Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym

Ustawa reguluje utworzenie Funduszu Kolejowego, zwanego dalej „Funduszem”, zasady

gromadzenia środków Funduszu oraz zasady finansowania zadań ze środków Funduszu.

Fundusz tworzy się w Banku Gospodarstwa Krajowego.

1.

Fundusz

1)

gromadzi środki finansowe na przygotowanie oraz realizację budowy i przebudowy linii

kolejowych, remonty i utrzymanie linii kolejowych, likwidację zbędnych linii kolejowych;

2)

finansuje realizację zadań, o których mowa w pkt 1.

2.

Środki Funduszu przeznacza się na pokrycie utraconych w latach 2002-2003 przez przewoźników

kolejowych przychodów z tytułu obowiązujących ustawowych ulg taryfowych w krajowych

przewozach pasażerskich, niepokrytych dotychczas wypłaconymi dotacjami przekazanymi

z tego tytułu.

3.

Środki Funduszu przeznacza się na spłaty kredytów i pożyczek wraz z odsetkami oraz

innymi kosztami obsługi kredytów i pożyczek, a także na pokrycie kosztów emisji i

wykupu obligacji, o których mowa w art. 7 ust. 1, oraz spłaty zobowiązań wynikających

z wykonania przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których

mowa w art. 7 ust. 2.

Środki przeznaczone na finansowanie zadań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, mogą

być przekazywane tylko na rzecz zarządców infrastruktury kolejowej zapewniających

przewoźnikom kolejowym dostęp do tej infrastruktury na podstawie przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm., chyba że odrębne przepisy nakładają na przedsiębiorcę niebędącego zarządcą infrastruktury

obowiązek likwidacji zbędnych linii kolejowych; w takim przypadku przepisy ustawy

stosuje się odpowiednio.

Środki Funduszu pochodzą z

1)

20% wpływów z opłaty paliwowej, pobieranych zgodnie z ustawą z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440);

2)

odsetek z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetek od lokat okresowo wolnych

środków Funduszu w bankach;

3)

przychodów z akcji w spółkach przekazanych ministrowi właściwemu do spraw transportu

przez Skarb Państwa w celu zasilenia Funduszu;

4)

przychodów ze sprzedaży akcji, o których mowa w art. 6;

5)

środków z kredytów lub pożyczek zaciągniętych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa

Krajowego;

6)

wpływów z obligacji emitowanych na rzecz Funduszu przez Bank Gospodarstwa Krajowego;

7)

inwestycji środków Funduszu w jednostki uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego, o

których mowa w art. 178 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych

(Dz. U. Nr 146, poz. 1546, z późn. zm.;

8)

darowizn i zapisów;

9)

wpływów z innych środków publicznych.

1.

W celu zasilenia Funduszu minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może, w imieniu

Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, przekazać nieodpłatnie

temu ministrowi akcje w spółkach publicznych, stanowiące własność Skarbu Państwa,

z uwzględnieniem zakresu finansowania ze środków Funduszu przewidzianego w Programie

rzeczowo-finansowym, o którym mowa w art. 7 ust. 1, oraz wartości tych akcji.

2.

Akcje Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa

zbywa na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, w uzgodnieniu z ministrem

właściwym do spraw finansów publicznych.

3.

Do przekazania akcji, o których mowa w ust. 1, oraz do ich zbywania nie stosuje się

przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm. oraz art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących

Skarbowi Państwa

(Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm..

1.

Bank Gospodarstwa Krajowego może zaciągać kredyty i pożyczki oraz emitować obligacje

w kraju i za granicą na rzecz Funduszu, z przeznaczeniem na realizację zadań inwestycyjnych

wynikających z Programu rzeczowo-finansowego wykorzystania środków Funduszu, zwanego

dalej „Programem”.

2.

W celu realizacji zadań wynikających z Programu na zobowiązania Banku Gospodarstwa

Krajowego z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz wyemitowanych obligacji

mogą być udzielane przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne

(Dz. U. z 2003 r. Nr 174, poz. 1689, z późn. zm..

3.

Gwarancje i poręczenia, o których mowa w ust. 2, są zwolnione z opłat prowizyjnych.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do

odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania umowy poręczenia lub gwarancji zawartej

pod warunkiem przeznaczenia kredytu, pożyczki lub środków pochodzących z emisji obligacji

na realizację zadań wynikających z Programu na zasadach określonych przepisami ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb

Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyłączeniem art. 43 tej ustawy, oraz dochodzi spłaty tych kwot ze środków Funduszu,

z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

Jeżeli odzyskanie wierzytelności Skarbu Państwa, powstałych z tytułu udzielonego poręczenia

lub gwarancji, nie jest możliwe, Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do

spraw finansów publicznych, może umorzyć wierzytelność w całości lub części.

1.

Okresowo wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego

może lokować

1)

w papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa lub NBP;

2)

w papiery wartościowe gwarantowane lub poręczane przez Skarb Państwa;

3)

w listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 99, poz. 919 oraz z 2005 r. Nr 184, poz. 1539 i Nr 249, poz. 2104);

4)

w jednostkach uczestnictwa funduszy inwestycyjnych rynku pieniężnego, o których mowa

w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych;

5)

na rachunkach lokat terminowych w bankach posiadających fundusze własne w wysokości

nie mniejszej niż równowartość w złotych kwoty 10 000 000 euro, przeliczonej według

kursu średniego ogłaszanego przez NBP, z zastrzeżeniem, że suma lokat w jednym banku

lub grupie banków powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie nie może przekroczyć

10% okresowo wolnych środków Funduszu.

2.

Suma okresowo wolnych środków Funduszu, o których mowa w ust. 1, lokowanych w jednym

banku lub grupie banków powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie nie może

przekroczyć 25% tych środków.

3.

Wysokość środków Funduszu przeznaczonych do lokowania na podstawie ust. 1, Bank Gospodarstwa

Krajowego uzgadnia z ministrem właściwym do spraw transportu.

1.

Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z

Bankiem Gospodarstwa Krajowego na okres od roku do lat sześciu.

2.

Program określa

1)

wykaz zadań w zakresie remontów i utrzymania infrastruktury kolejowej, ze wskazaniem

przewidywanej wysokości finansowania ze środków Funduszu oraz pozostałych źródeł finansowania

tych zadań;

2)

wykaz poszczególnych kolejowych projektów inwestycyjnych, ze wskazaniem przewidywanej

wysokości finansowania ze środków Funduszu oraz pozostałych źródeł finansowania tych

projektów;

3)

wykaz zbędnych linii kolejowych przewidywanych do likwidacji, ze wskazaniem przewidywanej

wysokości finansowania ze środków Funduszu;

4)

wykaz zobowiązań powstałych w wyniku braku pełnego pokrycia przez budżet państwa utraconych

w latach 2002-2003 przez przewoźników kolejowych przychodów z tytułu obowiązujących

ustawowych ulg taryfowych w krajowych przewozach pasażerskich.

3.

Program zatwierdza Rada Ministrów.

4.

Zatwierdzony Program ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski”.

Warunki finansowania ze środków Funduszu, zgodnie z ustaleniami Programu w odniesieniu

do projektów, o których mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1-3, przewidzianych do realizacji

przez zarządców infrastruktury - określa się w umowach zawieranych przez zarządców

infrastruktury z ministrem właściwym do spraw transportu.

Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, dokonuje

wypłat ze środków Funduszu na rzecz zarządców infrastruktury w wysokości i terminach

wynikających z umów, o których mowa w art. 10, oraz na rzecz przewoźników kolejowych

zgodnie z ustaleniami Programu dokonanymi na podstawie art. 9 ust. 2 pkt 4.

Minister właściwy do spraw transportu zawiera z Bankiem Gospodarstwa Krajowego umowę

określającą

1)

szczegółowy sposób i terminy dokonywania wypłat ze środków Funduszu;

2)

sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego lokowania wolnych środków

Funduszu, o których mowa w art. 8 ust. 1;

3)

sposób i terminy zwrotu nadpłaty opłaty paliwowej, o której mowa w art. 37o ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz

o Krajowym Funduszu Drogowym.

Bank Gospodarstwa Krajowego

1)

wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Funduszu opracowany zgodnie z

Programem, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu;

2)

sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat, wchodzące w skład

sprawozdania finansowego tego banku;

3)

składa ministrowi właściwemu do spraw transportu, w terminie do końca miesiąca następującego

po każdym kwartale, informacje o realizacji planu finansowego Funduszu.

1.

Bankowi Gospodarstwa Krajowego przysługuje wynagrodzenie prowizyjne z tytułu prowadzenia

Funduszu. Wynagrodzenie finansowane jest ze środków Funduszu.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o którym

mowa w ust. 1, oraz sposób i terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku Gospodarstwa

Krajowego ponoszone w związku z prowadzeniem Funduszu.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297 i Nr 172, poz. 1440) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 37i otrzymuje brzmienie

„

Art. 37i.

Opłata paliwowa stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego,

o którym mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym (Dz. U. z 2006 r.

Nr 12, poz. 61), z tym że kwota stanowiąca 80% opłaty paliwowej stanowi przychód Krajowego

Funduszu Drogowego, a kwota stanowiąca 20% tej opłaty - przychód Funduszu Kolejowego.

”

;

2)

w art. 37o ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W razie powstania nadpłaty w opłacie paliwowej Bank Gospodarstwa Krajowego dokonuje

zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Krajowemu Funduszowi Drogowemu i Funduszowi

Kolejowemu.

”

;

3)

art. 37p otrzymuje brzmienie

„

Art. 37p.

1.

Dyrektor izby celnej, o którym mowa w art. 37o ust. 1, przekazuje kwoty pobranej opłaty

paliwowej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w terminie 14 dni

od dnia jej pobrania.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, w terminie

7 dni od dnia wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w wysokości określonej

w art. 37i, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego oraz na rachunek Funduszu Kolejowego,

chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 37o ust. 2.

”

;

4)

w art. 39b w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

opłaty paliwowej, w wysokości określonej w art. 37i;

”

;

5)

w art. 39f ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ze środków Funduszu dokonuje się spłaty kredytów i pożyczek wraz z odsetkami i innymi

kosztami obsługi kredytów i pożyczek, a także pokrycia kosztów emisji i wykupu obligacji,

o których mowa w art. 39d ust. 1, oraz spłaty zobowiązań wynikających z wykonania

przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których mowa w art.

39d ust. 2.

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Opłata paliwowa stanowi przychód Krajowego Funduszu Drogowego i Funduszu Kolejowego,

o którym mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym (Dz. U. z 2006 r.

Nr 12, poz. 61), z tym że kwota stanowiąca 80% opłaty paliwowej stanowi przychód Krajowego

Funduszu Drogowego, a kwota stanowiąca 20% tej opłaty - przychód Funduszu Kolejowego.

1.

Dyrektor izby celnej, o którym mowa w art. 37o ust. 1, przekazuje kwoty pobranej opłaty

paliwowej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w terminie 14 dni

od dnia jej pobrania.

2.

Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje środki, o których mowa w ust. 1, w terminie

7 dni od dnia wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w wysokości określonej

w art. 37i, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego oraz na rachunek Funduszu Kolejowego,

chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 37o ust. 2.