PL
Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz innych ustaw
Table of Provisions (24)
Statutory Text (24 Articles)
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 17
a)
pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa siedemdziesiąt pięć
tysięcy złotych, a w postępowaniu w sprawach gospodarczych sto tysięcy złotych, oprócz
spraw o alimenty, o naruszenie posiadania i o zniesienie wspólności majątkowej między
małżonkami oraz spraw o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem
prawnym,
”
,
b)
po pkt 4
„
4
o uchylenie, stwierdzenie nieważności albo o ustalenie nieistnienia uchwał organów
osób prawnych lub jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa
przyznaje zdolność prawną,
4
o zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji.
”
;
2)
art. 108
„
Art. 108
Jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku poniesienia kosztów sądowych
lub orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym
przedmiocie wydaje na posiedzeniu niejawnym sąd, przed którym sprawa toczyła się w
pierwszej instancji.
”
;
3)
art. 123 otrzymuje brzmienie
„
Art. 123.
§ 1.
Postanowienie o ustanowieniu, odmowie ustanowienia i cofnięciu ustanowienia adwokata
lub radcy prawnego oraz o skazaniu na grzywnę i nałożeniu na stronę obowiązku uiszczenia
ich wynagrodzenia sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
§ 2.
Postanowienie o ustanowieniu albo odmowie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego
może wydać także referendarz sądowy.
”
;
4)
po art. 130
„
Art. 130
W wypadkach, o których mowa w art. 130-130
”
;
5)
w art. 139 § 3 otrzymuje brzmienie
„
§ 3.
Pisma dla osób prawnych, organizacji, osób fizycznych podlegających wpisowi do rejestru
albo ewidencji na podstawie odrębnych przepisów - w razie niemożności doręczenia w
sposób przewidziany w artykułach poprzedzających z uwagi na nieujawnienie w rejestrze
albo w ewidencji zmiany adresu, a w przypadku osób fizycznych miejsca zamieszkania
i adresu - pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowe miejsce
zamieszkania i adres są sądowi znane.
”
;
6)
w art. 174
a)
w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
jeżeli postępowanie dotyczy masy upadłości i ogłoszono upadłość z możliwością zawarcia
układu, a strona pozbawiona została prawa zarządu masą upadłości, albo ogłoszono upadłość
obejmującą likwidację majątku powoda.
”
,
b)
dodaje się § 3 w brzmieniu
„
§ 3.
W wypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4, sąd zawiadamia syndyka albo zarządcę o trwającym
postępowaniu, wyznaczając mu odpowiedni termin do wstąpienia do tego postępowania.
Brak oświadczenia syndyka albo zarządcy w wyznaczonym terminie uznaje się za odmowę
wstąpienia do postępowania.
”
;
7)
w art. 180 w § 1 dodaje się pkt 5 w brzmieniu
„
5)
jeżeli postępowanie dotyczy masy upadłości i ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia
układu, a strona pozbawiona została prawa zarządu masą upadłości, albo ogłoszono upadłość
obejmującą likwidację majątku powoda - z chwilą złożenia przez syndyka lub zarządcę
oświadczenia w przedmiocie wstąpienia do postępowania. W razie odmowy wstąpienia przez
nich do postępowania, sprawa toczy się z udziałem upadłego.
”
;
8)
w art. 182 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy,
jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6, jeżeli wniosek o podjęcie
postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu.
Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony,
która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie roku od daty postanowienia
o zawieszeniu z tej przyczyny. Sąd także umorzy postępowanie w razie śmierci strony
po upływie lat pięciu od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny.
”
;
9)
po art. 182 dodaje się art. 182
„
Art. 182
§ 1.
Jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku pozwanego, a postępowanie
dotyczy masy upadłości, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie
może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przepisu art. 108 § 1 nie stosuje się.
§ 2.
W przypadku ponownego wytoczenia powództwa w terminie trzech miesięcy po prawomocnej
odmowie uznania wierzytelności, uchyleniu, prawomocnym zakończeniu albo umorzeniu
postępowania upadłościowego, zachowane zostają skutki, jakie ustawa wiąże z poprzednio
wytoczonym powództwem. Postępowanie dowodowe nie wymaga powtórzenia.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany postanowienia o ogłoszeniu
upadłości obejmującej likwidację majątku pozwanego na postanowienie o ogłoszeniu upadłości
z możliwością zawarcia układu.
