Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 lutego 2006 r. w sprawie wymagań dla audytorów uprawnionych do weryfikacji rocznych raportów

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wymagania dla audytorów uprawnionych do weryfikacji rocznych raportów;

2) sposób i tryb uznawania uprawnieƒ do weryfikacji

rocznych raportów nadawanych w innych ni˝

Rzeczpospolita Polska paƒstwach cz∏onkowskich

Unii Europejskiej.

§ 2. 1. Audytor ubiegajàcy si´ o akredytacj´, z zastrze˝eniem ust. 2, powinien posiadaç

1) struktur´ organizacyjnà oraz stosowaç procedury,

które zapewniajà niezale˝noÊç i bezstronnoÊç;

2) system zarzàdzania, który zapewni spójne przeprowadzanie weryfikacji rocznych raportów zgodnie

ze sposobem weryfikacji rocznych raportów okreÊlonym w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska

z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu monitorowania wielkoÊci emisji substancji obj´tych

wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami

do emisji (Dz. U. Nr 16, poz. 124);

3) procedury zapewniajàce poufnoÊç danych poddawanych weryfikacji w rocznych raportach;

4) procedur´ szkolenia oraz rekrutacji wykwalifikowanych pracowników;

5) procedury rozpatrywania odwo∏aƒ, reklamacji

i skarg w sposób niezale˝ny;

6) procedury zapewniajàce okresowà aktualizacj´ posiadanej wiedzy odnoÊnie do weryfikacji z uwzgl´dnieniem najlepszych praktyk stosowanych w tym

zakresie;

7) system kontroli wewn´trznej zapewniajàcy regularne audyty i nadzór nad pracownikami, w tym

podwykonawcami, wraz z obserwacjà czynnoÊci

weryfikacyjnych w siedzibie klienta.

———————

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdo-

wej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika

2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska (Dz. U. Nr 220, poz. 1899).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady

nr 2003/87/WE z dnia 13 paêdziernika 2003 r. w sprawie

systemu handlu przydzia∏ami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniajàcej dyrektyw´ 96/61/WE

(Dz. Urz. UE L 257 z 25.10.2003 r.) dotyczàce wymagaƒ, jakie powinny spe∏niaç osoby przeprowadzajàce weryfikacj´ rocznych raportów.

2. Audytor b´dàcy osobà fizycznà ubiegajàcy si´

o akredytacj´ do prowadzenia weryfikacji rocznych raportów dotyczàcych sektorów przemys∏u, wymienionych w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska z dnia

30 wrzeÊnia 2005 r. w sprawie rodzajów instalacji obj´tych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji na lata 2005—2007 (Dz. U. Nr 199,

poz. 1646), powinien wykazaç si´

1) stosowaniem procedur, które zapewniajà mu niezale˝noÊç i bezstronnoÊç,

2) znajomoÊcià sposobu weryfikacji rocznych raportów okreÊlonego w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu monitorowania wielkoÊci emisji substancji

obj´tych wspólnotowym systemem handlu

uprawnieniami do emisji,

3) znajomoÊcià procedur rozpatrywania odwo∏aƒ, reklamacji i skarg,

4) stosowaniem procedur gwarantujàcych utrzymywanie swoich kompetencji, poprzez okresowà aktualizacj´ posiadanej wiedzy odnoÊnie do weryfikacji z uwzgl´dnieniem najlepszych praktyk stosowanych w tym zakresie,

oraz z∏o˝yç oÊwiadczenie zapewniajàce zachowanie

poufnoÊci danych poddawanych weryfikacji.

3. Wymagania w zakresie niezale˝noÊci i bezstronnoÊci, o których mowa w ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1,

sà okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 3. 1. Audytor nieb´dàcy osobà fizycznà powinien

wykazaç, i˝ dysponuje liczbà pracowników zapewniajàcà efektywne przeprowadzenie weryfikacji, posiadajàcych kwalifikacje, o których mowa w § 5, doÊwiadczenie zawodowe, o którym mowa w § 6, wiedz´ niezb´dnà do przeprowadzenia weryfikacji rocznych raportów oraz majàcych ukoƒczone szkolenia, o których

mowa w ust. 3, trwajàce nie krócej ni˝ osiem godzin.

2. Zakres wiedzy, jakà powinni posiadaç pracownicy audytora, okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

3. Zakres wymaganych szkoleƒ okreÊla za∏àcznik

nr 3 do rozporzàdzenia.

