Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 maja 2006 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej

„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,

dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy

i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501) oraz inna dokumentacja, bez względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako

źródło informacji o wartości historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych

organów i innych państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi

państwami, o rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji

o charakterze politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji

i rozwoju nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego

i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca

współcześnie.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Narodowy zasób archiwalny służy nauce, kulturze, gospodarce narodowej oraz potrzebom

obywateli.

2.

Narodowy zasób archiwalny, w zależności od stosunku własności materiałów archiwalnych,

dzieli się na

1)

państwowy zasób archiwalny;

2)

niepaństwowy zasób archiwalny.

Materiały archiwalne stanowiące narodowy zasób archiwalny przechowuje się wieczyście.

1

Nadzór nad narodowym zasobem archiwalnym sprawuje minister właściwy do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego za pośrednictwem Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

2

Zadania, o których mowa w art. 51b, art. 51f ust. 2, art. 51g ust. 1, 2, 4 i 5, art.

51h oraz art. 51j ust. 1 i 2, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

1.

Dokumentacja powstająca w organach państwowych i państwowych jednostkach organizacyjnych,

w organach jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach organizacyjnych

oraz napływająca do nich jest przechowywana przez te organy i jednostki organizacyjne

przez okres ustalony na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2, po tym zaś okresie

1)

dokumentacja stanowiąca materiał archiwalny jest przekazywana do właściwych archiwów

państwowych;

2)

dokumentacja inna niż wymieniona w pkt 1 może ulec brakowaniu.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych, w drodze rozporządzenia, ustala zasady klasyfikowania

i kwalifikowania dokumentacji ze względu na okresy jej przechowywania oraz zasady

i tryb przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych, a także zasady

i tryb brakowania innej dokumentacji.

2a

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne elementy struktury

dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w podmiotach, o których mowa

w ust. 1, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej, a także potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych.

2b

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób postępowania z dokumentami elektronicznymi w podmiotach, o których

mowa w ust. 1, w szczególności zasady ewidencjonowania, klasyfikowania i kwalifikowania

dokumentów elektronicznych oraz zasady i tryb ich brakowania, uwzględniając potrzebę

zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych i długotrwałego ich przechowywania.

2c

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, jakim powinny

odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne, przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych na informatycznych

nośnikach danych.

3.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, 2 i 2c, reguluje w odniesieniu do

1)

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej;

2)

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej;

3)

Senatu Rzeczypospolitej Polskiej - Szef Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;

4)

Rady Ministrów - Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;

5

organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony

Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw

zagranicznych, a także w odniesieniu do komórek organizacyjnych wykonujących czynności

w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach organizacyjnych podległych i nadzorowanych

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych - ministrowie, którym podlegają

oraz przez których są nadzorowane te organy i jednostki organizacyjne;

6)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego;

6a)

Agencji Wywiadu - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Agencji Wywiadu;

7)

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

- Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

1.

Organy państwowe oraz państwowe jednostki organizacyjne, organy jednostek samorządu

terytorialnego oraz samorządowe jednostki organizacyjne obowiązane są zapewnić odpowiednią

ewidencję, przechowywanie oraz ochronę przed uszkodzeniem, zniszczeniem bądź utratą

1)

powstającej w nich dokumentacji, w sposób odzwierciedlający przebieg załatwiania i

rozstrzygania spraw;

2)

nadsyłanej i składanej do nich dokumentacji, w sposób, o którym mowa w pkt 1.

2.

W organach i jednostkach organizacyjnych, w których powstają materiały archiwalne

wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego, instrukcja określająca zasady i tryb

postępowania z dokumentacją, o której mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych.

3.

W odniesieniu do organów posiadających archiwa wyodrębnione nie ma zastosowania przepis

ust. 2.

Materiały archiwalne wchodzące do państwowego zasobu archiwalnego nie mogą być zbywane;

nie mogą być też, poza wypadkami określonymi w ustawie, przekazywane innym jednostkom

organizacyjnym niż określone w art. 22.

Materiały archiwalne wchodzące do ewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego

nie mogą być zbywane; ich przejście na własność Państwa następuje zgodnie z art. 44.

1.

Materiały archiwalne wchodzące do nieewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego

mogą być zbywane. W razie ich zbywania w drodze umowy kupna-sprzedaży, archiwom państwowym

oraz archiwom państwowym wyodrębnionym przysługuje prawo pierwokupu tych materiałów,

zależnie do właściwości tych archiwów. Do pierwokupu tych materiałów mają zastosowanie

przepisy Kodeksu cywilnego.

2.

Prawo pierwokupu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli materiały archiwalne

wchodzące do nieewidencjonowanego niepaństwowego zasobu archiwalnego są oferowane

do nabycia jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 22 ust. 2, jeżeli materiały

te uzupełniają aktualnie posiadany archiwalny zasób historyczny tych jednostek.

1.

W razie przekazania nieodpłatnie materiałów archiwalnych, wchodzących do niepaństwowego

zasobu archiwalnego, właściwym jednostkom państwowej sieci archiwalnej, o których

mowa w art. 22, może być wypłacany odpowiedni ekwiwalent za nakłady związane z przechowywaniem,

zabezpieczeniem i konserwacją tych materiałów.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania oraz wypłaty ekwiwalentu, uwzględniając

koszty przechowywania, zabezpieczania przed zniszczeniem i utratą oraz konserwacji

materiałów archiwalnych.

Jednostki organizacyjne państwowej sieci archiwalnej mogą przyjmować na przechowanie

materiały archiwalne będące własnością bądź na podstawie innego tytułu pozostające

w posiadaniu niepaństwowych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych.

Organy państwowe i państwowe jednostki organizacyjne, organy jednostek samorządu terytorialnego

oraz samorządowe jednostki organizacyjne, partie polityczne, organizacje polityczne,

spółdzielcze i inne organizacje społeczne oraz inne niepaństwowe jednostki organizacyjne,

a także kościoły i związki wyznaniowe, u których powstają bądź które przechowują materiały

archiwalne, oraz osoby fizyczne będące właścicielami bądź posiadaczami materiałów

wpisanych do rejestru są obowiązane zapewnić należyte warunki ich przechowywania,

chronić je przed uszkodzeniem, zniszczeniem bądź utratą oraz zapewnić konieczną konserwację

tych materiałów.

Sprawy, o których mowa w art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 oraz w art. 12, w odniesieniu

do partii politycznych, organizacji politycznych, spółdzielczych i innych organizacji

społecznych oraz innych niepaństwowych jednostek organizacyjnych, a także kościołów

i związków wyznaniowych, regulują we własnym zakresie partie polityczne, organizacje

i jednostki organizacyjne oraz kościoły i związki wyznaniowe.

1.

Wywóz za granicę materiałów archiwalnych stanowiących narodowy zasób archiwalny jest

zabroniony.

