Ustawa z dnia 23 czerwca 2006 r. o zmianie ustawy o diagnostyce laboratoryjnej oraz ustawy o zawodach lekarz i lekarza dentysty

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 144, poz. 1529 oraz z 2005 r. Nr 119, poz. 1015) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

Osobą uprawnioną do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej

w laboratorium jest

1)

diagnosta laboratoryjny;

2)

osoba posiadająca tytuł zawodowy lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza oraz wiedzę

i umiejętności w zakresie wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej, o których

mowa w art. 2, uzyskane w ramach specjalizacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943 i Nr 253, poz. 2131) lub posiadająca umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny, o których mowa

w art. 17 ust. 1 tej ustawy.

”

;

2)

art. 6a otrzymuje brzmienie

„

Art. 6a.

1.

Osobą uprawnioną do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium

jest również osoba, która posiada

1)

tytuł zawodowy technika analityki medycznej;

2)

tytuł zawodowy licencjata uzyskany na kierunku analityka medyczna;

3)

tytuł zawodowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykonują samodzielnie czynności diagnostyki

laboratoryjnej, o których mowa w art. 2 pkt 1-3, a czynności, o których mowa w art.

2 pkt 4, pod nadzorem diagnosty laboratoryjnego.

3.

Osoby, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wykonują wszystkie czynności diagnostyki

laboratoryjnej pod nadzorem diagnosty laboratoryjnego.

4.

Osoba posiadająca tytuł zawodowy lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza, w czasie

realizacji programu specjalizacji i innych form kształcenia podyplomowego, odbywanych

na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wykonuje czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium pod nadzorem osób,

o których mowa w art. 6.

”

;

3)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

1.

Diagnostą laboratoryjnym jest osoba, która

1)

ukończyła studia wyższe na kierunku analityka medyczna i uzyskała tytuł zawodowy magistra

lub

2)

ukończyła studia wyższe na kierunkach

a)

biologia lub farmacja i uzyskała tytuł zawodowy magistra,

b)

chemia lub biotechnologia i uzyskała tytuł zawodowy magistra lub magistra inżyniera,

c)

weterynaria i uzyskała tytuł zawodowy lekarza weterynarii

- oraz odbyła kształcenie podyplomowe, o którym mowa w art. 7a, potwierdzone egzaminem,

albo uzyskała specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie analityki

klinicznej, diagnostyki laboratoryjnej, mikrobiologii lub toksykologii, lub

3)

ukończyła studia wyższe na kierunku lekarskim i uzyskała tytuł zawodowy lekarza oraz

odbyła kształcenie podyplomowe, o którym mowa w art. 7a, lub

4)

posiada dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej

lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacja Szwajcarska uznany w Rzeczypospolitej

Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, potwierdzającym

tytuł zawodowy magistra na kierunku analityka medyczna, lub

5)

posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego nabyte w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym innym niż Rzeczpospolita Polska lub w Konfederacji Szwajcarskiej, uznane w Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych

(Dz. U. Nr 87, poz. 954, z późn. zm.;

6)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

7)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego;

8)

została wpisana na listę diagnostów laboratoryjnych.

2.

Diagnostą laboratoryjnym może być również osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu

lekarza i specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie analityka

kliniczna, analityka lekarska, diagnostyka laboratoryjna lub mikrobiologia, mikrobiologia

i serologia, mikrobiologia lekarska, jeżeli została wpisana na listę diagnostów laboratoryjnych.

”

;

4)

w art. 7a ust. 1-4 otrzymują brzmienie

„

1.

Kształcenie podyplomowe osób, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3, przeprowadzają

szkoły wyższe, które prowadzą studia na kierunku analityka medyczna, zwane dalej „jednostkami

szkolącymi”.

2.

Kształcenie podyplomowe może być prowadzone w trybie: dziennym, wieczorowym, zaocznym

lub eksternistycznym, na podstawie programów nauczania opracowanych przez zespół ekspertów

powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia.

3.

Programy nauczania, opracowane na podstawie standardów nauczania dla kierunku analityka

medyczna, powinny uwzględniać różnice między treściami programowymi określonymi w

standardach kształcenia dla kierunków: farmacja, lekarski, weterynaria oraz biologia,

biotechnologia, chemia, zakończonego uzyskaniem tytułu zawodowego magistra albo tytułu

zawodowego magistra inżyniera.

4.

Egzamin, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, organizuje jednostka szkoląca, a przeprowadza

komisja egzaminacyjna powołana przez kierownika jednostki szkolącej.

”

;

5)

w art. 9

a)

ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dokument stwierdzający spełnienie jednego z wymagań, o których mowa w art. 7 ust.

1 pkt 1-5;

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu lekarza do wniosku, o którym mowa w ust.

1 pkt 1, dołącza dokument „Prawo wykonywania zawodu lekarza”, poświadczający spełnienie

przez lekarza warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 2, w odniesieniu do osoby niebędącej

obywatelem polskim oraz w art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 oraz ust. 2.

”

;

6)

art. 10a otrzymuje brzmienie

„

Art. 10a.

