Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji

§ 1. Ustala si´ wykaz gmin, którym przys∏uguje

cz´Êç rekompensujàca subwencji ogólnej za rok 2005,

które w roku podatkowym 2005 nie uzyska∏y dochodów na skutek zwolnienia przedsi´biorców, o których

mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 paêdziernika

2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, z podatku od nieruchomoÊci, stanowiàcy za∏àcznik do rozporzàdzenia.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki: P. G. Woêniak

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki

z dnia 23 maja 2006 r. (poz. 679)

WYKAZ GMIN, KTÓRYM PRZYS¸UGUJE CZ¢Âå REKOMPENSUJÑCA SUBWENCJI OGÓLNEJ ZA ROK 2005

1. Województwo dolnoÊlàskie

Dzier˝oniów m.

Gromadka

K∏odzko m.

Legnica m.

Polkowice

Wa∏brzych m.

2. Województwo lubuskie

Kostrzyn m.

3. Województwo ∏ódzkie

Ozorków m.

4. Województwo ma∏opolskie

Kraków m.

5. Województwo podkarpackie

Mielec m.

Nowa D´ba

Stalowa Wola m.

6. Województwo pomorskie

Tczew m.

Tczew

7. Województwo Êlàskie

Cz´stochowa m.

Dàbrowa Górnicza m.

Gliwice m.

Paw∏owice

Tychy m.

˚ory m.

680

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1)

z dnia 22 maja 2006 r.

w sprawie szczegó∏owych zasad i trybu gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz

udost´pniania materia∏ów archiwalnych tworzàcych zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archi———————

wach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673) zarzàdza si´, co

nast´puje

1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa na-

rodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 220, poz. 1889).

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji tworzy dokumentacja programowa i dokumentacja

zarzàdzania.

Poz. 680

nia dokumentacji jednostek publicznej radiofonii i telewizji oraz przekazywania materia∏ów archiwalnych

z tych jednostek do archiwów paƒstwowych stosuje

si´ przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy

z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

Rozdzia∏ 2

§ 2. 1. Dokumentacjà programowà sà

Gromadzenie materia∏ów archiwalnych

1) zapisy dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem, powsta∏e w wyniku dzia∏alnoÊci

jednostek publicznej radiofonii i telewizji bàdê pozyskane przez nie w drodze zakupu, darowizny lub

wymiany, zwane dalej „dokumentami wizyjnymi

i fonicznymi”;

§ 5. Celem gromadzenia dokumentacji w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji jest

2) dokumenty zwiàzane z tworzeniem lub pozyskiwaniem przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapisów, o których mowa w pkt 1, zwane dalej

„dokumentacjà dzia∏alnoÊci programowej”.

2) zachowanie materia∏ów o wartoÊci historycznej

(materia∏ów archiwalnych).

2. Dokumentacjà zarzàdzania jest dokumentacja

wytworzona w wyniku zarzàdzania jednostkami publicznej radiofonii i telewizji, niezale˝nie od techniki

wytworzenia i od noÊnika, na którym zosta∏a utrwalona.

§ 3. 1. Archiwa zak∏adowe w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji prowadzà dzia∏alnoÊç polegajàcà na

1) gromadzeniu, ewidencjonowaniu, kwalifikowaniu

i klasyfikowaniu dokumentacji programowej;

2) gromadzeniu i ewidencjonowaniu dokumentacji

zarzàdzania.

2. Do zadaƒ archiwów zak∏adowych, w odniesieniu

do dokumentacji programowej, nale˝y

1) gromadzenie, ewidencjonowanie i przechowywanie dokumentacji;

2) ostateczna kwalifikacja archiwalna dokumentacji;

3) opracowywanie techniczne i merytoryczne dokumentacji oraz tworzenie systemu informacji o niej;

4) zabezpieczanie dokumentacji przed zniszczeniem,

degradacjà technicznà, dost´pem osób niepowo∏anych i kradzie˝à;

5) konserwacja materia∏ów archiwalnych;

6) udost´pnianie dokumentacji i informacji o niej;

1) zapewnienie materia∏ów potrzebnych do dzia∏alnoÊci tych jednostek;

§ 6. Komórki organizacyjne w jednostkach publicznej radiofonii i telewizji przekazujà do archiwów zak∏adowych dokumentacj´ programowà oraz dokumentacj´ zarzàdzania.

§ 7. Dokumentacja programowa jest przekazywana do archiwów zak∏adowych z komórek organizacyjnych niezw∏ocznie po jej wytworzeniu wraz z nadanà

wst´pnà kwalifikacjà archiwalnà.

§ 8. Dokumentacja zarzàdzania jest przekazywana

do archiwów zak∏adowych po ustaniu jej bie˝àcej

przydatnoÊci ustalonej w instrukcjach kancelaryjnych.

