Rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie uprawiania żeglarstwa

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) kwalifikacje niezb´dne do uprawiania ˝eglarstwa;

dokumentu potwierdzajàcego uzyskanie niezb´dnych kwalifikacji ˝eglarskich.

§ 2. 1. Posiadanie kwalifikacji niezb´dnych do uprawiania ˝eglarstwa oraz wynikajàce z nich uprawnienia

potwierdza dokument, zwany dalej „patentem”, wydany przez w∏aÊciwy polski zwiàzek sportowy.

2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminów stwierdzajàcych posiadanie odpowiednich kwalifikacji

niezb´dnych do uprawiania ˝eglarstwa;

2. Patent wydaje si´ osobie, która spe∏nia warunki

okreÊlone w § 3 i 4.

3) zasady bezpieczeƒstwa przy uprawianiu ˝eglarstwa;

3. Wzory patentów sà okreÊlone w za∏àczniku nr 1

do rozporzàdzenia.

4) wysokoÊci op∏at za przeprowadzenie egzaminu na

poszczególne rodzaje stopni ˝eglarskich i motorowodnych oraz za czynnoÊci zwiàzane z wydaniem

4. Ewidencj´ wydanych patentów prowadzi w∏aÊciwy polski zwiàzek sportowy.

———————

1) Minister Sportu kieruje dzia∏em administracji rzàdowej —

kultura fizyczna i sport, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika

2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Sportu (Dz. U. Nr 220, poz. 1895).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1115, z 2002 r.

Nr 4, poz. 31, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93,

poz. 820, Nr 130, poz. 1112 i Nr 207, poz.1752, z 2003 r.

Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173,

poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 726 i Nr 155, poz. 1298.

5. Osoba ubiegajàca si´ o wydanie patentu sk∏ada

nast´pujàce dokumenty

1) wniosek o wydanie patentu;

2) dokumenty potwierdzajàce spe∏nienie wymagaƒ

sta˝owych

a) opinie z odbytych rejsów lub

b) osobiste oÊwiadczenia potwierdzone przez armatora statku, w przypadku rejsów prowadzonych samodzielnie;

3) pisemnà zgod´ rodziców lub opiekunów prawnych na uprawianie ˝eglarstwa, je˝eli osoba nie

ukoƒczy∏a 18 roku ˝ycia;

4) zaÊwiadczenie zawierajàce orzeczenie lekarskie

o braku przeciwwskazaƒ do uprawiania ˝eglarstwa.

§ 3. Do uprawiania ˝eglarstwa w stopniu

1) ˝eglarza jachtowego — jest uprawniona osoba,

która

Poz. 712

c) zda∏a egzamin na stopieƒ sternika motorowodnego;

2) starszego sternika motorowodnego — jest uprawniona osoba, która

a) ukoƒczy∏a 18 rok ˝ycia,

b) odby∏a co najmniej dwa rejsy pe∏nomorskie

w czasie co najmniej 200 godzin ˝eglugi,

a) ukoƒczy∏a 12 rok ˝ycia,

c) ukoƒczy∏a szkolenie na stopieƒ starszego sternika motorowodnego,

b) ukoƒczy∏a szkolenie na stopieƒ ˝eglarza jachtowego,

d) zda∏a egzamin na stopieƒ starszego sternika

motorowodnego;

c) zda∏a egzamin na stopieƒ ˝eglarza jachtowego;

2) sternika jachtowego — jest uprawniona osoba,

która

a) ukoƒczy∏a 18 rok ˝ycia,

b) ukoƒczy∏a szkolenie na stopieƒ sternika jachtowego,

c) odby∏a co najmniej dwa rejsy pe∏nomorskie

w czasie co najmniej 200 godzin ˝eglugi,

d) zda∏a egzamin na stopieƒ sternika jachtowego;

