Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych

Ustawa normuje

1)

podatek od nieruchomości;

2)

podatek od środków transportowych;

3)

podatek od posiadania psów;

4)

opłatę targową;

5)

opłatę miejscową;

5a

opłatę uzdrowiskową;

6)

opłatę administracyjną.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród

budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2)

budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie

z jego przeznaczeniem;

3)

grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty,

budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego

działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych

z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba

że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej

działalności ze względów technicznych;

4)

działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej

5)

powierzchnia użytkowa budynku lub jego części - powierzchnię mierzoną po wewnętrznej

długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych

oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice,

sutereny i poddasza użytkowe;

6)

działalność rolnicza - produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału

siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą,

roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowlę i produkcję materiału zarodowego

zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego

oraz chów i hodowlę ryb;

7)

działalność leśna - działalność właścicieli, posiadaczy lub zarządców lasów w zakresie

urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów i

upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna,

żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także

sprzedaż tych produktów w stanie nieprzerobionym.

2.

Za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy nie uważa się

1)

działalności rolniczej lub leśnej;

2)

wynajmu turystom pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych znajdujących się na obszarach

wiejskich przez osoby ze stałym miejscem pobytu w gminie położonej na tym terenie,

jeżeli liczba pokoi przeznaczonych do wynajęcia nie przekracza 5.

1.

Ulgi i zwolnienia podatkowe w zakresie podatków i opłat lokalnych przyznane kościołom

i związkom wyznaniowym regulują odrębne ustawy.

2.

Zwolnienia z podatku od nieruchomości przyznane z tytułu prowadzenia działalności

gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych regulują przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych

i niektórych ustaw

(Dz. U. Nr 188, poz. 1840).

Organem podatkowym właściwym w sprawach podatków i opłat unormowanych w niniejszej

ustawie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty

budowlane

1)

grunty;

2)

budynki lub ich części;

3)

budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

2.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji

gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach

rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

3.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają również

1)

pod warunkiem wzajemności - nieruchomości będące własnością państw obcych lub organizacji

międzynarodowych albo przekazane im w użytkowanie wieczyste, przeznaczone na siedziby

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji korzystających

z przywilejów i immunitetów na mocy ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych;

2)

grunty pod wodami płynącymi i kanałami żeglownymi, z wyjątkiem jezior oraz gruntów

zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych;

3)

nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby organów jednostek samorządu terytorialnego,

w tym urzędów gmin, starostw powiatowych i urzędów marszałkowskich;

4

pasy drogowe wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem,

zabezpieczeniem i obsługą ruchu.

1.

Podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne,

w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące

1)

właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;

2)

posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3)

użytkownikami wieczystymi gruntów;

4)

posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części,

stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli

posiadanie

a)

wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa

b)

jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Obowiązek podatkowy dotyczący przedmiotów opodatkowania wchodzących w skład Zasobu

Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa

Leśnego Lasy Państwowe - ciąży odpowiednio na jednostkach organizacyjnych Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa

3.

Jeżeli przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy

w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym.

4.

Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w

posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania,

a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na

wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości

od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali

w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej

lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że

1)

art. 1 pkt 1 i art. 2 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.,

2)

określone w art. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, górne granice stawek podatku od

nieruchomości mają zastosowanie w 1997 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2003 r.

Zwolnienie podatkowe w stosunku do gruntów znajdujących się w posiadaniu podmiotu

zarządzającego portem lub przystanią morską w dniu wejścia w życie ustawy, określone

w art. 7 ust. 1 pkt 2a ustawy wymienionej w art. 2, stosuje się nie dłużej niż przez

okres 5 lat.

1.

Podstawę opodatkowania stanowi

1)

dla gruntów - powierzchnia;

2)

dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa;

3)

dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z

zastrzeżeniem ust. 4 i 5 - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych,

ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji

w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie

zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego

odpisu amortyzacyjnego.

2.

Powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle

od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość

jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.

3.

Jeżeli obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od budowli, o których

mowa w ust. 1 pkt 3, powstał w ciągu roku podatkowego - podstawą opodatkowania jest

wartość stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji na dzień powstania obowiązku podatkowego.

4.

Jeżeli budowla, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jest przedmiotem umowy leasingu i odpisów

amortyzacyjnych dokonuje korzystający, w przypadku jej przejęcia przez właściciela,

do celów określenia podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość początkową przed

zawarciem pierwszej umowy leasingu, zaktualizowaną i powiększoną o dokonane ulepszenia

oraz niepomniejszoną o spłatę wartości początkowej.

