Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie sposobu, zakresu i terminów przeprowadzania przeglądów i inspekcji, sposobu potwierdzania oraz wzorów międzynarodowych świadectw w zakresie ochrony morza przed zanieczyszczaniem przez statki

§ 1. 1. Statek uprawiajàcy ˝eglug´ mi´dzynarodowà okreÊlony w Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973,

sporzàdzonej w Londynie dnia 2 listopada 1973 r.,

zmienionej Protoko∏em uzupe∏niajàcym sporzàdzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U.

z 1987 r. Nr 17, poz. 101), oraz Protoko∏em uzupe∏niajàcym, sporzàdzonym w Londynie dnia 26 wrzeÊnia

1997 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 202, poz. 1679), zwanej dalej „Konwencjà MARPOL”, podlega odpowiednio

1) poprzedzajàcemu inspekcj´ przeglàdowi

a) wst´pnemu, przed oddaniem statku do eksploatacji lub wydaniem po raz pierwszy mi´dzynarodowego Êwiadectwa potwierdzajàcego spe∏nienie obowiàzujàcych przepisów o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,

b) dla odnowienia mi´dzynarodowego Êwiadectwa, przeprowadzonemu w odst´pie czasu nieprzekraczajàcym pi´ciu lat,

c) poÊredniemu, przeprowadzanemu mi´dzy 21.

a 27. miesiàcem albo mi´dzy 33. a 39. miesiàcem, odpowiednio po przeglàdzie wst´pnym

———————

1) Minister Transportu i Budownictwa kieruje dzia∏em admi-

nistracji rzàdowej — gospodarka morska, na podstawie

§ 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów

z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Transportu i Budownictwa

(Dz. U. Nr 220, poz. 1900).

2) Rozporzàdzenie wdra˝a postanowienia

— dyrektywy 1994/57/WE Rady z dnia 22 listopada

1994 r. w sprawie wspólnych regu∏ i norm dotyczàcych organizacji dokonujàcych inspekcji i przeglàdów

na statkach oraz odpowiednich dzia∏aƒ administracji

morskich (Dz. Urz. WE L 319 z 12.12.1994, str. 26,

z póên. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne

rozdz. 7, t. 2, str. 230);

— dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego

i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych

urzàdzeƒ do odbioru odpadów wytwarzanych przez

statki i pozosta∏oÊci ∏adunku (Dz. Urz. WE L 332

z 28.12.2000, str. 81; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 5, str. 358) w zakresie inspekcj statku.

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2000 r. Nr 109, poz. 1156, z 2001 r. Nr 111, poz. 1197

i Nr 125, poz. 1368, z 2002 r. Nr 166, poz. 1361, z 2004 r.

Nr 93, poz. 895, Nr 96, poz. 956 i Nr 273, poz. 2703 oraz

z 2005 r. Nr 203, poz. 1683.

lub przeglàdzie dla odnowienia mi´dzynarodowego Êwiadectwa,

d) rocznemu, przeprowadzanemu w przedziale

trzech miesi´cy przed lub po up∏ywie roku od

dokonania przeglàdu, o którym mowa w lit. a

lub b, z wyjàtkiem roku, w którym przeprowadzany jest przeglàd poÊredni, o którym mowa

w lit. c,

e) dodatkowemu, ogólnemu lub cz´Êciowemu,

przeprowadzanemu po naprawie lub wymianie

urzàdzeƒ i instalacji s∏u˝àcych do zapobiegania

zanieczyszczaniu morza przez statki;

2) inspekcji

a) doraênej, w celu stwierdzenia, czy

— statek posiada wa˝ne mi´dzynarodowe

Êwiadectwa,

— urzàdzenia i wyposa˝enie statku s∏u˝àce zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez

statki sà sprawne technicznie i nale˝ycie

utrzymane,

— od czasu wydania mi´dzynarodowych

Êwiadectw nie zosta∏y wprowadzone bez

zgody instytucji klasyfikacyjnej sprawujàcej

nadzór techniczny nad statkiem istotne

zmiany w konstrukcji, wyposa˝eniu, systemach, osprz´cie, urzàdzeniach lub materia∏ach,

— spe∏nione sà wymagania okreÊlone w

art. 9 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki i wynikajàce z § 5,

b) innej przeprowadzanej w zakresie i trybie okreÊlonym w ustawie z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki i konwencjach, o których mowa w

art. 1 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,

nieb´dàcym inspekcjami doraênymi.

2. Przeglàdy, o których mowa w ust. 1 pkt 1

lit. a—e, przeprowadza si´ w celu stwierdzenia, ˝e statek, jego urzàdzenia, instalacje i wyposa˝enie spe∏niajà wymagania Konwencji MARPOL oraz przepisów

technicznych instytucji klasyfikacyjnej sprawujàcej

nadzór techniczny nad statkiem.

3. Statki inne ni˝ okreÊlone w ust. 1 i nieuprawiajàce ˝eglugi mi´dzynarodowej poddaje si´ przeglà-

dom, których cz´stotliwoÊç i zakres ustala instytucja

klasyfikacyjna sprawujàca nadzór techniczny nad

statkiem w zale˝noÊci od ich rodzaju i przeznaczenia

statku.

4. Kwalifikujàc statki do inspekcji doraênej, organ

inspekcyjny zapewnia, ˝e inspekcji podlegajà w pierwszej kolejnoÊci statki, które

1) zosta∏y zg∏oszone przez pilotów lub pracowników

portowych jako majàce nieprawid∏owoÊci w zakresie zapobiegania zanieczyszczaniu morza;

2) sà przedmiotem raportu lub skargi kapitana statku, cz∏onka za∏ogi lub innej osoby, lub jednostki

organizacyjnej, chyba ˝e organy inspekcyjne kontroli portu uznajà raport lub skarg´ za bezpodstawne; to˝samoÊç osoby zg∏aszajàcej raport lub

skarg´ nie mo˝e byç ujawniona kapitanowi, w∏aÊcicielowi lub armatorowi statku;

3) sà podejrzane o z∏amanie przepisów w zakresie

zanieczyszczenia Êrodowiska szkodliwymi substancjami lub Êciekami;

4) powodowa∏y zagro˝enie wobec Êrodowiska naturalnego;

5) nie poinformowa∏y portu o odpadach znajdujàcych si´ na tych statkach;

6) sà podejrzane na podstawie informacji uzyskanych od kapitanów o to, ˝e nie spe∏niajà wymogów ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki.

5. W zakresie wype∏niania obowiàzków zdawania

do portowych urzàdzeƒ odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych, organ inspekcyjny przeprowadza rocznie

inspekcje doraêne statków innych ni˝ statki rybackie

oraz statki sportowe uprawnione do przewozu mniej

ni˝ 12 osób, w iloÊci co najmniej 25 % ogólnej liczby

indywidualnych statków zawijajàcych do polskich portów, obliczonej jako Êrednia arytmetyczna trzech

ostatnich lat kalendarzowych.

6. Statki rybackie i statki sportowe uprawnione do

przewozu mniej ni˝ 12 osób podlegajà inspekcjom doraênym, w szczególnoÊci w zakresie przestrzegania

obowiàzku zdawania odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych do portowych urzàdzeƒ odbiorczych przed

opuszczeniem portu.

7. W zakresie przestrzegania obowiàzku zdawania

do portowych urzàdzeƒ odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych, organ inspekcyjny przeprowadza inspekcj´ doraênà statku, je˝eli jest on przedmiotem raportu

lub meldunku dokonanego przez administracj´ morskà innego paƒstwa.

§ 2. 1. Przeglàdy przeprowadza instytucja klasyfikacyjna sprawujàca nadzór techniczny nad statkiem

przez wyznaczonego inspektora.

Poz. 357

2. Inspekcje przeprowadza organ inspekcyjny lub

instytucja klasyfikacyjna upowa˝niona na podstawie

umowy przez wyznaczonego inspektora.

3. Polski konsul mo˝e, bez przeprowadzenia przeglàdu, przed∏u˝yç jednorazowo okres wa˝noÊci mi´dzynarodowego Êwiadectwa w celu umo˝liwienia dop∏yni´cia statku do portu, w którym mo˝e byç poddany przeglàdowi, nie d∏u˝ej jednak ni˝ na okres trzech

miesi´cy od daty jego wygaÊni´cia; o ka˝dym przypadku przed∏u˝enia wa˝noÊci Êwiadectwa polski konsul powiadamia dyrektora urz´du morskiego w∏aÊciwego dla portu macierzystego statku.

4. Polski konsul mo˝e, w uzgodnieniu z dyrektorem urz´du morskiego w∏aÊciwym dla portu macierzystego statku, wystàpiç z wnioskiem do organu administracji paƒstwa, w którego porcie przebywa statek,

o przeprowadzenie przeglàdu i inspekcji statku niezb´dnych do przed∏u˝enia wa˝noÊci mi´dzynarodowych Êwiadectw.

§ 3. W trakcie inspekcji organ inspekcyjny powinien w szczególnoÊci sprawdziç, czy

1) statek podczas przebywania na morzu oraz postoju w porcie przestrzega wymagaƒ technicznych

okreÊlonych w za∏àcznikach Konwencji MARPOL

i Konwencji o ochronie Êrodowiska morskiego

obszaru Morza Ba∏tyckiego, sporzàdzonej w Helsinkach dnia 9 kwietnia 1992 r. (Dz. U. z 2000 r.

Nr 28, poz. 346), zwanej dalej „Konwencjà Helsiƒskà”;

2) statek posiada „Ksià˝k´ zapisów olejowych”;

3) statek przewo˝àcy jako ∏adunek olej lub chemikalia w stanie p∏ynnym posiada „Ksià˝k´ zapisów ∏adunkowych”, zgodnie z wymogami Konwencji

MARPOL i Konwencji Helsiƒskiej;

4) zbiornikowiec olejowy o pojemnoÊci brutto poni˝ej 150 posiada „Ksià˝k´ zapisów olejowych”

w formie uzgodnionej z dyrektorem urz´du morskiego w∏aÊciwego dla portu macierzystego statku;

5) statek posiada „Ksià˝k´ zapisów Êmieciowych”;

6) ksià˝ki, o których mowa w pkt 2—5, sà prowadzone w j´zyku polskim, a dla statków uprawiajàcych

˝eglug´ mi´dzynarodowà — równie˝ w j´zyku angielskim;

7) armator statku o polskiej przynale˝noÊci wyposa˝y∏ statek w

a) ksià˝ki, o których mowa w pkt 2—5, stanowiàce

druk Êcis∏ego zarachowania, po uprzednim zarejestrowaniu ich w urz´dzie morskim w∏aÊciwym dla portu macierzystego tego statku,

b) okr´towy plan zapobiegania rozlewom olejowym lub okr´towy plan zapobiegania rozlewom substancji szkodliwych,

c) plan post´powania ze Êmieciami.

§ 4. 1. Statek zg∏oszony do przeglàdu lub inspekcji

powinien byç przygotowany do ich sprawnego przeprowadzenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje si´ równie˝ do inspekcji

przeprowadzanej na ˝àdanie armatora lub kapitana

statku.

3. Przy przeprowadzaniu przeglàdu lub inspekcji

statku powinien byç obecny kapitan statku lub wyznaczony przez niego zast´pca.

§ 5. 1. W przypadku pozytywnego wyniku przeglàdów i inspekcji, o których mowa w § 1 ust. 1, organ inspekcyjny wydaje statkowi o polskiej przynale˝noÊci

mi´dzynarodowe Êwiadectwa na formularzach, których wzory okreÊla Konwencja MARPOL.

2. Organ inspekcyjny, w∏aÊciwy dla portu macierzystego statku, dokonuje potwierdzenia w mi´dzynarodowym Êwiadectwie zezwolenia na odstàpienie od

ogólnych wymogów eksploatacyjnych przez statek

spe∏niajàcy warunki uzyskania zwolnienia od wymagaƒ, okreÊlonych w Konwencji MARPOL.

3. Organ inspekcyjny, w∏aÊciwy dla portu macierzystego statku, na wniosek armatora potwierdzony

przez upowa˝nionà instytucj´ klasyfikacyjnà, dokonuje potwierdzenia w mi´dzynarodowym Êwiadectwie

zezwolenia na odstàpienie od wymogów okreÊlonych

w Konwencji MARPOL w zakresie konstrukcji statku,

jego wyposa˝enia, osprz´tu, materia∏ów, urzàdzeƒ lub

aparatury, a tak˝e na zastosowania rozwiàzaƒ równowa˝nych.

4. W przypadku zakupu statku budowanego, odbudowywanego albo zakupionego z wa˝nà klasà nieuznanej instytucji klasyfikacyjnej organ inspekcyjny

wydaje mi´dzynarodowe Êwiadectwa, o ile statek zosta∏ przekazany pod nadzór techniczny uznanej instytucji klasyfikacyjnej przy pierwszym przeglàdzie okresowym dla potwierdzenia klasy, jednak nie póêniej ni˝

15 miesi´cy od daty zakupu statku.

5. Mi´dzynarodowe Êwiadectwo systemu przeciwporostowego wydaje organ inspekcyjny zgodnie

z przepisami rozporzàdzenia nr 782/2003/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r.

w sprawie zakazu stosowania zwiàzków cynoorganicznych na statkach (Dz. Urz. WE L 115 z 09.05.2003,

str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7,

t. 7, str. 281).

6. Mi´dzynarodowe Êwiadectwa, o których mowa

w ust. 1, 4 i 5, mogà byç wydane, je˝eli uznana instytucja klasyfikacyjna, sprawujàca nadzór techniczny

nad statkiem, potwierdzi w Êwiadectwach klasy zgodnoÊç z przepisami dotyczàcymi ochrony Êrodowiska

morskiego przed zanieczyszczeniami ze statków.

7. W przypadku pozytywnego wyniku przeglàdu,

o którym mowa w § 1 ust. 3, upowa˝niona instytucja

klasyfikacyjna wydaje statkowi o polskiej przynale˝noÊci zaÊwiadczenie o zgodnoÊci.

Poz. 357

8. Âwiadectwa, o których mowa w ust. 1, wystawia

si´ w j´zyku polskim i angielskim.

§ 6. 1. Z przeprowadzonego przeglàdu lub inspekcji sporzàdza si´ protokó∏, którego kopi´ otrzymuje kapitan statku i armator.

2. W przypadku gdy organem inspekcyjnym jest

konsul, kopi´ protoko∏u z inspekcji organ ten przekazuje dyrektorowi urz´du morskiego w∏aÊciwego dla

portu macierzystego statku.

3. W przypadku negatywnego wyniku inspekcji

organ inspekcyjny powiadamia armatora statku,

a w odniesieniu do statku o obcej przynale˝noÊci —

równie˝ konsula paƒstwa, którego bander´ podnosi

statek, Mi´dzynarodowà Organizacj´ Morskà oraz organ, który wyda∏ mi´dzynarodowe Êwiadectwa,

o stwierdzonych podczas inspekcji nieprawid∏owoÊciach.

4. Stwierdzone na podstawie przeprowadzonego

przeglàdu lub inspekcji niezgodnoÊci z obowiàzujàcymi wymaganiami technicznymi okreÊla si´ pisemnie

w zaleceniach pokontrolnych dla armatora lub kapitana statku.

5. W protokole, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza si´ termin zg∏oszenia wykonania zaleceƒ organowi, który przeprowadzi∏ przeglàd lub inspekcj´.

6. W przypadku zatrzymania statku z powodu niewykonania obowiàzku zdania odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych do portowych urzàdzeƒ odbiorczych, w protokole, o którym mowa w ust. 1, potwierdza si´ wype∏nienie obowiàzku zdania odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych do portowych urzàdzeƒ odbiorczych jako warunek wydania zgody na opuszczenie portu.

§ 7. Je˝eli statek opuÊci port, nie dope∏niajàc obowiàzku zdania odpadów i pozosta∏oÊci ∏adunkowych

do portowych urzàdzeƒ odbiorczych, dyrektor urz´du

morskiego w∏aÊciwy dla portu, który opuÊci∏ statek,

niezw∏ocznie informuje o niedope∏nieniu tego obowiàzku w∏aÊciwe w∏adze w nast´pnym porcie, do którego ma zawinàç statek.

§ 8. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Transportu

i Gospodarki Morskiej z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie przepisów technicznych w zakresie zapobiegania

zanieczyszczaniu morza przez statki, trybu przeprowadzania przeglàdów i inspekcji, wzorów mi´dzynarodowych Êwiadectw, wysokoÊci op∏at z tym zwiàzanych

oraz powierzenia niektórych zadaƒ organu inspekcyjnego instytucji klasyfikacyjnej (Dz. U. z 1997 r. Nr 2,

poz. 16).

§ 9. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Transportu i Budownictwa: J. Polaczek

357

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I BUDOWNICTWA1)

z dnia 15 marca 2006 r.

w sprawie sposobu, zakresu i terminów przeprowadzania przeglàdów i inspekcji,

sposobu potwierdzania oraz wzorów mi´dzynarodowych Êwiadectw

w zakresie ochrony morza przed zanieczyszczaniem przez statki2)

Na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza

przez statki (Dz. U. Nr 47, poz. 243, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje