacji oraz u˝ytecznoÊç sposobów i form ich reprezentowania,

6) zna sposoby reprezentowania informacji w komputerze,

7) zna podstawowe algorytmy i techniki algorytmiczne

a) algorytmy badajàce w∏asnoÊci liczb ca∏kowitych i naturalnych,

b) algorytmy wyszukiwania i porzàdkowania (sortowania),

c) algorytmy na tekstach,

d) proste algorytmy szyfrowania,

e) metod´ „dziel i zwyci´˝aj”,

f) iteracj´ i rekurencj´,

8) zna zasady programowania strukturalnego,

9) zna podstawowe w∏asnoÊci algorytmów,

10) zna podstawowe poj´cia zwiàzane z relacyjnymi

bazami danych,

11) zna i opisuje zasady etyczne i prawne zwiàzane

z wykorzystywaniem informacji i oprogramowania.

jak na poziomie podstawowym oraz

1) zna i opisuje zasady administrowania siecià komputerowà,

2) charakteryzuje sposoby reprezentowania informacji w komputerze,

3) zna systemy liczbowe majàce zastosowanie w informatyce,

4) zna techniki algorytmiczne i algorytmy

a) metod´ „dziel i zwyci´˝aj”,

b) metod´ zach∏annà,

c) iteracj´ i rekurencj´,

d) badajàce w∏asnoÊci liczb ca∏kowitych,

e) wyszukiwania i porzàdkowania (sortowania),

f) schemat Hornera,

g) algorytmy na tekstach,

h) algorytmy numeryczne,

i) algorytmy kompresji,

5) zna wybrane struktury danych i ich realizacj´,

6) zna zasady programowania obiektowego.

II. KORZYSTANIE Z INFORMACJI

Zdajàcy stosuje posiadanà wiedz´ do rozwiàzywania zadaƒ teoretycznych i praktycznych

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) pos∏uguje si´ typowymi programami u˝ytkowy- jak na poziomie podstawowym oraz

mi,

1) stosuje metody wyszukiwania i przetwarzania in2) wykorzystuje wybrane Êrodowisko programistyczformacji w relacyjnych bazach danych z wykorzyne do zapisywania, uruchamiania i testowania prostaniem ró˝nych technik i narz´dzi,

gramu,

2) stosuje kolejne etapy prowadzàce do otrzymania

3) korzysta z zasobów i us∏ug sieci komputerowych,

poprawnego rozwiàzania problemu: od sformu∏o4) stosuje metody wyszukiwania i przetwarzania inwania specyfikacji problemu po testowanie rozformacji w relacyjnych bazach danych,

wiàzania,

1

2

5) stosuje podstawowe algorytmy i struktury danych 3) stosuje narz´dzia i techniki informatyczne do mow rozwiàzywaniu problemów informatycznych,

delowania i symulacji procesów oraz zjawisk.

6) dobiera w∏aÊciwy program (u˝ytkowy lub samodzielnie napisany) do rozwiàzywanego zadania,

7) wykorzystuje zdobytà wiedz´ i umiej´tnoÊci do rozwiàzywania zadaƒ z ró˝nych dziedzin nauczania

i problemów z ˝ycia codziennego.

III. TWORZENIE INFORMACJI

Zdajàcy stosuje metody informatyczne do rozwiàzywania problemów

POZIOM PODSTAWOWY

POZIOM ROZSZERZONY

1

2

1) tworzy specyfikacj´ problemu, proponuje i analizuje jego rozwiàzanie,

2) formu∏uje informatyczne rozwiàzanie problemu

przez dobór algorytmu oraz odpowiednich struktur

danych i realizuje je w wybranym j´zyku programowania,

3) projektuje relacyjne bazy danych i wykorzystuje do

ich realizacji system bazy danych,

4) wykorzystuje ró˝norodne êród∏a i zasoby informacji do tworzenia dokumentów tekstowych i multimedialnych.

jak na poziomie podstawowym oraz

1) projektuje i przeprowadza wszystkie etapy na drodze do otrzymania informatycznego rozwiàzania

problemu,

2) wykorzystuje metody informatyki w rozwiàzywaniu problemów,

3) uzasadnia poprawnoÊç, z∏o˝onoÊç i efektywnoÊç

rozwiàzania problemu,

4) projektuje relacyjne bazy danych i proste aplikacje

bazodanowe,

5) tworzy dokumenty sieciowe i multimedialne z u˝yciem zaawansowanych technik, w tym programowania,

6) opisuje nowe zastosowania narz´dzi informatyki

i antycypuje ich konsekwencje dla ˝ycia spo∏ecznego, gospodarczego (korzyÊci i zagro˝enia).”