4. Potwierdzenie spe∏nienia wymagaƒ, o których

mowa w ust. 1, nast´puje na podstawie przedk∏adanych przez audytora nast´pujàcych dokumentów

1) potwierdzajàcych posiadanie przez pracowników

odpowiedniego doÊwiadczenia zawodowego oraz

wykszta∏cenia;

2) akt osobowych pracowników Êwiadczàcych o posiadaniu kwalifikacji niezb´dnych do prowadzenia

weryfikacji rocznych raportów dotyczàcych sekto-

rów przemys∏u, wymienionych w rozporzàdzeniu

Ministra Ârodowiska z dnia 30 wrzeÊnia 2005 r.

w sprawie rodzajów instalacji obj´tych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji na lata 2005—2007;

3) potwierdzajàcych ukoƒczenie przez pracowników

szkoleƒ.

§ 4. Audytor b´dàcy osobà fizycznà powinien wykazaç, za pomocà dokumentacji, i˝ posiada kwalifikacje, o których mowa w § 5, doÊwiadczenie zawodowe,

o którym mowa w § 6, wymaganà wiedz´ w zakresie

okreÊlonym w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia,

umiej´tnoÊci wymagane do weryfikacji rocznych raportów dotyczàcych sektorów przemys∏u, wymienionych w rozporzàdzeniu Ministra Ârodowiska z dnia

30 wrzeÊnia 2005 r. w sprawie rodzajów instalacji obj´tych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji na lata 2005—2007, oraz odby∏ szkolenia w zakresie okreÊlonym w za∏àczniku nr 3 do

rozporzàdzenia, trwajàce nie krócej ni˝ osiem godzin.

§ 5. 1. Audytor b´dàcy osobà fizycznà oraz pracownicy audytora, o którym mowa w § 3, powinni posiadaç dyplom ukoƒczenia studiów pierwszego stopnia, w szczególnoÊci w zakresie technicznym, ekonomicznym lub przyrodniczym.

2. Audytorzy nieposiadajàcy wykszta∏cenia, o którym mowa w ust. 1, mogà ubiegaç si´ o akredytacj´,

jeÊli wyka˝à si´ przynajmniej dziesi´cioletnim doÊwiadczeniem zawodowym, o którym mowa w § 6.

§ 6. Poza kwalifikacjami okreÊlonymi w § 5 audytor

b´dàcy osobà fizycznà oraz pracownicy audytora,

o którym mowa w § 3, do których obowiàzków nale˝y

przeprowadzanie weryfikacji, powinni

1) posiadaç czteroletnie doÊwiadczenie zwiàzane z

a) projektowaniem instalacji

i ekologicznych lub

technologicznych

b) nadzorem i kontrolà procesów i urzàdzeƒ technologicznych z uwzgl´dnieniem wymogów

ochrony Êrodowiska, lub

Poz. 176

c) badaniem systemów ekozarzàdzania oraz weryfikacjà danych i raportów dotyczàcych Êrodowiska, lub

d) zarzàdzaniem oraz bilansowaniem emisji;

2) uczestniczyç w przynajmniej 20 dniach audytu weryfikacyjnego dotyczàcego weryfikacji emisji gazów cieplarnianych, pe∏niàc rol´ audytora;

3) udokumentowaç ukoƒczenie szkolenia obejmujàcego w swoim programie zagadnienia zarzàdzania

i bilansowania emisji.

§ 7. 1. Uznawanie uprawnieƒ do weryfikacji rocznych raportów uzyskanych w innym ni˝ Rzeczpospolita Polska paƒstwie cz∏onkowskim Unii Europejskiej

nast´puje na wniosek ubiegajàcego si´ o akredytacj´.

2. Do wniosku nale˝y do∏àczyç

1) kopi´ dokumentu poÊwiadczajàcego uzyskanie

uprawnieƒ do weryfikacji rocznych raportów

w jednym z paƒstw cz∏onkowskich Unii Europejskiej;

2) dokumenty poÊwiadczajàce wczeÊniejsze prowadzenie dzia∏alnoÊci na rynku polskim, w zakresie,

o którym mowa w § 6 pkt 1.

3. Pisemny wniosek i dokumenty, o których mowa

w ust. 2, muszà byç z∏o˝one w j´zyku polskim lub w innym j´zyku oficjalnym Unii Europejskiej wraz z t∏umaczeniem przysi´g∏ym na j´zyk polski.

4. Uznanie uprawnieƒ nast´puje poprzez wydanie

przez Polskie Centrum Akredytacji Êwiadectwa upowa˝niajàcego do przeprowadzania weryfikacji rocznych raportów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 8. Audytorzy ubiegajàcy si´ o akredytacj´ obowiàzani sà stosowaç przepis § 6 pkt 2 od dnia

31 marca 2007 r.

§ 9. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.

Minister Ârodowiska: J. Szyszko

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska

z dnia 6 lutego 2006 r. (poz. 176)

Za∏àcznik nr 1

WYMAGANIA W ZAKRESIE NIEZALE˚NOÂCI I BEZSTRONNOÂCI

Audytor lub pracownicy audytora nieb´dàcego

osobà fizycznà powinni spe∏niaç nast´pujàce wymagania w zakresie bezstronnoÊci i niezale˝noÊci

sji (Dz. U. Nr 16, poz. 124) lub wsparcie danej

organizacji przy sporzàdzaniu raportów z emisji,

1. Nieutrzymywanie relacji pomi´dzy audytorem

uprawnionym do weryfikacji rocznych raportów

a podmiotem Êwiadczàcym us∏ugi doradcze lub

wsparcia technicznego oparte na wspólnej w∏asnoÊci, zarzàdzie, kierownictwie lub pracownikach, wspólnie u˝ytkowanych zasobach, Êrodkach

finansowych, umowach lub prowadzonej sprzeda˝y oraz p∏atnoÊci prowizji od sprzeda˝y lub innej

metodzie motywacyjnej zwiàzanej ze zdobywaniem nowych klientów.

— pomocy technicznej majàcej na celu opracowanie lub utrzymanie, na jakimkolwiek etapie, systemu wdro˝onego dla celów monitorowania

emisji.

2. Nieoferowanie jakiemukolwiek klientowi jednoczeÊnie us∏ug weryfikacji oraz Êwiadczenie

— us∏ug doradczych majàcych na celu opracowanie metodyki monitorowania spe∏niajàcej wymogi decyzji Komisji 2004/156/WE1) oraz rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu monitorowania

wielkoÊci emisji substancji obj´tych wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emi———————

1) Decyzja Komisji z dnia 29 stycznia 2004 r. okreÊlajàca wy-

tyczne dotyczàce monitorowania i sprawozdawczoÊci

w zakresie emisji gazu cieplarnianego w myÊl dyrektywy

2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE

L 59 z 26.2.2004, str. 74 i n.).

Przyjmuje si´ minimalny okres dwóch lat nast´pujàcy po zakoƒczeniu Êwiadczenia us∏ug doradczych lub wszelkiego wsparcia technicznego za

wystarczajàcy dla zredukowania zagro˝enia dla zachowania bezstronnoÊci do poziomu mo˝liwego

do zaakceptowania.

3. Niezatrudnianie pracowników, którzy Êwiadczyli

us∏ugi doradcze lub jakiekolwiek wsparcie techniczne, ∏àcznie z osobami pe∏niàcymi funkcje kierownicze, w celu uczestniczenia w procesie weryfikacji, jeÊli by∏ on zaanga˝owany w realizacj´ powy˝szych us∏ug na rzecz danej organizacji w ciàgu

ostatnich dwóch lat.

4. Zapewnienie, ˝e dzia∏ania prowadzone przez inne

podmioty nie majà wp∏ywu na zachowanie poufnoÊci, obiektywnoÊci oraz bezstronnoÊci prowadzonej weryfikacji. Unikanie sytuacji, które prowadzi∏yby do powstania konfliktu interesów wynikajàcych z dzia∏aƒ prowadzonych przez inne podmioty.

Za∏àcznik nr 2

WIEDZA NIEZB¢DNA DO PRZEPROWADZANIA WERYFIKACJI

Audytor lub pracownicy audytora nieb´dàcego

osobà fizycznà powinni posiadaç praktycznà wiedz´

w nast´pujàcym zakresie

1. Aktualnego krajowego prawodawstwa dotyczàcego wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz zwiàzanych z nim innych przepisów, w po∏àczeniu z dyrektywà 2003/87/WE1),

zw∏aszcza zaÊ artyku∏ów od 12 do 14 w∏àcznie oraz

za∏àcznika V, decyzji Komisji 2004/156/WE, zezwoleƒ udzielanych instalacjom oraz metodyki monitorowania, oraz tzw. dyrektywà ∏àczàcà — dyrektywa 2004/101/WE2).

2. Ró˝nic w interpretacji dokonanej przez odpowiednie w∏adze krajowe w zakresie zgodnoÊci z dyrek-

———————

1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2003/87/WE z dnia 13 paêdziernika 2003 r. w sprawie systemu handlu przy-

dzia∏ami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i zmieniajàca dyrektyw´ 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 275

z 25.10.2003, str. 32 i n.).

2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/101/WE z dnia 27 paêdziernika 2004 r. zmieniajàca dyrektyw´

2003/87/WE ustanawiajàcà system handlu przydzia∏ami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, z uwzgl´dnieniem

mechanizmów projektowych Protoko∏u z Kioto (Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004, str. 18 i n.)

tywà 2003/87/WE oraz tzw. dyrektywà ∏àczàcà —

dyrektywa 2004/101/WE.

3. Specyfiki dzia∏ania podsektora przemys∏u, w którym funkcjonuje instalacja, ∏àcznie z rodzajem

emisji gazów cieplarnianych, êród∏ami emisji oraz

jej oczekiwanym poziomem wynikajàcym z dzia∏ania instalacji, procesami, w wyniku których nast´puje emisja do atmosfery (∏àcznie z ryzykiem wystàpienia przypadkowej emisji lub spalaniem gazów procesowych), oraz technik zwiàzanych z monitorowaniem, pomiarem, kalibracjà oraz wyliczaniem emisji gazów cieplarnianych, tak˝e w proporcji do innych zanieczyszczeƒ.

4. Metod badania danych; wiedzy dotyczàcej oceny zarzàdzania danymi oraz systemów zapewniania i kontroli jakoÊci okreÊlonych w krajowych przepisach od-

Poz. 176

noÊnie do monitorowania w zwiàzku z decyzjà Komisji 2004/156/WE i rozporzàdzeniem Ministra Ârodowiska z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu

monitorowania wielkoÊci emisji substancji obj´tych

wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami

do emisji (Dz. U. Nr 16, poz. 124); czynnoÊci niezb´dnych do wykrycia b∏´dów w systemach raportowania gazów cieplarnianych oraz oceny wp∏ywu b∏´dów na raport o emisji z danej instalacji; zastosowania poziomów dok∏adnoÊci przy weryfikacji emisji

gazów cieplarnianych w ramach audytu danych oraz

informacji.

5. Procedur oceny zgodnoÊci oraz zwiàzanych z nimi

procedur raportowania dotyczàcych zezwolenia,

zwiàzanej z nim metodyki monitorowania oraz pozosta∏ych odnoÊnych wymogów.

Za∏àcznik nr 3

ZAKRES WYMAGANYCH SZKOLE¡

Wymagane szkolenia w zakresie nast´pujàcych zagadnieƒ i umiej´tnoÊci

Wspólnotowe i mi´dzynarodowe przepisy prawne

dotyczàce wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji

• znajomoÊç dyrektywy 2003/87/WE, tzw. dyrektywy

∏àczàcej — dyrektywy 2004/101/WE oraz decyzji

Komisji 2004/156/WE oraz wynikajàcych z nich wymogów;

• umiej´tnoÊç dokonania oceny zgodnoÊci z wymogami dyrektywy 2003/87/WE oraz decyzji Komisji

2004/156/WE;

• wiedza o zobowiàzaniach stron-paƒstw uprawnionych w ramach Protoko∏u z Kioto oraz zasadach

i mechanizmach niezb´dnych do jego dzia∏ania.

Krajowe przepisy prawne dotyczàce wspólnotowego

systemu handlu uprawnieniami do emisji

• znajomoÊç krajowych przepisów prawnych dotyczàcych wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz zwiàzanych z nim innych

przepisów, w szczególnoÊci dotyczàcych monitorowania emisji gazów cieplarnianych oraz pozosta∏ych substancji podlegajàcych krajowemu systemowi handlu uprawnieniami do emisji;

• umiej´tnoÊç dokonania oceny zgodnoÊci z wymogami krajowego prawodawstwa w powiàzaniu

z wymaganiami wynikajàcymi z dyrektywy

2003/87/WE oraz decyzji Komisji 2004/156/WE;

• wiedza z zakresu krajowych zobowiàzaƒ wynikajàcych z umów mi´dzynarodowych oraz szerszej roli handlu emisjami oraz zasad i mechanizmów niezb´dnych do jego dzia∏ania.

Badanie danych oraz informacji

• zasady monitorowania oraz raportowania, istotnoÊci, nieÊcis∏oÊci oraz niepewnoÊci; narz´dzia oraz

praktyki stosowane w rachunkowoÊci finansowej /

ekonomicznej; ocena Êrodowiska systemu komputerowego, rola zapewnienia i kontroli jakoÊci oraz

weryfikacja danych w sposób wyrywkowy oraz

metod sprawdzania danych pod wzgl´dem b∏´dów;

• techniki zwiàzane z monitorowaniem, pomiarem,

kalibracjà oraz wyliczaniem emisji gazów cieplarnianych, tak˝e w proporcji do innych zanieczyszczeƒ;

• umiej´tnoÊç opracowania oraz wdro˝enia planu

pobierania próbek w celu wykrycia b∏´dów w danych zawartych w raporcie oraz ustalenia, czy b∏´dy te majà istotny charakter.

Realizacja weryfikacji

• wiedza z zakresu procedur weryfikacji, ∏àcznie z procedurami raportowania, rolà odgrywanà przez audytora, oraz z zakresu odpowiedzialnoÊci podczas

przeprowadzania weryfikacji;

• wiedza z zakresu roli audytorów w systemie.

176

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 6 lutego 2006 r.

w sprawie wymagaƒ dla audytorów uprawnionych do weryfikacji rocznych raportów2)

Na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji

(Dz. U. Nr 281, poz. 2784) zarzàdza si´, co nast´puje