3) jachtowego sternika morskiego — jest uprawniona

osoba, która

a) ukoƒczy∏a 18 rok ˝ycia,

b) posiada stopieƒ sternika jachtowego,

c) odby∏a co najmniej trzy rejsy pe∏nomorskie po

uzyskaniu stopnia sternika jachtowego, w czasie co najmniej 600 godzin ˝eglugi, w tym co

najmniej 200 godzin ˝eglugi na statkach o d∏ugoÊci ca∏kowitej od 12 do 18 m, oraz jeden rejs

powy˝ej 100 godzin ˝eglugi po wodach p∏ywowych z zawini´ciem co najmniej do dwóch portów, o Êrednim skoku p∏ywu powy˝ej 1,5 m;

4) kapitana jachtowego — jest uprawniona osoba,

która

a) posiada stopieƒ jachtowego sternika morskiego,

b) odby∏a co najmniej szeÊç rejsów pe∏nomorskich, w czasie co najmniej 1 200 godzin ˝eglugi, po uzyskaniu stopnia sternika jachtowego,

w tym co najmniej 400 godzin samodzielnego

prowadzenia statku o d∏ugoÊci ca∏kowitej od 10

do 18 m po uzyskaniu stopnia jachtowego sternika morskiego, oraz odby∏a co najmniej jeden

rejs powy˝ej 100 godzin ˝eglugi na statku o d∏ugoÊci ca∏kowitej powy˝ej 20 m.

3) morskiego sternika motorowodnego

uprawniona osoba, która

—

jest

a) posiada stopieƒ starszego sternika motorowodnego,

b) odby∏a co najmniej trzy rejsy pe∏nomorskie po

uzyskaniu stopnia starszego sternika motorowodnego w czasie co najmniej 600 godzin ˝eglugi, w tym co najmniej 200 godzin ˝eglugi na

statkach o d∏ugoÊci ca∏kowitej od 12 do 18 m,

oraz jeden rejs powy˝ej 100 godzin ˝eglugi po

wodach p∏ywowych z zawini´ciem co najmniej

do dwóch portów, o Êrednim skoku p∏ywu powy˝ej 1,5 m;

4) kapitana motorowodnego — jest uprawniona osoba, która

a) posiada stopieƒ morskiego sternika motorowodnego,

b) odby∏a co najmniej szeÊç rejsów pe∏nomorskich

po uzyskaniu stopnia starszego sternika motorowodnego w czasie co najmniej 1 200 godzin

˝eglugi, w tym co najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia statku o d∏ugoÊci ca∏kowitej od 10 do 18 m po uzyskaniu stopnia morskiego sternika motorowodnego, oraz odby∏a co

najmniej jeden rejs powy˝ej 100 godzin ˝eglugi

na statku o d∏ugoÊci ca∏kowitej powy˝ej 20 m;

5) motorzysty motorowodnego — jest uprawniona

osoba, która

a) posiada stopieƒ co najmniej sternika motorowodnego,

b) zaliczy∏a sta˝ co najmniej 200 godzin ˝eglugi

przy obs∏udze si∏owni o mocy co najmniej

73,6 kW,

c) zda∏a egzamin na stopieƒ motorzysty motorowodnego;

§ 4. Do uprawiania ˝eglarstwa motorowego

w stopniu

6) mechanika motorowodnego — jest uprawniona

osoba, która

1) sternika motorowodnego — jest uprawniona osoba, która

a) posiada stopieƒ motorzysty motorowodnego,

a) ukoƒczy∏a 12 rok ˝ycia,

b) ukoƒczy∏a szkolenie na stopieƒ sternika motorowodnego,

b) zaliczy∏a sta˝ co najmniej 400 godzin ˝eglugi

przy obs∏udze si∏owni o mocy co najmniej

147,2 kW, w tym co najmniej 100 godzin ˝eglugi przy obs∏udze si∏owni o mocy wi´kszej ni˝

441 kW.

§ 5. 1. Do uprawiania ˝eglarstwa motorowego przy

holowaniu narciarza wodnego lub statków powietrznych jest uprawniona osoba, która

1) ukoƒczy∏a 18 rok ˝ycia;

2) ukoƒczy∏a szkolenie w zakresie holowania narciarza wodnego lub statków powietrznych;

3) posiada co najmniej stopieƒ sternika motorowodnego;

Poz. 712

w § 5 ust. 1 pkt 4, przeprowadza w∏aÊciwy polski zwiàzek sportowy.

