Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2006 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia

9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia

powa˝nej awarii przemys∏owej (Dz. U. Nr 58, poz. 535),

za∏àcznik do rozporzàdzenia otrzymuje brzmienie okreÊlone w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 2. Zak∏ad zaliczony do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku na podstawie dotychczasowych przepisów nale˝y zaliczyç do zak∏adu

o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku

na podstawie niniejszego rozporzàdzenia w ciàgu roku od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki: P. G. Woêniak

———————

1) Minister Gospodarki kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki

(Dz. U. Nr 220, poz. 1888).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

nr 2003/105/WE z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003 r., str. 97) zmieniajàcej dyrektyw´ Rady

nr 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeƒstwa powa˝nych awarii zwiàzanych z substancjami niebezpiecznymi (Dz. Urz. UE L 10 z 14.01.1997 r., str. 13).

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,

Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957, z 2003 r. Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721, Nr 162,

poz. 1568, Nr 175, poz. 1693, Nr 190, poz. 1865 i Nr 217, poz. 2124, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 49, poz. 464, Nr 70,

poz. 631, Nr 91, poz. 875, Nr 92, poz. 880, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1263, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2784 oraz

z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 62, poz. 552, Nr 113, poz. 954, Nr 130, poz. 1087, Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz.1362, Nr 167,

poz. 1399, Nr 169, poz. 1420, Nr 175, poz. 1458 i 1462, Nr 180, poz. 1495 i Nr 249, poz. 2104.

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki

z dnia 31 stycznia 2006 r. (poz. 208)

NAZWY, OZNACZENIA NUMERYCZNE, KRYTERIA KWALIFIKOWANIA, KATEGORIE I ILOÂCI SUBSTANCJI

NIEBEZPIECZNYCH, KTÓRYCH ZNAJDOWANIE SI¢ W ZAK¸ADZIE DECYDUJE O ZALICZENIU GO

DO ZAK¸ADU O ZWI¢KSZONYM RYZYKU ALBO ZAK¸ADU O DU˚YM RYZYKU

1. IloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do

zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym

ryzyku, nale˝y odnosiç zarówno do warunków normalnej pracy zak∏adu, jak i takich, w których przewiduje si´ mo˝liwoÊç wystàpienia substancji niebezpiecznej, w szczególnoÊci podczas awarii przemys∏owej.

1.1. Substancje niebezpieczne znajdujàce si´ w zak∏adzie tylko w iloÊciach równych bàdê mniejszych ni˝

2 % podanych wartoÊci progowych nie powinny byç

uwzgl´dniane przy obliczaniu iloÊci ca∏kowitej, je˝eli

ich lokalizacja w zak∏adzie zapewnia, ˝e nie stanà si´

przyczynà powa˝nej awarii w jakimkolwiek miejscu

zak∏adu.

2. W przypadku gdy znajdujàce si´ w zak∏adzie poszczególne substancje niebezpieczne nie wyst´pujà

w iloÊciach wy˝szych lub równych odpowiednim iloÊciom okreÊlonym w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1 lub odpowiednim iloÊciom okreÊlonym w kolumnie 2 lub 3

tabeli 2, podczas próby zaliczenia zak∏adu do zak∏adu

o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adu o du˝ym ryzyku

powinna byç zastosowana poni˝sza zasada sumowania.

2.1. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o du˝ym ryzyku

nast´puje wtedy, je˝eli suma

q1/QD1 + q2/QD2 + q3/QD3 + q4/QD4 + ..... + qx/QDx

jest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczajà

qx — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub kategorii substancji niebezpiecznych) odpowiadajàcych tabeli 1 lub 2,

QDx — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 5

tabeli 1 lub iloÊci okreÊlone w kolumnie 3 tabeli 2.

2.2. Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym

ryzyku nast´puje wtedy, je˝eli suma

q1/QZ1 + q2/QZ2 + q3/QZ3 + q4/QZ4 + ..... + qx/QZx

jest wi´ksza lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczajà

qx — iloÊci substancji niebezpiecznych (lub kategorii substancji niebezpiecznych) odpowiadajàcych tabeli 1 lub 2,

QZx — odpowiednie iloÊci okreÊlone w kolumnie 4

tabeli 1 lub iloÊci okreÊlone w kolumnie 2 tabeli 2.