2.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może zezwolić na czasowy wywóz za granicę materiałów

archiwalnych, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia ważny interes społeczny lub

indywidualny.

3.

Wywóz za granicę materiałów archiwalnych niewchodzących do narodowego zasobu archiwalnego

w rozumieniu ustawy jest dopuszczalny pod warunkiem stwierdzenia jego charakteru przez

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Przepisy ust. 1-3 nie mają zastosowania do materiałów archiwalnych przywiezionych

do kraju z zastrzeżeniem ich zwrotu.

Do zwrotu, znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wywiezionych

niezgodnie z prawem z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, materiałów

archiwalnych, od wytworzenia których upłynęło

1)

więcej niż 50 lat,

2)

50 lat lub mniej, jeżeli stanowią państwowy zasób archiwalny

- stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

(Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 238, poz. 2390 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 362), z tym że organem właściwym do prowadzenia postępowania dotyczącego zwrotu materiałów

archiwalnych jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

Przepis art. 14a nie wyklucza możliwości dochodzenia przez Rzeczpospolitą Polską zwrotu,

na podstawie prawa lub zwyczajów międzynarodowych, wywiezionych niezgodnie z prawem

polskim z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej materiałów archiwalnych innych niż

określone w art. 14a.

1.

Państwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne powstałe i powstające w wyniku

działalności

1)

organów państwowych oraz innych państwowych jednostek organizacyjnych;

1a)

organów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych samorządowych jednostek organizacyjnych;

2)

obcych organów władzy i administracji państwowej i innych organów, jednostek organizacyjnych

i organizacji, związków wyznaniowych, a także okupacyjnych jednostek wojskowych, jeżeli

materiały te znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej.

2.

Państwowy zasób archiwalny tworzą również materiały archiwalne powstałe w wyniku działalności

1)

partii politycznych oraz innych organizacji o charakterze politycznym, społecznym,

zawodowym i gospodarczym,

2)

kościołów i związków wyznaniowych,

3)

innych niepaństwowych organizacji i jednostek organizacyjnych,

4)

działaczy politycznych, społecznych i gospodarczych, twórców w dziedzinie nauki i

techniki, kultury i sztuki oraz innych osób, które wniosły swój historyczny wkład

do rozwoju Państwa Polskiego, życia politycznego, społecznego i gospodarczego oraz

do rozwoju nauki i techniki oraz kultury i sztuki,

5)

rodzin i rodów, które wywierały historyczny wpływ na sprawy państwowe, stosunki polityczne,

gospodarcze i społeczne, a także dotyczące ich majątków, przedsiębiorstw i innej aktywności

gospodarczej,

jeżeli materiały te stały się własnością Państwa w wyniku zakupu, darowizny lub w

innej drodze.

3.

Materiały archiwalne, o których mowa w ust. 1 i 2, znajdujące się poza granicami Państwa

w posiadaniu obcych organów lub organizacji są uważane za państwowy zasób archiwalny,

jeżeli na podstawie prawa lub zwyczajów międzynarodowych powinny być przekazane Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Materiały archiwalne udostępnia się jednostkom organizacyjnym i obywatelom dla potrzeb

nauki, kultury, techniki oraz gospodarki. Udostępnianie materiałów archiwalnych dla

powyższych potrzeb jest bezpłatne.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ustala, w drodze

rozporządzenia, opłaty za udostępnianie materiałów archiwalnych w celach innych niż

te, o których mowa w ust. 1, uwzględniając ponoszone przez archiwum dodatkowe koszty

związane z tym udostępnianiem, w szczególności

1)

koszty przygotowania materiałów do udostępniania;

2)

koszty wyszukania materiałów archiwalnych;

3)

koszty zabiegów konserwatorskich związanych z udostępnianiem materiałów archiwalnych;

4)

koszty wykonania odpisów i kopii;

5

koszty użycia systemów teleinformatycznych lub informatycznych nośników danych.

2a

Archiwa państwowe wykonują usługi archiwalne w zakresie wyszukiwania, prowadzenia

kwerend, kopiowania, przetwarzania i przekazywania danych przy użyciu systemów teleinformatycznych

lub informatycznych nośników danych oraz konserwacji materiałów archiwalnych na potrzeby,

o których mowa w ust. 1. Archiwa państwowe mogą również prowadzić działalność usługową,

polegającą na przechowywaniu, kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie

przechowywania, w tym dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców.

2b.

(uchylony).

2c.

(uchylony).

2d.

(uchylony).

2e.

(uchylony).

3.

Dyrektor archiwum państwowego w uzasadnionych wypadkach może odmówić udostępnienia

materiału archiwalnego.

4.

O udostępnieniu materiałów archiwalnych cudzoziemcom decyduje Naczelny Dyrektor Archiwów

Państwowych. Decyzja ta jest ostateczna.

1.

Materiały archiwalne są udostępniane po upływie 30 lat od ich wytworzenia, jeżeli

nie narusza to prawnie chronionych interesów Państwa i obywateli.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

może określić szczególne wypadki i tryb wcześniejszego udostępniania materiałów archiwalnych,

jednakże z zachowaniem wymogu przewidzianego w ust. 1.

3

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb udostępniania materiałów

archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych, podporządkowanych Ministrowi

Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu

do spraw zagranicznych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Prezesowi Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Szefowi

Kancelarii Sejmu, Szefowi Kancelarii Senatu i Szefowi Kancelarii Prezydenta, uwzględniając

1)

sposób postępowania z materiałami archiwalnymi zawierającymi informacje niejawne stanowiące

tajemnicę państwową lub służbową albo dane osobowe podlegające ochronie;

2)

zakres udostępniania dokumentacji dotyczącej osób fizycznych tym osobom dla celów

własnych;

3)

odpłatność za udostępnianie materiałów archiwalnych w przypadku ponoszenia przez archiwum

dodatkowych kosztów z tego tytułu;

4)

odpłatność za sporządzenie reprodukcji materiałów archiwalnych.

4.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego po zasięgnięciu

opinii Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustali, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

zasady i tryb gromadzenia, ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania

materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii i telewizji,

uwzględniając

1)

szczególny zakres i sposób działania radia i telewizji;

2)

potrzebę szczególnej ochrony materiałów archiwalnych przed utratą lub zniszczeniem.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych wyłonionego w drodze konkursu spośród osób

posiadających

1)

co najmniej 7-letni okres zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych lub w archiwach państwowych, lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów

powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych. Kadencja Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych trwa 5 lat, licząc

od dnia powołania. Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych pełni obowiązki do dnia

powołania jego następcy.

2a

W skład komisji konkursowej, o której mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników

centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów

zarządów państwowych funduszy celowych

(Dz. U. Nr 163, poz. 1362 i Nr 267, poz. 2258), wchodzi przedstawiciel Rady Archiwalnej.

3.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje i odwołuje minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego na wniosek Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych.

4.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

Właściwymi organami administracji rządowej w sprawach archiwów wyodrębnionych w zakresie

określonym przepisami ustawy są odpowiednio

1

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych i minister właściwy do spraw finansów publicznych;

1a)

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef Agencji Wywiadu;

2)

Szefowie: Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i Kancelarii Prezydenta.

2.

Właściwym organem w sprawach archiwum wyodrębnionego Instytutu Pamięci Narodowej -

Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w zakresie określonym przepisami

ustawy jest Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko

Narodowi Polskiemu.

1.

Zasób archiwalny Rady Państwa zostaje włączony do zasobu archiwalnego urzędu Prezydenta.

2.

Środki budżetowe kancelarii Rady Państwa stają się środkami budżetowymi Kancelarii

Prezydenta.

1.

Przy Naczelnym Dyrektorze Archiwów Państwowych działa Rada Archiwalna jako organ doradczy

i opiniodawczy.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje członków

Rady Archiwalnej na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, przedstawiony

w porozumieniu ze Stowarzyszeniem Archiwistów Polskich.

3.

Kadencja Rady Archiwalnej trwa trzy lata.

Ustawa wchodzi w życie z dniem objęcia urzędu przez Prezydenta, z tym że art. 15 pkt

4 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1990 r.

1.

Do zakresu działania Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych należy

1)

koordynowanie działalności archiwalnej na terenie Państwa;

2)

prowadzenie centralnego rejestru niepaństwowego zasobu archiwalnego oraz kontrola

rejestrów prowadzonych przez podległe mu archiwa państwowe;

3)

wydawanie zezwoleń na czasowy wywóz określonych materiałów archiwalnych;

4)

nadzór nad gromadzeniem, brakowaniem, ewidencją, przechowywaniem, opracowywaniem,

udostępnianiem i zabezpieczaniem materiałów archiwalnych;

5)

nadzór nad działalnością naukową i wydawniczą prowadzoną w archiwach państwowych;

6)

prowadzenie współpracy międzynarodowej w zakresie spraw archiwalnych;

7)

(uchylony);

8

prowadzenie ewidencji przechowawców akt osobowych i płacowych.

2.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych uprawniony jest do kontroli jednostek organizacyjnych

wchodzących w skład państwowej sieci archiwalnej w zakresie wykonywania przepisów

ustawy.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia,

określi szczegółowy zakres działania Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do archiwów wyodrębnionych

1)

Sejmu, Senatu i urzędu Prezydenta;

2

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych

i ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

3)

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu;

4)

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem

art. 14 pkt 2 i art. 17 pkt 2-13, które wchodzą w życie z dniem 8 kwietnia 1997 r.

1.

Działalność archiwalną w zakresie państwowego zasobu archiwalnego prowadzi państwowa

sieć archiwalna, którą tworzą

1)

archiwa państwowe;

2)

archiwa państwowe wyodrębnione;

3)

archiwa zakładowe organów państwowych i innych państwowych jednostek organizacyjnych;

3a)

archiwa zakładowe organów jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostek

organizacyjnych;

4)

(uchylony).

2.

Działalność archiwalną w zakresie państwowego zasobu archiwalnego prowadzą ponadto

1)

jednostki organizacyjne, które posiadają powierzony zasób archiwalny;

2)

państwowe biblioteki i muzea, które gromadzą i przechowują materiały archiwalne wchodzące

do państwowego zasobu archiwalnego.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 3 pkt 1 lit. a i c oraz pkt 2 i 4 w części dotyczącej rozdziału 4a, które wchodzą

w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia;

2)

art. 3 pkt 4 w części dotyczącej rozdziału 4b, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca

2004 r.

Działalność archiwalna obejmuje gromadzenie, ewidencję, przechowywanie, opracowanie,

zabezpieczenie i udostępnianie materiałów archiwalnych oraz prowadzenie działalności

informacyjnej.

1.

Archiwa państwowe tworzy i likwiduje minister właściwy do spraw kultury i ochrony

dziedzictwa narodowego, w drodze rozporządzenia, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych.

2.

Archiwa państwowe podlegają Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych.

3.

Działalnością archiwów państwowych kierują dyrektorzy powoływani przez Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych przy archiwach państwowych może powołać radę

naukowo-programową jako organ doradczy i opiniodawczy. Dyrektor archiwum państwowego,

w razie powołania rady naukowo-programowej, ustala jej skład osobowy.

1.

Archiwa państwowe o charakterze centralnym obejmują zasięgiem działania obszar całego

Państwa.

2.

Zasób archiwalny archiwów określonych w ust. 1 stanowią materiały archiwalne powstałe

w wyniku działalności naczelnych i centralnych organów władzy i administracji rządowej

oraz innych centralnych jednostek organizacyjnych, a także materiały archiwalne zgromadzone

przez te archiwa w przeszłości (zasób historyczny).

1.

Archiwa państwowe niemające charakteru centralnego obejmują zasięgiem działania obszar

jednego lub kilku województw.

2.

Zasób archiwalny archiwów państwowych określonych w ust. 1 stanowią materiały archiwalne

powstałe na terenie ich działania, a także ich zasób historyczny, z wyłączeniem materiałów

archiwalnych wchodzących do zasobu archiwalnego archiwów państwowych o charakterze

centralnym.

1.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych w uzasadnionych wypadkach, z uwagi na potrzeby

nauki, kultury i gospodarki narodowej oraz w celu zabezpieczenia zasobów archiwalnych,

może po zasięgnięciu opinii Rady Archiwalnej wprowadzić odstępstwa od zasad ich rozmieszczenia

określonych w art. 25 i 26.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do zasobów archiwalnych archiwów wyodrębnionych.

Do zakresu działania archiwów państwowych należy w szczególności

1)

kształtowanie państwowego zasobu archiwalnego;

2)

prowadzenie rejestru niepaństwowego zasobu archiwalnego;

3)

ewidencja, przechowywanie, opracowanie, zabezpieczenie i udostępnianie materiałów

archiwalnych należących do ich zasobu archiwalnego;

4)

kontrola postępowania z materiałami archiwalnymi wchodzącymi do państwowego zasobu

archiwalnego w archiwach zakładowych, w składnicach akt oraz jednostkach organizacyjnych

z powierzonym zasobem archiwalnym;

5)

wydawanie uwierzytelnionych odpisów, wypisów, wyciągów i reprodukcji przechowywanych

materiałów, a także zaświadczeń na podstawie tych materiałów;

6)

prowadzenie prac naukowych oraz wydawniczych w dziedzinie archiwistyki i dziedzin

pokrewnych;

7)

popularyzacja wiedzy o materiałach archiwalnych i archiwach oraz prowadzenie działalności

informacyjnej;

8

wykonywanie zadań określonych w ustawie lub w odrębnych przepisach.

1.

