Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lipca 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych

1.

Ustawa normuje sprawy ewidencji ludności i dowodów osobistych.

2.

Ewidencja ludności polega na rejestracji danych o miejscu pobytu osób, o urodzeniach,

dotyczących obowiązku wojskowego, zmianach stanu cywilnego, obywatelstwa, imion i

nazwisk oraz o zgonach.

3

Dowód osobisty jest dokumentem

1)

stwierdzającym tożsamość osoby;

2)

poświadczającym obywatelstwo polskie;

3)

uprawniającym obywateli polskich do przekraczania granic między państwami członkowskimi

Unii Europejskiej.

Dowody osobiste wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność

do dnia 31 grudnia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r.

Osoba przebywająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana wykonywać

obowiązek meldunkowy określony w ustawie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1984 r.

Tymczasowe zaświadczenia tożsamości zachowują ważność do czasu upływu terminów w nich

określonych, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2000 r.

(uchylony).

Tymczasowe dowody osobiste zachowują ważność do czasu upływu terminów w nich określonych.

Obowiązek meldunkowy polega na

1)

zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego;

2)

wymeldowaniu się z miejsca pobytu stałego lub czasowego;

3)

zameldowaniu o urodzeniu dziecka;

4)

zameldowaniu o zmianie stanu cywilnego;

5)

zameldowaniu o zgonie osoby.

Do tymczasowych zaświadczeń tożsamości i tymczasowych dowodów osobistych, o których

mowa w art. 3 i art. 4, stosuje się przepisy art. 33, 42 i odpowiednio art. 55 ustawy,

o której mowa w art. 1 niniejszej ustawy.

1.

Zbiory meldunkowe prowadzone w systemie kartotecznym mogą być nadal prowadzone w tym

systemie do czasu uzupełnienia zbiorów meldunkowych prowadzonych w systemie informatycznym,

nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2010 r.

2.

Ewidencja wydanych i utraconych dowodów osobistych (rejestry numerowe) prowadzona

w systemie kartotecznym może być nadal prowadzona w tym systemie do czasu zakończenia

wymiany książeczkowych dowodów osobistych, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2007 r.

1.

Osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca stale na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej jest obowiązana zameldować się w miejscu pobytu stałego.

2.

W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu stałego.

(uchylony).

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie, nie dłużej

jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze,

o ile nie są sprzeczne z przepisami tej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem

z zamiarem stałego przebywania.

2.

Miejscem pobytu stałego osoby zatrudnionej na statku żeglugi śródlądowej, zamieszkałej

stale na statku, jest miejscowość, w której ma siedzibę przedsiębiorstwo żeglugowe

zatrudniające tę osobę.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

Pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej

miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem.

2.

Miejscem pobytu czasowego osoby zatrudnionej na statku morskim albo osoby, która w

związku z wykonywaniem pracy przebywa przez określony czas w ruchomym urządzeniu mieszkalnym

poza miejscem pobytu stałego, jest miejscowość, w której ma siedzibę zakład pracy

zatrudniający tę osobę.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej jednolity tekst ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego

tekstu.

Numery ewidencyjne PESEL nadane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują

ważność.

1.

Osoba zameldowana na pobyt czasowy i przebywająca w tej samej miejscowości nieprzerwanie

dłużej niż 2 miesiące jest obowiązana zameldować się na pobyt stały, chyba że zachodzą

okoliczności wskazujące na to, iż pobyt ten nie utracił charakteru pobytu czasowego.

Za okoliczności uzasadniające zameldowanie na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące

uważa się w szczególności

1)

wykonywanie pracy poza miejscem pobytu stałego;

2)

pobyt związany z kształceniem się, leczeniem, wypoczynkiem lub ze względów rodzinnych;

3)

odbywanie czynnej służby wojskowej;

4)

pobyt w zakładach karnych i poprawczych, aresztach śledczych, schroniskach dla nieletnich

i zakładach wychowawczych

2.

Wątpliwości co do charakteru pobytu rozstrzyga właściwy organ gminy.

3

W tym samym czasie można mieć tylko jedno miejsce pobytu czasowego trwającego ponad

2 miesiące.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1-3, 5-10,

22 i pkt 26-33 oraz art. 7 i 8, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Przy dopełnianiu obowiązku meldunkowego należy przedstawić dowód osobisty, a w uzasadnionych

przypadkach - inny dokument pozwalający na ustalenie tożsamości.

2.

(utracił moc).

2a

Przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić

potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający

ponad 2 miesiące, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem

prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu

tego podmiotu. Dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do lokalu może być umowa cywilno-prawna,

wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument

poświadczający tytuł prawny do lokalu.

2b

Zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie

faktu pobytu w tym lokalu.

3.

Osoba niepełnoletnia nieposiadająca dokumentu stwierdzającego tożsamość przedstawia

odpis skrócony aktu urodzenia.

4.

Osoby podlegające powszechnemu obowiązkowi obrony przedstawiają wojskowy dokument

osobisty (potwierdzenie zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych) w celu zamieszczenia

w nim stosownych wpisów dotyczących obowiązku meldunkowego.

Za osobę nieposiadającą pełnej zdolności do czynności prawnych obowiązek meldunkowy

wykonuje jej przedstawiciel ustawowy lub inna osoba sprawująca nad nią faktyczną opiekę

w miejscu ich wspólnego pobytu.

1.

Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem.