2.3. Zasada sumowania powinna mieç zastosowanie dla oceny ogólnych zagro˝eƒ zwiàzanych z: toksycznoÊcià, palnoÊcià i ekotoksycznoÊcià substancji niebezpiecznych. Z tego wzgl´du stosuje si´ trzykrotnie

a) dla sumowania substancji i preparatów wymienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych jako toksyczne lub bardzo toksyczne, razem z substancja-

Poz. 208

mi i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla kategorii 1 lub 2,

b) dla sumowania substancji i preparatów wymienionych w tabeli 1 i sklasyfikowanych jako utleniajàce, wybuchowe, ∏atwo palne, wysoce ∏atwo palne lub skrajnie ∏atwo palne, razem z substancjami

i preparatami spe∏niajàcymi warunki dla kategorii

3, 4, 5, 6, 7a, 7b lub 8,

c) dla sumowania substancji i preparatów spe∏niajàcych warunki dla kategorii 9 (R50) lub 9 (R51/53).

Zaliczenie zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo o du˝ym ryzyku nast´puje, je˝eli którakolwiek

z sum uzyskanych w sposób okreÊlony w lit. a), b)

lub c) jest wi´ksza lub równa 1.

3. Substancje niebezpieczne niewymienione w tabeli 1 powinny byç klasyfikowane w sposób okreÊlony

w odr´bnych przepisach dotyczàcych kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych.

3.1. W odniesieniu do substancji o w∏aÊciwoÊciach

pozwalajàcych na zaklasyfikowanie ich do wi´cej ni˝

jednej kategorii nale˝y zastosowaç najni˝szà iloÊç odpowiadajàcà jednej z kategorii okreÊlonà w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2. Jednak˝e, w celu zastosowania

zasady sumowania okreÊlonej w pkt 2, powinna byç

stosowana iloÊç odpowiadajàca danej klasyfikacji

(grupie sumowania).

4. Gazem jest ka˝da substancja, której ciÊnienie

absolutne pary w temperaturze 20 °C jest równe lub

wi´ksze ni˝ 101,3 kPa.

4.1. Cieczà jest ka˝da substancja, która nie zosta∏a

okreÊlona jako gaz i która w temperaturze 20 °C i przy

normalnym ciÊnieniu 101,3 kPa nie znajduje si´ w stanie sta∏ym.

Tabela 1. OkreÊlone substancje niebezpieczne

Lp.

1

Substancje lub grupy substancji

2

IloÊç substancji niebezpiecznej

decydujàca o zaliczeniu

do zak∏adu o

Numer CAS

(Chemical

Abstract Service)

zwi´kszonym

ryzyku [Mg]

du˝ym

ryzyku [Mg]

4

5

3

1

Azotan amonu (objaÊnienie 1)

6484-52-2

5 000

10 000

2

Azotan amonu (objaÊnienie 2)

6484-52-2

1 250

5 000

3

Azotan amonu (objaÊnienie 3)

6484-52-2

350

2 500

4

Azotan amonu (objaÊnienie 4)

6484-52-2

10

50

5

Azotan potasu (objaÊnienie 5)

7757-79-1

5 000

10 000

6

Azotan potasu (objaÊnienie 6)

7757-79-1

1 250

5 000

7

Pentatlenek arsenu, kwas arsenowy(V) i/lub

jego sole

1

2

8

Tritlenek arsenu, kwas arsenowy(III) i/lub jego

sole

0,1

2

Poz. 208

3

4

5

9

Brom

7726-95-6

20

100

10

Chlor

7782-50-5

10

25

11

Zwiàzki niklu w postaci py∏u (tlenek niklu,

ditlenek niklu, tritlenek diniklu, siarczek niklu,

disiarczek niklu)

12

Etylenoimina

151-56-4

10

20

13

Fluor

7782-41-4

10

20

14

Formaldehyd (> 90 %)

50-00-0

5

50

15

Wodór

1333-74-0

5

50

16

Chlorowodór (skroplony gaz)

7647-01-0

25

250

17

Zwiàzki o∏owioorganiczne

5

50

18

Skrajnie ∏atwo palne gazy skroplone (w tym

skroplone w´glowodory lekkie z przerobu ropy naftowej) i gaz ziemny

50

200

19

Acetylen

74-86-2

5

50

20

Tlenek etylenu

75-21-8

5

50

21

Tlenek propylenu

75-56-9

5

50

22

Metanol

67-56-1

500

5 000

23

4,4’-Metylenobis(2-chloroanilina) i/lub jej sole

24

Izocyjanian metylu

624-83-9

25

Tlen

7782-44-7

200

2 000

26

Diizocyjanian toluenu

91-08-7

10

100

27

Dichlorek karbonylu (fosgen)