Archiwami państwowymi wyodrębnionymi są

1)

archiwum Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej;

1a)

archiwum Senatu Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

archiwum urzędu Prezydenta;

3

archiwa

a)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej

- w zakresie działu obrona narodowa,

b)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do

spraw wewnętrznych i ministra właściwego do spraw zagranicznych - w zakresie tych

działów administracji rządowej,

c)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych - w zakresie tych czynności;

4)

archiwum Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu;

5)

archiwum Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu.

2.

Archiwa państwowe wyodrębnione obejmują zasięgiem działania obszar całego Państwa.

3

Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy

do spraw zagranicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych, Szef Kancelarii

Sejmu, Szef Kancelarii Senatu, Szef Kancelarii Prezydenta, Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji

Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określą, w drodze zarządzeń, organizację

podległych im archiwów wyodrębnionych, uwzględniając w szczególności zakres ich działania.

4.

Do spraw nieuregulowanych w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące archiwów państwowych.

Zasób archiwalny archiwów: Sejmu, Senatu i urzędu Prezydenta stanowią materiały archiwalne

powstałe i powstające w toku ich działalności, a także ich zasób historyczny.

1

Zasób archiwalny archiwów wyodrębnionych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3 i

4, stanowią odpowiednio materiały archiwalne powstałe i powstające w toku działalności

1)

jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,

ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych,

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu;

2)

komórek organizacyjnych wykonujących czynności w zakresie wywiadu skarbowego w jednostkach

organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw finansów

publicznych.

2.

Zasób archiwalny archiwum państwowego wyodrębnionego, podległego ministrowi właściwemu

do spraw zagranicznych, obejmuje również dokumenty przesyłane i składane przez obce

podmioty prawa międzynarodowego.

3.

Zasób archiwalny archiwum państwowego wyodrębnionego, podległego Prezesowi Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, określa

ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania

Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

(Dz. U. Nr 155, poz. 1016, z późn. zm..

Archiwa wyodrębnione przekazują do archiwów państwowych o charakterze centralnym materiały

archiwalne, znajdujące się dotychczas w ich zasobie, po ustaniu okoliczności uzasadniających

ich przechowywanie w archiwach wyodrębnionych, nie później jednak niż po upływie 50

lat od daty ich wytworzenia, o ile nie narusza to prawnie chronionych interesów Państwa

i obywateli.

1.

Archiwa zakładowe tworzy się w państwowych jednostkach organizacyjnych oraz w jednostkach

samorządu terytorialnego i innych samorządowych jednostkach organizacyjnych, w których

powstają materiały archiwalne.

2.

Jeżeli jednostką, o której mowa w ust. 1, jest ministerstwo, archiwum zakładowe tworzy

się odrębnie dla każdego działu administracji rządowej, określonego w przepisach odrębnych.

3.

Jednostki, w których tworzy się archiwa zakładowe, ustala

1)

w odniesieniu do jednostek obejmujących działalnością obszar całego Państwa - Naczelny

Dyrektor Archiwów Państwowych;

2)

w odniesieniu do innych jednostek - dyrektor właściwego archiwum państwowego.

1.

Kierownicy jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 33, obowiązani są zapewnić

1)

gromadzenie, przechowywanie, ewidencjonowanie i odpowiednie zabezpieczenie materiałów

archiwalnych tworzących zasób archiwalny podległych im archiwów zakładowych;

2)

klasyfikowanie, kwalifikowanie i brakowanie materiałów określonych w pkt 1, a także

przekazywanie ich właściwym archiwom państwowym.

2.

Kierownicy tych jednostek obowiązani są ponadto przed zlecaniem prac projektowych

wykorzystać odpowiedni materiał archiwalny.

3.

Jeżeli jednostką organizacyjną jest urząd administracji rządowej, kierownik jednostki

wykonuje zadania określone w ust. 1 i 2 poprzez dyrektora generalnego tego urzędu,

powołanego na podstawie przepisów odrębnych.

1.

Archiwa zakładowe obejmują zasięg działania jednostki organizacyjnej, w której zostały

utworzone.

2.

Zasób archiwalny archiwów zakładowych stanowią materiały archiwalne powstałe i powstające

w związku z działalnością jednostek organizacyjnych, w których zostały utworzone.

Archiwa zakładowe nie mogą posiadać zasobu historycznego; nie dotyczy to archiwów

szkół wyższych.

3.

Zasób archiwalny archiwów zakładowych służy potrzebom jednostek, w których archiwa

te zostały utworzone. Do korzystania z tego zasobu przez osoby trzecie konieczne jest

zezwolenie kierownika jednostki organizacyjnej, w której istnieje archiwum zakładowe.

1.

W państwowych i samorządowych jednostkach organizacyjnych innych niż określone w art.

33 powstałą w nich i powstającą dokumentację, niemającą już zastosowania w ich działalności,

gromadzi się w składnicach akt.

2.

Kierownicy jednostek określonych w ust. 1 obowiązani są

1)

zapewnić ochronę przed zniszczeniem lub utratą dokumentacji gromadzonej w składnicach

akt;

2)

umożliwić właściwemu archiwum państwowemu nadzór nad brakowaniem dokumentacji przechowywanej

w składnicach akt.

3.

W składnicach akt nie prowadzi się ewidencji dokumentacji i nie jest ona udostępniana

innym osobom. W wyjątkowych wypadkach stosuje się odpowiednio przepis art. 35 ust.

3.

(uchylony).

Jednostkom organizacyjnym, z uwagi na ich szczególny charakter lub zadania, na ich

wniosek, Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych może powierzyć na stałe lub na czas

określony gromadzenie i przechowywanie materiałów archiwalnych.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2003 r.

1.

Państwowe biblioteki i muzea, które gromadzą i przechowują materiały archiwalne, w

zakresie tych materiałów pełnią funkcje jednostek państwowej sieci archiwalnej.

2.

Jednostki organizacyjne określone w ust. 1 w zakresie posiadanego zasobu archiwalnego

podlegają przepisom ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;

2)

art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

3)

art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

1.

Do pracowników działalności podstawowej zatrudnionych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów

Państwowych i w archiwach państwowych mają zastosowanie przepisy o pracownikach urzędów

państwowych.

2.

Do pracowników naukowo-badawczych zatrudnionych w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych

i w archiwach państwowych mają zastosowanie przepisy o pracownikach instytutów naukowo-badawczych.

1.

Niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne, które nie są własnością

państwowych jednostek organizacyjnych.

2.

Zasób ten jest

1)

ewidencjonowany;

2)

nieewidencjonowany.

3.

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych oraz archiwa państwowe, zgodnie z ich właściwością,

prowadzą rejestry niepaństwowego zasobu archiwalnego w celu ochrony materiałów archiwalnych

tworzących ten zasób.

Ewidencjonowany niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały archiwalne powstałe

i powstające w wyniku działalności

1)

partii politycznych,

2)

organizacji politycznych, spółdzielczych i innych organizacji społecznych,

3)

kościołów i związków wyznaniowych,

4)

innych niż wymienione w pkt 2 niepaństwowych jednostek organizacyjnych

oraz stanowiące ich własność.

