Ustawa z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o systemie oceny zgodności oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

odnośnik do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie

„

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw

Wspólnot Europejskich

1)

dyrektywy 73/23/EWG z dnia 19 lutego 1973 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do wyposażenia elektrycznego przewidzianego do stosowania

w niektórych granicach napięcia

(Dz. Urz. WE L 77 z 26.03.1973; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 1, str. 261);

2)

dyrektywy 87/404/EWG z dnia 25 czerwca 1987 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw

Państw Członkowskich odnoszących się do prostych zbiorników ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 220 z 08.08.1987, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 334);

3)

dyrektywy 88/378/EWG z dnia 3 maja 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich dotyczących bezpieczeństwa zabawek

(Dz. Urz. WE L 187 z 16.07.1988; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 240);

4)

dyrektywy 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,

wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych

(Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 296);

5)

dyrektywy 89/336/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej

(Dz. Urz. WE L 139 z 23.05.1989; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 481);

6)

dyrektywy 89/686/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony osobistej

(Dz. Urz. WE L 399 z 30.12.1989; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 98);

7)

dyrektywy 90/384/EWG z dnia 20 czerwca 1990 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw

Państw Członkowskich odnoszących się do wag nieautomatycznych

(Dz. Urz. WE L 189 z 20.07.1990; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 138);

8)

dyrektywy 90/396/EWG z dnia 29 czerwca 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do urządzeń spalania paliw gazowych

(Dz. Urz. WE L 196 z 26.07.1990; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 174);

9)

dyrektywy 90/488/EWG z dnia 17 września 1990 r. zmieniającej dyrektywę 87/404/EWG

w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do prostych

zbiorników ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 270 z 02.10.1990; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 10, str. 190);

10)

dyrektywy 92/31/EWG z dnia 28 kwietnia 1992 r. zmieniającej dyrektywę 89/336/EWG w

sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności

elektromagnetycznej

(Dz. Urz. WE L 126 z 12.05.1992; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 84);

11)

dyrektywy 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych

kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym

(Dz. Urz. WE L 167 z 22.06.1992; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 186);

12)

dyrektywy 93/15/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących

wprowadzania do obrotu i kontroli materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku

cywilnego

(Dz. Urz. WE L 121 z 15.05.1993; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 58);

13)

dyrektywy 93/68/EWG z dnia 22 lipca 1993 r. zmieniającej dyrektywy 87/404/EWG (proste

zbiorniki ciśnieniowe), 88/378/EWG (bezpieczeństwo zabawek), 89/106/EWG (wyroby budowlane),

89/336/EWG (kompatybilność elektromagnetyczna), 89/392/EWG (maszyny), 89/686/EWG (środki

ochrony osobistej), 90/384/EWG (wagi nieautomatyczne), 90/385/EWG (urządzenia medyczne

aktywnego osadzania), 90/396/EWG (urządzenia spalania paliw gazowych), 91/263/EWG

(wyposażenie terminali telekomunikacyjnych), 92/42/EWG (nowe kotły wody gorącej opalane

paliwem płynnym lub gazowym) i 73/23/EWG (wyposażenie elektryczne przewidziane do

stosowania w pewnych granicach napięcia)

(Dz. Urz. WE L 220 z 30.08.1993; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 173);

14)

dyrektywy 93/95/EWG z dnia 29 października 1993 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG

w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia

ochrony osobistej

(Dz. Urz. WE L 276 z 09.11.1993; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 248);

15)

dyrektywy 94/9/WE z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku

w przestrzeniach zagrożonych wybuchem

(Dz. Urz. WE L 100 z 19.04.1994; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 144);

16)

dyrektywy 94/25/WE z dnia 16 czerwca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych,

wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do rekreacyjnych

jednostek pływających

(Dz. Urz. WE L 164 z 30.06.1994, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 196);

17)

dyrektywy 95/16/WE z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich dotyczących dźwigów

(Dz. Urz. WE L 213 z 07.09.1995, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 187);

18)

dyrektywy 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego

systemu kolei dużych prędkości

(Dz. Urz. WE L 235 z 17.09.1996; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 17, str. 152);

19)

dyrektywy 96/57/WE z dnia 3 września 1996 r. w sprawie wymagań efektywności energetycznej

chłodziarek, chłodziarek-zamrażarek i zamrażarek typu domowego

(Dz. Urz. WE L 236 z 18.09.1996; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, t. 1, str. 305);

20)

dyrektywy 96/58/WE z dnia 3 września 1996 r. zmieniającej dyrektywę 89/686/EWG w sprawie

zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do wyposażenia ochrony

osobistej

(Dz. Urz. WE L 236 z 18.09.1996; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 17, str. 172);

21)

dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków

(Dz. Urz. WE L 46 z 17.02.1997; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 07, t. 3, str. 3);

22)

dyrektywy 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 181 z 09.07.1997; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 19, str. 86);

23)

dyrektywy 97/68/WE z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń

gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających

się po drogach

(Dz. Urz. WE L 59 z 27.02.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 17);

24)

dyrektywy 98/37/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do maszyn

(Dz. Urz. WE L 207 z 23.07.1998; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 349);

25)

dyrektywy 1999/5/WE z dnia 9 marca 1999 r. w sprawie urządzeń radiowych i końcowych

urządzeń telekomunikacyjnych oraz wzajemnego uznawania ich zgodności

(Dz. Urz. WE L 91 z 07.04.1999; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 254);

26)

dyrektywy 1999/36/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 07, t. 4, str. 314);

27)

dyrektywy 2000/9/WE z dnia 20 marca 2000 r. odnoszącej się do urządzeń kolei linowych

przeznaczonych do przewozu osób

(Dz. Urz. WE L 106 z 03.05.2000; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 07, t. 5, str. 3);

28)

dyrektywy 2000/14/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do emisji hałasu do środowiska przez urządzenia używane

na zewnątrz pomieszczeń

(Dz. Urz. WE L 162 z 03.07.2000; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 25, str. 287);

29)

dyrektywy 2000/55/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie wymogów efektywności energetycznej

stateczników do oświetlenia fluorescencyjnego

(Dz. Urz. WE L 279 z 01.11.2000; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 12, t. 2, str. 96);

30)

dyrektywy 2001/2/WE z dnia 4 stycznia 2001 r. dostosowującej do postępu technicznego

dyrektywę 1999/36/WE w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 5 z 10.01.2001; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 07, t. 5, str. 367);

31)

dyrektywy 2001/16/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego

systemu kolei konwencjonalnych

(Dz. Urz. WE L 110 z 20.04.2001; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 243);

32)

dyrektywy 2001/63/WE z dnia 17 sierpnia 2001 r. dostosowującej do postępu technicznego

dyrektywę 97/68/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących

się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych

z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po

drogach

(Dz. Urz. WE L 227 z 23.08.2001; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 422);

33)

dyrektywy 2002/50/WE z dnia 6 czerwca 2002 r. dostosowującej do postępu technicznego

dyrektywę 1999/36/WE w sprawie przewoźnych urządzeń ciśnieniowych

(Dz. Urz. WE L 149 z 07.06.2002; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 07, t. 6, str. 270);

34)

dyrektywy 2002/88/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. zmieniającej dyrektywę 97/68/WE w sprawie

zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków dotyczących

ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych

w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach

(Dz. Urz. WE L 35 z 11.02.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 73);

35)

dyrektywy 2003/44/WE z dnia 16 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywę 94/25/WE w sprawie

zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich

odnoszących się do łodzi rekreacyjnych

(Dz. Urz. UE L 214 z 26.08.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 409);

36)

dyrektywy 2004/22/WE z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie przyrządów pomiarowych

(Dz. Urz. UE L 135 z 30.04.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 149);

37)

dyrektywy 2004/26/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 97/68/WE w

sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków dotyczących

ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych

w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach

(Dz. Urz. UE L 146 z 30.04.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 341);

38)

dyrektywy 2004/50/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. zmieniającej dyrektywę 96/48/WE w

sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości i dyrektywę

2001/16/WE w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych

(Dz. Urz. UE L 164 z 30.04.2004; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 838).

”

;

2)

w art. 1 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

zasady działania systemu kontroli wyrobów.

”

;

3)

art. 3a otrzymuje brzmienie

„

Art. 3a.

System kontroli wyrobów obejmuje

1)

kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych i innych wymagań;

2)

postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi lub innymi wymaganiami.

”

;

4)

w art. 5

a)

pkt 1-3 otrzymują brzmienie

„

1)

wyrobie - należy przez to rozumieć rzecz, bez względu na stopień jej przetworzenia,

przeznaczoną do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku, z wyjątkiem artykułów

rolno-spożywczych oraz środków żywienia zwierząt;

2)

wprowadzeniu do obrotu - należy przez to rozumieć udostępnienie przez producenta,

jego upoważnionego przedstawiciela lub importera, nieodpłatnie albo za opłatą, po

raz pierwszy na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego

Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze

Gospodarczym wyrobu w celu jego używania lub dystrybucji;

3)

oznakowaniu zgodności - należy przez to rozumieć oznakowanie potwierdzające zgodność

wyrobu z zasadniczymi wymaganiami;

”

,

b)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

upoważnionym przedstawicielu - należy przez to rozumieć osobę fizyczną lub prawną

albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą siedzibę na

terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

upoważnioną przez producenta na piśmie do działania w jego imieniu;

”

,

c)

pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

normach zharmonizowanych - należy przez to rozumieć normy europejskie opracowane i

zatwierdzone przez europejskie organizacje normalizacyjne na podstawie mandatu udzielonego

przez Komisję Europejską, których numery i tytuły są publikowane w Dzienniku Urzędowym

Unii Europejskiej serii C;

”

,

d)

pkt 16 i 17 otrzymują brzmienie

„

16)

zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania w zakresie cech wyrobu,

jego projektowania lub wytwarzania, określone w dyrektywach nowego podejścia;

17)

szczegółowych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania, które powinien spełniać

wyrób, określone w aktach prawnych Wspólnot Europejskich innych niż dyrektywy nowego

podejścia;

”

,

e)

po pkt 18 dodaje się pkt 19-24 w brzmieniu

„

19)

oddaniu do użytku - należy przez to rozumieć pierwsze na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zgodne z przeznaczeniem

użycie wyrobu, który nie został wprowadzony do obrotu;

20)

producencie - należy przez to rozumieć osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, która projektuje i wytwarza wyrób, albo dla której

ten wyrób zaprojektowano lub wytworzono, w celu wprowadzenia go do obrotu lub oddania

do użytku pod własną nazwą lub znakiem;

21)

importerze - należy przez to rozumieć osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, która wprowadza do obrotu

lub oddaje do użytku wyroby pochodzące z krajów trzecich;

22)

specyfikacjach zharmonizowanych - należy przez to rozumieć specyfikacje techniczne

inne niż normy europejskie, w szczególności dokumenty normatywne Międzynarodowej Organizacji

Metrologii Prawnej (OIML), uznane przez Komisję Europejską i ogłaszane w Dzienniku

Urzędowym Unii Europejskiej serii C;

23)

dystrybutorze - należy przez to rozumieć osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę

organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dostarcza lub udostępnia wyrób

po jego wprowadzeniu do obrotu;

24)

innych wymaganiach - należy przez to rozumieć wymagania zawarte w dyrektywach nowego

podejścia, inne niż zasadnicze wymagania.

”

;

5)

w art. 6 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Wyroby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku podlegają ocenie zgodności z

1)

zasadniczymi wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust.

1 albo

2)

szczegółowymi wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust.

1, albo

3)

zasadniczymi lub szczegółowymi wymaganiami określonymi w odrębnych ustawach.

2.

Dokonanie oceny zgodności, o której mowa w ust. 1, jest obowiązkowe przed wprowadzeniem

wyrobu do obrotu lub oddaniem do użytku.

”

;

6)

po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu

„

Art. 7a.

Oceny zgodności wyrobu ze szczegółowymi wymaganiami dokonuje producent lub importer,

w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 1 lub w odrębnych

ustawach.

”

;

7)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który poddał wyrób lub proces jego

wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność,

wystawia deklarację zgodności, jeżeli zastosowana procedura oceny zgodności to przewiduje,

i umieszcza oznakowanie zgodności zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odrębnych ustawach.

2.

W przypadku gdy deklarację zgodności sporządzono w innym języku niż język polski,

a z przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub z odrębnych ustaw wynika obowiązek

dołączenia jej do wyrobu, producent lub jego upoważniony przedstawiciel albo importer

powinien deklarację tę przetłumaczyć na język polski, o ile wyrób jest przeznaczony

do używania lub dystrybucji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany przekazać niezwłocznie

ministrowi właściwemu ze względu na przedmiot oceny zgodności i Komisji Europejskiej

kopię deklaracji zgodności, o ile obowiązek ten wynika z przepisów wydanych na podstawie

art. 9 ust. 1.

4.

Zabrania się umieszczania na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań, lub

do którego nie zastosowano właściwej procedury oceny zgodności określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odrębnych ustawach, oznakowania zgodności

lub znaków podobnych mogących wprowadzać w błąd użytkownika, konsumenta lub dystrybutora

tego wyrobu.

5.

Zabrania się wprowadzania do obrotu lub oddawania do użytku wyrobu nieposiadającego

oznakowania zgodności, jeżeli wyrób ten podlega takiemu oznakowaniu.

”

;

8)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Domniemywa się, że wyrób, na którym umieszczono oznakowanie zgodności lub dla którego

sporządzono dokumentację potwierdzającą spełnienie zasadniczych wymagań, jest zgodny

z wymaganiami określonymi w obowiązujących przepisach.

”

;

9)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

1.

Domniemywa się, że wyrób spełnia określone zasadnicze wymagania, jeżeli jest zgodny

z odpowiednimi postanowieniami norm zharmonizowanych lub specyfikacji zharmonizowanych.

2.

W przypadku gdy producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wykaże zgodności

wyrobu z odpowiednimi postanowieniami norm zharmonizowanych lub specyfikacji zharmonizowanych,

jest obowiązany wykazać zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami na podstawie innych

dowodów.

3.

Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłasza dwa razy w roku, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, numery i tytuły

norm zharmonizowanych wraz z tytułami aktów prawnych wdrażających dyrektywy nowego

podejścia i danymi dotyczącymi miejsca ich publikacji, a także informacje o ogłoszonych

przez Komisję Europejską okresach przejściowych stosowania domniemania zgodności i

ostrzeżeniach dotyczących ograniczenia domniemania zgodności, według stanu na dzień

30 czerwca i dzień 31 grudnia każdego roku.

4.

Prezes Głównego Urzędu Miar ogłasza raz na 12 miesięcy, w drodze obwieszczenia, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, numery i tytuły ustanowionych

w danym roku dokumentów normatywnych Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej

(OIML) wraz ze wskazaniem tych postanowień, których spełnienie pozwala na domniemanie

zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami, a także tytuły aktów prawnych wdrażających

dyrektywy nowego podejścia dotyczące przyrządów pomiarowych wraz z danymi dotyczącymi

miejsca ich publikacji.

”

;

10)

art. 13a otrzymuje brzmienie

„

Art. 13a.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany przechowywać dokumentację

dotyczącą wyrobów oraz wyników dokonanej oceny zgodności wyrobów z zasadniczymi wymaganiami

przez okres 10 lat od daty wyprodukowania ostatniego wyrobu, którego dokumentacja

ta dotyczy, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2.

Jeżeli producent ma siedzibę poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowił upoważnionego przedstawiciela,

do przechowywania kopii dokumentacji dotyczącej wyrobu i przeprowadzonej oceny zgodności

przez okres, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest importer.

”

;

11)

tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie

„

System kontroli wyrobów

”

;

12)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

1.

System kontroli wyrobów tworzą Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany

dalej „Prezesem UOKiK”, i organy wymienione w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami wyspecjalizowanymi”.

2.

Kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań prowadzą

1)

wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej;

2)

inspektorzy pracy;

3)

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

4)

organy Inspekcji Ochrony Środowiska;

5)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;

6)

organy nadzoru budowlanego;

7)

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;

8)

dyrektorzy urzędów morskich;

9)

Główny Inspektor Transportu Drogowego.

3.

Postępowania w zakresie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi lub innymi wymaganiami prowadzą

1)

Główny Inspektor Inspekcji Handlowej;

2)

okręgowi inspektorzy pracy;

3)

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

4)

wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska;

5)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;

6)

organy nadzoru budowlanego;

7)

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;

8)

dyrektorzy urzędów morskich;

9)

Główny Inspektor Transportu Drogowego.

”

;

13)

w art. 39

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes UOKiK jest organem monitorującym funkcjonowanie systemu kontroli wyrobów.

”

,

b)

w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3)

przekazywanie organom wyspecjalizowanym informacji wskazujących, że wyrób wprowadzony

do obrotu lub oddany do użytku nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań;

4)

prowadzenie rejestru wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, zwanego

dalej „rejestrem”, oraz gromadzenie informacji dotyczących kontroli wyrobów wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku.

”

,

c)

w ust. 3

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

Uprowadzenie kontroli spełniania przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań oraz

informowanie Prezesa UOKiK o wynikach przeprowadzonych kontroli;

2)

prowadzenie postępowań w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów

niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami oraz przekazywanie Prezesowi UOKiK

informacji o wszczęciu i zakończeniu tych postępowań;

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów kontroli wyrobów

wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku;

”

;

14)

w art. 39a

a)

w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

informacje o

a)

rodzaju i zakresie niezgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami,

b)

środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do wyrobu niezgodnego z zasadniczymi lub

innymi wymaganiami,

c)

zagrożeniach, jakie może spowodować wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaganiami, wraz

z określeniem tych zagrożeń.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prezes UOKiK dokonuje wpisów do rejestru w przypadku wydania decyzji ostatecznych,

o których mowa w

1)

art. 41c ust. 3;

2)

art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz ust. 6 ustawy

z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezes UOKiK, na wniosek organu wyspecjalizowanego lub z urzędu, usuwa wpis z rejestru,

w przypadku gdy

1)

osoba wprowadzająca wyrób do obrotu lub oddająca go do użytku wykaże, że wykonała

decyzję, o której mowa w art. 41c ust. 3; wpis usuwa się nie wcześniej niż po upływie

3 miesięcy od dnia przedstawienia odpowiednich informacji;

2)

osoba wprowadzająca wyrób do obrotu lub oddająca go do użytku nie podejmie działań,

o których mowa w pkt 1; wpis usuwa się nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od

dnia przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 41b ust. 2 i art. 41c ust. 10.

”

;

15)

w art. 40 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organy wyspecjalizowane prowadzą kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych lub

innych wymagań, zwaną dalej „kontrolą”, z urzędu lub na wniosek Prezesa UOKiK.

”

;

16)

art. 40a otrzymuje brzmienie

„

Art. 40a.

Producenci, importerzy i dystrybutorzy wyrobów podlegających ocenie zgodności, o której

mowa w art. 6 ust. 1, a także upoważnieni przedstawiciele oraz notyfikowane jednostki

certyfikujące i kontrolujące oraz notyfikowane laboratoria, są obowiązani współdziałać,

z należytą starannością, z organami wyspecjalizowanymi, w zakresie niezbędnym do ustalenia,

czy wyrób spełnia zasadnicze lub inne wymagania.

”

;

17)

w art. 40b ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia,

czy wyrób spełnia zasadnicze lub inne wymagania, są obowiązani do przekazania tych

dowodów i udzielania informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.

”

;

18)

w art. 40g w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wykazu uwzględnionych norm zharmonizowanych, specyfikacji zharmonizowanych lub rozwiązań

przyjętych w celu stwierdzenia zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami;

”

;

19)

art. 40h otrzymuje brzmienie

„

Art. 40h.

1.

W przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną

zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych

dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany

może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium

w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania.

2.

W celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany

może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych

z oceną zgodności.

”

;

20)

w art. 40i ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej zwolnienia

przez organ wyspecjalizowany, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech

charakterystycznych wyrobu.

”

;

21)

w art. 40j ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, opłaty związane

z badaniami ponosi osoba, która wyrób wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku.

”

;

22)

art. 40k-40m otrzymują brzmienie

„

Art. 40k.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził,

stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, może, w drodze decyzji,

zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi

na okres nie dłuższy niż 2 miesiące.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu lub oddania do

użytku wyrobu niezgodnego z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, organ wyspecjalizowany

prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji, przedłużyć okres obowiązywania zakazu,

o którym mowa w ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

3.

W przypadku gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób

spełnia zasadnicze lub inne wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1.

Art. 40l.

Organ wyspecjalizowany, który przeprowadził kontrolę, przekazuje Prezesowi UOKiK informacje

dotyczące ustaleń kontroli, w szczególności informację, czy wyrób spełnia zasadnicze

lub inne wymagania, a w przypadku stwierdzenia niezgodności z zasadniczymi lub innymi

wymaganiami - informację, czy mogą być one usunięte.

Art. 40m.

W przypadku gdy przepisy szczególne dopuszczają możliwość, przed wprowadzeniem do

obrotu lub oddaniem do użytku, prezentowania na targach, wystawach i pokazach oraz

w innych miejscach wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, organy

wyspecjalizowane mogą przeprowadzać kontrolę przestrzegania sposobu ich prezentowania,

określonego przez te przepisy.

”

;

23)

w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, zwane dalej „postępowaniem”, wszczyna się z

urzędu, w przypadku gdy ustalenia kontroli wskazują, że wyrób nie spełnia zasadniczych

lub innych wymagań.

”

;

24)

w art. 41a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Stroną postępowania jest osoba, która wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku wyrób

niezgodny z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, wobec której postępowanie zostało

wszczęte. Stroną postępowania może być także dystrybutor.

”

;

25)

art. 41b i 41c otrzymują brzmienie

„

Art. 41b.

1.

Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania

termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo

wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku.

2.

Organ prowadzący postępowanie może przeprowadzić albo zlecić organowi, o którym mowa

w art. 38 ust. 2, przeprowadzenie kontroli mającej na celu ustalenie, czy niespełnienie

przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań zostało faktycznie usunięte albo wyrób

został wycofany z obrotu lub z użytku. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz art. 40a-40l

stosuje się odpowiednio.

Art. 41c.

1.

Do terminu określonego w art. 41 ust. 2 nie wlicza się okresów, o których mowa w art.

41b.

2.

Organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli

1)

stwierdzi, że wyrób spełnia zasadnicze lub inne wymagania;

2)

niezgodność wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami została usunięta albo wyrób

został wycofany z obrotu lub z użytku;

3)

postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych

wymagań, a strona postępowania nie podjęła działań, o których mowa w art. 41b ust.

1, organ prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji

1)

nakazać wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku;

2)

zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi;

3)

ograniczyć dalsze przekazywanie wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi;

4)

nakazać stronie postępowania powiadomienie konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych

niezgodnościach z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, określając termin i sposób

powiadomienia.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, organ prowadzący postępowanie może także

nakazać odkupienie wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają. Przepisy

o rękojmi za wady stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub

innych wymagań, organ prowadzący postępowanie może nakazać zniszczenie wyrobu na koszt

strony postępowania, jeżeli w inny sposób nie można usunąć zagrożeń powodowanych przez

wyrób.

6.

Środki, o których mowa w ust. 3-5, stosuje się w zależności od rodzaju stwierdzonych

niezgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami oraz stopnia zagrożenia

powodowanego przez wyrób, mając na celu wyłącznie odwrócenie grożącego niebezpieczeństwa

lub usunięcie już istniejącego oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia konsumentów

lub użytkowników wyrobu.

7.

Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 3, dotyczy dystrybutora, środki, o których mowa

w ust. 3-5, są stosowane wyłącznie wobec wyrobów przez niego dostarczonych lub udostępnionych.

8.

Środki, o których mowa w ust. 3-5, mogą zostać wprowadzone na czas określony lub nieokreślony.

9.

Jeżeli wymaga tego interes konsumentów lub użytkowników wyrobu, organ prowadzący postępowanie

nadaje decyzji, o której mowa w ust. 3, rygor natychmiastowej wykonalności.

10.

W celu stwierdzenia, czy decyzja, o której mowa w ust. 3, została wykonana, organ

prowadzący postępowanie może przeprowadzić kontrolę. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz

art. 40a-40I stosuje się odpowiednio.

”

;

26)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

”

;

27)

art. 43a otrzymuje brzmienie

„

Art. 43a.

1.

Zasady postępowania organów celnych w przypadku stwierdzenia podczas kontroli celnej

wyrobów, które mają być dopuszczone do obrotu, istnienia uzasadnionych okoliczności

wskazujących, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, określają przepisy

odrębne.

2.

Opinie w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań na wniosek

organów celnych wydają organy wyspecjalizowane.

3.

O działaniach podjętych w odniesieniu do zatrzymanych wyrobów organy celne informują

Prezesa UOKiK.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,

2)

tryb wydawania i postępowania z opinią wydaną przez organ wyspecjalizowany,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

wyrobom zatrzymanym przez organy celne

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych lub innych wymagań.

”

;

28)

art. 45-47a otrzymują brzmienie

„

Art. 45.

Kto wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaganiami,

podlega grzywnie.

Art. 46.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań

albo dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wystawił deklaracji

zgodności, podlega grzywnie.

Art. 47.

Kto umieszcza na wyrobie znak podobny do oznakowania zgodności, mogący wprowadzić

w błąd użytkownika, konsumenta lub dystrybutora tego wyrobu,

podlega grzywnie.

Art. 47a.

Kto wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyrób podlegający oznakowaniu zgodności

a nieposiadający takiego oznakowania,

podlega grzywnie.

”

;

29)

po art. 47a dodaje się art. 47b w brzmieniu

„

Art. 47b.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie podlega temu oznakowaniu

lub wprowadza do obrotu taki wyrób,

podlega grzywnie.

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji

morskiej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm. w art. 42 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany

1)

pkt 17 otrzymuje brzmienie

„

17)

wykonywania kontroli w zakresie zgodności z zasadniczymi lub innymi wymaganiami wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów wyposażenia morskiego oraz rekreacyjnych

jednostek pływających;

”

;

2)

pkt 25 otrzymuje brzmienie

„

25)

nadzoru nad wprowadzonymi do obrotu lub oddanymi do użytku wyrobami wyposażenia morskiego

oraz rekreacyjnymi jednostkami pływającymi, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.;

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 982, z późn. zm. w art. 2 ust. 1 pkt 14 otrzymuje brzmienie

„

14)

kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku, podlegających ocenie

zgodności w zakresie spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących

ochrony środowiska, określonych w przepisach odrębnych,

”

.

System kontroli wyrobów obejmuje

1)

kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych i innych wymagań;

2)

postępowanie w sprawie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi lub innymi wymaganiami.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 934, Nr 170, poz. 1217 i Nr 190, poz. 1399) art. 117a otrzymuje brzmienie

„

Art. 117a.

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest organem wyspecjalizowanym w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w zakładach górniczych.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 170, poz. 1217) w art. 26 pkt 14a otrzymuje brzmienie

„

14a)

monitorowanie systemu kontroli wyrobów w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.;

”

.

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

po pkt 9 dodaje się pkt 9a-9c w brzmieniu

„

9a)

producent - osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, która projektuje i wytwarza przyrząd pomiarowy, albo dla której

ten przyrząd zaprojektowano lub wytworzono w celu wprowadzenia go do obrotu lub użytkowania

pod własną nazwą lub znakiem;

9b)

importer - osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony

umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, która wprowadza do obrotu lub użytkowania

przyrządy pomiarowe pochodzące z krajów trzecich;

9c)

upoważniony przedstawiciel - osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, upoważnioną przez producenta

na piśmie do działania w jego imieniu;

”

,

b)

pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

wprowadzenie do obrotu - przekazanie przyrządu pomiarowego po raz pierwszy sprzedawcy

bądź użytkownikowi przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera;

”

;

2)

w art. 8

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu lub do użytkowania po dokonaniu oceny zgodności

z zasadniczymi wymaganiami, zwanej dalej „oceną zgodności”, na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm., które są stosowane w dziedzinach, o których mowa w ust. 1, i zostały określone w

przepisach wydanych na podstawie ust. 6, podlegają w użytkowaniu prawnej kontroli

metrologicznej.

”

,

b)

uchyla się ust. 4,

c)

w ust. 5 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

wyłącznie legalizację ponowną, w przypadku przyrządów pomiarowych, o których mowa

w ust. 2a.

”

;

3)

w art. 8k

a)

dotychczasowe brzmienie oznacza się jako ust. 1,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Przyrząd pomiarowy powinien być zgłoszony do legalizacji ponownej

1)

przed upływem okresu ważności legalizacji pierwotnej, jednostkowej albo poprzedniej

legalizacji ponownej, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 9 pkt 4;

2)

przed upływem, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 9 pkt 4, terminu

od dokonania oceny zgodności;

3)

po zainstalowaniu w miejscu użytkowania, przed upływem okresu ważności legalizacji

pierwotnej, jeżeli sprawdzenie zgodności z wymaganiami jest wykonywane przed lub po

jego zainstalowaniu w tym miejscu;

4)

w przypadku zmiany miejsca instalacji lub użytkowania, w którym była dokonana ocena

zgodności albo legalizacja;

5)

w przypadku uszkodzenia albo zniszczenia cech legalizacji lub cech zabezpieczających

naniesionych podczas legalizacji;

6)

w przypadku uszkodzenia albo zniszczenia oznaczeń lub cech zabezpieczających naniesionych

podczas dokonywania oceny zgodności;

7)

po jego naprawie.

3.

Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, liczy się od pierwszego dnia grudnia roku, którego

oznaczenie zostało naniesione na przyrządzie podczas dokonywania oceny zgodności.

”

;

4)

w art. 8m po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Podczas legalizacji ponownej przyrządu pomiarowego, wprowadzonego do obrotu lub do

użytkowania w wyniku dokonania oceny zgodności, organ administracji miar albo podmiot

upoważniony przeprowadza sprawdzenie tego przyrządu pod względem zgodności z wymaganiami

obowiązującymi w roku, w którym dokonano oceny zgodności, określonymi w przepisach

wydanych na podstawie art. 9a.

”

;

5)

w art. 9 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

okresy ważności legalizacji określonych rodzajów przyrządów pomiarowych oraz terminy,

w których przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu lub użytkowania po dokonaniu oceny

zgodności powinny być zgłaszane do legalizacji ponownej, uwzględniając warunki użytkowania

tych przyrządów i przewidywane obszary ich zastosowań,

”

.

W ustawie z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1671, z późn. zm. w art. 19d ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ilekroć w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności jest mowa o zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć także wymagania,

o których mowa w art. 19a.

”

.

Oceny zgodności wyrobu ze szczegółowymi wymaganiami dokonuje producent lub importer,

w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 1 lub w odrębnych

ustawach.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, który poddał wyrób lub proces jego

wytwarzania ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami i potwierdził ich zgodność,

wystawia deklarację zgodności, jeżeli zastosowana procedura oceny zgodności to przewiduje,

i umieszcza oznakowanie zgodności zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych

na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odrębnych ustawach.

2.

W przypadku gdy deklarację zgodności sporządzono w innym języku niż język polski,

a z przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub z odrębnych ustaw wynika obowiązek

dołączenia jej do wyrobu, producent lub jego upoważniony przedstawiciel albo importer

powinien deklarację tę przetłumaczyć na język polski, o ile wyrób jest przeznaczony

do używania lub dystrybucji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany przekazać niezwłocznie

ministrowi właściwemu ze względu na przedmiot oceny zgodności i Komisji Europejskiej

kopię deklaracji zgodności, o ile obowiązek ten wynika z przepisów wydanych na podstawie

art. 9 ust. 1.

4.

Zabrania się umieszczania na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań, lub

do którego nie zastosowano właściwej procedury oceny zgodności określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 lub w odrębnych ustawach, oznakowania zgodności

lub znaków podobnych mogących wprowadzać w błąd użytkownika, konsumenta lub dystrybutora

tego wyrobu.

5.

Zabrania się wprowadzania do obrotu lub oddawania do użytku wyrobu nieposiadającego

oznakowania zgodności, jeżeli wyrób ten podlega takiemu oznakowaniu.

W ustawie z dnia 31 marca 2004 r. o przewozie koleją towarów niebezpiecznych

(Dz. U. Nr 97, poz. 962 oraz z 2005 r. Nr 141, poz. 1184) w art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ilekroć w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności jest mowa o zasadniczych wymaganiach - należy przez to rozumieć także wymagania,

o których mowa w art. 11.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 152 otrzymuje brzmienie

„

Art. 152.

Do wymagań dla aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń

radiowych w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 153 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Urządzenia radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe wprowadzane do obrotu lub

oddawane do użytku powinny spełniać wymagania w zakresie

1)

ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkownika,

2)

efektywnego wykorzystania zasobów częstotliwości lub zasobów orbitalnych w przypadku

urządzeń radiowych,

3)

kompatybilności elektromagnetycznej w zakresie wynikającym z ich przeznaczenia

- zwane dalej „zasadniczymi wymaganiami”.

2.

Minister właściwy do spraw łączności może, zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej,

w drodze rozporządzeń, ustalić dodatkowe wymagania w zakresie

1)

zapewniania ochrony tajemnicy telekomunikacji,

2)

zabezpieczenia przed nieuprawnionym używaniem urządzeń,

3)

umożliwienia dostępu do urządzeń lub sieci służbom ustawowo powołanym do niesienia

pomocy,

4)

przystosowania urządzeń do używania przez osoby niepełnosprawne,

5)

zdolności urządzeń do współpracy z innymi urządzeniami telekomunikacyjnymi używanymi

w sieci telekomunikacyjnej lub do niej dołączonymi, w szczególności niepowodowania

uszkodzeń sieci telekomunikacyjnej lub zakłócania jej funkcjonowania

- które powinny być spełniane przez urządzenia niezależnie od zasadniczych wymagań,

oraz określić termin, do którego mogą być używane urządzenia wprowadzone do obrotu

lub oddane do użytku niespełniające wymagań ustalonych w rozporządzeniu, mając na

uwadze prawidłowość funkcjonowania sieci telekomunikacyjnych i kierując się przepisami

międzynarodowymi.

”

;

3)

w art. 154 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Urządzenia radiowe, wobec których państwa członkowskie stosują ograniczenia w zakresie

wprowadzania ich do obrotu lub oddawania do użytku ze względu na pracę urządzenia

w zakresie częstotliwości, których wykorzystanie nie zostało zharmonizowane na terytorium

tych państw, stanowią urządzenia klasy 2 i przed wprowadzeniem do obrotu lub oddaniem

do użytku powinny być oznakowane znakiem ostrzegawczym przez producenta lub jego upoważnionego

przedstawiciela.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się także do urządzeń radiowych, wobec których państwa członkowskie

stosują ograniczenia w zakresie wprowadzania ich do obrotu lub oddawania do użytku

ze względu na

1)

efektywność wykorzystania zakresów częstotliwości;

2)

eliminowanie szkodliwych zaburzeń elektromagnetycznych;

3)

ochronę zdrowia publicznego.

3.

Telekomunikacyjne urządzenia końcowe i urządzenia radiowe, wobec których państwa członkowskie

nie stosują ograniczeń w zakresie wprowadzania ich do obrotu lub oddawania do użytku,

stanowią urządzenia klasy 1.

”

;

4)

w art. 155 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podmiot wprowadzający do obrotu lub oddający do użytku aparaturę podlegającą obowiązkowej

ocenie zgodności jest obowiązany udzielić Prezesowi UKE, na każde jego żądanie, wyjaśnień

dotyczących aparatury podlegającej obowiązkowej ocenie zgodności, jej przeznaczenia

oraz właściwości technicznych i eksploatacyjnych, a także wskazać zakres jej zastosowania,

z zastrzeżeniem ust. 2.

”

;

5)

art. 156 otrzymuje brzmienie

„

Art. 156.

Dopuszcza się eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń telekomunikacyjnych

podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami bez deklaracji

zgodności i oznakowania znakiem zgodności w celu ich prezentacji, pod warunkiem uwidocznienia

informacji, że wystawione urządzenie nie może być wprowadzone do obrotu lub oddane

do użytku do czasu przeprowadzenia oceny zgodności urządzenia z zasadniczymi wymaganiami.

”

;

6)

w art. 157 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do przyrządów pomiarowych podlegających ocenie

zgodności zgodnie z ustawą, o której mowa w art. 152.

”

;

7)

w art. 158 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel wprowadzający do obrotu lub oddający

do użytku wyroby, o których mowa w art. 152, jest obowiązany udostępniać, do celów

kontrolnych, dokumentację związaną z oceną zgodności aparatury, w tym telekomunikacyjnych

urządzeń końcowych i urządzeń radiowych, przez okres co najmniej 10 lat od daty wyprodukowania

ostatniego egzemplarza aparatury.

”

;

8)

w art. 199 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes UKE jest uprawniony do kontroli znajdującej się w obrocie lub oddanej do użytku

aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń radiowych.

”

;

9)

w art. 200 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) nieodpłatnego pobierania próbek

wprowadzonej do obrotu lub oddanej do użytku aparatury, w tym telekomunikacyjnych

urządzeń końcowych i urządzeń radiowych, w celu przeprowadzenia badań w zakresie spełniania

przez tę aparaturę zasadniczych wymagań;”;

10)

w art. 209 w ust. 1

a)

pkt 11 otrzymuje brzmienie

„

11)

wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku urządzenie radiowe bez wymaganego oznakowania

znakiem ostrzegawczym,

”

,

b)

pkt 23 otrzymuje brzmienie

„

23)

wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku urządzenia telekomunikacyjne bez przekazania

Prezesowi UKE informacji w terminie i zakresie, o których mowa w art. 155 ust. 2,

”

.

1.

Decyzje zatwierdzenia typu dotyczące przyrządów pomiarowych podlegających od dnia

7 stycznia 2007 r. ocenie zgodności wydane przed tym dniem na podstawie ustawy, o

której mowa w art. 6, uznaje się za ważne do dnia upływu okresów ich ważności.

2.

Przyrządy pomiarowe wprowadzone do obrotu lub użytkowania na podstawie decyzji, o

których mowa w ust. 1, podlegają legalizacji pierwotnej i legalizacji ponownej, na

zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 6, przy czym mogą być one zgłaszane

do legalizacji pierwotnej do dnia upływu okresów ważności tych decyzji i powinny spełniać

wymagania obowiązujące przed dniem 7 stycznia 2007 r.

1.

Wagi nieautomatyczne wprowadzone do obrotu od dnia 1 maja 2004 r., na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 1, podlegają w użytkowaniu legalizacji ponownej na zasadach określonych

w ustawie, o której mowa w art. 6, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2.

Wagi wprowadzone do obrotu od dnia 1 maja 2004 r. do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, powinny być zgłoszone do legalizacji ponownej po raz pierwszy przed dniem

1)

31 grudnia 2007 r. - gdy zostały wprowadzone do obrotu od dnia 1 maja 2004 r. do dnia

31 grudnia 2004 r.;

2)

31 grudnia 2008 r. - gdy zostały wprowadzone do obrotu od dnia 1 stycznia 2005 r.

do dnia 31 grudnia 2005 r.;

3)

31 grudnia 2009 r. - gdy zostały wprowadzone do obrotu od dnia 1 stycznia 2006 r.

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3.

Legalizacja ponowna wag, o których mowa w ust. 2, jest przeprowadzana pod względem

zgodności z wymaganiami dla wag nieautomatycznych określonymi na podstawie ustawy,

o której mowa w art. 6, obowiązującymi w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Domniemywa się, że wyrób, na którym umieszczono oznakowanie zgodności lub dla którego

sporządzono dokumentację potwierdzającą spełnienie zasadniczych wymagań, jest zgodny

z wymaganiami określonymi w obowiązujących przepisach.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie

1)

art. 43a ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1,

2)

art. 8 ust. 6 i art. 9a ustawy, o której mowa w art. 6,

3)

art. 9 ustawy, o której mowa w art. 6, w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 lipca 2004 r.

- zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak

niż do dnia 31 grudnia 2007 r.

1.

Domniemywa się, że wyrób spełnia określone zasadnicze wymagania, jeżeli jest zgodny

z odpowiednimi postanowieniami norm zharmonizowanych lub specyfikacji zharmonizowanych.

2.

W przypadku gdy producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wykaże zgodności

wyrobu z odpowiednimi postanowieniami norm zharmonizowanych lub specyfikacji zharmonizowanych,

jest obowiązany wykazać zgodność wyrobu z zasadniczymi wymaganiami na podstawie innych

dowodów.

3.

Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego ogłasza dwa razy w roku, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, numery i tytuły

norm zharmonizowanych wraz z tytułami aktów prawnych wdrażających dyrektywy nowego

podejścia i danymi dotyczącymi miejsca ich publikacji, a także informacje o ogłoszonych

przez Komisję Europejską okresach przejściowych stosowania domniemania zgodności i

ostrzeżeniach dotyczących ograniczenia domniemania zgodności, według stanu na dzień

30 czerwca i dzień 31 grudnia każdego roku.

4.

Prezes Głównego Urzędu Miar ogłasza raz na 12 miesięcy, w drodze obwieszczenia, w

Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, numery i tytuły ustanowionych

w danym roku dokumentów normatywnych Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej

(OIML) wraz ze wskazaniem tych postanowień, których spełnienie pozwala na domniemanie

zgodności wyrobu z zasadniczymi wymaganiami, a także tytuły aktów prawnych wdrażających

dyrektywy nowego podejścia dotyczące przyrządów pomiarowych wraz z danymi dotyczącymi

miejsca ich publikacji.

Do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem art. 14.

1.

Producent lub jego upoważniony przedstawiciel jest obowiązany przechowywać dokumentację

dotyczącą wyrobów oraz wyników dokonanej oceny zgodności wyrobów z zasadniczymi wymaganiami

przez okres 10 lat od daty wyprodukowania ostatniego wyrobu, którego dokumentacja

ta dotyczy, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej.

2.

Jeżeli producent ma siedzibę poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej

i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy

o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowił upoważnionego przedstawiciela,

do przechowywania kopii dokumentacji dotyczącej wyrobu i przeprowadzonej oceny zgodności

przez okres, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest importer.

Niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania o zatwierdzenie

typu przyrządów pomiarowych podlegających ocenie zgodności, wszczęte na podstawie

ustawy, o której mowa w art. 6, podlegają umorzeniu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 7 stycznia 2007 r.

1.

System kontroli wyrobów tworzą Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany

dalej „Prezesem UOKiK”, i organy wymienione w ust. 2 i 3, zwane dalej „organami wyspecjalizowanymi”.

2.

Kontrolę spełniania przez wyroby zasadniczych lub innych wymagań prowadzą

1)

wojewódzcy inspektorzy Inspekcji Handlowej;

2)

inspektorzy pracy;

3)

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

4)

organy Inspekcji Ochrony Środowiska;

5)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;

6)

organy nadzoru budowlanego;

7)

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;

8)

dyrektorzy urzędów morskich;

9)

Główny Inspektor Transportu Drogowego.

3.

Postępowania w zakresie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych

z zasadniczymi lub innymi wymaganiami prowadzą

1)

Główny Inspektor Inspekcji Handlowej;

2)

okręgowi inspektorzy pracy;

3)

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

4)

wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska;

5)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego;

6)

organy nadzoru budowlanego;

7)

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego;

8)

dyrektorzy urzędów morskich;

9)

Główny Inspektor Transportu Drogowego.

Producenci, importerzy i dystrybutorzy wyrobów podlegających ocenie zgodności, o której

mowa w art. 6 ust. 1, a także upoważnieni przedstawiciele oraz notyfikowane jednostki

certyfikujące i kontrolujące oraz notyfikowane laboratoria, są obowiązani współdziałać,

z należytą starannością, z organami wyspecjalizowanymi, w zakresie niezbędnym do ustalenia,

czy wyrób spełnia zasadnicze lub inne wymagania.

1.

W przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną

zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych

dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany

może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium

w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania.

2.

W celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany

może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych

z oceną zgodności.

1.

W przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził,

stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, może, w drodze decyzji,

zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi

na okres nie dłuższy niż 2 miesiące.

2.

W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu lub oddania do

użytku wyrobu niezgodnego z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, organ wyspecjalizowany

prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji, przedłużyć okres obowiązywania zakazu,

o którym mowa w ust. 1, do czasu zakończenia postępowania.

3.

W przypadku gdy organ wyspecjalizowany prowadzący postępowanie stwierdzi, że wyrób

spełnia zasadnicze lub inne wymagania, uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1.

Organ wyspecjalizowany, który przeprowadził kontrolę, przekazuje Prezesowi UOKiK informacje

dotyczące ustaleń kontroli, w szczególności informację, czy wyrób spełnia zasadnicze

lub inne wymagania, a w przypadku stwierdzenia niezgodności z zasadniczymi lub innymi

wymaganiami - informację, czy mogą być one usunięte.

W przypadku gdy przepisy szczególne dopuszczają możliwość, przed wprowadzeniem do

obrotu lub oddaniem do użytku, prezentowania na targach, wystawach i pokazach oraz

w innych miejscach wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, organy

wyspecjalizowane mogą przeprowadzać kontrolę przestrzegania sposobu ich prezentowania,

określonego przez te przepisy.

1.

Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyznaczyć stronie postępowania

termin na usunięcie niezgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami albo

wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku.

2.

Organ prowadzący postępowanie może przeprowadzić albo zlecić organowi, o którym mowa

w art. 38 ust. 2, przeprowadzenie kontroli mającej na celu ustalenie, czy niespełnienie

przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań zostało faktycznie usunięte albo wyrób

został wycofany z obrotu lub z użytku. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz art. 40a-40l

stosuje się odpowiednio.

1.

Do terminu określonego w art. 41 ust. 2 nie wlicza się okresów, o których mowa w art.

41b.

2.

Organ prowadzący postępowanie wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli

1)

stwierdzi, że wyrób spełnia zasadnicze lub inne wymagania;

2)

niezgodność wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami została usunięta albo wyrób

został wycofany z obrotu lub z użytku;

3)

postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

3.

Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych

wymagań, a strona postępowania nie podjęła działań, o których mowa w art. 41b ust.

1, organ prowadzący postępowanie może, w drodze decyzji

1)

nakazać wycofanie wyrobu z obrotu lub z użytku;

2)

zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi;

3)

ograniczyć dalsze przekazywanie wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi;

4)

nakazać stronie postępowania powiadomienie konsumentów lub użytkowników wyrobu o stwierdzonych

niezgodnościach z zasadniczymi lub innymi wymaganiami, określając termin i sposób

powiadomienia.

4.

W decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 1, organ prowadzący postępowanie może także

nakazać odkupienie wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają. Przepisy

o rękojmi za wady stosuje się odpowiednio.

5.

W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub

innych wymagań, organ prowadzący postępowanie może nakazać zniszczenie wyrobu na koszt

strony postępowania, jeżeli w inny sposób nie można usunąć zagrożeń powodowanych przez

wyrób.

6.

Środki, o których mowa w ust. 3-5, stosuje się w zależności od rodzaju stwierdzonych

niezgodności wyrobu z zasadniczymi lub innymi wymaganiami oraz stopnia zagrożenia

powodowanego przez wyrób, mając na celu wyłącznie odwrócenie grożącego niebezpieczeństwa

lub usunięcie już istniejącego oraz zapewnienie bezpieczeństwa, zdrowia i życia konsumentów

lub użytkowników wyrobu.

7.

Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 3, dotyczy dystrybutora, środki, o których mowa

w ust. 3-5, są stosowane wyłącznie wobec wyrobów przez niego dostarczonych lub udostępnionych.

8.

Środki, o których mowa w ust. 3-5, mogą zostać wprowadzone na czas określony lub nieokreślony.

9.

Jeżeli wymaga tego interes konsumentów lub użytkowników wyrobu, organ prowadzący postępowanie

nadaje decyzji, o której mowa w ust. 3, rygor natychmiastowej wykonalności.

10.

W celu stwierdzenia, czy decyzja, o której mowa w ust. 3, została wykonana, organ

prowadzący postępowanie może przeprowadzić kontrolę. Przepisy art. 40 ust. 2 i 3 oraz

art. 40a-40I stosuje się odpowiednio.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania w sprawie wprowadzonych

do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi lub innymi wymaganiami

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Zasady postępowania organów celnych w przypadku stwierdzenia podczas kontroli celnej

wyrobów, które mają być dopuszczone do obrotu, istnienia uzasadnionych okoliczności

wskazujących, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, określają przepisy

odrębne.

2.

Opinie w sprawie spełniania przez wyrób zasadniczych lub innych wymagań na wniosek

organów celnych wydają organy wyspecjalizowane.

3.

O działaniach podjętych w odniesieniu do zatrzymanych wyrobów organy celne informują

Prezesa UOKiK.

4.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb postępowania organów celnych przy zatrzymywaniu wyrobów,

2)

tryb wydawania i postępowania z opinią wydaną przez organ wyspecjalizowany,

3)

szczegółowy sposób umieszczania przez organy celne adnotacji na dokumentach towarzyszących

wyrobom zatrzymanym przez organy celne

- mając na uwadze konieczność zapobiegania przywozowi na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej wyrobów, które nie spełniają zasadniczych lub innych wymagań.

Kto wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaganiami,

podlega grzywnie.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie spełnia zasadniczych wymagań

albo dla którego producent lub jego upoważniony przedstawiciel nie wystawił deklaracji

zgodności, podlega grzywnie.

Kto umieszcza na wyrobie znak podobny do oznakowania zgodności, mogący wprowadzić

w błąd użytkownika, konsumenta lub dystrybutora tego wyrobu,

podlega grzywnie.

Kto wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyrób podlegający oznakowaniu zgodności

a nieposiadający takiego oznakowania,

podlega grzywnie.

Kto umieszcza oznakowanie zgodności na wyrobie, który nie podlega temu oznakowaniu

lub wprowadza do obrotu taki wyrób,

podlega grzywnie.

Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest organem wyspecjalizowanym w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm. w zakresie wyrobów przeznaczonych do stosowania w zakładach górniczych.

Do wymagań dla aparatury, w tym telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i urządzeń

radiowych w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087, z późn. zm..

Dopuszcza się eksponowanie na targach, wystawach i pokazach urządzeń telekomunikacyjnych

podlegających obowiązkowej ocenie zgodności z zasadniczymi wymaganiami bez deklaracji

zgodności i oznakowania znakiem zgodności w celu ich prezentacji, pod warunkiem uwidocznienia

informacji, że wystawione urządzenie nie może być wprowadzone do obrotu lub oddane

do użytku do czasu przeprowadzenia oceny zgodności urządzenia z zasadniczymi wymaganiami.