§ 2. Standardy wymagaƒ b´dàce podstawà przeprowadzania egzaminu w ostatnim roku nauki w gimnazjum, okreÊlone w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, o którym mowa w § 1 niniejszego rozporzàdzenia,

w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem,

w cz´Êci dotyczàcej standardu wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego nowo˝ytnego, stosuje si´, poczàwszy od

roku szkolnego 2008/2009.

1) dla przedmiotu „J´zyki obce klasyczne i kultura

antyczna” stosuje si´ w roku szkolnym 2007/2008

w cz´Êci dotyczàcej standardu wymagaƒ dla przedmiotu „J´zyk ∏aciƒski i kultura antyczna”;

§ 3. 1. Standardy wymagaƒ b´dàce podstawà

przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotów „J´zyk ∏aciƒski i kultura antyczna”, „Filozofia”

i „Informatyka”, okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, o którym mowa w § 1 niniejszego rozporzàdzenia, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, stosuje si´, poczàwszy od roku szkolnego

2008/2009.

2. Standard wymagaƒ b´dàcy podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego dla przedmiotu

„Matematyka”, okreÊlony w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, o którym mowa w § 1 niniejszego rozporzàdzenia, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem, stosuje si´, poczàwszy od roku szkolnego

2009/2010.

§ 4. Dotychczasowe standardy wymagaƒ b´dàce

podstawà przeprowadzania egzaminu maturalnego

2) dla przedmiotu „Informatyka” stosuje si´ w roku

szkolnym 2007/2008;

3) dla przedmiotu „Matematyka” stosuje si´ w roku

szkolnym 2007/2008 i 2008/2009, w zakresie zgodnym z podstawà programowà kszta∏cenia ogólnego dla liceów ogólnokszta∏càcych, liceów profilowanych, techników, uzupe∏niajàcych liceów ogólnokszta∏càcych i techników uzupe∏niajàcych, okreÊlonà w rozporzàdzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego

oraz kszta∏cenia ogólnego w poszczególnych typach szkó∏ (Dz. U. Nr 51, poz. 458, z póên. zm.3)).

§ 5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 wrzeÊnia 2007 r.

Minister Edukacji Narodowej: R. Legutko

———————

3) Zmiany wymienionego rozporzàdzenia zosta∏y og∏oszone

w Dz. U. z 2003 r. Nr 210, poz. 2041, z 2005 r. Nr 19,

poz. 165, z 2006 r. Nr 228, poz. 1669 oraz z 2007 r. Nr 157,

poz. 1100.

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji

Narodowej z dnia 28 sierpnia 2007 r. (poz. 1102)

STANDARDY WYMAGA¡ B¢DÑCE PODSTAWÑ PRZEPROWADZANIA EGZAMINU

W OSTATNIM ROKU NAUKI W GIMNAZJUM

A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

humanistycznych

5) formu∏uje, porzàdkuje i wartoÊciuje argumenty

uzasadniajàce stanowisko w∏asne lub cudze,

I. Czytanie i odbiór tekstów kultury

6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje informacje zawarte w tekstach kultury,

Uczeƒ

1) czyta teksty kultury (w tym êród∏a historyczne) rozumiane jako wszelkie wytwory kultury materialnej i duchowej cz∏owieka, podlegajàce odczytywaniu i interpretacji, zw∏aszcza teksty kultury nale˝àce do polskiego dziedzictwa kulturowego — na poziomie dos∏ownym, przenoÊnym i symbolicznym,

2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje

nadawcy, odró˝nia fakty od opinii, prawd´ historycznà od fikcji, dostrzega perswazj´, manipulacj´,

wartoÊciowanie,

7) dokonuje celowych operacji na tekÊcie: streszcza,

rozwija, przekszta∏ca stylistycznie,

8) wypowiada si´ na temat zwiàzków mi´dzy kulturà

rodzimà a innymi kr´gami kulturowymi, w tym komentuje powiàzania, zw∏aszcza mi´dzy kulturà

polskà a Êródziemnomorskà, oraz okreÊla te powiàzania w ró˝nych obszarach: polityce, kulturze,

gospodarce, ˝yciu codziennym, w odniesieniu do

przesz∏oÊci i w czasach obecnych,

9) formu∏uje problemy, podaje sposoby ich rozwiàzania, wyciàga wnioski, wypowiada si´ na temat sytuacji problemowej przedstawionej w tekstach

kultury.

