Ustawa z dnia 14 maja 2004 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej

(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu

„

4.

Zakład opieki zdrowotnej ani inne podmioty na terenie zakładu opieki zdrowotnej nie

mogą prowadzić działalności uciążliwej dla pacjenta lub przebiegu leczenia albo innej

działalności, która nie służy zaspokajaniu potrzeb pacjenta i realizacji jego praw,

w szczególności reklamy lub akwizycji skierowanych do pacjenta oraz działalności polegającej

na świadczeniu usług pogrzebowych.

5.

Na terenie publicznego zakładu opieki zdrowotnej

1)

zakłady opieki zdrowotnej utworzone przez spółki, stowarzyszenia lub fundacje,

2)

lekarze lub lekarze stomatolodzy wykonujący zawód w formie indywidualnej praktyki

lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej lub grupowej praktyki

lekarskiej,

3)

pielęgniarki lub położne wykonujące zawód w formie indywidualnej praktyki pielęgniarki

lub położnej, indywidualnej specjalistycznej praktyki pielęgniarki lub położnej, a

także grupowej praktyki pielęgniarek lub położnych,

4)

inne podmioty

- nie mogą prowadzić działalności polegającej na udzielaniu takich samych świadczeń

zdrowotnych, które są udzielane przez ten zakład, z wyjątkiem świadczeń z zakresu

podstawowej opieki zdrowotnej i stomatologii.

”

;

2)

w art. 2 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

W ramach struktury organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej może zostać wydzielona

jednostka organizacyjna, w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom domów

pomocy społecznej lub wychowankom placówek opiekuńczo-wychowawczych, zlokalizowana

na terenie danej jednostki organizacyjnej pomocy społecznej.

”

;

3)

w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jeżeli zakład opieki zdrowotnej w całym zakresie lub w części swojej działalności

przestał odpowiadać wymaganiom określonym w art. 9 lub 10 albo narusza przepisy ustawy

lub zostało stwierdzone naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodów medycznych, albo

w sposób rażący narusza statut zakładu, organ prowadzący rejestr wyznacza termin usunięcia

uchybień, a po jego bezskutecznym upływie podejmuje decyzję o wykreśleniu zakładu

z rejestru w całości lub w części dotyczącej działalności nieodpowiadającej wymaganiom

ustawy lub statutu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

”

;

4)

w art. 18d dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o podmiocie, który utworzył zakład,

należy przez to rozumieć także podmiot, który przejął uprawnienia podmiotu, który

utworzył zakład, oraz organ założycielski.

”

;

5)

po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Szpital ma obowiązek należycie przygotować zwłoki osoby zmarłej w szpitalu, w celu

ich wydania osobom uprawnionym do ich pochowania.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania

szpitala ze zwłokami osób zmarłych w szpitalu, w szczególności zakres czynności należących

do obowiązków szpitala związanych z przygotowaniem zwłok do wydania, uwzględniając

konieczność zachowania godności należnej zmarłemu, a także bezpieczeństwa sanitarnego.

”

;

6)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

1.

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej gospodaruje samodzielnie przekazanymi

w nieodpłatne użytkowanie nieruchomościami i majątkiem Skarbu Państwa lub komunalnym

oraz majątkiem własnym (otrzymanym i zakupionym).

2.

Zbycie majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, oddanie

go w dzierżawę, najem, użytkowanie lub użyczenie może nastąpić wyłącznie na zasadach

określonych przez organ, który zakład utworzył. Skarbowi Państwa oraz jednostce samorządu

terytorialnego, która utworzyła zakład, przysługuje prawo pierwokupu zbywanego majątku

na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

3.

Wniesienie majątku samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującego

mu do niego prawa w formie aportu do spółek, jego przekazanie fundacji lub stowarzyszeniu

wymaga zgody organu, który zakład utworzył, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Wniesienie majątku samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującego

mu do niego prawa w formie aportu do spółek, jego przekazanie fundacji lub stowarzyszeniu,

których przedmiotem działalności jest świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia,

jest zabronione.

5.

Podstawą gospodarki samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest plan

finansowy, ustalany przez kierownika zakładu.

6.

Umowy dzierżawy, najmu, użytkowania lub użyczenia majątku trwałego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej zawarte z naruszeniem ust. 2-4 lub sprzeczne z wymaganiami określonymi

w art. 1 ust. 4 i 5 rozwiązują się z mocy prawa w razie stwierdzenia takiego naruszenia.

7.

Wojewoda, w odniesieniu do publicznych zakładów opieki zdrowotnej działających na

terenie województwa, oraz minister właściwy do spraw zdrowia, z zastrzeżeniem ust.

8, w odniesieniu do publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez podmioty,

o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, 2 i 3a, w razie stwierdzenia, że rozporządzenie

majątkiem trwałym publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującym mu do niego

prawem nastąpiło z naruszeniem ust. 2-4 lub że majątek ten jest wykorzystywany sprzecznie

z wymaganiami określonymi w art. 1 ust. 4 lub 5, wydaje decyzję administracyjną stwierdzającą

takie naruszenie.

8.

Decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 7, w odniesieniu do publicznych zakładów

opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego

do spraw wewnętrznych oraz Ministra Sprawiedliwości, wydaje minister, który utworzył

zakład.

9.

Skarbowi Państwa oraz jednostce samorządu terytorialnego przysługuje odszkodowanie

z tytułu niezgodnego z prawem zbycia majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej lub przysługującego mu do niego prawa, jego wniesienia, w formie

aportu do spółki, przekazania fundacji lub stowarzyszeniu.

”

;

7)

w art. 54

a)

w ust. 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

na realizację innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, mogą być finansowane ze środków publicznych

pozostających w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia, organu, który utworzył

zakład, oraz jednostki samorządu terytorialnego lub innych podmiotów, uprawnionych

na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

8)

po art. 54 dodaje się art. 54a w brzmieniu

„

Art. 54a.

Do jednostek badawczo-rozwojowych, będących publicznymi zakładami opieki zdrowotnej

w rozumieniu art. 35d, stosuje się odpowiednio przepisy art. 54.

”

;

9)

w art. 55 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

remonty lub inwestycje, w tym zakup aparatury i sprzętu medycznego,

”

;

10)

art. 65 otrzymuje brzmienie

„

Art. 65.

1.

Ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w stosunku do zakładów opieki zdrowotnej,

oraz wojewodzie, w stosunku do zakładów opieki zdrowotnej prowadzących działalność

na obszarze województwa, przysługuje prawo

1)

przeprowadzania kontroli, pod względem zgodności z prawem, celowości i gospodarności

działalności prowadzonej przez zakład, obejmującej w szczególności

a)

wizytację pomieszczeń zakładu,

b)

obserwowanie czynności związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem

art. 19 ust. 1 pkt 4,

c)

sprawdzanie przestrzegania spełniania wymagań dotyczących dopuszczenia do stosowania

i sposobu użytkowania, przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, wyrobów medycznych oraz

ambulansów sanitarnych,

d)

żądanie informacji i dokumentacji, w tym również dokumentacji medycznej, z zastrzeżeniem

art. 18,

e)

ocenę realizacji zadań statutowych, w tym dostępności i poziomu udzielanych świadczeń

zdrowotnych,

f)

ocenę prawidłowości gospodarowania mieniem w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej,

g)

ocenę prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi,

2)

wydawania zaleceń pokontrolnych mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości,

3)

wydawania decyzji administracyjnych nakazujących usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

2.

Czynności wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. b), d) i e) mogą być realizowane wyłącznie

przez osobę wykonującą zawód medyczny właściwy ze względu na rodzaj i zakres kontrolowanych

czynności.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

przeprowadzania kontroli w zakładach opieki zdrowotnej, uwzględniając w szczególności

obowiązki i uprawnienia osób upoważnionych do przeprowadzania kontroli, tryb postępowania

przy czynnościach kontrolnych, obowiązki i uprawnienia podmiotu kontrolowanego.

”

;

11)

w art. 66 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Osobie przeprowadzającej kontrolę przysługują uprawnienia określone w art. 65 ust.

1 pkt 1 lit. a)-e).

”

.

1.

W terminie do dnia 31 grudnia 2004 r. prowadzoną działalność należy dostosować do

przepisów niniejszej ustawy.

2.

Z upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, z mocy prawa rozwiązują się umowy zawarte

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w części, w jakiej są sprzeczne z art.

1 ust. 4 lub 5 lub art. 53 ust. 2-4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Szpital ma obowiązek należycie przygotować zwłoki osoby zmarłej w szpitalu, w celu

ich wydania osobom uprawnionym do ich pochowania.

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania

szpitala ze zwłokami osób zmarłych w szpitalu, w szczególności zakres czynności należących

do obowiązków szpitala związanych z przygotowaniem zwłok do wydania, uwzględniając

konieczność zachowania godności należnej zmarłemu, a także bezpieczeństwa sanitarnego.

1.

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej gospodaruje samodzielnie przekazanymi

w nieodpłatne użytkowanie nieruchomościami i majątkiem Skarbu Państwa lub komunalnym

oraz majątkiem własnym (otrzymanym i zakupionym).

2.

Zbycie majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, oddanie

go w dzierżawę, najem, użytkowanie lub użyczenie może nastąpić wyłącznie na zasadach

określonych przez organ, który zakład utworzył. Skarbowi Państwa oraz jednostce samorządu

terytorialnego, która utworzyła zakład, przysługuje prawo pierwokupu zbywanego majątku

na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

3.

Wniesienie majątku samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującego

mu do niego prawa w formie aportu do spółek, jego przekazanie fundacji lub stowarzyszeniu

wymaga zgody organu, który zakład utworzył, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Wniesienie majątku samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującego

mu do niego prawa w formie aportu do spółek, jego przekazanie fundacji lub stowarzyszeniu,

których przedmiotem działalności jest świadczenie usług w zakresie ochrony zdrowia,

jest zabronione.

5.

Podstawą gospodarki samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest plan

finansowy, ustalany przez kierownika zakładu.

6.

Umowy dzierżawy, najmu, użytkowania lub użyczenia majątku trwałego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej zawarte z naruszeniem ust. 2-4 lub sprzeczne z wymaganiami określonymi

w art. 1 ust. 4 i 5 rozwiązują się z mocy prawa w razie stwierdzenia takiego naruszenia.

7.

Wojewoda, w odniesieniu do publicznych zakładów opieki zdrowotnej działających na

terenie województwa, oraz minister właściwy do spraw zdrowia, z zastrzeżeniem ust.

8, w odniesieniu do publicznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez podmioty,

o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, 2 i 3a, w razie stwierdzenia, że rozporządzenie

majątkiem trwałym publicznego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującym mu do niego

prawem nastąpiło z naruszeniem ust. 2-4 lub że majątek ten jest wykorzystywany sprzecznie

z wymaganiami określonymi w art. 1 ust. 4 lub 5, wydaje decyzję administracyjną stwierdzającą

takie naruszenie.

8.

Decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 7, w odniesieniu do publicznych zakładów

opieki zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego

do spraw wewnętrznych oraz Ministra Sprawiedliwości, wydaje minister, który utworzył

zakład.

9.

Skarbowi Państwa oraz jednostce samorządu terytorialnego przysługuje odszkodowanie

z tytułu niezgodnego z prawem zbycia majątku trwałego samodzielnego publicznego zakładu

opieki zdrowotnej lub przysługującego mu do niego prawa, jego wniesienia, w formie

aportu do spółki, przekazania fundacji lub stowarzyszeniu.

Do jednostek badawczo-rozwojowych, będących publicznymi zakładami opieki zdrowotnej

w rozumieniu art. 35d, stosuje się odpowiednio przepisy art. 54.

1.

Ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, w stosunku do zakładów opieki zdrowotnej,

oraz wojewodzie, w stosunku do zakładów opieki zdrowotnej prowadzących działalność

na obszarze województwa, przysługuje prawo

1)

przeprowadzania kontroli, pod względem zgodności z prawem, celowości i gospodarności

działalności prowadzonej przez zakład, obejmującej w szczególności

a)

wizytację pomieszczeń zakładu,

b)

obserwowanie czynności związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, z zastrzeżeniem

art. 19 ust. 1 pkt 4,

c)

sprawdzanie przestrzegania spełniania wymagań dotyczących dopuszczenia do stosowania

i sposobu użytkowania, przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, wyrobów medycznych oraz

ambulansów sanitarnych,

d)

żądanie informacji i dokumentacji, w tym również dokumentacji medycznej, z zastrzeżeniem

art. 18,

e)

ocenę realizacji zadań statutowych, w tym dostępności i poziomu udzielanych świadczeń

zdrowotnych,

f)

ocenę prawidłowości gospodarowania mieniem w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej,

g)

ocenę prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi,

2)

wydawania zaleceń pokontrolnych mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości,

3)

wydawania decyzji administracyjnych nakazujących usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

2.

Czynności wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. b), d) i e) mogą być realizowane wyłącznie

przez osobę wykonującą zawód medyczny właściwy ze względu na rodzaj i zakres kontrolowanych

czynności.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb

przeprowadzania kontroli w zakładach opieki zdrowotnej, uwzględniając w szczególności

obowiązki i uprawnienia osób upoważnionych do przeprowadzania kontroli, tryb postępowania

przy czynnościach kontrolnych, obowiązki i uprawnienia podmiotu kontrolowanego.