1.

Własność materiałów archiwalnych, o których mowa w art. 42, nie może być przedmiotem

obrotu; jest ona ponadto ograniczona przepisami art. 6 oraz art. 8.

2.

Materiały określone w art. 42 mogą być, na wniosek właściciela i na podstawie decyzji

dyrektora właściwego archiwum państwowego, wpisane do rejestru niepaństwowego zasobu

archiwalnego, o którym mowa w art. 41 ust. 3.

3.

Skreślenie materiałów z rejestru, o którym mowa w ust. 2, następuje w razie całkowitego

ich zniszczenia lub utraty, na mocy decyzji Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

1.

Z chwilą ustania działalności jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 42,

ich materiały archiwalne stają się własnością Państwa i wchodzą do państwowego zasobu

archiwalnego. Podlegają przekazaniu do właściwej jednostki państwowej sieci archiwalnej

wskazanej decyzją Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

2.

Materiały, o których mowa w art. 42, mogą stać się własnością Państwa, z następstwami

określonymi w ust. 1, na mocy decyzji właściwych organów niepaństwowych jednostek

organizacyjnych.

3.

Materiały, o których mowa w ust. 2, mogą być przekazywane w depozyt archiwom państwowym.

1.

Organy niepaństwowych jednostek organizacyjnych obowiązane są do ewidencjonowania,

przechowywania i zabezpieczenia materiałów archiwalnych wchodzących w skład niepaństwowego

zasobu archiwalnego.

2.

Organy, o których mowa w ust. 1, określają zasady i tryb udostępniania materiałów

archiwalnych wchodzących w skład niepaństwowego zasobu archiwalnego.

3.

Archiwa niepaństwowych jednostek organizacyjnych mogą obejmować również zasób historyczny

w rozumieniu art. 25 ust. 2.

4.

Współpracę archiwów niepaństwowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art.

42, z państwową siecią archiwalną określają porozumienia zawarte między ich właściwymi

organami a ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

Nieewidencjonowany niepaństwowy zasób archiwalny tworzą materiały powstałe i powstające

w wyniku działalności osób fizycznych, stanowiące własność tych osób lub ich prawnych

następców.

1.

Konkursy, o których mowa w ustawach zmienianych niniejszą ustawą, zostaną ogłoszone

w terminie 6 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

2.

Osoby zajmujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stanowiska kierowników centralnych

urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów i zastępców

prezesów zarządów państwowych funduszy celowych pełnią swoje obowiązki do czasu powołania

na te stanowiska osób wyłonionych w drodze konkursu.

1.

Prawo własności przysługujące osobom, o których mowa w art. 46, jest ograniczone tylko

przepisami art. 14.

2.

Materiały archiwalne określone w art. 46 mogą być przedmiotem obrotu odpłatnie i nieodpłatnie,

z zastrzeżeniem ograniczenia, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 9.

3.

Przeniesienie własności w drodze kupna-sprzedaży materiałów, o których mowa w art.

46, na rzecz Państwa jest zwolnione od podatku od nabycia praw majątkowych oraz od

opłat notarialnych.

4.

Przeniesienie własności materiałów, o których mowa w art. 46, w drodze spadku lub

zapisu jest zwolnione od podatku od spadków oraz od opłat notarialnych.

5.

Przepis art. 44 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 35, art. 37, art. 38 ust. 3, art. 42, art. 45, art. 46 i art. 47 ust. 3, które

wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

1a)

art. 17 pkt 2, art. 22, art. 24, art. 29, art. 31, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2007 r.;

2)

art. 19, art. 20 oraz art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.

1.

Materiały archiwalne określone w art. 46 mogą, na wniosek ich właściciela bądź posiadacza,

na podstawie decyzji dyrektora właściwego archiwum państwowego zostać wpisane do rejestru

niepaństwowego zasobu archiwalnego, o którym mowa w art. 41 ust. 3.

2.

Przepis art. 43 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Właściciel lub posiadacz materiałów archiwalnych, wpisanych do rejestru, jest obowiązany

dbać o ich zachowanie, a w szczególności

1)

chronić je przed zniszczeniem lub uszkodzeniem;

2)

niezwłocznie zawiadomić właściwe archiwum państwowe o wydarzeniach mogących mieć ujemny

wpływ na stan i zachowanie materiałów archiwalnych;

3)

zawiadomić właściwe archiwum państwowe o przejściu własności materiałów archiwalnych

na inną osobę, w ciągu trzech miesięcy od dnia przeniesienia własności.

Właścicielowi lub posiadaczowi materiałów archiwalnych wpisanych do rejestru przysługuje

prawo do konserwacji tych materiałów na koszt Państwa we właściwym archiwum państwowym.

Dyrektor właściwego archiwum państwowego może wydać decyzję o zabezpieczeniu materiałów

archiwalnych wpisanych do rejestru przez przeniesienie ich do archiwum aż do czasu

ustania zagrożenia, jeżeli istnieje uzasadniona obawa ich zniszczenia, uszkodzenia

lub wywiezienia za granicę bez zezwolenia, o którym mowa w art. 14.

1.

Działalność gospodarcza w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej

pracodawców o czasowym okresie przechowywania, zwanej dalej „dokumentacją”, jest działalnością

regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm., wykonywaną przez przedsiębiorcę, i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przechowawców

akt osobowych i płacowych, zwanego dalej „rejestrem”.

2.

Działalność, o której mowa w ust. 1, może być wykonywana także przez

1)

archiwa państwowe;

2)

Stowarzyszenie Archiwistów Polskich.

3.

Przedsiębiorca może wykonywać działalność, o której mowa w ust. 1, wyłącznie w formie

spółki kapitałowej, której kapitał zakładowy jest nie niższy od określonego w art. 154 § 1 lub art. 308 § 1 Kodeksu spółek handlowych.

1.

Przedsiębiorca może wykonywać działalność, o której mowa w art. 51a ust. 1, także

w formie spółdzielni pracy, jeżeli działalność w tym zakresie i formie wykonywał w

dniu 31 marca 2003 r.

2.

Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany uzyskać wpis do rejestru,

o którym mowa w art. 51a, w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r., a w przypadku nieuzyskania

wpisu w tym terminie - zaprzestać wykonywania działalności.

Związki rewizyjne zrzeszające spółdzielnie oraz Krajowa Rada Spółdzielcza przechowują

dokumentację wytworzoną przez zlikwidowane spółdzielnie i organizacje spółdzielcze

w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 129 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze

(Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848, z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, z 2005 r. Nr 122, poz. 1024 oraz z 2006 r. Nr 94, poz. 651).

Organem prowadzącym rejestr jest marszałek województwa

1.