3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach

kultury, w szczególnoÊci w tekstach literackich, publicystycznych, popularnonaukowych, aktach normatywnych, ilustracjach, mapach, tabelach, diagramach, wykresach, schematach,

B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

matematyczno-przyrodniczych

4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyrazu i okreÊla ich funkcje — dostrzega Êrodki wyrazu

typowe dla: tekstów literackich, tekstów publicystycznych, dzie∏ sztuki plastycznej i muzyki,

I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i procedur z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝yciowej i dalszym kszta∏ceniu

5) odnajduje i interpretuje zwiàzki przyczynowo-skutkowe w rozwoju cywilizacyjnym Polski i Êwiata —

odnajduje i interpretuje zwiàzki przyczynowo-skutkowe w polityce, gospodarce, kulturze i ˝yciu spo∏ecznym,

Uczeƒ

7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury.

1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze

a) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze, np. w podr´cznikach, w prasie,

b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opisu zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów

i organizmów,

c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytkowania Êrodowiska,

II. Tworzenie w∏asnego tekstu

2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach praktycznych

6) dostrzega i analizuje konteksty niezb´dne do interpretacji tekstów kultury: historyczny, biograficzny,

filozoficzny, religijny, literacki, plastyczny, muzyczny, regionalny i wypowiada si´ na ich temat oraz

wyjaÊnia zale˝noÊci mi´dzy ró˝nymi rodzajami

tekstów kultury (plastykà, muzykà, literaturà),

Uczeƒ

1) buduje wypowiedzi poprawne pod wzgl´dem j´zykowym i stylistycznym, w nast´pujàcych formach

opis, opowiadanie, charakterystyka, sprawozdanie, recenzja, rozprawka, notatka, plan, reporta˝,

artyku∏, wywiad, og∏oszenie, zaproszenie, dedykacja, podanie, list, pami´tnik,

2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi

dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edukacyjnych,

a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ,

b) operuje procentami,

c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami,

d) pos∏uguje si´ jednostkami miar,

3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur

a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w otaczajàcej rzeczywistoÊci,

b) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych,

c) wykorzystuje w∏asnoÊci miar.

3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym lub

perswazyjnym, dostosowane do sytuacji komunikacyjnej,

II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji

4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu, tworzy

tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem logicznym i sk∏adniowym,

1) odczytuje informacje przedstawione w formie

a) tekstu,

Uczeƒ

b) mapy,

c) tabeli,

d) wykresu,

e) rysunku,

f) schematu,

g) fotografii,

2) operuje informacjà

a) selekcjonuje informacje,

b) porównuje informacje,

c) analizuje informacje,

d) przetwarza informacje,

e) interpretuje informacje,

f) czytelnie prezentuje informacje,

g) wykorzystuje informacje w praktyce.

III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàzków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczynowo-skutkowych, funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych

Uczeƒ

1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjonowaniu uk∏adów i systemów

a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko,

b) okreÊla warunki jego wyst´powania,

c) opisuje przebieg zjawiska w czasie i przestrzeni,

d) wykorzystuje zasady i prawa do objaÊniania zjawisk,

2) pos∏uguje si´ j´zykiem symboli i wyra˝eƒ

algebraicznych

a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli,

b) zapisuje wielkoÊci za pomocà wyra˝eƒ

algebraicznych,

c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne,

d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ

i nierównoÊci,

3) pos∏uguje si´ funkcjami

a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne,

b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów

i tabel,

c) analizuje funkcje przedstawione w ró˝nej postaci i wyciàga wnioski,

4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zjawisk przyrodniczych

a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian,

b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia

cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego,

c) analizuje przyczyny i skutki oraz proponuje sposoby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝eniom cywilizacyjnym,

d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodowiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie

spo∏ecznym.

IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umiej´tnoÊci do rozwiàzywania problemów

Uczeƒ

Poz. 1102

1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problemów

a) formu∏uje i sprawdza hipotezy,

b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki

doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski,

2) analizuje sytuacj´ problemowà

a) dostrzega i formu∏uje problem,

b) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel),

3) tworzy modele sytuacji problemowej

a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji problemowej,

b) zapisuje je w terminach nauk matematyczno-przyrodniczych,

4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania

a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce

model problemu,

b) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu,

5) opracowuje wyniki

a) ocenia wyniki,

b) interpretuje wyniki,

c) przedstawia wyniki.

C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego

nowo˝ytnego

I. Odbiór tekstu s∏uchanego

Uczeƒ

1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu,

2) okreÊla kontekst sytuacyjny,

3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje;

wyszukuje lub selekcjonuje informacje.

II. Odbiór tekstu czytanego

Uczeƒ

1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu,

2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu,

3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje;

wyszukuje lub selekcjonuje informacje,

4) okreÊla intencje nadawcy tekstu,

5) okreÊla kontekst sytuacyjny,

6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´Êciami tekstu.

III. Reagowanie j´zykowe

Uczeƒ

1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych kontekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu

uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy

udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania

i zakoƒczenia rozmowy,

2) rozpoznaje i poprawnie stosuje struktury leksykalno-gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunikacji,

3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku

polskim lub treÊci przedstawione w materiale ikonograficznym i wyra˝a je w j´zyku obcym.

STANDARDY WYMAGA¡ PRZEZNACZONE DLA UCZNIÓW NIEWIDOMYCH I S¸ABOWIDZÑCYCH

A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

humanistycznych

6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje informacje zawarte w tekstach kultury,

I. Czytanie i odbiór tekstów kultury

7) dokonuje celowych operacji na tekÊcie: streszcza,

rozwija, przekszta∏ca stylistycznie,

Uczeƒ

1) czyta teksty kultury (w tym êród∏a historyczne) rozumiane jako wszelkie wytwory kultury materialnej i duchowej cz∏owieka, podlegajàce odczytywaniu i interpretacji, zw∏aszcza teksty kultury nale˝àce do polskiego dziedzictwa kulturowego — na

poziomie dos∏ownym, przenoÊnym i symbolicznym,

2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje

nadawcy, odró˝nia fakty od opinii, prawd´ historycznà od fikcji, dostrzega perswazj´, manipulacj´,

wartoÊciowanie,

3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach

kultury, w szczególnoÊci w tekstach literackich, publicystycznych, popularnonaukowych, aktach normatywnych, mapach, tabelach, diagramach, wykresach, schematach,

4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyrazu i okreÊla ich funkcje — dostrzega Êrodki wyrazu

typowe dla: tekstów literackich, tekstów publicystycznych, dzie∏ sztuki plastycznej i muzyki,

5) odnajduje i interpretuje zwiàzki przyczynowo-skutkowe w rozwoju cywilizacyjnym Polski i Êwiata —

odnajduje i interpretuje zwiàzki przyczynowo-skutkowe w polityce, gospodarce, kulturze i ˝yciu spo∏ecznym,

6) dostrzega i analizuje konteksty niezb´dne do interpretacji tekstów kultury: historyczny, biograficzny,

filozoficzny, religijny, literacki, plastyczny, muzyczny, regionalny, i wypowiada si´ na ich temat oraz

wyjaÊnia zale˝noÊci mi´dzy ró˝nymi rodzajami

tekstów kultury (plastykà, muzykà, literaturà),

7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury.

II. Tworzenie w∏asnego tekstu

Uczeƒ

8) wypowiada si´ na temat zwiàzków mi´dzy kulturà

rodzimà a innymi kr´gami kulturowymi, w tym komentuje powiàzania, zw∏aszcza mi´dzy kulturà

polskà a Êródziemnomorskà, oraz okreÊla te powiàzania w ró˝nych obszarach: polityce, kulturze,

gospodarce, ˝yciu codziennym, w odniesieniu do

przesz∏oÊci i w czasach obecnych,

9) formu∏uje problemy, podaje sposoby ich rozwiàzania, wyciàga wnioski — wypowiada si´ na temat

sytuacji problemowej przedstawionej w tekstach

kultury.