5.

Jeżeli od budowli lub ich części, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie dokonuje się

odpisów amortyzacyjnych - podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa określona

przez podatnika.

6.

W przypadkach określonych w ust. 5, podatnik określa wartość rynkową także w przypadku

ulepszenia oraz aktualizacji wyceny środków trwałych, o których mowa w przepisach

o podatkach dochodowych.

7.

Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz

w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła

biegłego, z zastrzeżeniem ust. 8, który ustali tę wartość. W przypadku gdy podatnik

nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub wartość

ustalona przez biegłego jest wyższa co najmniej o 33% od wartości określonej przez

podatnika, koszty ustalenia wartości przez biegłego ponosi podatnik.

8.

Organ podatkowy powołuje biegłego spośród rzeczoznawców majątkowych, o których mowa

w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm..

9.

Wartość części budowli położonych w danej gminie, w przypadku budowli usytuowanych

na obszarze dwóch lub więcej gmin, określa się proporcjonalnie do długości odcinka

budowli położonego na terenie danej gminy.

1

Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z

tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie

1)

od gruntów

a)

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania

w ewidencji gruntów i budynków - 0,62 zł od 1 m

b)

pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych - 3,38

zł od 1 ha powierzchni,

c

pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku

publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,30 zł od 1 m

2)

od budynków lub ich części

a)

mieszkalnych - 0,51 zł od 1 m

b)

związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych

lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 17,31 zł od 1 m

c)

zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym

materiałem siewnym - 8,06 zł od 1 m

d)

zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń

zdrowotnych - 3,46 zł od 1 m

e

pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku

publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 5, 78 zł od 1 m

3)

od budowli - 2% ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust. 3-7.

2.

Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, rada gminy może różnicować

ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając

w szczególności lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności, rodzaj zabudowy, przeznaczenie

i sposób wykorzystywania gruntu.

3.

Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rada gminy może różnicować

ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając

w szczególności lokalizację, sposób wykorzystywania, rodzaj zabudowy, stan techniczny

oraz wiek budynków.

4.

Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-e oraz w ust.

1 pkt 3, rada gminy może różnicować wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów

opodatkowania, uwzględniając w szczególności rodzaj prowadzonej działalności.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9 lit. b, pkt

11, 12 i 14 oraz art. 2 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,

w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.

2.

Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie

budowli albo budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia

roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto

użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem.

3.

Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania

w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania

lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego

dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.

4.

Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające

ten obowiązek.

5.

Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala

się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek.

6.

Osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi

podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na

formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności

uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku

od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3.

7.

Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust.

11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia

przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu

trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września

i 15 listopada roku podatkowego.

8.

Jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiło wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie

podatku od nieruchomości lub zaistniało zdarzenie, o którym mowa w ust. 3, organ podatkowy

dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek.

9.

Osoby prawne, jednostki organizacyjne oraz spółki niemające osobowości prawnej, jednostki

organizacyjne Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa

1)

składać, w terminie do dnia 15 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu

na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, deklaracje na podatek od nieruchomości

na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli

obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności

uzasadniających powstanie tego obowiązku;

2)

odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust.

3, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia;

3)

wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości - bez wezwania - na rachunek

budżetu właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego,

w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.

10.

Obowiązek składania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji

na podatek od nieruchomości, o którym mowa w ust. 6 i w ust. 9 pkt 1, dotyczy również

podatników korzystających ze zwolnień na mocy przepisów niniejszej ustawy.

11.

Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w

posiadaniu osób fizycznych oraz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających

osobowości prawnej lub spółek nieposiadających osobowości prawnej, z wyjątkiem osób

tworzących wspólnotę mieszkaniową, osoby fizyczne składają deklarację na podatek od

nieruchomości oraz opłacają podatek na zasadach obowiązujących osoby prawne.

12.

Rada gminy może zarządzać pobór podatku od nieruchomości od osób fizycznych w drodze

inkasa oraz wyznaczać inkasentów i określać wysokość wynagrodzenia za inkaso.

13

Rada gminy określa, w drodze uchwały, wzory formularzy, o których mowa w ust. 6 i

w ust. 9 pkt 1; w formularzach zawarte będą dane dotyczące podmiotu i przedmiotu opodatkowania

niezbędne do wymiaru i poboru podatku od nieruchomości.

14

Rada gminy może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb składania informacji o

nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności

1)

ich format elektroniczny;

2)

sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.