75-44-5

0,3

0,75

28

Triwodorek arsenu (arsyna)

7784-42-1

0,2

1

29

Triwodorek fosforu (fosfina)

7803-51-2

0,2

1

30

Dichlorek siarki

10545-99-0

1

1

31

Tritlenek siarki

7446-11-9

15

75

32

Polichlorowane dibenzofurany i polichlorowane dibenzodioksyny (z w∏àczeniem TCDD

— 2,3,7,8-tetra-chlorodibenzoparadioksyny),

z uwzgl´dnieniem wspó∏czynnika równowa˝noÊci F (objaÊnienie 9 i tabela 3)

33

Nast´pujàce rakotwórcze substancje w st´˝eniach przekraczajàcych 5 %: 4-aminobifenyl

i/lub jego sole, chlorek benzylidenu, benzydyna i/lub jej sole, eter bis(chlorometylowy),

eter chlorometylometylowy, 1,2-dibromoetan, siarczan dietylu, siarczan dimetylu,

chlorek dimetylokarbamoilowy, 1,2-dibromo-3-chloropropan, 1,2-dimetylohydrazyna, dimetylonitrozoamina,

heksametylo-fosforotriamid, hydrazyna, 2-naftyloamina i/lub jej

sole, 4-nitrobifenyl i 1,3-propanosulton,

1

0,01

0,15

0,001

0,5

2

34

Produkty destylacji ropy naftowej

a) benzyny i benzyny ci´˝kie,

b) nafty (w tym paliwa do silników odrzutowych),

c) oleje gazowe (w tym oleje nap´dowe do

silników wysokopr´˝nych, oleje opa∏owe

lekkie i technologiczne strumienie mieszanin olejów gazowych)

Poz. 208

3

4

2 500

5

25 000

Tabela 2. Kategorie substancji niebezpiecznych niewymienionych w tabeli 1

Kategorie substancji niebezpiecznych

1

IloÊç substancji niebezpiecznej

decydujàca o zaliczeniu

do zak∏adu o

zwi´kszonym

ryzyku [Mg]

du˝ym

ryzyku [Mg]

2

3

5

20

50

200

50

200

50

200

10

50

5 000

50 000

50

200

5 000

50 000

1. Substancje bardzo toksyczne, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju

zagro˝enia

R26 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku kontaktu z drogami oddechowymi,

R27 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku kontaktu ze skórà,

R28 — dzia∏a bardzo toksycznie w przypadku spo˝ycia

2. Substancje toksyczne, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia

R23 — dzia∏a toksycznie w przypadku kontaktu z drogami oddechowymi,

R24 — dzia∏a toksycznie w przypadku kontaktu ze skórà,

R25 — dzia∏a toksycznie w przypadku spo˝ycia

3. Substancje utleniajàce, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia

R7 — mo˝e spowodowaç po˝ar,

R8 — kontakt z materia∏ami palnymi mo˝e spowodowaç po˝ar,

R9 — wybucha po zmieszaniu z materia∏em ∏atwo palnym

4. Substancje wybuchowe (objaÊnienie 7.1) podklasa 1.4

5. Substancje wybuchowe (objaÊnienie 7.1) podklasy 1.1, 1.2, 1.3, 1.5

i 1.6 lub charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia

R2 — zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania

ognia lub innych êróde∏ zap∏onu,

lub

R3 — skrajne zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu

6. Substancje ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 1)

7a. Wysoce ∏atwo palne ciecze (objaÊnienie 8 pkt 2a)

7b. Substancje wysoce ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 2b)

1

8. Substancje skrajnie ∏atwo palne (objaÊnienie 8 pkt 3)

9. Substancje niebezpieczne dla Êrodowiska, charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia

R50 — dzia∏a bardzo toksycznie na organizmy wodne (z w∏àczeniem

R50/53 — dzia∏a bardzo toksycznie na organizmy wodne; mo˝e wywo∏ywaç d∏ugo utrzymujàce si´ zmiany w Êrodowisku

wodnym),

R51/53 — dzia∏a toksycznie na organizmy wodne; mo˝e wywo∏ywaç

d∏ugo utrzymujàce si´ szkodliwe zmiany w Êrodowisku

wodnym

10. Substancje niebezpieczne dla ludzi i Êrodowiska z innych wzgl´dów,

charakteryzowane okreÊleniem rodzaju zagro˝enia

R14 — reaguje gwa∏townie z wodà (w∏àczajàc w to R14/15 — reaguje

gwa∏townie z wodà, wyzwalajàc wysoce ∏atwo palne gazy),

R29 — w kontakcie z wodà wyzwala toksyczne gazy

2

3

10

50

100

200

200

500

100

500

50

200

Tabela 3. WartoÊci wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F)