2

Adres określa się przez podanie

1)

w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru

domu i lokalu, nazwy województwa oraz kodu pocztowego;

2)

w innych gminach - nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu, nazwy gminy, nazwy województwa,

kodu pocztowego oraz nazwy ulicy, jeżeli w miejscowości występuje podział na ulice.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zameldowania osób przebywających stale

lub czasowo na statku morskim lub żeglugi śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach

mieszkalnych.

1.

Osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy

doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem

czwartej doby, licząc od dnia przybycia.

2.

Osoba, która przybywa do zakładu hotelarskiego albo do zakładu udzielającego pomieszczenia

w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną, jest obowiązana zameldować

się na pobyt stały lub czasowy przed upływem 24 godzin od chwili przybycia.

1.

Osoba zobowiązana do zameldowania się na pobyt stały przedstawia organowi gminy właściwemu

ze względu na nowe miejsce jej pobytu stałego zaświadczenie o wymeldowaniu się z poprzedniego

miejsca pobytu stałego oraz zgłasza następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona;

2)

nazwisko rodowe;

3)

nazwiska i imiona poprzednie;

4)

imiona rodziców;

5)

nazwiska rodowe rodziców;

6)

stan cywilny;

7)

imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe;

8)

płeć;

9)

datę i miejsce urodzenia;

10)

obywatelstwo;

11)

numer PESEL;

12)

dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i numer wojskowego

dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień lub poświadczenie

o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych;

13)

adres poprzedniego miejsca pobytu stałego;

14)

adres nowego miejsca pobytu stałego;

15)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;

16)

o wykształceniu.

2.

W zastępstwie osoby obowiązanej do zameldowania się czynności zgłoszenia danych może

dokonać członek rodziny, opiekun ustawowy lub faktyczny albo inna osoba.

1.

Zameldowania na pobyt czasowy dokonuje się w sposób określony w art. 11 w miejscu

tego pobytu, z jednoczesnym zgłoszeniem zamierzonego czasu jego trwania.

2.

Osoba, która przedłuża pobyt czasowy w tej samej miejscowości ponad zgłoszony czas

jego trwania, zmienia adres albo zmienia pobyt czasowy na stały, jest obowiązana dokonać

odpowiedniego zameldowania w ciągu następnej doby.

3.

Zwalnia się od obowiązku zameldowania na pobyt czasowy dzieci do lat 7, na okres nieprzekraczający

2 miesięcy.

Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy w zakładzie hotelarskim, w zakładzie udzielającym

pomieszczenia w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub opieką społeczną dokonuje

się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego osoby. Przepisu art. 9 ust. 2

1.

Dane dotyczące zmiany stanu cywilnego, imienia lub nazwiska oraz innych zmian w aktach

stanu cywilnego urząd stanu cywilnego przekazuje niezwłocznie do organu gminy właściwego

ze względu na miejsce pobytu stałego osoby, której dane dotyczą, a w przypadku braku

miejsca pobytu stałego osoby - do organu właściwego ze względu na ostatnie miejsce

pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące.

2.

Zgłoszenie urodzenia dziecka dokonane we właściwym urzędzie stanu cywilnego zastępuje

zameldowanie. Datą zameldowania dziecka jest data sporządzenia aktu urodzenia. Zameldowania

dokonuje organ gminy właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego matki dziecka lub

tego z rodziców, u którego dziecko faktycznie przebywa.

3

Zgłoszenia o zmianie imienia lub nazwiska dokonuje kierownik urzędu stanu cywilnego,

który wydał decyzję o zmianie. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który wydał decyzję

o zmianie imienia lub nazwiska, zawiadamia o zmianie organ gminy właściwy ze względu

na miejsce pobytu stałego wnioskodawcy.

4.

Zgłoszenia zmian w obywatelstwie dokonuje właściwy wojewoda. Dane o nabyciu lub utracie

obywatelstwa polskiego wojewoda przekazuje niezwłocznie do organu gminy właściwego

ze względu na miejsce pobytu stałego osoby, której zmiana dotyczy.

1.

Osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące,

jest obowiązana wymeldować się w organie gminy, właściwym ze względu na dotychczasowe

miejsce jej pobytu, najpóźniej w dniu opuszczenia tego miejsca.

1a.

Osoba zobowiązana do wymeldowania się zgłasza organowi gminy właściwemu ze względu

na dotychczasowe miejsce jej pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące

następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona;

2)

nazwisko rodowe;

3)

nazwiska i imiona poprzednie;

4)

imiona rodziców;

5)

nazwiska rodowe rodziców;

6)

stan cywilny;

7)

imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe;

8)

płeć;

9)

datę i miejsce urodzenia;

10)

obywatelstwo;

11)

numer PESEL;

12)

dotyczące obowiązku wojskowego, w tym stopień wojskowy, nazwę, serię i numer wojskowego

dokumentu osobistego z oznaczeniem wojskowej komendy uzupełnień lub poświadczenie

o zgłoszeniu się do rejestracji przedpoborowych;

13)

adres dotychczasowego miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące;

14)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości;

15)

o wykształceniu.

2

Organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby,

która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące i

nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

3.

Osoba, która wyjeżdża za granicę na okres dłuższy niż 2 miesiące, jest obowiązana

zgłosić swój wyjazd oraz powrót właściwemu ze względu na miejsce pobytu stałego organowi

wymienionemu w ust. 1. Zgłoszenia wyjazdu dokonuje się najpóźniej w dniu opuszczenia

dotychczasowego miejsca pobytu, a zgłoszenia powrotu - najpóźniej przed upływem czwartej

doby, licząc od dnia powrotu.

4.

Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego ponad 2 miesiące odpowiada okresowi zgłoszonemu

przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu jest zwolniona od obowiązku

wymeldowania się.

5.

Osobie, o której mowa w ust. 1, organ gminy wydaje zaświadczenie stwierdzające dopełnienie

obowiązku wymeldowania się.

1.

Jeżeli okres pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy odpowiada okresowi zgłoszonemu

przy zameldowaniu, osoba opuszczająca miejsce tego pobytu jest zwolniona od obowiązku

wymeldowania się.

2.

Osoba, która opuszcza miejsce pobytu czasowego trwającego do 2 miesięcy przed upływem

czasu zgłoszonego przy zameldowaniu, jest obowiązana wymeldować się najpóźniej w dniu

opuszczenia tego miejsca.

Zgłoszenie zgonu, dokonane w urzędzie stanu cywilnego zgodnie z przepisami prawa o

aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej.

1.

Osoba, która przybywa do domu wczasowego lub wypoczynkowego, pensjonatu, hotelu, motelu,

domu wycieczkowego, pokoju gościnnego, schroniska, campingu lub na strzeżone pole

biwakowe albo do innego podobnego zakładu, jest obowiązana zameldować się na pobyt

czasowy przed upływem 24 godzin od chwili przybycia.

2.

Zameldowania dokonuje się u kierownika zakładu lub upoważnionej przez niego osoby.

Osoba przebywająca w określonej miejscowości w celach turystyczno-wypoczynkowych poza

zakładami określonymi w art. 18 jest zwolniona z obowiązku zameldowania się, jeżeli

jej pobyt w tej miejscowości nie przekracza 30 dni.

Uczestnicy wycieczki organizowanej przez instytucję państwową lub społeczną, związek

zawodowy albo inną organizację społeczną dokonują zameldowania się na pobyt czasowy

za pośrednictwem kierownika wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia do

zakładu hotelarskiego zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu lub pracownikowi

upoważnionemu do przyjmowania zgłoszeń, przedstawiając listę uczestników oraz dowód

upoważniający go do kierowania wycieczką.

1.

Uczestnicy kolonii i obozu turystyczno-wypoczynkowego organizowanego przez instytucję

państwową lub społeczną, związek zawodowy albo inną organizację społeczną dla młodzieży

szkolnej i studiującej są zwolnieni od obowiązku meldunkowego, jeżeli pobyt czasowy

nie przekracza 30 dni.

2.

Kierownik obozu lub kolonii jest obowiązany prowadzić listę uczestników.

Przy wymeldowaniu się przepis art. 16 stosuje się odpowiednio.

Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany

wykonywać obowiązek meldunkowy na zasadach określonych w ustawie, jeżeli przepisy

niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

1.

Cudzoziemiec przebywający poza zakładem hotelarskim, zakładem udzielającym pomieszczenia

w związku z pracą, nauką, leczeniem się lub wypoczynkiem jest obowiązany zameldować

się na pobyt czasowy przed upływem 48 godzin od chwili przybycia do określonej miejscowości

i nie później niż przed upływem 48 godzin od chwili przekroczenia granicy Rzeczypospolitej

Polskiej.

2.

Jeżeli koniec terminu do dokonania obowiązku meldunkowego przypada na dzień ustawowo

wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 1-3, 8, 12, 15-17, 39, 42, 45 lit. a, 48 lit. a i c, 55, 58 i 59, art.

2 pkt 2, 3, 5, 7-12, 17-20 i 28-30, art. 13 oraz art. 14 i 15 w zakresie dotyczącym

cudzoziemców posiadających zgodę na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej,

art. 17 pkt 1 lit. a tiret pierwsze i pkt 4 w zakresie dotyczącym cudzoziemców ubiegających

się o nadanie statusu uchodźcy, którym po upływie roku od dnia złożenia wniosku o

nadanie statusu uchodźcy nie została wydana decyzja w pierwszej instancji i przyczyna

przedłużenia postępowania nie leży po stronie cudzoziemca, art. 17 pkt 1 lit. a tiret

drugie i lit. b oraz pkt 2 w zakresie dotyczącym cudzoziemców posiadających zgodę

na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystających z ochrony czasowej

w Rzeczypospolitej Polskiej, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 14 i 16 w zakresie dotyczącym cudzoziemców posiadających zezwolenie na pobyt

rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich lub zezwolenie na zamieszkanie na

czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Uczestnicy wycieczek dokonują zameldowania się na pobyt czasowy za pośrednictwem kierownika

wycieczki, który jest obowiązany z chwilą przybycia wycieczki do zakładu hotelarskiego

zgłosić pobyt wycieczki kierownikowi zakładu lub pracownikowi upoważnionemu do przyjmowania

zgłoszeń, przedstawiając listę uczestników wycieczki oraz dokumenty uprawniające ich

do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1

Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt stały, zgłasza wymagane dane do

zameldowania oraz przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z udzieleniem zezwolenia

na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,

statusu uchodźcy lub zgody na pobyt tolerowany albo zezwolenie na osiedlenie się,

zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, decyzję o nadaniu

statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej lub o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany.

2.

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny niebędący

obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący zameldowania się na

pobyt stały, zgłaszają wymagane dane do zameldowania, przy czym obywatel państwa członkowskiego

Unii Europejskiej przedstawia kartę pobytu obywatela Unii Europejskiej albo zezwolenie

na pobyt, a członek jego rodziny niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii

Europejskiej - dokument pobytu albo zezwolenie na pobyt.