15

Rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 14, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorach określonych uchwałą rady gminy w sprawie wzorów

informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracji na podatek od nieruchomości

oraz konieczność ich opatrzenia podpisem elektronicznym;

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w informacjach o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracjach na podatek

od nieruchomości oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem;

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek od nieruchomości, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów

podpisu elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

16

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych

i deklaracji na podatek od nieruchomości za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 2 i art. 4, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Zwalnia się od podatku od nieruchomości

1)

budowle kolejowe stanowiące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

służące do ruchu pojazdów kolejowych, organizacji i sterowania tym ruchem, umożliwiające

dokonywanie przewozów osób lub rzeczy - wykorzystywane wyłącznie na potrzeby publicznego

transportu kolejowego, a także zajęte pod nie grunty;

2)

budowle infrastruktury portowej, budowle infrastruktury zapewniającej dostęp do portów

i przystani morskich oraz zajęte pod nie grunty;

2a

grunty, które znajdują się w posiadaniu podmiotu zarządzającego portem lub przystanią

morską, pozyskane na potrzeby rozwoju portu lub przystani morskiej, zajęte na działalność

określoną w statucie tego podmiotu, położone w granicach portów i przystani morskich

- od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot ten wszedł

w ich posiadanie - nie dłużej niż przez okres 5 lat, z wyjątkiem gruntów zajętych

przez podmiot inny niż podmiot zarządzający portem lub przystanią morską;

3)

budynki, budowle i zajęte pod nie grunty na obszarze części lotniczych lotnisk użytku

publicznego;

4)

budynki gospodarcze lub ich części

a)

służące działalności leśnej lub rybackiej,

b)

położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej,

c)

zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej;

5)

nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej

działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki,

kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności

gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i

młodzieży;

6)

grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania

i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych

na prowadzenie działalności gospodarczej;

7)

grunty i budynki we władaniu muzeów rejestrowanych;

8

grunty położone na obszarach objętych ochroną ścisłą, czynną lub krajobrazową, a także

budynki i budowle trwale związane z gruntem, służące bezpośrednio osiąganiu celów

z zakresu ochrony przyrody - w parkach narodowych oraz w rezerwatach przyrody;

8a

będące własnością Skarbu Państwa: grunty pokryte wodami jezior o ciągłym dopływie

lub odpływie wód powierzchniowych oraz grunty zajęte pod sztuczne zbiorniki wodne;

9)

budowle wałów ochronnych, grunty pod watami ochronnymi i położone w międzywalach,

z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej przez inne podmioty

niż spółki wodne, ich związki oraz związki wałowe;

10)

grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione,

z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej;

11)

grunty stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych,

którzy spełniają jeden z warunków

a)

osiągnęli wiek emerytalny,

b)

są inwalidami zaliczonymi do I albo II grupy

c)

są niepełnosprawnymi o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,

d)

są osobami całkowicie niezdolnymi do pracy w gospodarstwie rolnym albo niezdolnymi

do samodzielnej egzystencji;

12

budynki położone na terenie rodzinnych ogrodów działkowych, nieprzekraczające norm

powierzchni ustalonych w przepisach Prawa budowlanego dla altan i obiektów gospodarczych, z wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą;

13)

budynki i budowle nowo wybudowane bądź zmodernizowane, oddane do użytkowania, wykorzystywane

przez grupę producentów rolnych na działalność statutową, po uzyskaniu wpisu do rejestru

grup - w okresie 5 lat od dnia uzyskania wpisu grupy do rejestru;

14

nieruchomości lub ich części zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności

pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

2.

Od podatku od nieruchomości zwalnia się również

1

uczelnie, zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność

gospodarczą;

2)

szkoły, placówki, zakłady kształcenia i placówki doskonalenia nauczycieli - publiczne

i niepubliczne oraz organy prowadzące te szkoły, placówki i zakłady, z tytułu zarządu,

użytkowania lub użytkowania wieczystego nieruchomości szkolnych; zwolnienie nie dotyczy

przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą inną niż działalność

oświatowa;

3)

placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk; zwolnienie nie dotyczy przedmiotów opodatkowania

zajętych na działalność gospodarczą;

4)

prowadzących zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej - w zakresie

przedmiotów opodatkowania zgłoszonych wojewodzie, jeżeli zgłoszenie zostało potwierdzone

decyzją w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności

zawodowej albo zaświadczeniem - zajętych na prowadzenie tego zakładu, z wyjątkiem

przedmiotów opodatkowania znajdujących się w posiadaniu zależnym podmiotów niebędących

prowadzącymi zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej;

5)

jednostki badawczo-rozwojowe, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność

gospodarczą;

5a

przedsiębiorców o statusie centrum badawczo-rozwojowego uzyskanym na zasadach określonych

w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej

(Dz. U. Nr 179, poz. 1484 oraz z 2006 r. Nr 107, poz. 723) w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania zajętych na cele prowadzonych badań i

prac rozwojowych;

6

Polski Związek Działkowców, z wyjątkiem przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność

gospodarczą.