Substancja

F

Substancja

F

2,3,7,8-TCDD

1

2,3,7,8-TCDF

0,1

1,2,3,7,8-PeCDD

0,5

2,3,4,7,8-PeCDF

0,5

1,2,3,7,8-PeCDF

0,05

1,2,3,4,7,8-HxCDD

0,1

1,2,3,6,7,8-HxCDD

0,1

1,2,3,4,7,8-HxCDF

0,1

1,2,3,7,8,9-HxCDD

0,1

1,2,3,7,8,9-HxCDF

0,1

1,2,3,6,7,8-HxCDF

0,1

1,2,3,4,6,7,8-HpCDD

0,01

2,3,4,6,7,8-HxCDF

0,1

OCDD

0,001

1,2,3,4,6,7,8-HpCDF

0,01

1,2,3,4,7,8,9-HpCDF

0,01

OCDF

0,001

(U˝yte w tabeli 3 skróty oznaczajà odpowiednio T = tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O = okta, C = chloro, DD = dibenzodioksyna, DF = dibenzofuran. Przyk∏adowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran).

ObjaÊnienia do tabel

Uwaga ogólna: Je˝eli substancja wymieniona w tabeli 1 mieÊci si´ równie˝ w kategorii wymienionej w tabeli 2, nale˝y stosowaç wartoÊci progowe ustalone w tabeli 1.

1. Dla azotanu amonu (lp. 1 w tabeli 1) iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów zdolnych do samopodtrzymujàcego si´ rozk∏adu.

Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych opartych na azotanie

amonu (nawozy sztuczne wielosk∏adnikowe zawierajàce azotan amonu z fosforanem i/lub pota˝em), w których

zawartoÊç azotu pochodzàcego z azotanu amonu wyra˝ona u∏amkiem masowym wynosi

— pomi´dzy 15,75 % (15,75 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 45 % azotanowi amonu) i 24,5 % (24,5 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 70 % azotanowi amonu) i w których zawartoÊç ∏àcznie substancji palnych/organicznych nie przekracza 0,4 % lub które

spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu (Dz. U. Nr 89, poz. 991, z póên.

zm.),

— 15,75 % lub mniej oraz nieokreÊlonà iloÊç substancji palnych i które sà zdolne do samopodtrzymujàcego

si´ rozk∏adu zgodnie z testem korytkowym (Zalecenia ONZ dotyczàce transportu towarów niebezpiecznych

Podr´cznik badaƒ i kryteriów cz´Êç III pkt 38.2).

2. Dla azotanu amonu (lp. 2 w tabeli 1) iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do azotanu amonu w bry∏kach pokrytych ziemià okrzemkowà.

Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do prostych nawozów sztucznych opartych na azotanie amonu oraz

do nawozów sztucznych wielosk∏adnikowych, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu amonu

— jest wi´ksza ni˝ 24,5 %, z wyjàtkiem mieszanek azotanu amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub

w´glanem wapnia o czystoÊci co najmniej 90 %,

— jest wi´ksza ni˝ 15,75 % w mieszankach azotanu amonu i siarczanu(VI) amonu,

— jest wi´ksza ni˝ 28 % (28 % zawartoÊci azotu pochodzàcego z azotanu amonu odpowiada 80 % azotanowi amonu) w mieszankach azotanu amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym i/lub w´glanem wapnia

o czystoÊci co najmniej 90 % i które spe∏niajà wymogi ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu.

3. Dla azotanu amonu (lp. 3 w tabeli 1) iloÊç 350/2 500 Mg odnosi si´ do azotanu amonu technicznego.

Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do

— azotanu amonu i mieszanek na bazie azotanu amonu, w których zawartoÊç azotu pochodzàca z azotanu

amonu

— wynosi pomi´dzy 24,5 % i 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,4 % substancji palnych,

— jest wi´ksza ni˝ 28 % i które zawierajà mniej ni˝ 0,2 % substancji palnych,

— wodnych roztworów azotanu amonu, w których st´˝enie azotanu amonu jest wi´ksze ni˝ 80 %.

4. Dla azotanu amonu (lp. 4 w tabeli 1) iloÊç 10/50 Mg odnosi si´ do materia∏ów „poza specyfikacjà” i nawozów, które nie spe∏niajà testu wybuchowoÊci.

Niniejsze objaÊnienie ma zastosowanie do

— materia∏u odrzuconego w trakcie procesu produkcyjnego oraz do azotanu amonu i mieszanek na bazie azotanu amonu, zwyk∏ych nawozów opartych na azotanie amonu i nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych

na azotanie amonu, okreÊlonych w objaÊnieniach 2 i 3, które sà lub zosta∏y zwrócone przez koƒcowego

u˝ytkownika producentowi do czasowego sk∏adowania lub do zak∏adu przetwórczego w celu przerobu, recyklingu lub przetworzenia do bezpiecznego u˝ytkowania, poniewa˝ nie spe∏niajà wymogów okreÊlonych

w objaÊnieniach 2 i 3,

— nawozów okreÊlonych w objaÊnieniu 1 tiret pierwsze i w objaÊnieniu 2, niespe∏niajàcych wymogów ustawy z dnia 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawo˝eniu.

5. Dla azotanu potasu iloÊç 5 000/10 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci bry∏ek granulatu.

6. Dla azotanu potasu iloÊç 1 250/5 000 Mg odnosi si´ do nawozów sztucznych z∏o˝onych opartych na azotanie potasu, zawierajàcych azotan potasu w postaci krystalicznej.

7. Substancje wybuchowe oznaczajà substancje lub preparaty okreÊlone rodzajem zagro˝enia R2 (Substancje lub preparaty stwarzajàce zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia, tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych

êróde∏ zap∏onu) lub R3 (Substancje lub preparaty stwarzajàce skrajne zagro˝enie wybuchem wskutek uderzenia,

tarcia, oddzia∏ywania ognia lub innych êróde∏ zap∏onu), lub które sà zaklasyfikowane do którejkolwiek z podklas

zagro˝eƒ 1.1 do 1.6 zgodnie ze schematem klasyfikacji ONZ/ADR (Umowa europejska dotyczàca mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzona w Genewie dnia 30 wrzeÊnia 1957 r.

(Dz. U. z 2005 r. Nr 178, poz. 1481). W definicji tej zawarte sà materia∏y pirotechniczne, które dla potrzeb tego

rozporzàdzenia oznaczajà substancje lub mieszaniny substancji przeznaczonych do wytwarzania ciep∏a, Êwiat∏a,

dêwi´ku, gazu lub dymu albo kombinacji tych efektów poprzez samopodtrzymujàce si´ egzotermiczne reakcje

chemiczne. W przypadku gdy substancja lub preparat klasyfikowane sà zarówno przez ADR jak i zwroty zagro˝enia R2 lub R3, klasyfikacja ADR ma pierwszeƒstwo nad przypisaniem zwrotów zagro˝enia.

7.1. OdnoÊnymi podklasami zagro˝eƒ i okreÊleniami zagro˝eƒ sà

Podklasa 1.1. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà zagro˝enie wybuchem masowym. Wybuch masowy jest to taki wybuch, który natychmiast obejmuje praktycznie ca∏y ∏adunek.

Podklasa 1.2. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà zagro˝enie rozrzutem, ale nie wybuchem masowym.

Podklasa 1.3. Materia∏y i przedmioty stwarzajàce zagro˝enie po˝arem i ma∏e zagro˝enie wybuchem lub

rozrzutem lub oba te zagro˝enia, ale które nie zagra˝ajà wybuchem masowym

a) przy których spalaniu wydziela si´ znaczne ciep∏o promieniowania lub

b) które zapalajà si´ jeden od drugiego i wywo∏ujà ma∏y wybuch lub rozrzut lub oba te efekty razem.

Podklasa 1.4. Materia∏y i przedmioty, które stwarzajà tylko ma∏e zagro˝enie w przypadku zapalenia lub

zainicjowania podczas przewozu. Oddzia∏ywania ograniczajà si´ w znacznym stopniu do sztuki przesy∏ki i nie prowadzà do rozrzutu elementów o znacznych rozmiarach lub zasi´gu. Zewn´trzny po˝ar nie

powinien wywo∏ywaç natychmiastowego wybuchu ca∏ej zawartoÊci sztuki przesy∏ki.