”
;
10)
art. 202 otrzymuje brzmienie
„
Art. 202.
Niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę
tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór
co do istoty sprawy. Sąd nie bada z urzędu tej niewłaściwości również przed doręczeniem
pozwu. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, okoliczności, które uzasadniają
odrzucenie pozwu, jak również niewłaściwy tryb postępowania, brak należytego umocowania
pełnomocnika, brak zdolności procesowej pozwanego, brak w składzie jego organów lub
niedziałanie jego przedstawiciela ustawowego sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym
stanie sprawy.
”
;
11)
w art. 214 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 i 3 w brzmieniu
„
§ 2.
Sąd może skazać na grzywnę stronę, jeżeli powołała się w złej wierze na nieprawdziwe
okoliczności, które skutkowały odroczeniem rozprawy.
§ 3.
Jeżeli nieprawdziwe okoliczności, które skutkowały odroczeniem rozprawy, zostały powołane
w złej wierze przez pełnomocnika strony, sąd może go skazać na grzywnę.
”
;
12)
w art. 364 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu
„
§ 2.
Postanowienia w sprawie, o której mowa w § 1, może wydać także referendarz sądowy.
”
;
13)
w art. 394 w § 1
a)
po pkt 4
„
4
stwierdzenie prawomocności orzeczenia,
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę,
zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka oraz odmowa zwolnienia
świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia,
”
;
14)
w art. 398
„
§ 1.
Na orzeczenie referendarza sądowego, co do istoty sprawy, orzeczenie kończące postępowanie,
orzeczenia, o których mowa w art. 394 § 1 pkt 1, 2, 4
§ 2.
W razie wniesienia skargi orzeczenie referendarza sądowego traci moc, z wyjątkiem
orzeczenia co do nadania klauzuli wykonalności.
”
;
15)
art. 479
„
Art. 479
§ 1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami,
w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (sprawy gospodarcze).
Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez którąkolwiek ze stron stosunku
cywilnego po jego powstaniu nie wyłącza zastosowania przepisów niniejszego działu.
§ 2.
Sprawami gospodarczymi, w rozumieniu niniejszego działu, są także sprawy
1)
ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.,
2)
przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu
poprzedniego lub naprawienie szkody z tym związanej oraz zakazanie lub ograniczenie
działalności zagrażającej środowisku,
3)
należące do właściwości sądów na podstawie przepisów o ochronie konkurencji, prawa
energetycznego, prawa telekomunikacyjnego, prawa pocztowego oraz przepisów o transporcie
kolejowym,
4)
przeciwko przedsiębiorcom o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
”
;
16)
po art. 479
„
Art. 479
W sprawach gospodarczych rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu, przepisy
o innych postępowaniach odrębnych stosuje się w zakresie, w którym nie są one sprzeczne
z przepisami tego działu.
”
;
17)
art. 479
„
Art. 479
§ 1.
Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niebędąca
osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu
działalność gospodarczą lub zawodową.
§ 2.
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się w sprawach dotyczących działalności wytwórczej
osób fizycznych w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt,
ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania
przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych
innych usług związanych z pobytem turystów.
”
;
18)
uchyla się art. 479
19)
w art. 479
„
§ 2.
W toku postępowania nie można występować z nowymi roszczeniami zamiast lub obok dotychczasowych.
Jednakże w razie zmiany okoliczności powód może żądać, zamiast pierwotnego przedmiotu
sporu, jego wartości lub innego przedmiotu, a w sprawach o świadczenie powtarzające
się może nadto rozszerzyć żądanie pozwu o świadczenia za dalsze okresy. Przepisów
art. 194-196 i art. 198 nie stosuje się.
§ 3.
Przepisów art. 5, art. 177 § 1 pkt 5, art. 178, art. 205, art. 212 zdanie drugie i
trzecie, art. 492
”
;
20)
uchyla się art. 479
21)
po art. 479
„
Art. 479
§ 1.
Jeżeli pismo wszczynające postępowanie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek
niezachowania warunków formalnych, przewodniczący zwraca stronie pismo bez wzywania
do jego poprawienia lub uzupełnienia. Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne
oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania
go w trybie właściwym.
§ 2.
Zarządzenie o zwrocie pisma powinno zawierać wskazanie braków, jakimi pismo było dotknięte,
oraz pouczenie o skutkach jego ponownego wniesienia.