§ 9. W przypadku zmian w strukturze organizacyjnej jednostki publicznej radiofonii i telewizji zasób archiwum zak∏adowego, w porozumieniu z w∏aÊciwym

archiwum paƒstwowym, mo˝e byç przeniesiony do

innego archiwum zak∏adowego tej jednostki.

§ 10. Pomieszczenia, w których przechowywane sà

materia∏y archiwalne, nale˝y prawid∏owo zabezpieczyç przed po˝arem, zalaniem, kradzie˝à i dost´pem

osób nieuprawnionych.

§ 11. 1. Dla materia∏ów archiwalnych zapisanych

na taÊmie filmowej oraz noÊnikach do magnetycznego

zapisu analogowego materia∏em podlegajàcym szczególnej ochronie oraz przekazaniu do archiwum paƒstwowego jest noÊnik z pierwotnym zapisem dokumentu w jego skoƒczonej postaci, zwany dalej „orygina∏em”.

7) brakowanie dokumentacji niearchiwalnej;

8) przekazywanie materia∏ów archiwalnych do w∏aÊciwych archiwów paƒstwowych;

9) zapewnienie ochrony dokumentacji na wypadek

konfliktu zbrojnego i sytuacji kryzysowych.

§ 4. W sprawach nieuregulowanych w rozporzàdzeniu do gromadzenia, kwalifikowania i klasyfikowa-

2. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa pogorszenia jakoÊci zapisu orygina∏u, jego utraty lub niemo˝noÊci odtworzenia na skutek starzenia si´ noÊnika

lub technologii s∏u˝àcej do wykonania zapisu, nale˝y

wykonaç kopi´, która w razie niemo˝noÊci odczytania

orygina∏u mo˝e go zastàpiç, zwanà dalej „równowa˝nikiem orygina∏u”. Równowa˝nik orygina∏u podlega

przekazaniu do archiwum paƒstwowego.

3. Równowa˝nik orygina∏u powinien byç wykonany przy u˝yciu technologii pozwalajàcej na uzyskanie

zapisu o jakoÊci mo˝liwie najbardziej zbli˝onej do zapisu pierwotnego.

Poz. 680

audiowizualnà jednostki publicznej radiofonii i telewizji pos∏ugujà si´ kopiami u˝ytkowymi wykonanymi

z orygina∏ów lub równowa˝ników orygina∏ów.

Rozdzia∏ 3

4. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje si´ równie˝ do zapisów s∏u˝àcych do przygotowania orygina∏u, je˝eli te

zapisy zosta∏y zakwalifikowane do materia∏ów archiwalnych.

§ 12. Je˝eli materia∏y archiwalne, o których mowa

w § 11 ust. 1, i zapisy s∏u˝àce do przygotowania orygina∏u majà szczególne znaczenie jako êród∏o informacji

o wartoÊci historycznej, wykonuje si´ ich kopie zabezpieczajàce w celu ochrony i zabezpieczenia. Kopie te

powinny byç przechowywane w innym ni˝ orygina∏y

pomieszczeniu archiwum zak∏adowego.

§ 13. 1. Dla materia∏ów archiwalnych zapisanych

na noÊnikach do zapisu cyfrowego (informatycznych

noÊnikach danych) materia∏em podlegajàcym szczególnej ochronie oraz przekazaniu do archiwum paƒstwowego jest dokument elektroniczny w rozumieniu

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji dzia∏alnoÊci podmiotów realizujàcych zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65

i Nr 73, poz. 501).

2. Dokument elektroniczny mo˝e byç w okresie

przechowywania przenoszony na dowolne informatyczne noÊniki danych, pod warunkiem ˝e dokument

ten nie ulegnie modyfikacji. W szczególnoÊci nie mo˝e zostaç zmieniona suma kontrolna zbioru danych

w stosunku do tej sumy w pierwotnym zapisie.

3. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa niemo˝noÊci odtworzenia materia∏ów archiwalnych na

skutek starzenia si´ informatycznych noÊników danych

lub technologii s∏u˝àcej do ich odczytu, materia∏y archiwalne przenosi si´ na nowe noÊniki danych. Przebieg przenoszenia na nowe informatyczne noÊniki danych powinien byç udokumentowany w sposób przyj´ty w danej jednostce publicznej radiofonii i telewizji.

4. W przypadku zaistnienia niebezpieczeƒstwa niemo˝noÊci odczytania dokumentu elektronicznego na

skutek starzenia si´ oprogramowania s∏u˝àcego do jego odczytania, mo˝na wykonaç zapis zmodyfikowany

w stosunku do pierwotnego zapisu, z tym ˝e modyfikacja mo˝e dotyczyç jedynie technicznego formatu zapisu, a nie treÊci dokumentu. Zapis zmodyfikowany

powinien zapewniç jakoÊç mo˝liwie najbardziej zbli˝onà do zapisu pierwotnego.