2. Egzaminy odbywajà si´ w terminach wyznaczonych przez w∏aÊciwy polski zwiàzek sportowy.

3. Je˝eli przystàpienie do egzaminu zwiàzane jest

z odbyciem obowiàzkowego szkolenia, egzamin przeprowadza si´ po zakoƒczeniu szkolenia.

4) zda∏a egzamin sprawdzajàcy po zakoƒczeniu szkolenia.

4. Egzaminy powinny byç przeprowadzone w ciàgu jednego lub dwóch dni.

2. Posiadanie kwalifikacji niezb´dnych do uprawiania ˝eglarstwa motorowodnego przy holowaniu narciarza wodnego lub statków powietrznych potwierdza

dokument, zwany dalej „licencjà”.

§ 8. 1. Egzamin sk∏ada si´ przed komisjà powo∏anà

przez w∏aÊciwy polski zwiàzek sportowy.

3. Wzór licencji jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do

rozporzàdzenia.

4. Ewidencj´ wydanych licencji prowadzi w∏aÊciwy

polski zwiàzek sportowy.

5. Osoba ubiegajàca si´ o wydanie licencji sk∏ada

nast´pujàce dokumenty

1) wniosek o wydanie licencji;

2) patent potwierdzajàcy posiadanie kwalifikacji do

uprawiania ˝eglarstwa motorowodnego co najmniej w stopniu sternika motorowodnego.

§ 6. 1. Kapitan motorowodny oraz morski sternik

motorowodny posiadajà kwalifikacje do uprawiania

˝eglarstwa w stopniu odpowiednio kapitana jachtowego oraz jachtowego sternika morskiego, je˝eli posiadajà patent sternika jachtowego.

2. Kapitan jachtowy oraz jachtowy sternik morski

posiadajà kwalifikacje do uprawiania ˝eglarstwa motorowego w stopniu odpowiednio kapitana motorowodnego oraz morskiego sternika motorowodnego.

3. Osoby posiadajàce zawodowe uprawnienia do

kierowania statkami ˝eglugi Êródlàdowej mogà uzyskaç bez koniecznoÊci odbycia szkolenia i zdania egzaminu patent sternika motorowodnego.

4. Osoby majàce uprawnienia do prowadzenia

okr´tów albo statków w ˝egludze morskiej uzyskane

w Marynarce Wojennej, Stra˝y Granicznej, marynarce

handlowej lub rybo∏ówstwie morskim mogà uzyskaç

bez koniecznoÊci odbycia szkolenia i zdania egzaminu

patent starszego sternika motorowodnego.

5. Osoby, o których mowa w ust. 3 i 4, w zale˝noÊci

od spe∏nienia wymagaƒ okreÊlonych w § 4 pkt 2 lit. b,

pkt 3 lit. b albo pkt 4 lit. b, dotyczàcych iloÊci rejsów

i czasu ˝eglugi, mogà uzyskaç odpowiednio patent

starszego sternika motorowodnego, morskiego sternika motorowodnego albo kapitana motorowodnego.

§ 7. 1. Egzaminy, o których mowa w § 3 pkt 1 lit. c

i pkt 2 lit. d, § 4 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. d i pkt 5 lit. c oraz

2. W sk∏ad komisji wchodzà

1) przewodniczàcy;

2) sekretarz;

3) od dwóch do czterech cz∏onków.

3. Przewodniczàcego, sekretarza oraz cz∏onków komisji powo∏uje si´ spoÊród instruktorów w∏aÊciwego

polskiego zwiàzku sportowego.

§ 9. 1. Zadania i pytania egzaminacyjne przygotowuje komisja egzaminacyjna.

2. Zestawy zadaƒ i pytaƒ egzaminacyjnych zatwierdza przewodniczàcy komisji egzaminacyjnej,

opatrujàc ka˝dy z nich datà, podpisem i pieczàtkà

imiennà.

3. Zadania i pytania egzaminacyjne sà przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach

uniemo˝liwiajàcych ich nieuprawnione ujawnienie.

§ 10. Warunkiem przystàpienia do egzaminu jest

1) spe∏nienie warunków niezb´dnych do uprawiania

˝eglarstwa w stopniu obj´tym egzaminem;

2) przedstawienie dowodu wp∏aty op∏aty egzaminacyjnej.

§ 11. Egzamin obejmuje sprawdzian

1) umiej´tnoÊci praktycznych, polegajàcych na osobistym wykazaniu si´ posiadanymi umiej´tnoÊciami prowadzenia statku;

2) wiedzy teoretycznej.

§ 12. 1. Warunkiem zdania egzaminu jest zaliczenie

z ocenà pozytywnà sprawdzianu z umiej´tnoÊci praktycznych i sprawdzianu wiedzy teoretycznej.

2. Ocenà pozytywnà jest ocena od 3 do 5 (dostateczna, dobra, bardzo dobra), ocenà negatywnà jest

ocena 2 (niedostateczna).

§ 13. 1. Z przeprowadzonego egzaminu sporzàdza

si´ protokó∏, który podpisujà wszystkie osoby wchodzàce w sk∏ad komisji egzaminacyjnej.

2. Do protoko∏u wpisuje si´ wyniki sprawdzianów

egzaminu.

dzie statku powinna mieç za∏o˝one szelki bezpieczeƒstwa i kamizelk´ ratunkowà.

§ 14. 1. W przypadku niezaliczenia sprawdzianu

umiej´tnoÊci praktycznych lub sprawdzianu wiedzy

teoretycznej mo˝na ponownie przystàpiç do egzaminu, bez obowiàzku powtórnego ukoƒczenia szkolenia.

4. O za∏o˝eniu Êrodków asekuracyjnych, kamizelek

ratunkowych lub szelek bezpieczeƒstwa przez cz∏onków za∏ogi umiejàcych p∏ywaç decyduje kapitan statku (kierownik statku).

2. Egzamin jest powtarzany w ca∏oÊci.

3. Egzamin mo˝e byç powtórzony tylko raz.

§ 15. WysokoÊci op∏at za przeprowadzenie egzaminu na poszczególne rodzaje stopni ˝eglarskich i motorowodnych oraz egzaminu uprawniajàcego do holowania narciarza wodnego lub statków powietrznych

oraz op∏at za czynnoÊci zwiàzane z wydaniem dokumentu potwierdzajàcego posiadanie odpowiednich

kwalifikacji do uprawiania ˝eglarstwa: patentu i licencji sà okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia.

§ 16. 1. Uprawianie ˝eglarstwa odbywa si´ z zachowaniem zasad bezpieczeƒstwa, w tym wymaga

u˝ywania sprawnego technicznie sprz´tu p∏ywajàcego.

2. Ka˝dy statek powinien byç wyposa˝ony w Êrodki bezpieczeƒstwa, zgodnie z wpisem w dokumencie

rejestracyjnym lub w karcie bezpieczeƒstwa statku.

3. Podczas ˝eglugi musi byç prowadzona ciàg∏a

obserwacja akwenu, a w tym innych jednostek p∏ywajàcych.

§ 17. 1. Za bezpieczeƒstwo ˝eglugi jest odpowiedzialny kapitan statku (kierownik statku).

2. Przed wyjÊciem z portu kapitan statku (kierownik

statku) jest obowiàzany zapoznaç cz∏onków za∏ogi

z zasadami u˝ytkowania Êrodków bezpieczeƒstwa b´dàcych na wyposa˝eniu jachtu oraz procedurami alarmowymi.

3. Kapitan statku (kierownik statku) mo˝e powierzyç cz∏onkowi za∏ogi, uwzgl´dniajàc jego kwalifikacje,

wykonanie ka˝dej czynnoÊci lub funkcji zwiàzanej z ˝eglugà statku, co nie zwalnia go od odpowiedzialnoÊci

za bezpieczeƒstwo ˝eglugi.

4. Kapitan statku (kierownik statku) dla zapewnienia bezpieczeƒstwa przy uprawianiu ˝eglarstwa jest

równie˝ obowiàzany do przedsi´wzi´cia wszelkich

Êrodków wynikajàcych z zasad dobrej praktyki ˝eglarskiej.

§ 18. 1. Osoba nieumiejàca p∏ywaç przebywajàca

na pok∏adzie statku powinna mieç za∏o˝onà kamizelk´

ratunkowà.

2. Osoba przebywajàca podczas rejsu na pok∏adzie

statku w nocy lub pracujàca na maszcie powinna mieç

za∏o˝one szelki bezpieczeƒstwa.

3. Podczas ˝eglowania na morzu, w trudnych warunkach pogodowych osoba przebywajàca na pok∏a-

§ 19. 1. Na statku holujàcym inny obiekt p∏ywajàcy

lub statek powietrzny musi byç obecny obserwator

siedzàcy ty∏em do kierunku p∏yni´cia statku.

2. Osoba holowana powinna posiadaç za∏o˝ony

Êrodek asekuracyjny lub kamizelk´ ratunkowà.

§ 20. 1. Osoby, które nie ukoƒczy∏y 16 roku ˝ycia,

mogà realizowaç swoje uprawnienia ˝eglarskie wynikajàce z posiadania stopnia ˝eglarza jachtowego lub

sternika motorowodnego pod nadzorem.

2. Za prowadzenie jachtów pod nadzorem uwa˝a

si´ ˝eglug´ w porze dziennej na akwenie, na którym

prowadzona jest ciàg∏a obserwacja, przy zapewnieniu

mo˝liwoÊci podj´cia na tym akwenie natychmiastowej

akcji ratowniczej z wykorzystaniem ∏odzi ratunkowej

oraz odpowiedniego sprz´tu ratunkowego i wyposa˝enia technicznego.

3. Osoba prowadzàca nadzór musi byç pe∏noletnia

i posiadaç odpowiednio co najmniej patent ˝eglarza

jachtowego lub sternika motorowodnego.

§ 21. 1. Za bezpieczeƒstwo w zorganizowanych

formach szkolenia ˝eglarskiego oraz motorowodnego

jest odpowiedzialny kierownik wyszkolenia ˝eglarskiego lub kierownik wyszkolenia motorowodnego.

2. W przypadku ˝eglarskiego treningu sportowego

za bezpieczeƒstwo odpowiedzialna jest osoba posiadajàca uprawnienia instruktora sportu lub trenera ˝eglarstwa, a w przypadku motorowodnego treningu

sportowego — instruktora sportu w dziedzinie motorowodnej lub trenera motorowodnego.

§ 22. 1. Patenty i licencje wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowujà wa˝noÊç w zakresie przyznanych tymi przepisami uprawnieƒ.

2. Patenty i licencje wydane na podstawie dotychczasowych przepisów mogà byç wymienione bez koniecznoÊci odbycia szkolenia i zdania egzaminu na patenty i licencje okreÊlone w rozporzàdzeniu.

§ 23. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

og∏oszenia.3)

Minister Sportu: T. Lipiec

———————

3) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Rady Ministrów z dnia 12 wrzeÊnia 1997 r. w sprawie

uprawiania ˝eglarstwa (Dz. U. Nr 112, poz. 729), które utraci∏o moc z dniem 30 listopada 2005 r. na podstawie

art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie

ustawy o kulturze fizycznej oraz ustawy o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. Nr 85, poz. 726 i Nr 155, poz. 1298).