§ 3.
W terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma strona może
wnieść je ponownie. Jeżeli pismo to nie jest dotknięte brakami, wywołuje skutek od
daty pierwotnego wniesienia. Skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu pisma,
chyba że zwrot nastąpił na skutek braków uprzednio niewskazanych.
§ 4.
Przepisu § 2 w zakresie pouczenia o skutkach ponownego wniesienia pisma i przepisu
§ 3 nie stosuje się w wypadku, gdy strona reprezentowana jest przez adwokata, radcę
prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
§ 5.
Inne pisma procesowe złożone w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, które
nie mogą otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wniesione
przez stronę reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa podlegają zwrotowi bez wzywania do ich poprawienia
lub uzupełnienia. Sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, sprzeciw
od nakazu zapłaty sąd odrzuca.
§ 6.
W wypadkach, o których mowa w § 1 i 5, zarządzenia może wydać także referendarz sądowy.
”
;
22)
w art. 479
„
§ 1.
W toku sprawy strona reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest obowiązana doręczać odpisy pism procesowych
z załącznikami bezpośrednio stronie przeciwnej. Do pisma procesowego wniesionego do
sądu strona dołącza dowód doręczenia drugiej stronie odpisu pisma albo dowód wysłania
go przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu
wysłania przesyłką poleconą, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku.
”
;
23)
art. 479
„
Art. 479
Sąd na wniosek strony zarządza odbycie posiedzenia lub jego części przy drzwiach zamkniętych
także wtedy, gdy mogą być ujawnione okoliczności stanowiące tajemnicę jej przedsiębiorstwa.
”
;
24)
art. 479
„
Art. 479
Sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 6, jeżeli
wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu sześciu miesięcy od daty
postanowienia o zawieszeniu.
”
;
25)
art. 479
„
Art. 479
§ 1.
W pozwie powód jest obowiązany podać wszystkie twierdzenia oraz dowody na ich poparcie
pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania, chyba że wykaże, że
ich powołanie w pozwie nie było możliwe albo że potrzeba powołania wynikła później.
W tym przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie powinny być powołane w
terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powołanie ich stało się możliwe lub wynikła
potrzeba ich powołania.
§ 2.
Powód powinien dołączyć do pozwu odpis reklamacji lub wezwania do dobrowolnego spełnienia
żądania wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą oraz
odpisy pism świadczących o próbie wyjaśnienia spornych kwestii w drodze rokowań.
§ 3.
W razie niezłożenia odpisu wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania lub reklamacji
wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą, stosuje się
przepis art. 479
§ 4.
Niezależnie od wyniku sprawy sąd może obciążyć kosztami procesu w całości lub w części
tę stronę, która przez zaniechanie czynności wymienionych w § 2 przyczyniła się do
zbędnego wytoczenia sprawy lub wadliwego określenia jej zakresu.
”
;
26)
w art. 479
„
§ 1.
Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie
roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności
są wynikiem niedozwolonych praktyk ograniczających konkurencję lub samodzielność przedsiębiorców,
albo gdy wymaga tego ochrona produkcji należytej jakości.
”
;
27)
art. 479
„
Art. 479
§ 1.
W sprawach, w których sąd nie wydał nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym lub upominawczym,
pozwany jest obowiązany do wniesienia odpowiedzi na pozew w terminie dwutygodniowym
od dnia otrzymania pozwu. Odpowiedź na pozew wniesiona po terminie podlega zwrotowi.
§ 2.
W odpowiedzi na pozew pozwany jest obowiązany podać wszystkie twierdzenia, zarzuty
oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania,
chyba że wykaże, że ich powołanie w odpowiedzi na pozew nie było możliwe albo że potrzeba
powołania wynikła później. W tym przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie
powinny być powołane w terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powołanie ich stało
się możliwe lub powstała potrzeba ich powołania. Przepis art. 479
§ 3.
Powództwo wzajemne jest niedopuszczalne.
§ 4.
Do potrącenia w toku postępowania mogą być przedstawione tylko wierzytelności udowodnione
dokumentami.
”
;
28)
po art. 479
„
Art. 479
Do zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty przepis art. 479
Art. 479
Dowód z przesłuchania stron sąd może dopuścić jedynie na wniosek. Przepisy art. 479
”
;
29)
art. 479
„
Art. 479
§ 1.
Sąd może wydać wyrok na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo oraz gdy
po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu
zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna
- mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń, zgłoszonych wniosków dowodowych
i zarzutów - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.
§ 2.
Wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym
piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, chyba że pozwany uznał
powództwo.
§ 3.
W przypadkach, o których mowa w § 1, postanowienia dowodowe sąd wydaje na posiedzeniu
niejawnym.
”
;
30)
po art. 479
„
Art. 479
W sprawach o roszczenia pieniężne albo świadczenia innych rzeczy zamiennych wyrok
sądu pierwszej instancji z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny
bez nadawania mu klauzuli wykonalności. Kwota zasądzona wyrokiem wraz z wymagalnymi
odsetkami stanowi sumę, której złożenie przez dłużnika do depozytu sądowego wystarczy
do zabezpieczenia. Jeżeli wyrok zobowiązuje do wydania rzeczy zamiennych, do zabezpieczenia
wystarczy złożenie sumy równej wartości przedmiotu sporu. Przepis art. 492 § 2 stosuje
się odpowiednio.
”
;
31)
w art. 497
„
§ 3.
Zarządzenia może wydać także referendarz sądowy.
”
;
32)
w art. 505
33)
w art. 509
„
§ 2.
Czynności w postępowaniu rejestrowym może wykonywać referendarz sądowy, z wyłączeniem
prowadzenia rozprawy.
”
;
34)
w art. 781
a)
po § 1 dodaje się § 1
„
§ 1
Tytułom egzekucyjnym, o których mowa w art. 777 § 1 pkt 1, 1
”
,
b)
uchyla się § 3 i 3
Rozpoznawanie spraw gospodarczych powierza się sądom rejonowym i sądom okręgowym,
w których tworzy się odrębne jednostki organizacyjne (sądy gospodarcze).
W ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych
(Dz. U. Nr 33, poz. 175, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie
„
Art. 1.
Rozpoznawanie spraw gospodarczych powierza się sądom rejonowym i sądom okręgowym,
w których tworzy się odrębne jednostki organizacyjne (sądy gospodarcze).
”
;
2)
art. 2 otrzymuje brzmienie
„
Art. 2.
1.
Sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami prowadzącymi
działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie
prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
2.
Ponadto sprawami gospodarczymi są sprawy
1)
ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.,
2)
przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu
poprzedniego lub o naprawienie szkody z tym związanej oraz o zakazanie albo ograniczenie
działalności zagrażającej środowisku,
3)
między organami przedsiębiorstwa państwowego,
4)
między przedsiębiorstwem państwowym lub jego organami a jego organem założycielskim
lub organem sprawującym nadzór,
5)
z zakresu postępowania o poprawie gospodarki przedsiębiorstwa państwowego oraz jego
upadłości,
6)
z zakresu prawa upadłościowego i naprawczego,
7)
o nadanie klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, którymi są orzeczenia sądu gospodarczego
prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu albo ugoda zawarta przed tym
sądem,
8)
inne, przekazane przez odrębne przepisy.
3.
Nie są sprawami gospodarczymi sprawy o podział majątku wspólnego wspólników po rozwiązaniu
spółki cywilnej.
”
.
1.
Sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami prowadzącymi
działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie
prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
2.
Ponadto sprawami gospodarczymi są sprawy
1)
ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.,
2)
przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu
poprzedniego lub o naprawienie szkody z tym związanej oraz o zakazanie albo ograniczenie
działalności zagrażającej środowisku,
3)
między organami przedsiębiorstwa państwowego,
4)
między przedsiębiorstwem państwowym lub jego organami a jego organem założycielskim
lub organem sprawującym nadzór,
5)
z zakresu postępowania o poprawie gospodarki przedsiębiorstwa państwowego oraz jego
upadłości,
6)
z zakresu prawa upadłościowego i naprawczego,
7)
o nadanie klauzuli wykonalności tytułom egzekucyjnym, którymi są orzeczenia sądu gospodarczego
prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu albo ugoda zawarta przed tym
sądem,
8)
inne, przekazane przez odrębne przepisy.
3.
Nie są sprawami gospodarczymi sprawy o podział majątku wspólnego wspólników po rozwiązaniu
spółki cywilnej.
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm. w art. 29 w ust. 3 po pkt 4 dodaje się pkt 5 w brzmieniu
„
5)
pouczenie o skutkach zaniedbania ujawnienia w ewidencji zmian określonych w art. 139 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm..
”
.
1.
W sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia
postępowania w danej instancji, przepisy dotychczasowe, chyba że przepisy poniższe
stanowią inaczej.
2.
Przepisy art. 108
3.
Przepisy art. 174 i art. 182
4.
Przepis art. 479
5.
Przepisy art. 214 § 2 i 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą stosuje się do zdarzeń, które nastąpiły po dniu wejścia w życie ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
Jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku poniesienia kosztów sądowych
lub orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym
przedmiocie wydaje na posiedzeniu niejawnym sąd, przed którym sprawa toczyła się w
pierwszej instancji.
§ 1.
Postanowienie o ustanowieniu, odmowie ustanowienia i cofnięciu ustanowienia adwokata
lub radcy prawnego oraz o skazaniu na grzywnę i nałożeniu na stronę obowiązku uiszczenia
ich wynagrodzenia sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
§ 2.
Postanowienie o ustanowieniu albo odmowie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego
może wydać także referendarz sądowy.
W wypadkach, o których mowa w art. 130-130
§ 1.
Jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku pozwanego, a postępowanie
dotyczy masy upadłości, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie
może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przepisu art. 108 § 1 nie stosuje się.
§ 2.
W przypadku ponownego wytoczenia powództwa w terminie trzech miesięcy po prawomocnej
odmowie uznania wierzytelności, uchyleniu, prawomocnym zakończeniu albo umorzeniu
postępowania upadłościowego, zachowane zostają skutki, jakie ustawa wiąże z poprzednio
wytoczonym powództwem. Postępowanie dowodowe nie wymaga powtórzenia.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany postanowienia o ogłoszeniu
upadłości obejmującej likwidację majątku pozwanego na postanowienie o ogłoszeniu upadłości
z możliwością zawarcia układu.
Niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę
tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór
co do istoty sprawy. Sąd nie bada z urzędu tej niewłaściwości również przed doręczeniem
pozwu. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, okoliczności, które uzasadniają
odrzucenie pozwu, jak również niewłaściwy tryb postępowania, brak należytego umocowania
pełnomocnika, brak zdolności procesowej pozwanego, brak w składzie jego organów lub
niedziałanie jego przedstawiciela ustawowego sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym
stanie sprawy.
§ 1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w sprawach ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami,
w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (sprawy gospodarcze).
Zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez którąkolwiek ze stron stosunku
cywilnego po jego powstaniu nie wyłącza zastosowania przepisów niniejszego działu.
§ 2.
Sprawami gospodarczymi, w rozumieniu niniejszego działu, są także sprawy
1)
ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
(Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.,
2)
przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu
poprzedniego lub naprawienie szkody z tym związanej oraz zakazanie lub ograniczenie
działalności zagrażającej środowisku,
3)
należące do właściwości sądów na podstawie przepisów o ochronie konkurencji, prawa
energetycznego, prawa telekomunikacyjnego, prawa pocztowego oraz przepisów o transporcie
kolejowym,
4)
przeciwko przedsiębiorcom o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone.
Dowód z przesłuchania stron sąd może dopuścić jedynie na wniosek. Przepisy art. 479
§ 1.
Sąd może wydać wyrok na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo oraz gdy
po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu
zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna
- mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń, zgłoszonych wniosków dowodowych
i zarzutów - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.
§ 2.
Wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym
piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, chyba że pozwany uznał
powództwo.
§ 3.
W przypadkach, o których mowa w § 1, postanowienia dowodowe sąd wydaje na posiedzeniu
niejawnym.
W sprawach o roszczenia pieniężne albo świadczenia innych rzeczy zamiennych wyrok
sądu pierwszej instancji z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny
bez nadawania mu klauzuli wykonalności. Kwota zasądzona wyrokiem wraz z wymagalnymi
odsetkami stanowi sumę, której złożenie przez dłużnika do depozytu sądowego wystarczy
do zabezpieczenia. Jeżeli wyrok zobowiązuje do wydania rzeczy zamiennych, do zabezpieczenia
wystarczy złożenie sumy równej wartości przedmiotu sporu. Przepis art. 492 § 2 stosuje
się odpowiednio.
W sprawach gospodarczych rozpoznawanych według przepisów niniejszego działu, przepisy
o innych postępowaniach odrębnych stosuje się w zakresie, w którym nie są one sprzeczne
z przepisami tego działu.
§ 1.
Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niebędąca
osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu
działalność gospodarczą lub zawodową.
§ 2.
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się w sprawach dotyczących działalności wytwórczej
osób fizycznych w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt,
ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania
przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych
innych usług związanych z pobytem turystów.
§ 1.
Jeżeli pismo wszczynające postępowanie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek
niezachowania warunków formalnych, przewodniczący zwraca stronie pismo bez wzywania
do jego poprawienia lub uzupełnienia. Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne
oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania
go w trybie właściwym.
§ 2.
Zarządzenie o zwrocie pisma powinno zawierać wskazanie braków, jakimi pismo było dotknięte,
oraz pouczenie o skutkach jego ponownego wniesienia.
§ 3.
W terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma strona może
wnieść je ponownie. Jeżeli pismo to nie jest dotknięte brakami, wywołuje skutek od
daty pierwotnego wniesienia. Skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu pisma,
chyba że zwrot nastąpił na skutek braków uprzednio niewskazanych.
§ 4.
Przepisu § 2 w zakresie pouczenia o skutkach ponownego wniesienia pisma i przepisu
§ 3 nie stosuje się w wypadku, gdy strona reprezentowana jest przez adwokata, radcę
prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.
§ 5.
Inne pisma procesowe złożone w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, które
nie mogą otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wniesione
przez stronę reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego
lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa podlegają zwrotowi bez wzywania do ich poprawienia
lub uzupełnienia. Sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty, sprzeciw
od nakazu zapłaty sąd odrzuca.
§ 6.
W wypadkach, o których mowa w § 1 i 5, zarządzenia może wydać także referendarz sądowy.
Sąd na wniosek strony zarządza odbycie posiedzenia lub jego części przy drzwiach zamkniętych
także wtedy, gdy mogą być ujawnione okoliczności stanowiące tajemnicę jej przedsiębiorstwa.
Sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 6, jeżeli
wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu sześciu miesięcy od daty
postanowienia o zawieszeniu.
§ 1.
W pozwie powód jest obowiązany podać wszystkie twierdzenia oraz dowody na ich poparcie
pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania, chyba że wykaże, że
ich powołanie w pozwie nie było możliwe albo że potrzeba powołania wynikła później.
W tym przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie powinny być powołane w
terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powołanie ich stało się możliwe lub wynikła
potrzeba ich powołania.
§ 2.
Powód powinien dołączyć do pozwu odpis reklamacji lub wezwania do dobrowolnego spełnienia
żądania wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą oraz
odpisy pism świadczących o próbie wyjaśnienia spornych kwestii w drodze rokowań.
§ 3.
W razie niezłożenia odpisu wezwania do dobrowolnego spełnienia żądania lub reklamacji
wraz z dowodem doręczenia albo wysłania go pozwanemu przesyłką poleconą, stosuje się
przepis art. 479
§ 4.
Niezależnie od wyniku sprawy sąd może obciążyć kosztami procesu w całości lub w części
tę stronę, która przez zaniechanie czynności wymienionych w § 2 przyczyniła się do
zbędnego wytoczenia sprawy lub wadliwego określenia jej zakresu.
§ 1.
W sprawach, w których sąd nie wydał nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym lub upominawczym,
pozwany jest obowiązany do wniesienia odpowiedzi na pozew w terminie dwutygodniowym
od dnia otrzymania pozwu. Odpowiedź na pozew wniesiona po terminie podlega zwrotowi.
§ 2.
W odpowiedzi na pozew pozwany jest obowiązany podać wszystkie twierdzenia, zarzuty
oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania,
chyba że wykaże, że ich powołanie w odpowiedzi na pozew nie było możliwe albo że potrzeba
powołania wynikła później. W tym przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie
powinny być powołane w terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powołanie ich stało
się możliwe lub powstała potrzeba ich powołania. Przepis art. 479
§ 3.
Powództwo wzajemne jest niedopuszczalne.
§ 4.
Do potrącenia w toku postępowania mogą być przedstawione tylko wierzytelności udowodnione
dokumentami.
Do zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty przepis art. 479