§ 14. Wykonanie równowa˝nika orygina∏u w przypadku, o którym mowa w § 11 ust. 2, albo zapisu zmodyfikowanego w przypadku, o którym mowa w § 13

ust. 4, nast´puje w uzgodnieniu z w∏aÊciwym archiwum paƒstwowym.

§ 15. Dla celów tworzenia i nadawania programów

radiowych i telewizyjnych oraz dzia∏alnoÊci produkcyjnej, us∏ugowej i handlowej zwiàzanej z twórczoÊcià

Ewidencjonowanie materia∏ów archiwalnych

§ 16. Ewidencj´ dokumentacji programowej prowadzi si´ w systemie informatycznym.

§ 17. W odniesieniu do dokumentów wizyjnych

i fonicznych, w przypadkach, o których mowa w § 11

ust. 1, 2 i 4, ewidencji podlega zarówno zapis, jak i noÊnik.

§ 18. 1. Numery ewidencyjne w postaci

1) sygnatury — nadaje si´ noÊnikom;

2) sta∏ego identyfikatora — nadaje si´ zapisowi dokumentów wizyjnych i fonicznych.

2. W przypadku niemo˝noÊci wyodr´bnienia noÊnika, na którym zapisano dokumenty wizyjne i foniczne, zapisowi tych dokumentów nadaje si´ wy∏àcznie

sta∏y identyfikator.

§ 19. Ewidencja dokumentów wizyjnych i fonicznych, bez wzgl´du na technik´ ich wytworzenia, powinna zawieraç wykaz tych dokumentów, z okreÊleniem

1) sta∏ego identyfikatora zapisu dokumentu;

2) sygnatury noÊnika zawierajàcego oryginalny zapis

dokumentu lub sygnatury noÊnika równowa˝nika

orygina∏u, sygnatury noÊnika kopii zabezpieczajàcej oraz sygnatur kopii u˝ytkowych, o ile jest mo˝liwe wskazanie tych sygnatur.

§ 20. Zapis dokumentu wizyjnego lub fonicznego,

niezale˝nie od tego, kiedy, na jakich noÊnikach i w ilu

kopiach jest sporzàdzony, a tak˝e dokumentacj´ dzia∏alnoÊci programowej zwiàzanà z tym zapisem oznacza si´ tym samym sta∏ym identyfikatorem.

§ 21. Wszelkie wersje zapisu dokumentów wizyjnych lub fonicznych, zmienione w stosunku do zapisu

pierwotnego, oznacza si´ w sposób umo˝liwiajàcy odczytanie sta∏ego identyfikatora dokumentu pierwotnego.

§ 22. W przypadku zewidencjonowania identycznych wersji dokumentu wizyjnego lub fonicznego jako

oddzielne dokumenty, nale˝y dokonaç odpowiednich

zmian w ewidencji.

§ 23. Informatyczny system ewidencji, o którym

mowa w § 16, powinien

1) wskazywaç powiàzania pomi´dzy poszczególnymi

wersjami dokumentów wizyjnych lub fonicznych;

2) podawaç liczb´ identycznych kopii tych samych

wersji dokumentu, ze wskazaniem

a) orygina∏u — dla zapisów, o których mowa

w § 11 ust. 1,

b) równowa˝nika orygina∏u — dla zapisów, o których mowa w § 11 ust. 2 i 4,

c) kopii zabezpieczajàcych,

d) kopii u˝ytkowych;

3) zapewniaç

a) autentycznoÊç i bezpieczeƒstwo zachowania

wprowadzonych danych,

b) oznaczanie podmiotów odpowiedzialnych za

wpisane (modyfikowane) dane,

c) wyszukiwanie i udost´pnianie danych.

§ 24. Ewidencjonowanie dokumentacji programowej, prowadzone z wykorzystaniem informatycznego

systemu ewidencji, polega na wprowadzaniu do tego

systemu, w sposób uporzàdkowany, w∏aÊciwych danych ewidencyjno-informacyjnych pozwalajàcych na

szybkie wyszukiwanie informacji.

§ 25. Ewidencjonowanie dokumentów wizyjnych

i fonicznych polega na sporzàdzeniu opisu, który zawiera

1) unikatowy identyfikator dokumentu;

2) tytu∏ identyfikujàcy dokumentu;

3) nazwiska twórców, wykonawców i uczestników;

4) daty sporzàdzenia zapisu dokumentu i/lub daty

utrwalonych wydarzeƒ;

5) informacj´ na temat praw autorskich i praw pokrewnych;

6) zwi´z∏y opis treÊci dokumentu;

7) dane o nadawaniu dokumentu i o korzystaniu

z niego na innych polach eksploatacji;

8) informacj´ o dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej umo˝liwiajàcà szybkie jej odnalezienie;

9) dane techniczne o noÊnikach i ich statusie (orygina∏, równowa˝nik orygina∏u, kopia zabezpieczajàca, kopia u˝ytkowa);

10) dane o miejscu przechowywania noÊnika;

11) kategori´ archiwalnà dokumentu.