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Sportu

z dnia 9 czerwca 2006 r. (poz. 712)

Za∏àcznik nr 1

WZORY PATENTÓW

Za∏àcznik nr 2

WZÓR LICENCJI

Za∏àcznik nr 3

WYSOKOÂCI OP¸AT ZA PRZEPROWADZENIE EGZAMINU NA POSZCZEGÓLNE RODZAJE STOPNI

˚EGLARSKICH I MOTOROWODNYCH ORAZ EGZAMINU UPRAWNIAJÑCEGO DO HOLOWANIA

NARCIARZA WODNEGO LUB STATKÓW POWIETRZNYCH ORAZ OP¸AT ZA CZYNNOÂCI ZWIÑZANE

Z WYDANIEM DOKUMENTU POTWIERDZAJÑCEGO POSIADANIE ODPOWIEDNICH KWALIFIKACJI

DO UPRAWIANIA ˚EGLARSTWA: PATENTU I LICENCJI

1. Op∏ata za przeprowadzenie egzaminu na stopnie

1) ˝eglarza jachtowego — wynosi 200 PLN;

2) sternika jachtowego — wynosi 300 PLN.

2. Op∏ata za przeprowadzenie egzaminu na stopnie motorowodne

1) sternika motorowodnego — wynosi 200 PLN;

2) starszego sternika motorowodnego — wynosi 300 PLN;

3) motorzysty motorowodnego — wynosi 350 PLN.

3. Op∏ata za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 4 rozporzàdzenia, uprawniajàcego do holowania narciarza wodnego i statków powietrznych — wynosi 300 PLN.

4. Op∏ata za wydanie patentu i licencji — wynosi 50 PLN.

5. Uczniowie i studenci w wieku do 26 lat uiszczajà op∏aty, o których mowa w ust. 1—4, w wysokoÊci 50 %.

713

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA TRANSPORTU1)

z dnia 31 maja 2006 r.

w sprawie rejestru i oznakowania pojazdów kolejowych2)

Na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 86,

poz. 789, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

1) Minister Transportu kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Transportu (Dz. U. Nr 76, poz. 541).

2) Niniejsze rozporzàdzenie zosta∏o notyfikowane Komisji

Europejskiej w dniu 10 lutego 2006 r. pod numerem 2006/86/PL, zgodnie z § 4 rozporzàdzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów

prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65,

poz. 597), które wdra˝a dyrektyw´ 98/34/WE z dnia

22 czerwca 1998 r. ustanawiajàcà procedur´ udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych

(Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., z póên. zm.).

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 i Nr 203, poz. 1966, z 2004 r.

Nr 92, poz. 883, Nr 96, poz. 959, Nr 97, poz. 962 i Nr 173,

poz. 1808, z 2005 r. Nr 157, poz. 1314, Nr 163, poz. 1362

i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 63.

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposób prowadzenia

rejestru i oznakowania pojazdów kolejowych, w tym

pojazdów metra.

§ 2. Rejestr pojazdów kolejowych oraz oznakowanie pojazdów kolejowych powinny, w zale˝noÊci od

przeznaczenia pojazdu, odpowiednio spe∏niaç wymagania okreÊlone

1) we w∏aÊciwych krajowych specyfikacjach technicznych i dokumentach normalizacyjnych, o których

mowa w art. 25d ustawy z dnia 28 marca 2003 r.

o transporcie kolejowym, zwanej dalej „ustawà”;

2) w regulaminie RID — Regulamin mi´dzynarodowego przewozu kolejami towarów niebezpiecznych (RID), stanowiàcy Aneks I do Przepisów ujednoliconych o umowie mi´dzynarodowego przewozu towarów kolejami (CIM), b´dàcych za∏àczni-

Nr 105

Warszawa, dnia 24 czerwca 2006 r.

TREÂå

Poz.

ROZPORZÑDZENIA

712 — Ministra Sportu z dnia 9 czerwca 2006 r. w sprawie uprawiania ˝eglarstwa

.

.

.

. 5249

713 — Ministra Transportu z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie rejestru i oznakowania pojazdów

kolejowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5256

712

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPORTU1)

z dnia 9 czerwca 2006 r.

w sprawie uprawiania ˝eglarstwa

Na podstawie art. 53a ust. 6 ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 81,

poz. 889, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje