Ustawa z dnia 8 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 152

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Domy pomocy społecznej, które nie osiągają obowiązującego standardu, są obowiązane

do opracowania i realizacji programu naprawczego do końca 2010 r.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zachowują moc zezwolenia na prowadzenie domu pomocy społecznej wydane przed dniem

wejścia w życie ustawy.

”

,

c)

dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu

„

4.

Zezwolenia warunkowe na prowadzenie domu pomocy społecznej zachowują moc nie dłużej

niż do dnia 31 grudnia 2010 r.

5.

Od dnia 1 stycznia 2009 r. organ gminy nie może kierować osób do domu pomocy społecznej

prowadzonego na podstawie zezwolenia warunkowego.

6.

Opłata za pobyt w domu pomocy społecznej prowadzonym na podstawie zezwolenia warunkowego

po dniu 31 grudnia 2007 r. nie może ulec podwyższeniu, aż do miesiąca, w którym zostanie

wydane zezwolenie na prowadzenie domu pomocy społecznej.

”

;

2)

w art. 154

a)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Placówki opiekuńczo-wychowawcze, które nie osiągają wymaganego standardu, są obowiązane

do opracowania programu naprawczego do końca 2007 r.

”

,

b)

po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu

„

7a.

Placówki opiekuńczo-wychowawcze, które nie osiągają wymaganego standardu, są obowiązane

do realizacji programu naprawczego do dnia 31 grudnia 2010 r.

”

.

Podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, placówki

zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom

w podeszłym wieku, które nie spełniają standardów określonych w art. 68 ust. 4 oraz

ust. 5 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, są obowiązane dostosować do tych wymagań

placówki do dnia 31 grudnia 2010 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2006 r.