§ 26. Ewidencja dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej powinna zapewniaç mo˝liwoÊç niezw∏ocznego

odszukania dokumentacji zwiàzanej z

1) poszczególnymi dokumentami wizyjnymi i fonicznymi, w tym równie˝ tymi, które nie zosta∏y zrealizowane;

2) poszczególnymi dniami w roku i poszczególnymi

programami emitowanymi w tych dniach.

Poz. 680

Rozdzia∏ 4

Kwalifikowanie i klasyfikacja dokumentacji

§ 27. Kwalifikowaniu i klasyfikacji podlegajà dokumentacja programowa i dokumentacja zarzàdzania,

wytworzone i nabyte w toku dzia∏alnoÊci jednostek

publicznej radiofonii i telewizji.

§ 28. Dokumentacja wytwarzana i gromadzona

przez jednostki publicznej radiofonii i telewizji dzieli

si´ na

1) materia∏y archiwalne (kategoria A) — wchodzàce

do paƒstwowego zasobu archiwalnego;

2) dokumentacj´ niearchiwalnà (kategoria B) — innà

dokumentacj´ niestanowiàcà materia∏ów archiwalnych.

§ 29. Oznaczanie kategorii archiwalnej dokumentacji zapisanej na noÊnikach, o których mowa w § 11

ust. 1 i § 13 ust. 1, oraz stanowiàcej zapisy s∏u˝àce do

przygotowania orygina∏u, dotyczy zapisu na noÊniku,

a nie noÊnika.

§ 30. 1. Kwalifikowanie dokumentacji dzia∏alnoÊci

programowej odbywa si´ na podstawie zatwierdzonego przez archiwum paƒstwowe wykazu tej dokumentacji, sporzàdzonego z uwzgl´dnieniem kryteriów oceny wartoÊci archiwalnej dokumentacji programowej,

okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, oraz

zasad okreÊlonych w ust. 4.

2. Kwalifikowanie dokumentów wizyjnych i fonicznych odbywa si´ na podstawie kryteriów oceny wartoÊci archiwalnej dokumentacji programowej, okreÊlonych w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, oraz

przyk∏adowego wykazu tematów dokumentów wizyjnych i fonicznych, kwalifikowanych do materia∏ów archiwalnych ze wzgl´du na wartoÊç informacyjnà,

okreÊlonego w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

3. Okresy przechowywania dokumentów wizyjnych i fonicznych, kwalifikowanych do dokumentacji

niearchiwalnej, ustalajà jednostki publicznej radiofonii

i telewizji, bioràc pod uwag´ ich przydatnoÊç do celów

praktycznych, dowodowych i kontrolnych.

4. Dokumentacja dzia∏alnoÊci programowej, towarzyszàca dokumentom wizyjnym i fonicznym zakwalifikowanym do dokumentacji niearchiwalnej, podlega

co najmniej takiemu okresowi przechowywania jak te

dokumenty.

§ 31. 1. Brakowaniu podlega dokumentacja niearchiwalna.

2. Brakowanie dokumentacji kategorii Bc jednostki

publicznej radiofonii i telewizji przeprowadzajà we

w∏asnym zakresie, a dokumentacji kategorii B i BE —

na podstawie zgody w∏aÊciwego archiwum paƒstwowego.

§ 32. Zasady klasyfikacji i kwalifikacji dokumentacji zarzàdzania jednostek publicznej radiofonii i telewizji okreÊlajà jednolite rzeczowe wykazy akt, wydane

zgodnie z przepisami, o których mowa w § 4.

2) naukowo-badawczych ze wzgl´du na charakter

prowadzonych badaƒ;

Rozdzia∏ 5

§ 35. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji

zapewniajà bezp∏atny dost´p do Êrodków ewidencyjnych zawierajàcych dane, o których mowa w § 25

pkt 1—6, 9 i 11.

Udost´pnianie materia∏ów archiwalnych

§ 33. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji

udost´pniajà materia∏y archiwalne na pisemny wniosek.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien

okreÊlaç

1) imi´ i nazwisko albo nazw´ wnioskodawcy;

2) adres zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy;

3) tytu∏ dokumentu lub temat, którego udost´pnienie

dotyczy;

4) cel i postaç udost´pnienia.

3. O mo˝liwoÊci udost´pnienia lub o odmowie

udost´pnienia materia∏ów archiwalnych jednostki publicznej radiofonii i telewizji informujà wnioskodawc´

niezw∏ocznie, jednak nie póêniej ni˝ w terminie miesiàca od otrzymania wniosku. W przypadku odmowy

udost´pnienia informacja musi zawieraç pisemne uzasadnienie.

4. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji prowadzà rejestr wniosków o udost´pnienie, udost´pnieƒ

oraz odmów udost´pnienia materia∏ów archiwalnych.

§ 34. 1. Dokumenty wizyjne i foniczne, stanowiàce

materia∏y archiwalne, udost´pniane sà w formie kopii

u˝ytkowych w pomieszczeniach zajmowanych przez

jednostki publicznej radiofonii i telewizji.

2. Orygina∏y materia∏ów archiwalnych, o których

mowa w ust. 1, lub ich równowa˝niki udost´pnia si´

wyjàtkowo, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne dla

celów

1) konserwacji noÊnika;

3) post´powania administracyjnego lub sàdowego.

2. Nie udost´pnia si´ Êrodków ewidencyjnych zawierajàcych dane dotyczàce dokumentów wizyjnych

i fonicznych przygotowywanych do pierwszego nadania radiowego lub telewizyjnego.

3. Na ˝àdanie wnioskodawcy i na jego koszt jednostki publicznej radiofonii i telewizji zapewniajà

utrwalenie udost´pnionych danych zawartych w Êrodkach ewidencyjnych

1) w formie wydruku na noÊniku papierowym;

2) w innej formie dost´pnej tym jednostkom.

§ 36. Wnioskodawca wyst´pujàcy o udost´pnienie

dokumentu wizyjnego lub fonicznego ponosi koszty

u˝ycia urzàdzeƒ technicznych w celu odtworzenia tego

dokumentu. Je˝eli z udost´pnieniem jest zwiàzana koniecznoÊç wykonania kopii tego dokumentu, wnioskodawca ponosi tak˝e koszty jej wykonania.

§ 37. Koszty, o których mowa w § 35 ust. 3 i § 36,

wnioskodawca pokrywa w sposób wskazany przez

jednostk´ publicznej radiofonii i telewizji przed utrwaleniem danych zawartych w Êrodkach ewidencyjnych,

odtworzeniem dokumentu wizyjnego lub fonicznego

albo wykonaniem jego kopii.

Rozdzia∏ 6

Przepis koƒcowy

§ 38. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego

K. M. Ujazdowski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa

Narodowego z dnia 22 maja 2006 r. (poz. 680)

Za∏àcznik nr 1

KRYTERIA OCENY WARTOÂCI ARCHIWALNEJ DOKUMENTACJI PROGRAMOWEJ

Ocena wartoÊci archiwalnej dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej

1. Do dokumentacji dzia∏alnoÊci programowej zalicza si´ w szczególnoÊci, niezale˝nie od formy groma-

dzenia (dokumentacja aktowa, metadane w systemie

informatycznym) i noÊnika, na którym zosta∏a sporzàdzona, dokumentacj´ dnia programowego, scenariusze, umowy, ewidencj´ eksploatacji dokumentów wizyjnych i fonicznych oraz wykazy praw autorskich.

2. Do kategorii A kwalifikuje si´ dokumentacj´

dzia∏alnoÊci programowej, towarzyszàcà dokumentom wizyjnym i fonicznym zakwalifikowanym do materia∏ów archiwalnych.

tyki polonijnej bàdê jeÊli jednym z autorów, wykonawców lub realizatorów warstwy dêwi´kowej, wizualnej lub audiowizualnej jest wybitny

twórca polski;

3. Dokumentacj´ dnia programowego kwalifikuje

si´ do kategorii BE, z wyjàtkiem

2) wartoÊci audiowizualnej dokumentów, obejmujàcej

1) pe∏nej dokumentacji dnia programowego, dotyczàcej co najmniej ka˝dego 50. dnia kalendarzowego,

2) dokumentacji towarzyszàcej zapisowi ca∏oÊci programu wyemitowanego jednego dnia zakwalifikowanego do kategorii A, zgodnie z ust. 10 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia (tzw. przyk∏adowy dzieƒ

emisyjny)

a) oddanà w dêwi´ku i obrazie reakcj´ audytorium

na sali obrad, w czasie manifestacji, wieców, zebraƒ, wyra˝onà w postaci gestykulacji, braw,

okrzyków, spontanicznych Êpiewów, gwizdów

bàdê zupe∏nego braku reakcji,

Ocena wartoÊci archiwalnej dokumentów wizyjnych

i fonicznych

b) indywidualne czynniki emocjonalne towarzyszàce wypowiedziom, charakteryzujàce zaanga˝owanie mówcy w spraw´, o której mówi,

uchwytne w postaci gestykulacji, poziomu i barwy g∏osu, jego rytmu, indywidualnych lingwistycznych i fonetycznych cech, w p∏ynnym lub

przerywanym toku wypowiedzi, dodatkowo interpretujàce tekst sposobem wypowiadania

s∏ów i gestem,

4. Kwalifikacji wartoÊci archiwalnej dokumentów

wizyjnych i fonicznych dokonuje si´ na podstawie

oceny

c) elementy dêwi´ku i obrazu charakteryzujàce

przynale˝noÊç zawodowà, Êrodowiskowà, kulturowà itp.,

1) wartoÊci informacyjnej dokumentów, zawartej

w ich treÊci, obejmujàcej

d) elementy wynikajàce z bezpoÊrednioÊci (braku

dystansu czasowego) relacji wydarzenia, zjawiska itp.;

— które kwalifikuje si´ do kategorii A.

a) powstanie i dzia∏alnoÊç wytwórcy, w tym stosowane gatunki dziennikarskie i formy twórczoÊci

radiowej i telewizyjnej,

3) cech realizacji dêwi´ku i obrazu, obejmujàcych

b) wydarzenia, zagadnienia, zjawiska we wszystkich dziedzinach ˝ycia (spo∏ecznego, politycznego, gospodarczego, kulturalnego itp.) majàce

odniesienie do sytuacji ogólnokrajowej, regionalnej, Êrodowiskowej,

a) techniczne Êrodki wyrazu lub cechy interpretacyjne realizacji dêwi´ku i obrazu, zastosowanà

konwencj´ fonograficznà lub zdj´ciowà, posiadajàcà wartoÊç estetycznà lub artystycznà

(np. efekty specjalne, tricki, niekonwencjonalna

lub nowatorska forma itp.),

c) wydarzenia, zagadnienia, zjawiska mi´dzynarodowe, majàce odniesienie do polskiej polityki

zagranicznej, wojny, konferencje, wizyty g∏ów

paƒstw, sytuacja w innych krajach o istotnym

znaczeniu mi´dzynarodowym,

b) form´ fizycznà dokumentu stanowiàcà reprezentatywny przyk∏ad okreÊlonego sposobu zapisu informacji na noÊniku lub szczególny

przyk∏ad odzwierciedlajàcy rozwój technologiczny,

d) histori´ spo∏ecznà (zjawiska spo∏eczne, przemiany urbanizacyjne, rozwój nauki i techniki,

stan i zmiany Êrodowiska naturalnego itp.),

c) unikalnoÊç lub wyjàtkowoÊç technicznego sposobu zapisu informacji na noÊniku,

e) wywiady i wystàpienia osób znaczàcych we

wszystkich dziedzinach, materia∏y biograficzne

i autobiograficzne,

f) relacje uczestników i Êwiadków wa˝nych wydarzeƒ krajowych i mi´dzynarodowych,

g) materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà do

badaƒ lingwistycznych (m.in. budowy i form j´zyka ró˝nych grup j´zykowych, narzeczy, gwar,

dialektów), etnograficznych (m.in. folkloru miejskiego i wiejskiego), historii naturalnej i innych

nauk,

h) dokumenty wizyjne i foniczne producentów zagranicznych, które ze wzgl´du na treÊç lub form´ sà polonikami, tzn. jeÊli ich zawartoÊç informacyjna dotyczy wa˝nych zagadnieƒ problematyki polskiej w innych krajach lub problema-

d) czas powstania dokumentu, jeÊli odzwierciedla

zmiany w funkcjonowaniu i dzia∏alnoÊci jego

wytwórcy oraz zasad gromadzenia, przechowywania i konserwacji fonogramów i wideogramów,

e) utrwalenie efektów dêwi´kowych i wizualnych

o unikalnym lub niepowtarzalnym znaczeniu;

4) unikalnoÊci technologii bàdê noÊnika (tzw. cymelia), tzn. materia∏y sporzàdzone w technologii lub

na noÊnikach o unikalnych lub muzealnych parametrach.

5. Oceny wartoÊci archiwalnej dokumentów wizyjnych i fonicznych dokonuje si´ bez wzgl´du na stan

techniczny noÊnika. Dokumenty wizyjne i foniczne

kwalifikuje si´ do kategorii A, je˝eli uzasadnia to ich

treÊç, niezale˝nie od jakoÊci technicznej dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem. Doku-

menty wizyjne i foniczne utrwalone na noÊnikach, których z∏y stan techniczny nie pozwala na odtworzenie

ich treÊci dost´pnymi technologiami, nie podlegajà

kwalifikacji archiwalnej (np. zniszczenie mechaniczne

noÊnika bàdê jego istotne uszkodzenie, takie jak odklejenie si´ warstwy magnetycznej).