3

Cudzoziemiec, dokonując zameldowania się na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące,

zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd

cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie

obowiązku posiadania wizy - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości

cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie

na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich

bądź decyzję o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy

w Rzeczypospolitej Polskiej.

4.

Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej i członek jego rodziny niebędący

obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dokonujący zameldowania się na

pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące, zgłaszają wymagane dane do zameldowania,

przy czym obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej przedstawia kartę pobytu

obywatela Unii Europejskiej albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy,

a członek jego rodziny niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej

- dokument pobytu albo zezwolenie na pobyt lub zezwolenie na pobyt czasowy.

5.

Przepisy ust. 2 i 4 stosuje się do obywateli państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego

oraz innych państw, które nie należą do Unii Europejskiej, ale na podstawie umów zawartych

z Unią Europejską korzystają ze swobody przepływu osób, oraz do członków ich rodzin.

Od wykonywania obowiązku meldunkowego zwolnieni są pod warunkiem wzajemności szefowie

i członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych

państw obcych, łącznie z członkami ich rodzin pozostającymi z nimi we wspólnocie domowej,

a także inne osoby na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych,

z wyjątkiem cudzoziemców mających stałe miejsce pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.

Do cudzoziemców nie mają zastosowania przepisy art. 18-21.

1

Właściciel lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu jest obowiązany

potwierdzić fakt pobytu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad

2 miesiące w tym lokalu. Potwierdzenia faktu pobytu osoby w lokalu dokonuje się na

formularzu meldunkowym w formie czytelnego podpisu z oznaczeniem daty jego złożenia.

2.

Osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane do zawiadamiania właściwego organu gminy o

stałym lub czasowym pobycie innej osoby w ich lokalach (pomieszczeniach) oraz o opuszczeniu

przez nią tego lokalu (pomieszczenia), jeżeli osoba ta nie dopełniła obowiązku meldunkowego.

Zawiadomienie powinno być dokonane niezwłocznie po upływie terminu określonego do

wykonania obowiązku meldunkowego.

1.

Dozorca domu, a jeżeli nie ma dozorcy - administrator domu, a jeżeli nie ma administratora

- właściciel domu jest obowiązany zawiadomić właściwy organ wymieniony w art. 11 ust.

1 o niedopełnieniu obowiązku zameldowania lub wymeldowania się przez osobę przebywającą

w tym domu.

2.

Na terenie wsi obowiązek określony w ust. 1 ciąży również na sołtysie.

3.

Przepis art. 29 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Zakład pracy jest obowiązany sprawdzić przy zatrudnieniu osoby w tym zakładzie, czy

dopełniła ona obowiązku meldunkowego.

2.

O niedopełnieniu przez tę osobę obowiązku meldunkowego zakład pracy jest obowiązany

zawiadomić niezwłocznie właściwy organ wymieniony w art. 11 ust. 1.

1.

Numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwany w niniejszej

ustawie „numerem PESEL”, jest to 11-cyfrowy, stały symbol numeryczny, jednoznacznie

identyfikujący osobę fizyczną, w którym sześć pierwszych cyfr oznacza datę urodzenia

(rok, miesiąc, dzień), kolejne cztery - liczbę porządkową i płeć osoby, a ostatnia

jest cyfrą kontrolną służącą do komputerowej kontroli poprawności nadanego numeru

ewidencyjnego.

2.

Numer PESEL nadaje minister właściwy do spraw administracji publicznej w formie czynności

materialno-technicznej.

3

Numer PESEL nadaje się

1)

obywatelom polskim zameldowanym na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące,

a także osobom ubiegającym się o wydanie dowodu osobistego;

2)

cudzoziemcom zameldowanym na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące na

podstawie art. 26 ustawy;

3)

obywatelom polskim i cudzoziemcom, którzy podlegają na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu, z wyłączeniem osób,

którym nadano ten numer na podstawie pkt 1 i 2;

4)

obywatelom polskim zamieszkałym za granicą, ubiegającym się o wydanie paszportu.

4

Nadanie numeru PESEL następuje, w przypadku osób

1)

o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 - na wniosek właściwego organu gminy;

2)

o których mowa w ust. 3 pkt 3 - na wniosek płatnika składek ubezpieczeniowych;

3)

o których mowa w ust. 3 pkt 4 - na wniosek polskiego konsula.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może nadać numer PESEL osobom

innym niż wymienione w art. 31a ust. 3 na ich pisemny wniosek, jeżeli odrębne przepisy

przewidują potrzebę posiadania numeru PESEL przez te osoby.

2

Osoby, o których mowa w ust. 1, składają umotywowany pisemny wniosek o nadanie numeru

PESEL bezpośrednio do ministra właściwego do spraw administracji publicznej, wraz

z odpisem skróconym aktu urodzenia, a w przypadku osób, które wstąpiły w związek małżeński

- wraz z odpisem skróconym aktu małżeństwa opatrzonym adnotacją o aktualnie używanym

nazwisku.

3.

Wniosek o nadanie numeru PESEL powinien zawierać następujące dane

1)

nazwisko i imiona;

2)

nazwisko rodowe;

3)

imiona rodziców;

4)

nazwisko rodowe matki;

5)

płeć;

6)

datę i miejsce urodzenia;

7)

obywatelstwo;

8)

adres i miejsce pobytu stałego lub czasowego;

9)

rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może, na umotywowany pisemny wniosek

organów, o których mowa w art. 31 a ust. 4, i osób, o których mowa w art. 31b ust.

1, zmienić numer PESEL.

5

Numer PESEL podlega zmianie w przypadku

1)

sprostowania daty urodzenia osoby, dla której byt nadany;

2)

sprostowania oznaczenia lub zmiany płci osoby, dla której byt nadany;

3)

sporządzenia nowego aktu urodzenia stosownie do przepisów ustawy z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688);

4)

stwierdzenia faktu wprowadzenia w błąd organu co do tożsamości osoby, dla której byt

nadany.

6

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zmiany numeru PESEL.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej powiadamia o nadaniu numeru PESEL

organy, o których mowa w art. 31a ust. 4, oraz wnioskodawców, o których mowa w art.

31b ust. 1.

(uchylony).

Dowodu osobistego nie wolno zatrzymywać, z wyjątkiem przypadków określonych w ustawie.

1.

Osoba będąca obywatelem polskim i zamieszkała w Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana

posiadać dowód osobisty

1)

od ukończenia 18 roku życia;

2)

od ukończenia 15 roku życia, jeżeli pozostaje w stosunku pracy lub nie zamieszkuje

wspólnie z osobami, pod których władzą rodzicielską lub opieką się znajduje, albo

nie pozostaje pod władzą rodzicielską lub opieką.

2.

Osoba będąca obywatelem polskim ma prawo otrzymać dowód osobisty od ukończenia 13

roku życia.

3

Na uzasadniony wniosek rodziców lub opiekunów dowód osobisty może być wydany osobie,

która nie ukończyła 13 roku życia.

(uchylony).

1.

Dowód osobisty jest ważny 10 lat od daty jego wydania.

2.

Dowód osobisty wydany osobie, która nie ukończyła 18 roku życia, jest ważny 5 lat

od daty jego wydania.

3.

Dowód osobisty wydany osobie, która ukończyła 65 rok życia, jest ważny na czas nieoznaczony,

jeżeli osoba ta zwróciła się o wydanie dowodu osobistego z takim terminem ważności.

1.

Dowód osobisty wydaje się po uiszczeniu należnej opłaty stanowiącej równowartość kosztów

jego wydania.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie dowodu

osobistego, tryb jej uiszczenia oraz warunki i zakres stosowania ulg i zwolnień od

tej opłaty.

1.

W dowodzie osobistym zamieszcza się

1)

nazwisko i imię (imiona) oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe;

2)

datę i miejsce urodzenia;

3)

adres miejsca zameldowania na pobyt stały, a w razie jego braku - zameldowania na

pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące; w przypadku braku zameldowania na pobyt

stały albo pobyt czasowy trwający ponad dwa miesiące, danych o adresie nie zamieszcza

się;

4)

płeć, wzrost w centymetrach i kolor oczu;

5)

numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);

6)

nazwę organu wydającego, datę wydania oraz termin ważności dowodu osobistego.

2.

Dowód osobisty zawiera również zdjęcie i podpis jego posiadacza.

3.

Dane zawarte w dowodzie osobistym przeznaczone do odczytania maszynowego oraz dane

zawarte w numerze ewidencyjnym, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie mogą obejmować innych

danych osobowych niż określone w ust. 1 pkt 1-4 i 6.

(uchylony).

(uchylony).

Posiadacz dowodu osobistego ma obowiązek wymienić ten dokument w razie

1)

zmiany danych, które zamieszcza się w dowodzie osobistym;

2)

uszkodzenia dowodu osobistego lub zaistnienia innej okoliczności utrudniającej ustalenie

tożsamości osoby;

3)

upływu terminu ważności dowodu osobistego.

(uchylony).

1.

Osoba, która utraciła dowód osobisty, jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym

najbliższy organ gminy. Organ ten wydaje zaświadczenie o utracie dowodu osobistego,

ważne do czasu wydania nowego dokumentu.

2.

W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, zgłoszonego jako utracony, należy

niezwłocznie zawiadomić o tym organ gminy, któremu złożono wniosek o wydanie nowego

dowodu osobistego, jeżeli w miejsce zgłoszonego jako utracony nie został jeszcze wydany

nowy dokument.

3.

W razie znalezienia własnego dowodu osobistego, w miejsce którego wydano już nowy

dowód osobisty, lub cudzego dowodu osobistego, należy niezwłocznie złożyć znaleziony

dokument najbliższemu organowi gminy.

Dowód osobisty podlega obowiązkowi zwrotu w razie

1)

utraty obywatelstwa polskiego;

2)

zgonu posiadacza dowodu osobistego; obowiązek zwrotu dowodu osobistego ciąży w tym

przypadku na osobach obowiązanych do zgłoszenia zgonu stosownie do przepisów prawa

o aktach stanu cywilnego.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór dowodu osobistego oraz tryb

postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty.

1.

Ewidencję ludności prowadzi się w systemie informatycznym na podstawie danych osobowych

zgłoszonych przy wykonywaniu obowiązku meldunkowego oraz zgłoszeń, o których mowa

w art. 14 oraz w art. 17, w formie

1)

zbiorów meldunkowych jako

a)

zbioru danych stałych mieszkańców,

b)

zbioru danych byłych mieszkańców,

c

zbioru danych obywateli polskich zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące

oraz cudzoziemców zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące posiadających

karty pobytu,

d

zbioru danych osób zameldowanych na pobyt czasowy trwający do 2 miesięcy oraz cudzoziemców

zameldowanych na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące nieposiadających karty pobytu;

2)

zbioru danych osobowych PESEL, zwanego dalej „zbiorem PESEL”, uzyskanych w związku

z nadawaniem numeru PESEL na podstawie zbiorów meldunkowych, o których mowa w pkt

1 lit. a-c.

2.

W zbiorze danych stałych mieszkańców gromadzone są następujące ich dane

1)

nazwisko i imiona;

2)

nazwisko rodowe;

3)

nazwiska i imiona poprzednie;

4)

imiona i nazwiska rodowe rodziców;

5)

data i miejsce urodzenia;

6)

stan cywilny;

7)

numer aktu urodzenia i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził;

8)

płeć;

9)

numer PESEL;

10

obywatelstwo (data nabycia obywatelstwa polskiego, data utraty obywatelstwa polskiego);

11

imię i nazwisko rodowe małżonka oraz jego numer PESEL;

12)

data zawarcia związku małżeńskiego, numer aktu małżeństwa i oznaczenie urzędu stanu

cywilnego, który ten akt sporządził, data rozwiązania związku małżeńskiego, sygnatura

akt i oznaczenie sądu, który rozwiązał małżeństwo, data zgonu małżonka, numer aktu

zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który ten akt sporządził;

13)

adres i data zameldowania na pobyt stały;

14)

poprzednie adresy zameldowania na pobyt stały wraz z określeniem okresu zameldowania;

15)

adres zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące wraz z określeniem okresu

zameldowania;

16)

tryb wymeldowania;

17)

stopień wojskowy, nazwa, seria i numer wojskowego dokumentu osobistego oraz oznaczenie

wojskowej komendy uzupełnień, w której ewidencji osoba pozostaje, lub potwierdzenie

zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych;

18

seria i numer aktualnego dowodu osobistego oraz serie i numery poprzednich dowodów

osobistych, daty ich wydania i daty ważności oraz oznaczenie organów wydających;

19

seria i numer karty pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie

się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zgody na

pobyt tolerowany lub nadaniem statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, data jej

wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;

20

seria i numer karty pobytu obywatela Unii Europejskiej wydanej w związku z udzieleniem

zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, data jej wydania, data

ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;

21

seria i numer dokumentu pobytu członka rodziny obywatela Unii Europejskiej wydanego

w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

data jego wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który go wydał.

3.

W zbiorze danych byłych mieszkańców gromadzone są

1)

ich dane, o których mowa w ust. 2;

2)

data wymeldowania;

3)

data zgonu oraz numer aktu zgonu i oznaczenie urzędu stanu cywilnego, który akt sporządził.

4

W zbiorze danych osób, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, gromadzone są

1)

dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-6, 9-11, 13, 15 i 17-21;

2)

seria i numer karty pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na zamieszkanie

na czas oznaczony lub zgody na pobyt tolerowany, data jej wydania, data ważności oraz

oznaczenie organu, który ją wydał;

3)

seria i numer karty pobytu obywatela Unii Europejskiej wydanej w związku z udzieleniem

zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, data jej wydania,

data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał;

4)

seria i numer dokumentu pobytu członka rodziny obywatela Unii Europejskiej wydanego

w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, data jego wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który go wydał;

5)

seria i numer tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca, data jego wydania,

data ważności oraz oznaczenie organu, który je wydał.

5

W zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, gromadzone są

1)

dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 5, 13, 18, 19-21 i w ust. 4 pkt 2-5;

2)

adres pobytu czasowego oraz zamierzony czas jego trwania.

6.

W zbiorach meldunkowych, o których mowa w ust. 4 i 5, zamieszcza się także oznaczenie

dokumentu uprawniającego do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz datę

przekroczenia granicy, jeżeli gromadzone dane dotyczą cudzoziemców.

7

W zbiorze PESEL gromadzone są dane, o których mowa w ust. 2, ust. 3 pkt 3 i ust. 4

pkt 2-5.

1.

Zbiór danych osób przebywających w obiektach, o których mowa w art. 13, art. 18 ust.

1 i art. 20, prowadzi się w formie książki zameldowań lub w systemie informatycznym.

2.

W zbiorze, o którym mowa w ust. 1, gromadzi się następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imię;

2)

imiona rodziców;

3)

datę i miejsce urodzenia;

4)

adres miejsca pobytu stałego;

5)

datę przybycia i zamierzony czas trwania pobytu;

6)

oznaczenie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, a w tym

numer i serię, datę jego wydania, datę ważności oraz oznaczenie organu, który go wydał.

1.

Organy prowadzące ewidencję ludności są obowiązane do bezzwłocznej aktualizacji każdej

zmiany danych osobowych zawartych w zbiorach meldunkowych, w zbiorze PESEL oraz w

ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych.

2.

Dane do aktualizacji zbioru PESEL przekazuje się na nośniku magnetycznym lub w drodze

teletransmisji w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego.

3.

Wojskowi komendanci uzupełnień obowiązani są do bezzwłocznej aktualizacji danych dotyczących

obowiązku wojskowego.

1.

Organy, o których mowa w art. 46, są obowiązane do wzajemnego przekazywania danych

zawartych w prowadzonych przez siebie zbiorach.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przekazywania danych pomiędzy organami, o których mowa w art. 46, oraz powiadamiania

o nadaniu numeru PESEL organów, o których mowa w art. 31a ust. 4, oraz wnioskodawcy,

o którym mowa w art. 31b ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia ochrony danych

zawartych w zbiorach.

1.

Gminy, na podstawie danych zgłoszonych przy ubieganiu się o wydanie lub wymianę dowodu

osobistego, prowadzą ewidencję wydanych i utraconych dowodów osobistych.

2.

Ewidencję, o której mowa w ust. 1, prowadzi się w formie informatycznej, a dane osobowe

z tej ewidencji mogą być przetwarzane metodami informatycznymi.

3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące dane osobowe

1)

nazwisko i imiona;

2)

poprzednie imiona i nazwiska;

3)

nazwisko rodowe;

4)

imiona i nazwiska rodowe rodziców;

5)

datę i miejsce urodzenia;

6)

numer PESEL;

7)

wzrost;

7a

kolor oczu;

8)

płeć;

9)

fotografię i podpis osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego;

10)

adres miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące;

11)

numer i serię aktualnego i poprzednich dowodów osobistych, a w tym daty ich wydania,

daty ważności oraz oznaczenie organu, który je wydał.

4.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej prowadzi ogólnokrajową ewidencję

wydanych i utraconych dowodów osobistych.

5.

Ewidencję, o której mowa w ust. 4, prowadzi się w systemie informatycznym, gromadząc

dane określone w ust. 3.

6.

Gminy są obowiązane do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw administracji

publicznej danych niezbędnych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 4.

7.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przekazywania przez gminy danych z ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych,

uwzględniając terminy i formy przekazywania danych.

Dane do ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych gminy przekazują

bezpośrednio ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej w drodze teletransmisji

danych w formie dokumentu elektronicznego z aktualnego programu informatycznego dostosowanego

do wymogów PESEL.

1.

Organy prowadzące zbiory meldunkowe, zbiór PESEL oraz ewidencję wydanych i utraconych

dowodów osobistych, na pisemny wniosek zainteresowanej osoby, są zobowiązane wydać,

w formie zaświadczenia, pełny odpis przetworzonych danych dotyczących tej osoby.

2.

Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę wydruku z aktualnego programu

informatycznego.

1.

Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań,

następującym podmiotom

1)

organom administracji publicznej, sądom, prokuraturze;

2

organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym Służbom Informacyjnym,

Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego

Biura Antykorupcyjnego i strażom gminnym (miejskim);

2

organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,

Służbie Wywiadu Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu i strażom gminnym (miejskim);

3)

organom kontroli skarbowej i wywiadu skarbowego;

4

państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz innym podmiotom - w zakresie

niezbędnym do realizacji zadań publicznych określonych w odrębnych przepisach;

5

Polskiemu Czerwonemu Krzyżowi - w zakresie danych osób poszukiwanych.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępnione

1)

(uchylony);

2)

osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny;

3)

jednostkom organizacyjnym - jeżeli po ich wykorzystaniu w celach badawczych, statystycznych,

badania opinii publicznej lub rynku, dane te zostaną poddane takiej modyfikacji, która

nie pozwoli na ustalenie tożsamości osób, których dane dotyczą;

4)

innym osobom i podmiotom - jeżeli uwiarygodnią one interes faktyczny w otrzymaniu

danych i za zgodą osób, których dane dotyczą.

3.

Dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych udostępnia się, z zastrzeżeniem ust. 5, na pisemny wniosek zainteresowanego

podmiotu.

4.

Dane udostępnione na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, nie mogą być wykorzystane

w innym celu niż wskazany w tym wniosku.

5.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się na formularzu.

6.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza wniosku, uwzględniając zakres danych objętych wnioskiem oraz cel udostępniania

danych.

7.

Podmiotom, o których mowa w ust. 1, dane można udostępniać za pomocą urządzeń teletransmisji

danych, bez konieczności składania pisemnego wniosku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli

spełnią łącznie następujące warunki

1)

posiadają urządzenia umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane w systemie

oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania;

2)

posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie

danych niezgodnie z celem ich uzyskania;

3)

uzyskanie danych jest uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej

działalności.

8.

Udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych

i utraconych dowodów osobistych następuje

1)

dla podmiotów, o których mowa w ust. 1 - nieodpłatnie;

2)

dla podmiotów, o których mowa w ust. 2 - odpłatnie.

9.

Opłaty pobrane za udostępnienie danych stanowią dochód budżetu państwa.

10.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie danych

ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów

osobistych oraz warunki i sposób ich wnoszenia. Rozporządzenie powinno określać zróżnicowaną

wysokość opłat w zależności od zakresu udostępnianych danych oraz celu i częstotliwości

ich udostępniania w taki sposób, aby pokrywały one koszty udostępnienia tych danych.

1.

Dane ze zbiorów meldunkowych oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

udostępnia organ gminy.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do województwa udostępnia wojewoda.

3.

Dane ze zbioru PESEL oraz ogólnokrajowej ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych

udostępnia minister właściwy do spraw administracji publicznej.

4.

O udostępnieniu danych za pomocą urządzeń teletransmisji danych rozstrzyga właściwy

organ w drodze decyzji administracyjnej.

5.

Organ rozpatrujący wniosek odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, udostępnienia

danych osobowych, jeżeli udostępnienie danych spowodowałoby naruszenie dóbr osobistych

osoby, której dane dotyczą, lub innych osób.

6.

Od decyzji odmawiającej udostępnienia danych osobowych przysługuje odwołanie.

1.

Dowód osobisty wydaje właściwy organ gminy. W rozumieniu niniejszej ustawy organem

gminy jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

2.

Właściwość miejscową organu, o którym mowa w ust. 1, ustala się według miejsca pobytu

stałego osoby ubiegającej się o wydanie dowodu osobistego, a w razie braku takiego

miejsca - według ostatniego miejsca pobytu stałego tej osoby.

3.

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej organu w sposób wskazany w ust. 2,

dowód osobisty wydaje organ gminy właściwy dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.

st. Warszawie.

1.

Ewidencja ludności jest prowadzona w systemie informatycznym przez

1)

ministra właściwego do spraw administracji publicznej - w formie zbioru PESEL;

2)

wojewodę - w formie wojewódzkich zbiorów meldunkowych, określonych w art. 44a ust.

1 pkt 1 lit. a-c;

3)

organy gminy - w formie gminnych zbiorów meldunkowych.

2.

Zbiór, o którym mowa w art. 44b, prowadzi kierownik zakładu lub osoba przez niego

upoważniona.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r.

1.

Organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia

dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby

i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym.

2.

Jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania

rozstrzyga właściwy organ gminy.

3

Organ gminy prowadzący ewidencję ludności współpracuje z Szefem Krajowego Centrum

Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Organ gminy może żądać od osoby, której dotyczy obowiązek meldunkowy, przedstawienia

w określonym terminie danych niezbędnych do zaktualizowania ewidencji ludności.

Policja sprawuje kontrolę nad wykonywaniem obowiązków określonych w ustawie przez

osoby podlegające zameldowaniu lub wymeldowaniu się.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje zwierzchni nadzór nad

wykonywaniem obowiązków określonych w ustawie.

2.

Wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie realizacji obowiązków

określonych w ustawie.

3.

Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy

gminy na podstawie ustawy.

1.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia,

sposób zgłaszania i przyjmowania danych niezbędnych do zameldowania i wymeldowania,

sposób prowadzenia ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych,

wzory formularzy zgłoszeń meldunkowych oraz wzór wniosku o nadanie numeru PESEL, uwzględniając

w szczególności sposób wykonywania obowiązku meldunkowego za osobę niepełnoletnią,

przez cudzoziemca oraz osoby przebywające stale lub czasowo na statku morskim lub

żeglugi śródlądowej albo w innych ruchomych pomieszczeniach mieszkalnych, potrzebę

zapewnienia ochrony danych zawartych w ewidencji ludności i ewidencji wydanych i utraconych

dowodów osobistych, a także zakres danych zgłaszanych przy zameldowaniu i objętych

wnioskiem o nadanie numeru PESEL oraz danych niezbędnych do ustalenia obowiązku wojskowego.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób zameldowania oraz wymeldowania

żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, a także sposób prowadzenia ewidencji ludności

w budynkach pozostających w zarządzie organów wojskowych, uwzględniając potrzeby wynikające

z konieczności zapewnienia ochrony informacji niejawnych.

3.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej może w celu zapewnienia porządku

i bezpieczeństwa publicznego, a także zwalczania klęsk żywiołowych i zagrożenia bezpieczeństwa

państwa wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na czas określony obowiązek zameldowania

się z chwilą przybycia do danej miejscowości oraz obowiązek zgłoszenia wyjazdu z danej

miejscowości, uwzględniając określenie szczegółowego sposobu i terminu zameldowania

osób oraz zakres danych, jakie powinny być zgłoszone przy zameldowaniu lub wymeldowaniu.

Organy gminy wykonują zadania określone w ustawie jako zadania zlecone z zakresu administracji

rządowej.

(uchylony).

(uchylony).

Kto

1)

uchyla się od obowiązku posiadania lub wymiany dowodu osobistego,

2)

zatrzymuje cudzy dowód osobisty,

3)

nie zwraca dowodu osobistego w razie utraty obywatelstwa polskiego,

4)

nie zawiadamia o znalezieniu dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa w art. 42

ust. 2,

5)

nie zwraca znalezionego dowodu osobistego w przypadku, o którym mowa w art. 42 ust.

3,

podlega karze ograniczenia wolności do 1 miesiąca albo karze grzywny.

Wykroczenia przeciwko obowiązkowi meldunkowemu podlegają ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń

(Dz. U. Nr 12, poz. 114, z późn. zm..

Dowody osobiste i tymczasowe zaświadczenia tożsamości wydane w trybie przepisów obowiązujących

przed wejściem w życie ustawy zachowują swą ważność.

Ustawa nie narusza przepisów normujących pobyt osób w strefie nadgranicznej.

Tracą moc

1)

dekret z dnia 22 października 1951 r. o dowodach osobistych

(Dz. U. z 1962 r. Nr 2, poz. 5);

2)

ustawa z dnia 14 lipca 1961 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności

(Dz. U. Nr 33, poz. 164, z 1963 r. Nr 15, poz. 77, z 1967 r. Nr 44, poz. 220 oraz z 1971 r. Nr 12, poz. 115).

1.

W art. 2 pkt 3 dekretu z dnia 7 grudnia 1954 r. o naczelnych organach administracji

państwowej w zakresie spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa publicznego

(Dz. U. Nr 54, poz. 269, z 1956 r. Nr 41, poz. 188 i Nr 54, poz. 241) po wyrazie: „ludności” stawia się przecinek i dodaje wyrazy: „dowodów osobistych”.;

2.

W art. 11 ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. Nr 15, poz. 77) ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Niezależnie od obowiązku rejestracji cudzoziemiec podlega obowiązkowi meldunkowemu

stosownie do przepisów o ewidencji ludności.

””

;

2)

art. 6 pkt 11 dekretu z dnia 21 grudnia 1955 r. o organizacji i zakresie działania

Milicji Obywatelskiej

(Dz. U. Nr 46, poz. 311),

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1975 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie upoważnień,

o których mowa w art. 1-43 pkt 1 i w art. 44-79, zachowują moc do czasu wydania przepisów

na podstawie upoważnień w brzmieniu określonym ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5-56,

oraz art. 77 i art. 78, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1989 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197

pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.

214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.