3

Rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone

w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy

o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw.

4

Z tytułu zwolnień z podatków i opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 pkt

5a, jednostkom samorządu terytorialnego przysługuje z budżetu państwa zwrot utraconych

dochodów.

5

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zasady i tryb zwrotu utraconych dochodów, o których mowa w ust. 4, kierując się potrzebą

zabezpieczenia budżetów gmin przed utratą dochodów z tytułu zwolnień w opłatach i

podatkach.

6

Z tytułu zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8a, gminom przysługuje zwrot utraconych

dochodów ze środków wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

6a

Zwolnienie od podatków i opłat, o którym mowa w ust. 2 pkt 5a, stanowi pomoc de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania

art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis

(Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001).

7

Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb zwrotu

utraconych dochodów, o których mowa w ust. 6, kierując się potrzebą zabezpieczenia

gmin przed zmniejszeniem dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości,

o którym mowa w ust. 1 pkt 8a.

1

Dla potrzeb wymiaru i poboru podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego i podatku

leśnego organy podatkowe prowadzą ewidencję podatkową nieruchomości w systemie informatycznym.

2

Ewidencja podatkowa nieruchomości zawiera dane o podatnikach i przedmiotach opodatkowania,

w szczególności wynikające z informacji i deklaracji składanych przez podatników na

podstawie przepisów ustawy oraz przepisów o podatku rolnym i podatku leśnym, danych

zawartych w księgach wieczystych, w ewidencji gruntów i budynków oraz innych ewidencjach

i rejestrach, w tym prowadzonych przez organy administracji publicznej, a w szczególności

1)

przed dniem wejścia w życie ustawy;

2)

aktów notarialnych;

3)

ewidencji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wydanych decyzji

o pozwoleniu na budowę;

4)

planu zagospodarowania przestrzennego;

5)

ewidencji prowadzonych przez urzędy skarbowe;

6)

Krajowej Ewidencji Podatników.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zasady prowadzenia ewidencji podatkowej nieruchomości w systemie informatycznym, z

uwzględnieniem zapewnienia współdziałania z ewidencją gruntów i budynków. W rozporządzeniu

minister określi zakres informacji objętych ewidencją, w tym w szczególności dane

osobowe podatnika oraz dane dotyczące przedmiotu opodatkowania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z tym że art. 7 wchodzi w życie

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają

1)

samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton;

2)

samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej niż 12 ton;

3)

ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą

o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów od 3,5 tony i poniżej 12 ton;

4)

ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą

o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton;

5)

przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę

całkowitą od 7 ton i poniżej 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością

rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego;

6)

przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę

całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie z działalnością

rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego;

7)

autobusy.

W stosunku do prowadzących zakłady pracy chronionej lub zakłady aktywności zawodowej,

którzy uzyskali status prowadzących te zakłady przed wejściem w życie niniejszej ustawy,

zwolnienie z podatku od nieruchomości stosuje się na zasadach dotychczasowych, nie

dłużej niż do upływu 3-letniego terminu wynikającego z decyzji wydanej przed dniem

1 stycznia 2003 r. przyznającej status prowadzącego zakład.

1.

Obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem

ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków

transportowych. Jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany.

2.

Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych

lub prawnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży

solidarnie na wszystkich współwłaścicielach.

3.

W przypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy

ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie

własności.

4.

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje od pierwszego dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany, a w

przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty.

4a

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje także od pierwszego dnia

miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został dopuszczony

ponownie do ruchu po upływie okresu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego

o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu.

5

Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, wygasa z końcem miesiąca, w którym

środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego

o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu.

6.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane

1)

składać, w terminie do dnia 15 lutego właściwemu organowi podatkowemu, deklaracje

na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu

według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie

14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

2)

odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ

na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania,

lub siedziby - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności.

7.