Wpisu do rejestru dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy zawierającego

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

numer w rejestrze przedsiębiorców;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile przedsiębiorca taki numer posiada;

4)

imiona i nazwiska osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorcy;

5)

określenie zakresu działalności, która ma być objęta wpisem;

6)

określenie miejsca lub miejsc, w których będzie wykonywana działalność objęta wpisem

i daty jej rozpoczęcia;

7)

oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku

a)

nie ma zaległości podatkowych,

b)

nie ma zaległości w zakresie zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

c)

nie figuruje w rejestrze dłużników niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego.

2.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca składa oświadczenie następującej

treści

„

Oświadczam, że

1)

dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przechowawców akt osobowych i płacowych

są kompletne i zgodne z prawdą;

2)

znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie przechowywania

dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania, określone

w rozdziale 4a ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach.

”

.

3.

Oświadczenie powinno również zawierać

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania;

2)

oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;

3)

podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia

i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

1.

Warunkami wykonywania działalności, o której mowa w art. 51a ust. 1, są

1)

posiadanie przez przedsiębiorcę odpowiedniej do rozmiarów planowanej działalności

bazy organizacyjno-technicznej, zapewniającej właściwe warunki przechowywania i udostępniania

dokumentacji;

2)

posiadanie przez przedsiębiorcę regulaminu usług, które będą świadczone w ramach działalności

objętej wpisem;

3)

zatrudnianie przez przedsiębiorcę do wykonywania czynności związanych z obsługą dokumentacji

osoby posiadającej specjalistyczne wykształcenie i praktykę zawodową.

2.

W skład zarządu przedsiębiorcy nie mogą wchodzić osoby, które były karane za przestępstwa

przeciwko wiarygodności dokumentów lub mieniu.

Wpisowi do rejestru podlegają dane określone w art. 51c ust. 1 pkt 1-6, z wyjątkiem

adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż adres siedziby, oraz informacja o postawieniu

przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości.

1.

Przedsiębiorcy wpisanemu do rejestru jest wydawane zaświadczenie o wpisie zawierające

następujące dane

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres działalności gospodarczej objętej wpisem;

3)

miejsce wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem;

4)

datę rozpoczęcia działalności gospodarczej.

2.

Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie zgłaszać marszałkowi województwa

1.

O wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru marszałek województwa

2.

Na podstawie informacji uzyskanych od marszałków województw

3.

Ewidencja jest jawna.

4.

Do ewidencji wpisuje się

1)

firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres;

2)

zakres i miejsce (miejsca) wykonywania działalności;

3)

informacje o wykreśleniu wpisu z rejestru oraz o zawieszeniu lub zakończeniu wykonywania

działalności objętej wpisem;

4)

informacje o postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszeniu jego upadłości;

5)

oznaczenie marszałka województwa

6)

informacje, o których mowa w ust. 6.

5.

Marszałek województwa

6.

Przedsiębiorca przekazuje do centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Naczelnemu

Dyrektorowi Archiwów Państwowych wykaz pracodawców, których dokumentację przedsiębiorca

przejął w danym miesiącu kalendarzowym, oraz okres, z jakiego ta dokumentacja pochodzi,

w terminie do końca następnego miesiąca kalendarzowego.

Marszałek województwa

1)

wydania decyzji, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;

2)

wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego przedsiębiorcy wykonywania działalności objętej wpisem;

3)

gdy wobec przedsiębiorcy ukończono postępowanie likwidacyjne albo upadłościowe obejmujące

likwidację majątku upadłego.

Uprawnienia wynikające z wpisu do rejestru

1)

są niezbywalne;

2)

spółki przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej

spółki, a także spółki podlegającej podziałowi, nie przechodzą na spółkę przejmującą

lub nowo zawiązaną;

3

spółdzielni pracy podlegającej podziałowi lub połączeniu z inną spółdzielnią, nie

przechodzą na spółdzielnie powstałe w wyniku podziału lub połączenia.

1.

Kontrolę działalności gospodarczej w zakresie objętym wpisem do rejestru przeprowadza

marszałek województwa

2.

Do przeprowadzania kontroli działalności przedsiębiorcy wpisanego do rejestru marszałek

województwa

3.

Pierwszą kontrolę przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przeprowadza się nie później

niż przed upływem roku od dnia dokonania wpisu.

1.

Przedsiębiorca wykonuje działalność na podstawie regulaminu świadczenia usług, określającego

w szczególności

1)

zakres świadczonych usług;

2)

zasady przyjmowania dokumentacji na przechowanie, jej ewidencjonowania i przechowywania;

3)

ogólne zasady zabezpieczenia dokumentacji przed osobami nieuprawnionymi;

4)

miejsce świadczenia usług oraz terminy ich wykonywania;

5)

tryb przyjmowania interesantów;

6)

sposób i terminy udostępniania dokumentacji;

7)

wysokość opłat pobieranych za usługi;

8)

procedury dotyczące brakowania i niszczenia dokumentacji.

2.

Regulamin, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca udostępnia w lokalu, w którym przyjmowani

są interesanci.

Do wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące przechowania, z wyłączeniem art. 844 § 2.

1.

Jeżeli w związku z działalnością gospodarczą objętą wpisem do rejestru są wykonywane

czynności polegające na gromadzeniu, ewidencjonowaniu, opracowaniu i zabezpieczeniu

dokumentacji oraz na wydawaniu z niej odpisów i kopii, przedsiębiorca jest obowiązany

zatrudniać przy tych czynnościach osoby posiadające specjalistyczne wykształcenie

i praktykę zawodową.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje wykształcenia uznanego za specjalistyczne w rozumieniu ust.

1 oraz dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki zawodowej, z uwzględnieniem w

szczególności przydatności poszczególnych rodzajów wykształcenia do wykonywanych czynności,

a także sposobu dokumentowania posiadania praktyki zawodowej, w tym rodzaje dokumentów.

1.

Dokumentacja powinna być przechowywana w warunkach zapewniających jej należytą ochronę

przed zniszczeniem i kradzieżą.

2.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, warunki, w jakich dokumentacja może być przechowywana, z uwzględnieniem

w szczególności jej ochrony przed wilgocią, zmianami temperatury oraz szkodliwym oddziaływaniem

światła.

1.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, maksymalną wysokość opłat pobieranych przez podmioty, o których mowa

w art. 51a ust. 1 i 2, za sporządzenie odpisu lub kopii przechowywanej dokumentacji,

uwzględniając ponoszone przez te podmioty koszty związane z przechowywaniem dokumentacji

i sporządzaniem jej odpisów lub kopii, w szczególności koszty

1)

wyszukania dokumentów;

2)

przygotowania dokumentów do sporządzenia odpisu lub skopiowania;

3)

sporządzenia odpisu lub kopii;

4)

zapewnienia odpowiednich warunków przechowywania dokumentacji.

2.

Przepisy wydane na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 1 stosuje się także do

podmiotów innych niż wymienione w art. 51a ust. 1 i 2 przechowujących dokumentację.

1.