B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

matematyczno-przyrodniczych

I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i procedur z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝yciowej i dalszym kszta∏ceniu

Uczeƒ

1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze

a) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze, np. w podr´cznikach, w prasie,

b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opisu zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów

i organizmów,

c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytkowania Êrodowiska,

2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach praktycznych

a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ,

b) operuje procentami,

c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami,

d) pos∏uguje si´ jednostkami miar,

1) buduje wypowiedzi poprawne pod wzgl´dem j´zykowym i stylistycznym w nast´pujàcych formach

opis, opowiadanie, charakterystyka, sprawozdanie, recenzja, rozprawka, notatka, plan, reporta˝,

artyku∏, wywiad, og∏oszenie, zaproszenie, dedykacja, podanie, list, pami´tnik,

3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur

a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w otaczajàcej rzeczywistoÊci,

b) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych,

c) wykorzystuje w∏asnoÊci miar.

2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi

dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edukacyjnych,

II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji

3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym lub

perswazyjnym, dostosowane do sytuacji komunikacyjnej,

1) odczytuje informacje przedstawione w formie

4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu, tworzy

tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem logicznym i sk∏adniowym,

5) formu∏uje, porzàdkuje i wartoÊciuje argumenty

uzasadniajàce stanowisko w∏asne lub cudze,

Uczeƒ

a) tekstu,

b) mapy,

c) tabeli,

d) wykresu,

e) schematu,

2) operuje informacjà

a) selekcjonuje informacje,

b) porównuje informacje,

c) analizuje informacje,

d) przetwarza informacje,

e) interpretuje informacje,

f) czytelnie prezentuje informacje,

g) wykorzystuje informacje w praktyce.

III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàzków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczynowo-skutkowych, funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych

Uczeƒ

1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjonowaniu uk∏adów i systemów

a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko,

b) okreÊla warunki jego wyst´powania,

c) opisuje przebieg zjawiska w czasie i przestrzeni,

d) wykorzystuje zasady i prawa do objaÊniania zjawisk,

a) dostrzega i formu∏uje problem,

b) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel),

3) tworzy modele sytuacji problemowej

a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji problemowej,

b) zapisuje je w terminach nauk matematyczno-przyrodniczych,

4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania

a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce

model problemu,

b) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu,

5) opracowuje wyniki

a) ocenia wyniki,

b) interpretuje wyniki,

c) przedstawia wyniki.

C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego

nowo˝ytnego

2) pos∏uguje si´ j´zykiem symboli i wyra˝eƒ

algebraicznych

a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli,

b) zapisuje wielkoÊci za pomocà wyra˝eƒ

algebraicznych,

c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne,

d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ

i nierównoÊci,

I. Odbiór tekstu s∏uchanego

3) pos∏uguje si´ funkcjami

a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne,

b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów

i tabel,

c) analizuje funkcje przedstawione w ró˝nej postaci i wyciàga wnioski,

II. Odbiór tekstu czytanego

4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zjawisk przyrodniczych

a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian,

b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia

cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego,

c) analizuje przyczyny i skutki oraz proponuje sposoby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝eniom cywilizacyjnym,

d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodowiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie

spo∏ecznym.

IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umiej´tnoÊci do rozwiàzywania problemów

Uczeƒ

1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problemów

a) formu∏uje i sprawdza hipotezy,

b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki

doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski,

2) analizuje sytuacj´ problemowà

Poz. 1102

Uczeƒ

1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu,

2) okreÊla kontekst sytuacyjny,

3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje;

wyszukuje lub selekcjonuje informacje.

Uczeƒ

1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu,

2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu,

3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje;

wyszukuje lub selekcjonuje informacje,

4) okreÊla intencje nadawcy tekstu,

5) okreÊla kontekst sytuacyjny,

6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´Êciami tekstu.

III. Reagowanie j´zykowe

Uczeƒ

1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych kontekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu

uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy

udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania

i zakoƒczenia rozmowy,

2) rozpoznaje i poprawnie stosuje struktury leksykalno-gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunikacji,

3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku

polskim lub treÊci przedstawione w prostym materiale ikonograficznym i wyra˝a je w j´zyku obcym.

STANDARDY WYMAGA¡ PRZEZNACZONE DLA UCZNIÓW NIES¸YSZÑCYCH I S¸ABOS¸YSZÑCYCH

W przypadku uczniów nies∏yszàcych i s∏abos∏yszàcych nale˝y uwzgl´dniç problemy j´zykowe tych

uczniów, nie wymagajàc z∏o˝onych wypowiedzi na piÊmie.

A. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

humanistycznych

I. Czytanie i odbiór tekstów kultury

Uczeƒ

1) czyta teksty kultury na poziomie dos∏ownym, przenoÊnym,

2) interpretuje teksty kultury, uwzgl´dniajàc intencje

nadawcy — odró˝nia prawd´ historycznà od fikcji,

dostrzega wartoÊciowanie,

3) wyszukuje informacje zawarte w ró˝nych tekstach

kultury, w szczególnoÊci w tekstach literackich, publicystycznych, ilustracjach, mapach, tabelach,

wykresach, schematach,

4) dostrzega w odczytywanych tekstach Êrodki wyrazu typowe dla: tekstów literackich, tekstów publicystycznych i dzie∏ sztuki plastycznej,

5) odnajduje zwiàzki przyczynowo-skutkowe w kulturze i ˝yciu spo∏ecznym,

6) dostrzega konteksty niezb´dne do interpretacji

tekstów kultury, w szczególnoÊci kontekst historyczny, biograficzny, plastyczny,

7) dostrzega wartoÊci wpisane w teksty kultury.

II. Tworzenie w∏asnego tekstu

Uczeƒ

1) buduje wypowiedzi w nast´pujàcych formach

opis, opowiadanie, dialog, charakterystyka, sprawozdanie, notatka, plan, og∏oszenie, zaproszenie,

dedykacja, podanie, list,

2) pos∏uguje si´ kategoriami i poj´ciami swoistymi

dla przedmiotów humanistycznych i Êcie˝ek edukacyjnych,

3) tworzy teksty o charakterze informacyjnym,

4) zna i stosuje zasady organizacji tekstu — tworzy

tekst na zadany temat, spójny pod wzgl´dem logicznym,

5) formu∏uje i wartoÊciuje argumenty uzasadniajàce

stanowisko w∏asne lub cudze,

6) analizuje, porównuje, porzàdkuje i syntetyzuje informacje zawarte w tekstach kultury,

7) streszcza tekst.

B. Standardy wymagaƒ z zakresu przedmiotów

matematyczno-przyrodniczych

I. Umiej´tne stosowanie terminów, poj´ç i procedur z zakresu przedmiotów matematyczno-przyrodniczych niezb´dnych w praktyce ˝yciowej i dalszym kszta∏ceniu

Uczeƒ

1) stosuje terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze

a) czyta ze zrozumieniem teksty, w których wyst´pujà terminy i poj´cia matematyczno-przyrodnicze, np. w podr´cznikach, w prasie,

b) wybiera odpowiednie terminy i poj´cia do opisu zjawisk, w∏aÊciwoÊci, zachowaƒ, obiektów

i organizmów,

c) stosuje terminy dotyczàce racjonalnego u˝ytkowania Êrodowiska,

2) wykonuje obliczenia w ró˝nych sytuacjach praktycznych

a) stosuje w praktyce w∏asnoÊci dzia∏aƒ,

b) operuje procentami,

c) pos∏uguje si´ przybli˝eniami,

d) pos∏uguje si´ jednostkami miar,

3) pos∏uguje si´ w∏asnoÊciami figur

a) dostrzega kszta∏ty figur geometrycznych w otaczajàcej rzeczywistoÊci,

b) oblicza miary figur p∏askich i przestrzennych,

c) wykorzystuje w∏asnoÊci miar.

II. Wyszukiwanie i stosowanie informacji

Uczeƒ

1) odczytuje informacje przedstawione w formie

a) tekstu,

b) mapy,

c) tabeli,

d) wykresu,

e) rysunku,

f) schematu,

g) fotografii,

2) operuje informacjà

a) selekcjonuje informacje,

b) porównuje informacje,

c) analizuje informacje,

d) przetwarza informacje,

e) interpretuje informacje,

f) czytelnie prezentuje informacje,

g) wykorzystuje informacje w praktyce.

III. Wskazywanie i opisywanie faktów, zwiàzków i zale˝noÊci, w szczególnoÊci przyczynowo-skutkowych, funkcjonalnych, przestrzennych i czasowych

Uczeƒ

1) wskazuje prawid∏owoÊci w procesach, w funkcjonowaniu uk∏adów i systemów

a) wyodr´bnia z kontekstu dane zjawisko,

b) okreÊla warunki jego wyst´powania,

c) opisuje przebieg zjawiska w czasie i przestrzeni,

d) wykorzystuje zasady i prawa do objaÊniania zjawisk,

2) pos∏uguje si´ j´zykiem

algebraicznych

symboli

i

wyra˝eƒ

a) zapisuje wielkoÊci za pomocà symboli,

b) zapisuje wielkoÊci

algebraicznych,

za

pomocà

wyra˝eƒ

c) przekszta∏ca wyra˝enia algebraiczne,

Poz. 1102

b) zapisuje je w terminach nauk matematyczno-przyrodniczych,

4) tworzy i realizuje plan rozwiàzania

a) rozwiàzuje równania i nierównoÊci stanowiàce

model problemu,

b) uk∏ada i wykonuje procedury osiàgania celu,

a) wskazuje zale˝noÊci funkcyjne,

5) opracowuje wyniki

a) ocenia wyniki,

b) interpretuje wyniki,

c) przedstawia wyniki.

b) opisuje funkcje za pomocà wzorów, wykresów

i tabel,

C. Standardy wymagaƒ z zakresu j´zyka obcego

nowo˝ytnego

d) zapisuje zwiàzki i procesy w postaci równaƒ

i nierównoÊci,

3) pos∏uguje si´ funkcjami

4) stosuje zintegrowanà wiedz´ do objaÊniania zjawisk przyrodniczych

a) ∏àczy zdarzenia w ciàgi przemian,

I. Odbiór tekstu czytanego

Uczeƒ

b) wskazuje wspó∏czesne zagro˝enia dla zdrowia

cz∏owieka i Êrodowiska przyrodniczego,

1) okreÊla g∏ównà myÊl tekstu,

c) analizuje przyczyny i skutki oraz proponuje sposoby przeciwdzia∏ania wspó∏czesnym zagro˝eniom cywilizacyjnym,

3) stwierdza, czy tekst zawiera okreÊlone informacje;

wyszukuje lub selekcjonuje informacje,

d) potrafi umiejscowiç sytuacje dotyczàce Êrodowiska przyrodniczego w szerszym kontekÊcie

spo∏ecznym.

IV. Stosowanie zintegrowanej wiedzy i umiej´tnoÊci do rozwiàzywania problemów

2) okreÊla g∏ównà myÊl poszczególnych cz´Êci tekstu,

4) okreÊla intencje nadawcy tekstu,

5) okreÊla kontekst sytuacyjny,

6) rozpoznaje zwiàzki mi´dzy poszczególnymi cz´Êciami tekstu.

II. Reagowanie j´zykowe

Uczeƒ

1) stosuje techniki twórczego rozwiàzywania problemów

a) formu∏uje i sprawdza hipotezy,

b) kojarzy ró˝norodne fakty, obserwacje, wyniki

doÊwiadczeƒ i wyciàga wnioski,

2) analizuje sytuacj´ problemowà

a) dostrzega i formu∏uje problem,

b) okreÊla wartoÊci dane i szukane (okreÊla cel),

3) tworzy modele sytuacji problemowej

a) wyró˝nia istotne wielkoÊci i cechy sytuacji problemowej,

Uczeƒ

1) w∏aÊciwie reaguje j´zykowo w okreÊlonych kontekstach sytuacyjnych, w szczególnoÊci w celu

uzyskania, udzielenia, przekazania lub odmowy

udzielenia informacji, rozpocz´cia, podtrzymania

i zakoƒczenia rozmowy,

2) rozpoznaje i poprawnie stosuje struktury leksykalno-gramatyczne niezb´dne do skutecznej komunikacji,

3) przetwarza treÊci tekstu przeczytanego w j´zyku

polskim lub treÊci przedstawione w materiale ikonograficznym i wyra˝a je w j´zyku obcym.

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 0-22 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 0-22 694-67-50, 0-22 694-67-52; faks 0-22 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 2408/W/C/2007

ISSN 0867-3411

Cena 12,20 z∏ (w tym 7 % VAT)

1101

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 28 sierpnia 2007 r.

w sprawie rodzajów szkó∏ i placówek, w których nie tworzy si´ rad rodziców

Na podstawie art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256,

poz. 2572, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

3) szko∏y przy zak∏adach opieki zdrowotnej;