Organem właściwym w sprawach podatku od środków transportowych jest organ podatkowy,

na którego terenie znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba podatnika, a w przypadku

przedsiębiorstwa wielozakładowego lub podmiotu, w którego skład wchodzą wydzielone

jednostki organizacyjne - organ podatkowy, na terenie którego znajduje się zakład

lub jednostka posiadająca środki transportowe podlegające opodatkowaniu. W przypadku

współwłasności środka transportowego organem właściwym jest organ podatkowy odpowiedni

dla osoby lub jednostki organizacyjnej, która została wpisana jako pierwsza w dowodzie

rejestracyjnym pojazdu.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji wraz z załącznikiem, o której mowa w ust. 6, oraz szczegółowy zakres

zawartych w niej danych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko lub nazwę (firmę)

podatnika, jego adres zamieszkania lub siedziby, numer identyfikacji podatkowej oraz

dane dotyczące przedmiotu opodatkowania, w tym rodzaj, markę i typ środka transportowego,

rok produkcji, numer rejestracyjny pojazdu, dopuszczalną masę całkowitą pojazdu, masę

własną pojazdu, dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów, liczbę osi, rodzaj zawieszenia,

nacisk na siodło ciągnika, liczbę miejsc do siedzenia w autobusie oraz wpływ na środowisko

naturalne.

9

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, określi w drodze rozporządzenia

1)

format elektroniczny deklaracji na podatek od środków transportowych;

2)

sposób przesyłania deklaracji na podatek od środków transportowych za pomocą środków

komunikacji elektronicznej;

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone deklaracje na podatek

od środków transportowych.

10

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w rozporządzeniu, o którym mowa w

ust. 9, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorze deklaracji na podatek od środków transportowych

określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 8, oraz konieczność jej opatrzenia

podpisem elektronicznym;

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w deklaracjach na podatek od środków transportowych oraz potrzebę ich ochrony przed

nieuprawnionym dostępem;

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek od środków transportowych, a także wymagania dla poszczególnych

rodzajów podpisu elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym,

w szczególności dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

11

Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, możliwość składania deklaracji na podatek

od środków transportowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

12

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie deklaracji na podatek od środków transportowych

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W latach 2003-2005 zwalnia się od podatku od nieruchomości położone pod napowietrznymi

liniami energetycznymi grunty, którymi zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy

Państwowe.

1.

Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych,

z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć

1)

od samochodu ciężarowego, o którym mowa w art. 8 pkt 1, w zależności od dopuszczalnej

masy całkowitej pojazdu

a)

od 3,5 tony do 5,5 tony włącznie - 616,80 zł,

b)

powyżej 5,5 tony do 9 ton włącznie - 1 028,00 zł,

c)

powyżej 9 ton - 1 233,60 zł;

2)

od samochodu ciężarowego, o którym mowa w art. 8 pkt 2 - 2 354,12 zł - z tym że w

zależności od liczby osi, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju zawieszenia

stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

3)

od ciągnika siodłowego lub balastowego, o których mowa w art. 8 pkt 3 - 1 439,20 zł;

4)

od ciągnika siodłowego lub balastowego, o których mowa w art. 8 pkt 4, w zależności

od dopuszczalnej masy całkowitej zespołu pojazdów

a)

do 36 ton włącznie - 1 819,56 zł,

b)

powyżej 36 ton - 2 354,12 zł

- z tym że w zależności od liczby osi, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju

zawieszenia stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w załączniku nr

2 do ustawy;

5)

od przyczepy lub naczepy, o których mowa w art. 8 pkt 5 - 1 233,60 zł;

6)

od przyczepy lub naczepy, o których mowa w art. 8 pkt 6, w zależności od dopuszczalnej

masy całkowitej zespołu pojazdów

a)

do 36 ton włącznie - 1 439,20 zł,

b)

powyżej 36 ton - 1 819,56 zł

- z tym że w zależności od liczby osi, dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu i rodzaju

zawieszenia stawki podatku nie mogą być niższe od kwot określonych w załączniku nr

3 do ustawy;

7)

od autobusu, w zależności od liczby miejsc do siedzenia

a)

mniejszej niż 30 miejsc - 1 439,20 zł,

b)

równej lub wyższej niż 30 miejsc - 1 819,56 zł.

2.

Przy określaniu stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3, 5 i 7, rada gminy może różnicować

wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając

w szczególności wpływ środka transportowego na środowisko naturalne, rok produkcji

albo liczbę miejsc do siedzenia.