W przypadku postawienia przedsiębiorcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

odpowiednio, likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje przechowawcę, któremu dokumentacja

zostanie przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe

na okres, jaki pozostał do wygaśnięcia umów przechowania tej dokumentacji zawartych

przez przedsiębiorcę. W braku takiego wskazania przechowawcę wyznacza sąd rejestrowy,

po zapewnieniu przez likwidatora lub syndyka masy upadłości środków finansowych, o

których mowa w zdaniu poprzedzającym.

2.

Przechowawca, o którym mowa w ust. 1, powinien przed przejęciem dokumentacji uzyskać

wpis do rejestru.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek likwidatora lub syndyka

masy upadłości, niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania,

dokumentację przejmuje podmiot nadzorujący jednostkę organizacyjną, do której dokumentacja

należała, a w razie braku takiego podmiotu - archiwum państwowe właściwe miejscowo

lub wskazane przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Przed wydaniem postanowienia

sąd zasięga opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby

przedsiębiorcy o jego stanie majątkowym.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy nastąpi wykreślenie przedsiębiorcy z

rejestru.

5.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli przed upływem okresu przechowywania

dokumentacji znajdującej się u przedsiębiorcy zaprzestanie on wykonywania działalności

objętej wpisem do rejestru.

6.

W przypadku ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, środki, o których mowa w ust. 1,

stanowią daninę publiczną w rozumieniu art. 342 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze

(Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm..

7.

Środki finansowe na pokrycie kosztów przechowywania dokumentacji stanowią należność

archiwum państwowego, które przejęło dokumentację w trybie określonym w ust. 3. Do

środków tych stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. oraz przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954). Jeżeli egzekucja kosztów przechowywania dokumentacji przejętej przez archiwum państwowe

okaże się bezskuteczna, wówczas koszty te są pokrywane z budżetu Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych.

W przypadkach, o których mowa w art. 51p ust. 1 i 3-5, wraz z dokumentacją jest przekazywana

pozostała dokumentacja o czasowym okresie przechowywania.

Dokumentacja przekazywana do dalszego przechowywania w trybie określonym w art. 51p

ust. 1 lub 3-5 powinna być przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi

na podstawie art. 5 ust. 2.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.

1.

W przypadku postawienia pracodawcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,

pracodawca wskazuje podmiot prowadzący działalność w dziedzinie przechowywania dokumentacji,

któremu zostanie ona przekazana do dalszego przechowywania, zapewniając na ten cel

środki finansowe na czas, jaki pozostał do końca 50-letniego okresu przechowywania

dokumentacji liczonego

1)

od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy - dla dokumentacji osobowej;

2)

od dnia wytworzenia - dla dokumentacji płacowej.

2.

Określony w ust. 1 obowiązek wskazania podmiotu przejmującego dokumentację oraz zapewnienia

środków na jej przechowywanie nie dotyczy pracodawców, do których mają zastosowanie

przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2.

3.

W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek pracodawcy podlegającego

wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego lub do ewidencji działalności gospodarczej,

niemożności zapewnienia środków na koszty dalszego przechowywania, dokumentację przejmuje

archiwum państwowe, utworzone w tym celu przez ministra właściwego do spraw kultury

i ochrony dziedzictwa narodowego.

4.

Przed wydaniem postanowienia w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 3, sąd zasięga

opinii naczelnika urzędu skarbowego właściwego miejscowo dla siedziby pracodawcy o

jego stanie majątkowym.

5.

Przepisy art. 51r ust. 6 i 7

6.

Dokumentacja przekazywana przez pracodawcę do dalszego przechowywania powinna być

przed przekazaniem uporządkowana zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 5

ust. 2.

Do zadań archiwum państwowego, o którym mowa w art. 51 u ust. 3 i 5, należy w szczególności

ewidencjonowanie, przechowywanie, zabezpieczanie i udostępnianie przejętej dokumentacji

oraz wydawanie z niej zaświadczeń, wypisów, wyciągów i reprodukcji; archiwum może

wykonywać także inne zadania przewidziane w ustawie dla archiwów państwowych.

1.

Kto, posiadając szczególny obowiązek ochrony materiałów archiwalnych, uszkadza je

lub niszczy,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

1.

Kto bez zezwolenia wywozi materiały archiwalne za granicę lub po wywiezieniu za granicę

nie sprowadza ich do kraju w terminie ustalonym w zezwoleniu,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

3.

Sąd może orzec przepadek materiałów archiwalnych stanowiących przedmiot przestępstwa.

1.

Kto zbywa, pomaga w zbyciu lub nabyciu materiałów archiwalnych wchodzących w skład

narodowego zasobu archiwalnego, jeżeli wiedział, że nabywca chce je wywieźć za granicę

bez zezwolenia,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Jeżeli sprawca działał nieumyślnie,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

Kto, będąc właścicielem lub posiadaczem materiałów archiwalnych wpisanych do rejestru

1)

nie zabezpiecza ich przed zniszczeniem lub uszkodzeniem;

2)

nie zawiadamia właściwego archiwum państwowego

a)

o wydarzeniach mogących mieć ujemny wpływ na stan i zachowanie materiałów archiwalnych,

b)

o przeniesieniu własności lub posiadania materiałów archiwalnych na inną osobę,

c)

o zmianie miejsca, w którym znajdują się materiały archiwalne,

podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach

(Dz. U. Nr 10, poz. 48) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

wchodzące w skład muzeów i bibliotek, z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących

w skład narodowego zasobu archiwalnego, których ochronę regulują odrębne przepisy,

3)

inne, jeżeli ich charakter zabytkowy jest oczywisty, o ile nie podlegają ochronie

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

2)

w art. 5 skreśla się pkt 8, a dotychczasowe pkt 9, 10, 11 i 12 otrzymują oznaczenie

pkt 8, 9, 10 i 11;

3)

w art. 5 w pkt 9 dodaje się na końcu wyrazy: „jeżeli nie wchodzą w skład narodowego

zasobu archiwalnego”;

4)

w art. 8 w ust. 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

dyrektorzy (kierownicy) muzeów w stosunku do zabytków znajdujących się w muzeach oraz

do innych zabytków w zakresie im zleconym, z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących

w skład narodowego zasobu archiwalnego, których ochronę regulują odrębne przepisy,

4)

Biblioteka Narodowa w Warszawie i biblioteki wyznaczone przez Ministra Kultury i Sztuki,

w porozumieniu z właściwymi ministrami (kierownikami urzędów centralnych) i Polską

Akademią Nauk, w stosunku do zabytkowych materiałów bibliotecznych w zakresie im zleconym,

z wyjątkiem materiałów archiwalnych wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego,

których ochronę regulują odrębne przepisy.

”

;

5)

w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister Kultury i Sztuki w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami (kierownikami

urzędów centralnych) i Polską Akademią Nauk może przekazać wykonywanie niektórych

czynności w zakresie ochrony zabytków Bibliotece Narodowej w Warszawie i innym bibliotekom.

”

;

6)

w art. 14 skreśla się ust. 2;

7)

w art. 42

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

przedmioty wymienione w art. 5, o ile wojewódzki konserwator zabytków, Biblioteka

Narodowa w Warszawie - każdy z tych organów w swoim zakresie działania - stwierdzi,

że nie posiadają charakteru dobra kultury w rozumieniu art. 2.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Charakter dzieł wymienionych w ust. 1 pkt 1-3 powinien być stwierdzony odpowiednim

zaświadczeniem wojewódzkiego konserwatora zabytków lub Biblioteki Narodowej w Warszawie.

”

;

8)

art. 56 otrzymuje brzmienie

„

Art. 56.

Właściciel kolekcji wpisanej na jego wniosek do rejestru zabytków, z wyjątkiem kolekcji

materiałów archiwalnych, wpisanej do rejestru niepaństwowych materiałów archiwalnych,

jest uprawniony do następujących świadczeń ze strony muzeów państwowych

1)

ustalania autorstwa (atrybucji) przedmiotów kolekcji,

2)

stwierdzania stanu zachowania przedmiotów kolekcji i udzielania zaleceń konserwatorskich,

3)

pomocy w prowadzeniu naukowej inwentaryzacji i naukowym opracowaniu przedmiotów kolekcji,

4)

zabezpieczenia kolekcji lub jej poszczególnych przedmiotów.

”

;

9)

art. 83 otrzymuje brzmienie

„

Art. 83.

Ochrona dóbr kultury znajdujących się w bibliotekach jest uregulowana w odrębnych

przepisach, jednakże mają do nich zastosowanie - z wyjątkiem materiałów archiwalnych

wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego - przepisy art. 18, 41-44 i 73-81

ustawy.

””

Właściciel kolekcji wpisanej na jego wniosek do rejestru zabytków, z wyjątkiem kolekcji

materiałów archiwalnych, wpisanej do rejestru niepaństwowych materiałów archiwalnych,

jest uprawniony do następujących świadczeń ze strony muzeów państwowych

1)

ustalania autorstwa (atrybucji) przedmiotów kolekcji,

2)

stwierdzania stanu zachowania przedmiotów kolekcji i udzielania zaleceń konserwatorskich,

3)

pomocy w prowadzeniu naukowej inwentaryzacji i naukowym opracowaniu przedmiotów kolekcji,

4)

zabezpieczenia kolekcji lub jej poszczególnych przedmiotów.

(pominięty).

1.

Organy prowadzące na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach

(Dz. U. Nr 10, poz. 48) rejestr zabytków sporządzą i przekażą dane oraz dokumentację dotyczące materiałów

archiwalnych zarejestrowanych w rejestrze zabytków - Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów

Państwowych.

2.

Materiały archiwalne, o których mowa w ust. 1, wpisane dotychczas do rejestru zabytków

ulegają skreśleniu z tego rejestru i podlegają wpisowi odpowiednio do właściwego rejestru,

zgodnie z przepisami ustawy.

3.

Termin i tryb przekazania Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych danych i dokumentacji,

o których mowa w ust. 1, określają Ministrowie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki

oraz Kultury i Sztuki.

4.

W stosunku do materiałów archiwalnych znajdujących się w rejestrze zabytków do chwili

przekazania danych i dokumentacji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy o ochronie zabytków.

(pominięty).

2.

Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych,

w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, dostosują organizację i

zakres działania archiwów, o których mowa w ust. 1, do przepisów tej ustawy.

3.

W stosunku do archiwów państwowych wyodrębnionych Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej oraz Rady Państwa przepisy ustawy wchodzą w życie w terminach ustalonych odpowiednio

przez Szefów: Kancelarii Sejmu oraz Kancelarii Rady Państwa.

1.

Działające dotychczas na podstawie aktów wykonawczych do dekretu z dnia 29 marca 1951 r. o archiwach państwowych

(Dz. U. Nr 19, poz. 149 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91) centralne i wojewódzkie archiwa państwowe stają się z dniem wejścia w życie ustawy

archiwami państwowymi w rozumieniu ustawy.

2.

(pominięty).

3.

(pominięty).

Traci moc dekret z dnia 29 marca 1951 r. o archiwach państwowych

(Dz. U. Nr 19, poz. 149 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 40, które wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.

1.

Zasób archiwalny dotychczasowej Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi

Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej oraz komisji okręgowych staje się zasobem

archiwalnym Instytutu Pamięci.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

3.

Przedsiębiorców, którzy w dniu wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej posiadają ważne zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej, określonej w

ustawach, o których mowa w art. 5, 16, 18, 20, 22, 28, 34, 36, 37, 41, 50, 52, 54,

61-63, wpisuje się z urzędu do rejestru działalności regulowanej, określonego w tych

ustawach zgodnie z zakresem zezwoleń, o ile z przepisów ustawy nie wynika szerszy

zakres wykonywania działalności.

1.

Postępowania w sprawach o udzielenie zezwoleń, o których mowa w art. 73 ust. 2 i 3,

wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, umarza się.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

1)

art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,

2)

art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,

3)

art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r., z wyjątkiem art. 26 pkt 2, który

wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Przedsiębiorcy wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania przed dniem wejścia

w życie ustawy są obowiązani dostosować swoją formę prawną i uzyskać wpis do rejestru,

o których mowa w art. 51a ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r., a w przypadku nieuzyskania wpisu w

tym terminie - zaprzestać wykonywania działalności.

2.

Jeżeli zaprzestanie działalności gospodarczej w dziedzinie przechowywania dokumentacji

osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania następuje z powodu

rezygnacji przedsiębiorcy z wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu

przechowywania tej dokumentacji, niezłożenia wniosku o wpis lub odmowy wpisu, o którym

mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 51p ust. 1-3 oraz art. 51r i

51s ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

W okresie do uzyskania wpisu lub zaprzestania działalności do przedsiębiorców, o których

mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy art. 51f ust. 2 - w części dotyczącej obowiązku

informowania wojewody właściwego ze względu na miejsce wykonywania działalności o

postawieniu przedsiębiorcy w stan likwidacji lub o ogłoszeniu jego upadłości, art.

51g ust. 6, art. 51o ust. 2, art. 51r i 51s ustawy wymienionej w art. 5, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

Ochrona dóbr kultury znajdujących się w bibliotekach jest uregulowana w odrębnych

przepisach, jednakże mają do nich zastosowanie - z wyjątkiem materiałów archiwalnych

wchodzących w skład narodowego zasobu archiwalnego - przepisy art. 18, 41-44 i 73-81

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów upoważniających zmienianych niniejszą

ustawą pozostają w mocy do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie przepisów

upoważniających w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez

okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 27 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2)

art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1-4, art. 69 i art. 70, które wchodzą w życie z dniem 1

stycznia 2007 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.