W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 10 ust. 1, w stosunku do osoby,

posiadającej prawo wykonywania zawodu lekarza, Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych,

w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia uchwały, powiadamia o tym właściwą, ze względu

na miejsce wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego, okręgową radę lekarską.

”

;

7)

w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do osób, które nabyły prawo do wykonywania zawodu

diagnosty laboratoryjnego w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich

Unii Europejskiej lub państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym

Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub w Konfederacji

Szwajcarskiej.

”

;

8)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Wykonywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego polega na wykonywaniu czynności, o których

mowa w art. 2, w laboratorium.

”

;

9)

uchyla się art. 18.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943 i Nr 253, poz. 2131) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej

oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz

specjalizacji uprawniających do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej

w laboratorium uwzględniając odpowiedni poziom wiedzy i umiejętności w zakresie wykonywania

czynności diagnostyki laboratoryjnej.

”

;

2)

w art. 17 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej

oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz

umiejętności uprawniających do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej

w laboratorium uwzględniając odpowiedni poziom wiedzy i umiejętności w zakresie wykonywania

czynności diagnostyki laboratoryjnej.

”

.

Osoby posiadające prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego w dniu wejścia

w życie ustawy zachowują to prawo.

Osoby, które rozpoczęły przed dniem wejścia w życie ustawy kształcenie podyplomowe,

o którym mowa w art. 7a ustawy zmienianej w art. 1, kończą to kształcenie na dotychczasowych

zasadach.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Osobą uprawnioną do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej

w laboratorium jest

1)

diagnosta laboratoryjny;

2)

osoba posiadająca tytuł zawodowy lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza oraz wiedzę

i umiejętności w zakresie wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej, o których

mowa w art. 2, uzyskane w ramach specjalizacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty

(Dz. U. z 2005 r. Nr 226, poz. 1943 i Nr 253, poz. 2131) lub posiadająca umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny, o których mowa

w art. 17 ust. 1 tej ustawy.

1.

Osobą uprawnioną do wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium

jest również osoba, która posiada

1)

tytuł zawodowy technika analityki medycznej;

2)

tytuł zawodowy licencjata uzyskany na kierunku analityka medyczna;

3)

tytuł zawodowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wykonują samodzielnie czynności diagnostyki

laboratoryjnej, o których mowa w art. 2 pkt 1-3, a czynności, o których mowa w art.

2 pkt 4, pod nadzorem diagnosty laboratoryjnego.

3.

Osoby, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wykonują wszystkie czynności diagnostyki

laboratoryjnej pod nadzorem diagnosty laboratoryjnego.

4.

Osoba posiadająca tytuł zawodowy lekarza i prawo wykonywania zawodu lekarza, w czasie

realizacji programu specjalizacji i innych form kształcenia podyplomowego, odbywanych

na podstawie ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wykonuje czynności diagnostyki laboratoryjnej w laboratorium pod nadzorem osób,

o których mowa w art. 6.

1.

Diagnostą laboratoryjnym jest osoba, która

1)

ukończyła studia wyższe na kierunku analityka medyczna i uzyskała tytuł zawodowy magistra

lub

2)

ukończyła studia wyższe na kierunkach

a)

biologia lub farmacja i uzyskała tytuł zawodowy magistra,

b)

chemia lub biotechnologia i uzyskała tytuł zawodowy magistra lub magistra inżyniera,

c)

weterynaria i uzyskała tytuł zawodowy lekarza weterynarii

- oraz odbyła kształcenie podyplomowe, o którym mowa w art. 7a, potwierdzone egzaminem,

albo uzyskała specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie analityki

klinicznej, diagnostyki laboratoryjnej, mikrobiologii lub toksykologii, lub

3)

ukończyła studia wyższe na kierunku lekarskim i uzyskała tytuł zawodowy lekarza oraz

odbyła kształcenie podyplomowe, o którym mowa w art. 7a, lub

4)

posiada dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie Unii Europejskiej

lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strona

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacja Szwajcarska uznany w Rzeczypospolitej

Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej, potwierdzającym

tytuł zawodowy magistra na kierunku analityka medyczna, lub

5)

posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego nabyte w państwie

członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia

o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym innym niż Rzeczpospolita Polska lub w Konfederacji Szwajcarskiej, uznane w Rzeczypospolitej

Polskiej zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich

Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych

(Dz. U. Nr 87, poz. 954, z późn. zm.;

6)

posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

7)

posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego;

8)

została wpisana na listę diagnostów laboratoryjnych.

2.

Diagnostą laboratoryjnym może być również osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu

lekarza i specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie analityka

kliniczna, analityka lekarska, diagnostyka laboratoryjna lub mikrobiologia, mikrobiologia

i serologia, mikrobiologia lekarska, jeżeli została wpisana na listę diagnostów laboratoryjnych.

W przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 10 ust. 1, w stosunku do osoby,

posiadającej prawo wykonywania zawodu lekarza, Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych,

w terminie 3 miesięcy od dnia podjęcia uchwały, powiadamia o tym właściwą, ze względu

na miejsce wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego, okręgową radę lekarską.

Wykonywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego polega na wykonywaniu czynności, o których

mowa w art. 2, w laboratorium.