3

Jeżeli górna granica stawki podatku, o której mowa w ust. 1 pkt 2, 4 lub 6, jest niższa

od odpowiedniej stawki minimalnej, określonej w załącznikach nr 1-3 do ustawy, górnej

granicy stawki nie uwzględnia się. W tym przypadku rada gminy przyjmuje stawkę podatku

od środków transportowych dla poszczególnych rodzajów pojazdów w wysokości odpowiedniej

stawki, określonej w załącznikach nr 1-3 do ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem wchodzących w życie

z dniem ogłoszenia

1)

art. 3, art. 4 i art. 9, które mają zastosowanie do projektów ustaw budżetowych począwszy

od projektu na 1998 r.,

2)

art. 7 pkt 3 i 5, które stosuje się do wydania aktów wykonawczych do ustawy, o której

mowa w art. 7.

Wnioski o zaniechanie ustalania zobowiązania podatkowego oraz zaniechanie poboru podatku

złożone przed dniem wejścia w życie ustawy są rozpatrywane na podstawie dotychczasowych

przepisów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 4 w części dotyczącej art. 7a ust. 1 i 2, który wchodzi w życie z dniem

1 stycznia 2005 r., oraz art. 1 pkt 3, w części dotyczącej art. 5 i art. 6 ust. 13

ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i pkt 6, 8, 10, 15, 16 i 18, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Podatek od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, jest płatny w dwóch równych

ratach, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku.

2.

Jeżeli obowiązek podatkowy powstał

1)

po dniu 1 lutego, a przed dniem 1 września roku podatkowego, podatek za ten rok płatny

jest w dwóch równych ratach w terminie

a)

w ciągu 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego - I rata,

b)

do dnia 15 września roku podatkowego - II rata;

2)

po dniu 1 września, podatek jest płatny jednorazowo w terminie 14 dni od dnia powstania

obowiązku podatkowego.

3.

Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku podatkowego, stawki podatku

określone w uchwale rady gminy, o której mowa w art. 10, ulegają obniżeniu proporcjonalnie

do liczby miesięcy, w których nie istniał obowiązek podatkowy.

4.

Osoby i jednostki, o których mowa w art. 9 ust. 1, uiszczają podatek od środków transportowych

- bez wezwania - na rachunek budżetu gminy, o której mowa w art. 9 ust. 6.

1.

Podatnikom wykorzystującym środki transportu, o których mowa w art. 8 pkt 1-6, dla

wykonywania przewozów w transporcie kombinowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

przysługuje zwrot zapłaconego podatku od tych środków.

2.

Kwotę zwrotu podatku od środków transportowych, o którym mowa w ust. 1, ustala się,

przyjmując za podstawę liczbę jazd z ładunkiem lub bez ładunku wykonanych przez środek

transportu w przewozie koleją w danym roku podatkowym w następujący sposób

1)

od 100 jazd i więcej - 100% kwoty rocznego podatku;

2)

od 70 do 99 jazd włącznie - 75% kwoty rocznego podatku;

3)

od 50 do 69 jazd włącznie - 50% kwoty rocznego podatku;

4)

od 20 do 49 jazd włącznie - 25% kwoty rocznego podatku.

3.

Zwrotu zapłaconego podatku od środków transportowych na zasadach określonych w ust.

1 i 2 dokonuje organ podatkowy, na rachunek którego uiszczono podatek, na wniosek

podatnika złożony nie później niż do dnia 31 marca roku następującego po roku podatkowym.

Podstawą sporządzenia wniosku są dane zawarte w dokumentach przewozowych stosowanych

przy wykonywaniu przewozów w transporcie kombinowanym, w których dokonano wpisu o

wykonaniu przewozu koleją.

4.

Zwrot podatku od środków transportowych następuje w gotówce albo na rachunek bankowy

podatnika wskazany we wniosku, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust.

2-4.

2.

Przepisy art. 5 pkt 1-3 oraz art. 6 pkt 1-3, 6 i 9 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2001 r.

3.

Przepisy art. 2 i art. 3 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art.

6 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który

wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy i traci moc

z dniem 1 stycznia 2002 r.

4.

Z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej wchodzą w życie,

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą

1)

art. 59a ustawy, o której mowa w art. 4,

2)

art. 63a ustawy, o której mowa w art. 4 - w zakresie dotyczącym emitenta, którego

papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim,

3)

art. 43, art. 59 oraz art. 112 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 6.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem

1)

art. 4, art. 6 i art. 11 - które wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 2 i art. 10 - które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Zwalnia się od podatku od środków transportowych

1)

pod warunkiem wzajemności - środki transportowe będące w posiadaniu przedstawicielstw

dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych, korzystających

z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych,

oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych z nimi, jeżeli nie

są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne, pojazdy specjalne oraz pojazdy

używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym;

3)

(uchylony);

4)

środki transportowe, o których mowa w art. 8 pkt 1-6, wykorzystywane w dowozie i odwozie

na maksymalną odległość w linii prostej do 150 km na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

w transporcie kombinowanym. Warunkiem zwolnienia jest przeznaczenie wymienionych pojazdów

wyłącznie dla tych przewozów, potwierdzone na podstawie dokumentów określonych w odrębnych

przepisach;

5

pojazdy zabytkowe, w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

4.

Rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1, z

wyjątkiem zwolnień dotyczących pojazdów, o których mowa w art. 8 pkt 2, 4 i 6.

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania

do podatku od środków transportowych.

1.

Stawki określone w załącznikach nr 1-3 do ustawy, począwszy od 2004 r., ulegają przeliczeniu

na następny rok podatkowy zgodnie z procentowym wskaźnikiem kursu euro na pierwszy

dzień roboczy października danego roku w stosunku do kursu euro w roku poprzedzającym

dany rok podatkowy.

2.

Do przeliczenia stawek określonych w załącznikach nr 1-3 stosuje się kurs wymiany

euro i walut krajowych opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych oblicza corocznie wskaźnik, o którym

mowa w ust. 1. Jeżeli wskaźnik jest niższy niż 5%, stawki określone w załącznikach

nr 1-3 nie ulegają zmianie w następnym roku podatkowym.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, nie później niż do dnia 31

października każdego roku, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” stawki, o których mowa w ust. 1, obowiązujące w następnym

roku podatkowym, przeliczone zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1-3, zaokrąglając

je w górę do pełnych groszy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 13-15, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 1 pkt 30, który wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 1 pkt 45 w zakresie art. 41 ust. 4-6, który wchodzi w życie z dniem uzyskania

przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej;

4)

art. 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1

Podatnikami podatku od posiadania psów są osoby fizyczne posiadające psy.

2.

Podatku od posiadania psów nie pobiera się

1)

pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych

i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów

lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca

pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2

z tytułu posiadania psów będących pomocą dla osób niepełnosprawnych (niewidomych,

głuchoniemych, niedołężnych);

3

od osób w wieku powyżej 65 lat prowadzących samodzielnie gospodarstwo domowe - od

jednego psa;

4)

z tytułu posiadania psów utrzymywanych w celu pilnowania gospodarstw rolnych - po

dwa na każde gospodarstwo.

Rada gminy

1

ustala wysokość stawek podatku od posiadania psów, z tym że podatek od jednego psa

nie może przekraczać 50,00 zł rocznie;

2)

określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności tego podatku;

3

może zarządzić pobór podatku od posiadania psów w drodze inkasa lub określić inkasentów

i wysokość wynagrodzenia za inkaso;

4

może wprowadzić, w drodze uchwały, inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe

z podatku od posiadania psów.

1.

Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych

niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach.

2

Targowiskami, o których mowa w ust. 1, są wszelkie miejsca, w których jest prowadzony

handel, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2a

Opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków,

z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal używanych do targów, aukcji i wystaw.

3.

Opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach

za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego

targowisko.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki wymienione w art. 15 ust. 1, które

są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi

na targowiskach.

1

Opłata miejscowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę

w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych

1)

w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe

oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach,

2)

w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony

uzdrowiskowej na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych

(Dz. U. Nr 167, poz. 1399)

- za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach.

1a

Opłata uzdrowiskowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę

w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach

znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych

w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach

ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach.

2

Opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się

1)

pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych

i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów

lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca

pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

od osób przebywających w szpitalach;

3)

od osób niewidomych i ich przewodników;

4)

od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów letniskowych położonych

w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;

5)

od zorganizowanych grup dzieci i młodzieży szkolnej.

2a

Od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się opłaty miejscowej.

3

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa minimalne warunki, jakie powinna

spełniać miejscowość, w której można pobierać opłatę miejscową, uwzględniając zróżnicowanie

warunków regionalnych i lokalnych.

4

Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, określa warunki

1)

klimatyczne;

2)

krajobrazowe;

3)

umożliwiające pobyt osób w celach wypoczynkowych, zdrowotnych, szkoleniowych lub turystycznych.

5

Rada gminy ustala miejscowości odpowiadające warunkom określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 3 i 4, w których pobiera się opłatę miejscową.

Rada gminy może wprowadzać opłatę administracyjną za czynności urzędowe wykonywane

przez organy gminy, wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli czynności te nie

są objęte przepisami o opłacie skarbowej.

Rada gminy, w drodze uchwały

1

określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat określonych

w ustawie, z tym że

a)

stawka opłaty targowej nie może przekroczyć 597,86 zł dziennie,

b)

stawka opłaty miejscowej w miejscowościach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1,

nie może przekroczyć 1,67 zł dziennie,

c)

stawka opłaty miejscowej w miejscowościach posiadających status obszaru ochrony uzdrowiskowej

nie może przekroczyć 2,40 zł dziennie,

d)

stawka opłaty uzdrowiskowej nie może przekroczyć 3,33 zł dziennie,

e)

stawka opłaty administracyjnej nie może przekroczyć 199,50 zł;

2)

może zarządzić pobór tych opłat w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość

wynagrodzenia za inkaso;

3)

może wprowadzać inne niż wymienione w ustawie zwolnienia przedmiotowe od opłat lokalnych.

1

Górne granice stawek kwotowych określone w art. 5 ust. 1, w art. 10, w art. 14 pkt

1 i w art. 19 pkt 1, od roku 2003 ulegają corocznie podwyższeniu na następny rok podatkowy

w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych

w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają podwyższeniu,

w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego.

2

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, górne granice stawek

kwotowych na każdy rok podatkowy z uwzględnieniem zasady określonej w ust. 1, zaokrąglając

je w górę do pełnych groszy.

3.

Wskaźnik wzrostu cen, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej

Polskiej „Monitor Polski” w terminie 15 dni po upływie trzeciego kwartału.

1.

W przypadku nieuchwalenia stawek podatków lub opłat lokalnych, o których mowa w art.

5 ust. 1, w art. 10 ust. 1, w art. 14 pkt 1 oraz w art. 19 pkt 1, stosuje się stawki

obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku nieuchwalenia stawek podatku od środków transportowych, o których mowa

w art. 10 ust. 1 pkt 2, 4 lub 6, jeśli stawki minimalne dla poszczególnych rodzajów

pojazdów są wyższe od stawek uchwalonych na rok poprzedzający rok podatkowy - stosuje

się odpowiednie stawki wynikające z załączników nr 1-3 do ustawy.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podatku drogowym, należy przez to rozumieć

podatek od środków transportowych, o którym mowa w niniejszej ustawie.

W 1991 r. osoby i jednostki określone w art. 6 ust. 8 są obowiązane złożyć deklarację,

o której mowa w tym przepisie, oraz wpłacić podatek od nieruchomości za styczeń w

terminie do dnia 15 lutego 1991 r.

(pominięty).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Traci moc ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i

4, art. 6-14, art. 16-19 oraz art. 22 i 23, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu

art. 15, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 71, pkt 105, pkt 107, pkt 112, pkt 113 oraz pkt 114, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia;

2)

art. 7 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i mają zastosowanie do

przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2005 r.;

3)

art. 1 pkt 1, pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 3, pkt 8, pkt 30, pkt 94, pkt 96 lit.

b, pkt 106, pkt 108, pkt 109 lit. b i pkt 110, art. 6, art. 7 pkt 1-4, art. 10, art.

16 pkt 1 oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

4)

art. 1 pkt 2-4, pkt 29, pkt 63, pkt 65-69, pkt 72 lit. a i pkt 73, art. 3, art. 4,

art. 5, art. 12, art. 13, art. 14 oraz art. 16 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem

16 sierpnia 2006 r.;

5)

art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 5, pkt 49 lit. a, b i d oraz art. 18, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 12-22 oraz art. 26, 27 i 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1992 r., z wyjątkiem

art. 30 i 33, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

1a)

art. 17 pkt 2, art. 22, art. 24, art. 29 i art. 31, które wchodzą w życie z dniem

1 stycznia 2007 r.;

2)

art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13 ust.

2, który wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2006 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art.

14 ust. 2, art. 25 ust. 2, art. 26 ust. 2, art. 35 i art. 59 ust. 1, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1992 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z tym że art. 33 ust. 1 pkt 1,

art. 34 ust. 1 pkt 1, art. 55, art. 69 pkt 5, art. 97, art. 98, art. 99 i art. 100

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z tym że rozdział 9 wchodzi w życie

z dniem 1 listopada 2001 r., z wyjątkiem art. 50, art. 68-75 i art. 80-82, które wchodzą

w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10, art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art.

97, art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz art. 112, które wchodzą w życie z dniem

30 kwietnia 2004 r.;

2)

art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 456 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem

2 maja 2004 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 39 i 134 pkt 2, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z tym że

1)

art. 94, 151, 155 oraz 157 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.;

2)

art. 107-150 i 152-154 oraz 158 wchodzą w życie z dniem 1 września 2006 r.;

3)

art. 99 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz art. 199 wchodzą w życie z dniem 1 października 2006 r.