Poz. 680

6. W przypadku dokumentów informacyjnych i publicystycznych dotyczàcych tego samego wydarzenia

lub zajmujàcych si´ tà samà tematykà do kategorii A kwalifikuje si´ te, które w sposób najpe∏niejszy dokumentujà wydarzenie lub wyczerpujà temat, chyba ˝e

przedstawiajà temat w istotnie odmiennych aspektach.

Za∏àcznik nr 2

PRZYK¸ADOWY WYKAZ TEMATÓW DOKUMENTÓW WIZYJNYCH I FONICZNYCH, KWALIFIKOWANYCH

DO MATERIA¸ÓW ARCHIWALNYCH ZE WZGL¢DU NA WARTOÂå INFORMACYJNÑ

1. Paƒstwo

1) organy w∏adzy paƒstwowej (ustawodawcze, wykonawcze, sàdownicze);

2) wybory i powo∏ania: przebieg kampanii przedwyborczej, prognozy przedwyborcze, programy komitetów wyborczych, wywiady z kandydatami,

przebieg wyborów i procedur powo∏ywania, oceny mi´dzynarodowej opinii publicznej;

3) wszystkie dziedziny (np. ochrona zdrowia, wymiar

sprawiedliwoÊci, obronnoÊç, bezpieczeƒstwo publiczne itp.) dzia∏alnoÊci wewn´trznej i mi´dzynarodowej naczelnych organów w∏adzy paƒstwowej,

urz´dów centralnych, organów i instytucji paƒstwowych;

6) pozaorganizacyjne formy aktywnoÊci politycznej

(np. manifestacje, demonstracje, ruchy i grupy

nieformalne), majàce odniesienie do sytuacji

ogólnokrajowej, regionalnej, Êrodowiskowej;

7) zjawiska spo∏eczne, stan ÊwiadomoÊci spo∏ecznej,

opinia publiczna, majàce odniesienie do skali

ogólnokrajowej,

regionalnej,

Êrodowiskowej

(np. patologie spo∏eczne, nastroje spo∏eczne

w zwiàzku z konkretnymi wydarzeniami, zagadnienia demograficzne, przemiany urbanizacyjne itp.).

3. Kultura i sztuka

1) utwory muzyczne, s∏owno-muzyczne, literackie,

sceniczne, filmowe i inne stanowiàce przedmiot

prawa autorskiego;

4) wywiady, wypowiedzi zawierajàce opinie, oceny,

komentarze dotyczàce dzia∏alnoÊci naczelnych organów w∏adzy paƒstwowej, urz´dów, organów

i instytucji paƒstwowych w tym równie˝ zagraniczne, jeÊli pochodzà ze êróde∏ oficjalnych lub

opiniotwórczych;

2) sztuka profesjonalna, literatura, muzyka, muzealnictwo;

5) transmisje, relacje, sprawozdania z uroczystoÊci

paƒstwowych oraz uroczystoÊci nieoficjalnych

z udzia∏em przedstawicieli organów w∏adzy paƒstwowej.

4) wywiady i materia∏y biograficzne, jeÊli dotyczà

wybitnych twórców profesjonalnych i nieprofesjonalnych;

2. Stosunki spo∏eczne

1) partie i organizacje: polityczne, spo∏eczne, zawodowe, kulturalne, wyznaniowe, zwiàzki, stowarzyszenia itp., zwane dalej „partiami i organizacjami”;

2) dzia∏alnoÊç krajowa partii i organizacji oraz dzia∏alnoÊç cz∏onków kierownictw krajowych i wojewódzkich, majàca odniesienie do sytuacji ogólnokrajowej, regionalnej i Êrodowiskowej;

3) dzia∏alnoÊç mi´dzynarodowa partii i organizacji;

4) wystàpienia, wywiady, inne materia∏y zawierajàce

informacj´ o dzia∏alnoÊci pozaorganizacyjnej

cz∏onków kierownictw partii i organizacji oraz

cz∏onków pe∏niàcych funkcj´ w organach w∏adzy

paƒstwowej i wysokich urz´dników paƒstwowych;

5) wywiady, wypowiedzi zawierajàce opinie, oceny,

komentarze dotyczàce dzia∏alnoÊci krajowej i mi´dzynarodowej partii i organizacji;

3) sztuka nieprofesjonalna, sztuka i kultura masowa,

moda, jeÊli dotyczy twórców wybitnych lub zjawisk majàcych odniesienie do skali ogólnokrajowej oraz Êrodowiskowej lub regionalnej;

5) sztuka ludowa i folklor.

4. Sport

1) transmisje, relacje z zawodów sportowych mi´dzynarodowych, amatorskich i zawodowych, odbywajàcych si´ w Polsce lub za granicà, w których

brali udzia∏ sportowcy polscy;

2) transmisje, relacje z zawodów sportowych o randze ogólnokrajowej lub regionalnej;

3) wywiady, wypowiedzi, materia∏y biograficzne, jeÊli

dotyczà wybitnych sportowców, trenerów, dzia∏aczy sportowych itp.

5. Gospodarka, nauka, technika

1) zjawiska, wydarzenia, zagadnienia z wszystkich

dziedzin ˝ycia gospodarczego (przemys∏, budownictwo, rolnictwo, handel, industrializacja, inne),

naukowego, rozwoju technicznego, majàce odniesienie do skali ogólnokrajowej i regionalnej;

2) wywiady, wypowiedzi, znaczàce opinie, oceny, komentarze dotyczàce gospodarki, problematyki

ekonomicznej, rozwoju nauki i techniki, majàce

odniesienie do skali ogólnokrajowej i regionalnej;

3) dzia∏alnoÊç stowarzyszeƒ, organizacji, instytucji

gospodarczych, naukowych, naukowo-technicznych — ogólnokrajowa oraz regionalna.

6. Polityka zagraniczna, stosunki mi´dzynarodowe

1) wydarzenia, zjawiska, zagadnienia mi´dzynarodowe, majàce odniesienie do sytuacji Polski na arenie mi´dzynarodowej oraz sytuacji w innych krajach (regionach geograficznych) o istotnym znaczeniu mi´dzynarodowym;

2) kontakty mi´dzynarodowe pozarzàdowe we

wszystkich dziedzinach na szczeblu krajowym i regionalnym;

Poz. 680 i 681

3) wywiady, wypowiedzi, oceny, komentarze dotyczàce problematyki mi´dzynarodowej, jeÊli pochodzà ze êróde∏ oficjalnych lub opiniotwórczych.

7. Materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà do

badaƒ lingwistycznych, etnograficznych, historii naturalnej i innych nauk.

8. Zapis efektów dêwi´kowych i wizualnych o wartoÊci unikalnej lub niepowtarzalnym znaczeniu.

9. Materia∏y mogàce stanowiç baz´ êród∏owà dla

badaƒ nad historià radiofonii i telewizji, badaƒ z zakresu kszta∏towania si´ i form oddzia∏ywania Êrodków

masowego przekazu.

10. Przyk∏adowy zapis ca∏oÊci programu wyemitowanego jednego dnia (tzw. przyk∏adowy dzieƒ

emisyjny) z co najmniej trzech dni w roku kalendarzowym.

681

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO1)

z dnia 22 maja 2006 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie okreÊlenia szczególnych wypadków

i trybu wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych

Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca

1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673) zarzàdza si´,

co nast´puje

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie

okreÊlenia szczególnych wypadków i trybu wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych (Dz. U.

z 2001 r. Nr 13, poz. 116) wprowadza si´ nast´pujàce

zmiany

1) po § 1 dodaje si´ § 1a w brzmieniu

„§ 1a. 1. Materia∏y archiwalne tworzàce zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji,

stanowiàce

1) zapisy dêwi´ku, obrazu lub obrazu z towarzyszàcym dêwi´kiem, sà udost´pniane niezw∏ocznie po wprowadzeniu

ich do ewidencji archiwum zak∏adowego,

———————

1) Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje dzia-

∏em administracji rzàdowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 220, poz. 1889).

2) dokumenty zwiàzane z tworzeniem lub

pozyskiwaniem przez te jednostki zapisów, o których mowa w pkt 1, mogà

byç udost´pniane w przypadkach uzasadnionych potrzebami nauki niezw∏ocznie po wprowadzeniu tych dokumentów do ewidencji archiwum zak∏adowego.

2. Udost´pnianie materia∏ów archiwalnych,

o których mowa w ust. 1

1) nast´puje z zachowaniem przepisów

a) o ochronie tajemnic ustawowo

chronionych,

b) wydanych na podstawie art. 17

ust. 4 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r.

o narodowym zasobie archiwalnym

i archiwach,

2) nie mo˝e naruszaç prawnie chronionych interesów Paƒstwa, osób fizycznych i jednostek organizacyjnych.”;

2) § 2 otrzymuje brzmienie

„§ 2. 1. Do wczeÊniejszego udost´pniania materia∏ów archiwalnych w∏aÊciwe sà

1) archiwa paƒstwowe,

679

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1)

z dnia 23 maja 2006 r.

w sprawie wykazu gmin, którym przys∏uguje cz´Êç rekompensujàca subwencji ogólnej za rok 2005

Na podstawie art. 10 ust. 7 ustawy z dnia 2 paêdziernika 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz. U. Nr 188,

poz. 1840, z 2004 r. Nr 123, poz. 1291 i Nr 273,

poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 184, poz. 1539) zarzàdza si´,

co nast´puje

———————

1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika

2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 220, poz. 1888).