Podklasa 1.5. Materia∏y bardzo ma∏o wra˝liwe stwarzajàce zagro˝enie wybuchem masowym, które sà

na tyle niewra˝liwe, ˝e istnieje ma∏e prawdopodobieƒstwo ich zainicjowania lub przejÊcia od palenia

do detonacji w normalnych warunkach przewozu. Minimalnym wymogiem dla tych materia∏ów jest,

aby nie wybucha∏y podczas próby na odpornoÊç ogniowà.

Podklasa 1.6. Przedmioty skrajnie niewra˝liwe, które nie stwarzajà zagro˝enia wybuchem masowym.

Przedmioty te zawierajà tylko skrajnie niewra˝liwe materia∏y i przedstawiajà znikome prawdopodobieƒstwo przypadkowej inicjacji lub rozprzestrzenienia si´.

7.2. W przypadku wyrobów zawierajàcych substancje wybuchowe lub materia∏y pirotechniczne, je˝eli iloÊç

substancji lub preparatu znajdujàcych si´ w wyrobie jest znana, powinna byç ona uwzgl´dniana podczas zaliczania zak∏adu do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku albo o du˝ym ryzyku. Je˝eli iloÊç substancji lub preparatu

znajdujàcych si´ w wyrobie nie jest znana, przy rozpatrywaniu iloÊci okreÊlonych w kolumnie 2 lub 3 tabeli 2

nale˝y uwzgl´dniç mas´ wyrobu.

8. OkreÊlenia — ∏atwo palne, wysoce ∏atwo palne, skrajnie ∏atwo palne — w kategoriach 6, 7a, 7b i 8, o których mowa w tabeli 2, oznaczajà

1) ∏atwo palne ciecze

— substancje i preparaty w stanie ciek∏ym, o temperaturze zap∏onu od 21 °C do 55 °C, okreÊlone rodzajem

zagro˝enia R10 (substancja ∏atwo palna), podtrzymujàce palenie,

2) wysoce ∏atwo palne ciecze

a) — substancje mogàce rozgrzaç si´ i w rezultacie zapaliç w kontakcie z powietrzem w temperaturze otoczenia bez jakiegokolwiek dodatkowego wk∏adu energii, okreÊlone rodzajem zagro˝enia R17 (samorzutnie zapala si´ w powietrzu),

— substancje i preparaty o temperaturze zap∏onu poni˝ej 55 °C wyst´pujàce w postaci ciek∏ej pod ciÊnieniem, w warunkach procesowych, takich jak wysokie ciÊnienie lub wysoka temperatura mogàcych spowodowaç zagro˝enie wystàpienia awarii,

b) substancje ciek∏e posiadajàce temperatur´ zap∏onu poni˝ej 21 °C, ale które nie sà skrajnie ∏atwo palne,

okreÊlone rodzajem zagro˝enia R11 (substancja wysoce ∏atwo palna),

3) skrajnie ∏atwo palne gazy i ciecze

a) substancje ciek∏e o temperaturze zap∏onu poni˝ej 0 °C oraz temperaturze wrzenia lub w przypadku zakresu temperatur wrzenia, temperaturze zapoczàtkowujàcej wrzenie ni˝szej lub równej 35 °C, okreÊlone

rodzajem zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna),

b) substancje w postaci gazu, palne w normalnych warunkach temperatury i ciÊnienia, okreÊlone rodzajem

zagro˝enia R12 (substancja skrajnie ∏atwo palna) w stanie gazowym lub nadkrytycznym,

c) ∏atwo palne substancje ciek∏e przechowywane w temperaturze wy˝szej ni˝ ich temperatury wrzenia.

9. W przypadku polichlorowanych dibenzofuranów i polichlorowanych dibenzodioksyn nale˝y pos∏u˝yç si´

masà zast´pczà substancji (mz) obliczanà przez zastosowanie wspó∏czynnika równowa˝noÊci (F) wzgl´dem

2,3,7,8-TCDD i porównaç jej wartoÊç z iloÊcià podanà w kolumnie 4 lub 5 tabeli 1. Mas´ zast´pczà oblicza si´

wed∏ug nast´pujàcego wzoru

mz = mr · F

gdzie poszczególne symbole oznaczajà

mz — mas´ zast´pczà,

mr — mas´ rzeczywistà,

F — wspó∏czynnik równowa˝noÊci dla danej substancji podany w tabeli 3.

208

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1)

z dnia 31 stycznia 2006 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych,

których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku

albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej2)

Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia

27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co

nast´puje